Meningen

Vrij statische film die te lang duurt. Hoover wordt wel goed neergezet door Dicaprio.

Maar het soms echt even doorbijten om de concentratie erbij te houden, gewoon ietwat te langdradig.

2,5 Sterren.

Gisteren in de bios gezien en ik heb hier echt van genoten, toch nog een klapper zo tegen het einde van het jaar aan.

Ik begrijp trouwens wel dat de première van deze film in Amerika is uitgesteld, want de scène waarin je de scherpschutter de weerloze mensen ziet doden is toch best aangrijpend. Zeker na alle gebeurtenissen in Amerika.

Tom Cruise stelt sowieso nooit teleur in dit soort films, hij doet gewoon zijn ding als actieheld.

Daarnaast was ik ook zeer gecharmeerd van Rosamund Pike als de ietwat naïeve advocaat.

Qua verhaal steekt het ook goed in elkaar, er zitten wel wat leuke plottwists tussen en dingen die ik niet zag aankomen. Maar als kijker wordt je door Jack Reacher bij de hand genomen en wordt alles langzaamaan ontrafeld.

De spaarzame actiescènes stellen ook zeker niet teleur. Er zitten wat harde knokscènes tussen en misschien is het te ver gegrepen om de vergelijking te maken. Maar ik moest af en toe toch aan Tony Jaa denken, bij enkele bottenbreekscènes.

Daarnaast een zeer sterke achtervolging à la Drive, waarvan je al in een sneak peak kon zien in de trailer en tegen het einde aan gaat het helemaal los.

Al met al een zeer geslaagde film die me van begin tot eind geboeid hield met een goed verhaal en dikke actie. Om vooral de subtiele humor niet te vergeten die er goed in is verwerkt.

Dikke 4,0 sterren.

"I'm the guy you didn’t count on."

Deel één vond ik een leuke verrassing. Vanzelfsprekend had ik hoge verwachtingen van dit vervolg, maar deze worden bij lange na niet ingelost.

'Never Go Back' schotelt je als kijker een ondermaatse plot voor waarin Jack Reacher voor de zoveelste keer een naam moet zuiveren en hierdoor zelf in de problemen komt. De hele opzet is te verwaarlozen, vooral omdat het qua narratief nergens wil intrigeren. Om het maar niet over de vele clichés te hebben.

Met name de - irritante - tiener die iets met het verleden van Reacher te maken heeft, is overbodig te noemen. Bovendien blijkt dat de beste man als personage zo plat is als een dubbeltje; totaal geen karakterontwikkeling te bespeuren en veel stoere praat. Waar Tom Cruise met zijn charisma altijd sterk is, speelt hij hier op cruise control (pun intended). De overige rollen zijn ook niet noemenswaardig, al doet Cobie Smulders het niet onaardig.

Het vorige deel kende een geslaagde mix tussen harde actie en humor, maar in dit vervolg is daar niets meer van terug te zien. De humor is namelijk misplaatst en de actiescènes worden nergens memorabel, hoewel ze wel onderhoudend blijven. Over het geheel is het allemaal zo inconsistent, wat zich resulteert in rare overgangen en inwisselbare bad guys. Zelfs met de interessante locaties wordt niets bijzonders gedaan.

Al met al een redelijk vervolg, maar het is wijselijk om de verwachtingen laag te houden.

Kleine 3,0 sterren.

"You know, you sold this as an office job."

Vanochtend in Imax meegepakt zonder enige verwachtingen en dat is maar beter ook, want echt bijzonder wordt het nergens.

Het verhaal is vrij standaard; cliché na cliché. Wederom de uitgekauwde 'vete' tussen Amerika en Rusland die de rondte doet, het gebruikelijke patriottisme en ga zo maar door. Tevens komt het ietwat rommelig over door enkele plotgaten. Voor mij leek het meer op de zoveelste generieke actiefilm.

Gelukkig maakt de actie veel goed. Chris Pine zet wat dat betreft een gedegen Jack Ryan neer, dit komt goed naar voren tijdens het opsporen van de bom. Toch nog iets waaruit blijkt dat er een poging wordt gedaan om het personage beter uit te diepen, voor zover dat mogelijk is. Overigens had de overbodige relatie tussen Jack en Cathy van mij weggelaten kunnen worden.

Al met al best vermakelijk, mits je niet te veel op het doorsnee verhaal let.

Kleine 3,0 sterren.

Vanavond meegepakt in de bios en op zich wel een vermakelijke film te noemen.

Het verhaal is een leuke interpretatie op het welbekende sprookje van Sjakie en de Bonenstaak, toch wel één van de sprookjes die mij op de één of andere manier nog steeds intrigeert.
Al vind ik het wel jammer dat de film zich meer op kleine kinderen richt, ik had het liever wat bloederiger en gewelddadiger gezien zoals het recentelijke Hansel and Gretel: Witch Hunters (2013). Maar desondanks kent de film zo zijn momenten.

De film heeft wel een lange aanloop nodig heeft voor het echt los gaat. Ik had dan ook het gevoel alsof ik naar twee films zat te kijken, namelijk: het redden van de prinses zelf - toen dat gebeurd was dacht ik dat het was afgelopen - en het gedoe met de reuzen die de bonen plantten duidde op een sequel. Maar opeens bleek de film gewoon door te gaan met de reuzen die zich naar de aarde begeven.
Toen begon het voor mij pas interessant te worden en ging het qua actie zeker een paar versnellingen omhoog.

Qua CGI kon het op momenten wel beter, maar ik stoorde me er niet echt aan. Hetzelfde geldt ook voor het 3D.

Al met al toch wel een vermakelijk tussendoortje waar ik mij zeker niet mee verveeld heb.

3,0 Sterren.

"I thought that maybe you might be scared of the dark."

Kevin Greutert heeft twee aardige delen uit de 'Saw' reeks geregisseerd, maar daarna heeft hij niets bijzonders meer gepresteerd. Zo ook met deze titel.

'Jackals' is de zoveelste home invasion horror die een - inmiddels erg - platgetreden pad bewandelt. Je krijgt hier te maken met een gezin dat een interventie probeert bij een zoon die zich bij een sekte heeft aangesloten. In een afgelegen boshut moet het allemaal plaatsvinden, terwijl de sekteleden het huis belagen.

De film opent nochtans veelbelovend, maar dat niveau wordt helaas niet meer gehaald. Het acteerwerk is daar simpelweg niet toereikend genoeg voor; er worden geforceerde personages neergezet waar je nooit mee gaat meeleven. Om het over de domme handelingen vooral niet te hebben. Het ironische is dat er steeds verwezen wordt naar dingen waar de sekte zogenaamd bekend om zou staan, maar de daarbij behorende uitleg ontbreekt volledig.

Door de sekteleden dierenmaskers te laten dragen à la 'You're Next' tracht men de spanning erin te houden. In combinatie met de nachtelijke setting heeft het weliswaar iets intrigerend, echter wordt er niet verder op doorgepakt om de dreiging goed over te laten komen. Het resulteert zich in een vrij flauwe uitwerking die slechts op momenten boeiend is.

Al met al een matige horror die je gerust kan overslaan als je de betere varianten al hebt gezien. Gelukkig is de speelduur kort.

2,0 Sterren.

Afgelopen donderdag in de bios gezien en het is weer Jackass als vanouds alleen dan in 3D.

De zieke dingen worden worden afgewisseld met te pijnlijke en grappige dingen.

Vooral de opening en het slot waren echt mooi in 3D gedaan met al die slowmo beelden. Echt knap gedaan. Voor de rest was de 3D te verwaarlozen, al zag je het gedurende de film hier en daar nog wel aardig terugkomen.

De film vond ik eerlijk gezegd ook snel afgelopen, ik zat er eerlijk gezegd nog maar net in. Maar je weet wat ze zeggen:"Time flies when you're having fun."

3, 5 Sterren.

"It ain't a bunch of NASA scientists writing this shit."

Na 'Jackass 3D' dacht ik dat de koek wel op zou zijn, maar in deze pandemie zijn de heren toch weer bij elkaar gekomen om ons te voorzien van een flinke portie ongein.

Het stelletje ongeregeld aangevoerd door Johnny Knoxville schotelt je wederom de beproefde formule voor waarin krankzinnige capriolen worden afgewisseld met een hoop grappen en smerigheid. Dat sommige van deze culthelden inmiddels de 50 hebben aangetikt, lijkt ze niet uit te maken. Vanaf minuut één is het namelijk weer ouderwets genieten geblazen.

De geniale opening zet gelijk de toon voor de rest van 'Jackass Forever'. Vervolgens volgt de ene idiote sketch na de andere. Hierin blijft het de vraag wat voor gestoorde situatie je te zien krijgt. Getuige de infantiliteit en vele pijnlijke momenten zijn deze waaghalzen het zeker niet verleerd. Soms is de pijn zelfs duidelijk voelbaar, maar het blijft toch altijd lachen.

Om het gemis van enkele oudgedienden op te vangen zijn er een aantal nieuwe leden aan de crew toegevoegd. Zij maken eerlijk gezegd weinig indruk en voegen met uitzondering van Zackass (Zach Holmes) niet veel toe. Het is ook jammer dat Bam Margera zo diep is afgegleden dat hij volledig uit de film is geknipt, al merk je niet veel van zijn afwezigheid. Overigens mag Danger Ehren niet onbenoemd blijven vanwege een paar pijnlijke stunts.

Al met al een vermakelijke afsluiting als het hiermee zou eindigen.

Dikke 3,0 sterren.

Duidelijk minder dan deel 1, al worden hier ook wel leuke dingen gedaan zoals Margera die een penis op z'n kont laat brandmerken, dat met stukje met het raket en de musical.
Verder een beetje van hetzelfde.

Ik geef 'm 2, 5 sterren.

"I'm 86 years old!"

Op basis van de trailer dacht ik alle grappen al gezien te hebben, gelukkig is me dit reuze meegevallen en zat er nog genoeg ongein in de film. Ik had dan ook niet verwacht dat het 'opa gedeelte' uit Jackass zo geschikt zou zijn als 'feature film', maar het werkt opvallend genoeg best aardig.

Het enige minpunt vind ik eigenlijk het onnodig verhaaltje die alle situaties aan elkaar verbindt. Als kijker zijnde weet je dat wat er gebeurt allemaal nep is, maar toch blijven Johnny Knoxville en Jackson Nicoll als ze samen zijn in hun karakter. Voor wie vraag ik me dan af, op mij kwam het te geforceerd over; alsof de schrijvers denken dat het publiek een kortetermijngeheugen heeft.

De overbodige 'uitdieping' van de relatie tussen opa en kleinzoon zorgt voor wat dode momenten. Hierdoor voelde Bad Grandpa iets te lang uitgesponnen aan. Als deze scènes weggelaten waren en het geheel iets was ingekort, zou het beter werken.

Gelukkig maken enkele geslaagde stunts en grappen een hoop goed, ik en de rest van de zaal lagen zowat continu in een deuk. Sommige situaties zijn ook gewoon absurd te noemen, zoals de scène waarin Irving een mannelijke stripclub binnengaat en zelf begint te strippen. Daarnaast red Nicoll de film door nooit in de lach te schieten, ondanks de gestoordheid. Erg knap voor zo een jochie.

Al met al best lachen om eens gezien te hebben, dat sommige scènes in bepaalde mate gescript zijn deert de pret niet.

Kleine 3,0 sterren.

Aardige film waarin ze natuurlijk net iets verder gaan dan de serie met als toppunt Knoxville die zich laat neerschieten en Dunn met een speelgoedauto in z'n anus.

Ik geef 'm 3 sterren.

Leuke film om te zien met fantastische rollen van Jackson en Grier. Verder zijn het verhaal en de dialogen goed. Wel ben ik het met jullie eens dat dit toch wel minder is dan Pulp Fiction of Reservoir Dogs, maar toch leuk om te zien.

Ik geef 'm 4, 0 sterren.

Machteloosheid.

Daar draait wat mij betreft deze film om, als kijker weet je dat Lucas onschuldig is en Lucas zelf weet dat uiteraard ook. Maar hoe overtuig je anderen van je onschuld? Sowieso vind ik dat Mads Mikkelsen zijn rol als Lucas echt met verve speelt, ingetogen doch sterk. Met name zijn non-verbale communicatie zegt veel.

De film moet het dan ook veel van het acteerwerk hebben, want qua verhaal was het best rechttoe rechtaan. Er wordt wel erg snel met de beschuldigende vinger naar Lucas gewezen en hij ondergaat dan ook als een ware zondebok alle beledigingen en geweldsdaden jegens zijn persoon.
Tevens vond ik Annika Wedderkopp als Klara goed, de onschuld van een klein kind wordt door haar goed neergezet. Al heeft dat denk ik meer met een goede casting te maken.

Wel vind ik het jammer dat tegen het einde de film enigszins afgeraffeld wordt, want opeens zijn we dan één jaar verder en is alles weer koek en ei...

Al met al toch wel een sterke film om te zien ondanks dat het verhaal wel iets beter kon. De film moet het dan ook meer hebben van het sterke acteerwerk en de constante spanning.

4,0 Sterren.

"Don't leave without me."

In eerste instantie dacht ik dat dit een Thaise film was, maar dit is zowaar een Cambodjaanse film.

De opzet wordt simpel gehouden; een speciale politie-eenheid escorteert een maffiabaas naar de gevangenis, niet wetende dat er een uitbraak aanstaande is om hem het zwijgen op te leggen. Zonder veel poespas schotelt Jimmy Henderson je non-stop actie voor op een miniem budget waar andere regisseurs nog een lesje van kunnen leren.

De vele actiescènes zijn namelijk om te smullen. Hierbij wordt er geen gebruik gemaakt van een warrige montage, maar word je als kijker getrakteerd op lange, overzichtelijke shots. Wat dat betreft is het dynamische camerawerk echt geweldig. In de kleine ruimtes wordt er optimaal gebruik gemaakt van een energieke choreografie, hoewel er qua locaties meer afwisseling had mogen zijn.

Bokator (voorloper van Muay Thai), de traditionele vechtsport uit Cambodja wordt op een weergaloze wijze ten tonele gebracht. Het is duidelijk te merken dat de acteurs hier ook op gekozen zijn, gezien de meeste een achtergrond in martial arts en stuntwerk hebben. Met name Jean-Paul Ly springt eruit. Overigens is het lachen om Celine Tran A.K.A. Katsuni hierin te zien.

Al met al is 'Jailbreak' een vermakelijke actiefilm die de liefhebber zeker zal kunnen bekoren. Ik ben benieuwd wat het volgende actiespektakel uit Cambodja zal zijn.

3,0 Sterren.

Erg mooie film om te zien met een goede balans tussen drama en horror vol met sfeer.

Wordt qua verhaal soms wat lastig, maar tegen het einde aan wordt het allemaal wel uitgelegd. Wat aan de ene kant jammer is, omdat het mysterieuze van de film is weggehaald. Maar aan de andere kant wordt wel een hele hoop duidelijk.

Dikke 4,0 sterren en Jee-woon Kim heeft me nog steeds niet teleurgesteld.

"Why would he come back now?"

De nare smaak van 'The Bourne Legacy' wordt met dit deel slechts gedeeltelijk weggespoeld.

Je zou denken dat de terugkeer van Matt Damon en Paul Greengrass een nieuwe impuls aan deze reeks zou geven. Helaas presteert men het om met een plot te komen dat nauwelijks ergens naartoe leidt; het is min of meer een herhaling van zetten. Als kijker begin je je dan ook al gauw af te vragen waarom er zo nodig een vervolg moest komen.

Centraal staan hedendaagse thema's als: social media, inbreuk op privacy en klokkenluiden à la Edward Snowden. Op deze manier worden er geforceerde subplotjes gecreëerd, ondersteund door vage motieven. Nergens krijg je het gevoel dat er een groots intrige aan de gang is, ondanks meer uitleg over de achtergrond van Bourne. Zelfs Alicia Vikander - die ik altijd kan waarderen - en Tommy Lee Jones weten niets bijzonders toe te voegen aan het geheel.

Het kat-en-muisspel wat volgt, is best aardig te noemen. Jammer genoeg wordt het op een gegeven moment te repetitief. De actiescènes zitten namelijk goed in elkaar, maar met name de achtervolgingen gaan te lang door. Hierdoor word je langzamerhand murw geslagen door alle crashes, explosies en chaos. Je zou bijna denken dat je in een Michael Bay film terecht bent gekomen...

Al met al een redelijk vermakelijk vervolg, maar vrij teleurstellend eigenlijk.

Kleine 3,0 sterren.

Het verhaal van meneer Sorry.

Hetgeen wat ik begrepen heb, is dit inderdaad een afstudeerproject.

Dit is op zijn zachts gezegd een opmerkelijke animatiefilm te noemen. Het gegeven alleen is al te gestoord voor woorden, dit zorgt voor een aantal surrealistische scènes; als kijker beland je van het ene gestoorde moment in het andere. Je moet alleen wel rekening houden met de enigszins langzame pacing van het hele gebeuren.

De animatie is een wirwar van stijlen die niet altijd even goed uit de verf komt. Het kan eigenlijk niet anders als zo veel mensen het voor het zeggen hebben. Desondanks past het qua cohesie goed bij een dergelijke productie. Wat dat betreft komt het geheel soms meta- over, omdat het dieper lijkt te gaan.

Al met al een intrigerende film die best de moeite waard is, hoewel het misschien iets te ver is gegrepen voor de casual filmkijker.

3,0 Sterren.

Interessante mix tussen comedy en drama.
Het eerste deel bestaat uit comedy en in de tweede helft ontaard het meer in een drama.

Het verhaal is vrij mager, maar wordt gered door de capabele acteurs in de vorm van: Jason Segel, Ed Helms en Susan Sarandon.
Tegen het einde wordt het trouwens wel erg overdreven dat Jeff de mensen van verdrinkingsdood redt en de held is. Weer erg Amerikaans, maar ja.

Kleine 3,0 sterren.

Naomi geilt gewoon op Fox, vandaar de volle score.

Ik overigens ook hoor, ik ging alleen naar deze film om Fox te zien. En wat stelde zij mij teleur zeg. Acteren kan ze niet, ze ziet er op zich nog wel aardig uit. Maar ook dat had beter gekund.

Tja, er was wel een verhaal, maar die was wel erg dun. De mensen met wie ik deze film ging kijken wisten überhaupt niet waar de film nu daadwerkelijk over ging.

Horror was wel oké, ik schrok er niet echt van of zo.

Humor kon er ook wel mee door, moest het meer van subtiele zinnen hebben als: "You got a tampon for me." enz.

De echte ster van deze film is overduidelijk Amanda Seyfried.

2, 0 Sterren.

"There's a presence in the house with you."

Voor een betere ervaring meegepakt in de bios, maar het heeft niet mogen baten.

Op zich begint het allemaal nog aardig en er wordt warempel een prima duister sfeertje gecreëerd, maar dat is slechts schijn. Naarmate de film vordert, vervalt het namelijk in de gebruikelijke clichématige schrikmomenten die je als - doorgewinterde - horrorliefhebber wel kan dromen.

De intrede van het personage van Mark Webber maakt het geheel er niet beter op, aangezien het meer een romantische/detective wending aanneemt. Het levert wat mooie (natuur)beelden op van de herkenbare omgeving van Louisiana, inclusief de kenmerkende moerassen. Maar daarvoor kijk ik hier niet naar.

Qua verloop weet 'Jessabelle' dan ook zowat nergens interessant te worden; de plotwendingen slaan nergens op. Het resulteert zich in een vermoeiende warboel gevuld met de nodige plotgaten en een onzinnige uitleg waar je als kijker maar genoegen mee moet nemen.

Al met al de zoveelste horror die is gemaakt om het cashen. Het is me opgevallen dat 'Blumhouse Productions' te veel dergelijke films voor zijn conto neemt, misschien iets om rekening mee te houden voor de toekomst.

1,5 Sterren.

Inhoudsloze uitspatting.

Met het werk van François Ozon ben ik niet bekend, maar dit is geen beste kennismaking zeg.

Op zich is de opzet best leuk en kan ik me vinden in het feit dat er geen uitleg wordt gegeven omtrent de plotse ommekeer van Isabelle. Maar voor een coming-of-age valt hier bar weinig ontwikkeling in te bespeuren. Het lijkt alsof je als kijker van de ene seksuele escapade naar de andere wordt meegesleurd en de scènes daartussenin enkel fungeren als opvulling. Het is dat Marine Vacth de titel eer aandoet om het leed nog enigszins te verzachten.

Het gebruik van de jaargetijden is een interessante keus, maar er wordt simpelweg geen goed gebruik van gemaakt. Hierin mocht wel wat meer onderscheid in gebracht worden. Daarnaast hangt er een bepaalde onhandigheid om de film, die ik niet helemaal kan plaatsen; of het nu bewust of onbewust is gedaan. Het resulteert zich in de verscheidene interacties tussen broer & zus en een aantal ongemakkelijke situaties die misplaatst aanvoelen.

Al met al is 'Jeune & Jolie' vooral stuurloos te noemen en vraag ik me af wat Ozon nu precies wil bereiken.

Dikke 1,5 sterren.

Qua verhaal is deze film erg standaard, hier moet je als kijker zeker geen verrassingen in verwachten. Het verhaal is dan ook meer als kapstok bedoelt voor een aantal keiharde vechtscènes. En deze worden me toch best hard in beeld gebracht. Hoewel het wat betreft de choreografie niet al te bijzonder is, moeten deze scènes het meer hebben van de rauwe manier waarop hoofdrolspeler Yue Song zijn vuisten laat spreken.

Er zit ook wat humor in de film in de vorm van het personage Bobo, dit vond ik op zich niet erg. Ik moest hierbij erg aan de Bruce Lee films van vroeger denken, er wordt hier zelfs op momenten ook naar gerefereerd. Het enige wat ik jammer vind is het einde. Het kwam op mij erg vaag over, alsof de makers er een diepere spirituele betekenis aan wouden meegeven. Terwijl dit bij zo een soort film helemaal niet nodig is.

Al met al best een aardige martial arts film om eens gezien te hebben, niet te veel op het verhaal letten en je krijgt er wat goede vechtscènes voor terug.

Kleine 3,0 sterren.

"Jigsaw's dead."

De 'Saw' reeks blijft voor mij een guilty pleasure en met de gebroeders Spierig aan het roer had ik hier zin in. Maar hier kunnen zelfs zij geen nieuw leven inblazen.

'Jigsaw' is namelijk niets meer dan een herhaling van zetten; weer wat vreemden die verplicht meedoen aan een gruwelijk spel, terwijl ze iets op hun kerfstok hebben. Je kunt het als kijker inmiddels wel dromen. Het is eigenlijk best knap dat men hier nog probeert te trekken aan een dood paard, gezien het feit dat John Kramer al lang onder de zoden ligt.

Dit vervolg tracht wederom een heel mysterie te creëren rondom het hoe en waar, gesteund door een cast die werkelijk niets bijzonders kan inbrengen. Met de voorgaande delen in het achterhoofd zouden er toch wat leuke links gelegd kunnen worden tussen verscheidene personages en gebeurtenissen. Echter wordt er van deze mogelijkheid geen gebruik gemaakt, vooral de afwezigheid van Dr. Lawrence Gordon is een groot gemis.

Vrijwel spanningsloos ondergaan de karakters - ongeïnspireerde - vallen die nauwelijks kunnen imponeren. Het komt gewoonweg allemaal erg bloedeloos over, alsof er rekening gehouden moet worden met tere zieltjes. In allerijl worden er nog enkele rare wendingen geïmplementeerd om je bij de les te houden. Jammer genoeg moet je al gauw concluderen dat het geheel vergezocht is.

Al met al een treurig vervolg dat je gerust kan overslaan. Ik hoop van harte dat dit deel gaat falen, want hoe kun je hier nog verder op voortborduren.

2,0 Sterren.

Op zich wel een aardige comedy over de zoektocht naar een speelgoedpop. Arnold is op zich wel lachen in zijn rol en die buurman ook.

Ik geef 'm 3, 0 sterren, omdat 'ie altijd wel leuks is om tijdens de Kerstdagen te bekijken.

Shokunin.

Na wat dagen terug Deddo Sushi (2012) gezien te hebben, was ik eigenlijk wel meer geïnteresseerd geworden in het gebeuren om de perfecte sushi te maken. Daarnaast was ik al een tijdje van plan om deze docu te kijken.

Het mooie aan deze documentaire is hoe de sympathieke, doch harde Jiro belicht wordt in zijn werkwijze. De liefde die hij voor zijn vak heeft komt goed naar voren, ook alle zaken die daarbij behoren als: de inkoop van zijn producten en het onderhoud met zijn leveranciers. Dit zorgt voor een aantal leuke anekdotes. Tevens is het interessant hoeveel oog voor details hij heeft, zo krijgen vrouwen een kleinere portie en wordt de sushi geserveerd naar de voorkeurshand.

Alleen is het jammer te noemen dat Jiro naar mijn mening vrij weinig aan het woord komt, afgezien van het begin dan. Het gedoe met zijn zonen en enkele stagiaires van hem deed me niet zoveel. Tevens wordt het op een gegeven moment wel erg repetitief, zoals Montorsi in zijn bericht aankaart.

Al met al best leuk om eens gezien te hebben; zeker als je een sushi liefhebber bent, maar niet zo bijzonder als ik van tevoren had verwacht.

3,0 Sterren.

Vermakelijke martial arts film met erg sterke vechtscènes.

Qua verhaal vond ik het niet al te boeiend, vrij standaard over wat vrienden die weer bij elkaar komen om wraak te nemen op de moordenaar van hun vriend.
Maar qua vechtscènes was het echt genieten geblazen, er zaten wel wat grootse scènes hierin zeg. Ik moet gelijk aan de scène met de winkelstraat denken waarin de twee vrienden het tegen verscheidene bendes moet opnemen die zo uit The Warriors hadden kunnen komen en om vooral het lange eindgevecht niet te vergeten. Dat gaat er helemaal hard aan toe.

Dikke 3,5 sterren.

Vrij bizar filmpje.

Het eerste halfuur is echt sterk, maar daarna zakt het allemaal wat in en weet de film zich geen richting meer te geven. De absurde dingen die er later gebeuren lijken erbij te zijn geraapt.

Qua gore zit het gelukkig nog wel redelijk goed.

Als ik dan begrijp dat dit een boekverfilming is heb ik nog geen eens meer zin om het boek te lezen. Maar ik ga er wel vanuit dat het boek beter is dan de film.

Kleine 2,5 sterren.

"John Wick isn't the boogeyman, he's the guy you send to kill the fucking boogeyman."

Dit doet me een beetje denken aan The Equalizer (2014), aangezien het wraakplot ongeveer hetzelfde is, inclusief Russische gangsters. Hoewel deze film een serieuzere boventoon heeft, wat uitstekend overkomt.

Enfin, men zegt vaak dat Keanu Reeves niet kan acteren, maar als er één rol perfect voor hem is, dan is dit het wel. Hij zet hier namelijk een koelbloedige protagonist neer die het liefst zo min mogelijk praat en zoveel mogelijk mensen omlegt zonder genade te tonen. Zijn getergde uitstraling is gewoonweg imposant te noemen.

Qua verhaal is het - uiteraard - simpel gehouden. Je zou kunnen spreken van vele plotgaten, maar een kniesoor die daar oplet. De algehele benadering van een onderwereld waarin huurmoordenaars bepaalde regels moeten naleven en met een aparte valuta betalen, is intrigerend. Er is zelfs een hotel (exclusief voor bad guys) aanwezig om in te overnachten, zolang je er maar geen zaken doet. Deze details maken de film.

Maar waar 'John Wick' in excelleert zijn de vele actiescènes. Als kijker krijg je o.a. te maken met de nodige: hand-to-hand combat, vuurgevechten en achtervolgingen. Reeves wordt hier goed aan het werk gezet, ondersteund door een gedegen choreografie. Wat dat betreft vormen de scènes in de nachtclub het hoogtepunt; de manier waarop er gespeeld wordt met de belichting, soundtrack en de sequentie van brute actie is fenomenaal.

Al met al een pretentieloze actiefilm die je een hoop tof vermaak voorschotelt. Dit is zonder twijfel een ware traktatie voor de liefhebber, zo geweldig en bovenal cool.

3,5 Sterren.

"You wanted me back, I'm back."

Deel één was een enorme verrassing - ongetwijfeld één van de betere actiefilms van dit decennium - en voor mij kon een vervolg dan ook niet snel genoeg komen.

Dit tweede deel legt in de opening gelijk een leuke link naar de vorige film, om vervolgens aan te komen bij een oude 'vriend' die een schuld komt innen. Dit dwingt John Wick om zijn oude leven weer op te pakken, wil hij niet de hele onderwereld tegen zich in het harnas jagen. Hoewel de emotionele motivatie ontbreekt, biedt dit toch weer een vermakelijk verloop.

In het vorige deel werd er al een interessante onderwereld geïntroduceerd waarin er een bepaalde gedragscode heerst; in het Continental Hotel mag niet worden gemoord en aparte valuta waarmee van alles kan worden aangeschaft. 'Chapter 2' gaat hier uitgebreider op in en komt zoal met een sommelier die in plaats van wijn wapens serveert. Door dit soort details wordt de film levendiger.

Duidelijk is dat de nadruk meer ligt op de uitdieping van het verhaal. Men slaagt hier redelijk in, maar het belangrijkste wordt gelukkig niet vergeten. En dat is uiteraard de rauwe, bloederige actie waar je als kijker gretig op zit te wachten. Zoals vanouds gaat het er lekker hard aan toe, met een strakke choreografie. Door geen gebruik te maken van een warrige montage weet Chad Stahelski je overzichtelijke actiescènes voor te schotelen die zelfs creatiever van opzet zijn. Keanu Reeves blijft hierin imponeren als een getergd man.

Al met al een heerlijk vervolg dat zeker niet onderdoet voor zijn voorganger. Kom maar op met deel drie.

3,5 Sterren.

"Nothing's ever just a conversation with you, John."

Met dit vervolg levert Chad Stahelski een solide trilogie af, al hoop ik stiekem wel dat er nog een vierde deel volgt.

De film begint gelijk waar 'Chapter 2' eindigde; John Wick is al strompelend op de vlucht vanwege het doden van iemand op de neutrale gronden van het Continental Hotel en daarbovenop staat er nog eens een premie van 14 miljoen dollar op zijn hoofd. Wick heeft zich duidelijk - meer dan gebruikelijk - in de nesten gewerkt en niets of niemand lijkt hem te kunnen helpen. Het inroepen van enkele laatste gunsten moet hem overeind houden.

Als persona non grata komt Wick terecht op een aantal exotische locaties waar hij de meest opmerkelijke personages ontmoet. Zo wordt Keanu Reeves bijgestaan door Halle Berry, die zowaar niet onderdoet voor hem. De onderwereld bestaande uit: gouden munten, regels en mythes wordt ondertussen verder uitgebouwd. Overigens is het leuk om Yahan Ruhian (Mad Dog uit 'Serbuan Maut') in een klein rolletje te zien.

Zoals vanouds is de actie de meal ticket. In 'Parabellum' lijkt men van allerlei wapens gebruik te willen maken en daar houdt het niet mee op, want zelfs paarden worden ingezet. Het kan niet gek genoeg lijkt het wel. Op deze wijze wordt er weer een heerlijke en bovenal keiharde gun fu choreografie gecreëerd waar je je vingers bij aflikt. De prima pacing zorgt ervoor dat je als kijker niets tekort komt. Bij sommige wendingen heb ik wel zo mijn bedenkingen, maar een kniesoor die daarop let als je zo een dikke actiefilm krijgt voorgeschoteld.

Al met al een vermakelijk vervolg dat doet wat het moet doen. Nu maar hopen dat dit deel voldoende geld opbrengt voor een vierde deel.

3,5 Sterren.