Logboek

"But they do have great coke. In fact, all the coke in the United States..."
"And they have great food, too."
"I'm sure they do."
"They do."
"But they don't hide it in the wall."

Behoorlijk vermaakt met deze prent, die ik eigenlijk pas geleden op mijn radar zag verschijnen en waar ik al behoorlijk wat goede dingen over heb gehoord! Afgelopen zondag de kans gewaagd aan deze prent en ik heb me behoorlijk vermaakt! Slecht was de film nergens, maar het heeft wel een immens hoog clichégehalte natuurlijk waar je in mijn ogen wel van moet houden! Maar toch, het was best genieten. Wat deze film echt goed deed was een constante spanning, een sfeertje die best duister en aangrijpend was, en dat was toch wel het allerbeste uit de film.

De film heeft daarna wat opstart tijd nodig, maar weet het wel te doen met een redelijk interessant verhaaltje. Zoals ik al zei; een duister sfeertje en al best argwaan en achterdochtigheid onder de agenten. Na ruim een uur komt er eindelijk wat schot in de zaak qua actie, wat dan ook wel echt voortreffelijk was! Ik ben het eens met het feit dat de film op het einde iets te veel plottwists kent, dat had niet gehoeven in mijn ogen en dat maakte het ook nog eens wat onoverzichtelijk op zijn tijd. Maar goed, hele vermakelijke film dat wel, en ik heb er best van kunnen genieten.

"Okay, let's turn this up to eleven."

Toen vorig jaar bekend werd gemaakt dat er een derde deel uit kwam na 28 days later en 28 weeks later was ik ontzettend enthousiast. Post-apocalyptische films die precies in mijn straatje passen, en ook nog eens rete spannend waren! Met 28 years later viel Garland wel even binnen, en met Boyle aan het roer moest dat wel echt goed komen. Later bleek het derde deel een vreemde eend in de bijt, nieuwe excentrieke en bizarre zombies (geïnfecteerden) en ook een heel ander sfeertje, iets waar ik wel erg aan moest wennen hoor. Boyle sloot die film af met een vreemd groepje, waarvan je eigenlijk wel kon weten dat er een nieuw deel aankwam, maar zo snel dat zag ik niet aankomen. Overigens toevallig dat ik op deze film terecht kwam, omdat ik hier een heel andere film zocht en toen deze opeens op popte.

Een tweede deel dus, en ik was er best huiverig voor mijn vraag of de franchise nou niet uitgemolken ging worden. Gisteren richting de bioscoop, waar we eigenlijk best wel zin hadden in deze film. Ongeacht het gevoel of het uitgemolken ging worden; de serie blijft een favoriet. Het begin was mega irritant, die hele Jimmy clan kon me eigenlijk wel gestolen worden, en ook achteraf vind ik dat ze daar gewoon te ver mee door gingen. Ik wou veel meer van 'The Bone Doctor' te weten komen, en dat vond ik toch te veel weggemoffeld. De film wint dan weer zieltjes met de Iron Maiden scene, want dan heb je bij mij al een punt extra. Prachtige scene overigens ook, echt om gelachen!

Maar, toch vind ik de hoeveelheid geïnfecteerden wat tegenvallen. Wellicht ook niet de beste verwachting binnen deze film, maar voor een "28" film had ik daar wel echt meer van willen zien. Die hele Jimmy groep heeft het voor mij een beetje verpest, maar die groep weet ook weer een hele mooie sfeer neer te zetten binnen deze film. Hilarische scenes soms, en op een gegeven moment ook wel echt lomp. Alles omtrent de dokter vond ik toch wel het beste, heerlijk vermaak. Dus uiteindelijk is deze film me toch wel echt mee gevallen!

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 2,5 sterren

"The guy's wearing a damn skirt!"
"He's from Scotland."
"Scotland? Scotland's shit. Kick his Scotland ass. Pull off his damn skirt, I'd like to see if he's got any drawers on."

Ja, heel leuk dit! In het verlengde van de films die we van Van Damme al wel kennen, gaan we gewoon rustig door in zijn B-film catalogus. Precies een type film waardoor ik zo erg van dit soort films ben gaan houden, en er zat nog best een leuk verhaaltje aan ook! Lettich verricht ook best leuk regiewerk, iets wat vaak een doorslaggevende factor is binnen deze films; want hoe leuk Van Damme ook kan vechten, als de regie wat achterloopt zijn dit soort films vaak echt een doorn in het oog om te kijken.

En ik kwam er achter dat ik best een lading van dit soort films nog op de plank heb liggen. Lionheart is een goed begin om hier ook maar eens rustig mee aan de slag te gaan, een film die gelukkig op Amazon Prime te vinden is! Een heerlijk avondje genot, maar eigenlijk ook niet meer dan dat. Prachtige actiescènes, een nonchalante Van Damme die eigenlijk voor niemand bang lijkt te zijn en vooral een heerlijk sfeertje. Qua verhaal stelt het dan misschien niet veel voor, ik heb er wel van kunnen genieten. Het is niet zo moeilijk, en Lettich raakt soms ook gewoon kant noch wal, omdat we dan best een stuk verspringen. Het einde is het gene wat me eigenlijk weerhield en toch een beetje bitter was; vooral het feit dat hij dan mee genomen word, toch weer vrijgelaten word en dan opeens richting dat huis komt rennen, een stukje wat eigenlijk onnodige opvulling was en niet had gehoeven, toch misschien om dat stukje van die legioenen af te sluiten. Maar goed, een vermakelijke film, ik heb er van genoten. Leuke scenes die ook best hard door de bocht kwamen, en dat vond ik heel tof!

"We all start somewhere."

Ik ben niet bekend met het eerste deel van twee jaar geleden, dus eigenlijk een slechte keuze om met het tweede deel te beginnen; we waren ons niet bewust van een eerste deel, daar kwamen we tijdens het kijken van dit tweede deel achter. Maar toch een poging gewaagd, puur door het feit dat deze film door best veel mensen wordt aangeraden, en inderdaad ook via Reddit. Maar uiteindelijk was ik niet onder de indruk. Leuk dat men mee gaat met de tijd, en we dus nu ook Twitch streamers volgen in films; waar een succesvol wereldje op het eerste gezicht leuk lijkt, maar er vaak enorme ego's achter schuil gaan. Leuk dat ze een soort Andrew Tate type neer wouden zetten, wat in mijn ogen totaal onnodig was. Maar goed.

Cassandra Naud als psychopathische seriemoordenaar is dan wel weer héél leuk hoor, en daar genoot ik oprecht heel erg van! De kills zijn prima, niet bijzonder verder maar wel leuk om te kijken. Het einde is open, dus een derde deel zal vast wel komen. Een doorsnee horrorfilm zoals we vele al kennen, maar toch een avondje vol met vermaak!

"Heck, all's I'm sayin' is... . we don't know what's comin'. We never really do, but it don't matter. We don't quit."

Toen ik deze voorbij zag komen was ik best benieuwd, en toen ik hem ook kon kijken twijfelde ik niet héél lang. Veelbelovend, dat zeker, maar ook een film met een twijfelachtig smaakje. De film begon onwijs rustig, en dat is ook heerlijk want de film neemt je direct mee. Weinig informatie, maar wel met één doel. Qua cast echt onwijs klein, en dat was eigenlijk best positief! Toch was ik er na veertig minuten ook wel klaar mee, en dan heb je nog een hele kluif te gaan. Komische momenten zijn verwikkeld in spanning en prima actie, maar het is ook behoorlijk houterig en ik vond het verhaal toch niet bijzonder genoeg om er echt van te genieten. Het is gewoon vaker gedaan, en daardoor ook niet bijzonder. Overigens wel goed getimed tijdens de sneeuwterreur die Nederland kende om deze film te kijken, pak je toch een extra sfeertje mee.

Opzich best een redelijke oorlogsfilm, maar helaas toch wel minder dan mijn verwachtingen waren. Hoewel mijn rots in de branding John Milton voor mij klaar stond, kwam ik er achter dat ook Prime deze film aanbood, vreselijk irritant dat ze daar de film standaard aanbieden in het Engels gesproken, even wat kleine aanpassingen en je kunt door. Een film die eigenlijk sinds zijn bekendmaking wel op mijn radar stond hoor, en ik heb er hoe dan ook van genoten, maar er waren te veel momenten waar ik toch door ging twijfelen en wat me daardoor toch wat tegen viel.

Ik ben het eens met het feit dat ik iets meer tank battles had verwacht. Hoewel de paar die we te zien kregen toch heel vermakelijk waren; het mocht echt wel even wat pittiger! Het moment in de bunker was best gaaf, de toon werd heel duister en zo kende de film wel meerdere scenes waar je nekharen van rechtop gingen staan. Dat waardeer ik altijd onwijs in dit soort films de sfeer echt veelzeggend kunnen zijn. Goed, qua verhaal prima, het einde is wat rommelig, maar over het algemeen een hele vermakelijke film!

"It's so easy to become blinded by ambition even with the best of intentions, you don't see the devil sitting right beside you."

Wat een enorme aanfluiting was dit. Begrijp me niet verkeerd, maar Blumhouse is in mijn ogen echt diep gezakt. Vroeger voor mij toch de naam die garant stond voor hele vermakelijke en vooral erg leuke horror's, maar met dit schieten ze wederom volledig door en ook volledig mis. Want FNAF deel één vond ik al niet zo'n beisterend succes, als ik zo terug moet denken vond ik dat toch wel echt een héél stuk vermakelijker dan dit waardeloze tweede deel. Voor mijn gevoel gebeurde er echt geen donder, ik mis toch de spanning volledig en het verhaal boeide echt helemaal niet gewoon. Inderdaad heel erg rommelig, waar ik gewoon simpelweg he-le-maal niks mee kon. De animatronics vond ik er wat dat betreft nog redelijk uit zien, het kan de film gewoon niet redden; niet voor mij deze reeks!

"You are going to buried in the frozen ground... like the rest of your family."

Toen dit tweede deel vorig jaar werd aangekondigd was ik echt heel erg benieuwd, en ook behoorlijk enthousiast. Het eerste deel heeft me destijds behoorlijk vermaakt, en in de herziening van de laatste keer is de film me alleen maar beter bevallen. John Wick van Finland is terug, Sisu is ook in dit tweede deel gewoon een knalharde actiekraker die eigenlijk overal een schepje bovenop doet; en toch is het niet beter als zijn voorganger. Helander komt echt met een berg aan extreme actiescenes, waar Sisu natuurlijk bijna geen schrammetje krijgt. Het stuk waarom Sisu nou precies zo boos wordt om een hele Russisch peloton te vermoorden is me eigenlijk nooit duidelijk geworden. Maar toch blijft het wel heel vermakelijk om te zien, uiteraard vooral de hoeveelheid bloed wat we zien, maar ook een tank die een frontflip doet, het kan allemaal niet gek genoeg!