Meningen

Prachtig sportdrama, perfect geacteerd en een lust voor het oog. Het verhaal rond de fascinerende personages levert een schitterende blik terug in de tijd op. Ondanks dat de film overladen is met prijzen, toch een beetje een vergeten meesterwerk.

4*.

Leuk aangeklede film naar het beroemde verhaal, alleen met een teleurstellende Depp als Willy Wonka. Hij ging net even te ver over the top vond ik.

Het joch en de opa zijn schattig, de openingssequentie indrukwekkend en ik vond het verleden van Wonka juist wel aardig.

Alleen jammer van die sullige Oompa Loompa liedjes. Toch 3,5*.

Niet leuk, niet charmant, mislukte poging tot camp. 1*.

Iets beter dan de waardeloze eerste film, maar daar houdt het prijzen dan ook wel op. Vooral Heel Erg LUID.

2*.

Weinig acteurs kunnen me meer smaken dan Peter Lorre, maar in The Chase heeft hij zowaar zijn gelijke getroffen in Steve Cochran: dit verrukkelijke gangsterduo maakt van deze film dan ook echt een klein feestje. Overigens doet ook Cummings het niet onaardig, als sympathieke goedzak die een portemonnee terugbrengt en van het ene op het andere moment verzeild raakt tussen foute mannen en spannende blondines. Film kent een lekker tempo (zeker als het geheime gaspedaal nog eens stevig wordt doorgedrukt) én heeft een zeer verrassende twist; een aanrader tot en met.

Na het geweldige Clerks en redelijke Mallrats wederom een stap terug voor Smith, en met Dogma werd het al niet veel beter. Echt vervelend wordt het niet, maar de grapdichtheid lijkt per film omlaag te gaan.

2,5*.

Moore was goed in 'Saved' en deed het ook niet verkeerd in 'The Princess Diaries', maar ze weet dit onzinwerkje niet naar een acceptabel niveau te krijgen. Moore's love interest maakt er pas echt een potje van trouwens...

1,5*.

Leukste familiefilm in jaren, geweldig leuk en sympathiek. Een avondje onbezorgd kijken is ook wat waard. Nu maar hopen dat het 2e deel niet tegen valt.

4 volle sterren.

Heerlijke familiefilm, net iets minder dan het eerste deel maar nog steeds om van te genieten. Natuurlijk erg braafjes en sentimenteel, maar het werkt toch en Martin en Levy hebben prachtige scenes samen (met name die in de bioscoop was erg sterk). De scene met Electra en de hond viel wat uit de toon, maar voor de rest kun je hier moeiteloos met het hele gezin een avondje voor uittrekken.

3,5*.

Knappe montage, mooie beelden, maar buiten de stop motion met de opbouwende camera nergens echt verbluffend. Wel erg interessant om eens te zien, al had ik me er misschien iets meer van voorgesteld.

3*.

Amusante musical die lekker voortdendert en daarmee het gebrek aan een behoorlijk verhaal verbloemt. Hopeloos overschat door de Academy, dat dan weer wel.

3,5*.

Wallace & Gromit is right up my alley, maar Chicken Run viel toch wat tegen. Heb hier een stuk minder om kunnen lachen. 2,5*.

Werkelijk prachtig geschoten (de scene in de auto is onvergetelijk, oscar voor cinematography lijkt me voor die scene alleen al terecht), grimmig toekomstbeeld met een spannend verhaal en geweldige cast. Moderne klassieker dat je compleet meezuigt, alleen het einde is toch een beetje kortaf...

4*.

Opvallend lage waardering hier trouwens, op IMDB doet deze het stukken beter. Niet verwacht.

Leuke horror met een puik begin en geweldige casting van de kinderen (Isaac en Malachai... brr). Toch wel wat spannende scenes (maar ook tragere stukken), ik houd het op 3*.

Amusant eerste vervolg, misschien binnenkort de rest toch ook maar eens kijken. De acties van de dorpsgenoten slaan nergens op en Danny is enorm irritant, maar voor de rest toch wel weer grappig. 2,5*.

Tja, niet best natuurlijk. In het eerste half uur wordt nog wel wat spanning opgebouwd, vooral door de intense Billy Drago die we nog kennen uit The Untouchables. Helaas wordt daar verder niks mee gedaan en verzandt de film in nietszeggende saaiheid, om te eindigen met een onbegrijpelijke 'finale' waar geen touw aan vast valt te knopen, als de verveelde kijker dat al zou willen. De spanning van het begin heeft dan immers al lang het loodje gelegd.

1,5*.

Op het moment dat een stervende wetenschapper een verlaten kroeg binnenkomt, op zoek naar verkoeling voor z'n wapen, 1 minuut nadat een ijscoverkoper diezelfde kroeg binnenkomt, dan weet je wel ongeveer hoe serieus je deze film moet nemen. Standaardwerkje is adequaat op z'n best, maar de cast is zozo en de film heeft eigenlijk niets bijzonders te bieden.

2*.

Stijlvol, spannend, broeierig, Nicholson. Verder maar geen woorden aan vuil maken, 'gewoon' een must-see.

4*.

Hmm, toen ik Chocolat met hoge verwachtingen zag was ik toch wat teleurgesteld; naast leuke vondsten tegelijkertijd een opgestoken vingertje moraal wat ik toen niet erg trok. Voorlopig zet ik eens in op 3*.

Brr wat een vervelende film is dit. De geportretteerde Reid lijkt me naast geweldadig en bizar vooral geweldig bizar saai.

1*.

Perfect gespeeld door de jonge cast, deze film over het leven van de jonge tiener Christiane, die langzaam afglijdt in een bodemloze put van drugs en tippelen.

Hoewel ik de mening deel dat de moeder een wel erg passieve rol in het geheel speelde, vond ik het verhaal toch wel behoorlijk indrukwekkend. Voor degene die een 'eigen schuld dikke bult' filosofie hanteren; het zal je kind maar zijn...

4*.

Eén van King's mindere verhalen is ook één van de mindere boekverfilmingen geworden. Spannend? Welnee! 2*.

Eindelijk dan deze grote onbekende uit de top van de IMDB lijst gezien. Wat maakt deze film zo goed?

Voor mij zit het sterkste punt van deze film in de relatie tussen de ouders en de beide kinderen; die is naturel en komt, ondanks de komische verwikkelingen en karikaturale trekjes, volkomen natuurlijk over. In de ogen van een 9-jarige zijn ouders de mensen waar je, zowel positief als negatief, tegenop kijkt. Dit levert een paar schitterende scenes op; zoals wanneer Ralphie de pestkop in elkaar beukt en zijn moeder gewoon wéét dat het joch geen straf verdient of nodig heeft, maar juist een beschermende arm.

En dan is daar de prachtige scene waarin Ralphie zijn vader voor het eerst mag helpen een band te verwisselen. Voor een 9-jarige zijn er gewoon geen belangrijker dingen. Hij mag wat moeren vasthouden en je voelt de spanning in hem; 'ik moet ze vasthouden, ze mogen niet vallen...' waarop ze dus wel door de lucht vliegen. Dat deed me denken aan het verhaal van het kind dat zich op een dag bewust werd dat hij ademde, er op ging letten en het toen uit paniek vergat te doen.

Tweede pluspunt is het gevoel voor drama, spanning en magie dat door de film loopt. Ik beschreef hierboven al 2 momenten, maar er zijn meer; het uitpakken van de kist, het moment dat Ralphie's broertje in slaap valt en de vader blijmoedig de krant gaat lezen, het met open mond luisteren naar de geheime radioboodschap, wanneer de ouders nadat de kids op bed liggen samen in het duister naar de verlichte kerstboom kijken, A Christmas Story ontroert op een wellicht kneuterige manier, maar het zij dan maar zo. Bij mij werkt het.

Laatste positief punt is de cast; zowel de kids als de ouders spelen heerlijk en narrator Jean Shepherd, tevens schrijver van het verhaal, spreekt het geheel guitig en met hoorbaar plezier in. Zeer aanstekelijk.

Ten slotte wat minpuntjes; enkele scenes zijn wat afgeraffeld en het geheel wil nog wel eens fragmentarisch overkomen. Ook begint de film wat kinderachtig, al wordt dat beter als je wat meer in de film komt. Ten slotte vond ik de scene bij Santa wat vreemd overkomen; die angst voor de man met de baard zal dan wel typisch Amerikaans zijn.

Ik twijfel tussen 3,5 en 4*, maar kies vooralsnog voor het eerste. Nog maar eens herkijken met de kerst.

Toch een tikkeltje teleurstellend na de goede berichten. Een iets te lange intro, net te cliché personages en een wel heel standaard good vs evil einde zorgen er voor dat de positieve elementen (een uitstekend middenstuk, goede effecten en een amusant uitgangspunt) toch wat ondergesneeuwd raken. De goochelaars-scene is wel schitterend uitgevoerd.

2,5*.

Meevaller. Het verhaaltje is redelijk rechtoe-rechtaan en verzuipt gelukkig niet in allerlei onbelangrijke bijfiguren. Jammer alleen van het grote eindgevecht waarin de koningin er wat potsierlijk bij staat. Verder duurt de film gezien het minieme verhaal natuurlijk wel erg lang...

3*.

Vermoeiend vervolg op het prima Pitch Black. Alle registers gaan open, maar niet altijd op een goede manier. Mag het soms ietsjes minder met het lawaai en de effecten? Dosering is ook een gave... Dit soort films zorgt ervoor dat ik me vreselijk oud voel.

Toch 2*.

Ik vond het ook een mooie film hoor, maar het echt bijzondere is me, buiten het mooie camerawerk, niet opgevallen. Anderen vinden de film een 'belevenis', ik nog niet. Hij komt op de herkijk lijst, voorlopig 3,5*.

Gelikt Hollywood sentiment? Wellicht. Maar oh zo stijlvol, oh zo meeslepend en werkelijk schitterend geacteerd (Giamatti is werelds) en vorm gegeven. De score is perfect en aan het eind ben je alle scepsis kwijt; een heerlijke film. 4*!

Redelijke film, met een lekker loom sfeertje, maar niets bijzonders, hoewel de plaatjes wel aardig zijn.

2,5*.

Armetierige nonsensfilm probeert het in eerste instantie aardige achterkant-bierviltje idee 90 minuten te rekken wat dodelijk saaie (en soms ronduit lachwekkende) dialogen oplevert. Spannend wordt het nooit en wat het einde te betekenen had mag Joost verder weten. Saai en onnozel.