Meningen

Leuke verrassing. Deze film is enorm plotgedreven en zit echt bomvol en is daardoor wat rommelig en als geheel ook oppervlakkig, maar wel prima gemaakt en vooral door de goede acteurs (Fiennes is lichtjes fantastisch) soms wel een film met een hart. Leuk om de wereldgeschiedenis rond WO I als een soort alternatieve geschiedenis via een complot te zien. Ook visueel af en toe leuke dingen, zoals die schitterende time lapse van groene velden en een lieflijk dorpje naar de slagvelden rond de loopgraven. En de cgi is overtuigend waardoor die oude tijd echt tot leven wordt gebracht, in tegenstelling tot het vreselijk neppe Death on the Nile dat ik enkele dagen eerder zag.

Niet alles is even perfect. De film is vederlicht en hoewel de actie goed in elkaar zit soms net te veel. Dat gevecht met Rasputin duurt net te lang, maar ook dat stuk met die parachute. Eerst al gaat het mis in het vliegtuig wat nog net leuk is, maar daarna nog langs die klif. Dat wordt net te veel en verveelt al snel. Maar de goede punten overheersen. 3,5*.

Visueel fijn. De cgi overtuigt maar vooral het production design is erg mooi gedaan zo met die verwilderde wereld. Het verhaal zelf is minder spannend, de hoofdpersonages ook niet heel bijzonder en al met al zijn die 145 minuten er echt wel 30 te veel daarmee. Op zich wel mooi hoe de regisseur lef toont door rustig op te bouwen en echt tijd te nemen, alleen doet hij dat vaak met minder interessante aspecten en echt personages uitbouwen doet hij ook niet meer na die opening. Daarna is het een roadtrip waar de reis belangrijker is dan de ontwikkeling. 3,0*.

Aardig. Coming of Age kan ik altijd wel goed hebben, alleen is deze op punten net te eenvoudig. Het begint al met de hele reden van de vlucht naar de bossen. Oké, de vader is een klootzak af en toe, en die ouders van Patrick zijn bovenal erg eng, maar als dat al een reden is van huis weg te lopen? Het minste echter is dat de spelers zelf nog niet de kwaliteit hebben je aan het beeld te kluisteren, en daarmee is het hele middenstuk eigenlijk niet heel boeiend. Wat die drie - waar ik toch al weinig binding mee kreeg- doen interesseert dan dus allerminst, en als de groei van personen nu net het punt van een film is, dan mis ik dus heel wat daardoor. Verder heeft de regisseur af en toe leuke plaatjes ingevoegd en ook wat aardigs met vertragingen, maar die vind ik dan weer niet passen in de rest van de film. Zonder enig idee lijken die erin te zijn gezet. Verder wel fijne muziek. 3,0*.

Ik kende de eerste film niet, dus geen idee of dit een beetje hetzelfde is. Het idee van zo'n geheim genootschap, nog goed gekleed ook, is niet bijster origineel maar je kan er toch veel mee. Op momenten gebeurt dat ook wel en juist die scènes zijn de sterkste, zolang er maar mooie kleren in beeld zijn of weldadige luxe van oude kastelen of fijne whisky (ik houd het meestal bij Ierse of Tennessee, dus van mij mag het wel met een E, maar ik liet hem toch maar even weg).

Maar dit is ook een actiefilm, en daar faalt dit ding. Onmogelijke stunts en een horendolle camera gedrenkt in matige cgi, ik word er niet wild van. Je moet op z'n minst het idee krijgen dat er iets kan gebeuren met de hoofdpersonen, maar hier haalt men zulke capriolen uit dat daarmee alle geloofwaardigheid en daarmee ook spanning verdwijnt. Dan kan je wel leuke muziek eronder zetten, het is holle filmerij en wekt vooral gapen op. De acteurs doen allemaal wel hun ding en genieten ook wel, maar al met al zijn de 140 minuten er toch een 30 te veel. 2,0*.

Wel een aardig filmpje. Met veel plezier gespeeld, fijne aankleding, enkele actiestukken die prima zijn (gevechten in de kroeg, dat deel met die parachute) en een redelijk tempo al weet de basisplot niet volledig te boeien en duurt de film ook net iets te lang. En eigenlijk mist de film een beetje een eigen smoel of leuke ideeën die regisseur Vaughn meestal wel in zijn films verwerkt. Dit is Brits en vooral degelijk daarmee. 3,0*.

IK kan heel erg veel goeds zeggen over deze film, en een bepaalde kwaliteit heeft hij zeker. In de eerste plaats is dit niet een heel speciaal onderwerp, en eigenlijk is ook de uitwerking niet eens heel bijzonder. Maar toch werkt het omdat de kwaliteiten in de aankleding zitten.

De dialogen zijn veelal sterk en redelijk naturel ondanks een zekere gewichtigheid. Zeker tussen broer en zus werkt dit uitstekend en dat zijn wat mij betreft de beste scènes. Tussen man een vrouw is het me soms iets te melodramatisch, maar dat is vooral vergeleken met die andere dialogen, want in een beetje andere film gaat dat nog veel verder. De acteerprestaties zijn navenant met erg naturelle rollen die zo heel wat nuance geeft. Vooral Bilginer heeft een prachtige rol, en ondanks zijn lichte arrogantie, kon ik volledig met hem meegaan. Zijn logica, zijn denken, dat was gewoon juist. En die lengte van een film werkt op punten ook, want scènes blijven maar duren waardoor juist de spanningen worden verhoogd en kleine redetwisten maar kunnen blijven duren. Niet dat alles even interessant of goed was, maar veelal wel. Verder zijn de omgevingen mooi, net als de interieurs en de sfeer van de Turkse binnenlanden met de verschillen tussen arm en rijk en modern en traditioneel. Dat geeft een bepaalde grandeur aan de film die uitstekend en zo de film veel meer waarde geeft, meer laat zijn dan een kwalitatief goede soap. Dan mag het wel gebaseerd zijn op Tsjechov, met citaten van Shakespeare, maar het geheel deed me echt meer denken aan Tolstoj's Anna Karenina.

Maar goed, dat betekent niet dat het nu gelijk een meesterwerk voor mij is geworden. In de eerste plaats vond ik dit nu gemaakt voor het theater, of voor een roman. Dan kan dat nog wel prima als film, maar je mag wel iets meer doen dan alleen de mooie omgevingen tonen. Oké, de kleuren zijn fijn bruin-grijs (ook binnenshuis), de kadreringen prima, montage goed en af en toe wordt er leuk gespeeld met spiegels, maar het zijn echt momenten en te weinig voor dik drie uur. Te weinig voor een film. Daarnaast zijn er nog twee punten - die absoluut met elkaar te maken heb- die puur subjectief zijn. De film duurde me toch echt net te lang, en de film kroop niet onder de huid (en dan gaat een film vanzelf lang aanvoelen). Het bleef soms allemaal wat kil en afstandelijk. Interessant zeker, maar je gaat dat gewoon voelen na twee uur. Niettemin een dikke voldoende. 3,5*.

n.b. Melisa Sözen (Nihal) vind ik dus echt een heel aantrekkelijke vrouw met een bepaalde jeugdigheid, zeker voor een laat-dertiger. Enfin, zie ik nu dat ze pas een laat-twintiger is. Dan vind ik haar er relatief oud uitzien. Nog wel mooi, maar toch.

n.b. 2: Ik zie weleens de link met Dostojevski. Die zie ik nu totaal niet. Zeker niet in stijl, D. schrijft vol pathos en vol uitgesproken personages die ofwel goed ofwel slecht zijn, maar van nuance weinig weten. Dat was in deze film volstrekt anders.

Het punt van deze film is dat ik er niet in mee kon gaan, althans niet in de premisse, zelfs niet op metaforisch niveau en dan houdt het snel op. Ook al is de film heel mooi belicht (veelal met tegenlicht dat toch zacht aandoet), fijn ingetogen geacteerd en hier en daar sfeervolle plaatjes van kleine dorpjes. Maar de personages boeiden me matig, hetgeen ze deden en hen overkwam eigenlijk ook steeds minder. 2,0*.

Aparte film. Ik zou hem, was hij niet in zwart-wit geschoten, zeker 40 jaar jonger schatten. Rauw, bijzonder seksueel (alleen al dat hijgen en kreunen van het blondje in de eerste drie minuten, en nog zoveel andere toespelingen) maar vooral de frisse manier van filmen. Naar het schijnt een inspiratie voor mensen als Godard - dat is me overigens volstrekt duidelijk. Niet alleen de bijzondere montage voor die tijd, maar ook het gebruik van muziek in de film (die opera), de onderkoelde soundtrack, die scène met de popcorn en zoveel meer.

Enfin, het verhaal zelf is niet zo heel spannend en behoudens Meeker in een prachtrol wordt er ook niet bijster goed geacteerd. Maar schijt, daar gaat het niet om. Sfeer, inktzwarte kleuren, schaduwen, prachtige kadreringen en fijn soepel en spannend camerawerk, de vrouwen, de muziek en een kleine fetisj voor trappen: daar alles draait het om en dat alles is uitstekend in orde. Neemt niet weg dat de film als geheel af en toe wat wegglijdt in onduidelijkheid of zelfs saaiheid, maar de balans slaat uiteindelijk positief uit. 4,0*.

Vermakelijk. Het eerste halfuur is allemaal nog wat flauw. Hoewel de sfeer in het stadje wel fijn is, en de opening credits met een zingende Martin wel geinig, is het ook allemaal met wat misslaande humor die nooit echt werkt. Ook hoe Martin strandt in dat stadje en dan maar bij de eerste de beste bewoner blijft slapen: het komt op mij oubollig over en iets dat alleen in films bestaat (of een 65+'er kan mij zeggen dat het tegendeel waar is in die tijd).

Maar goed, eens je dan zo ver bent weet de film goed te vermaken. Wilder weet nog steeds wat tempo is en hoewel de film niet een hyperactieprent is en er veel lange takes in zitten duurt geen scène te lang. Het is geen Some Like it Hot (sowieso is die grappiger) maar de film onderhoudt prima. Dat komt deels door een fijne Martin maar vooral door een verrukkelijke Kim Novak. Zij is met recht het hart van de film. Waar de rest allemaal maar een typetje speelt (met wisselende succes) geeft zij net dat beetje warmte en medeleven dat de film uit tilt boven sommige andere romcoms. Eigenlijk een heel knappe prestatie, zeker omdat zij net als de rest ook gewoon een typetje speelt.

Verder is het camerawerk best fraai. Niet heel bijzonder, maar de kadreringen zijn goed (het brede formaat wordt echt goed gebruikt) en soms is het zwart-wit erg mooi, vooral in de meer donkere scènes. 3,5*.

Amateurdocu lijkt dit ding haast. Sowieso nogal erg matige beeldkwaliteit en ook over de belichting (hoofden in de schaduw) lijkt niet nagedacht. De docu geeft een redelijk inkijkje in het maken van wijn maar geeft nergens nieuwe inzichten en bestaat ook uit veel interviews, al heeft die Spaanse meneer wel een fijne stem om naar te luisteren. De muziek is speciaal gemaakt voor de docu maar past totaal niet (jazzy saxofoon?) en irriteert vooral. Af en toe nog wel sfeervol, zeker dat zonlicht en aan het eind staat er smakelijk brood met salami op tafel. Maar goed, dat is niet de kwaliteit van de docu. 2,0*.

Verrassend vermakelijk wel. Het eerste deel vond ik niet altijd even spetterend, vooral de relatie tussen King en haar lover was nergens geloofwaardig omdat elke vorm van chemie daar ontbrak. Deze film focust veel minder op die relatie en meer op King en haar soulmate en andere personen en dat werkt. Sfeertje is prima, enkele leuke momenten, lekker zonnig ook. De 130 minuten zijn stevig en lang niet elk stuk weet evenveel te boeien, maar als geheel is dit best oké kijkvoer lui vanaf de bank. 3,0*.

Heel mager. Deel 2 was wel prima kijkvoer door het sfeertje en de relatie tussen King en haar soulmate, maar dat is in deze film weer meer op de achtergrond. De hele noodzaak van de film ontbreekt ook, het hele centrale thema is gewoon een herkauwing van de vorige delen. En haar lover is nog steeds een zak aardappelen qua uitstraling - hun hele relatie leeft op geen enkel moment. Ach ja, enkele losse momentjes zijn oké en King is gewoonweg weer leuk, maar als geheel is dit wel een onding en het minste deel uit de reeks. 1,5*.

In de basis geen onaardig filmpje met een fijn zomers sfeertje in L.A. (al speelt de film ook in de winter). Alleen zijn er verkeerde keuzes gemaakt. Typisch is dat de stukjes in de eindcredits, die nu eens geen missers zijn zoals gebruikelijk maar gewoon enkele uiteindelijk niet meegenomen scènes, eigenlijk veel leuker zijn. Die scènes gaan ook vooral over King en haar partner in crime en niet om de love interest, die twenty something fitboy die voor 17 moet doorgaan en nergens geloofwaardig is maar ook elke vorm van charisma mist en hij en King hebben nul chemie. Terwijl de film zich juist daarop richt. King vind ik wel een fijne actrice met een zeker oprecht enthousiasme waarbij ze perfect past in dit soort lichtvoetige rollen. Alleen mag ze een betere film hebben. 2,0*.

P.s. Ah, nu werd junior als onderbouwleerling vertaald. Ik heb ook al eens Eerstejaars gezien als vertaling. Men blijft origineel. Al is 3e jaars ook geen goede vertaling voor Nederlanders want die denken dan twee jaar jonger, misschien maar gewoon Junior noemen, dat is in ieder geval niet fout.

Misschien moet RTL deze film anders eens uitzenden in plaats van dat programma waar nu toch geen beelden van mogen worden uitgezonden. Of een rijke filantroop tikt die boete van € 250.000 gewoon even af, dat lijkt me ook wel weer geinig. Maar duidelijk is dat deze film nog steeds actueel is en dat gepesten niet zomaar van pesters afkomen, ofwel omdat ze niets durven zeggen, ofwel omdat schoolleidingen het niet aandurven pesters van school te trappen. En ja, om pestprotocollen en cursussen (managersjargon) moet ik echt lachen.

Jammer wel dat de film weinig subtiel is, dat er niet heel goed wordt geacteerd (de pesters zijn vooral ettertjes, en dat is vaak een teken van slecht acteerwerk, want een goede acteur maakt geen karikatuur ervan) en dat het visueel niet even consistent is. Leuk hoor, dat hippe stijltje na de hoofdstuktitels, maar echt consequent wordt dat niet doorgevoerd. Nu is het vooral een gimmick die opvalt, maar er wordt zo weinig mee gedaan. Jammer. En ondanks de zeer oude en weinig opgepoetste look van de film wordt ook weinig met het Oostblok gedaan (al is dat dan wel cliché. ik vind dat wel mooi). Het einde is dan wel terecht en je juicht echt mee, maar eigenlijk zegt dat genoeg over de fillm dat deze de boemannen zo neerzet en allicht daarmee zijn doel voorbij schiet. Nee, RTL kan maar beter gewoon een documentaire maken over hoe schoolbesturen pesten vooral niet aanpakken voor we ooit hier een shooting krijgen. 3,0*

Wat het jammere aan deze film is, is dat aan het eind het toch weer allemaal een beetje hetzelfde is als andere films qua opbouw en elke vorm van verrassing eraf is. Jammer, want verder is dit best een lief filmpje met een mooie animatiestijl die al vrij snelt went en geloofwaardig aanvoelt (terwijl deze juist karikaturaal is). Ook mooi hoe langzaamaan steeds meer kleur in de film wordt gebracht. Stemmenwerk is verder prima, dit ding heeft ook wel mijn sympathie en de personages zijn leuk. 3,5*.

Weer eens een film over de jongeren van nu, met vooral licht nihilistische trekjes. Op zich typeer je de jeugd daar goed mee, het zijn immers jongmensen die vaak weinig anders kennen dan het heden, niet denken aan de toekomst, de sleur niet kennen en vooral de tijd proberen te doden met plezier maken. In dit geval veel seks en veel drugs. Of dat iets typisch Servisch is of dat dat ook zo onder Nederlandse jongeren zo gebeurt, geen idee. Het is in ieder geval niet mijn jeugd. Niettemin is het wel een mooi portret geworden, al vond ik het net aan te overdreven.

Het spel is prima, vooral de de jonge doch zeer aantrekkelijke Simijonovic. Soms is ze iets te bits naar haar ouders en omgeving -want zeker met zulk een zieke vader komen ze toch wel een beetje uit hun eigen droomwereld?-, maar ze weet ook een mooi breekbaar meisje neer te zetten dat zich een houding probeert te geven. Een houding die voor even, op bezoek bij de weeskinderen (?), wordt doorbroken in een oprechte en mooie scène. Verder fijn gefilmd met mooie kleuren, goede passende muziek, schitterende aftandse Oostblok-locaties vol vervallen beton en graffiti en leuk gebruik van de camera's op de telefoontjes die zowel inhoudelijk als esthetisch mooi passen. De film duurt wel iets te lang, vooral doordat er niet echt een verhaal is en de opeenstapeling van losse scènes eigenlijk constant hetzelfde is, maar verder wel genoten. 3,5*.

Ik zou het geen goede film willen noemen, maar ergens aan het eind liet het nog wel enige indruk achter. Dat zal vooral door de regie komen die het vrij duistere boek nog donkerder maakt in de film met zware muziek en nachtmerrieachtige visioenen. Vrij goedkoop effectbejag eigenlijk, maar het werk wel. Acteerwerk is maar zozo. Van Barry Atsma ben ik nooit fan, maar met dat andere kapsel en accent ga je hem bijna vergeten. Bijna, want altijd zie je nog wel Atsma en hij weet nooit echt duidelijk te maken waarom hij in die godsdienstgekte mee gaat. Herlaar doet het al beter maar is niet altijd even vast in haar accent. Nooit geweten ook dat men in Velp al zo zeer richting een zachte g ging. De kinderen acteren eigenlijk niet, die sekteleden zijn vooral eng en het is fijn om dan aan het eind nog een paar scènes te mogen genieten van Gaite Jansen. Verder kijkt de film redelijk weg, pas tegen het eind begint het allemaal wat traag te gaan. Maar ik had best liever aan het begin wat meer sfeerscènes gezien tussen Atsma en Herlaar, ook om hun relatie meer kleur te geven waar de rest van het verhaal toch om draait. Dat deed Siebelink in zijn boek toch wat beter. Aankleding is dan wel weer prima en de geluidsmix is echt het enige dat ver onder de maat is. Soms waren de acteurs nauwelijks te verstaan. Muziek stond harder dan het omgevingsgeluid, en dat geluid was vooral weer ruis als er gesproken werd. 2,5*.

Oei, pijnlijk. Een actiekomedie die nooit leuk wordt. En omdat het komedie-element voorop staat wordt-ie ook nooit echt spannend. Ook door de over the top actie (na die achtervolgingsscène in het begin was de film me al kwijt) weet de film nooit te imponeren en is de actie nergens boeiend. Rommelig verteld ook, er gebeurt heel veel zonder echte logica. En het duo Diaz-Cruise ontbeert elke vorm van chemie. En ik kan Cruise goed hebben maar net niet in deze rol, daarvoor is hij net te serieus. Een enkel momentje is wel aardig en richting het einde wordt de film iets beter maar toen wist de film me al een uur niet meer te interesseren. 1,5*.

Die jongen acteert wel zo belabberd dat het geen moment geloofwaardig wordt en er geen sprankje chemie is tussen hem en een aardig spelende Hudgens. Zo wordt de film een lange lange zit. Wat ik nog wel fijn vind is dat er nauwelijks conflict is, zoals je vaak in romcoms ziet zo op 2/3 van de film. Maar verder is dit een saai en doods beestje dat de kerstsfeer nog een beetje brengt, maar meer ook niet. 1,5*.

Film die me volledig koud liet. Vooral inhoudelijk kon me dit nergens boeien. Ik zag er ook geen visie op het lege leven van Hollywood in zoals sommigen. Anders dan Fellini in La Dolce Vita doet met een buitenstaander als protagonist laat Malick zijn belangrijkste man iemand van binnen de wereld zijn, die weinig lust lijkt te hebben en met halve jeugdtrauma's rondloopt. Kortom, het gaat niet om Hollywood, maar om Bale met zijn problemen. Jammer ook dat Bale zelf de zwakste schakel is en wel heel flets acteert (dat hij lusteloos moet zijn doet daar niets aan af). En dan met dat quasi-filosofisch geneuzel op de achtergrond ben je me dan snel kwijt. Je leert Bale nergens kennen (en nee, datgene hij constant mompelt helpt ook niet mee) terwijl dat nu net wel voor mij de film was. Verder was de film te eentonig waardoor het nergens spannend wordt en zelfs wat saai. Constant maar die zacht dromerige sfeer, zelfs in een club waar de beat er best even in mag. Lijkt op Beach House wat dat betreft, ook mooie muziek maar ook nergens dat het schuurt.

Wel zijn de plaatjes erg mooi. L.A. ziet er fantastisch afgestoft en gelikt uit, de stad sprankelt en is volledig clean. De sfeer die de stad ademt in deze film is heerlijk. De stad leeft, altijd. En eigenlijk denk ik dan, had hier een eigentijdse versie van Sinfonie der Großstadt gemaakt. Had je én meer inhoud gehad, en je goede punten uitvergroot. En het tweede uur -als het allemaal wat abstracter wordt- is gek genoeg beter uit te zitten en daarom blijft de interesse er nog wel. 2,5*.

Rian Johnson kan na Star Wars nog steeds de jeweetwel krijgen, maar dit vind ik dan wel een leuke film van hem. Vooral een vermakelijke film, pretentieloos haast met een stel acteurs dat ook zichtbaar geniet. Goed tempo - die 130 minuten voel je nergens- een leuk plot dat net iets origineler is dan andere soortgelijke films doordat de kijker al snel te zien krijgt hoe de vork in de steel zit en je daarna toch een andere invalshoek krijgt. En over Ana de Armas natuurlijk niets dan positiefs.

Jammer alleen dat er met het medium film weinig wordt gedaan. Degelijke beeldvoering en weinig opwindends met de camera of fotografie. Opvallend, juist omdat die Star Wars-film van Johnson nu wel de mooist geschoten uit de reeks was, dat dan weer wel. Dat had ik ook bij deze Knives Out graag gezien. Anders was de score zeker hoger uitgevallen. 3,5*.

Beetje vage film die wel sfeervol gemaakt is en je als kijker wel constant in verwachting laat waar deze nu precies heen gaat, maar nooit echt weet te imponeren en mij als kijker nooit echt voor me wist te winnen. Dit is echt een film van uitersten. Enerzijds is de pacing prima en wilde ik de uitkomst weten, anderzijds vond ik de film enorm slepen omdat het lange tijd allemaal wat te vaag was waar ik niet echt in mee kon gaan. Pas richting het einde wordt dat iets beter. Acteerwerk is wisselend. Bautista is perfect gecast en zijn compagnons zijn behoorlijk, die twee partners vond ik een heel pak minder. Ik moet men hen allicht meeleven maar ze boeiden me weinig. Naar boven afgerond 3,0*.

Ongeacht de politieke boodschap, het had van mij evengoed over zeer conservatieve Republikeinen mogen gaan, is dit echt een heerlijk docu om lekker te kijken. Veelal met een registrerende camera en geen pratende kopen. Als er al wat tegen de camera wordt gezegd is dat omdat die er toevallig is en tijdens de 'actie'. Dit is helemaal mijn soort docu en deed me denken aan By the People: The Election of Barack Obama. Boeiend inkijkje in de politieke voorrondes waar enkele kandidaten worden gevolgd, al draait driekwart om Ocasio-Cortez. Verder fraaie sfeerbeelden van Amerika met plaatjes die met veel gevoel voor beeldkracht zijn geschoten. Heel veel nieuws doet de docu niet, maar het wordt wel vakkundig gedaan. 4,0*.

Blijkbaar is de hele film in Chili geschoten, zo zeiden de credits aan het eind. Kan, al denk je gewoon dat het wel op locatie in LA is gedraaid. Doet verder niets af aan de film, maar het was opvallend.

Maar goed, ik kan best een paar goede dingen noemen. Mooie fotografie, lekker kleurrijk vooral. Fijn sfeertje in het eerste halfuur, beetje spannend en licht erotisch. En onze blonde chica van dienst De Armas was gewoon heerlijk om te zien. Daarnaast is muziek van Pixies is altijd fijn. Maar goed, Reeves (echt zo'n moment van: leeft die nog?) kan er niet veel van en beide dames zijn ook nergens serieus te nemen. Komt ook door hun accentje, dat je ook bijna denkt dat het bedoeld is als camp. En Reeves? Ach, hij heeft één uitdrukking. Af en toe als hij zich kwaad maakt dan gaat het nog, net als hij gewoon casual nonchalant moet doen, dan is hij te pruimen, maar vraag verder niks.

Maar bovenal kwam er zware irritatie door zaken die steeds net verkeerd lopen. Die kerel die op bezoek komt en niet eerst Reeves losmaakt maar in paniek naar de beelden rent en zijn puffertje mist (serieus?), een Reeves die de iPad heeft maar dat de dames net binnen komen lopen, et cetera. Dan loop ik me zo te storen aan dat soort toevalligheden en onbenullig gedrag dat ik geen fatsoenlijk cijfer kan geven. 1,0*.

Pijnlijk slecht geacteerd vooral, lachwekkend eerder. Qua regie nog wel opvallend maar de film oogt goedkoop op een lelijke manier en de actie is ook weinig spetterend in beeld gezet. De magere 90 minuten voelen als beduidend meer aan. 1,0*.

Lief en leuk filmpje. Ik schrijf wel vaker dat ik geen liefhebber ben van stop-motion, maar op een of andere manier werkt het hier wel. Ik denk deels door de Nederlandse achtergronden (die huizen!) waardoor dit toch een bepaalde magie brengt (net als alledaagse door mensen gemaakte zaken zoals telefoons, supermarkten, treinen in anime). Film het normaal, en het is normaal. Maak het als animatie en er zit magie in. Ook al is dit visueel niet heel mooi verder. Geinig stemmenwerk, redelijk tempo, een schattig biggetje en ook als volwassene leuk. Pas in de laatste akte zakt het niveau wat en wordt het allemaal wat kinderlijker voor mijn gevoel (ondanks dat opa de big levend in de gehaktmolen wil hebben). 3,5*.

Behoorlijke docu. Het vervelende is wel dat dit propaganda is, dus je weet nooit in hoeverre de vrij informatieve docu daadwerkelijk feitelijk juist is. Ik denk eerlijk gezegd dat hetgeen verteld wordt wel waar is, maar slechts de halve waarheid en vooral gekleurd. Maar als propaganda werkt het best. Er zit ook genoeg vaart in (Capra is wel de regisseur daarnaar) en er zitten enkele aardige ideeën in zoals de Japanse sporten en hoe dat zich zou laten zien in de Japanse strijdmacht. Aan het eind gaat de film nog wel de mist in als we 5 minuten zien met Amerikaanse troepen en hoe geweldig ze zijn. Logisch in de oorlog om dat te doen, maar het past niet in de docu en dat kost punten want het stoort. 3,0*.

Aardige film. Het eerste uur is wat beter met een fijne sfeer, maar nooit echt geweldig. Het tweede uur is wat minder met wat minder boeiende punten, maar zakt nooit heel ver weg. Tempo is prima, Cage is oké en visueel af en toe mooi kleurgebruik. CGI is wel erg brak en op dramatisch niveau stelt de film niets voor. Soms deed de film even denken aan Spielberg's Close Encounters (ergens zit zo'n shot dat dat kind naar buiten kijkt), maar die film is op zoveel vlakken sterker, vooral de gekte (of bezetenheid/volhardendheid) van de vader wordt daar veel beter getoond. Deze Knowing is eigenlijk heel erg vlakjes, ook de finale is ineens heel snel. Ik heb me echter niet verveeld dus 3,0*.

In de basis wel een aardige film en vakkundig gemaakt maar ook nergens verrassend en heel erg binnen de lijntjes. Daarnaast was de pacing niet altijd even sterk. Keaton als acteur doet het beter dan Keaton als regisseur en hij brengt zijn clichérol best geloofwaardig maar Pacino is diegene die leven in de film brengt en is met gemak de beste. Uiteindelijk te veel een wat duffe film waardoor een voldoende er net niet in zit. 2,5*.

Ik ben het wel eens met Ste* haar review, dit is een vrij moeilijke film waar ik de emoties en vooral handelingen en dan vooral de snelle wisselingen daarin vrijwel nooit begreep. Ik zat naar een voor mij volstrekt onbegrijpelijke film te kijken. Jammer, want de kleine losse momenten van een glimlach hier en een handgebaar daar zijn zo ongelooflijk mooi. Net als de sfeervolle prachtige animatie vol details en sowieso de wereld die getoond wordt met supermarkten, flats en iPhones die in animatie duizend maal zoveel meer schoonheid en zeggingskracht krijgt en betoverend wordt, die houdt de aandacht er nog bij. Maar twee uur lang naar tieners kijken die ik niet begrijp, dat is gewoon veel te veel. 3,0*.