Logboek

“The rifle is the first weapon you learn how to use, because it lets you keep your distance from the client. The closer you get to being a pro, the closer you can get to the client. The knife, for example, is the last thing you learn.”

Eindelijk deze film gezien die me eigenlijk al de hele vakantie in de gaten hield. En ik wou het toch als een afsluiter gebruiken aangezien het vandaag helaas alweer de laatste dag is van een welverdiende vakantie (al hoef ik nu maar 2 dagen te werken haha). Ik heb echt waanzinnig genoten, niet alleen van het verhaal maar ook van de actie scenes en vooral het acteerwerk.

Het acteerwerk kwam er eigenlijk echt heel sterk uit. Jean Reno stak er met kop en schouders boven uit als de huurmoordenaar Leon. Leon die echt een persoon op zichzelf is wat volgens mij ook hoort met dat soort werk. Je kon aan hem zien dat hij psychisch niet helemaal in orde was en om dat zo sterk te acteren was echt goed. Best een aparte man, en dat voelde je op het scherm. Maar ook de jonge Natalie Portman mogen we niet vergeten, aan het begin van haar carrière. Onwijs sterke band hadden die twee met elkaar en ze leken wel op elkaar ingespeeld. Om ook nog zo’n liefdesgevoel aan de kijker over te geven was best creepy, zeker als je weet dat ze minderjarig was en het echt op het randje lag. Gary Oldman speelde overigens ook fantastisch en zo heb ik bij de acteurs helemaal niks te klagen.

Luc Besson zet hier een klasse film neer, waar ik echt met meerdere maten van genoten heb. De film is spannend, sentimenteel en komisch door elkaar heen. De ene keer veranderd Leon in een aardige man die het stiekem best te doen heeft met Mathilda. De setting vond ik ook best tof en er was niet te veel gezeur aan de kop, het verhaal werd vrij vlot en duidelijk verteld. En natuurlijk zijn plant, die erg belangrijk voor de beste man was, leuke kleine dingen in de film.

Nogmaals, ontzettend genoten. En dit was echt een film voor mij had ik door, duister en hard van begin tot eind maar tussen door erg zacht. En natuurlijk de titeltrack ‘Shape of My Heart’ van ‘Sting’ waar ik tijdens een zware depressiefe aanval begin dit jaar de tijd mee door kwam. Het nummer raakte me gisteren dus wel even, maar het blijft genieten.

5.0*

“Listen to me very carefully. There are three ways of doing things around here: the right way, the wrong way, and the way that *I* do it. You understand?”

Yes, wat een fantastische zit was dit! Ik heb uitermate genoten van deze gangsterfilm die zich afspeelt omtrent het ‘Casino’ leven. Ik had deze al heel lang op mijn kijk-lijst staan en was reten benieuwd maar zoals mijn afgelopen vakantie al meer naar voren kwam: nu had ik eindelijk de tijd om even films te kijken met een langere speelduur, tijd zat ?. Helaas is de vakantie nu dan wel ten einde en moet ik maandag weer beginnen voor drie dagen: ook deze film is een leuke afsluiter geweest.

En nu hoe vaker ik naar het acteerwerk van ‘Robert De Niro’ kijk hoe leuker ik het eigenlijk begin te vinden. De man draagt duidelijk een passie met zich mee en samen met Scorsese is het een geweldig team die deze films toch in goede banen moeten leiden. En wederom als Ace weet De Niro zeker te slagen. Heerlijke acteur blijft het voor deze films. Sharon Stone vond ik leuk, maar wederom weer zo’n schreeuwer. Wel geinig om te zien hoe haar personage eigenlijk gewoon achter het geld aan zit en geen reet boeit wat die Ace doet, paste ze wel goed bij ?. Voor de rest vond ik Joe Pesci het ook nog wel leuk doen als de gekke Nicky.

Het verhaal vond ik persoonlijk erg vermakelijk. We volgen ‘Ace’ een baas van een casino in Las Vegas die word gerund door de maffia. ‘Ace’ was een legendarische pokeraar en kon zo ook mensen die vals speelden er uit pikken, zo hadden ze ook meer winst. Onder tussen raakt ‘Ace’ verliefd op de verkeerde dame die eigenlijk alleen op het geld lijkt af te komen. Liefde maakt blind zegt men wel eens, en in deze film was dat het geval al werd het heel rustig opgebouwd.

Drie uur is erg lang voor een films, maar met keuze tussen deze en de nog langere ‘Once Upon A Time In America’ (die nu voor de kerst vakantie staat gepland) en deze film was de keuze al vrij snel. Ik heb me in ieder geval heel erg vermaakt en zat bijna drie uur voor de buis vast geplakt (al was het vrij laat en werd ik een beetje moe). Ja, heerlijke zit en erg leuke film maar misschien wel tijd binnenkort om even ‘Goodfellas’ opnieuw te kijken.

4.5*

“Hands, lighting with my hands, lighting with my hands.”

Het antwoord van comicgigant ‘DC’ is dan hier na de vele goeie films die concurrent ‘Marvel’ heeft uitgebracht. En toch valt deze film wel weer tegen. Het begin was lastig om in te raken, het verhaal was wat krom en de personages vond ik niet helemaal geweldig. Alsof er een soort Power Rangers team voor me stond, beetje lachwekkend misschien wel..

Ook wederom was het verder best komisch. Billy die zijn superkrachten ontdekt en hier en daar wat ongein er mee uit haalt, altijd wel erg vermakelijk. Maar voor de rest werd het niet spectaculair. De ‘schurk’ was wel aardig bedacht maar ook deze was eigenlijk héél simpel en niks nieuws, zo hebben we er al honderden gehad ?.

Je kon wel merken dat Zachary Levi er klaar voor was, een bepaalde doorbraak in ‘superhelden’ films nam hij vrij serieus en zette het beste beentje voor ons te entertainen en dat gevoel bracht hij ook over. En ik vond het geen slechte acteur persoonlijk, heb prima genoten van zijn acteerwerk. De rest van de cast was prima maar nergens verder uitblinkers gezien. De jongeren deden het prima, ik vond Billy wel een leuke acteur en ook zijn vriend Freddy was een leuke vertolking.

De film word inderdaad na een half uur stukken beter. De film is voornamelijk in het begin wel slecht hoor. Voor de rest prima vermaakt maar nergens echt een uitschieter te noemen. Geinige heldenfilm, daar blijft het bij.

3.0*

“That person who helps others simply because it should or must be done, and because it is the right thing to do, is indeed without a doubt, a real superhero.”

Hele toffe toch onverwachtse zit deze Spider-Man animatie film met erg veel connecties samen met de videogame die recent is uit gekomen. Deze ‘Spider-Man: Into the Spider-Verse’ heeft me toch wat overdonderd, heb toch constant met een lach op mijn gezicht zitten kijken. De film is voornamelijk erg luchtig en vrolijk, en dit gemengd met toch de nodige actie was het heerlijk. Vergeet de soundtracks niet, van onder andere de beroemde Hip-Hop ster ‘Post Malone’.

De karakters waren erg leuk, helaas moest men weer geloven aan de nodige emancipatie waar we tegenwoordig weer in leven. Dat mag gelukkig de pret niet drukken en zoals ik al zei heb ik breed zitten lachen om de velen domme scenes die elkaar achter na zaten. De velle en vele kleuren houden de film levend, de animatie zag er goed uit en de cameo van Stan Lee was overdonderend, kreeg hier wat kippenvel bij.

Ik kijk nooit veel naar animatie films, heb er daarom ook niet veel bij te vermelden vaak maar na deze film heb ik toch wel door dat ik het eens wat vaker moet gaan kijken. Gewoon genoten, meer niet.

4.5*

“Unfortunately, no one can be told what the Matrix is. You have to see it for yourself.”

Eindelijk dan deze film ook eens gezien, en de autist die ik ben staan de volgende twee delen ook al klaar voor deze week om te kijken, ik moet toch de hele reeks dan af zien volgens mijn systeem. Afijn, we zijn nog maar bij de eerste maar het viel soms niet mee. Het verhaal was op sommige punten erg complex waardoor de film zichzelf soms iets moet laten bezinken voordat het kwartje valt maar de vele scenes die eigenlijk overal wel terug te vinden zijn waren onmisbaar en erg leuk om te zien. Neem bijvoorbeeld de twee pillen en het ontwijken van de kogels, prachtig!

Maar toch daarom heen was ik toch wel wat geschrokken, vond ik het soms wat langdradig en had ik toch wat meer actie verwacht, zeker met die speciale moves die ze kunnen. Het is voornamelijk erg informatief waardoor de zit in de kont aardig weg gaat nemen, blijft het verhaal wel leuk maar heeft het aardig oninteressante stukken er in zitten en ben ik niet altijd even gecharmeerd door het acteerwerk, dan vond ik toch ‘The Matrix’ wat tegen vallen.

Een jonge Kenau Reeves, de man met zoveel charisma die eigenlijk door velen word gezien als de ‘ideale’ persoon. Hij zet hier een leuk werkje neer maar ik vond hem niet grandioos overkomen persoonlijk. Hij acteerde niet bepaald slecht maar ik heb hem voor mijn gevoel ook wel eens beter gezien in films, hier was het natuurlijk volgens mij zijn doorbraak waardoor hij nog veel moet leren en dat was wel te merken soms. Laurence Fishburne deed het naar mijn mening wel leuk en ook Carrie-Anne Moss mocht er wel wezen. Beiden hadden ze een leuke rol.

Nee, best een vermakelijke film alleen wel iets anders dan mijn verwachting was helaas. Nouja, op naar de andere twee delen!

4.0*

“And if you screw up just this much, you'll be flying a cargo plane full of rubber dog shit out of Hong Kong!”

Een echte Jaren tachtig blockbuster, bijna zoals uit het boekje: een held die alles voor elkaar kan krijgen, een leuke liefdesrelatie opkomend uit ‘onverwachtse’ hoek en een drama gebeurtenis die we moeten verteren met zoetsappige scenes. En vergeet dan niet de leuke soundtrack. Maar dan nog, ook al word er veel over gesproken is de film me wat tegengevallen. De luchtscene- zijn om te smullen, en deze actie stukken zijn daarom best vermakelijk maar laat dat in mijn ogen het enige zijn wat deze film een beetje weet te redden.

Cruise speelt erg leuk, en je kan wel merken dat dit zijn doorbraak was. Jong en vooral erg vel, zo speelde hij de rol van Maverick erg goed en kwam hij leuk over. Voor de rest was de cast prima maar vodn ik er niet heel veel bijzonders boven uit steken hoor. Val Kilmer is nog het enige gezicht die voor mij redelijk bekend was maar daar blijft het wel bij.

Het verhaal is wel geinig. We volgen de luchtmacht van de U.S. die een stevige opleiding genaamd ‘Top Gun’ hebben waar straaljagerpiloten tot de beste van de wereld worden getraind. Na een ongeluk komt ‘Maverick’ hier terecht maar omdat hij roekeloos is heeft hij hier en daar wat moeite. Buiten de gevechten en het oefenen om heeft hij ook nog een ‘geheime’ liefde, één van de instructeurs. Hij baant een weg door de ‘Top Gun’ opleiding heen met alle gevaren van dien.

Dus nee, de film viel me iets tegen maar verveeld heb ik me niet. Typisch Amerikaanse blockbuster die nogmaals door zijn beelden in de lucht erg sterk over kwam.

3.0*

“There are two kinds of people in the world my friend: those with guns and those who dig. You dig.”

Eindelijk dan toch deze western klassieker gezien, en ik kon natuurlijk niet achterblijven. Ik zit nog in een Red Dead Redemption 2 roes waardoor de film erg aantrekkelijk was, en ik heb echt genoten. Eigenlijk kwam hij weer naar boven na het concert van Metallica afgelopen Juni in de Johan Cruijff ArenA waar de band een stukje van deze film vertoonde voorafgaand hun begin van het concert, en ik heb echt genoten toen al. Want wat maakt deze film nou voor mij perfect: een leuk western verhaal, grappige acteurs, het ontiegelijk hoge gehalte charisma van Eastwood en de fantastische soundtracks.

Ik moest er soms wel een beetje door heen komen, omdat de film vaak erg rustig is en we meer genieten van omgevingen of lange dialogen. Dan heb ik soms de kans mijn focus voor zo’n film te verliezen en hoewel ik hem soms verloor kwam die ook weer super snel terug haha. Ik heb namelijk best genoten van Tuco, gespeeld door Eli Wallach vond ik echt schitterend spelen in de film en heb met enige regelmaat om de acties van deze man moeten lachen. Uiteraard ook Eastwood die een leuke rol neer zette en nogmaals: wat een charisma heeft die gozer! En natuurlijk de leuke rol van Lee van Cleef, erg leuke acteurs die het alle drie op hun eigen manier deden.

Sergio Leone staat natuurlijk erg hoog aangeschreven maar ik ben in het begin toch aangenaam verrast voor zijn werkje hier. Een prachtige western film die ik echt van begin tot eind met soms een dipje leuk heb gevolgd. Het verhaal was toch best makkelijk maar wel heel vermakelijk. We volgen drie mannen die alle drie op zoek zijn naar tweehonderdduizend dollar die ligt verstopt. Ze vormen soms een team maar ook zijn ze alle drie niet te vertrouwen, prachtige scenes levert dit op met leuke dialogen.

Nogmaals, erg vermaakt maar om de film helemaal uit te gaan spitten lijkt me vrij onlogisch. Er is al zoveel hier te vinden over de film dat mijn woordje nog weinig inbreng heeft haha.

“I told you once, friend, if I ever get you down, you're going to need a lot of help to get back up again!”

Qua muziek was het prima zoals ik al aangaf. Ennio Morricone heeft prachtige stukken gecomponeerd met onder andere het mooie nummer ‘The Ecstasy of Gold’ die ze dus ook voorafgaande het concert van ‘Metallica’ hadden gedraaid. Ik ben daar wel fan van, en was dat al voordat ik de film had gezien, prachtig stukje muziek.

Zoals ik dus al zei, erg vermakelijke film waar ik van heb genoten. En we gaan rustig door, want ik wil sowieso nog één film van de beste man zien voordat mijn vakantie ten einde loopt (duurt dan nog wel 2 weken haha).

5.0*

“Smell that? You smell that? I love the smell of napalm in the morning. You know, one time we had a hill bombed, for 12 hours. When it was all over, I walked up. We didn't find one of 'em, not one stinkin' dink body. The smell, you know that gasoline smell? The whole hill. Smelled like... victory.”

De bovenste quote blijft mij nog jaren bij denk ik, puur omdat dit de intro line is van ‘Napalm in the Morning’, een nummer van de thrashmetal giganten ‘Sodom’. Dat nummer ga ik zeker nog vaak genoeg draaien en dan moet ik eigenlijk wel constant denken aan deze film, prachtig en een heerlijk nummer!

De film had ik nog nooit gezien, en de drie en een half uur die Netflix er zo’n beetje voor had staan schrok ook wel aardig af moet ik zeggen. Gelukkig nu dat ik vakantie heb, heb ik ook de mogelijkheden zulke films te kijken dus ik heb hem lekker aan geslingerd en was aangenaam verrast van de uitwerking, wat een te gekke film was dit zeg! De film was rauw en vooral vaak erg duister, de lugubere oorlog kwam fantastisch in beeld, maar met soms wat gekke soldaten kwam je al lachend de film toch door. Maar je kon ook zien hoe de soldaten psychisch door de strijd kropen, met gevaar voor eigen leven gingen ze de strijd aan en wat me telkens opviel was dat eigenlijk niemand meer interesse had of ze het wel overleefden. Ze wouden of naar huis maar ze waren ook niet meer bang voor de dood, de angst leek wel voorbij.

Francis Ford Coppola levert prima werk af vond ik zelf. Je werd echt meegesleurd in een settingsverandering en dat leek echt op een hels avontuur. De film weet hierdoor nog interessanter over te komen omdat je constant een andere omgeving had om van te genieten en naar te kijken. Voeg daar een lekkere soundtrack aan toe (ook o.a. ‘The Doors’ en de stones) en we rollen lekker door.

Het verhaal was dan wel niet heel bijzonder, want ‘Captain Benjamin L. Willard’ kreeg de opdracht een gezochte soldaat te vinden die zeer gevaarlijk is ergens in Cambodja. Maar alles wat er omheen kwam kijken trekt interesses. Vooral natuurlijk de playmates was heerlijk om even te zien, en wat daarna gebeurde was nog mooier. Maar ook de gevechten en noem maar op, er gebeurde constant wel wat voor dat kleine doel.

“They train young men to drop fire on people. But their commanders won't allow them to write 'fuck' on their airplanes because it is obscene.”

De acteurs leverden een knap staaltje werk af. En ik heb echt zitten genieten, hoewel de film op het eind wat eentonig voor me werd (drie en een half uur is lang) en ik hem in twee keer heb moeten kijken heb ik echt wel genoten, fantastische prent die van mij de volle lading krijgt. Ik zal niet te veel inhaken op zaken, want gezien de reacties is dat al genoeg gebeurd: ik heb genoten.

5.0*

Wat een ongelooflijk saaie prent was dit zeg. Een tergend lange zit waar geen einde aan leek te komen, een saai verhaal die je gewoon al van mijlen ver aanzag komen en een concept die we langzamerhand al wel kennen. Acteerwerk zag er niet uit en de spirit van Llorna was helaas ook niet bepaald origineel te noemen, leek inderdaad wel verdomd veel op The Nun.

Gemiste poging, heb me stierlijk zitten vervelen had helaas wel wat beter kunnen doen met mijn vakantietijd in plaats van deze film, ben ik blij dat ik niet naar de bioscoop ben geweest voor deze. Irritante kinderen, schreeuwende moeders wat nergens meer over ging en vooral: spanningsloos. Helaas, maar erg slecht. Misschien nog een klein half sterretje voor Linda Cardellini maar daar is alles wel mee gezegd.

1.0*

“C'mon, he's insane. Look. Right now he's probably dancing around in his grandma's panties, yeah, rubbing himself in peanut butter.”

Hele bijzondere maar wel een vermakelijke zit. Eindelijk deze film eens gezien waar ik al een tijdje tegen op keek, ik wou hem best graag zien en de hoge score maakte me nogal nieuwsgierig. Ik las dat je de zeven zonden moest kennen, althans daar draait de film voornamelijk wel over. Ik zal gelijk bekennen: die kende ik niet maar, de informatie in de film heeft me best wat geleerd. Het begin vond ik wat lastiger in komen, het verhaal is heel sterk maar je moet er zeker wel met je koppie bij blijven, een reden dus waarom ik zo’n film als deze gewoon lekker in de vakantie wil kijken: totaal niet moe en ik word een ware nachtvlinder dus ik kan lekker lange films afspelen zonder dat ik in slaap val.

En toch, de film duurt helemaal niet te lang en gelukkig maar want dat had anders een hele nare smaak aan de film gegeven. De film duurt precies lang genoeg wat we eigenlijk nodig hebben, zelfs met zo’n ‘ingewikkeld’ verhaal misschien iets te kort, waardoor ik het gevoel heb dat Fincher vooral op het eind een haastige slotstuk er in wou zetten maar wel goed, het is dan ook nergens afgeraffeld. De film leeft in constante spanning, en deze spanning word hoog gehouden en soms komt daar nog een schepje boven op door het interessante verhaal: je bent toch telkens benieuwd wat er gaat komen. En Fincher doet daar best veel aan en vooral details in overvloed.

Pitt vertolkt een waanzinnige rol en ik kon wederom echt genieten van zijn acteerwerk. Gisteren ook al en nu misschien nog meer. Maar, hij is erg ingespeeld op Freeman die ook sterk in zijn schoenen stond. Voor de rest was de cast niks boeiends, omdat het eigenlijk om de twee mannen draaide en een mysterieuze moordenaar die later Kevin Spacey blijkt te zijn. Klein stukje, maar wel erg sterk.

Fincher heeft zoals ik al eerder zei een tal details voor ons achter gelaten. Maar de man laat ons ook zitten met een paar maagdraaiers. Hele gore scenes die ik eigenlijk niet aan zag komen. Veel bloed, en veel spanning. We worden eindelijk eens geserveerd zoals zo’n film hoort te zijn, en waar de kijker ook een beetje van schrikt, zo hou je onze aandacht vast. Ik zelf heb waanzinnig genoten van de film, maar omdat ik er wat moeilijker in kwam snapte ik de film pas laat, dat was soms wat lastig.

We volgen twee detectives die een moordenaar achterna zitten die een bepaalde werkwijze hanteert en door het leven gaat me de zeven zonden. Ze zetten alles op alles om de moordenaar te pakken en komen steeds stapje voor stapje dichterbij wat het leuk maakte. Het einde is emotioneel en raakte een beetje, maar niet zo erg als ik sommige las hier in de reacties. Ja, ik heb me uitstekend vermaakt met deze topper alleen voelde hij voor mij niet helemaal 100% aan, dus ik ga hem niet de volle hoeveelheid sterren geven. Maar ik denk dat dit wel genoeg is ?. Hele fijne zit nogmaals en de film zit vol verassingen en duistere momenten die uit alle hoekjes en gaten kwamen aankakken.

4.5*

“By his own approximation, Bob assassinated Jesse James over 800 times. He suspected no one in history had ever so often or so publicly recapitulated an act of betrayal.”

De film is eigenlijk nogal onverwachts op mijn pad gevallen nadat ik mijn eigen lijsjte na keek voor kijk tips. De film trok me al snel aan door zijn lange zin en nadat ik de beschrijving eens doorgelezen had wou ik hem vrij wel direct op zetten. Het enige wat me tegen zat was de lange speelduur, waar ik erg bang was voor langdradige scenes. Dit was niet altijd zo, we zitten eigenlijk elke keer wel in een andere omgeving maar ik vond het verhaal soms erg verwarrend overkomen op veel punten, snapte er af en toe niet veel van maar werd op het eind allemaal goed duidelijk.

Het is voornamelijk Pitt met zijn psychologische rol die echt een heerlijke staaltje acteerwerk naar voren wist te brengen en waar ik met veel plezier van kon genieten, geweldige acteur en dat merkte ik ook al gauw in deze film. Ook al is het misschien niet zijn beste film ooit, hij zat er heerlijk in. Hij vertolkte de rol van Jesse James die elke dag dieper in een depressie raakte met veel psycho gedachtes. Robert Ford werd leuk vertolkt door Casey Affleck, is dat familie van Ben? Zal vast wel want ik kon wat trekjes eruit halen die Ben ook heeft. Prima cast al vond ik het zelf.

Het duurde alleen wel erg lang, en was vooral vaak niet een film zoals ik dat voor mij had. Ik had een stevige western voor me met daarin veel actie en overvallen zoals Jesse op mij overkwam. Helaas was dit alleen echt in het begin van de film aan orde, en toen dit was, was dit wel van een zekere klasse. Geniaal hoe Jesse ging dansen in de trein, en die masker waren best eng zo in het bos, hele vette shots. Maar daarna is de film rustig, word er nog nauwelijks geschoten en haal je daar niet zoveel spanning uit. De meeste spanning kwam van Jesse af: wat ging die doen in sommige gevallen en draait hij weer door? Je weet het nooit.

Ik heb me zeker vermaakt, twee en een half uur lang maar ik had zoals gezegd wel wat meer spektakel verwacht, de film liet mij daar wel mooi mee zitten helaas.

3.5*

“Is there anyone here who speaks English? Or maybe even ancient Greek?”

En mens leert van zijn ‘fouten’ en zo deed ook Spielberg dit na toch wel een matig tweede deel deur uit te brengen. Hij maakt gelukkig een ontzettend harde comeback met een geweldig derde deel die eigenlijk de trilogie moet afsluiten, die ik zelfs op veel vlakken sterker vond dan het debuut film die al bijna niet meer beter kon leek te worden. Ik vond het verhaal heel erg interessant maar ook super tof om te volgen, en natuurlijk de setting was erg gaaf met de nazi’s en wederom ver terug in de tijd.

Ford maakt zijn naam nog beter, en weet voor de derde keer gewoon te schitteren in deze franchise. Een waar acteur die zich altijd voor alles geeft en alles aanpakt, heerlijk om altijd naar te kijken. Voor de rest vond ik de cast niet echt heel speciaal. Ja, Sean Connery stak er wat uit maar goed dat was voor mij de enige acteur. Zoals ik al zei, het verhaal was leuk. We volgen Jones die naar de heilige graal van Jezus Christus zoekt maar ook Hitler wil deze graal in zijn handen krijgen. Een heuse zoektocht en gevechten tussen Jones en de nazi’s ontstaan waardoor de film niet stil zit.

Voor mij de leukste film uit de reeks die ik zeker graag nog een keer op wil gaan zetten, heb genoten.

4.5*

Erg vermakelijke blockbuster die al een langere tijd op mijn kijklijstje stond. Nu die dan toch op Netflix verscheen heb ik hem gelijk maar aan geslingerd en het was veen vrij verrassende zit. Deze blockbuster doet het vrijwel uit het boekje: geen lastig verhaallijn en een speelduur waar je van kon genieten. De giganten zagen er leuk uit, en goed verzorgd. Ik vind films met zulke giganten altijd zeer vermakelijk.

“Why is it that people always scream before they die? Do they think it's gonna help them?”

De cast is leuk, Nicholas Hoult speelt zijn rol als Jack gewoon goed maar meer ook echt niet. Voor de rest kan ik de cast eigenlijk wel uit gaan spitten maar er is nergens een uitschieter. De film is zoals ik al zei leuk gedaan met een prima verhaal. Het verhaal gaat over reuzen in de wereld die boven worden gehouden nadat een koning ze daar naar toe had gestuurd en de weg naar aarde weg had gehaald. Ik ben de naam van deze koning even kwijt. Maar wanneer er weer een manier naar aarde word geopend komen de giganten terug en vallen aan.

Leuke actie zat er in verwerkt, ik ben wel fan van de riddertijd. Ach en zo heel veel is er niet over de film te vertellen aangezien hij vrij standaard is en maar weinig hoogtepunten beheert, jammer genoeg.

3.0*

Een heerlijke blockbuster film zoals ik hem had gewild en zoals ik het had verwacht. Deze spin-off weet mij van alle kanten te vermaken, en het kon telkens niet gekker al werd de film dat wel. David Leitch doet telkens een schepje meer Hollywood er boven op, dat we zelfs Dwayne Johnson na een tijdje een helikopter zien tegen houden met zijn eigen domme kracht, geweldig. En dan ook de ontzettend flauwe humor, super gave actie scenes en twee vette hoofdrolspelers, mijn avond kon bijna niet meer stuk.

Toch zorgt die 134 minuten er wel voor dat het na een tijdje iets te lang gaat duren, en dan ben je met dat domme leedvermaak ook wel een keertje klaar. Maar wat maakt het uiteindelijk toch uit, aangezien de film voorbij lijkt te vliegen. We zitten in een constante actie film waar eigenlijk weinig ruimte was voor rust: de kortere rustige scenes waren eigenlijk meer informatief om het verhaal iets beter te snappen, of het was om toch dat sentimentele in de film te stoppen maar werd nergens overdreven.

En dan krijg je toch wat je mag verwachten onder de naam ‘Fast and the Furious’, een film die zich vooral zelf niet al te serieus lijkt te nemen omdat het overal wel schommelt, het te mooi overkwam en deed vooral zijn eer aan: stoere mannen en heel veel vechten. Toch vind ik eigenlijk (ook al is het een spin-off) dat deze films niet meer met ‘Fast and the Furious’ mag beginnen. Er waren maar weinig auto’s te vinden, die ene mooie McLaren was leuk mee genomen, maar het heeft nog weinig te doen met mooie auto’s en straatracing. En dan kom je er snel achter dat het nu gewoon een bepaalde merknaam is geworden die gerand staat voor een dosis actie, de rest is langzamerhand weg gelaten.

Noem mij maar een fanboy, het maakt me niet uit. Want twee actiehelden en favoriete acteurs van mij staan in de spotlichten. Dan krijg je ook nog de charisma van Idris Elba erbij, en deze sterrencast kon bijna niet meer stuk. En ze zaten stuk voor stuk heerlijk in hun rol. Uiteraard Johnson de grote kast en zo werd haar ook naar voren gehaald met een aantal grappen, en Statham knalt er ook lekker op les, wel in stijl.

De twee acteerde heerlijk op elkaar in, met de ene sneer naar de andere zit je toch wel constant met een brede lach te genieten hoe ze elkaar de grond in trappen. Uiteraard daarna wel weer het slijmerige gebeuren dat ze opeens partners van elkaar worden terwijl ze in het begin van de film elkaars hersenpan er af willen slaan, en zo komt de film wel vaker met zichzelf in de knoop.

Het verhaal was vrij vermakelijk. Ze moeten opzoek naar een virus maar Elba had ook de opdracht deze te zoeken, en Elba is nu een soort Terminator geworden. Het virus blijkt in de zus van Shaw te zitten en ze moeten haar in veiligheid brengen om het virus weer uit haar lichaam te krijgen. Dit gaat alleen niet zonder slag op stoot, en met veel pijn en moeite lukt het ze nog maar net. Maar wel erg vermakelijk te volgen.

Dus ja, ik heb me uitstekend weten te vermaken in de bioscoop ondanks de wat onrustige mensen die naast me gingen zitten. Het blijft een reeks die ik van jongs af aan al volg, en ik blijf maar genieten. Actie prent over-de-top en alle clichés door de bocht, maar wel heerlijk.

4.0*

Leuk tweede deel, zeker vermakelijk maar echt heel slap naast zijn voorganger. Wat is deze film dan eigenlijk best doorsnee, te simpel op veel vlakken en vooral erg voorspelbaar. Toch weet Spielberg de kracht er wat in te houden, door er eigenlijk een zelfde acteur als hoofdrolspeler naar voren te halen en wederom een leuk verhaal, helaas minder spannend en te kindvriendelijk. Ik weet niet wat het was, maar vanaf het begin van de film voelde het allemaal te zacht aan. Het was allemaal wel leuk gedaan en bedacht, maar het kon wel wat veller.

Harrison Ford deed het hier wederom erg leuk, blijft constant goed in zijn rol en zijn acteerwerk weet mij altijd wel te vermaken. Ook knappe Kate Capshaw mocht er wezen qua uiterlijk maar wat een schijt irritante personage bracht ze naar voren als een schreeuwlelijk die ik maar niet begreep en dat ging waarschijnlijk ook niet gebeuren. Voor de rest: ik ben geen fan van kinderen in films dus ook bij deze film was dat vrij moeilijk om van te genieten en naar te kijken, het blijven vaak irritante schepsels ?.

Het verhaal was overigens wel vermakelijk om te volgen, niet heel moeilijk gewoon leuk. *Jones word door een stam verwezen naar een bepaald kasteel waar een ‘keizer’-achtig figuur woont want volgens de dorpelingen hebben hun een magische steen gestolen. Eenmaal aangekomen lijkt het onschuldig tot de tegen deel bewezen word en men daar daadwerkelijk mee werkt aan zwarte magie. Jones en zijn companionen moeten een uitweg zien te zoeken maar ook de steen mee te nemen en dat gaat niet zonder risico’s en ze raken vaak verstrekt met de tegenstanders*.

Het is allemaal wel leuk en lief, maar voor mijn gevoel iets te soft dus. Het is zeker niet de beste film uit de reeks, jammer zeker nadat Spielberg toch met deel één erg wist te overtuigen, misschien waren de verwachtingen voor deze film ook lichtelijk te hoog.

3.0*

Helaas slechter dan dat ik verwacht en had gehoopt hoor. Hoewel de film een prima afsluiter is, was drie uur wel echt veelte lang en had ook korter gekund. Ik ben zelf al echt een langere tijd van van de Marvel! Films en voor de reeks de ze hebben gemaakt om het universum, ze hebben in mijn ogen toch wel DC verslagen en zijn regerend in dit wereldje. Maar toch weet dit vierde en ze zeggen laatste deel mij niet héél erg te overtuigen.

Het is allemaal best soft hoor, en dat is dan nog vrij zacht uitgedrukt. De film kent erg veel sentimentele scenes waar ik me na een tijdje een beetje aan zat te irriteren. De grappen waren soms te slecht dat het niet grappig was en de actie had soms ook wel wat heftiger gemogen. Zelf vond ik het verhaal dan wel best leuk, vooral het zoeken naar de stenen heb ik onder genot gezien. Toch is het gewoon niet wat ik er van had verwacht helaas.

Marvel haalt wel de sterrencast uit de deur, met de namen als: Tom Holland, Robert Downey Jr. , Chris Hemsworth , Scarlett Johansson en Brie Larson weet de film voor mij altijd al wel snel te voltooien, vind dit allemaal erg leuke acteurs en actrices. De rest van de cast deed het ook allemaal wel leuk maar daar voelde ik nooit echt iets bij en bij de opgenoemde namen moet ik altijd wel lachen en spelen hun rol ook erg leuk. Dus qua cast hoef je zeker niet te klagen.

Maar inderdaad, ik ben het wel eens met sommige reacties hier dat ‘Infinity War’ de betere film was dan deze film. Het was wat spannender maar de regisseurs durfden ook wat meer. Nu kwam echt naar buiten dat eigenlijk Thanos blijkbaar te verslaan is, en dat is allemaal iets te simpel. Wel vond ik Rocket Racoon ook erg grappig op veel momenten, blijft wel één van mijn favoriete karakters.

Het verhaal was wel leuk. De overgebleven Avengers bundelen de krachten samen om hun vrienden en de helft van de wereldbevolking terug te halen die dankzij Thanos dood zijn gegaan. Ze bedenken een manier om dit te doen aangezien Thanos de stenen heeft vernietigd. Ze keren terug in de tijd om de stenen mee naar het heden te nemen en zo denken ze dat het gaat werken. Echter weten ze niet dat Thanos dankzij informatie weet wat ze van plan zijn en die gaat op weg om ze te stoppen. Er ontstaat een gevecht tussen beiden teams met een hoop spektakel en dat was dan best wel leuk. Toch jammer dat het laatste gevecht een halve kopie was uit het deel hiervoor.

Toch moet ik wel toegeven dat de zit sneller voorbij ging dan verwacht, ondanks de soms iets te lange dialogen. Moest af en toe wel lachen en als er actie kwam was dit wel om te genieten. Meer en deels was het verhaal gewoon wel vermakelijk en ik wil niet alleen maar negatief zijn want ik heb stiekem wel genoten, alleen dan met het verstand op nul. Het is helaas gewoon niet geworden wat ik had gehoopt en verwacht had, maar slecht is de film gewoon niet.

3.5*

Hele vette film met een sfeer waar je ‘u’ tegen durft te zeggen. De film kwam eigenlijk een beetje op mijn pad nadat hij op Netflix was gezet en ik wou in een korte tijd een leuke film zien. Nu ik nog steeds een beetje in de ‘Red Dead Redemption 2’ roots hang viel mijn oog al snel op ‘Hostiles’, een film nog niet zo uit met toch een aardige cast.

Maar wat een grimmige sfeer straalt de film ontzettend erg af, en dat is dan nog wel wat zacht uitgedrukt. Ik voelde me overduidelijk niet helemaal op mijn gemak tijdens te kijken van de film, zeker omdat er eigenlijk constant wel iets was waar je, je aandacht op moest vestigen. De film weet soms best spannend over te komen maar ook heel zacht, vredelievend. Het is een constante achtbaan van emoties waar je in rond baggert en dat is goed alleen duurde het soms iets te lang.

Met Bale aan het roer kon er vrijwel weinig fout gaan. De man wist wederom heel sterk over te komen met een strakke acteerprestatie. De rest van de cast liet het voor mij een beetje wezen, het was allemaal goed en leuk maar haalden voor mij niet het niveau wat Bale naar buiten bracht. Vooral Rosamund Pike haten ik in het begin héél erg met het gekrijs, dit kwam na een tijdje te overdreven en te nep over. Voor de rest een prachtige dame om te zien hoor.

Het verhaal is leuk. Een militair die een chief van een indianen stam naar huis moet brengen op commandant van de president en tijdens zijn reis raakt hij in veel moeilijkheden verstrikt, en moet hij toch wel erg vaak vechten om vooruit te komen. De film laat zeker niks achter, en je ziet zeker een paar schokkende beelden (kinderen die neer geschoten worden, mensen die worden gescalpeerd en worden opgehangen). Dus daar liet de film zeker niet zijn punten liggen.

Toch een hele sterke western film die mij aanspoort vaker dit soort films op te zetten. Helaas merk ik nu al een beetje dat de film op sommige punten iets te zwak en simpel is (zeker op verhaalgebied) dat hij zich moeilijk kan voegen tussen de toppers boven aan de lijst maar slecht? Dat is de film zeker niet!

4.0*

Zoals ik al een beetje aan zag komen was de film niet echt iets voor mij. Het is allemaal leuk gedaan, dat zeker maar het is allemaal net iets te soft: waardoor de kinderfilm er snel boven uit steekt. ‘Dumbo’ is natuurlijk echt jeugdsentiment, en niet alleen maar voor mij maar misschien ook al wel voor mijn opa en oma’s. Deze film brengt natuurlijk veel vreugd met zich mee en dat kon je merken maar drama vond ik te slecht aanwezig. Het was allemaal wel aandoenlijk om te zien hoe hij word gepest maar het raakte me nergens, helaas.

Maar toch was de film langere tijd vrij saai, moest alles veelste snel door het verhaal heen getrokken worden en wil Burton te veel voor een film die mij eigenlijk al iets te lang duurde. Dumbo was visueel een plaatje maar daar om heen was het te veel gerommel dat ik er weinig mee kon. Keaton speelde gewoon matig. Het verhaal is iets te kinderlijk (wat ik al verwachtte) en het concept is leuk maar kon weinig bekoren. Qua drama was de film te soft, en raakte het mij nergens. Leuk verhaal zeker maar zoals ik al zei: te snel achter elkaar verteld waardoor het vaak te onduidelijk werd. Nee, Dumbo kon een erg leuke prent worden maar viel op veel kanten erg tegen.

2,5*

Bijna fantastisch! Is dat positief genoeg? Ik denk van wel.. Het enige waar ik me wat aan irriteerde was het punt dat de film een tikkeltje korter had gekund. Al is dat ook niet helemaal waar, want constant gebeurde er wel iets waar de film weer beter door werd, en het werd ook steeds spannender. Zet Al Pacino in een film met het labeltje misdaad en de film lijkt wel een geboren topper, Pacino is daar een ware held in maar zo kennen we er in mijn ogen nog één (Robert DeNiro).

Het verhaal was erg leuk om te volgen, hoewel ik er in het begin nog wat in moest komen werd het langzamerhand interessanter dus ook leuker om te volgen. Maar waar de film vooral eer aan doet is de fijne sfeer die hij met zich mee trekt. Je word heel langzaam mee gezogen in deze sfeer en dat was prima uit te houden al zeg ik het zelf.

Met deze uitstekende cast weer De Palma er een prachtige film neer te zetten. Hoewel het niet zware misdaad is waar de film zich mee bezig houd, en waar ik Pacino liever in zie is deze film erg sterk. Het is allemaal simpel, en de uitweg is eigenlijk al best snel bekend. Maar toch weet het vaker te verassen dan je verdriet te doen. Prima film al zeg ik het zelf!

Het is al vaker gezegd, het begin (hoewel ik daar zelf moeilijk in kon komen) maar ook het einde zijn toch wel prachtstukken uit de film. Pacino zet wederom een held op aarde in film wereld, dit keer dan wel onder een andere naam: charisma blijft hij houden.

Eindelijk deze film eens gezien, die stond al héél lang op mijn wachtlijst zeg! En met dank eigenlijk aan Netflix voor het plaatsen van deze film, nu ik de kans had heb ik hem eigenlijk meteen aangepakt! De film uit de jaren tachtig laat zien dat hij gedateerd is vooral door een bepaald irritant sneeuwvlokjes laag wat zich constant blijft voortbewegen, soms best irritant.

Natuurlijk was de film voor die tijd echt waanzinnig, en dat was ook wel te merken. De effecten waren leuk, je kon natuurlijk aan alle kanten zien dat het nep was maar voor die tijd zag de film er best goed uit. Ik vond de spoken er leuk in gemaakt, de wolven of wat het ook waren gingen wel wat achteruit qua netheid maar het stoorde niet.

Eindelijk leer ik ook wat meer kennis maken met Murray, die ondanks dat ik hem nog niet zovaak heb gezien in films wel binnen weet te komen en dat zal ongetwijfeld ook een beetje door zijn film karakter komen maar wat was deze beste man een droogkloot, geniaal! De rest van de cast deed het leuk maar nergens werd het echt héél erg bijzonder. Het verhaal is ook wel leuk al vond het concept toch een tikkeltje leuker bedacht.

En zo gaan we rustig door met het afwerken van de top 1000 lijst van dit jaar, ook al staan de meeste films er volgens mij bijna elk jaar wel in: ik moet wel mee kunnen praten over de films anders vind ik het niet meer leuk. En zo gezegd, zo gedaan werk ik de lijst langzamerhand af met titels die mij wel aan staan.. Ik heb dus nog wel eventjes te gaan haha!

‘From Dusk till Dawn’ was erg vermakelijk, en je kon echt wel voelen dat Tarantino hier niet alleen een grote rol had onder het acteren. De film voelt heel gladjes aan, weet met alles binnen te komen zowel het verhaallijn en de bijzaken.

De acteerkunsten waren prima, van zowel Tarantino als Clooney deden het beiden prima. Ik blijf altijd een zwak houden voor Salma, nu nog steeds en zeker in de tijd van deze film blijf ik het een prachtvrouw vinden. Haar rol was dan wel niet adembenemend groot, indrukwekkend of interessant: haar zien is nooit verkeerd. De effecten waren leuk, de vampieren vond ik er alleen minder uit zien. Ik ben geen fan van vampier monsters, ik zie ze gewoon liever als mens maar dan transformerend alleen qua tanden. Al is dat meer een persoonlijke kwestie denk ik!

4.0*