Gisaengchung (2019)

Hoor hele enthousiaste berichten uit Cannes, hoop dat deze snel opgepikt word hier.

Krijgt vast wel een release.

Gouden Palm!

Jep.

Bong Joon-ho’s Parasite wins the Palme d’Or at Cannes 2019

Fijn, dan komt hij iig uit.

Ben benieuwd!

Opmerkekijk, vond zijn eerdere werk doorgaans best zwak.

Zo'n beetje de samenvatting van wat ik graag mag zien in een film. Perfect mooie beelden, een heleboel interessante en/of absurde details, en een verhaal met een serie geniaal getimede plottwists die ik echt niet aan zag komen. En ook nog wat van die kleine dingetjes die later toch ineens cruciaal blijken te zijn. Daar boven op nog is de film af en toe ook gewoon hilarisch. Dat begint al meteen mooi met de zoektocht naar waar in huis de wifi werkt, of met de gratis insectenverdelging.

Waar ik met Aziatische arthouse films nogal eens last van heb is het cultuurverschil waardoor een groot deel van de situaties niet overkomt of niet werkt. Daar is in dit geval nauwelijks sprake van - misschien dat er nog steeds dingen zijn die me ontgaan zijn - zeker al omdat ik de film met Franse ondertitels zag, en zo goed is mijn Frans nou ook weer niet. Maar wat ik zeggen wou, de film is toegankelijk.

Over de cinematografie, meteen in het begin al met de aantiteling precies netjes in het rechtse van de vier raampjes dacht ik dat dat wel goed zou zitten. En dat kwam ook uit, misschien werken niet alle beelden even goed maar er zit genoeg in om fijn naar te kijken, en een paar shots zijn erg mooi gedaan en voor zover ik even weet ook origineel.

Maar, ik kom er weer op terug, het sterkste is wel het verhaal en de manier waarop het verteld wordt. Waar ik normaal wel wat probeer op te letten dat ik geen spoilers opschrijf, daar hoef je bij deze film geen zorgen over te hebben eigenlijk - het geheel is sowieso nauwelijks na te vertellen. En zelfs al weet je hoe het gaat en heb je wat details gehoord, de timing is zo sterk dat dat denk ik nauwelijks iets uitmaakt. Ook echt zo'n film die je vaker dan een keer zien kan.

Dat klopt:

Vanaf 28 november in de bioscoop (September Film Distribution)

Schijn bedriegt

Het kostte mij behoorlijk veel moeite om de eerste zin voor deze recensie uiteen te schrijven, omdat het bijna onmogelijk is dit Zuid-Koreaanse werkje te omschrijven. Uniek is er in ieder geval zeker een goed woord voor, evenals, komisch, dramatisch en verrassend. Hoe minder je op voorhand weet hoe beter, en ik kan een ieder adviseren om zichzelf zo min mogelijk in te lezen voor je besluit hieraan te beginnen. Het belangrijkste om te weten is dat Parasite absoluut de moeite waard is, en dat dit vooral interessant is voor de mensen die wel houden van een mindfuck met verrassende plottwist.

Grootste nadeel aan dit werkje vond ik persoonlijk dat deze van wel erg veel toevalligheden aan elkaar hing, waarbij ik dan met name doel op het feit dat naast de familie van Ki-taek ook de voormalig huishoudster een verborgen agenda had tegenover de familie Parker -lees haar man verborgen houden in de kelder- en dat zij hier nooit iets van in de gaten hebben gehad, ook al waren ze niet op de hoogte van de kelder zelf. Hoe ingenieus en sterk uitgedacht de plot ook is: het voelt allemaal net iets te toevallig en in staat van het verhaal gesteld aan. Het riep bij mij in ieder geval wel een enkele keer een "ja hoor" reactie op omdat het verhaal hierdoor soms te ongeloofwaardig aanvoelde.

Het gaat daarbij niet om het realisme (ik kan bijv. ook prima genieten van Sci-Fi) maar meer over de omstandigheden waarin een verhaal verteld wordt. Deze moet enigszins geloofwaardig op mij overkomen en Kim Ki-woo die eerst het hele gezin bij de familie Parker binnen weet te krijgen i.c.m. een huishoudster die haar man ook al bij het gezin heeft ondergebracht zorgde bij mij enigszins voor afbreuk aan het verhaal omdat het te ongeloofwaardig werd.

Buiten bovenstaande kritiek die ik goed wou uitlichten, wil ik Parasite alsnog aan iedereen aanraden. Wanneer ik bovenstaande punten terzijde leg en kijk wat de film nog meer te bieden heeft op het gebied van humor, acteerwerk, verhaal en cinematografie word mij al snel duidelijk dat dit zonder meer een van de meest originele films van het jaar is, ook al komt deze met gebreken.

3,5*

Regisseur Joon-Ho Bong heeft met deze fraai geobserveerde en prachtig geschoten film zijn vorm hervonden. Zijn vorige twee films, de gedeeltelijk amerikaanse producties Snowpiercer en Okja, hadden zo hun momenten maar waren toch enigszins verwaterd. Terug in Zuid-Korea komt het materiaal ditmaal echter volledig tot zijn recht. Parasite is een unieke film, grappig en tragisch, spannend en ijzingwekkend. Hoe minder je van tevoren van de plot weet hoe beter. Gaat dat zien!

Hilarische zwarte komedie met een ingenieus script. Het verhaal kent zoveel verrassende wendingen, dat het nauwelijks na te vertellen is. Van de films uit 2019, die ik tot nu toe gezien heb, met voorsprong de meest onderhoudende met niet alleen een in meerdere opzichten fantastisch verhaal, maar ook uitstekend acteer- en camerawerk. Een juweeltje, dat ik eenieder kan aanbevelen.

Wederom een goede Bong hit!

Geweldige mengelmoes van verschillende genres.

Vaak erger ik me bij Koreaanse films aan 'overacting' bij de acteurs, maar daar was hier geen sprake van.

Sterk en origineel verhaal, geweldige acteurs, heel mooi in beeld gebracht, met mooie maar ook beangstigende settings en doordachte camerastands.
Een topfilm, tot er in het laatste kwartier doden vallen, en de manier waarop dat gebeurt. Minder erg dan From Dusk til Down; maar het feit dat die in mijn gedachten kwam, is genoeg om een hele ster weg te nemen...

Deze onwaarschijnlijke filmervaring krijgt mijn vijf sterren. Het enige wat ik een beetje jammer vond was dat hoewel hij vol onwaarschijnlijke en totaal onvoorziene wendingen zit, hij op één of twee momenten toch bijzonder voorspelbaar is. Daar kon ik dus een half puntje voor aftrekken, maar langs de andere kant heb ik geen zin in muggenzifterij:).

Mijn film top 5 tot nog toe:

1) Once upon a time in Hollywood

2) Parasite

3) Midsommar

4) Avengers Endgame

5) John Wick 3 Parabellum

Moeilijk om hier een score aan te geven... ik vond hem best goed, maar het laatste half uur verloor mij toch een beetje. Moet het nog even laten bezinken, denk ik...

Prachtige Zuid-Koreaanse film met een origineel script.

Mix van verschillende genres en absurde zwarte humor en originele clash der klassen.

Enorm van genoten en begrijp zeer goed dat de regisseur Bong Joon-ho met dit meesterwerk een Gouden Palm gekregen heeft.

Zeker de moeite waard.

Stephen King sfeertje kwam bij mij boven, maar dan net even anders.

Paar keer gedacht: Dat geloof je toch niet?! Geniaal bedacht!! Meen je niet!

Een 9 gaat mij wat ver, maar zeker een dikke 8 dus 4****

Geweldig huis trouwens!

Iets te hoge verwachtingen door de Gouden Palm hierzo, maar als je je inbeeldt dat je deze tussen de soep en patatten op een festival binnenwandelt, heb je vast het gevoel dat je op goud bent gebotst en er iedereen over moet vertellen. Niet de beste Canneswinnaar, wel een van de origineelste. Dikke vier sterren.

2 uur is wel lang voor dit soort films, maar door het sterke script valt dat nog best goed mee. Parasite is een sfeervolle thriller met een zeer intrigerend verhaal. Naast de rode draad is er ook ruimte voor de nodige spanning en enkele plotwendingen. Het einde kan je voor een stuk wel voorspellen, maar dat stoort niet. Best is dat je ook zonder al te veel kennis de film induikt. Het eindresultaat is een mix van spanning, beetje horror en zwarte humor. Ik lees hier de vergelijking met Stephen King en daar kan ik me wel wat in vinden.

Ik heb mij erg goed vermaakt met deze film. Goed verhaal, prima acteerwerk en de film kijkt lekker weg. 4*

Tot aan het verjaardagsfeestje vond ik het een geniale film. Echt heel goed. Echter vanaf het verjaardagsfeestje leek het wel of dat e.e.a. afgeraffeld moest worden, wat behoorlijk afbreuk deed aan eerste twee uurtjes. Ondanks dat, toch 4 sterren.

Aparte, maar zeer geslaagde film. Het aparte blijkt al wel uit de nogal verschillende genre-aanduidingen die hier gebruikt worden, ik zie al menigmaal dat het een thriller genoemd wordt, maar ik vond het toch voor het grootste deel overkomen als een klucht. Op een positieve manier. De film is vooral erg goed doortimmerd; het ziet er fraai uit, een vermakelijk verhaal met genoeg absurde wendingen om geïntrigeerd te blijven kijken, leuke details overal, best wel wat zwartige humor, zeker in de tweede helft van de film steeds meer spanning en zowaar (zeker tegen het einde) ook wel gevoelig. En zodra we bij het verjaardagsfeest aankomen wordt het zelfs nog bloederig als de geheime kelder-gast ontsnapt, wraak neemt en ook vader Kim het zwart voor de ogen wordt. Al zijn er alsnog wel wat kanttekeningen te maken, hoor - het verhaal was erg vermakelijk en absurdistisch maar hing net iets te veel van toevalligheden en ongeloofwaardigheden aan elkaar, en het was wat aan de lange kant, en het bleef naar mijn smaak misschien net iets te luchtig - maar alsnog stoorden al die zaken niet écht en heb ik me uitstekend vermaakt met Gisaengchung. Ik rond 'm naar boven af.

Een pareltje van Joon-ho Bong. Wat mij betreft een terechte Gouden Palm winnaar en sowieso één van de beste films die ik dit jaar al zag. Joon-ho Bong vertrekt vanuit het contrast. Een kansarm gezin tracht zijn weg naar boven in te zetten door te infiltreren binnen een rijk elitegezin. Ondanks de vele talenten die het kansarme gezin heeft, trachten ze steeds via slinkse weg hun voordelen te halen. Het begint onschuldig met het aftappen van wifi, maar wanneer ze in contact komen met de naïeve familie Park worden de grenzen steeds verlegd. De familie Kim is geen slechte familie, maar zijn opportunistisch en het is hun manier om te overleven in hun anders uitzichtloze situatie van armoede. Wanhoop en een gevoel van eigenwaarde liggen aan de basis van hun gewiekst plan.

Joon-ho Bong zet op meesterlijke en gedetailleerde wijze de toon van misleiding weer die gefaseerd verloopt. Als kijker ben je gefascineerd hoe de familie Kim zoveel opoffering en accuraatheid aan de dag legt om toch maar invloed te hebben binnen het rijke gezin. Het plot is knap in opbouw en cinematografisch streeft Joon-ho Bong naar perfectie.

Naar het einde toe krijg je een plotwending. Zelfs de zondvloed is van cruciaal belang voor het plot. Het licht gaat letterlijk uit en het pijnlijke contrast tussen arm en rijk wordt duidelijk wanneer het ene individu zijn hebben en houden moet bijeen roeien, maar de andere zeurt om iets banaals. Het tuinfeest loopt wat uit de hand, maar valt te begrijpen waarom Kim zijn baas neerstak. De slotscène met de zoon bracht me eventjes naar een kleine ontgoocheling, maar dat herstelde zich gelukkig omdat het een geïdealiseerd perspectief was.

Meest complete Bong.

Bong is na zijn Netflix uitstapje weer helemaal terug op eigen bodem en hij lijkt ook meteen te gaan voor zijn beste en meest complete film tot nu toe. We volgen een arm gezin dat zichzelf bij een rijk gezin naar binnen werkt.

Wat Bong voortreffelijk doet is iedereen neerzetten om daarna wat bochtjes te maken in het script waardoor je als kijker telkens geboeid blijft maar het mooiste is dat het allemaal ook wat toevoegt aan het verhaal. Daarnaast is Bong ook visueel weer lekker bezig. Het is niet waarvoor de film door menig een lof zal verdienen maar het is wel erg sterk. Slow mo op de telefoon of shot van winkeltje om de hoek. Het is duidelijk dat Bong een man van details is.

Ook in deze film speelt hij weer met verschillende genres. Maar allen sluiten naadloos op elkaar aan. De komische noot werkt, het is bij momenten ook echt spannend en als het serieus word eet je het ook al zoete koek.

Iets in mij zegt voor nu 4 sterren. Dat zit hem meer in details, aller einde iets te lang...aanloop ook ietsjes...ik weet het niet...misschien nog even nachtje slapen. Maar Bong heeft hier een voltreffer gemaakt dat is zeker.

4 sterren.

De stank van het ongedierte

Wederom geniaal in elkaar gestoken. Dit is de zesde film die ik van deze uitstekende regisseur zag en geen enkele van zijn films heb ik minder dan 4* gegeven. Ook deze niet. Een spitsvondige satirische misdaadkomedie over een arm gezin dat een idee heeft om uit haar miserabele bestaan te ontsnappen. Dat het gezinnetje zich beetje bij beetje binnenspeelt in de rijke woning van een zakenman is hier wel vernuftig gebracht. Als kijker probeer je zelf in te vullen waar dit naartoe zou kunnen leiden. Intussen defileren de ene na de andere geniale scène. Uiteindelijk gaat Bong de clichés uit de weg en concludeert de film met een einde die nog beter was dan ik me had voorgesteld. Door de trage aanloop niet hoger dan 4*. De sociale boodschap laat ik aan eenieder over; die staat als een paal boven het water. Samen met Chan Wook Park blijft Bong de absolute top uit Zuid Korea. Toplijstjesmateriaal.

Dit lijkt mij weer eens een toppertje.

Geweldig. Vanaf seconde 1 direct meegezogen in de fantastische sfeer en de opbouw naar de verschillende wendingen in een erg komisch, spannend en vooral vermakelijk en knap geschreven geheel. Joon-ho Bong weet 't qua regie weer mooi te brengen. Niks aan te merken op de kleurrijke personages en ondanks de speelduur vliegt deze 'Parasite' in een sneltreinvaart voorbij. Met het moderne, mooie huis wordt een sterk fundament gezet qua setting en ook de straten, het kelderhuis en het spelen met licht, donker, regen en zonneschijn werkt als een tiet. Een van de betere films die ik sinds behoorlijke tijd zag.

Hoe meer recensies ik lees, vooral op imdb, hoe meer ik het idee krijg dat de maker vooral koste wat kost zijn politieke, antikapitalistische boodschap er met het nodige geweld in wil rammen en niet zozeer geinteresseerd was in het vertellen van een goed, geloofwaardig verhaal. Onder het mom van satire. Nu is Zuid Korea een overspannen land met veel problemen, maar altijd nog een paradijs vergeleken met het verschrikkelijke Noord Korea. Ik sla deze klassenoorlog tussen families wel over.

Eerst kijken dan zeuren. Ik zou je graag overhalen om hem niet over te slaan. Het gemiddelde geeft duidelijk aan dat dit niet zomaar de eerste de beste film is. Met geweld inrammen is het zeker niet en het goede verhaal primeert wel degelijk op de boodschap.