Meningen

Het is bij deze film blijkbaar de bedoeling aan te geven hoeveel films je zag van betreffende regisseur. En aangezien ik nu eindelijk een aantal aan het bereiken ben, waar ik mee thuis kan komen, ga ik eraan mee doen; dit was mijn 16e. En ik denk dat Dodesukaden aanhaakt in de top 5.

Heerlijke film van Kurosawa. Erg om gelachen. Geweldige personages. Vaak lekker over-the-top, maar net zo vaak gevoelig mooi. Het is vast al vaak gezegd en geschreven, maar de film ziet er inderdaad erg mooi uit. Schitterend gebruik van kleuren. Dan sta je inderdaad al met 2-0 voor.

Kurosawa op zijn meest veelzijdigst. 4,5 sterren. Geef ik er om.

[edit] Het is me overigens een raadsel waarom er 'Fantasy' bij de genre-aanduiding staat...

Aardige western die exemplarisch is voor veel westerns die later kwamen, zelfs voor de westerns van John Ford. Toch wordt het nooit echt bijzonder. Aardige momenten trekken de film boven de middelmaat uit. Onthoud de trein/paardenwagenrace, later nog eens gebruikt bij Once Upon a Time in the West, het grootschalige saloongevecht, de dood van het jochie of de shootout in de brandende trein. Curtiz heeft toch wel erg veel aangename films gemaakt. 3,5 sterren.

Tja,de films van von Trier. De een vind het pretentieus geneuzel, de ander films met hart en ziel. De een vind 't vorm boven inhoud, de ander gestileerde meesterwerkjes. Ik kan beide 'partijen' (want daar lijkt toch wel een beetje sprake van) wel begrijpen.

Het is wellicht vorm boven inhoud. Maar het is i.i.g. vernieuwend en origineel. En heden ten dage snak ik daar een beetje naar. Manipulatief en op (een valse manier wellicht) inspelen op de gevoelens van de kijker, hoorde ik ook vaak zeggen. Tja, zijn het gros van de films niet manipulatief? Proberen dramafilms niet altijd hun publiek te raken? Ken te weinig over de motieven van de makers (von Trier zal best een arrogante blaaskaak zijn, maar maakt dat uit?) om daar over te oordelen.

Wat ik zag was een zeer behoorlijk drama, dat ondanks een (te) lange speelduur behoorlijk boeide. Vond het idee van de decors (of het ontbreken ervan) grappig, maar niet meer dan dat. Je zou best een diepere betekenis hierover kunnen verdedigen, maar heb daar niet zo'n zin in.
De cast was goed, stuk voor stuk goed gecast. Kidman wordt steeds en steeds beter.

Het eind schopt deze film w.m.b. boven de middelmaat uit. Nog nooit zo'n wrang happy end gezien, want dat vond ik het. Een eind met ballen, verrassend, maar ontzettend kloppend. Uiteindelijk is het plot mager, de beoogde thema's ambitieus (om het tegenhangende woord maar niet te gebruiken) en de film best geslaagd.

3,5 sterren. Ik blijf Von Trier volgen. Ook al is het misschien een arrogante blaaskaak, zijn films zijn i.i.g. interessant.

Erg sterke film van Haanstra inderdaad, ben het in grote lijnen wel eens met TOR, hoewel ik de lijn met About Schmidt wat dun vind aangezien beide mannen een heel andere invulling geven aan hun identiteitscrisis. Verder ben ik het er mee eens, lekker gemakkelijk. Toevallig dat we hem allebei afgelopen week zagen. 4 sterren. Haanstra bewijst voor mij voor het eerst (zag pas twee speelfilms hoor) dat hij meer kan dan geweldige docu's maken.

na het briljante la strada en het geweldige 8 1/2, is dit een lichte tegenvaller.

hoewel de film bol staat van de symboliek, maatschappelijke kritiek en interessante verhoudingen, is de film wel erg traag. ik heb gelezen dat meer dat vinden en misschien zijn 'we' wel verpest door al het popcorn vermaak uit hollywood. toch had ik van verveling bij zijn twee eerder genoemde films allerminst last.

ach, ik me best voorstellen dat dit zo'n klassieker is en het is eigenlijk ook wel verplichte kost voor elke filmliefhebber.

tussen de 4 en 3,5 sterren en dat is mede omdat de laatste 20 min. van de film erg veel goed maakt.

met dank aan A-film en MM heb ik vanavond deze mooie film mogen aanschouwen.

deze film laat zich het best vergelijken met een schilderij dat tot leven komt. schitterend gewoon. de verhalen dreigen daardoor ondergesneeuwd te worden, maar dat valt gelukkig mee.

twee van de drie verhalen zijn prachtig, alleen het verhaal van die superfan kon mijn interesse niet altijd vasthouden. ik had ook het idee dat ik iets gemist had die superfan lag opeens dood langs de weg .

daarom 4 sterren, ipv een hogere beoordeling.

Ben op zijn zachtst gezegd geen T. Scott fan. De man is ooit begonnen in de filmindustrie omdat zijn broer tegen hem had gezegd; als je voor mij komt werken rijd je binnen één jaar in een Ferrari. Als je met zo’n instelling aan je films begint, kan ik me ook voorstellen dat het emotie- en humorloze projecten worden. Dat is namelijk wel wat ik zo ongeveer van zijn films vind. Hebben veel van de films van zijn broer ook last van (maar ja die heeft nu eenmaal 3,5 meesterwerken gemaakt). T. Scott heeft mij nog nooit overtuigd met zijn nietszeggende actiefilms. Technisch zal het best knap zijn, maar wat heb je daar aan als het verder spuuglelijk is? Eigenlijk de enige goede film van hem is True Romance en heb altijd het idee gehad dat dit ondanks Scott is.

Heb tussen alle forse kritiek die Domino kreeg, op verschillende plekken gelezen dat dit een miskend meesterwerk is. Was toch wel benieuwd geworden. De fragmenten die ik ooit al eens zag, gaven mij trouwens weinig vertrouwen. Hippe montage moet vooral geen doel op zich worden. Er mankeert ook van alles aan de film. Het scenario kent problemen. Knightley is een prettige verschijning, maar compleet verkeerd gecast. Ik geloofde haar stoerdoenerij eigenlijk geen moment, terwijl Rourke die wel geloofwaardig is in zo’n rol veel te weinig te doen krijgt. Dat gedoe met die arm was te onzinnig voor woorden. Konden ze die code niet gewoon op een briefje schrijven? Vond de hele vertelstijl in retroperspectief (met de meest zinloze rol van Liu allertijden) ook niet werken.

Toch heeft de film iets. Vaak heb ik bij Scott het idee dat het allemaal heel flink gebracht is, maar als je nauwer kijkt, zie je eigenlijk dat alle risico’s zijn vermeden. Deze film is daar een prettige uitzondering op. Het eerste zinnetje redt de film al bijna. This is based on a True Story…. Sort off. Heerlijk. Vind die kijkersbindende teksten als waargebeurd verhaal verschrikkelijk. Juist omdat je niet weet zonder je er al te veel in te verdiepen wat er nu allemaal is bij verzonnen. Dit rechtvaardigt een hoop onzin in de film ogenblikkelijk voor mij. Bovendien is het gewoon een goede grap, na Fargo de beste grap in zijn soort. Verder heb ik inderdaad op momenten het idee gehad met een miskend meesterwerkje van doen te hebben gehad. Die scene waar ze met drugs op crashte en daaropvolgend met Tom Waits vond ik heerlijk ongrijpbaar. En zo wisselde mijn stemming tijdens de film. Af en toe zag ik erg mooie dingen en was ik sowieso best onder de indruk, om vervolgens weer bijna in slaap te vallen.

3 sterren. Ben benieuwd of deze film bij herziening 1 ster hoger of lager uitvalt. Kan me bijna niet voorstellen dat ie hierop blijft.

Geweldig sfeervolle film die spannender en spannender wordt. Of eigenlijk naargeestiger. Briljant eind ook. 4,5 sterren.

[edit] wat een gezeur over dat de film vaag zou zijn. Niet alles hoeft uitgelegd te worden! Dit is een film die uit gaat van het paranormale. Dat is toch genoeg uitleg? Word sowieso niet vrolijk van de reacties hier, juist ook van een aantal vaste MM leden. Liever geloof ik maar hapklare brok in een verhaal dat op en neer springt. De remake komt eraan, die rekening wil houden met een jonge generatie (lees alles wil uitleggen) en het einde wil aanpassen. Kunnen jullie daar mooi je heil vinden [/edit]

ik had zoiets van; donnie darko in de top 40?? te veel eer. ben hem gaan kijken zo van; bewijs het maar.

ik moet zeggen de film is idd gewoon heel goed. drama met humor, begeleid door geweldige muziek en een uitmuntende cast. Met een geweldig slot. 4,5.

Aardige film, die helaas in die aardigheid blijft steken en nooit zijn potentie volledig benut. Als thriller niet spannend genoeg en voor een drama interesseerde het me wat te weinig. Als genre-overstijgend betoog komt de film wat te kort Verder dan een lichte ergernis over het onrecht (alhoewel dat onrecht ook bediscussieerbaar is, wat ook direct het hele punt is) dat Maassen werd aangedaan kwam ik niet. Dat hele punt waar ik het tussen de haken over heb, is wat simplistisch, maar toch ook interessant. Blijf Kuipers een van de betere actieve Nederlandse filmmakers vinden, maar hij kan beter. 3 sterren geval.

Ik vond het eigenlijk gewoon een gave film. Is wel een ontzettende rip off (hoewel je net zo makkelijk kunt beweren dat het een ode aan is) van Escape From New York, Mad Max (leuke grap dat de twee personages die het eerst het loodje leggen, vernoemd zijn naar de regisseurs), 28 days later en nog veel meer en het verhaal (hoewel ik het uitgangspunt interessant blijf vinden) is gatenkaas. Maar wat geeft het uiteindelijk? Niet zo heel veel, hoewel het wellicht het verschil is tussen gewoon goed en echt geweldig.

Maar wat een ontzettend hoog tempo en gevarieerde actie. Bloederig, meedogenloos, gewelddadig, smerige en belachelijke personages, geweldig in beeld gebracht (hoewel ik de snelle montage niet altijd vond werken). Ik ben om voor Neil Marshall. 4 sterren.

[edit]Grappig dat bijna iedereen de films noemt die ik ook noem (hoewel niet verwonderlijk natuurlijk)[/edit]

[edit2]Wat een debiele kritiek lees ik hier af en toe zeg (zie bijv. 2 berichten boven de mijne[/edit2]

Een van de weinige JcvD films uit de jaren '80 / '90 die ik nog nooit gezien had, vroeger was ik fan. En stiekem zijn het nog steeds guilty pleasures. Deze film hoort daar goed in thuis.

Dit moet zeker de 5de keer zijn dat ie een dubbel rol speelt, al is dit volgens mij de eerste keer. Dit is samen met wraak nemen om zijn vermoorde broer zo ongeveer de rode draad in zijn oeuvre.

Explosies, matig gechoreografeerde vechtscenes, shoot outs, een lekkere Alonna Shaw en Bolo Yeung blijft een coole bad guy. Heb me prima vermaakt, al heeft van Damme zeker 10 betere films afgeleverd.

Ik heb slechts een klein aantal films van Billy Wilder gezien, maar ik moet zeggen dat hij indruk op mij maakte door de diversiteit van zijn werk en door de ijzersterke regie die van het doek afspatte.

De film lijkt erg op een hitchcock film, maar dan wel een van zijn betere werken.

Echter, al na 2 minuten dacht ik dat het mis ging. Ik heb een ongelofelijke hekel aan films die de clou te vroeg weggeven. Hier gebeurt dat in feite ook, maar dat is achteraf gezien geen moment erg. het plot (lees: de moord ) is erg slim en zit perfect in elkaar nou ja, bijna dan wat betreft die moord . Interessante, goed uitgewerkte (en toch mysterieuze) personages, erg sfeervol en zelfs een beetje humor. Heerlijk.

De spanning was echt voelbaar. Ook het omslaan van sympathie voor de karakters en het feit dat je steeds op het verkeerde been wordt gezet is erg sterk..

De film krijgt van mij 4 sterren en ik ga nadenken om daar 4,5 van te maken als de film me nog een tijdje positief bij blijft. Nog één stem en hij staat op nummer 1 in de top 250. Hij verdient het iig stukken meer dan de film die daar nu staat. Ik stuur de film snel door naar diegene die aan de beurt is (zie de link een aantal berichten hierboven). Ik vind het jammer dat ik niet de eer heb om hem in de top 250 (op 1!) te loodsen, maar daar zal ie binnen een paar weken toch echt staan.
[edit] de film verdient wel 4,5 sterren [/edit]

Goede film. Goede muziek, stijlvol in beeld gebracht, matige acteerprestaties door sympathieke muzikanten, geestig, bijtend en nogmaals zeer mooi gefilmd. Dat zijn zo'n beetje wel de kreten die de film goed samenvatten. Zeer de moeite waard. 4 sterren.

Eerste kwartier was niet zo veel aan. Het is dan ook opvallend dat wanneer Lloyd niet in beeld is (en dat was zo de eerste 5 minuten) er echt helemaal niets aan is. Hoewel ik twijfel aan zijn artistieke inbreng, moet ik zeggen dat Newmeyer mijn favoriete Lloyd regisseur is. Meestal levert het dan echt vuurwerk op. Dat bleef nu wel een beetje uit.

Het kenmerkende gestuntel met auto, waarna Lloyd overstapt op een andere rijdende auto, nog een keer van de auto valt etc. blijft erg vermakelijk (wel al een keer 7, 8 gezien ondertussen) en leek het startschot voor een erg vermakelijke film. Ook het pokerspelletje was erg geestig. Helaas wordt het pas 't laatste kwartier echt leuk. Lloyd is op zijn leukst als er van alles achter elkaar in sneltrein tempo gebeurt. Lloyd scoort opvallend gemakkelijk 7-ens, soms hoger. Erg vermakelijke films, hoewel deze niet direct heel bijzonder was. 3,5 sterren dus maar weer.

Zeer behoorlijk. Visueel inderdaad erg sterk, het acteren is wisselvallig en het verhaal en daarmee de scènes uiteenlopend van vermakelijk, erg mooi en ietwat saai. Coppola kan (kon) beter maar zeker ook slechter. 3,5 sterren.

Heel leuk. Zou zelfs willen beweren dat dit zijn beste film is op de eerste Evil Dead na. Raimi weet humor en horror weer geweldig te combineren, hoewel dit nooit eng wordt. Wel een paar aardige schrikmomenten. Het zijn vooral de absurde situaties die dit een must maken. 4 sterren.

[edit] gezien de vele reacties van mensen die deze film niet vatten, zou ik toch willen adviseren Horror/komedie bij het genre te zetten.

Dreamers is voor filmliefhebbers een klein feestje. In de eerste plaats, door de vele filmreferenties. Ik vond het heerlijk in het verhaal verweven. Worden goede/interessante films aangehaald van geweldige regisseurs. Heerlijke fragmenten ook. Alleen hierdoor is het al de moeite waard. Maar verder is de film zelf ook gewoon echt goed.

Heerlijk om eenvoudigweg naar te kijken. Letterlijk. Je wordt deelgenoot, door te observeren. Ik vond het heerlijk relaxt om het geheel met een biertje te aanschouwen. Stemmige muziek, warme kleuren, kleine avonturen in een bijzonder veranderlijk Parijs van eind jaren '60. Veel lekkere momenten zoals het naspelen van diverse filmscenes (ik moet Band a Part binnenkort echt gaan zien), een discussie over Kravitz vs Clapton of Chaplin vs Keaton, maar in feite veel meer.

Bertolucci is niet zo moeilijk. Gewoon expliciete sexscenes en naakt frontaal in beeld nemen als dat nodig is. En het past bij een film met bijzondere onderlinge verhoudingen, waar de karakters zichzelf, elkaar en het leven leren kennen. Vond de diepgang, die Dreamers best wel heeft (intellectueel geneuzel blijft gelukkig uit) ondergeschikt aan het sfeerbeeld. Film lijkt te eindigen in een Haneke-achtige nachtmerrie. Het (anti)pacifistische eind, is ook best fraai. 4 sterren voor een sterk staaltje van een groots filmmaker.

Leuke film. Lekker bloederig, zoals het hoort. Behoorlijk goed tempo al had het nog wat hoger gemogen. Er zijn enkele actiescènes die echt erg goed zijn, waarvan die met die allesvernietigende guns het meest in het oog springt. Wat visuele trucjes leuken de film verder op, al werkt lang niet alles.

Vind het claustrofobische concept in al zijn eenvoud wel werken.De vergelijkingen met the Raid zijn nogal logisch; het lijkt wel heel erg op elkaar. Het zal toeval zijn, maar toch is het opvallend. Een vergelijking met Judge Dredd ligt wat minder voor de hand aangezien het twee verschillende films zijn geworden. Deze is veel beter. 3,5 sterren. Leuk tussendoortje.

Aardige Hitchcock, weer van de Palma. Nu vooral leentjebuur gespeeld bij Psycho.

Wat me opvalt is dat de Palma (m.u.v. de geniale opening in Carrie) zelden in staat blijkt de film lekker te beginnen. Ook nu had ik zeker een kwartier nodig om in de film te komen, ondanks de aardige badkamerscene. De film begint echt sterk te worden tijdens en na die scene in het museum. Hoewel het vooral trucjes zijn die dus met name Hitchcock al toepaste, neemt de film je vanaf dat moment wel in een houtgreep en laat je niet meer los.

Ik had de ontknoping net te vroeg door en de scenes die erna kwamen zijn, hoewel aardig, een beetje overbodig. Daartegenover staat dat de film vol zit met spannende momenten en ik ben blij dat er iemand is die het Hitchcock stokje heeft kunnen overnemen en daar op een prettige manier mee is omgesprongen. 3,5 sterren.

Wat ondergewaardeerd. Op zich is het natuurlijk lelijk gefilmd en amateuristisch geacteerd, maar er zit meer in deze film. Menni omschreef het eigenlijk al goed. Interessante filmmaker die Ferrara!

Opmerkelijk kennismaking gehad met Fassbinder. Bij vlagen erg indrukwekkend, overal het algemeen anders, verfrissend en bijzonder, maar af en toe ook wat vermoeiend. 4 kleine sterren.

Geweldige film. Kan het alleen maar eens zijn met alle lyrische lofbetuigingen. Ontzettend krachtige film. Je moet van goede huize komen wil je het op papier clichéverhaal zo laten werken. En dat komt Refn. Ik ben na de geweldige Pusher trilogie en deze film erg enthousiast over hem. De rest ligt inmiddels klaar. 4,5 sterren.

En van Sant stijgt langzaam in mijn aanzien. Hij kruipt omhoog in mijn top 100 regisseurs. Deze film heeft me overtuigd.

Drugstore Cowboy is een film waar ik moeite had om erin te komen, maar toen dat eenmaal het geval was heb ik een uitstekende film gezien. Hoewel de film op bepaalde momenten best realistisch was, was de film dat als geheel niet. Knap vond ik de combinatie tussen grappige momenten de onverwachte sheriffsconventie, de set up van de politieagenten en treurige momenten dood van Graham, het eind (hoewel zelfs die scènes een nonchalante en komische inslag hebben). Maar wat ik vooral knap vond, is dat elke scene precies zo lang duurde als nodig is. Film was spannend in de zin van dat ik constant benieuwd was naar wat er kwam en dat was steeds boeiend.

Matt Dillon was goed, Max Perlich was goed, rest was zo zo. Visueel was de film niet slecht, maar ook niet echt bijzonder. Muziek was aardig. Maar de film als geheel is erg geslaagd. 4 sterren.

Een film waarin Spielberg zijn talent zou verraden. Want hoewel Spielberg lang niet altijd even goede films heeft gemaakt, zijn sommige films kortweg briljant. De opstap naar Jaws, Close Encounters, De Indiana Jones reeks, E.T. en later nog veel meer, worden duidelijk op veel momenten waarvan ik er maar eens wat zal noemen;

Een simpel gegeven wordt goed uitgewerkt. De keuze om de vrachtwagenchauffeur niet te laten zien, is een geweldige. Net alsof David Mann tegen een vrachtwagen vecht. Werkt hier goed, maar stel je voor dat er in Scream iemand alleen achterna wordt gezeten door een mes. En zo maakt Spielberg nog meer goede keuzes. Zoals de film op zijn hoogtepunt te laten stoppen, je meteen zonder introductie op de weg te smijten (en vlak daarna al met spanning te komen) en nog veel meer.

Grootste verdienste is waarschijnlijk dat Spielberg de ruime landschappen in California iets claustrofobisch geeft. Geweldig gedaan. De scene in het Amerikaanse restaurant is geweldig. De badguy is daar (waarschijnlijk), maar je weet nog niet wie het is en zal dat ook niet komen te weten. Chapeau!

Verder is de film echt niet perfect (zag de complete crew in de spiegeling van de telefooncel) en behalve die schoonheidsfout zijn er nog wel meer dingen die niet helemaal lekker lopen (een aantal dialogen en de acteerprestaties zijn ook niet je van het), maar zijn nauwelijks in verhouding met de grote verdienstelijkheid van deze film. 3,5 sterren.

Het unieke van the Duellists is zijn visuele kracht. Echt schitterend. Ben twee keer gebeld een keer naar de WC gegaan en bij het stilzetten van het beeld (op volslagen willekeurige momenten dus), waren het drie keer prachtige stills. Zou ze zo ophangen in huis. De duels zorgen voor leuke momenten, de scenes in Rusland waren prachtig (in beeld gebracht vooral), net als het eind. Het idee dat in een tijd vol oorlog en geweld de mens zo gek is daar nog een schepje bovenop te doen met zinloze duels was wel aardig. Die heel eerkwestie werd ook wel belachelijk gemaakt. Grappig ook, de manier waarop Kietel Carradine opjaagde, waardoor de film op een gegeven moment trekken van een komedie en weer later van een thriller kreeg.

Maar als je technisch zo'n goede filmer bent als Scott, waarom is hij dan uitsluitend in staat om kille en afstandelijke films te maken? Wat schiet hij tekort op het vlak dat zo belangrijk is bij een film, het gevoel dat je je kijker geeft. Wanneer heb je in een film van Scott ooit eens een bloedmooie liefdesscene gezien? Of een moment met emotioneel geladen diepgang? Hier is het prachtig om van een afstandje naar te kijken en je blijft ook op afstand, maar het verhaal pakt je dus niet. De karakters interesseren je geen fuck. En daar hebben zijn films te vaak last van. Misschien de enige film die hier niet onder valt is Thelma & Louise. Zelfs Alien en Blade Runner hebben hier last van, hoewel het bij die laatste film door de setting en thematiek juist niet erg is (en in beide films wordt het gecompenseerd door tal van andere punten). Black Hawk Down is samen met deze film het beste voorbeeld. Technisch perfect, maar slecht ontwikkelde personages, een leeg verhaal en totaal geen emotionele binding met wat dan ook.

Ik vind deze film op momenten zo ontzettend mooi in beeld gebracht, dat ik echt een heel bijzondere en unieke film heb gezien. Dit had gewoon een van de beste films ooit kunnen zijn, beter nog dan Barry Lyndon. Toch 4 sterren. Maar Scott zal door zijn manko nooit een echte favoriet worden.

De ban is gebroken. Ik kan mijn recordhouder wegstrepen. Ik heb hem al een jaar of 8,9 liggen en heb 'em nu pas gezien. Ik heb nog nooit een film in bezit gehad, waarvoor een kijkbeurt zo lang duurde. Het was de laatste film van Lynch die ik nog moest zien en helaas blijkt het ook echt wel zijn minste. Die vrees was ongetwijfeld een van de mogelijke oorzaken van het lange uitstellen. Aan de andere kant ben ik blij dat het gelukkig geen echt slechte film is gebleken.

Er mankeert van alles aan. De plot springt alle kanten op en het verloop van het verhaal is bijzonder onboeiend en interesseerde me geen reet meer. Veel met name grotere sfx zijn echt heel armoedig en de look van de film voelt sowieso erg verouderd aan. Lynch was denk ik niet de juiste regisseur voor een grootse avonturen sci fi film. Hij zal vast ook niet de vrijheid hebben gehad die voor hem belangrijk is (?). Tegelijk zijn er ook genoeg scenes die wel leuk zijn. Het creaturedesign ziet er prima uit en hoe maffer de personages, hoe leuker de film. De meeste scenes rondom die zwevende dikzak bijvoorbeeld. Verder merk je op momenten dat het hele verhaal potentie had.

En dus heb ik gemende gevoelens. Lynch weet door de pluspunten de meubels te redden, maar zijn ongelooflijk constant hoge niveau, weet hij hier niet halen. 3 sterren.

Ashes of Time komt met gemak in mijn top 10, puur gekeken naar het cinematografische aspect. Wat ziet deze film er waanzinnig uit. Doyle en Kar Wai Wong hebben het zo sterk gestileerd, dat je echt moet oppassen dat het niet wat belachelijk wordt. Maar het werkt als een trein. Werkelijk elk shot is een tot leven gekomen schilderij. Ik heb echt 1,5 uur zitten kwijlen. Alles, maar dan ook echt alles, staat in dienst van het visuele. De rest is ondergeschikt of dat nu de bedoeling was of niet. Het verhaal bijvoorbeeld was ik op een gegeven moment kwijt en het interesseerde me al niet zo gek veel meer, hoewel ik wel het idee heb dat er mooie en gevoelige thematiek achterzit. Hetzelfde voor de personages.

Nee zelfs de gevechtscènes zijn slechts een middel om mooie shots en bijzondere composities op het doek te zetten. De actiescènes op zich doen helemaal niet ter zake. Er zijn er immers maar weinig van en je volgt bijvoorbeeld van dichtbij de zwaardvechter, maar ziet verder niet goed wat er gebeurt. Van ondergeschikt belang namelijk.

Vind het wel grappig, ze moeten echt gedacht hebben, we vragen een van de meest succesvolle en sterkst opkomende regisseurs uit China van dat moment om een zwaardvechtfilm te maken, dat moet goed verkopen. Ben benieuwd wat producenten vonden toen ze een artistieke film terugkrijgen met weinig actie.

Ben me er goed van bewust dat deze film verre van perfect is, maar man, man, man wat was dit mooi. En wat er dan zo verre van perfect is interesseert me geen reet. 4,5 sterren.

Opnieuw big fun. Ik ben begonnen aan een aantal Hong Kong genreklassiekers die gewoon goed verkrijgbaar zijn op dvd. En dat bevalt me tot nu toe erg goed. Deze variant van “Men on a Mission” dingen als Dirty Dozen, Kelly’s Heroes en Where Eagles Dare doet eigenlijk nauwelijks onder voor deze films en is door de mix van al dat het is, eigen genoeg om fier overeind te blijven. Grote plus is het tempo, de variatie in de actie en de combinatie van brute actiescènes met humor.

De humor op zich is (bijna zoals gebruikelijk) net wat te flauw, maar het relativerende ervan werkt wel en zorgt ervoor dat de toon precies goed is. De actiescènes met afwisselend kung fu en bullet time werkt wat mij betreft ook heel erg goed. Vooral omdat de ledematen in het rond vliegen en bijna iedereen die in Eastern Condors rond loopt gewoon kans maakt om zonder pardon (en on screen) voor hun kop geknald te worden. Dit in combinatie met de luchtige toon, zorgde er voor dat ik af en toe met positieve verbazing heb zitten kijken.

Op de een of andere manier is het net niet goed genoeg voor een echt hoge beoordeling, maar veel beter dan dit worden mijn 3,5 sterren beoordelingen niet.