menu

Chicago (2002)

mijn stem
3,02 (848)
848 stemmen

Verenigde Staten / Duitsland
Muziek / Misdaad
113 minuten

geregisseerd door Rob Marshall
met Renée Zellweger, Catherine Zeta-Jones en Richard Gere

Roxie Hart is een getrouwde koorzangeres die ervan droomt om ooit een grote ster te worden. Velma Kelly is een voormalige ster. Wat hebben ze gemeenschappelijk? Ze zijn allebei moordenaars. Roxie vermoordde haar geliefde toen hij haar verliet, en Velma vermoordde haar echtgenoot en zijn zuster die een relatie hadden. Als Roxie het begint te maken in Chicago is het afgelopen met de roem van Velma. Er ontstaat een hevige strijd om de aandacht van de pers, en om die van hun gezamenlijke advocaat Billy Flynn.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=YwXWryx-oJ0

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van IH88
3,0
“Jesus, Mary, and Joseph.”
“You're talking to the wrong people.”


Degelijke musical. Chicago heeft een Oscar gewonnen en ik snap wel waarom. Leden van de Academy Awards houden van “Old Hollywood" en sterren die dansen en zingen. De film is ook vakkundig gemaakt en Zellweger, Zeta-Jones, Gere en Reilly zijn sterk op dreef. Maar toch miste ik de magie een beetje. Dit soort films hoeven geen geweldig verhaal of sterk uitgewerkte personages te hebben, maar om alleen maar te leunen op de muziek (één of twee nummers blijven je echt bij) is te mager. Alleen John C. Reilly weet nog wat van zijn personage te maken, en het dansen van Zellweger en Zeta-Jones is indrukwekkend.

2,5
als je van musicals houdt is het waarschijnlijk een leuke film

avatar van cinemanukerke
3,5
heeft toch maar mooi de oscar beste film afgesnoept van Gangs of New York en The pianist (in mijn ogen betere films). Laten we dus eens kijken hoe dat is gegaan. Zeer knap om de acts te introduceren via droom/illusie door fast pacing montage (hopla : oscar voor beste montage), recreatie van de roaring twenties is overtuigend (hopla : oscar voor beste Kostuum en art direction-set direction). Catherine Zeta Jones als star power (hopla : oscar beste supporting rol) die vuurwerk geeft. De acts zijn goed tot klasse met goede songs (hopla : oscar beste sound). Wat blijft er nog over ? Visueel verrukkelijk en de kunst om deze musical toch een thema mee te geven nl sensatie zucht van de pers AKA de mens en zijn egoïsme AKA Hollywood buit verderf uit, is geslaagd. De broadway musical blijft wel zichtbaar (bij momenten theatraal) maar aangenaam verrast.

4,0
Best genietbare film. De lage kwoteringen voor een film met 6 Oscars is te zoeken in het feit dat niet iedereen muzikale films lust.
Merkwaardig is dat het verhaal doorloopt in de uitstekende songs en variéténummers en wat de inhoud betreft, Bredero had gelijk: het leven is een showtoneel, niet alleen in de wereld van glitter en glamour, maar ook in de gevangenies, via de media-geilheid van het publiek tot in de rechtzaal.
Renée Zellweger is schitterend maar kreeg alleen maar een Oscar-nominate in de hoofdrolcategorie terwijl Catherina Zeta-Jones er één won als beste bijrolspeelster.
John Kander schreef de muziek en dat is de man die het bekende "Theme from New-York, New-York" schreef.

avatar van jipt
4,0
Lekker swingende "larger than life" rechtzaak-musical, met erg fijne vlotte editing. Zellweger is ook goed als de opportunistische Roxie. Helaas is Gere een erg slechte zanger. Toch wel een kleine 4*

avatar van Bobbejaantje
2,5
Prachtige productie met veel oog voor detail, al wordt er in deze farce af en toe wel een loopje genomen met wat historisch correct is. Maar goed, in de eerste plaats is het een musical/comedy, met goeie nummers en prima uitgewerkte choreografieën, niet van het niveau van klassiek Hollywood, maar toch entertainend. Zangprestaties zijn ok, danspasjes van leading ladies Jones en Zellweger eveneens. De tapdance van Richard Gere ziet er dan weer redelijk fake uit. Even gecheckt en het is wel degelijk zijn eigen tapdance, maar het valt toch helemaal niet te vergelijken met de flair van de pro’s in de fifties. En dat heb je eigenlijk dikwijls met latere musicals: dat ‘willen maar niet echt kunnen’ gehalte wanneer het erop aankomt om het publiek te imponeren. Dat wordt hier dan uiteraard gemaskeerd met een flashy montage.

Qua verhaal kon het geheel mij sowieso weinig bekoren. De algehele cynische ondertoon hing me na een tijdje de keel uit, met uitsluitend antipathieke, vervelende, oppervlakkige personages. Uiteindelijk is de film gebaseerd op een theatermusical uit de seventies en dat verklaart misschien ook de pseudo-feministische insteek … ach ja die pertinent aanwezige anti-man attitude zullen we dan maar onder de noemer van zwarte humor plaatsen, al komen de vrouwen er ook bepaald ééndimensionaal uit.

Conclusie. Chicago wekt bij mij een mix van bewondering, relativering en oprechte afkeer op.

Gast
geplaatst: vandaag om 15:06 uur

geplaatst: vandaag om 15:06 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.