"You're gonna be okay. Your lung's filling up with blood. But that's why God gave you two."
Enorme tegenvaller en extreme domper dit zeg. Al jarenlang hoor ik mijn beste maat praten over deze film, vooral op de manier hoe die dame dood gaat. Maar ook jarenlang is deze film maar amper te verkrijgen, en ook op de pindakaasmanier kwam er maar niet aan. Tot ik hem voorbij zag schieten, en ik na dertien jaar de film eindelijk eens kan kijken. Je weet eigenlijk precies wat er dan al fout is gegaan hé; een te hoge verwachtingen geschept op een film die het eigenlijk al vanaf minuut één niet waar kan maken. De slechte pornoscéne was nog wel wat indrukwekkend, maar de film bouwt echt helemaal nergens wat op. Daarnaast is deze film vooral enorm vervelend op meerdere gebieden, zijn de personages niet boeiend genoeg en mis ik gewoon de actie. Het einde wist nog iets te overtuigen, maar uiteindelijk is dit toch echt gewoon een slechte film.
Films omtrent apen vind ik altijd wel gaaf, hoewel de meesten die ik heb gezien toch binnen het actiegenre vallen zijn de horrorvarianten dus nog vrij vers voor mij. Primate kwam ik al geregeld langs, en afgelopen vrijdag besloten om samen met mijn vriendin deze film maar eens te gaan kijken. Ik moet bekennen dat ik mezelf er op betrapte best te genieten van de film, maar tegelijkertijd merkte ook dat ik moeite had mijn ogen open te houden. De film brengt eigenlijk te weinig, de opbouwing is héél leuk, maar qua kills had het van mij echt wel wat harder gemogen. Geinig, terwijl de film best harde shit laat zien. De kills zijn echt wel leuk hoor, een beetje voor de hand liggend soms, maar als die twee gasten eenmaal in beeld kwamen toch ook weer heerlijk verfrissend.
Maar toch, ik had er wel veel meer van verwacht. De CGI is inderdaad best matig, en daar stoorde ik me deels ook behoorlijk aan. Er zit voor mij maar weinig spanning in, alle momenten zag je aankomen en ze proberen nou ook niet echt de aap héél angstaanjagend te maken, ja hij kwijlt een beetje. De korte duur van de film is echt een enorm pluspunt, en dat helpt het toch om de film dragelijk te houden. Want de keuzes die men maakt zijn ook behoorlijk dom. En naast het enorme cliché gehalte moet ik toch bekennen wel gewoon een leuk avondje te hebben gehad.
"Miles, I fell down. I'm old. Shit happens, get the whiskey."
Eindelijk eens gezien na al die jaren, en ik moet zeggen dat ik er wederom een klein beetje moeite mee had. Maar eindelijk dus wel eens gezien waardoor ik nu ook weet hoe de film is geëindigd. De film schiet echt alle kanten op, maar weet dankzij zijn excentrieke en vooral leuke personages toch positief uit de hoek te komen. De film opent erg leuk, maar kakt in mijn ogen toch wat in gaande weg. De film heeft inderdaad heel veel Tarantino gevoel, en komt op die manier ook echt over. Heerlijk sfeertje, die beetje bij beetje ook behoorlijk duister wist te worden. Het einde is tof, maar ook een beetje voorspelbaar. Ik moet eerlijk bekennen dat ik echt wel heb genoten van de film, ondanks dat ik hem toch wat te lang vond.
