Gisaengchung (2019)

Eén van de meest beroerde films ooit gezien. Een overdreven verhaal en slecht geacteerd. Er zaten weinig verrassingen in of goede of grappige dialogen. Ik ben eraan begonnen vanwege de Oscars en hoge rating op IMDB maar ik kon er maar moeilijk doorkomen. Een hoge rating is niet altijd een garantie voor een goede film, zoveel is duidelijk.

Prachtig en indringend. Soms te slapstick maar wat een kijkgenot met mooi in beeld gebrachte (symbool) dramatiek en symboliek.

In een woord ‘geweldig’ wat een mooie film

Dan toch na jaren maar eens bekeken. Het verhaal zelf houdt de film in ieder geval boeiend genoeg om te blijven kijken. Alleen blijven de acteerprestaties net iets te luchtig om het serieus genoeg te laten lijken. Waarschijnlijk moest het ook zo worden neergezet, want het heeft zoals het genre al aangeeft ook deels een komisch tintje.

Al met al een prima film, maar krijgt van mij niet de hoge beoordeling die hij van het grote publiek wel krijgt. Maar zeker de moeite waard om een keer gezien te hebben.

Geen moment sterk of vernieuwend helaas, vooral raar en onsamenhangend op zijn koreaans.

Geen idee waar deze mega hoge waardering vandaan komt eerlijk gezegd. Jammer

Ja, was wel een mooie film. Al had ik toch ergens verwacht dat de film meer met geld ofzo ging te maken hebben. Dat de arme familie meer in de financiële problemen zou komen. Maar het was anders wel leuk om naar te kijken. Heb ook een paar keer gelachen. Alleen het laatste had ik toch niet zo verwacht.

Een film met veel sterke kanten maar een naar mijn mening te vergezocht plot om tot een echt hoge score te komen. De film begint sterk met die wonderlijke familiedynamiek van Ki-Teak en het infiltreren bij de familie Park. Je voelt natuurlijk aankomen dat dit niet eeuwig goed kan blijven gaan. Er zijn tal van wijzen waarop dit langzaam zou kunnen ontsporen. Daarom is het zo jammer dat er nog een vrij bizarre verhaallijn bij moet komen met de oude huishoudster en haar man in de geheime kelder om de film in een - wat mij betreft - ongewenste stroomversnelling te doen geraken. Als vervolgens de familie Park - verrassing, o, verrassing! - plots eerder thuiskomt van het kamperen, dreig ik af te haken. Het wordt bijna slapstick, wat de film tot dan toe totaal niet past. Heel vreemde keuze van de makers. Gênant clichématig dat meneer en mevrouw Park besluiten op de bank te gaan slapen met de familie van Ki-Teak schuilend onder de tafel, ik kreeg serieus American Pie-associaties. Toch ben ik blij dat ik niet echt afgehaakt ben. Het sterkste aan de film moest namelijk nog wel komen; Ki-Teak die meneer Park een mes in de ribben steekt. Heel knap hoe de haat van de vader voor meneer Park, of niet eens zozeer voor meneer Park zelf als wel voor de ongelijkheid, voor de vernedering van arm-zijn en stinken subtiel maar overduidelijk en geloofwaardig wordt neergezet. Song Kang-ho levert sowieso een geweldige acteerprestatie, al blijft dat moeilijk beoordelen bij acteurs die je zelf niet verstaat. Sterk begin en sterk einde dus (al had die epiloog dan weer achterwege mogen blijven), maar een flink dissonant middenstuk. Toch wel zeker voldoende.

Acteur Lee Sun-kyun (48) uit Oscarwinnende film ‘Parasite’ dood aangetroffen met zelfmoordbrief - hln.be

Best wel goed

Parasite had ik eigenlijk al een tijdje terug gezien maar ik had nooit mijn review ervan gemaakt. Dit is mijn eerste film van Bong maar ik ben van plan om de rest van zijn films te zien. Een van de meest interessante aspecten van Parasite is dat het begin voelt als een komedie maar al snel veranderd in een soort thriller. Ik moet toegeven dat dit goed was gedaan en het voelt niet echt geforceerd. De transitie is vlekkeloos en het laat zien dat dit gewoon een sterke screenplay heeft. De transitie is ook sterk vanwege Bong en hoe hij de scènes aanpakt maar soms gaat hij de fout in. Kom ik zo wel op terug. Acteerwerk is zeer sterk, de hele cast doet het goed en maakt de film meer overtuigend. Camerawerk krijgt ook pluspunten, sommige scènes hebben geweldige framing. Het is misschien niet altijd de meest subtiele framing maar goed. Parasite zijn problemen komt door Bong hemzelf. Wanneer ik zeg dat de film totaal niet subtiel is, dan ben ik niet aan het overdrijven. De boodschap wordt zo erg in je gezicht geramd dat het soms een beetje maf wordt. Scènes zoals de overstroming, het feest en bepaalde dialoog hoefde echt niet zo in je gezicht te zijn. Als laatste moet ik wel erbij zeggen dat de reden waarom de screenplay zo goed werkt, is omdat de rijke mensen heel dom zijn gemaakt. Dit was snel te merken en gaf mij het gevoel dat Bong zijn politieke mening liet zien. Ik ben best zeker dat rijke mensen niet zo dom zijn, en ik hoop dat ik dit soort nonsense niet terug te zien is in de rest van Bong zijn werk.

Parasite is een prima film, niet meer dan dat.

Drie keer niks, deze film: het verhaal is zwart-wit, rijk-arm, dus met overdreven contrasten in verhaal en uitbeeldingen en het ergste is: de taal. Ik vind alle Aziatische talen een kwelling voor mijn oren en dus ook de taal van Zuid-Korea hier. Vanavond half tien VRT-Canvas. Slap verhaal, veel te lange zit van 132 minuten...een kwelling!

De échte armzaligen zijn diegenen zonder moraal, zonder god noch gebod.

Geef mij maar Noors en ook dat is er vanavond: Ut og stjaele hester, naar het bekende boek van Per Petterson.

Hoewel het boek vele malen beter is, dan de film, zijn natuur en taal niet te versmaden: 00.20 uur NPO 2 komende nacht! Zeker vier sterren!

een zeker boeiende film maar krijgt aan het einde wat absurdistische trekken.

Nu toch een ster eraf. Niet meer zo goed als ik vroeger dacht.

De film begon vrij aardig, werd vervolgens steeds beter om uiteindelijk zwak te eindigen. Ik heb echt sterk het gevoel dat hier een veel sterkere film van te maken was geweest. Neemt niet weg dat het voor een keertje best vermakelijk is deze te zien.