Gisaengchung (2019)

Kunst; "'De meest individuele expressie, van de meest individuele emotie van de meest individuele mens".

Dan moet je bij de "groten zijn ; Godard, Bunuel, Copolla, Scorcese Hitchcock etc. Niet een paar Z Koreanen met makkelijke lolbroekerij, waar iedereen intuint...zelfs Oscars....ook jij als kritische filmkenner....

Als je je even in mijn stemgedrag tov Bong Joon Ho verdiept had, zie je dat ik zeker geen fan van de man ben. Parasite scoort net 4* (een het hoogste. Maar los van z’n soms wat flauwe humor (is in zijn andere films veel flauwer) is deze Parasite op veel vlakken gewoon prachtig gemaakt.

En verder is de Zuid Koreaanse cinema al jaren van hoog niveau. Dus waar we ‘in zouden trappen’ is me een raadsel.

Neem Kim Ki-Duk, Chan Wook Park (Old Boy) , Hong jin Na (The Wailing) en Jee Woon Kim (I saw the Devil). Zijn zowel op technisch vlak als inhoudelijk vele malen interessanter en beter dan de eenheidsworst die Hollywood uitpoept. Dat de Oscar naar een Zuid Koreaan ging, warms slechts een kwestie van tijd. Die zgn ‘grooten’ die jij noemt zijn bijna allemaal al jaren dood of met pensioen.

Maar die grooten"'., maakten Kunst ....

En als je nu even de moeite had genomen die youtube video te kijken, had je gezien dat Parasite dat ook is.

Ps. The Trouble with Harry is ook een klucht. Het zelfde kan gezegd worden over Rope. Dus daar hoeft niks mis mee te zijn.

Over Coppola’s Jack zullen we het maar niet hebben.

En als er een filmmaker is door wie Bong Jon Hoo sterk beinvloed is is het Hitchcock wel. In Mother is dat nog wat duidelijker dan hier, maar ook in deze film zit het volop. Tot mijn vreugde want die twee films (de meest Hitchcockiaanse van hem) vind ik zijn beste.

Zo'n film die best lange tijd blijft hangen omdat hij toch op bepaalde, gekende aspecten van de samenleving raak en brutaal uit de hoek komt.

Wat doet een mens toch om uit de modder van de maatschappij te geraken en hoezeer kan hij geraffineerd zijn en hoezeer kan hij zich teweerstellen wanneer obstakels hem in de weg komen te staan ?

Indringende film die in de gedachten die er in schuilen zijn hoogtepunt kent in het ongemeen harde gevecht in de kelder van de rijkemansvilla.

Het geheel laat in zijn totaliteit een eerder absurde indruk maar humor en grimmigheid wisselen elkaar vlotjes af en symboliek ontbreekt niet zodat er heel wat in te ontdekken valt en meningen kunnen verschillen. Bij gelegenheid nog eens rustig bekijken.

Vond het ook uitstekend acteerwerk en puik in beeld gebrachte locaties.

Magistraal, subliem en fantastische tot 15 minuten voor het einde, dan ontaard het in een onlogische warboel van rare momenten. Waar de intelligentie de boventoon vierde door een geweldig script, neemt het "steen" moment op het laatst alle intelligentie weg en de drang naar een spectaculair einde. Jammer

Heerlijk bizar, typisch Koreaans.

Prachtig huis.

Vond er verder niet heel veel aan eerlijk gezegd. Ook de veel geroemde diepgang vond ik nogal tegenvallen. Sterker nog, ik vond het geheel vrij oppervlakkig allemaal. Het gaat ook allemaal veel te makkelijk, de film duurt te lang, het wordt nergens spannend, ook niet heel erg grappig en weinig verrassend met een einde dat me nog het meest aan een Tarantino film deed denken. Dat de dames een nogal doordringend stemgeluid hebben waar ik ook niet heel gelukkig van werd deed de film ook geen goed.

Niet mijn ding in elk geval.

Toch wel grappig / leuk verzonnen.

Ik dacht dat het meer een thriller / horror was, maar het was duidelijk meer een zwarte komedie.

Begreep eerste 1,5 uur niet waarom de leeftijdskeuring 16+ was, maar na 1,5 uur komt er pas een wat bloederige scene die dat verklaard.

hoe dan ook leuk verzonnen, leuke cast, wat wennen aan de ( voor mij als westerling) moeilijke namen, maar prima te volgen dus. Het eind ook wel origineel. ( klik hem niet te snel uit op het eind)

De tweede helft maakte wat goed, het begin was saai en voorspelbaar. En een masterclass method acting zou voor de hoofdrolspelers geen overbodige luxe zijn.

Dubbel gevoel.

Aan de ene kant vind ik het zeker een coole trip. Bong Joon Ho gooit zo ongeveer alle filmgenres in de blender en levert een werkje af dat grappig, griezelig en aandoenlijk tegelijk is, met een finale die je gerust episch mag noemen.

Maar om nu van een meesterwerk te spreken? Nee, dat vind ik iets te veel lof. Ik heb het namelijk een beetje gehad met gimmicks en deze film zit er helaas vol van. Hoe onderhoudend het verhaal ook is, het voelt toch een beetje "fake" aan.

Graag het marketingteam wat minder betrekken bij het schrijfproces. 3* dan maar.

Zaterdag vertoont de VPRO Parasite om 23:05 op tv op NPO 2.

VPRO interview met regisseur Bong Joon-ho: 'Ik weet niet meer wie ik moet haten.'

Ik ga hier geen slimme dingen over zeggen. Iedereen heeft zo z'n eigen mening. Ik vond deze film absoluut briljant.

Bwa vreemde film. Leuk verhaal in het begin. Maar wordt wel heel raar

Geinig wel, maar niet de briljante hoogvlieger die ik door alle waarderingen (en 4 Oscars?!) verwacht had. Persoonlijk heb ik ook altijd wat moeite in Aziatische films te komen door het puur richten op ondertitels, missen van intonaties en dergelijke.
De film houdt het in de eerste helft tamelijk luchtig en dat de reeks toch absurdistische momenten lichtvoetig worden aangepakt maakt het onderhoudend. Wel voel je aan dat er 'gekke dingen' moeten gaan gebeuren en na pakweg een uur krijgt het een thriller/crime-laagje met wat aardige twists. Door het drama heen steken nog wat moralistische trekjes (rijk vs arm, planloos), en hoewel niet teveel aangedikt, zorgt het wel voor grote acties (de moord op de rijke vader). In het einde vliegt het toch beetje uit de bocht en verliest het aan geloofwaardigheid, hoewel dat sowieso met een korreltje zout genomen moest worden deze film. Dat maakt het wel, omdat het komediegehalte nou ook weer niet zó hoog is.
Al met al vermakelijke en met vlagen originele film, erg goed in beeld gebracht ook.

Jeetje wat een film. Zal deze niet snel vergeten. Een film die je echt gezien moet hebben, beeldkwaliteit, shots, acteerprestaties helemaal perfect. Komedie, spanning, drama alles zit er in.

Vond het eind alleen een beetje snel afgeraffeld alsof de tijd bijna op was. Maar anders zou de film misschien heel lang duren als er daar nog dieper in was gegaan. Twijfelde daardoor tussen een 4 en 4.5 maar ga toch voor een 4.5. Deze film zuigt je er helemaal in mee.

Wow. Een van de meest verrassende films die ik de laatste jaren heb gezien en dan ook nog eens in het Koreaans. Niet verwacht dat ik lang zou blijven hangen in deze film, maar het briljante verhaal en acteerspel maakt alles goed en daarmee een film die je blijft boeien van begin tot eind. Hoewel het einde nogal onverwachts (en onnodig?) gewelddadig was, toch een van de beste films die ik in een lange tijd heb gezien! Aanrader!

Goed.

Bong Joon Ho brengt met Gisaengchung een visueel uiterst verzorgde tragikomedie. De film ziet er geweldig uit: strak geschoten, mooi lichtgebruik en op een zekere manier knus. De brede shots in een beperkte omgeving zijn een geslaagde keuze.

Inhoudelijk had ik totaal geen idee wat te verwachten - behalve dat dit de Oscar voor Beste Film gewonnen heeft wist ik niets op voorhand. Echt grappig vind ik het allemaal niet, hoewel de absurditeiten elkaar in een hoog tempo opvolgen. Af en toe kan er zeker gelachen worden. Naar het einde toe volgt dan nog een gewelddadige uitbarsting, hetgeen ik niet echt van toegevoegde waarde vind. De film duurt nadien een tikkeltje te lang. Een wat meer compacte speelduur had beter geweest, maar het is zeker vermakelijk genoeg voor een plezierige filmavond.

3,5

Zeker niet het meesterwerk dat ik na het lezen van recensies hierboven had verwacht. Hoe dan ook een puike film. Enkele erg leuke fragmenten, bijvoorbeeld wanneer mijnheer en mevrouw Park in de kamer op de bank gaan "slapen". Naar het eind toe wordt het een beetje afgeraffeld, jammer.

3,5☆

Ben niet akkoord met het label horror dat ik las, het is eerder een thriller.

Gaat over een arme familie die begint met oplichting.

Zit zeer goed in elkaar, heb meerdere malen echt op puntje v mn stoel gezeten.

Zeer goede film, echt een aanrader!

Prima film, vooral een erg leuk verhaal.

Goede film met een origineel idee die de spanning goed weet af te wisselen met de nodige absurde humor .

Helaas vliegt de film aan het einde nogal uit de bocht , was het de behoefte aan een spectaculair einde ?

Een subtieler einde had de film naar mijn mening naar een hoger niveau kunnen tillen .

Heerlijk genoten van deze indringende Zuid-Koreaanse productie, die naar mijn mening terecht een aantal prijzen heeft binnen geharkt. Het verhaal is heel onderhoudend en steekt zeer sterk in de uitvoering hier. Op visueel gebied heb ik ook zeer genoten. De regie van Bong Joon Ho is gewoon erg goed hier. Het camerawerk is ook zeer strak geschoten. De goed gekozen settings worden uitmuntend in beeld gebracht. Verder is de cast ook zeer op dreef en acteerde met de nodige inleving. 4,5 Ster.

Wat een ontzettend moeilijk kijkbare film was dit. Ik geloof dat ik er 3 maanden geleden aan begonnen ben, en ik heb 'm nu pas met moeite uitgekeken in 5 willekeurige delen. Ik weet niet precies wat het is, maar misschien is het die gortdroge Zuid-Koreaanse cultuur waardoor ik bijna elke keer trombose kreeg tijdens het kijken. Dit is de eerste, maar ook de laatste Zuid-Koreaanse film die ik ooit zal bekijken.

Je doet je naam weer eer aan... Als zelfverklaarde notoire filmhater ben je op MM misschien niet op je plaats

Wat mij betreft iet te hoog gewaardeerd. Prima film, hoor, maar de film boeide me minder dan ik het verwacht. Acteerwerk is prima (hoewel ik dat echt moeilijk vind te beoordelen met Koreaanse dialogen) en het verhaal is zonder twijfel bijzonder origineel met interessante en onverwachte wendingen. Echter, het is moeilijk om mee te leven met de personages: beide families zijn niet sympathiek zodat het me uiteindelijk helemaal niets uitmaakte wie zou 'winnen' of 'verliezen'. Het huis is bijzonder minimalistisch en kil ingericht wat ook niet bijdraagt aan het krijgen van een gevoel bij deze film. Dat alles geeft een soort onverschilligheid die niet helpt. Op momenten stoort de naïviteit van de karakters hoewel dit soms ook een kwestie van cultuur kan zijn. Toch is er ook veel te genieten. De absurditeit en aan het einde lijkt Quentin Tarantino het script te hebben overgenomen. Voor mij uiteindelijk niet de volle 4 sterren, maar minder dan 3,5 ster kan ik er ook niet voor geven, want ik zie wel dat dit in basis een uitstekend gemaakte film is.

Teleurstellend. Omdat zijn thesis over Arm versus Rijk vrij mager en rechtlijnig uit de doeken wordt gedaan. Ook zie ik niet echt een conclusie (of het zou moeten zijn dat dromen niet uitkomen wat alweer zeer mager en klassiek is). Er zijn de betekenisloze sequenties vb wanneer de familie uit de villa ontsnapt terwijl het regent. De shots van hun terugtocht naar huis met die kerkmuziek, alsof ze terug naar de onderwereld gaan, wanneer ze aankomen, is er die overstroming, muziek wordt dramatisch en een parellel wordt getrokken naar de man en vrouw in de kelder van de villa. Ik weet niet wat daar het nut van was. Er zijn oninteressante stukken zoals die twist dat er een man in de kelder woont met de vrouw waarna een gevecht begint.
De finale is rommelig. De zoon wordt door zijn dromen (de steen die financiële voorspoed moet brengen) vernietigd, de man in de kelder wil wraak nemen en de vader krijgt plots een opwelling van agressie (de aanleiding daarvoor - de reuk - is inderdaad ook al mager). Wat is de betekenis van die geweldopstoot ? Dat Boon ambigue eindigt (wordt de wens van de zoon – gebracht als een flash forward - realiteit of blijft het een droom ?) heeft weinig meerwaarde.
De film is knap gemaakt en de beelden zijn zeer verzorgd, locaties goed uitgekozen. Soms ben ik mee. De opbouw door arm te laten proeven van rijkdom, alsof de klasse zich langzaam integreert bij de rijken. Of die scene in begin waarin de insectenverdelgers komen en de vader die zegt : laat de ramen open, alle insecten verdelgen – Boon filmt het alsof zij de ongedierte zijn en verdelgd zullen worden. Maar deze momenten halen het niet in het geheel. Het verhaal gleed voorbij terwijl ik de ganse tijd aan het wachten op een catharsis. Maar het was wachten op Godot ...