Meningen

Was op zich wel een redelijke film. Moore acteert wel aardig vind ik. Sommige scènes zijn ook wel indrukwekkend, zoals de training scènes en dat ze op het laatst er niet meer vrouwelijk uit ziet enz.

Maar ik ben het wel eens dat de film hier en daar wat langdradig is.

Ik geef 'm 2, 5 sterren.

Vermakelijke hersenloze actie.

Vanochtend in Imax 3D meegepakt en ik heb deze film echt met een brede grijns gekeken, alleen al om ninja's die op bergen tegen elkaar vechten zou ik deze film al kijken.

Het verhaal is een directe aansluiting op het eerste deel waarin je ziet dat Zartan zichzelf heeft vermomd als de president van Amerika, hij tracht hierbij de Joe's weg te vagen en de wereld over te nemen. Verder waren er eigenlijk vrij weinig opzienbarende dingen op te merken en is het rechttoe rechtaan gebracht.

Qua actie zat het weer prima in elkaar m.u.v. de eerste scène die ietwat rommelig in beeld is gebracht, gelukkig herpakt de film zich prima en krijg je als toeschouwer keiharde actie voorgeschoteld.
De opsplitsing van Roadblock, Flint en Jaye enerzijds en Snake Eyes en Jinx anderzijds is goed gedaan. Zo wordt er afgewisseld tussen de brute actie en het ninja geweld, Snake Eyes blijf ik toch wel de tofste Joe vinden. Leuk dat er zo weer ingehaakt wordt op het eerste deel met Storm Shadow en zijn verleden, om vervolgens kennis te maken RZA als Blind Master. De beste man heeft een voorliefde voor ninja's denk ik zo, toch niet slecht neergezet door hem.

Om zo bij het explosievolle einde te komen waar het lekker los gaat en Bruce Willis zich ook nog even bij de gelederen voegt om Cobra Commander en zijn honger naar de wereldheerschappij te stoppen. Leuk om ook zo een scène te zien met de kernbommen en de stereotype wereldleiders eromheen, lekker cheesy. Alleen is het inderdaad wel een beetje raar dat er niks meer over Londen wordt gezegd, als het helemaal is vernietigd.

Al met al heb ik mijzelf echt ruimschoots vermaakt met deze film. Zoek je lekker veel actie zonder enige diepgang, dan is dit zeker de film voor jou.

Dikke 3,5 sterren en stiekem hoop ik alweer op een derde deel alleen al om Snake Eyes weer te zien.

Explosies...

Omdat ik de sequel graag wou zien heb ik als voorbereiding dit eerste deel gekeken. Ik heb het lang uitgesteld, omdat ik lange tijd dacht dat dit maar een barslechte film was. Ik kan me nog goed herinneren toen ik de trailer in de bios zag en het gewoon weg lachte, omdat het er zo slecht uit zag.

Maar ik kom daarop terug nu ik deze film eindelijk heb gezien. Het is best wel een vermakelijke film te noemen.

Het verhaal is standaard, oldskool good guys die het tegen de bad guys opnemen en hier zaten dan ook geen verrassingen voor mij tussen. Wel vond ik het leuk gevonden om de flashbacks van verscheidene personages als Duke en Snake Eyes te zien. Met name die van Snake Eyes - wat een tof personage is het toch - vond ik interessant om te zien.

De actie is erg tof in beeld gebracht, om de haverklap is er wel een explosie te zien. Ik vroeg me soms echt af of ik naar een Michael Bay film zat te kijken. Met name de achtervolging in Parijs was echt nice gedaan. Al had de CGI op sommige momenten wel beter gekund, maar daar stoorde ik me niet echt aan.

Waar ik me wel aan stoorde was Marlon Wayans en zijn wannabe bedoelingen om grappig over te komen, een grote miscast wat mij betreft.

Al met al zeker een film waar ik mij verrassend genoeg mee heb kunnen vermaken.

3,0 Sterren.

Een goudvis?!

Een paar collega's hadden het idee om deze film te checken, dus heb ik uit gezelligheid meegedaan. Plus deze Ghibli had ik nog niet eerder gezien.

Er wordt een simpel verhaaltje opgezet rondom de vijfjarige Sosuke die op een dag een visachtig meisje ontmoet. Ze bouwen een vriendschap op, maar haar vader, een soort van tovenaar gooit roet in het eten. Het lijkt te leiden naar een spannend avontuur, echter valt dit nogal tegen.

Hayao Miyazaki richt zich met 'Ponyo' duidelijk op de allerkleinsten. Dit is in alles eigenlijk te merken. Het wordt nergens al te spannend en het magere conflict dat er is wordt al gauw overboord gegooid. In plaats daarvan wordt er veel tijd besteed aan de - redelijk aandoenlijke - vriendschap. Op zich heeft het wel wat, maar al dat geschreeuw is too much.

Als geheel is de film zeker kleurrijk te noemen. Daarbij worden de sequenties met de vloedgolven erg prachtig in beeld gebracht. Ergens probeert men nog iets van een ecologische boodschap erin te verwerken, maar het is allemaal tevergeefs. Het gebeuren rondom de ouders is ook nogal vaag.

Al met al een mindere Ghibli, maar het is best te doen.

3,0 Sterren.

"It all started with a secret."

Meer gekeken vanwege Peter Facinelli, omdat ik benieuwd was wat er met hem is gebeurd na 'Fastlane'.

Enfin, qua verhaal is het erg clichématig te noemen. Dit komt met name omdat het 'geheim' al gauw wordt weggegeven; de opbouw hiernaartoe is te verwaarlozen. Toch weet de film d.m.v. de aanhoudende regen een bepaalde sfeer te creëren die redelijk duister is.

Helaas is de spanning vrijwel afwezig, omdat er geen sprake is van enige logica. Daarvoor maken de personages de ene domme fout na de andere. Hierbij helpen de - repetitieve - schrikmomenten niet, omdat ze voorspelbaar zijn. Wat dat betreft lijkt er alsmaar hetzelfde trucje uitgehaald te worden. Het is dan ook vanzelfsprekend dat 'Gallows Hill' gedurende de speelduur een vast patroon volgt dat geen verrassingen in petto heeft voor de kijker.

Al met al een waardeloze horror die je gerust kan overslaan.

1,0 Sterren.

"Fuck this, I'm going."

Op basis van de teaser trailer leek me dit nog wel interessant te gaan worden, maar wat heb ik dit verkeerd ingeschat zeg.

Op zich is het uitgangspunt rondom een nieuwe uitvoering van een mislukt toneelstuk best aardig. Het doet me ietwat denken aan de klassieke vertellingen van vroeger; geen wonder dat men refereert naar een stuk uit 1983. Het geheel is alleen in een nieuw jasje gestoken en men hanteert een - overbodige - found footage stijl.

Jammer genoeg moet je als kijker een hoop onzin doorstaan voor het hele gebeuren enigszins op gang komt. De opbouw duurt gewoonweg te lang, met irritante personages waarvan je eigenlijk hoopt dat ze z.s.m. het loodje leggen. Het resulteert zich in domme dialogen en handelingen die kant noch wal raken.

Vanzelfsprekend wordt er nauwelijks enige vorm van spanning gecreëerd, aangezien 'The Gallows' meermaals vervalt in clichés die bij dergelijke films om de hoek komen kijken. Het gebrek aan logica en de daarbij behorende plotgaten mogen uiteraard niet ontbreken. Het is dat er hier en daar een geslaagde scène tussen zit, al moet je wel rekening houden met de schokkerige camera die niet alle actie vast kan leggen.

Al met al wederom een matig found footage vehikel. Voor de liefhebber valt hier weinig nieuws uit te halen.

2,0 Sterren.

"It’s a murder mystery party."

Jason Bateman valt altijd tegen in dergelijke films.

Enfin, het uitgangspunt doet mij erg veel denken aan 'The Game' van David Fincher. Alleen wordt er ditmaal iemand echt ontvoerd, terwijl de spelgenoten denken dat het onderdeel uitmaakt van een spel. De grenzen tussen de realiteit en het spel vervagen al gauw en er ontstaat een gestoorde klopjacht.

De vlotte pacing laat je als kijker het vergezochte plot snel vergeten, gezien er meerdere wendingen zijn die kant noch wal raken. Daarbij doet de cast het naar behoren, hoewel niemand een grootse indruk kan achterlaten. Het zegt misschien genoeg dat Jesse Plemons in zijn kleine rol als eigenaardige agent het best overkomt. Des te jammer dat hij zo weinig tijd krijgt om te schitteren.

Het is te merken dat men geen keus kan maken of 'Game Night' een comedy of actie moet zijn; meermaals hinkelt de film tussen beide genres. Weliswaar zitten er een aantal aardige momenten in het geheel, maar er zijn geen scènes die eruit springen. Daarvoor wordt er iets te veel op safe gespeeld en moeten er zo nodig oninteressante plotpunten in verwerkt worden.

Al met al een redelijk onderhoudende film, maar wel één die je snel weer vergeten bent. Blijf trouwens wel zitten bij de eindcredits voor nog meer hilariteit van Plemons.

Kleine 2,5 sterren.

"This game will blow your mind."

Blijkbaar zijn de regisseurs geobsedeerd door zeekoeien.

Enfin, je wordt geïntroduceerd met zeven vrienden die een feestje proberen te bouwen. Tijdens wat ongein komen ze een soort van bordspel tegen en besluiten die te gaan spelen. Nadat ze ieder hun vinger op het bord hebben geplaatst, wordt er plots bloed afgenomen van hun vingertop. Onbewust hebben ze een timer in werking gesteld die aftelt vanaf 24; het aantal personen die ze moeten doden om te blijven leven.

Het is een erg tof uitgangspunt dat nogal underwhelming wordt uitgevoerd. Zelfs met zo een korte speelduur is er simpelweg te weinig om mee te werken. Men gaat nauwelijks in op de conflicten die gepaard gaan met het doden van onschuldigen. Niet dat het dodelijk spelletje op den duur uit de doeken wordt gedaan, gezien het te vaag blijft. De spanning blijft wat dat betreft helaas uit.

Qua gore valt er als liefhebber wel genoeg te genieten. Het bloed spat werkelijk alle kanten op en het blijft vermakelijk om voor de zoveelste keer een hoofd uiteen te zien spatten. Een handvol interessante ideeën houden het gebeuren nog enigszins fris. Het is alleen jammer dat de personages zo irritant zijn geschreven, ondanks het gebruik van zwarte humor.

Al met al is 'Game of Death' best oké als tussendoortje, maar je mist hier eerlijk gezegd weinig aan.

Kleine 2,5 sterren.

Geweldige thriller, met een top rol van Douglas, goede verhaallijn, en goede actie scènes. Het enige wat ik jammer vind is dat je 'm maar één keer eigenlijk goed kan kijken, want als deze film 'm een tweede keer gaat kijken weet je toch al wat er allemaal gaat gebeuren enz. en wat de bedoeling daar allemaal van is. Bij andere films heb ik dat niet zo.

Ik geef 'm 4 sterren.

Van de regisseurs van de Crank films, dus dat zou wel garant moeten staan voor wat geweld(dad)ig vermaak zou je zeggen. En op zich is dat wel redelijk gelukt, alleen komt het niet helemaal goed uit de verf.

Gerard Butler komt niet helemaal goed over met het karige dialoog dat hij heeft en van Michael C. Hall had ik ook wel iets meer verwacht.

Gelukkig wordt dit allemaal ruimschoots door de flitsende montage en het duizelingwekkende camerawerk. Het leek soms net alsof ik zelf in een third person shooter zat, dus wat dat betreft is het wel gelukt. De gamers onder ons zullen dit wel weten te waarderen.

Het verhaal zelf was wel oké met de gebruikelijke twist. Alleen het einde was echt te raar, het leek alsof ik naar West Side Story zat te kijken of zo...

Kleine 3,0 sterren.

"No ma'am, I was just hoping to take you to bed."

Lange tijd heb ik deze titel links laten liggen, omdat ik pissig was wegens het knippen van de schietpartij scène in de bioscoop. Door toedoen van een collega die enthousiast is over deze film en aangezien dit de zomer is van Josh Brolin heb ik 'm toch maar opgezet.

Met het gegeven van een geheime politie-eenheid wier taak het is om het criminele netwerk van Mickey Cohen aan banden te leggen zou je goud in handen moeten hebben. Vooral als je nagaat dat het merendeel is gebaseerd op waargebeurde feiten. Met een 'L.A. Confidential' in mijn achterhoofd had ik hier wel iets meer van verwacht.

Qua verloop is 'Gangster Squad' vrij rechttoe-rechtaan; het groepje multiculti agenten rolt zonder moeite het ene na het andere netwerk op, terwijl Sean Penn maar wat staat te schmieren. Tel daar nog eens de talloze clichés bij op en de magere ontwikkelingen. Het houdt niet over. Om op momenten de cartooneske sfeer niet te vergeten, het is alsof Ruben Fleischer niet eenduidig kan zijn.

Met de sterrencast wordt ook niets bijzonders gedaan, met als gevolg dat niemand er echt bovenuit steekt. Daarentegen wordt de jaren '40 visueel nog wel aardig gevangen, waardoor je als kijker redelijk ondergedompeld wordt. Hierbij zijn de actiescènes in orde, hoewel deze soms enigszins bevreemdend overkomen door de gehanteerde technieken, zoals de slow motion.

Al met al een redelijke gangsterfilm die de middelmaat helaas niet ontstijgt.

3,0 Sterren.

"Survival game?"

De gelijknamige serie ken ik van naam en was ik jaren geleden ooit van plan om te kijken, maar het is er maar niet van gekomen.

Voor 'Gantz: O' hoef je niet per se kennis te hebben van het wereldje; in het kort komt het erop neer dat sommige doden nog springlevend zijn, maar daarvoor worden ze gedwongen om te vechten tegen aliens die de aarde terroriseren. Op deze manier zit je er als kijker al gauw in, bovendien zal de kenner de referenties wel begrijpen.

Van wat ik begrijp is dit een opzichzelfstaande film die de Osaka verhaallijn volgt, welke nog niet eerder is verfilmd en bol staat van de actie. Dat is zeker niet gelogen, want vanaf het begin dat je in het diepe wordt gegooid, word je getrakteerd op immense over-the-top actie. Deze wordt nog eens fenomenaal in beeld gebracht. Mede door de snelle pacing is het zowat een onophoudelijk festijn aan geweld.

Visueel ziet het geheel er erg prachtig uit, tegen het realistische aan zelfs. Het is een naadloze combinatie tussen strakke CGI en motion capture. Maar wat me alsmaar bleef verbazen is het creature design. Je bent namelijk nog niet bekomen van het ene monster of het andere monster staat alweer voor de deur. Het zorgt voor een hoop bizarre taferelen waarin het niet gek genoeg kan zijn. Het is alsof men elkaar steeds probeert af te troeven in de overtreffende trap van pervers.

Al met al een heerlijke anime die naar meer smaakt.

Dikke 3,5 sterren.

Zach Braff kende ik al van Scrubs waarin hij mij zeer verrast heeft en ook een aantal afleveringen heeft mogen regisseren, wat hem zeer goed is afgegaan. En nu mag hij zijn kunsten dus in Garden State laten zien en het is 'm best goed afgegaan.
Om vooral Nathalie Portman niet te vergeten die wel vaker van zulke rolletjes speelt en die hier ook een erg goede rol als Sam neerzet.

De film kabbelt lekker weg met wat leuke grappen, merkwaardige personages en een snufje drama.

Alhoewel niet alles evengoed is uitgewerkt, zoals de epilepsie van Sam en de relatie van Andrew met zijn vader.

De film had wel wat weg van Lost in Translation qua sfeer en luchtigheid, alhoewel ik eerdergenoemde wel een klasse beter vind.
Trouwens ook lachen om Sheldon uit The Big Bang Theory te zien, dat kwam ook vanuit het niets.

Kleine 3,5 sterren.

"All that matters is getting out of here."

Beter dan verwacht.

Uiteraard is de opzet zo clichématig als het maar kan; als kijker krijg je te maken met de zoveelste groep vreemdelingen die zijn opgesloten. Al doet het gegeven me wel enigszins denken aan een soort van vagevuur, vooral als je kijkt naar de reden waarom ze zijn opgesloten en de - foutieve - mythe die later wordt geïntroduceerd.

Qua locatie mag het dan ietwat eentonig zijn, maar er wordt toch gepoogd om er iets van te maken. De verscheidene puzzels die opgelost moeten worden gaan namelijk gepaard met wat opmerkelijke oplossingen.

Jammer genoeg is de uiteindelijke uitkomst te vergezocht. Weliswaar wordt het miniem uitgelegd, maar eigenlijk slaat het nergens op. Daarbij is het op sommige momenten wel erg donker, al heeft dat denk ik meer te maken met budgettaire redenen.

Al met al is 'The Gauntlet' een B-film die best te doen is, mits je niets anders voorhanden hebt.

2,0 Sterren.

"Er is meer drama in deze familie dan een schrijver kan verzinnen."

Volgens mij heb ik niet eerder een verfilming van een boek van Nicci French gezien, maar het lijkt mij dat er van het bronmateriaal een betere film gemaakt had kunnen worden.

In deze Nederlands-Belgische coproductie zie je dat er een lijk is gevonden op het landgoed van de familie Deridder. Het blijkt te gaan om het lichaam van dochter Nathalie die al jarenlang vermist is. Aan haar beste vriendin Eva is het om diep in haar herinneringen te graven en zodoende de puzzelstukjes bij elkaar te leggen, opdat de dader kan worden gevonden.

'Het Geheugenspel' ontvouwt zich als een whodunnit. Daarvoor zijn er genoeg personages aanwezig die zich te pas en onpas verdacht maken. Naarmate de speurtocht vordert, komt het allemaal nogal klungelig over. Dit is voornamelijk te wijten aan het middelmatige acteerwerk en onbedoeld lachwekkende dialogen; de therapiesessies en die foute vader zijn te grappig.

De ene na de andere onthulling wordt zo uit de mouw geschud alsof het niets is. Hierdoor miste ik de broodnodige spanning. Men maakt zich er ook erg makkelijk vanaf door de plotgaten te dichten met veel voice-overs en uitleg. Wel moet gezegd worden dat ik de laatste wending niet echt zag aankomen. Overigens was het fijn om beelden van Rotterdam te zien, maar dat terzijde.

Al met al een formulematige thriller waar je niet veel aan mist.

Kleine 2,5 sterren.

Als ik eerlijk ben vond ik de film maar tegenvallen.

Hij was op zich wel redelijk, maar haalde het bij lange na niet bij de serie.

Er wordt te weinig verteld over de Thule Society en van sommige personages vind ik het vaag dat ze ook aan de andere kant van de 'Poort' zijn, zoals Mustang.

Al met al een redelijke afsluiter van een meesterlijke anime serie, 3, 0 sterren van mij.

De familie Forger op vakantie.

De serie zelf vind ik wel vermakelijk, dus ik was zeker benieuwd hoe een film op het witte doek zou uitpakken.

In 'Code: White' zie je hoe Loid samen met zijn samengestelde gezin afreist naar Frigis, opdat hij Anya kan helpen om een kookwedstrijd te winnen. Het is voor hem veel aan gelegen, omdat hij vervangen dreigt te worden als hij faalt. Zoals verwacht loopt niet alles van een leien dakje en bijkans komt de wereldvrede in gevaar.

Dit is een standalone film, dus enige voorkennis is niet echt vereist; de basisinformatie wordt in de intro al uit de doeken gedaan. Hierdoor hoef je als nieuwkomer niet te vrezen dat je iets mist, hoewel het natuurlijk wel mooi is meegenomen als je bekend bent met de serie. Aan de andere kant vind ik het dan weer jammer dat de film niet canon is, waardoor het geen verdere invloed heeft op de serie.

Desalniettemin is het hele gebeuren best vermakelijk te noemen. Er zitten wat gestoorde situaties in het geheel verwerkt en de kenmerkende humor is aanwezig. Daarbij is het fijn om de actie grootschaliger te zien. Qua animatie is het op momenten erg prachtig en de boel wordt tijdens een aantal scènes flink opgeschud door van stijl te wisselen. Dit werkte zeer verfrissend moet ik zeggen.

Al met al een aardige film voor tussendoor. Wel even blijven zitten bij de eindcredits voor wat leuke visuals en een extra scène.

3,0 Sterren.

Vanuit een ander perspectief.

Van 'Sword Art Online' heb ik alleen seizoen één gezien, omdat de serie na het middenstuk alsmaar minder werd. Toch was ik stiekem wel benieuwd hoe deze film zou uitpakken. Naast het feit dat het altijd fijn is om anime in de bios mee te kunnen pakken.

Deze spin-off van de serie kun je ook wel als een soft reboot zien, gezien men weer teruggaat naar het begin. Het grootste verschil is dat je ditmaal alles volgt vanuit het perspectief van Asuna en haar eerste stappen in deze virtuele wereld. Enige voorkennis is dus niet echt benodigd, omdat alles voor de nieuwkomers wordt uitgelegd. Al is het natuurlijk wel een pre als je bepaalde referenties wil meekrijgen.

Het is interessant om iets meer over de achtergrond van Asuna te weten te komen. Daarbij is ze in het begin nog totaal onwetend hoe het spel werkt; een enorm contrast met hoe ze als veteraan in de serie wordt geportretteerd. Met Mito (een nieuw gecreëerd personage voor de film) vormt ze een dynamische vriendschap en wordt zij hierin begeleid. Er lijkt veel schuil te gaan achter Mito, echter stagneert haar ontwikkeling al gauw. Zonder haar inbreng zou het verhaal eigenlijk niet veel veranderen.

Ten opzichte van de serie vind ik dat de film als game beter overkomt. Mede door het design waande ik mij gelijk in deze wereld. Op deze wijze springen de actiescènes er goed uit. Een paar extra eindbazen hadden hier zeker niet misstaan. Des te jammer dat als het geheel net op stoom komt het alweer voorbij is. Dat is dan weer het nadeel als de makers vanaf het startpunt beginnen.

Al met al is 'Aria of a Starless Night' een aardige start voor een nieuwe reeks. Ik ben benieuwd naar het vervolg genaamd 'Scherzo of a Dark Dusk'.

3,0 Sterren.

Prequel.

Het lijkt een trend te worden dat succesvolle anime series opeens een film krijgen. Nu is er deze filmversie van 'Jujutsu Kaisen'. De serie zelf vond ik al erg vermakelijk, dus ik keek zeker uit naar deze adaptatie.

'Jujutsu Kaisen 0' dient als prequel en speelt zich af voor de gebeurtenissen uit de serie; een goed instapmoment voor de nieuwkomers. Hierin volg je Yuta, een terneergeslagen tiener die een krachtige vloek met zich meedraagt in de vorm van zijn jeugdvriendin die hij door een tragisch ongeluk is kwijtgeraakt. Om van zijn vloek af te komen, wordt hij gerekruteerd door de Jujutsu High School.

Het geheel wordt rustig opgebouwd, waardoor je meer tijd krijgt voor de - dramatische - achtergronden van de personages. Daarbij is het fijn dat de basisprincipes opnieuw uitgelegd worden. De sfeer zit er gelijk goed in en het is leuk om de dynamiek tussen de Sorcerers te zien. Op deze manier wordt de film toegankelijk gemaakt, hoewel er eveneens de nodige referenties in zitten voor de fans.

Voor je het weet schroeft men het tempo flink omhoog. Vanaf dat moment kun je eigenlijk niets anders doen dan genieten van de flitsende actie die voorbij raast op het witte doek. Dit zorgt voor een hoop duizelingwekkende scènes, waarbij je je ogen uitkijkt. Het is werkelijk niet te geloven wat MAPPA hier neerzet en daarbovenop nog eens dat overdonderende geluid, poeh. De animatie is zonder meer verbluffend te noemen.

Al met al een vermakelijke prequel. Nu alleen nog wachten op het tweede seizoen dat ergens in 2023 moet uitkomen. Wel even blijven zitten bij de eindcredits voor een extra scène.

3,5 Sterren.

Overbruggingsfilm.

'Aria of a Starless Night' was een aardige soft reboot, dus ik was wel benieuwd naar dit vervolg.

In 'Scherzo of Deep Night' zijn er inmiddels twee maanden verstreken sinds Kirito en Asuna vast zijn komen te zitten in dit dodelijke spel. Samen met twee grote spelersgroepen pogen ze nog steeds om de bovenste verdieping te bereiken. Ondertussen lijkt er van alles achter de schermen te gebeuren...

Er lijken een aantal interessante lijntjes uitgezet te worden, echter wordt er vervolgens bar weinig meer mee gedaan. Alles wordt namelijk slechts kort aangestipt en de broodnodige spanning tussen verscheidene partijen is vrijwel afwezig. In plaats daarvan richt men zich op zaken die je als filler zou kunnen beschouwen; naar mijn inziens past het niet bij een film.

Op het gebied van actie is de film dan weer wel in orde te noemen. De actiescènes vormen een vermakelijk spektakel en de grootse eindbaas mag er zeker zijn. Het is dan toch jammer dat de film louter één level beslaat, terwijl er nog tig levels te gaan zijn. Wat dat betreft mocht de vaart er wel beter in zitten.

Al met al een redelijk vervolg, maar veel heeft het niet om het lijf. Ik hoop dat het derde deel wel pakkender zal zijn.

2,5 Sterren.

Toen de film afgelopen was had ik wel zoiets van:"Was dit het nou?"

Het is een vrij simpel verhaaltje dat gewoon als kapstok dient om de bekende personages te herintroduceren.

Overigens is het wel erg mooi geanimeerd moet ik zeggen en zoals Dopke al zegt wordt Vash niet echt meedogenloos in beeld gebracht in de serie was dit toch wel iets meer het geval ondanks zijn humoristische trekjes.

Nipt 3,0 sterren.

"Mind if I shoot you?"

Deze digitale tour de force van Ang Lee loopt uit op niets.

Er wordt een eenvoudig plot opgezet rondom een huurmoordenaar die ermee wil stoppen, omdat hij last begint te krijgen van zijn geweten. Daarbij komt hij erachter dat hij bij zijn laatste klus erin is geluisd, waardoor hij nu op de hielen wordt gezeten door zijn jongere kloon. Naar het schijnt is dit volgens de Russen een normale dinsdag...

Het eerste dat gelijk opvalt, is het gebruik van HFR. Ik kon maar moeilijk wennen aan deze realistische stijl, omdat het zo onnatuurlijk oogt. En dan heb ik nota bene nog de IMAX 3D versie op 60fps gezien, terwijl het eigenlijk de bedoeling is van Lee om de film in 120fps te zien. Gelukkig - voor mij - kunnen de meeste projectoren dat niet aan.

De digitale verjonging van Will Smith valt wat dat betreft ook in het water. Daarvoor ziet het er allemaal te kunstmatig uit, met als gevolg dat je als kijker nauwelijks enige feeling met hem hebt. Niet dat het ongeloofwaardige van de hak op de tak narratief het geheel helpt; prutser David Benioff heeft daar als één van de schrijvers wel voor gezorgd. Het enige dat daadwerkelijk overeind blijft, zijn de degelijk geschoten actiescènes.

Al met al is 'Gemini Man' best oké om eens gezien te hebben, maar na afloop ben je deze film al gauw weer vergeten.

Kleine 2,5 sterren.

Ondermaatse Zuid-Koreaanse productie.

Dit is één van de zeldzame keren dat ik teleurgesteld ben op een film uit Zuid-Korea, dit is totaal niet wat ik ervan verwacht had. Overigens verbaast het me dat er met 17 stemmen tot nu toe niemand de moeite heeft genomen om een bericht achter te laten.

Enfin, het verhaal is nogal standaard te noemen en doet weinig bijzonders. Daarnaast komen de personages gewoon niet goed over, ik vond ze maar irritant en weinig toevoegen. Met name de stilzwijgende bad guy wordt erg slecht geportretteerd; nergens wordt duidelijk wat hij echt wil. Wel is de metafoor met een schildpad en haas redelijk neergezet.

Ook deze film ontkomt niet aan de gebruikelijke mix van: actie, comedy en drama. Normaal gesproken is dit een succesvolle mix, maar helaas niet in dit geval. Geen van deze genres wordt namelijk eer aangedaan; de actie stelt niet veel voor, de - flauwe - humor is wisselvallig en de drama lijkt er enigszins met de haren bij gesleept te zijn.

Al met al niet de moeite waard. Gedurende de speelduur - die gerust met een halfuur ingekort had mogen worden - realiseer je jezelf als kijker dan ook dat je dit elders vele malen beter hebt gezien.

2,0 Sterren.

Interessante thriller die een sterke opbouw kent.

Er wordt rustig de tijd genomen om Jun-oh te introduceren die net begonnen is als verzekeringsagent. Alles loopt voor hem wel op rolletjes tot hij een zaak tegenkomt waarbij hij door de verzekerde thuis wordt uitgenodigd om wat zaken nader te bekijken en de zoon van de verzekerde opgehangen aantreft.

Hij vertrouwt het zaakje niet helemaal en gaat op onderzoek uit. Het leuke hierbij is dat je als kijker min of meer ook misleidt wordt, omdat je in eerste instantie denkt dat de vader de dader is en de manke moeder zou je al helemaal niet verdenken.

Om in het laatste halfuur als een soort Saw te ontaarden met de nodige gore erin, toch wel een leuke draai voor een film die als thriller begint.

Het einde daarentegen vond ik te opgerekt, een paar keer had ik het gevoel dat ik het einde aanschouwde maar dan gaat de film toch nog even door.
De link tussen de zelfmoord van zijn broertje en de zaak waaraan Jun-oh werkt is ook te geforceerd.

3,5 Sterren.

Inmiddels al een jaartje op m'n pc staan en toch maar eens gekeken. Wat ik aanschouwde was vrij vaag te noemen.

Het grootste hekelpunt van deze film is, is dat het geen balans weet te houden met de genres. Zo zie je als kijker: thriller (hoofdgenre), mysterie en horror voorbij komen. Daarnaast is de pacing iets te langzaam naar mijn smaak, al wordt er zo wel een beklemmend sfeertje opgebouwd gedurende de film

Qua verhaal zijn er zoveel theorieën mogelijk en omdat de film enigszins langdradig van stof is, blijft het nog wel even malen in je achterhoofd. Het kwam op sommige momenten erg Lynchiaans op mij over. Geomi Sup zou je dan ook eigenlijk een paar keer moeten kijken om het volledig te snappen. Desondanks vind ik dat er wel een mooie gedachte achter zit. Je moet hierbij vooral vanuit het onderbewustzijn denken.

Al met al een erg intrigerende film, je moet alleen wel van trage films houden om het beter te kunnen appreciëren. Daarnaast moet je als kijker zeker niet verwachten dat alles tegen het eind aan voorgekauwd wordt, er blijft (meer dan) voldoende ruimte over voor eigen interpretatie.

3,0 Sterren.

"Someone intentionally did this."

Volgens mij had Dean Devlin er beter aan gedaan om producer te blijven, gezien de vele problemen en re-shoots die zijn debuutfilm heeft moeten ondergaan.

De film volgt ongeveer hetzelfde stramien als de bekendere rampenfilms, zoals een '2012' en 'The Day after Tomorrow'. Hiervoor ligt aan de basis een krankzinnig netwerk van satellieten onder de naam Dutch Boy (vernoemd naar het jochie dat zijn vinger in de dijk stopte) dat allerlei natuurrampen moet stoppen. Vanzelfsprekend loopt dit verkeerd af en staat er een ongekende, epische ramp te wachten die men nog nooit heeft meegemaakt...

Het verloop kenmerkt zich - zoals verwacht - door een hoop onzinnigheid en onlogica waar geen pijl op te trekken valt. Hierin valt de stoïcijnse Gerard Butler op die onvermoeid zijn personage onnodig serieus portretteert. Juist dit breekt de film af, want op een gegeven moment zou je als kijker verwachten dat de toon luchtiger wordt; deze opzet kun je gewoonweg niet volhouden door alsmaar ernstig te blijven.

Toch kent 'Geostorm' een aardige pacing waar genoeg te beleven valt, ondanks dat het geheel volstrekt nergens over gaat. Daarbij zorgt de onbedoelde humor in de vorm van rare one-liners en gestoorde situaties voor de nodige afwisseling. Je moet alleen wel even door de opzichtige CGI heen kunnen kijken, want het is duidelijk dat het budget niet toereikend genoeg is.

Al met al best een redelijke rampenfilm, mits je de verwachtingen laag houdt.

2,5 Sterren.

"What are you doing on that rock?"

Blijkbaar maakt deze film deel uit van de Death trilogie, maar gelukkig kun je ze prima afzonderlijk van elkaar kijken. Zo heb ik een aantal jaar terug al het zeer indrukwekkende Elephant gezien en wist ik ongeveer wel wat ik kon verwachten, namelijk: veel stiltes, lange scènes waarin het landschap goed wordt weergegeven enz.

Bij deze film is dit niet anders. Alleen is het allemaal wel veel trager en volg je als kijker maar twee hoofdpersonages voor de rest van de film. Ondanks de traagheid kon de film mij wel geïntrigeerd houden. Het voelde allemaal erg sereen aan, op sommige momenten kwam het zelfs hypnotiserend over.

Gerry kijk je dan ook niet voor het verhaal, maar meer voor de sfeerbeelden. Er zitten best wat indrukwekkende scènes tussen, o.a.: de schaduw scène, als ze naar elkaar toe lopen op de bergen, de 360-shot, de timelapsen enz. Het wordt allemaal zo miniem gebracht, maar de kleine details maken deze film echt. De film wordt gecomplementeerd door de pianomuziek wat voor een uitstekende sfeer zorgt.

Al met al toch wel een indrukwekkende film om eens gezien te hebben, je moet er alleen wel met de juiste mindset ingaan en er staat je zeker wat moois te wachten.

3,5 Sterren.

Een erg vermakelijke film om te zien. Er is maar één iemand die zo een personage als Aldous Snow kan neerzetten en dat is Russell Brand. Wat ik alleen zo raar vind is dat dit een soort spin off van Forgetting About Sarah Marshall is, ik bedoel je ziet Sarah zelf nog terug in een teaser voor een nieuwe serie waarin ze meespeelt en Snow die zegt dat hij haar nog genomen heeft. Maar Hill speelt dan weer een totaal andere rol.

Voor de rest zitten er heerlijke situaties in en de cameo's maken de film echt compleet. Vooral de rol van P. Diddy verbaasde mij echt positief.

3, 5 Sterren.

"Do they know I'm black?"

Na maandenlang wachten kon ik de film vandaag dan eindelijk aanschouwen, omdat Nederland zoals gewoonlijk weer eens te laat is met dergelijke releases. De vele positieve verhalen rondom deze titel worden gelukkig meer dan waargemaakt.

Het beste is eigenlijk om deze film zo blanco mogelijk in te gaan en je maar te laten verrassen. In het kort gaat het over een interraciaal stel genaamd Chris en Rose die voor het eerst op bezoek gaan bij de blanke ouders van Rose. Chris hoeft zich volgens Rose nergens druk om te maken, omdat haar ouders geen racisten zijn en zo weer voor Obama zouden stemmen. Vanzelfsprekend laten de eerste tekens aan de wand zich al gauw zien.

Als kijker word je bij de hand genomen door de sterk spelende Daniel Kaluuya die als Chris ondanks de ongemakkelijke situatie het beste ervan probeert te maken om zich maar aan te passen. Zelf ben ik gezegend met een bruine kleur, waardoor sommige momenten extra herkenbaar zijn. Het knappe is dat Jordan Peele - met name bekend om zijn komische werk - op een intrigerende wijze verscheidene elementen bij elkaar brengt; 'Get Out' weet moeiteloos te schakelen tussen horror en comedy (Lil Rel Howery is geweldig), zonder de onderliggende boodschap te vergeten.

De film presteert het namelijk om racisme letterlijk als lijdend voorwerp in beeld te brengen. Dit gaat gepaard met een flinke dosis onderhuidse spanning en subtiele manipulatie. Weliswaar valt men soms terug op standaard jump scares, maar over het geheel word je getrakteerd op een verfrissend concept dat buitengewoon origineel en scherp is uitgewerkt. Daarbij wordt er goed gebruik gemaakt van de cameravoering en muziek.

Al met al een heerlijk bizarre horror met een vleugje humor. Een prachtige belevenis om nooit meer te vergeten.

4,5 Sterren.

"Are you on medication?"

Het is opmerkelijk te noemen dat deze kerstfilm afkomstig is van Christopher Smith, aangezien hij bekend is geworden om zijn horrorwerk.

In eerste instantie dacht ik dat 'Get Santa' van Amerikaanse bodem afkomstig was, maar het blijkt gewoon een Engelse productie te zijn. Op zich is het gegeven leuk gevonden; vader en zoon moeten de Kerstman uit de gevangenis zien uit te breken. Hierbij moet gezegd worden dat Jim Broadbent de jolige man gedegen portretteert.

Wat helaas volgt is een flauwe bedoening waarin vader en zoon in de meest rare situaties terecht komen om de uitbraak te realiseren. Ondertussen wordt er een boodschap over Kerstmis in weggemoffeld. Het probleem is gewoonweg dat de film nergens grappig wordt en de grappen veelal hit-and-miss zijn. Misschien komt het omdat het meer op kleine kinderen gericht is, wat zich o.a. resulteert in - goedkope - plas- en poephumor.

Maar wat nog evidenter naar voren komt, is dat de kerstsfeer nauwelijks aanwezig is. In het geheel worden er wel wat elementen aangekaart, maar deze worden vrij banaal in beeld gebracht. Om vooral de vele losse eindjes niet te vergeten, waardoor je als kijker het gevoel hebt een incomplete film gezien te hebben.

Al met al een matige kerstfilm die zo veel probeert, maar zowat nergens in slaat. Best jammer, want de potentie is te zien.

2,0 Sterren.