Meningen

"You know what, I never saw James Bond in rats or poop."

Na het gemiddelde succes van 'Threat Level Midnight' heeft Michael Scott dan toch zijn eigen spionnenfilm gekregen.

Maar alle gekheid terzijde; na afloop las ik pas dat deze film is gebaseerd op de gelijknamige serie uit de jaren '60. Op mij komt het eerder over als een parodie op 'James Bond', met hints naar 'The Naked Gun' reeks. Het vormt de standaard opmaat naar een geheime overheidsorganisatie die een terroristengroep moet uitschakelen.

Steve Carell is hier duidelijk op zijn plek en leent op momenten zelfs enkele zaken uit het repertoire van zijn Michael Scott personage uit 'The Office (US)'. Erg leuk om te zien voor de fans van deze serie. Daarbij heb je aan Anne Hathaway een prima sidekick. Het is te prijzen dat zelfs de bijrollen het naar behoren doen, ondanks dat ik graag meer had gezien van bijvoorbeeld The Rock.

Ik had verwacht dat 'Get Smart' al gauw flauw zou worden, maar het moet gezegd worden dat de vlotte pacing dit voorkomt. Bovendien is het geheel gevuld met volop grappen, one-liners en gestoorde situaties om je bij de les te houden. Hoewel niet alles even geslaagd is, maakt de constante aanvoer veel goed. De generieke actie is eveneens onderhoudend te noemen.

Al met al een aardige comedy die op vermakelijke wijze de draak steekt met spionnenfilms.

3,0 Sterren.

"Is this a prison or the world's shittiest mall?"

Mel Gibson mag het weer eens proberen als actieheld.

Het begint in ieder geval goed met een toffe politieachtervolging, om vervolgens in een Mexicaanse bajes te belanden, genaamd 'El Pueblito'. Naar het schijnt is dit gebaseerd op een echte gevangenis, wat het des te realistischer maakt. De broeierige setting en het warme kleurgebruik dragen alleen maar bij aan de sfeer.

Gibson doet het hier naar behoren; het zal wel helpen dat hij zelf heeft meegeschreven aan het script. Jammer genoeg voelt het verhaal onevenwichtig aan. De combinatie van comedy en actie is op zich in orde, maar een aantal - ongeloofwaardige - subplotjes doen het geheel geen goed.

Al met al best aardig, maar 'Get the Gringo' slaagt er niet in om boven de middelmaat uit te stijgen.

Dikke 2,5 sterren.

"It's been a long time since you've driven, but you'll have to overcome your fear if you want to save her."

Op voorhand had ik me al voorbereid op een matige film, maar wat ik voorgeschoteld kreeg is wel erg pover te noemen.

Qua plot is het flinterdun, maar dat is ook wel te verwachten bij zo een dergelijke film. Tevens zitten er een aantal plotgaten en domme wendingen in, die gewoon worden weggemoffeld. De cast redt de film nog enigszins. Ethan Hawke zet een aardige rol neer, Selena Gomez doet het oké met haar veelvuldige gebruik van schuttingtaal en -looks. Over de minimale rol van Jon Voight zal ik het maar niet hebben.

Getaway is eigenlijk gewoon één ellenlange achtervolgingsscène zonder enige vorm van spanning te creëren. Ik moet zeggen dat ik mij hier het eerste halfuur prima mee vermaakte. Er zitten wat flitsende scènes in en de prachtige Ford Mustang Shelby GT500 Super Snake ronkt als een malle. Maar gaandeweg begin je als kijker te merken dat het geheel wel erg 'leeg' aanvoelt. Zeker na de zoveelste nipte ontsnapping aan de politie gezien te hebben.

Al met al gewoonweg niet boeiend en entertainend genoeg om 90 minuten mee te vullen, laat staan weg te komen.

1,0 Sterren.

Op zich wel een vermakelijke film om te zien.

Je ziet wat er allemaal fout kan gaan door kleine dingen. Het verhaal kon op zich wel beter, ik vond het soms wel erg vaag. En bij sommige scènes die serieus bedoeld waren, had ik soms een glimlach op mijn mond.

De sfeer vond ik daarentegen wel erg goed, want op de één of andere manier bleef ik toch wel geboeid kijken om te zien wat er zich nu weer voor mijn ogen zou ontrafelen.

Nipt 3, 5 sterren.

"Well, maybe next time you can design me better."

De gelijknamige films en serie heb ik helaas nog steeds niet gezien, maar deze staan zeker op de planning. Dus ik ging deze adaptatie met weinig voorkennis in.

Er wordt een interessante futuristische wereld gecreëerd waar mensen zichzelf verbeteren met allerlei cybernetische toepassingen. Maar Major vormt de uitzondering op de regel; een soort supersoldaat wier hersenen zijn geplaatst in een synthetisch lichaam. Zij moet het samen met een speciale eenheid opnemen tegen terroristen, terwijl ze begint te twijfelen aan haar verleden.

Je zou denken dat dit de opmaat zou vormen naar het verkennen van filosofische thema's waar mens en machine centraal staan, maar het narratief - dat nooit intrigeert - lijkt maar niet op gang te willen komen. Daarvoor wordt het mysterie erg versimpeld en bovenal voorspelbaar gebracht, waardoor voor mijn gevoel het concept niet goed uitgewerkt wordt. Ik had namelijk graag meer gezien van de worstelingen die Major doormaakt.

De visuele stijl staat over het geheel wel als een paal boven water. Met name van de megastad ben ik onder de indruk, deze is omgeven met neon en heuse hologrammen die een significant onderdeel zijn. Op deze manier kijk je als kijker je ogen uit naar de vele details die verfrissend overkomen. De actiescènes zelf worden aardig in beeld gebracht, maar leunen jammer genoeg te veel op slow motion effecten.

Al met al is 'Ghost in the Shell' best redelijk, maar verder dan plat vermaak komt men niet. Overigens niets ten nadele van Scarlett Johansson die het naar behoren doet.

2,5 Sterren.

"Terrible thing that happened in this house."

Gezien de cast is dit toch niet helemaal wat ik ervan verwacht had.

De opzet is best leuk, zeker als ik hierboven lees dat het gebaseerd is op de persoonlijke ervaringen van regisseur Alin Bijan. Alleen jammer dat het allemaal niet even lekker verloopt. De film is daarvoor te veel in de uitlegmodus; het hele mysterie rondom het huis wordt zo helemaal uitgekauwd waardoor er niets aan de verbeelding wordt overgelaten.

Daarnaast is het duidelijk te merken dat 'The Ghost of Goodnight Lane' overhoop ligt door comedy en horror met elkaar te mengen. Helaas komt het gewoonweg niet uit de verf. Om het over de ondermaatse make-up van de geest maar niet te hebben. Hierdoor falen de meeste schrikmomenten. Gelukkig zitten er wel een paar aardige kills in om het goed te maken.

Al met al redelijk, maar hier had zo veel meer mee gedaan kunnen worden. Wel is het lachen om een confrontatie tussen Lacey Chabert en Danielle Harris te zien.

Kleine 2,5 sterren.

Kansloos.

Met alleen het plot in mijn achterhoofd deze film ingegaan in de hoop dat het me weleens in positieve zin zou kunnen verrassen, helaas kwam ik van een koude kermis thuis.

Qua structuur gaat het een beetje de kant op van A Haunted House (2013) en dat is sowieso een slecht teken, aangezien ik die al vrij slecht vond. En dan te bedenken dat Ghost Team One zelfs nog slechter is te noemen.

Zowel horror als comedy zijn ver te zoeken. Er zitten wat banale dingen tussen die als grappig moeten overkomen, maar dit heeft een averechts effect. Dat heeft voor een groot deel te maken met de cast die erg vervelend en geforceerd op mij overkwam.

Over het horrorgedeelte zal ik het helemaal niet hebben, want die was gewoon afwezig. Vervorming van het beeld en af en toe wat statische effecten ertussendoor moeten voor 'horror' doorgaan... De wanstaltige exorcisme tegen het eind aan is dan ook om van te gruwelen.

Al met al gewoonweg erg slecht, zo snel mogelijk vergeten. Ik raad het niemand aan om naar deze povere productie te kijken, wees gewaarschuwd.

0,5 Sterren.

Op zich wel een interessante film om te zien. Bouwt de personages sterk op en neemt de tijd om ze te introduceren, met een sterke cast moet ik zeggen.

Er zit een goede sfeer in, alleen gebeurde er naar mijn mening iets te weinig en het eind had ook wel beter gekund.

Goed voor 3,5 sterren.

"There hasn't been a ghost sighting in 30 years."

De vrouwelijke variant uit 2016 heb ik maar wijselijk links laten liggen. Gelukkig is deze poging van Jason Reitman (zoon van) zeker verdienstelijk te noemen.

In dit vervolg wordt de draad na 32 jaar opgepakt bij Callie Spengler (dochter van) en haar kinderen. Na de dood van Egon vertrekken zij noodgedwongen naar zijn verlaten boerderij in Oklahoma. Eenmaal daar aangekomen blijken er allemaal onverklaarbare dingen te gebeuren in het kleine stadje.

Er wordt veel tijd besteed aan de onderlinge relaties. Deze komen niet allemaal even goed uit de verf en dit houdt de boel eigenlijk onnodig op. Al kan ik de coming-of-age elementen overgoten door een 'Stranger Things' sausje wel waarderen. Hierbij moet de film het voornamelijk hebben van Mckenna Grace die zowat de hele film draagt.

'Afterlife' kun je zien als een hommage; de liefde voor het universum is in alles terug te zien. Dat is ook gelijk de valkuil, want op een gegeven moment lijkt het geheel door de vele referenties enkel nog te vervallen in fan service. Het kleurt netjes binnen de lijnen en durft niet echt op te vallen. De cameo's geven trouwens wel een leuke touch.

Al met al een vermakelijk vervolg dat de fans zeker zal kunnen bekoren. Wel even blijven zitten bij de eindcredits voor twee extra scènes.

3,0 Sterren.

"We broke your sister. Now it's your turn."

De trailer vond ik eerlijk gezegd nogal lachwekkend, maar dit blijft toch een nieuwe titel van Pascal Laugier. Dus ik heb de gok er maar op gewaagd. Tien jaar na 'Martyrs' is de beste man het gelukkig nog steeds niet verleerd.

Het lijkt een moeder en haar twee dochters voor de wind te gaan als ze een huis erven. Echter blijkt er na aankomst een hoop mis te zijn met de woning; het interieur is gevuld met enge poppen en allerlei schrikaanjagende prullaria. Dit blijkt slechts het topje van de ijsberg te zijn, want al gauw komen er twee maniakken de boel flink terroriseren. De toon wordt hiermee gelijk gezet voor een naargeestige ervaring die je nog wel even bij blijft.

Laugier levert een intrigerende film af die op meerdere gedachten hinkt en eveneens een hommage brengt aan de grootmeesters van het genre. Als kijker word je helemaal ondergedompeld in een bruut, psychologisch drama dat er niet voor terugdeinst om de personages zowel fysiek als emotioneel te breken. Met als resultaat een ziekelijke beleving, ondanks het gebrek aan gore. Erg knap.

Door te spelen met werkelijkheid en fantasie word je meermaals op het verkeerde been gezet. De immer voelbare spanning is hierin de sleutel tot het geheel. Weliswaar kent 'Ghostland' de standaard jump scares, maar het ongemak dat in het tweede deel de boventoon voert, komt akelig dichtbij. Gesteund door de dichte cameravoering komen er gestoorde dingen voorbij die ik nooit had durven dromen.

Al met al een beklijvende horror die zeker niet bedoeld is voor de tere zieltjes onder ons. Laugier flikt het weer, chapeau.

Dikke 4,0 sterren.

Fijn.

Mooie ingetogen romcom die aan de onconventionele kant is met een indie vibe.

Het mag dan ietwat simplistisch overkomen, maar dat is misschien wel de kracht van deze film. De film kabbelt lekker voort met een passende soundtrack.

Het verhaal gaat over 'verloren' zijn in het leven en eigenlijk niet weten wat te doen met je eigen leven. Dat klinkt misschien heel abstract en ingewikkeld, maar het tegendeel is waar. De gevoelens die Tim en Janice hierover hebben wordt goed uitgebeeld, met name Jenna Fischer zet een leuke rol hierbij neer.

Leuk om een keer gezien te hebben. Blijf trouwens wel zitten bij de eindcredits, want dan zie je Doug nog even één van zijn overdreven motivatie speeches houden.

Kleine 3,5 sterren.

"You guys are doing the most difficult work in the most difficult places."

Met het werk van Dawn Porter ben ik niet bekend, maar dit is een indringende documentaire geworden.

Sowieso was ik altijd al geïnteresseerd hoe pro Deo advocaten te werk gaan c.q. de motivatie die ze opbrengen om dit vak uit te oefenen. 'Gideon's Army' schetst hier een sterk beeld van en toont aan hoe zwaar het Amerikaans rechtssysteem faalt, wat inderdaad schrikbarend is te noemen. Door een aantal cases van begin tot eind weer te geven, komt dit goed aan.

Het is dan ook mooi, maar tegelijkertijd schrijnend om te zien hoe de advocaten worstelen met dit systeem. Hierbij wordt er een kijkje gegeven in hun privéleven. Hoewel dit enigszins geforceerd overkomt - omdat bepaalde zaken te toevallig zijn -, laat het wel de mens achter de advocaat zien.

Al met al een interessante docu om eens gezien te hebben, al was ik graag meer te weten gekomen over het rechtssysteem; dit is namelijk slechts het topje van de ijsberg.

3,0 Sterren.

"You think you're done with the past, but the past is not done with you."

Leuk voor Joel Edgerton dat hij als een manusje-van-alles voor deze film zowat alles op de poten heeft gezet, maar hier had ik meer van verwacht.

Op zich is het uitgangspunt wel interessant; een oude klasgenoot die toevallig zijn intrede maakt en onbaatzuchtig strooit met cadeaus. Het roept vele vragen op en lange tijd word je als kijker in het duister gehouden over de ware intenties van Gordo. Vooral omdat hij een rare snuiter is waar je geen hoogte van krijgt.

Langzamerhand kom je erachter wat de relatie is tussen Simon en Gordo, wat zich op het eerste gezicht ontvouwt in een geniepige wraakfilm. Helaas laat de uitwerking al gauw veel te wensen over, aangezien 'The Gift' gevuld is met de nodige plotgaten en loze wendingen. Daarbij snap ik de geforceerde jump scares niet. Op deze manier stapelen de gebreken zich gestaag op.

Edgerton poogt de spanning zorgvuldig op te bouwen, maar dit gaat hem wel erg moeizaam af. Het blijft namelijk bij wachten voordat er iets noemenswaardig gebeurt. Dat de cast nauwelijks indruk maakt helpt ook niet, met name Jason Bateman komt op momenten irritant over. Wat dat betreft is het qua personages behelpen, omdat ze niet goed uitgediept worden.

Al met al een ondermaatse thriller die voor mij geen potten kan breken.

1,5 Sterren.

"Aloha!"

Deze film zag ik voorbij komen in de horror challenge en uit interesse maar eens opgezet.

Nadat een experiment voor een nieuw medicijn tegen diabetes verkeerd afloopt, ontsnapt één van de proefpersonen. De beste man is door dit experiment blijkbaar veranderd in een zombie. Hij komt terecht bij een naburig gelegen tankstation dat gerund wordt door een gierige familie die van hem probeert te profiteren.

De opzet doet mij een beetje denken aan een mix tussen 'Shaun of the Dead' en 'Warm Bodies'. Het zorgt voor een komische insteek met enkele opmerkelijke ideeën. Hierbij is het leuk om te zien hoe ze de definitie van een zombie proberen te definiëren. En daarbovenop heb je nog eens de rare fratsen van de inhalige familie Park.

Jammer genoeg bleef het bij mij voornamelijk bij een glimlach. De aanloop duurt wat mij betreft te lang, waardoor het nodige momentum ontbreekt. Tegen het einde aan gaat het wel lekker los, maar het komt allemaal net iets te laat. Desondanks moet ik zeggen dat de zombies er goed uitzien en de actie mag er zeker zijn.

Al met al is 'Zombie for Sale' best aardig voor wat het is, maar met een snellere aanloop had ik hier iets meer van genoten.

2,5 Sterren.

Toch wel een vermakelijke Chan film met de actie die we van hem gewend zijn en wat leuke situaties, zoals zingend zijn kleren uitdoen.

Alleen jammer dat het gedubd is of zo komt het tenminste op mij over.

Dikke 3, 0 sterren.

"Sandy always hoped it would rain."

Deze film is een soort B-film versie van een Max Payne (2008) / Sin City (2005). Ik zie het film noir stijltje erin terug en een revenge plot. Helaas stelt het qua verhaal gewoon niet zoveel voor, er zitten de nodige clichés en plotgaten in. Daarnaast wordt het erg onlogisch na verloop van tijd. Het matige acteerwerk helpt hier zeker niet bij, al doet Jason Yee het voor zijn doen wel aardig als de protagonist. Sasha Grey staat prominent op de poster, maar haar rol was stelde niet zoveel voor en is eigenlijk meer een cameo. Ze hebben haar er gewoon op gezet om de verkopen een boost te geven.

Ik had dan ook meer van de vechtscènes verwacht, jammer genoeg waren deze scènes niet echt spectaculair te noemen. Het was overduidelijk te zien dat de acteurs veelal missloegen, met een betere choreografie was dit zo opgelost. Tegen het einde aan dacht ik dat het wel even los zou gaan, maar toen was plotsklaps de film voorbij... De film heeft trouwens schaamteloos de vechtscène in de gang gekopieerd van Oldeuboi (2003).

Al met al matig, met een groter budget had het nog iets kunnen worden. Die potentie zag ik er namelijk wel in terug.

Kleine 2,0 sterren.

"Are you not Lisbeth Salander, the righter of wrongs?"

Op de één of andere manier heb ik 'The Girl with the Dragon Tattoo' nooit gezien en de originele trilogie heb ik helemaal gemist. Maar met Fede Alvarez aan het roer was ik toch benieuwd geworden naar dit deel.

'The Girl in the Spider's Web' is dus een soft reboot geworden waarin de originele acteurs zijn vervangen, maar tegelijkertijd is dit een continuatie van hetgeen wat al eerder heeft plaatsgevonden. Althans, zo heb ik het begrepen. Lisbeth Salander komt op mij over als een wraakengel die veel gelijkenissen vertoont met een superheld die een duister verleden met zich meezeult.

Met de hints naar haar zus lijkt er nog iets intrigerend opgezet te worden, maar dat verdwijnt als sneeuw voor de zon wanneer er allerlei onzinnigheid de kop opsteekt in de vorm van hacken en een online kernwapenprogramma. Hierdoor grenst de film veelal tegen het onwaarschijnlijke aan, vooral als Salander voor de zoveelste keer uit een onmogelijke situatie ontsnapt. Ondertussen worden er nietszeggende bijpersonen geïntroduceerd die werkelijk niets extra's brengen.

Alvarez houdt de vaart er goed in, opdat je als kijker afgeleid wordt van het vrij loze narratief. Echter ontstaat er op deze wijze een standaard actiefilm waar je al tal van gezien hebt. Afgezien van het aardig sfeertje valt hier weinig uit te halen. Claire Foy doet het naar behoren, maar mist een bepaald scherp randje, waardoor haar personage niet de juiste présence heeft.

Al met al een generieke thriller die een hoop potentie verkwanselt.

Kleine 2,5 sterren.

"This house is a bitch."

Deze film heb ik meer gezien vanwege C.M. Punk.

In zijn acteerdebuut mag Punk komen opdraven als een aanstaande vader die samen met zijn vrouw een huis heeft gekocht in de buitenwijken van Chicago. Vanzelfsprekend moet er nog het één en ander gebeuren qua verbouwingen, wat niet zonder slag of stoot verloopt. Het oude huis draagt namelijk een hele historie met zich mee.

Het huis doet mij in mindere mate denken aan het landhuis in 'Crimson Peak', omdat deze ook een eigen wil lijkt te hebben. In ieder geval wordt er hiermee een aardige sfeer gecreëerd. Daarbij is het knap te noemen hoe het spookhuis in beeld wordt gebracht. Het is alleen jammer dat de spanning erg hit-and-miss is, ondanks een aantal smerige, praktische effecten.

Uiteindelijk is het plot in 'Girl on the Third Floor' te mager om lang op voort te borduren. Dit is voornamelijk te merken in de laatste akte waarin men geforceerd alles aan elkaar wil rijgen; de zorgvuldige opbouw gaat helemaal verloren. Eveneens hebben de personages weinig nuance, waardoor Punk maar op één versnelling lijkt te spelen.

Al met al een redelijk debuut van Travis Stevens, maar als liefhebber valt hier weinig nieuws uit te halen.

Kleine 2,5 sterren.

"I saw her from the train."

Met het bronmateriaal ben ik niet bekend, maar ik ga er voor het gemak vanuit dat het boek beter is dan deze adaptatie.

De titel doet vermoeden dat je alleen Rachel (de vrouw in de trein) volgt, maar eigenlijk wordt het verhaal verteld vanuit het perspectief van drie vrouwen. De verdwijning van Megan vormt hierin de spil; gaandeweg kom je meer te weten over het doen en laten van Rachel en op welke manier zij is verbonden met de mensen die ze dagelijks bespied.

In eerste instantie begint 'The Girl on the Train' nog wel interessant, omdat de rolverdeling vaag wordt gehouden. Maar al gauw begint de sleur erin te komen, wat te wijten is aan de langzame pacing. De verwarrende vertelstructuur helpt daarbij niet, waardoor de flashbacks en het heden door elkaar lopen. Als kijker moet je dan ook regelmatig onderscheid maken tussen de verscheidene overgangen.

Op de terneergeslagen sfeer is niets aan te merken, deze wordt middels verzorgde beelden gedegen getoond. Het probleem zit 'm meer in de personages die ondanks de lange speelduur miniem uitgediept worden. Hierbij zijn de - rare - plotwendingen ongeloofwaardig, laat staan dat ze voor enige spanning zorgen. Gelukkig doet de cast het naar behoren.

Al met al een vermoeiende thriller die nauwelijks indruk maakt.

2,0 Sterren.

Ik had deze film wat jaartjes terug gezien tijdens CKV 2, 3 en ik moet zeggen dat het wel een aardige film was. De sfeer was heel goed neergezet, prachtige scènes, leuk acteerwerk.

Ik geef 'm 3, 5 sterren.

"Do you want a cat?"

Om eerlijk te zijn had ik hier meer van verwacht, vooral omdat het oogt alsof er een interessant uitgangspunt is gebruikt.

Dit mag dan de zoveelste film in het genre zijn, maar toch tracht men iets bijzonders te doen. Hiervoor wordt er een tweestrijd opgeworpen waar het humane aspect centraal staat ten opzichte van vredelievende kinderen die bloeddorstig zijn. Overigens is de vergelijking met 'The Last of Us' snel gemaakt, gezien de aard van de infectie.

Het is dan ook intrigerend om te zien hoe er voorzichtig interactie wordt gemaakt met Melanie, terwijl zij zich van geen kwaad bewust is. Sennia Nanua zet als nieuwkomer haar rol met verve neer in een cast met degelijke namen. Hoewel de karakters beter uitgediept hadden kunnen worden, zitten er een aantal sterke momenten in.

Helaas vervalt 'The Girl with All the Gifts' in de tweede helft in een hoop clichés, ten spijt van de prachtig weergeven locaties die uit een kleinschalig budget zijn getoverd. Naarmate er meer naar het slot toegewerkt wordt is te merken dat de draad kwijt is. Wat dat betreft doet het einde de film echt tekort, zonde.

Al met al een redelijke horror met een hoop potentie, maar in de uitwerking hebben de makers wat steken laten vallen.

Kleine 3,0 sterren.

Alsof doen...

Het was lang wachten, maar uiteindelijk ben ik toch blij dat ik deze nieuwe film van Joon-ho Bong in de bios heb kunnen zien.

De arme familie Kim woont in een kleine kelder waar ze de Wi-Fi aftappen van hun buren en pizzadozen vouwen om maar enigszins rond te komen. Niet echt een jaloersmakend bestaan om het zo maar te zeggen. Dit alles verandert zodra de gelegenheid zich aandient voor zoon Ki-woo om bijles te geven aan de dochter van een rijk gezin. En zo infiltreert langzamerhand de hele familie Kim zich.

In deze opzet worden er een hele hoop genres door elkaar gemixt en alsnog slaagt Bong erin om daar - ogenschijnlijk moeiteloos - een lopend geheel van te maken. Als kijker kun je niets anders doen dan geïntrigeerd aanschouwen wat voor slinkse wijzen er toegepast worden om de façade maar in stand te houden. Zo ontvouwt zich een prachtige ramp waarvan je de ogen simpelweg niet kan afwenden.

Het knappe is ook dat er zoveel meer schuilgaat in 'Parasite'. In subtiele stappen wordt de spanning opgebouwd naar absurde wendingen die als een donderslag bij heldere hemel binnenkomen. Dit toont de harde realiteit van een klassenmaatschappij, waarbij de armen zich als parasieten omhoog moeten vechten en de rijken op hen neerkijkt.

Al met al een lekkere dosis sociale satire. Bong is met deze film weer terug op niveau.

Dikke 3,5 sterren.

Leuke film om te zien, het verhaal is goed, met wat brute scènes in de arena hoe mensen gedood worden door Crowe. Alleen jammer dat hij op het eind dood gaat, wat een mogelijk vervolg uitsluit. Alhoewel ik wel las dat ze bezig waren met een vervolg, alleen niet wisten hoe ze het moesten brengen qua verhaal enz.

Ik geef 'm 5, 0 sterren.

"This is an origin story."

Negentien jaar geleden had volgens mij niemand zien aankomen dat M. Night Shyamalan heimelijk bezig was om zijn eigen universum te creëren. Met 'Split' is dat allemaal veranderd en nu zijn we dus bij het slotstuk aanbeland.

In 'Glass' komt alles samen doordat David Dunn, Elijah Price en Kevin in dezelfde psychiatrische inrichting worden opgesloten. In een poging om ze te doorgronden tracht een psychiater hen ervan te overtuigen dat ze aan een stoornis lijden en dat hun superkrachten niet echt zijn. Het lijkt een intrigerende samenkomst te zijn die zich niet voor één gat laat vangen.

De film kent een lange aanloop waarin de hoofdpersonen uitgediept worden en je meer persoonlijkheden van Kevin te zien krijgt. Echter heeft het vele praten en uitleggen zo zijn averechts effect; een bepaalde spanning ontbreekt, waardoor de aandacht verslapt. Aan het sterke spel van James McAvoy is te danken dat je nog bij de les blijft, gezien Bruce Willis en Samuel L. Jackson niet optimaal gebruikt worden.

Het is te prijzen dat Shyamalan op zijn eigen onconventionele manier het superhelden genre vorm probeert te geven door zich meer op het psychologische aspect te richten. Jammer genoeg vertilt hij zich tegen het einde, waardoor de langverwachte climax enigszins teleurstellend uitpakt. Het is alsof de durf ontbreekt om voluit te gaan, ondanks een aantal mooie wendingen.

Al met al een aardig vervolg, maar duidelijk niet het slot om zo een trilogie mee af te sluiten. De eerste twee delen zijn beduidend beter.

3,0 Sterren.

"What do we know? What have we learnt?"

De grootste fan van Bollywood zal ik nooit worden, omdat ik het gewoonweg niet zo heb met al dat overdreven zingen en dansen. Deze titel bevat al dat gedoe gelukkig niet.

Je krijgt hier te maken met drie vrienden die op zoek zijn naar een goed feest. Tijdens het zoeken hiervan komen ze terecht op een afgelegen eiland waar een rave georganiseerd wordt door de Russische maffia, wat al niet veel goeds beloofd. Na de introductie van een experimentele drug verandert het merendeel van de feestgangers in zombies en kan het echte feest beginnen...

Er wordt voor een luchtige aanpak gekozen, waardoor het gebeuren er niet te dik opligt. Hierbij speelt de cast duidelijk met plezier, met name Saif Ali Khan als Boris heeft iets lekker fout over zich. Ondanks dat de film over het geheel nergens echt grappig wordt, zijn er genoeg momenten die voor een glimlach zorgen.

Middels een aantal leuke vondsten en referenties kent 'Go Goa Gone' een prima start, maar tegen het einde aan begint de film te schutteren. Het is alsof de makers niet meer weten welke kant ze op moeten gaan. Toch is het te prijzen dat men zijn hand niet omdraait voor grofheid; om dat enigszins af te zwakken zie je waarschijnlijk zo vaak een anti-rook boodschap in beeld verschijnen.

Al met al best een redelijke horror om eens gezien te hebben, maar met een kortere speelduur zou dit veel beter uitpakken. Overigens lees ik dat volgend jaar deel twee moet uitkomen.

Kleine 2,5 sterren.

Voetballende zombies?!

Oké, niet helemaal waar, maar dat is wel het eerste waar ik aan dacht toen ik van de titel hoorde. Overigens een gepaste tijd om de film uit te brengen.

'Goal of the Dead' is duidelijk afgebakend in twee delen. In de eerste helft krijg je als kijker te maken met een hoop leuke stereotypen uit het voetbalwereldje, zoals: de vedette, hooligans, groupies enz. Deze personages zijn stuk voor stuk geslaagd en zorgen voor een lekker luchtig sfeertje. Hierbij zijn er wat subplotjes opgezet om het geheel van meer 'inhoud' te voorzien, hoewel ze niet helemaal uit de verf komen, werkt het gelukkig niet al te afleidend.

De tweede helft is meer gericht op de verspreiding van de epidemie en hoe 'Jan en alleman' zich moeten zien te redden. Zoals eerder gezegd, is daarbij goed gekeken naar het werk van een Edgar Wright. Het creëert een aantal gestoorde situaties waarbij droge humor zowat naadloos wordt afgewisseld met lomp geweld. Het is alleen jammer te noemen dat men niet volledig los is gegaan met de gore. Hierdoor is de film over het algemeen net iets te braaf.

Al met al best geinig, maar op het gebied van gore had hier meer mee gedaan moeten worden. Daarnaast is de lange speelduur niet echt bevorderlijk; de verveling slaat op momenten redelijk snel toe.

2,5 Sterren.

Meesterlijke mafia film, zonder deze film zouden films als Scarface, Goodfellas en dergelijke er nooit zijn gekomen denk ik.

Verder is het acteerwerk meesterlijk, acteurs zijn goed gecast met als ultieme Godfather natuurlijk Brando met de meester line: ''I'm gonna make you an offer you can't refuse.''

Verder kun je altijd actie verwachten als je een sinaasappel of een verwijzing daarnaar in beeld ziet, dat vind ik ook wel lachen.

Ik geef 'm 5 sterren.

Borduurt verder op deel 1. Pacino is natuurlijk meesterlijk, verhaal zit ook weer goed in elkaar en de nodige actie is uiteraard ook aanwezig.

Ik geef 'm 5 sterren.

Iets minder dan deel 1 en 2, maar er zitten wel wat dingen tussen die het interessant houden, zoals dat Michael zich wil afscheiden van de gangster wereld.

Ik geef 'm 4 sterren.

"We should run."

De eerste posters omtrent deze film zagen er al enorm achterhaald uit, maar het uiteindelijke product zou toch wel moeten meevallen dacht ik. Dus niet.

'Gods of Egypt' presenteert een bombastisch verhaal waarin goden tussen de mensen in harmonie leven. Op zich een aardige opzet, maar daar wordt vervolgens niets mee gedaan. Naast het feit dat er nauwelijks sprake is van enig vermogen om iets met de rijke mythologie te doen. Hierdoor zit je als kijker opgescheept met een ongeïnspireerd en bovenal chaotisch plot waar men als een kip zonder kop van hot naar her rent.

Qua verloop is dan ook te merken dat de film enkel gericht is op inhoudsloos spektakel tegen opvallende green screen decors; het lijkt net alsof je in een fantasieloze game bent beland. Niet dat de actie - die hevig leunt op ondermaatse CGI - de boel doet opleven, aangezien deze scènes klungelig overkomen. Daarbij is het overmatig gebruik van slow-mo's een flinke miskleun.

Het probleem is dat alles zo serieus gebracht wordt, terwijl daar geen reden toe is. Dit is te wijten aan het lachwekkend slechte acteerwerk en de flauwe humor. Met name als het personage van Geoffrey Rush voor de zoveelste keer in beeld komt om een monster te doden, kan een lach niet onderdrukt worden. Het resulteert zich in een langdradig geheel zonder echte pay-off.

Al met al een belabberde fantasy vehikel om zo snel mogelijk te vergeten. Overigens is de IMAX 3D ervaring volledig te verwaarlozen.

0,5 Sterren.