Tomorrow Never Dies (1997)

Vandaag herbekeken, ik vind deze film minder goed dan Goldeneye.

De begin-scene is wel goed, daarna zien we een aantal goede actie momenten zoals Bond met het meisje op de motor, de zelf rijdende auto stuk in de parkeergarage en het laatste stuk in het schip is ook wel goed, maar voor de rest heb ik weinig actie gezien en het was allemaal ook niet zo spectaculair als bij Goldeneye.

Het verhaal vond ik wat saai, verder wel weer wat leuke snufjes in deze film zoals met de BMW.

Maar hij haalt het niet bij Goldeneye, wel leuk rolletje voor onze eigen Daphne Dekkers.

Op naar The world is not enough.

Pierce Brosnan vind ik een geweldige Bond, maar hij kan het niet alleen. De rest van de acteurs vallen tegen, al kan de Chinese dame (Michelle Yeoh) goed mee in de actie (Jackie Chan stuntvtouw geweest). De grote boef is echt belabberd. Volgens IMDb heeft Anthony Hopkins na een paar dagen bedankt voor die rol omdat het zon chaos was en het script niet af was. Een verstandige keuze, al is het voor de film natuurlijk een aderlating.

Met het script is het niet meer goedgekomen, al was het geheel nog wel vermakelijk.

Als jonge knaap in 1999 vond ik het al een matig gebeuren en nu nog steeds.

Het eerste uur stelde weinig voor. De badguy doet me echt niks, wat een sukkel. De acteur is normaal goed, maar hij kan geen baddie spelen. Of het ligt aan het script. Zijn blond harige handlanger was ook echt 3x niks, gewoon echt slecht. Als je dit vergelijkt met een Sanchez uit License to Kill....ouch! En Teri Hatcher? Nah man.

Tweede uurtje is een heel stuk beter, vanwege toffe (achtervolging) scènes en Michelle is ook tof, ze doet haar ding. Aardig dus, maar na Goldeneye wel echt een behoorlijke tegenvaller, helemaal qua niveau. Bepaalde opmerkingen van personages en grappen waarvan ik echt zoiets had van...."jongens....really?".

Nu The world is not Enough checken!

Weer degelijk werk van de heer Brosnan maar het weet mij nog niet te bekoren. Een wat saaie Bond als je het mij vraagt met een weinig aansprekende schurk, niet erg aantrekkelijke girls en een verhaal dat ook nogal standaard is voor James Bond begrippen.

De afdaling van het hoge gebouw is voor mij het hoogtepunt van de film en het optreden van Judy Dench die een pittige M neerzet.

Maar al met al een matige Bond film, wel met een mooie quote:

James Bond: "I always enjoyed learning a new tongue." Moneypenny: "You always were a cunning linguist, James."

Ik zie dat ik 5 juno 2014 ook al niet zo enthousiast was.

Matige opvolger van GoldenEye, men weet niet door te pakken met het hoge niveau van de voorganger.

Dit is weer een simpele aaneenschakeling van losse achtervolgings -en actiescenes, zoals in de Roger Moore jaren. Sterke en slechte scenes wisselen elkaar af (het begint al met een sterke openingscene enerzijds en wellicht de lelijkste titelsequence ooit anderzijds).

Alles wordt bij elkaar gehouden door een flinterdun plot. Het op zich interessante gegeven van de mediatycoon (ongeïnspireerd neergezet door de doorgaans zo betrouwbare Jonathan Pryc) die een wereldoorlog wil ontkenenen voor de headlines wordt totaal niet uitgewerkt.

Pierce Brosnan doet ondertussen zijn best, hij is goed op dreef. Hij krijgt bovendien hulp van een leuke Bondgirl en heeft weer uiterst handige gadgets tot zijn beschikking. Maar dit alles kan alles Tomorrow Never Dies niet redden.

Weinig memorabele Bond worp.

3*

Tussenstand:

1. GoldenEye (1995) 4*

2. Goldfinger (1964) 4*

3. On Her Majesty's Secret Service (1969) 4*

4. From Russia With Love (1963) 3.5*

5. License To Kill (1989) 3.5*

6. Moonraker (1979) 3.5*

7. Thunderball (1965) 3.5*

8. Dr. No (1962) 3*

9. The Living Daylights (1987) 3*

10. For Your Eyes Only (1981) 3*

11. Live And Let Die (1973) 3*

12. Diamonds Are Forever (1971) 3*

13. You Only Live Twice (1967) 3*

14. The Spy Who Loved Me (1977) 3*

15. Tomorrow Never Dies (1997) 3*

16. The Man With The Golden Gun (1974) 3*

17. Octopussy (1983) 3*

18. A View To A Kill (1985) 2.5*

Tomorrow Never Dies is een gemiddelde Bondfilm, die nergens slecht is maar dus ook nergens excelleert. Het is wellicht één van de meeste actievolle delen uit de hele reeks, wat in dit geval zowel een voor- als nadeel is. Een voordeel, omdat het verhaal flinterdun en over the top is, en de actie-scènes dit nog wel weten te verdoezelen of op z'n minst goed te maken. Een nadeel, omdat je op den duur een groot gevoel van 'been here done that' krijgt. De ene actie-scène volgt de andere op, zodat je zeker tegen het einde niet meer geboeid zit te kijken. Soms is less wel degelijk more.

Niettemin is het een hele vermakelijke twee uur, met wel degelijk hier en daar een actie-scène die er echt bovenuit springt. De openingsscène was ook weer leuk. Opnieuw zit Brosnan top in de huid van 007. Hij is hier wat humoristischer dan in Goldeneye, en weet bovendien ook geloofwaardig over te komen als actieheld; iets waar sommige vorige incarnaties af en toe wat problemen mee hadden. De Bond girl was oke. En hoewel Jonathan Pryce een acteur is die ik erg apprecieer, moet hij hier toch maar een erg matige bad guy neerzetten. Hij doet wat hij kan, maar veel valt er van die rol niet te maken.

3*

Ik heb vanavond deze fijne actie knaller maar eens herzien en heb mij er wederom prima mee vermaakt.

Ondanks dat de film middelmatig is, vind ik dat de film toch vele leuke momenten heeft.

Pierce Brosnan doet het erg goed als James Bond.

Deze film heb ik in 1997 op de premier in Amsterdam mogen kijken, dat was toen de avond van mijn leven.

Niet mijn onderwerp en ik vond het een vrij slappe film, meer heb ik er niet over te zeggen. Deze mag blij zijn dat zijn voorganger er was. Enkele leuke scènes maar een verhaal dat voor mij niet boeiend was. De openingsscène vond ik overigens wel vet en veelbelovend.

Tja, totaal een andere mening dan de meeste users hier. Deze Bondfilm is gewoonweg veel vermakelijker dan Goldeneye die ik dan niet zo kan waarderen. In deze film zitten heel wat toffe actiescènes zoals de openingsscène, de scène met auto op afstandsbediening en de geweldige achtervolgingsscène met de brommer en dat met heel wat knipogen. Humor is hier alvast meer aanwezig en er zitten een paar leuke oneliners in. Het verhaal zelf sprak mij ook meer aan en is zelfs nu nog actueel hoe de media of fakenews de bevolking op allerlei manieren kan beïnvloeden. Geen groots verhaal, ook niet echt te verwachten bij dit soort films, maar wel interessant om te volgen. Pierce Brosnan zit goed in zijn rol als 007 en de Bondgirls Teri Hatcher en Michelle Yeoh weten met hun charmes en présence ook wel te overtuigen. Hatcher weet Bond zelfs zijn hart te raken. Jonathan Pryce als slechterik is oké. Een Bondfilm met een hoog entertainment en veel leuke oneliners. 6,5/10

Bond en Brosnan, een combinatie die na Goldeneye best wat had kunnen worden mits de goede richting gekozen was en men met aansprekende bad guys gekomen was en de debiele gadgets achterwege gelaten had. Onderdelen die nog niet zo erg zijn als wat er komen gaat maar hier toch al een lichte 'turn for the worst' neemt.

De gebruikelijke spectaculaire opening is nog aardige, hoewel het bedenkelijk is dat Bond als enige kennelijk die nucleaire torpedo's of whatever herkent en een hele controle kamer met knappe koppen niet. Het schietstoel gebeuren is zo onnozel dat het juist grappig is. Brosnan is daarna zoals gebruikelijk, op zijn 'boyisch'. Hatcher is een best wel fraaie Bond dame, Nederland ook weer vertegenwoordigd met Deckers, was het nogal nieuws destijds dat Heineken als productplacement voorbij komt in de motorachtervolging, is de betrokkenheid van de Chinese dienst in de gedaante van Yeoh aardig en is vooral de Kung Fu scene rond haar met meerdere aanvallers erg goed. Niet te vergeten de verschijning van Schiavelli als enge dokter/martelaar, erg humoristisch dit karakter.

Maar dat is dan toch alles wat ik in de positieve zin over deze Bond te zeggen hebben. Grootste pijnpunten zijn ontegenzeggelijk dat Carver mij totaal niets doet als bad guy ook al probeert Pryce er het beste van te maken, zijn rechterhand Stamper doet me ook niets, is de rol van Deckers inwisselbaar een H&M model had dit ook kunnen doen, dan de terugkeer van JD Baker, in Goldeneye nog aardig maar hier wel zo vreselijk flauw, de soundtrack slaat regelmatig van redelijk passend om naar tenenkrommend, en is de film ronduit slaapverwekkend na de opening tot aan de ontsnapping van Bond en Wai Lin uit de wolkenkrabber. Deze film heeft heel weinig nieuws te bieden wat dat betreft, om het plot rond het fake nieuws waar dus bijna oorlogen mee uitgelokt worden nog even te benoemen, iets dat met de huidige problematiek en alle nep nieuws en clickbate best reëel en actueel zou kunnen zijn, toch doet het mij allemaal vrij weinig.

Dan zijn er nog de vele kleine foutjes zoals tequila dat toch champagne lijkt, en de vele logica en montage fouten rond de BMW in de parkeergarage. Eerst is het ruit niet kapot te krijgen met een moker, daarna plots wel met kogels, bovendien zijn de ruiten tijdens de radiografische dollemansrit regelmatig stuk en dan weer heel. En wat is dat toch met die over de top gadgets? Zit ik naar Inspecteur Gadget of James Bond te kijken? Overduidelijk iets dat van mij niet hoeft. Slechter dan The Man With The Golden Gun en Octopussy ga ik de fim niet beoordelen maar een liefhebber van de Brosnan reeks ben ik zeker niet. Zucht...nog twee te gaan.

Met het herzien van deze film kom ik weer bij de conclusie die ik de vorige keer ook al trok: een film met veel potentie, maar er wordt erg weinig mee gedaan.

Eindelijk iemand die niet over de wereld wil heersen, maar iemand die over de wereldwijde media wil heersen. Wat mij betreft een originele invalshoek, maar helaas een uitwerking van niks.

Brosnan is wederom overtuigend, ik begin steeds meer sympathie te ontwikkelen voor hoe hij Bond neerzet. Helaas is hij verzand geraakt in een mager plot met veel te veel actie zodat je als kijker na een uur al murw gebeukt bent van de vele explosies en gevechten.

Wel leuk is de scène in de parkeergarage, echt een uitschieter in een film die verder niet meer is dan een doorsnee actiefilm met een paar leuke momenten.

Halfje verlaging. 2.5*

Mijn favoriete James Bond van Pierce Brosnan, velen zullen zeggen maar dat is toch GoldenEye maar nee voor mij dus niet. Want ik vond deze qua verhaal iets beter en met name de setting van oa Azie en de mooie Michelle Yeoh die voor mij 1 van mijn favoriete Bond girls is, sorry medeliefhebbers maar dat is mijn mening. Maar al met al een goede 007 film die geen moment verveeld.

Een stuk minder dan de voorganger. De film mist een epische scène zoals met de tank; achtervolgingen hebben we wel genoeg gezien in andere films. Het radiografisch besturen van de auto is weliswaar leuk, maar ook weer niet zo spectaculair. Vooral grappig om Bond te zien lachen alsof hij een videospel speelt.

Het plot spreekt ook minder aan. Eén van de belangrijkste elementen, het uitlokken van een oorlog tussen twee atoommachten, kennen we al uit You Only Live Twice. De Duitse spierbundel als antagonist is ook een lopende cliché. Verder is het idee van een nieuwsorganisatie die het nieuws controleert of zelfs maakt natuurlijk iets dat tot de verbeelding spreekt, zeker gezien de huidige praktijken bij het Murdoch conglomeraat of Facebook, maar het doel in de film is ongeloofwaardig. Het gaat uiteindelijk om uitzendrechten in China. Als je zo erg overheden kan manipuleren, zou de inzet gewoon hoger moeten zijn.

Wat rest is een film met veel actie die weinig weet te verbazen met een plot dat zelfs binnen het Bond universum vrij ongeloofwaardig aanvoelt. 1*.

Ik heb de Brosnans op Amazon teruggekeken de laatste tijd en Tomorrow Never Dies is gestegen tot mijn favoriet van zijn films. Dat wil niet zeggen dat de film heel goed is, ik vind Brosnan era met Moore de minst leuke Bond periode. Het is mij teveel camp. Maar TND doet wat dingen goed, namelijk het heeft mijn favoriete Bond girl. Natuurlijk doel ik op Wai Lin, gespeeld door Michelle Yeoh. Zij is stoer, sterk en knap, slaat moeiteloos terroristen tegen de vlakte. Wat een vrouw. Maar ook de settings kunnen me bekoren, Hamburg en Saigon. Een paar hoogtepuntjes vond ik de parkeergarage en de motor achtervolging door Saigon.

Pryce haalt het inderdaad niet bij Sean Bean. Teri Hatcher vond ik ook niet helemaal goed uit de verf komen. Het verhaal vind ik wel leuk, natuurlijk ook omdat het juist nu vrij actueel is. In feite wordt er op globale conflicten aangestuurd door een mediamagnaat, zodat diezelfde mediamagnaat de scoops heeft en de autoriteit op het wereldnieuws is. Tegenwoordig is de invloed van media en wat het kan ontketenen wel bekend.

Ik vind TND net aan beter dan Goldeneye, al ontlopen ze elkaar niet veel. Ik heb Goldeneye gisteren nog teruggezien en vond hem na een hoewel heel sterk begin wat rommelig eigenlijk. In TND zit een iets betere flow.

Brosman mist een uitstraling van een killer. Maar hij wordt ook niet geholpen met vreselijke dialogen, sarcastische oneliners om de haverklap, gesprekken die nergens naar toe gaan.
Het is saai verhaal over een media magnaat gespeeld door Jonathan Price die over de top is op een slechte manier en niet dreigend overkomt want een Bond Villain hoort te doen.

Actie in de film is matig. BMW zelfbesturing scene was wel goed, was goed en overzichtelijk. Michelle Yeoh en Teri Hatcher waren geen bond girls. Hatcher had een te korte rol. Ze speelde de vrouw van de antagonist en de ex van Bond. Maar daar word nauwelijks over gepraat. Ze wordt snel gedood. Yeoh personage komt en gaat ook. Ze doet het goed in de actie scenes maar ze had geen chemie met Bond. Beter was geweest als alleen Hatcher erin was. Ze als ex van Bond heeft veel meer te vertellen.
Tomorrow Never Dies is een saai, hap slik weg slechte Bond film.

"The distance between insanity and genius is measured only by success."

Ik ben denk ik tot de realisatie gekomen dat de ‘James Bond’ reeks niet mijn ding gaat worden. Althans, alles voor ‘Daniel Craig’ vind ik niet zo bijzonder, het zijn overigens ook niet de bond films waar ik mee ingestapt ben, dat is namelijk de eerste film van Craig geweest. Ik vind de serie maar oubollig, en ook hier toont de serie te veel van die trekjes. Maar het pijnlijkste is om te zien dat ‘Brosnan’ gewoon niet het nodige charisma heeft, wat ik wel had verwacht of misschien meer had gehoopt. Eigenlijk had ik dit ook wel weer een beetje verwacht, na een leuke en goede ‘GoldenEye’ is dit toch wel echt weer niks, en je mist veel leuke elementen. De film had gewoon wel veel potentie om een leuke kraker te worden aangezien er best veel geinige scenes waren, helaas was de uitwerking gewoon niet goed genoeg.

De vorige film bevatte bijvoorbeeld een onwijs leuke tank scene, en als dat al het enige is wat die film zo goed of beter maakte dan is er veel mis aan deze film. Er wordt wel geprobeerd om het na te doen, en het leuk over te laten komen maar het werkt niet altijd even goed. In deze film doen ze namelijk een poging met een op afstand bestuurbare auto (een BMW) aan Bond mee te geven, waarna hij een achtervolging scene krijgt en dan op de achterbank ligt die auto te besturen, ik denk overigens ook dat dit de leukste scène in de hele film was. Want met deze scene werd het niveau van de vorige film nog behaald én, was het nog leuk om te kijken.

Voor de rest (en dat zei ik al eerder) kende de film een prima potentie. Zo vond ik de schurk in deze film nou niet bepaald sterk of goed, zijn rechterhand vond ik toch wel weer erg tof. Erg typisch jaren negentig uitstraling had hij, deed me zelfs een beetje denken aan ‘Dolph Lundgren’ en zijn rol in Rocky. Jammer dat we daar overigens niet meer van zagen, van die schurk althans, had hem wel liever vaker in actie willen zien. Ook de openingsscène deed me niet heel veel, en het einde vond ik ook niet heel bijzonder verder, in die onderzeeër.

De cast vond ik allemaal ook niet zo bijzonder. De bondgirls deden me niet zo veel, en vond ik dus echt wel te zwakjes. Dat zijn maar één van de vele punten waar deze film het toch wel erg laat liggen, en dat is best jammer want zoals ik al zoveel zeg; er zat wel echt potentie in.

Ik ga stug door met de James Bond serie maar ik verwacht er niet meer veel meer van. Er zijn echt wel een paar leuke films maar het overgrote deel is toch wel ondermaats, saai en vooral eentonig. En ook deze film was dat, want we kennen het wel, en het is echt niet meer bijzonder.

De enige Bond film naar mijn weten die ik nog niet gezien had, derhalve tijd om de schade in te halen. Veel gemist heb ik niet. Het verhaal vind ik ronduit matig en nogal vergezocht. Echter voldoende actie en wat droogkomische humor op zijn tijd. Minirolletje voor Daphne Deckers als PR dame. Geen topper deze Bondfilm, maar vervelen doet het nooit.

Zeer spectaculaire bond film maar ik blijf er bij goldeneye en the world is not enough vind ik veel beter, het verhaal is flinterdun maar wordt goed gecompenseerd door de actie er wordt namelijk actie op actie gestapeld en er zit geen saai moment in. De humor is ook weer van een prima niveau, leuke one-liners, waarvan je zou wensen dat je ze in het dagelijks leven zelf zou gebruiken.

Toch wel minder goed als GoldenEye deze Tomorrow Never Dies. Minder verhaal, matigere actiescènes, qua villains op zich niet slecht met Dr Kaufman, Stamper en Elliot Carver. Deze film is misschien wel actueel te noemen alleen is het niet tussen UK en China maar VS en China. Michelle Yeoh is wel een leuke toevoeging. Titelsong vind ik ook minder als GoldenEye. Bond heeft nogal heel erg veel geluk in deze film dat het ongeloofwaardig is tot en met. Bij momenten kan hij 5 man tegelijk aan, wat later heeft hij moeite met 1 iemand. Brosnan schiet ook altijd alsof hij met een bladblazer bezig is.

Pierce Brosnan is de 007 waarmee ik Bondfilms heb leren kennen, al vermoed ik dat er ook geregeld wel eentje met Roger Moore passeerde, want 'k herinner me ook wel enkele meer campy Bondfilms uit m'n tienerjaren. Tommorow Never Dies opent wederom met een knaller, en een heel luchtige manier om zich te ontdoen van 2 vliegen, in 1 klap.

Voor deze Bondilm stond Roger Spottiswoode aan het roer, op dat moment gekend van onder meer Terror Train (1980), Under Fire (1983), Shoot to Kill (1988), Turner & Hooch (1989), Air America (1990), helaas ook Stop! Or My Mom Will Shoot (1992), een resem TV-films en dan ineens een Bondfilm. Erna volgden onder meer nog The 6th Day (2000), Ripley Under Ground (2005) en van recenter zowaar ook A Street Cat Named Bob (2016).

Sinds vorige film heeft MI6 een vrouw die de lakens uitdeelt, en dat brengt onder meer deze sneren:
- Sometimes I think you don't have the balls for this job.
- Perhaps, The advantage is I don't have to think with them all the time.
Daarnaast wel grappig ook dat bij de laatste nieuwe acteurs voor James Bond we ook een nieuwe M zowel als een nieuwe Miss Moneypenny kregen, maar die good old Desmonds Llewelyn maar door blijft gaan als Q. Hij zou deze rol voor zijn rekening nemen in niet minder dan 17 Bondfilms tussen 1963 en 1999. Helaas kwam hij in datzelfde 1999 om het leven bij een auto-ongeluk. Hij liet onder meer na:
"Grow up, 007."
"Please, pay attention, 007."
"Never let me down again."

Dit keer is een martelgrage megalomane mediamagnaat de tegenstander van dienst, sterk gedaante gegeven door Jonathan Pryce. Ook deze film staat bol van sterke actiemomenten. Zeker het ritje op de achterbank in z'n eigen wagen en de duosprong van een wolkenkrabber waren fenomenaal om zien. Verder ook samen geboeid op de moto. En er rollen vaten zoals je dat anders enkel maar kent uit Donkey Kong. Voor mij is dit toch ook gewoon een absolute topper onder de Bondfilms.