Triangle (2009)

Sterke psychologische thriller, verhaal klopte bij herziening van A tot Z.
Het naargeestige sfeertje aan boord van de oceaanstomer, en de wijze waarop dit in beeld werd gebracht, was wel sterk schatplichtig aan Kubrick's The Shining, maar daar is op zich natuurlijk niks mis mee.

Ik snap ook niet waarom zoveel mensen hier roepen dat er zoveel fouten in zitten en dat het niet zou kloppen... Het verhaal (en de loop) kloppen gewoon perfect hoor!
Het probleem is volgens mij dat veel mensen niet willen (of kunnen) nadenken bij het zien van een film.
Beetje hetzelfde als roepen dat er niets gebeurd en er een simpel verhaal zit in The American van Corbijn...

Goed.

Leuk sfeervol filmpje die goed wegkijkt. De film heeft een vrij lange introductie, zeker zo'n halfuur, weet je eigenlijk niet echt ''waar' je in zit als film. Ik vond het ook wat kaal, niet echt veel zeggend en alles behalve pakkend. Het wordt dan ook pas echt spannend wanneer het eerste slachtoffer valt. Wat dit deel van de film vervolgt is verassend goed. Er ontstaat een soort spel waar je als kijker in komt. Je hoeft niet zozeer puzzel stukjes te plaatsen, dat word voor je gedaan, maar de ervaring zelf is heel interessant en gewoon goed bedacht.

Cast is alles behalve bijzonder, script helpt waarschijnlijk ook niet echt mee maar dat kon soms wat irritant overkomen. Beetje cheesy en niet mijn stijl dat geforceerde werk. Audiovisueel valt er ook genoeg op te merken maar wanneer de film echt lekker in het verhaal wegduikt komen ook leuke creatieve montage, in combinatie met een harde bas in de soundtrack is het toch weel spannend filmpje.

Al met al een lekker weg kijk filmpje die gewoon klopt.

3,5 ster

Thorak schreef :

Lang geleden dat ik zo'n goeie film op tv heb gezien!
Mysterie, spanning, het was er allemaal in de goeie dosis.

Aardig filmpje.
Ik was beginnen kijken toen ze op het schip (niet de Triangle) aankwamen. EN heb het begin pas gezien na het einde van de film.
Niet dat dat uitmaakte. Aangezien de hele film een loop was.

Veel was er trouwens niet te zien voor ze op de kleine boot kwamen.

De eerste keer toen ik deze film zag was ik er niet bepaald enthousiast over maar daar is nu na herziening toch wel even verandering in gekomen, in positieve zin wel te verstaan. Er was mij de eerste keer toch te veel ontgaan denk ik. Zeer bijzonder vond ik de scène met het fanfarecorps - we zagen die tegen het einde van de film in beeld komen - dat precies hetzelfde melodietje speelde als dat wat Jess hoorde uit de oude gramofoon op de oceaanstomer. Was mij de eerste keer helemaal niet opgevallen en dat geldt ook voor veel herhalingen in andere scènes waar bij mij het kwartje nu uiteindelijk pas begint te vallen. Dit is dus echt een film die je meer dan een keer gezien moet hebben wil je weten hoe de vork aan de steel zit.
Mooiste en voor mij ook de meest huiveringwekkende scène; de plots opkomende storm vanuit het niets.

Waardering; verhoogd naar 4,0*