Meningen

"Posh cunts telling thick cunts to kill poor cunts. That's the army for you. It's all a lie."

Meer vanwege Jack O'Connell gekeken, een acteur die ik erg hoog heb zitten sinds het intense Starred Up (2013).

De film is gesitueerd in Belfast tijdens de rellen van 1971; een periode waarin de gemoederen hoog opliepen en het menens was. Yann Demange weet de grimmige sfeer perfect vast te leggen, waardoor het lijkt alsof je je als kijker te midden van de rondvliegende stenen en het rauwe geweld bevindt.

Desondanks kan het sterke begin niet voorkomen dat ''71' ontaardt in een vrij standaard kat-en-muisspel, aangezien het conflict gestaag naar de achtergrond wordt geschoven. Wat dat betreft is de spanning bij vlagen aanwezig, met een verloop dat nauwelijks uitgediept wordt.

O'Connell is de zwijgzame soldaat die het naar behoren doet, bovenal ga je door de gang van zaken steeds meer met hem meeleven. Helaas verdwijnt de focus op hem in de tweede helft en krijg je te maken met bijpersonen wier motieven oppervlakkig aan bod komen. Dat de film een onbevredigend einde kent, is daar debet aan.

Al met al een aardige thriller, maar hier had meer in gezeten.

3,0 Sterren.

Erg vermakelijke film, leuk dat er ook eens een romantische film vanuit het perspectief van een man is gemaakt.

Ook de manier waarop het verhaal verteld wordt is opmerkelijk te noemen. Het wordt in de 500 dagen verteld waarin Tom en Summer iets met elkaar hadden en er wordt heen en weer gesprongen tussen de goede- en slechte tijden.
Levitt en Deschanel zetten een goede prestatie neer en vormen een leuk koppel.

Verder zitten er ook een paar scènes bij die me wel nog even bijblijven, zoals de scène waarop hij onderweg naar het werk spontaan gaat dansen met andere voetgangers en natuurlijk het onvergetelijke 'Expectations/Reality' scène. Erg mooi en hoe alles op het eind van de scène met een gum wordt uitgewist.

En natuurlijk de prachtige soundtrack.

Een dikke 3, 5 sterren.

Zo wat een film zeg , ik moet er nog even van bekomen.

Weer eens een film gezien door de point of view van één van de acteurs - die je overigens nooit in beeld krijgt te zien - door middel van een camera. Ik moest gelijk denken aan The Blair Witch Project en in mindere mate Cloverfield.
Maar oh wat doet deze film het goed zeg, het maakt goed gebruik van de - ietwat beperkte - setting, heeft zeer goede schrik effecten, er wordt goed geacteerd. Maar bovenal het verhaal wordt rustig verteld om daarna tot een ultieme climax te eindigen. Die climax leek trouwens wel verdacht veel op de eind scène van de Blair Witch Project, maar goed.

Al met al geef ik deze puike Spaanse film 4, 0 sterren. Nu vraag ik me alleen nog af of er een vervolg komt.

Neerwaartse spiraal.

Erg jammer dat deze reeks met elk deel alsmaar minder wordt. [REC]³: Génesis is op zich nog wel te vergeven, omdat Paco Plaza aan het roer stond en het redelijk vermakelijk was. Maar met de terugkeer van Jaume Balagueró had ik gehoopt dat het oude niveau weer gehaald zou worden; dus niet.

Allereerst is het leuk om verslaggeefster Ángela Vidal weer te zien en de verplaatsing naar een olietanker lijkt veelbelovend te zijn. Tevens is de serieuze toon een welkome afwisseling die broodnodig - gewenst - is. Helaas is de opbouw dusdanig lang dat de eerste helft bij vlagen saai is.

Qua verloop duurt het dan ook even voor het geheel op gang komt, omdat er gewoonweg te weinig plaatsvindt om je als kijker geboeid te houden. Daarvoor zijn er te veel achtervolgingen aanwezig die nergens naartoe leiden. Weliswaar is de gore, met o.a. aapjes en een buitenboordmotor aardig, maar echt indruk maken doet het niet.

Het gemis van found footage is merkbaar, omdat elke vorm van spanning ontbreekt. Het dicht op de huid filmen en het claustrofobische effect dat daarmee gepaard gaat, vond ik in de eerste twee delen namelijk een aanwinst. Bovendien is de logica op momenten ver te zoeken met continuïteitsfouten en personages die vanuit het niets opduiken.

Al met al een teleurstellende afsluiting van een ooit veelbelovende franchise, zonde. Wat mij betreft blijft het hierbij.

2,5 Sterren.

Erg sterke film moet ik zeggen.
In het begin dacht ik nog dat er geen 'cameraman' aanwezig was, maar dit blijkt gewoon één van de ME'ers te zijn. Wat ook wel lachen is, is dat je mee kan kijken met andere ME'ers aangezien die ook een camera op hun helm hebben. Dit had ietwat weg van een First Person Shooter, erg goed neergezet vooral met dit sfeertje.

Later als we zien dat de journalist nog leeft had ik een sterk gevoel dat het zou eindigen en we met een cliffhanger zouden eindigen. Maar gelukkig niet en het blijkt dat ze gewoon bezeten is. Dat had ik niet zien aankomen.

Dat gedoe met die jongeren had voor mij niet gehoeven, is alleen maar opvulling van de tijd.

Dikke 3, 5 sterren, kom maar op met [REC.] 3.

Enigszins toch wel een kleine teleurstelling als ik eerlijk ben.
Allereerst vind ik het jammer dat ze van de hele P.O.V. cameravoering zijn afgestapt, het zit er in het eerste kwartier nog wel in. Maar daarna gaat het als een 'normale' film verder.

Opvallend is ook wel de toevoeging van humor aan de film in de vorm van die Sponge John figuur en de copright gast, waardoor het niet al te serieus meer te nemen is. Wel geslaagde personages overigens.

Op zich zit de gore wel goed in elkaar, ik noem maar: blenderscène, 'kiss of death' en enkele kettingzaagacties van de mooie, maar o zo dodelijke bruid.

Het komt alleen veel te 'clean' bij mij over. Ik mis echt de chaotische en claustrofobische sfeer uit de eerste twee delen.

Kleine 3,0 sterren. Hopelijk wordt deel vier stukken beter.

#Zombies.

Zuid-Korea lijkt de zombies ontdekt te hebben.

Oh Joon-woo is verslaafd aan gamen en social media. Wanneer het bij hem begint te dagen dat er een mysterieus virus mensen in zombies veranderd, onderneemt hij actie door zichzelf te barricaderen in zijn appartement. De buurvrouw die aan de overkant van de straat woont, lijkt hem te kunnen helpen in deze uitbraak.

De aanloop kan saai overkomen, omdat je eigenlijk alleen Oh Joon-woo in zijn appartement ziet. Het moet een gevoel van eenzaamheid oproepen. Mij deed het helaas niet zoveel en ik vroeg mij meer af wanneer hij eindelijk mans genoeg zou worden om de buitenwereld te betreden. Alhoewel het wel enigszins lijkt op de huidige periode waarin wij nu zitten.

In de tweede helft wordt '#Saraitda' gelukkig wel interessanter. De twee overlevenden belanden namelijk in een hoop penibele momenten. Dit zorgt voor wat aardige actie, maar de echte dreiging ontbreekt soms wel. Daarvoor is het geheel te inconsistent in de gedragingen van de zombies en als kijker zie je jammer genoeg niet de uitkomst van een aantal situaties.

Al met al een redelijke zombiefilm voor tussendoor, zolang je de verwachtingen maar laag houdt.

Kleine 3,0 sterren.

"Dude, you are always in the wrong place at the wrong time."

Een soort milde combinatie tussen Triangle (2009) en Project X (2012), alleen dan tammer.

Het feestgedeelte komt goed over met alle gevolgen van dien. Alleen is het jammer dat er iets te veel tijd wordt besteed aan de verbroken relatie van David en Jill en hoe David haar probeert terug te winnen. Zoals DonOswaldo al aangaf, mochten ze van mij ook wel iets verder gaan in het opnieuw laten gebeuren van dingen.

Desondanks zit het wat betreft de sfeer wel goed, er hangt de hele tijd een mysterie om het hele gebeuren heen en als kijker ben je zelf ook geneigd om af te tasten hoe de vork in de steel steekt. Daarnaast zitten er een paar opvallende shots in, ik vraag me met name af hoe ze dat gedaan hebben met Allison die zichzelf aanraakte.

Al met al een erg intrigerende film met een interessant gegeven, alleen jammer dat het niet helemaal goed uit de verf komt. Wel kijkt het aardig weg, omdat je als het ware ondergedompeld wordt in +1.

3,0 Sterren.

"How do you know that this is real?"

Het is knap hoe J.J. Abrams en consorten dit project zo lang geheim hebben kunnen houden en plotsklaps twee maanden voor de release met een teaser trailer zijn gekomen.

'10 Cloverfield Lane' is een spin-off waarin je lange tijd in het ongewisse wordt gelaten; het uitgangspunt lijkt bedoeld te zijn voor een ander type film. Daarom is het in mindere mate jammer dat de titel al vrij veel verklapt. Desondanks heeft debuterend regisseur Dan Trachtenberg een aantal leuke verrassingen in petto.

Het mooie is dat deze film een totaal ander pad bewandelt t.o.v. het origineel, waardoor het geen herhalingsoefening wordt. De pacing is namelijk rustiger van aard en men leunt meer op een gedegen spanningsopbouw. Doordat je als kijker nooit goed weet wat waar is of niet, wordt er slim gespeeld met het psychologische aspect. Bovendien zorgen de spaarzame hints ervoor dat de beklemmende sfeer zorgvuldig behouden blijft.

Het sterke spel van de cast creëert een bepaald kat-en-muisspel, met voorop het personage van John Goodman wiens intenties getroebleerd overkomen. Op deze manier wordt er langzaamaan gewerkt naar het - voorspelbare - slot waar de registers eindelijk opengetrokken worden. De climax komt misschien een beetje abrupt, maar het werkt naar behoren. Overigens levert Bear McCreary wederom een toffe score af.

Al met al een intrigerende spin-off die naar meer smaakt. Voor de beste ervaring is het aan te raden om hier zo blanco mogelijk in te gaan.

4,0 Sterren.

"Can't you just find some blind, deaf retard to take you to the movies so I can have one date?"

Deze film kende ik al van naam, maar het is er nooit van gekomen om 'm te checken. Gelukkig heeft een collega deze titel recentelijk weer onder de aandacht gebracht.

De zussen Bianca en Kat zijn twee tegenpolen van elkaar. Waar de eerste populair is, is de tweede een ware rebel. Hun beschermende vader heeft de regel ingesteld dat Bianca alleen uit mag met een jongen als Kat dat ook doet. Op deze wijze wordt er een list in elkaar gezet zodat Kat toch gaat daten.

Dit soort high school tienerfilms heb je al eerder gezien, maar op de één of andere manier voelt '10 Things I Hate about You' fris aan. Je gaat vluchtig door alle clichés heen, terwijl er een hoop scherpe dialogen en grappige situaties voorbij komen. Van tevoren had ik de film namelijk braver verwacht; ongetwijfeld een fijne opsteker. Het is alleen jammer dat er niet echt een conflict is.

Julia Stiles zet een heerlijk sarcastisch personage neer, zeker geen katje om zonder handschoenen aan te pakken. Heath Ledger geeft aardig tegengas, al had ik iets meer verwacht van Joseph Gordon-Levitt. Desondanks spat het plezier ervan af. Een aantal sterke scènes, zoals het zingen van Ledger en de emotionele speech van Stiles maken het helemaal af.

Al met al een sympathieke romcom die je voor even terug laat denken aan de jaren '90. Achteraf gezien heb ik spijt dat ik dit niet eerder heb gezien.

3,5 Sterren.

"You're the one doing us a favor."

Meer comedy dan horror.

En op beide vlakken niet echt geslaagd. De zwarte humor kwam nogal flauwtjes op me over en maar een paar dingen werken echt, ik vond bijvoorbeeld de running gag met de afgehakte hand wel lachen. Maar voor de rest wordt het nergens al te bijzonder. Er gebeurt daarvoor gewoon te weinig.

De horror is wat dat betreft redelijk ver te zoeken. Alleen tegen het einde aan wordt het een beetje bloederig, maar dat is het dan ook weer wel.

Al met al een gemiste kans, met het gegeven concept had zoveel meer gedaan kunnen worden.

Krappe 2,0 sterren.

Ik had hier eerlijk gezegd toch wel iets meer van verwacht.
Ondanks dat het verhaal vanuit verscheidene perspectieven wordt verteld, vond ik het nog steeds dun aanvoelen. Het kwam gewoon niet goed uit de verf. Gelukkig helpt de zwarte humor wel en de opmerkelijke manier waarop alles bij elkaar samenkomt.

Alleen moet ik zeggen dat het mij toch niet helemaal greep, ik vond het op geen enkel moment echt bijzonder worden. De film begint wel sterk met het lijk dat tegen de autoruit aankomt. Helaas zakt de film beetje bij beetje in zonder noemenswaardige gebeurtenissen. Misschien heeft het ook wel te maken dat ik gewoon niks had met de personages.

Al met al een redelijke film dat toch wel enigszins de moeite waard is om te kijken vanwege de vertelling van het verhaal.

2,5 Sterren.

"We’re fighting with horsemen against tanks."

Nicolai Fuglsig heeft voor zijn regiedebuut niet de makkelijkste klus uitgekozen.

'12 Strong' vertelt namelijk het waargebeurde verhaal van twaalf Amerikaanse speciale eenheden die na de aanslagen van elf september enkel te paard en gewapend met een machinegeweer het moeten opnemen tegen talloze terroristen met zwaar geschut in het hol van de leeuw. Het spreekt vanzelfsprekend tot de verbeelding, vooral als je bedenkt hoe lang deze missie geheim is gehouden.

Een dergelijk uitgangspunt lijkt een uniek kijkje te geven in een bewogen oorlog zou je denken, maar al gauw vervalt de film in conventionele zaken waar je niet meer van opkijkt. Het gevolg is een vrij simplistisch verloop waar problemen gelijk in de kiem worden gesmoord, ondanks dat er gehint wordt naar een bepaalde complexiteit. Wat dat betreft is het personage van Navid Negahban dan nog het interessants; een krijgsheer wiens perspectief getroebleerd, doch realistisch is in een onoverzichtelijke situatie.

Het is duidelijk dat het geheel het niet zozeer van het narratief moet hebben, maar des te meer van de actie. Deze scènes zijn qua opzet erg spectaculair, hoewel een stukje verheerlijking om de hoek loert. Jammer genoeg krijg je als kijker weinig van de spanning mee. Aan de charismatische cast is het te danken dat je nog enigszins geïnvesteerd bent.

Al met al een onderhoudende oorlogsfilm, maar niets nieuws onder de zon.

Kleine 3,0 sterren.

"I am a free man."

Shame (2011) vond ik echt een ijzersterke film van Steve McQueen. Door alle positieve berichten had ik dan ook verwacht dat '12 Years a Slave' mijn enigszins hoge verwachtingen waar zou gaan maken, helaas is het tegendeel waar; wat een deceptie zeg.

Op zich word je als kijker snel in de situatie gegooid, maar vervolgens gebeurt er gewoonweg niets meer. Het kabbelt maar wat voort zonder noemenswaardige gebeurtenissen, m.u.v. de intrigerende ophanging dan. Nergens komt naar voren dat Northup daadwerkelijk 12 jaar heeft vastgezeten. Hierbij mochten de afranselingen rauwer. Met alle respect, maar soms leek het net of ik naar een verkapte aflevering van 'Tom and Jerry' aan het kijken was...

Gelukkig is het acteerwerk wel sterk te noemen. Dit geldt voor zowel de main cast als de supporting rollen. Jammer genoeg zijn de - veelal aangedikte - personages die ze portretteren aan de vlakke kant, ik miste de nodige diepgang hierin. Nog een pluspunt is de fijne cinematografie. Er zitten een paar lange shots in die het pijnlijke contrast weergeven tussen de ongerepte natuur die zijn gang gaat en aan de andere kant het zware bestaan van de slaven.

Al met al een teleurstelling. Het geheel is te langdradig en komt nooit los. Tevens voert de moralistische boodschap merendeels de boventoon, waardoor het verhaal een ondergeschoven kind lijkt te zijn.

2,0 Sterren.

Erg sterke film met een uitstekende spelende Franco.
Ook goed om te zien hoe hij soort van vervalt, met name als hij doet alsof hij een ochtendshow heeft en natuurlijk de droombeelden die hij heeft hoe hij denkt te ontsnappen om hem vervolgens weer terug te zien bij de rots.

Sterkste scène was uiteraard hoe hij zijn eigen arm amputeerde en hulp ging zoeken. Ik moest toch wel een traantje wegpinken toen hij eindelijk gered was.

Dikke 3,5 sterren.

Niet al te best.

Op zich is het uitgangspunt van deze film wel interessant, zes forensische studenten die à la Crime Scene Investigation naar sporen moeten zoeken om te slagen voor hun examen. Maar echt veel bijzonders gebeurd er helaas niet.

Blijkbaar is er één of ander goedje dat de DNA van de criminelen overhoop heeft gehaald en ze in een soort van zombies(?) heeft veranderd. Sowieso als het zombies moeten voorstellen, dan worden ze ten eerste al niet goed geportretteerd. Qua make-up ziet het er erg pover uit en het is dan ook opvallend te noemen als de camera op ze inzoomt het er opeens wel erg donker uitziet om de oneffenheden te maskeren. Ten tweede rennen zombies niet en misschien nog wel het belangrijkste, er is gewoon geen greintje spanning aanwezig.

Al kan je dat aan de aardige cast niet afzien, want ik zie hier o.a. de altijd beeldige Katharine Isabelle, Brendan Fehr en Brendan Fletcher. Hun doen het op zich niet verkeerd, het is alleen zo jammer dat de film ten onder gaat aan het lage budget. Naast het eerder genoemde slechte make-up, zijn normale dingen als een pistoolschot enz. wel erg amateuristisch in beeld gebracht.

Om het over het goedkope einde al helemaal niet te hebben. De film wordt gewoon vanuit het niets afgekapt alsof er geen budget meer is en wellicht zien we in een sequel wat er verder met de overlevenden gebeurt. Al hoef ik die persoonlijk na deze film niet meer te zien.

Al met al een gemiste kans met zo een interessante uitgangspunt en cast, erg jammer.

1,5 Sterren.

Vermakelijk filmpje van Thaise bodem.
De eerste paar opdrachten zijn nog grappig te noemen, maar de daaropvolgende opdrachten worden toch steeds bizarder en ziek tegen het einde aan waardoor er een naar sfeertje ontstaat.

Er zitten wel een paar onsmakelijke scènes in, zoals het eten van de drol. Ik moet mezelf echt steeds voorhouden dat het nep was, kon het nauwelijks aanzien.
Ook misplaatste humor soms, zoals als hij de familie van de opa in de put moet bellen om te vertellen dat hij dood is en de manier waarop ze daarmee omgaan moest ik toch wel lachen.

Einde vond ik op zich wel sterk gedaan, dat zijn vader dus blijkbaar ook meedeed aan het spel. Alleen dat de organisatie geleid wordt door zo een whizkid kon er bij mij niet echt in.

Het schijnt dat er nog een préquel en een sequel van deze film is, maar eens een keer opzoeken dan.

3,5 Sterren.

"You're doing this on your own."

13 Game Sayawng (2006) vond ik echt geweldig, jammer genoeg haalt deze remake het daar niet bij.

Het concept is ongeveer hetzelfde gehouden met de 13 - gekopieerde - opdrachten en wat plotwendingen. Alleen doet het nu wat Amerikaanser aan door allerlei bijzaken, zoals: zijn verstandelijk gehandicapte broer, verloofde, huwelijksperikelen enz. Van mij had het weggelaten mogen worden. Op zich begint het nog wel aardig, maar op een gegeven moment komt de sleur erin.

De spanning is dan ook redelijk ver te zoeken, dit komt mede door Mark Webber met wie ik nauwelijks affiniteit had. Hij zet de protagonist op een afstandelijke wijze neer, terwijl je als kijker toch sympathie voor zijn algehele situatie zou moeten opbrengen; naar mijn inziens heeft hij iets te veel plezier tegen het einde aan.

Verder heeft Daniel Stamm het vrij braaf gehouden. Gelukkig is er wel voor een ander slot gekozen, maar de uitwerking daarvan komt ietwat lachwekkend over.

Al met al weinig vernieuwend te noemen als je al bekend bent met het origineel. Maar voor degene die deze film voor het eerst ziet, zal het vast vermakelijk zijn.

2,0 Sterren.

Meh, leuk concept maar een slechte uitvoer. In eerste instantie vroeg ik mij af of ik wel naar de goede film keek, maar het zwart wit effect maakt blijkbaar deel uit van de film...

Komt enigszins langzaam op gang, maar nadat hij in het spel zit wordt het wel wat vermakelijker. Maar nergens voelde ik echt die spanning van dat hij wellicht dood kon gaan, totaal geen sympathie voor die dak tegelzetter. Kon nog interessant worden doordat de politie hem oppakte, maar daar werd ook niks meer gedaan en dat hij dan doodgeschoten wordt door die ene broer kwam ook volledig uit de lucht vallen.

Nipt 1, 5 sterren.

Ik vond het wel een vermakelijke film moet ik zeggen. Dit was weer eens een film waar ik na lange tijd echt van kon schrikken. Er zaten namelijk lekker veel schrikmomenten in.
Verder vond ik Cusack ook erg overtuigend spelen plus de daarbij behorende special effects. Ik zat echt op het punt van m'n stoel te kijken van wat er nu weer zou gebeuren.
Alleen snap ik een paar dingen nog steeds niet:
1.wat heeft de hotel eigenaar met kamer 1408 te maken?
2. zit er echt vergif in de alcohol die hij drinkt?
3. hoe komt het dat hij weer in het normale leven terecht kwam of was 3. dat gewoon een droom?

Al met al geef ik deze huiveringwekkende film 4, 0 sterren.

Gewoon een goede onderhoudende film waar je niet te veel van moet verwachten, maar waar deze film voor gemaakt is doet het zeker en dat is toch een avond vermaak.

Het verhaal is best wel cliché, maar de chemie tussen Willis en Def is zeker aanwezig. Die Mos Def zet wel een goede rol neer vind ik, die gast blijft maar raaskallen en zet daar Willis naast. Hilarisch gewoon.

Any way 3, 5 sterren voor een vermakelijke film. Hoger kan gewoon niet.

"I hoped today might be a good day."

Na alle lovende berichten had ik hier eerlijk gezegd meer van verwacht.

Aan de hand van twee soldaten word je meegenomen op het slagveld te midden van de Eerste Wereldoorlog. De bedoeling is om een boodschap over te brengen die ervoor zorgt dat een bataljon niet in een hinderlaag van de Duitsers loopt. En zo begint er een helse trip door vijandelijk gebied.

Er is veel ophef gemaakt over de long take waarmee '1917' in beeld is gebracht, al zijn het in werkelijkheid een hoop lange scènes die slim aan elkaar zijn geplakt. Desondanks lijkt het net alsof je als kijker ook een weg aan het banen bent door: modderige loopgraven, donkere tunnels met ratten, platgebombardeerde huizen en lijken. Dit is op momenten zeer intens te noemen.

Qua techniek is er eigenlijk weinig op aan te merken en Roger Deakins levert hier zonder twijfel topwerk af. Met het verhaal wordt daarentegen bijzonder weinig gedaan; bijkans wordt er een voorspelbare structuur met clichés gevolgd. Daarbij is het jammer dat de personages niet uitgediept worden, waardoor je nauwelijks met ze meeleeft. Veel wordt gelukkig goedgemaakt in de laatste akte waarin het helemaal los mag gaan.

Al met al een degelijke oorlogsfilm, maar ik ben toch enigszins teleurgesteld.

3,5 Sterren.

"Do you want to be a part of this community?"

Op voorhand had ik iets meer horror verwacht.

De enigszins kwetsbare Sarah verhuist naar Los Angeles om een nieuw bestaan op te bouwen. Ze kan haar geluk niet op als ze haar intrek mag nemen in een ruim appartementencomplex. Alle buren lijken het beste met elkaar voor te hebben, maar ondertussen is er toch iets waar ze haar vinger niet op kan leggen...

Als kijker word je in het ongewisse gelaten, omdat je niet goed weet waar het gevaar vandaan komt; speelt er iets bovennatuurlijks of kan het de kant opgaan van een 'Rosemary's Baby'? Het zorgt voor een aardig sfeertje. De onthulling lijkt te leiden naar een hoop torture porn, maar pakt nogal anders uit.

Voor het merendeel lijk je in slaap gesust te worden in een situatie die eigenlijk abnormaal is. Het kan liggen aan de fletse karakters of de karige presentatie. Daarentegen slaagt men er wel in om de boel in de laatste akte flink op te schudden, waardoor het verhaal een nieuw leven krijgt.

Al met al is '1BR' een redelijke horror, maar uit dit concept had duidelijk meer gehaald kunnen worden.

Kleine 3,0 sterren.

Iets minder dan deel 1, maar op zich wel aardig om te zien. Met wat leuke bijrolletjes van Ludacris en Jin.

Ik geef 'm 2, 5 sterren.

"Make it rain."

Vanochtend in de bios zonder enige verwachtingen gezien en misschien maar beter ook, want echt bijzonder is deze film niet.

Qua verhaal wouden ze te veel dingen erin stoppen en lijken de plotwendingen en motieven van de verscheidene personages lukraak op de kijker afgevuurd te worden zonder enige moeite te doen om dit verder uit te leggen. Op een gegeven moment was ik dan ook enigszins de draad kwijt, het kwam iets te chaotisch over.

Gelukkig maakt het duo Denzel Washington en Mark Wahlberg veel goed. De twee delen een prima chemie met elkaar en de dialogen onderling zijn fijn. Het straalt ook van het doek af.
Daarnaast zit het met de actie in orde, ondanks dat het nergens al te bijzonder wordt. De shoot-out op het einde was wel nice.

Al met al een luchtige film om eens gezien te hebben, zolang je de verwachtingen maar laag houdt.

Kleine 3,0 sterren.

"Get out of the water."

Echt slecht vond ik dit nog geen eens en ik heb me hier best mee vermaakt.

Het tempo is redelijk hoog, er zitten best wat inventieve kills van de tweehoofdige haai tussen en de rondborstige dames die vrijwel allemaal in bikini rondlopen mogen er zeker zijn.

Het verhaaltje is lekker fout, deze moet je als kijker niet al te serieus nemen en dat doet de film zelf gelukkig ook niet. Want het amateurisme spat er goed vanaf met de daarbij behorende slechte CGI en lekker goedkope special effects, precies wat ik van een Asylum productie verwachtte.
Met name om Charlie O' Connell ging ik soms goed stuk, zeker het stuk waarbij hij een licht schrammetje op zijn been heeft opgelopen en doet alsof de hele wereld vergaat.

Al met al best een geinige B-film, mits je het hele gebeuren niet al te serieus neemt en je komt de avond wel door.

2,5 Sterren.

Het verhaal gaat nergens over, maar oh wat zijn de special effects toch meesterlijk. Niet normaal, het lijkt alsof ze steeds beter worden.

Trouwens echt een geweldige rol van Harrelson.

Dit is een film die je gewoon in de bios moet zien.

4, 0 Sterren van mij.

Op zich wel een vermakelijke film voor tussendoor, want echt veel diepgang heeft het niet en de twist zie je al ver van te voren aankomen. Dat hij dus z'n leraar verraad.

Maar verder is het wel leuk in beeld gebracht het tellen van de kaarten, het leven in Vegas, studentenleven enz.

3, 5 Sterren van mij, omdat het toch net iets boven de andere films uitsteekt en het mij wel geboeid bleef houden.

Vermakelijke comedy in de trant van The Hangover en Project X.

Vanmorgen in de bios meegepakt en best leuk te noemen als je fan bent van eerdergenoemde films. Al moet ik wel zeggen dat het niveau van die films nergens wordt gehaald.

Het verhaal is dan ook rechttoe rechtaan, er wordt misschien maar tien minuten de tijd genomen om de personages enigszins te introduceren waarbij twee vrienden genaamd Casey en Miller hun Aziatische vriend Jeff Chang - nog nooit zo vaak iemands naam in een film gehoord - meenemen om flink te feesten, omdat hij net 21 jaar is geworden. Ware het niet dat de beste Jeff Chang de volgende ochtend een belangrijk sollicitatiegesprek heeft en ze hem goed en wel thuis moeten brengen, waar dat ook is.

Ondertussen komen ze in de meest gestoorde situaties terecht om zijn huis te vinden. Het is hierbij dan ook overduidelijk te zien uit welk vaatje er getapt wordt, aangezien dit ook dezelfde schrijvers zijn van The Hangover. Met name Jeff Chang moet het dan ook flink bekopen (je zal maar naakt rond moeten lopen met alleen maar een beer om je edele delen te verhullen).

Gelukkig is de humor niet al te plat en wordt het er niet zo dik op gelegd.

Daarnaast ontkom je niet aan een aantal clichés en een onderliggend moralistisch plot dat beste vrienden elkaar moeten steunen en er soms meer aan de hand is dan je denkt. Om zo toch nog voor enige 'diepgang' te zorgen.

Al met al toch wel een vermakelijke film en ook nog eens goed in beeld gebracht. Je moet uiteraard wel van zulke films houden.

3,0 Sterren.

"Something’s going on here."

Dit heb je al eerder en veel beter gezien.

Chadwick Boseman kruipt ditmaal in de huid van een detective die op zoek moet naar twee politiemoordenaars. Om dit te laten slagen worden alle toegangswegen van en naar Manhattan afgesloten, opdat de criminelen in het nauw worden gedreven. Op zich een leuke gimmick, ware het niet dat er vervolgens niets meer mee wordt gedaan.

Je zou denken dat er een spannend kat-en-muisspel zou ontstaan. Weliswaar worden er verwoede pogingen gedaan, maar zowat alles loopt op niets uit. Ik mis eigenlijk de chaos die er bij zo een operatie komt kijken. In plaats daarvan speelt het merendeel zich binnenshuis af; de criminelen nemen überhaupt niet eens de moeite om te ontsnappen uit Manhattan.

De personages bevinden zich in een grijs gebied te midden van een wannabe samenzwering. Jammer genoeg wordt er werkelijk niets bijzonders gedaan met het plot. Er valt dan ook weinig intrige te bespeuren, ondanks dat het sfeertje in orde is. Op den duur valt '21 Bridges' - logischerwijs - helemaal stil en blijven er alleen nog wat aardige actiescènes over.

Al met al een redelijke thriller die niets nieuws onder de zon te bieden heeft.

2,5 Sterren.