Meningen

Niet al te overtuigende boksfilm. De Niro zet zijn rol wel goed neer. Het leven van Jake La Motta was echter niet al te boeiend om naar te kijken. Zeker de scenes uit zijn prive-leven waren vaak langdradig. Ruzie maken met zijn vrouw, zijn broer of wie dan ook en dat meerdere keren in de film. Joe Pesci lijkt in nagenoeg elke film hetzelfde soort personage neer te zetten, zeer voorspelbaar.

De boksscenes waren in orde, maar duurden vaak wat kort. De directe aanloop naar het gevecht toe kwam zelden echt aan bod. Er werd vooral gefocust op La Motta's prive-leven, zoals gezegd niet altijd even interessant...

Redelijke vermakelijk bij vlagen. Maar al met al toch ook nogal saai. Harisson Ford acteert wel goed, de rest van de cast vind ik niet geweldig. De graphics zagen er niet geweldig uit, ook voor zo'n oude film. De manier waarop de Nazi's aan hun eind komen, zag er niet echt geweldig uit. Vooral het begin van de film is wel de moeite waard.

2,5*

Film die het vooral moet hebben van de acteerprestaties van Hoffman en in minder mate Cruise. Zij zetten hun rollen prima neer. De interactie tussen beide hoofdpersonages is sterk. Het verhaal is echter niet zo interessant en in grote lijnen erg voorspelbaar. Nergens wordt het echt boeiend of verrassend. Omdat het verhaal nogal mager is, duurt te film ook te lang. De acteerprestaties houden de film echter nog net overeind.

Degelijk rechtbankdrama, gebaseerd op een boek van Grisham. Het acteerwerk is zeer aardig, een goede cast ook, vooral Matt Damon en Claire Danes steken er bovenuit. Het kijkt allemaal lekker weg en verveelt geen moment. Verrassend is het plot echter nauwelijks, waardoor de film niet echt boven het gemiddelde rechtbankdrama uitkomt...

De ene Coen film bevalt mij wat beter dan de andere. Hier vond ik weinig aan. Het concept an sich zou nog best tot grappige situaties kunnen leiden, maar dat gebeurt hier eigenlijk niet of nauwelijks. Verder ook geen echt leuke personages om de boel naar een hoger plan te tillen. Vermaken doet het daarom ook niet echt.

Het eerste uur van deze Disney film is zeer behoorlijk. De twee hoofdpersonages zijn best sympathiek en de referenties naar populaire internetbegrippen en andere Disney films zijn best aardig. Na een uur zakt het niveau echter behoorlijk en is er weinig leuks of vernieuwends meer aan. Al met al een nipte voldoende.

Het is al een behoorlijke tijd geleden dat ik de eerste Rambo film heb gezien. Die vond ik op zich voor een keertje best te doen. Dat kan ik van deze film absoluut niet zeggen. Een hoogstaand plot had ik niet verwacht, maar dit is wel echt heel erg mager. Fantastisch acteerwerk had ik evenmin verwacht, maar dit is wel heel bedroevend. Wat ik wel had verwacht waren goede actiescènes, maar ook daar ontbreekt het aan. De ontploffingen zijn nog wel goed, maar verder komen de actiescènes nou niet bepaald overtuigend over. Ondanks de relatief korte speelduur en de grote hoeveelheid actie begon het al snel te vervelen. Zelfs met het verstand op nul is het een belabberde film.

Mooi in beeld gebracht door Kurosawa. Vooral het kleurgebruik valt erg op. De film begint best redelijk, maar zakt al snel volledig in. Het plot lijkt wat dun voor een film met een dergelijke speelduur. Er zijn in ieder geval behoorlijke periodes waarin nauwelijks iets interessants gebeurt. De intriges liggen er zo dik bovenop, dat het geen indruk maakt. Het kon mij niet boeien. Dat komt ook door de personages, die allemaal nogal zwaar aangezet zijn. Kon er geen enkele boeiende rol uit halen. De oude man en de nar wekken zelfs regelmatig irritatie op. Ik vond het niks...

Vanuit vier verschillende perspectieven wordt de dood van een samoerai beschreven, waarbij eenieder zijn of haar eigen draai aan het verhaal geeft. Uiteindelijk wordt het aan de kijker gelaten om te bepalen wat de waarheid is. Een aardige opzet, maar persoonlijk had ik aan het einde iets meer verwacht. Het acteerwerk is behoorlijk, hoewel het overdreven lachen van diverse personages wel iets afdoet aan de geloofwaardigheid en het hier en daar wat theatraal is. Verder ziet het er visueel zeer aardig uit, met name de scènes in de regen, en wordt de vaart er goed ingehouden. Een degelijke film.

Een van de betere animatiefilms.

Er gebeurd niet eens zo heel veel, maar het verhaal zit goed in elkaar. De karakters zijn leuk en het geheel ziet er prima uit.

4*

Jamie Foxx acteert prima en met de muziek in deze film is ook niets mis. Verder viel het mij een beetje tegen. Je komt wel het een en ander over Ray Charles te weten, maar de meeste andere rollen blijven toch behoorlijk oppervlakkig. Dat ligt overigens niet aan de speelduur van de film, want die is juist wat aan de lange kant. Delen van de film zijn beduidend minder interessant. Al met al niet slecht, maar wel erg lang en ik werd er niet echt door gegrepen.

Deze film zit best degelijk in elkaar, maar kon mij nergens echt raken. De relatie tussen de twee hoofdrolspelers komt nooit echt uit de verf. Er komen nog wel wat potentieel interessante verhaallijnen voorbij, maar de uitwerking blijft veelal steken in oppervlakkigheid. Het acteerwerk is degelijk, maar een echt sterke rol zit er niet tussen. Jammer dat er geen Duits wordt gesproken. Dat men hier en daar wel met een accent spreekt, maakt het er niet beter op. De film kijkt voor een keertje best redelijk weg, maar maakt op geen enkel vlak indruk.

Toffe film van Steven Spielberg. Het verhaal bevat veel verwijzingen naar allerlei bekende films en games. Ook de soundtrack is zeer de moeite waard en bevat de nodige klassiekers. Verder beschikt de film over een fris en leuk verhaal. Zowel de reguliere wereld als de OASIS ziet er qua vormgeving uitstekend uit. Het acteerwerk is zeer aardig en de film beschikt over enkele sympathieke hoofdpersonages. Uitstekend vermaak.

Mijn derde Hitchcock en wederom een zeer aardige film.

Aangezien ik Disturbia al eens gezien had en dat toch min of meer een remake van deze film is, wist ik wel ongeveer wat te verwachten. Rear Window is wel stukken beter dan Disturbia. Vooral door het acteerwerk van Stewart en de beeldschone Grace Kelly.

Knap dat er een boeiende film gemaakt wordt, waarbij slechts vanuit één ruimte wordt gefilmd. Al is 12 Angry Men wat dat betreft al helemaal een uitstekende film.

De spanning vond ik toch wel een beetje ontbreken, ik zat niet echt op het puntje van mijn stoel. Het einde viel me een beetje tegen. Het was zeker niet slechter geweest, wanneer was gebleken dat Thornwald zijn vrouw helemaal niet had vermoord.

Al met al een prima film.

3,5*

Matige film van Hitchcock. De film begint sfeervol en het eerste half uur van de film is ook zeer aardig. Vanaf het moment dat Maxim met zijn nieuwe Mrs. de Winter naar Manderley vertrekt, wordt het een stuk minder. De verhaallijnen en personages zijn niet al te boeiend. Pas in het laatste half uur komt de film weer wat meer tot leven, hoewel de ontknoping ook niet al te indrukwekkend was. Het acteerwerk was af en toe wat stijfjes en de muziek was bij vlagen erg storend aanwezig.

Behoorlijke tegenvaller. De eerste keer dat ik James Dean aan het werk zie. Hij heeft inderdaad best een coole uitstraling, maar zijn acteerwerk is slechts bij vlagen overtuigend. Verder komt hij, net als de meeste andere acteurs in deze film, veel te oud over om voor een High school leerling door te kunnen gaan. Het verhaal mist bovendien overtuiging, zo krijgen de personages onderling vanuit het niets een hechte band en lijkt het overlijden van een vriend in een oogwenk vergeten. Het kon niet echt boeien allemaal.

Degelijk acteerwerk van Pacino en Farrell en een redelijk onderhoudend plot. De ontknoping is voorspelbaar, maar het verhaal is best aardig uitgewerkt. Niet verkeerd, maar ook niets bijzonders.

Enkele scènes zijn best aardig, maar als geheel is het een bijzonder teleurstellende film. De cast lijkt vooral snel te willen cashen in deze film zonder fatsoenlijk plot, zonder geslaagde humor en zonder overtuigend acteerwerk. Niet de moeite waard.

Teleurstellende film. De vertolking van Lecter door Hopkins is nog wel de moeite waard, maar het plot stelt weinig voor. Fiennes overtuigt niet als slechterik en Norton's personage komt ook niet echt uit de verf. De scènes met Lecter zijn nog wel de moeite, maar verder is het niet al te best. Echt spannend wil het niet worden en de film had best een kwartiertje minder lang mogen duren, want die laatste plotwending was niet al te sterk.

Dit eerste deel van de Red Riding Trilogy is een behoorlijk zwakke en onsamenhangende film. Het plot is niet al te sterk en springt op punten van de hak op de tak. De personages in deze film hebben erg weinig achtergrond en worden vaak niet al te overtuigend neergezet. De romances van Dunford komen ook totaal niet uit de verf. Ik had toch meer verwacht van de film, vooral met een cast met o.a. Andrew Garfield, Sean Bean en Warren Clarke.

De overige delen van deze trilogie laat ik (voorlopig) aan mij voorbij gaan.

Zeer behoorlijke western. Het plot is onderhoudend, de zwart-witbeelden zien er goed uit en het drijven van al dat vee levert enkele spectaculair uitziende scènes op. Het acteerwerk is goed, met name het acteerwerk van en de wisselwerking tussen John Wayne en Montgomery Clift is de moeite waard. Het plot weet tot het einde de aandacht er goed bij te houden, al voelt het einde ook wel een beetje als een anticlimax. Maar een slecht einde is het zeker niet.

Degelijke film. Deze film is vakkundig gemaakt, maar raakte mij verder niet echt. Het gebruik van Technicolor komt hier goed tot z'n recht, de beelden zien er prima uit. Het plot is onderhoudend genoeg, al kon ik niet zo veel met de personages. Geen verkeerd acteerwerk, maar de personages spraken mij gewoon niet echt aan. Moest tijdens het kijken van deze film aan Black Swan denken, al zijn er ook behoorlijk wat verschillen tussen deze film en die film. Op zich best een kijkbeurt waard, maar ik zal 'm niet nog eens gaan kijken.

Wat een langdradige en vervelende film. Ik heb 'm met pijn en moeite uitgekeken. Het tempo ligt hoog genoeg, dat is het probleem niet. Je wordt eigenlijk van begin af aan getrakteerd op een behoorlijke hoeveelheid personages, die zich geen van allen echt ontwikkelen. Het duurt best een tijdje om de verhoudingen tussen de personages goed te kunnen doorzien. Wat nou eigenlijk echt de bedoeling was van Renoir met deze film is mij niet duidelijk geworden. Het is een nogal rommelig geheel. Nergens boeiend of grappig. Aangezien ik La Grande Illusion ook niet kon waarderen, is de voorzichtige conclusie dat Renoir gewoon niet echt films maakt die mij aanspreken. De klassiekerstatus van deze film ontgaat mij in ieder geval volledig.

Een film waarin het plot stapje voor stapje wordt opgebouwd, al is al snel duidelijk dat de hoofdpersoon niet deugt. Door de manier waarop de film is opgebouwd heb je soms het idee dat je wellicht wat informatie mist, maar het is wel degelijk goed te volgen. De soundtrack is nadrukkelijk aanwezig, best aardig gedaan. Vond het alleen allemaal weinig memorabel.

Goede film, waarin in zes korte verhalen alledaagse situaties volkomen uit de hand lopen. De verhalen zijn goed uitgewerkt, met de nodig (zwarte) humor, en ze duren geen van allen te lang. Het acteerwerk is van prima niveau en de film is ook qua soundtrack en camerawerk zeker de moeite waard. Zeer vermakelijk.

Degelijke thriller met een origineel plot en een zeer behoorlijke cast. De eerste pakweg anderhalf uur vond ik goed. Het verhaal wordt goed opgebouwd en bevat originele elementen. Daarnaast is de film bij vlagen best sfeervol. De laatste twintig minuten zijn echter een stuk minder en die halen de film ook wat onderuit. Er zit een behoorlijke plottwist in, die op zichzelf niet eens zo onaardig is. De film wordt in het laatste deel echter een vrij standaard actiefilm, waarbij het zeer behoorlijk opgebouwde plot plaatsmaakt voor de nodige toevalligheden en onwaarschijnlijkheden gecombineerd met nogal doorsnee actiescènes. Jammer dat deze film het goede niveau niet tot het einde weet vast te houden. Dat ligt overigens niet aan het acteerwerk. Riz Ahmed acteert goed en ook Lily James speelt zeer behoorlijk, de overige cast is degelijk. De film is al met al best de moeite waard, ook al had er meer ingezeten.

Prima film met uitstekend acteerwerk van Anthony Hopkins en Emma Thompson. Zij zetten beide erg goede rollen neer. Verder ook een goede cast, met de nodige bekende gezichten. Erg sfeervol, zowel qua locaties als qua aankleding en soundtrack. Ook de tijdsgeest wordt goed naar voren gebracht. Een onderhoudend plot, dat goed in elkaar zit. Hoewel er op Darlington Hall belangrijke politieke gebeurtenissen plaatsvinden, draait de film voor mij toch echter vooral om Stevens en Kenton. De onderhuidse spanning tussen beide personages is goed merkbaar in elke scène waarin zij samen te zien. Ondanks het relatief trage tempo verveelt de film geen moment. Zeker de moeite waard.

Een film die het vooral moet hebben van de fijne acteerprestaties van Christopher Plummer (en in iets mindere mate Martin Landau). De film lijkt af en toe een beetje in te zakken, maar weet de draad dan toch weer telkens op te pakken. Het einde was onverwacht en maakt toch dat je anders kijkt naar de hoofdpersoon. In hoeverre het realistisch is, gelet op het ziektebeeld, is de vraag, maar echt storend is het niet.

Degelijke thriller, die het meer van de sfeer moet hebben dan van een echt intrigerend verhaal. De personages en hun onderlinge verhoudingen blijven te veel op afstand om er een echt meeslepend verhaal van te maken. Del Toro doet het overigens wel prima en hij draagt deze film. Qua sfeer deed dit mij wat aan True Detective denken, maar dan wel van een minder niveau.

Ik heb deze een tijd uitgesteld, maar vandaag dan toch bekeken. Helaas toch echt een van de slechtste films die ik heb gezien. Het verhaal heeft al niks om het lijf, we zien enkele junkies steeds verder afglijden. Na een paar minuten kun je al globaal voorspellen hoe dat afloopt. De personages zijn niet al te zeer uitgediept en wekken geen enkele sympathie op, ook dat helpt niet om goed in het verhaal te komen. Het had wel geholpen om wat meer achtergrond bij de personages te krijgen, zodat er eventueel een band ontstaat bij de gebeurtenissen in de film. Boeiende dialogen of gebeurtenissen zijn er ook niet echt, dus daar moet de film het ook niet van hebben.

Zeer irritante en om de haverklap terugkerende tussenshots van dollarbiljetten, coke en opgezette pupillen. Verder ook veel snelle en wisselende beelden. De soundtrack werd ook telkens herhaald en kon ik op een bepaald moment ook niet meer waarderen.

Boeien kon de film mij absoluut niet en ik heb hem dan ook met veel moeite uitgezeten. Ik kan er verder ook niet veel positiefs over zeggen. Niet iets wat ik ooit nog eens terug ga kijken.