"I don't enjoy the work I do, John. It's not a fetish. It's about allowing those who are already dying... to die with some dignity. Sometimes the greatest acts of love are the hardest acts to commit."
Viel een beetje tegen. Solace staat echt al wel tien jaar in mijn kijklijst, alleen nooit echt de nodige moeite genomen om hem te kijken, of misschien was het een stukje interesse wat ik toch wel echt mis bij deze film. Het hele verhaal was opzich wel interessant maar, Poyart maakte het vooral heel irritant om naar te kijken (en met vlagen zelfs onduidelijk) door al die tussen scenes waar John zijn visioenen ziet. Je weet het wel na een tijdje, en hij blijft maar strooien met die scenes.
Zoals ik al zei, het verhaal is opzich wel prima. We hebben uiteraard al tientallen soorten films in het zelfde straatje, echt heel bijzonder was het niet meer, maar het stukje helderziendheid was zeker wel een leuke toevoeging. Alleen pakte Poyart dat echt verkeerd aan. En hoewel ik de film in het begin nogal sloom vond, was hij na een gegeven moment steeds interessanter, kwam de vaart er goed in waardoor de film ook direct een stuk leuker was. Het motief van de moordenaar vond ik wel goed, een goede achterliggende gedachten maar, daar is ook wel alles mee gezegd.
Qua moorden was het wel interessant, erg onderhoudend gemaakt ook en inderdaad, visueel best te doen. Maar daar blijft het eigenlijk ook wel bij. Echt lovende kan ik niet spreken over deze film, dat verdient die misschien ook niet. Leuk, maar wel voor één keer.
Alternatieve titel: Thug, 25 maart 2025, 13:02 uur
"Were you born without a filter? Or that something you had to work on?"
Wat een ongelooflijk saaie toelie was dit zeg. Ik ben echt geen hater op Neeson, ondanks dat zijn werk van de laatste paar jaar wel echt beneden niveau is, ik haal soms ook best vermakelijk werk bij hem vandaan waar hij dan ook opeens mee op de proppen komt zetten. Het is bij hem dus echt altijd een twijfel geval in wat voor een stemming hij nu verkeerd maar, ik denk dat de meerderheid niet echt bepaald goed presteert. Maar dit is in mijn ogen wel echt nog dieper gezonken. Ik ga heel slecht op het feit dat je hier een soort depressieve versie van Neeson ziet, die bijna twee uur dom voor zich uit zit te staren zonder dat er ook maar iets interessants gebeurt.
En dat is best jammer, want het concept achter zijn personage vond ik best tof. En ik ga normaal gesproken ook best goed op dit soort misdaadwerkjes maar, dan gebeurt er ook wel wat meer in de film. Het is allemaal nu een dooie boel, Neeson die op leeftijd is en nu in rolletjes gaat spelen dat hij een soort alzheimer krijgt dat vind ik allemaal niet echt iets om naar uit te kijken.
Neeson deed het verder opzich wel oké, het blijft toch leuk om hem in films te zien maar, dit soort films kan hij beter gewoon niet meer maken. Het verhaal is hierdoor ook echt immens saai, en dat werkt niet mee als de film ook nauwelijks actie bevat, misschien ook niet de insteek van de film maar, wel iets wat ik verwachtte.
"I'm beginning to think that most of today's problems are a direct result from the fact that teenagers can't stop themselves from fucking each other."
Allemaal niet zo spannend maar, wel vermakelijk om te zien. Het was inderdaad gewoon een degelijke roadmovie met een heel beladen achtergrond verhaal, ik had persoonlijk wel een tikkeltje meer horror verwacht, dat komt misschien omdat al die tags bij deze film door elkaar heen snijden, dat daar eigenlijk geen touw aan vast te knopen was. Maar goed, dat deze film ook een hoog drama gehalte had zag ik niet aankomen en, dat is direct ook iets wat ik niet verwachtte en misschien echt wou zien, dus dan is het soms best taai om door heen te komen.
De film opent trouwens best vet maar, kijkt voor mijn gevoel op een gegeven moment wel wat in. Krijg een soort revival maar, ook daarna ben ik de film wel weer een beetje kwijt, wist het nooit écht indruk op me te maken en heb ik me uiteindelijk ook niet echt vermaakt met de film. Prachtig geacteerd dat wel maar, totaal iets anders dan ik voor ogen had.
"Every contact we've had with the outside has brought us death!"
Toen deze film was aangekondigd was ik eigenlijk al niet echt onder de indruk, het duurde dus echt een tijd voordat ik hem eindelijk zag, want nu heb ik hem dan eindelijk gezien en ook dankzij de huidige challenge die zich nu afspeelt op het forum. Ik denk als die er niet was, had ik de film wellicht nooit gezien aangezien ik hem dus ook nooit had gemarkeerd in mijn kijklijst.Het deed me eigenlijk ook allemaal weinig, en dat vind ik bijzonder want normaal gesproken ben ik echt wel te porren voor dit soort projectjes.
Het zag er in het begin overigens wel aardig uit, het hele idee van onzichtbare gevaartes vond ik tof en werkten ze ook wel leuk uit maar, dan komt de rest. Het is vooral een onwijs slome, saaie film die me op geen enkel moment weet te integreren. Na het leuke begin raak je eigenlijk verstrikt in een ellenlange dialoog die eigenlijk niks toevoegt en weinig spanning naar boven haalt. Jammer man, had een beter potentieel dan dat ze er daadwerkelijk uit hebben gehaald.
"It's New Orleans, Special Agent. We're gonna bury these motherfuckers.”
Heat zie ik persoonlijk niet zo erg terug in deze film, ik snap de aanleidingen misschien wel maar, het oogde meer als een afgekeken project van The Town of Den of Thieves. Maar stiekem vond ik het best vermakelijk hoor! Ik kwam deze film eigenlijk per toeval tegen maar, ik kwam er laatst achter dat Amazon Prime echt een mega lading van dit soort B-werkjes op hun service hebben staan, en dat kan ik best wel waarderen. Ook dit werkje beviel me prima, kon me best vermaken en werd met vlagen ook nog best grof. Toch was het qua regie niet héél best, en liet de film op sommige punten aardig wat steekjes vallen. Sowieso ben ik zelf altijd een beetje sceptisch wanneer een regisseur besluit de film af te trappen zoals dit, gelijk all-in, en hoe hou je dan een film continu interessant?
Het lukt Kaufman redelijk maar, ik moet wel toegeven dat we dichter bij het einde wel een beetje een soort afgeraffeld zooitje kregen, en het verhaal was uiteindelijk ook niet héél boeiend. Leuke wegkijker voor een doordeweekse avond, dat sowieso!
"Our world is a tire fire floating on an ocean of piss.”
Jammer, de film is toch echt wel een tikkeltje slechter dan ik had gehoopt en verwacht. Normaal ben ik best te porren voor dit soort Sci-Fi films en ook hier kon ik me af en toe wel vermaken maar, het was met vlagen vooral erg kinderachtig. Ik moet zeggen dat de CGI er best tof uit zag, daar zeker niks op aan te merken. Millie zag er prachtig uit, daar ook niks op aan te merken maar, voornamelijk het storyline gedeelte lag me toch een beetje in de weg. Conceptwijs vond ik het nog wel te doen, stiekem ook wel leuk eigenlijk maar, alles eromheen, ik weet het niet, ik miste iets.
Het begon allemaal best onschuldig, Millie lijkt meer een soort probleemkind te zijn maar haar achtergrondverhaal is wel tragisch. Het verhaal rondom Spectre en de wereld van de robots vond ik dan wel weer erg geinig, Er zit zeker wat komische stukken tussen, Chris weet dat goed op zich te nemen maar, zoals ik al zei is het allemaal wat kinderlijk.
Kijkt overigens prima weg hoor, daar niet van. Maar ik had er wellicht wel iets meer van verwacht, en misschien had ik het al wel kunnen verwachten wat we hier kregen, alsnog met vlagen behoorlijk taai allemaal.
"We never spoke about what happened, at least not to each other. Fear, I suppose, that to remember his name and what he did would mean letting him into our dreams. And me, I hardly dream about him anymore. Still, things won't ever be the way they were before he came. But that's alright because if you hang onto the past you die a little every day. And for myself, I know I'd rather live.”
Cape Fear is één van de weinige Scorcese film die ik nog moest zien met De Niro erin. Eentje die ik bewust heb overgehouden maar, waar ik misschien wel iets té lang mee heb gewacht. Want op dit moment heb ik heel erg het gevoel gehad dat ik teveel van deze film heb verwacht dan daadwerkelijk naar buiten kwam. Begrijp me niet verkeerd, het is een hele vette film maar, van de dingen die ik af en toe wel eens voorbij zag komen, had ik echt een hele andere film verwacht denk ik. Toch heb ik me wel onwijs vermaakt hoor. De Niro in de rol van Max is echt fantastisch, en ik had het bijna niet anders kunnen wensen.
Cape Fear bezorgde in ieder geval wel een vermakelijke avond, soms een beetje verwarrend of onduidelijk maar, gelukkig was het verhaal nou ook niet zó moeilijk dat je echt de mist in gaat. De spanningsopbouw is echt lekker, Max Cady is een waanzinnig vette bad guy die De Niro echt prachtig speelt. Maar ik mis toch een beetje pit soms, er zijn scenes waar dit heel erg goed naar buiten komt, neem dat moment dat hij bij zijn rode auto in elkaar geslagen wordt maar, het over seksistische gedrag is soms iets te veel van het goede, en het kent zeker richting het einde geen enkel toegevoegde waarde.
Maar, het hele “stalk” idee vond ik best vet. De Niro komt met vlagen echt goed door in zijn rol, en ook zijn er een paar behoorlijk harde scenes in de film te vinden. Zo was de aanval in het huis op die privédetective echt heel gaaf, en eigenlijk werd je wel hongerig naar meer, wat uiteindelijk toch wel een beetje magertjes uitgewerkt werd. Ze hadden dat moment in mijn ogen echt door moeten drukken, en dat gebeurde jammer genoeg niet.
Voor mijn gevoel kwam de film er daardoor soms niet makkelijk door, en vond ik het af en toe best lastig om mijn aandacht vast te houden. De krankzinnige rol van Cady zorgt nog voor veel vermaak maar, buiten dat is het allemaal toch wat minder. Ik denk persoonlijk wel dat ik er heel veel van verwachtte, en dat de film die verwachtingen gewoon niet waar wist te maken. Dat is meer een persoonlijk ding dan dat het de schuld van de film was.
Maar, maakte dit de film ook meteen slecht? Nee, want eigenlijk kon ik mijzelf herpakken door er met een totaal ander perspectief naar te kijken. Scorsese wou duidelijk een harde thriller neerzetten die met vlagen erg mysterieus moest overkomen, daarbij staat home invasion toch vooraan bij de onderwerpen die er in verwerkt moest zijn en dan werkt de personage van Cady echt fantastisch goed. Een slow burner die op het einde toch wel echt lekker was om weg te kijken, het werd echt wel vermakelijk maar, het duurt in mijn optiek wel iets té lang. En daar kom je echt niet omheen.
Aardig vermaakt met deze film al denk ik dat een herziening in de toekomst mijn beeld over deze film gaat veranderen. Iets wat ik nodig ga hebben, dus ik speel het nu op safe.
Onverwachts een onwijs leuke film dit hoor. Gisteravond een beetje rond gezocht samen met mijn kameraad om een beetje een leuke film te vinden toen we deze film tegenkwamen waar we eigenlijk helemaal nooit van hebben gehoord. Het lijkt me ook best een onbekende film, aangezien de film nog geen eens tienduizend stemmen op IMDb kent, en hier ook maar een magere honderd stemmen heeft mogen noteren.
Een heel leuk concept, die met de tand des tijds erg actueel is. We volgen Max, een predikant die samen met zijn beste vriend Drew een online webshow runnen. Zie het als een soort livestream aflevering waar ze per aflevering een exorcist uitvoeren, wat wel allemaal gestaged is. Hun show loopt heel goed maar, Drew is er met zijn vriendin duidelijk klaar mee en ze willen nog één show draaien en hem daarna smeren. Het gaat allemaal goed, tot ze de gast van die avond niet hebben ontvangen en de vriendin van Drew op de stoel gaat zitten. Zij word daarna overgenomen door een demoon en die demoon wil hebben dat het hele stage concept uitlekt, alleen door de echtheid creëren ze juist meer bekijks. Nadat ze falen om deze demoon te cleansen spreekt hij de twaalf miljoen toeschouwers toe met wat woorden, waarna deze mensen allemaal transformeren in moordlustige wezens die alles en iedereen in hun omgeving vermoorden.
Best leuk dus, en dat zag ik allemaal totaal niet aankomen. Het was best leuk te volgen, hoewel het natuurlijk nooit spannend of eng werd. De SFX was behoorlijk tof, de CGI zag er met vlagen behoorlijk beroerd uit maar, het was dan wel duidelijk waar het budget voor bestemd was. De make-up en sommige special effecten zorgden er namelijk voor dat het nog best bloederig kon worden, en daardoor ook best vermakelijk was.
Allemaal heel onschuldig dus, best leuk bedacht en prima uitgewerkt. Ik heb me er althans onwijs goed mee kunnen vermaken, en het was helemaal nog niet zo'n slechte film!
"You know what Darth Vader looks like beneath that mask? He's a skeleton. Just like the rest of us."
Leuk! Maar misschien iets te veel verwacht van deze film dan dat ik daadwerkelijk voorgeschoteld kreeg. Neemt overigens niet weg dat ik best heb genoten van deze film. Deze film stond al langere tijd op de kijklijst maar, heeft me nooit echt aangetrokken om te kijken, tot we nu midden in een challenge op het forum zitten, en ik eigenlijk een mooie kans zondagavond zag om deze film toch eens op te zetten. Ik heb hem dan wel in twee keer moeten zien (gisteravond afgekeken) omdat ik me iets te veel heb vergist in deze film. Is het niet dat de film dusdanig leuk is om te volgen, dat je die korte break eigenlijk niet eens merkt en direct weer in de film zit en weet waar het is achtergebleven. Sorry John Milton, je had me er enigszins voor gewaarschuwd maar, ik zat niet op de tijd te letten en ik heb wel gewoon een slaapschema .
Prachtige film om te volgen, waar we de 18-jarige Star volgen die een nogal tragisch leven leidt, en o.a. door de afval zit te ploeteren om iets waardevols te vinden, ziet Star een groepje langsrijden in een wit busje die direct haar aandacht grijpt, en ze is vooral in de ban van de charmante Jake. Star besluit haar leventje om te gooien en wil zich aansluiten bij de groep hippies die eigenlijk een perfect leven lijken de leiden.
Ik vond de manier van filmen prachtig, alsof je er midden in zit. Toch miste ik wel wat diepgang, of misschien een iets interessanter verhaal. Met vlagen kon ik er niet echt wat mee, al voelde ik wel een indirecte boodschap binnen deze film. Want hoewel het leven van andere prachtig lijkt, ben je vooral zelf de gene die een beter leven voor jezelf kan maken. Star koos dan wel de vrijheid van de rondtrekkende groep, duidelijk was het niet altijd dat gene wat ze zocht.
Maar, het blijft een film die je wel wilt uitzien, en je blijft het ook uitzitten. Nergens had ik het gevoel dat het me te lang duurde, en dat is best komisch aangezien de enorme tijdlengte die deze film met zich mee draagt. Vooral een leuke sfeer die er hangt, en dat neem je zeker mee met je als kijker. Maar, zoals ik al zei; misschien met vlagen wel iets meer van verwacht.
"They'll send you to the Gulag, like your father."
"Well, it's a family tradition, isn't it?"
Eigenlijk kan ik concluderen na deze film dat onderzeeër films gewoon niet gemaakt zijn voor mij. Ik kan er gewoon geen plezier uit halen, vind het vaak tergend saai en onwijs langzaam, en dat gevoel had ik wederom hier ook. Er zijn wel enkele films waar ik nog van kan genieten maar, ik merk dat het toch vaker negatief dan positief is. Ook deze K-19 deed me allemaal maar weinig. Ik zette hem ook puur op omdat Bigelow hier de regie had, en ik die mooi mee kan nemen voor de challenge maar, daar is ook wel alles mee gezegd.
Overigens wel een sterke cast, ik bedoel Neeson en Ford weten er op zich wel wat van te maken. En ik moet zeggen dat het stukje waar ze die nucleaire reactor of wat het ook was moesten onderhouden of vervangen was nog wel leuk was om te volgen, al was dat in mijn ogen wel één van de weinige scenes in de film die überhaupt leuk was om te volgen.
"You have more computing power in your pocket than NASA did when they put a man on the moon, but you use it for mostly texting and Facebook. This is why humanity's doomed."
In 2016 bracht regisseur Justin Dec een short film uit onder de zelfde naam als deze film. Eigenlijk een pilot die blijkbaar goed aansloeg, waarna men er een potentiële horrorfilm in zagen en we nu ook een 90 minuten versie hebben gekregen. Deze film is mij in 2019 helemaal ontgaan, wat ik eigenlijk best vreemd vind want dit zijn nou die typische horrorfilms die ik samen met vrienden of mijn vriendin zou hebben gekeken. Neemt niet weg dat het nu nog steeds een vermakelijke horror film was.
Deze film kwam ik tegen, eigenlijk toevallig toen ik de nieuwe aanwas van Amazon Prime aan het bekijken was. Het sprak me direct aan, en ik had eigenlijk ook een vrij slecht tussendoortje verwacht die eigenlijk niet zou bevallen. Maar de film heeft het tegendeel bewezen, en ik heb eigenlijk een onwijs leuke horrorfilm gezien die gewoon met vlagen echt goed spannend kon worden. De jumpscares in deze film waren zelfs effectief, want ik schrok toch twee keer enorm. Heerlijk, ik ben dat eigenlijk niet echt meer gewend om dat in mijn eentje te kijken op mijn kamer, en dat het zo zou werken.
Daarnaast kent de film best een leuk portie gore, niet al te heftig trouwens. Is de CGI best aardig gedaan, en is de film vooral sfeervol, en daar wint de film het voor mij wel echt! Ik vond die demoon er nog best leuk uitzien maar, de film overwon mijn hart wel echt door de gebruikte scare momenten die deze filmt kent!
Erg leuk, zeker voor een avondje wegkijken met een vrij makkelijke film daar past deze film wel echt tussen hoor. Het is natuurlijk geen hoogstaand werk, en nergens heel bijzonder of uniek maar, de uitvoering is best leuk. Duidelijk een geslaagd project van Dec, die op het einde al wel schreeuwt naar een vervolgdeel maar, geen idee of ik daar op zit te wachten..
Alternatieve titel: Slash, 5 maart 2025, 00:34 uur
"Eat my shorts, tampon breath!"
Mwah, wel erg matig dit hoor. Ik hou normaliter wel echt van dit soort B-projectjes uit de jaren tachtig, al neigt deze film wel meer naar een C-niveau. Je kunt overal aan merken dat het een amateurproject is geweest, wat in eerste instantie niet erg is maar, het mist ook de nodige passie. Want er zijn talloze van dit soort C-films uit de jaren tachtig, die ook een heel stuk leuker waren om te zien omdat de regisseur wist wat hij/zij met de film wou, een echt passieproject dus. Dat mis ik wel enorm bij Findlay die er voor zorgt dat ze een nogal smakeloze horrorprent creëert.
En begrijp me niet verkeerd, het idee is er wel en dat is opzich best leuk bedacht, alleen de uitwerking en uitvoering is allemaal wat minder. Genoeg bloot te zien trouwens, normaal gesproken weet dat zo'n type film nog te redden maar, ook hier lukte dat gewoon simpelweg niet. Enorm weinig gore, en stiekem ook wel een matig script hoor. Eigenlijk is er maar weinig om te bedenken wat deze film nou toch vermakelijk maakte. Toch blijf je kijken, en omdat het idee dus wel gewoon prima is, zie je ook wel weer terug wat men probeert te brengen met deze film.
Het zegt trouwens meestal nogal wat als de poster van een film interessanter en mooier is dan de film zelf .
Alternatieve titel: The Asset, 4 maart 2025, 01:08 uur
"You can't buy back your past, Anna, can't change where you came from, but you can change where you're going."
"Where would that be?"
Ik had nog nooit van deze film gehoord tot ik hem gisteren opeens voorbij zag komen tijdens het scrollen door 'Amazon Prime', en mijn aandacht werd eigenlijk direct gewekt door het meespelen van Maggie Q (wat dan weer heerlijk past in de challenge die nu bezig is). Dus het was niet lang twijfelen, en vrijwel direct deze film maar aan geknald. En ik moet zeggen, slecht was deze film zeker niet maar, daar is ook gelijk wel alles mee gezegd.
Nergens echt een heel bijzondere film. Het script is echt een gatenkaas, en weet eigenlijk ook helemaal nergens écht te boeien. En dat was overigens direct ook de fout van deze hele film, een film met genoeg potentie maar, ik vond de regie en alles achter de scherm toch wat lacking. Misschien dat het kwam omdat we destijds in COVID-19 tijden leefden, dat je het op die manier terug kan zien maar, echt indrukwekkend was het niet. En dat zorgde er overigens wel voor dat deze film toch ebst langdradig aanvoelde.
Maggie deed het overigens aardig, Samuel was vooral zichzelf en dat veranderd eigenlijk weinig en die twee zorgden voor toch nog wel een redelijk vermakelijke film. De film moest het duidelijk hebben van de actiescenes, die ik zelfs vaak nog wel wat matig vond Maar, laten we dat maar even voor wat het is.
"Dollars are like small fish, difficult to catch, but not to be thrown back except as bait for something bigger."
Vergeleken met mijn onderbuurman (JM ) heb ik wel van deze film gehoord, en staat ook een behoorlijk lange tijd al in mijn kijklijstje. Nooit echt de moeite genomen om hem te kijken eigenlijk, dat dan weer wel. Tot ik van de week via Letterboxd de melding kreeg dat deze film op 'Amazon Prime' was toegevoegd. De keuze was eigenlijk vrij snel gemaakt, en voor dat ik verder ga met deze challenge, wou ik toch wel erg graag deze nog zien. De overige films die er op waren gekomen bewaar ik rustig voor later, of dat deze maand of volgende maand of later dit jaar gaat worden, zien we dan wel weer.
Inderdaad een erg sfeervolle misdaadfilm, waar we nu eens de Chinese gangsters uit 'Chinatown' volgen. Een keer iets anders dan de Italiaanse maffia in New York, de Chinese gangsterfilms liggen mij sowieso ook wel, en ook deze film kwam aardig in de buurt. Het start allemaal vrij goed, erg strak gefilmd en het verhaal werd rustig maar, zorgvuldig en uitgebreid aan je uitgelegd. Maar, misschien soms ook iets té uitgebreid en daar ging het voor mij toch wel een klein beetje fout. Ik had toch echt een actievolle film verwacht maar, dat actievolle mag je er van mij ook wel uit laten. Want hoewel de film prachtige actiescènes kent, was het in mijn ogen wel iets te weinig, en naar mate de film het einde naderde werd het voor mijn gevoel ook een stuk rommeliger, echt zonde!
Mickey Rourke is trouwens erg sterk in deze film maar, jeetje, hoe vaak ik wel dacht dat ik naar Bruce Willis zat te kijken vond ik niet normaal. Misschien ligt het aan mij, ik connecte hun iets te vaak met elkaar. Leuke rol van Rourke trouwens, zo kom ik er nog maar eens achter dat ik helemaal niet veel van zijn werk ken, en dat wordt denk ik ook maar eens tijd, want er staan prachtige titels op zijn naam. Ook John Lone deed het echt heel erg goed, prachtige charismatische toevoeging die deze film wel echt kon gebruiken.
Dus ja, zeker weten wel mee vermaakt maar, ik denk dat ik op sommige fronten toch iets anders óf iets beters verwachtte. Maakt dit overigens totaal geen slechte film, want ik heb de avond nog prima kunnen vullen met deze film!
"There were two times I felt truly happy. First, the day I met Josh; second, the day I killed him.”
Ja, heel leuk dit! Ook precies een film die volledig in mijn huidige straatje pas en waarvan ik ook meer dan tevreden over ben dat hij met al 200 stemmen gewoon een goede voldoende scoort. Laten we eerlijk zijn, heel baanbrekend is het inderdaad niet maar, genieten vind ik dit wel. Wellicht dat het mij ook zo goed past omdat ik de huidige maatschappij heel makkelijk kan schalen onder dit soort films, ik zie dit soort seksrobots al wel meer verschijnen in de toekomst, en ben bang dat dit zeker met de huidige generatie een ding kan worden, laat staan de volgende generaties over vijfitg jaar or so, damn.
Companion is een prachtige thriller met hele leuke horroraspecten. Verwacht geen gore spektakel of heel veel bloedvergiet, ruw is de film wel zeker. Spannend kon de film zeker wel worden, ik vond de komische aspecten toch ook heel vermakelijk. Verhaal gewijs dus inderdaad niet een bijzonder spektakel, wel heel leuk om te volgen verder. Het concept vond ik misschien het meest geslaagd in deze film, leuk!
Sophie Thatcher speelt echt een heerlijke rol als Iris! Fantastische toevoeging maar, eigenlijk vond ik de hele cast wel tof. Er valt eigenlijk niet veel meer over te vertellen. Zo heel veel speciale dingen gebeuren er ook weer niet en ik ben wel van mening dat een herziening in de nabije toekomst mijn stem wat gaat verlagen, voor nu ben ik best content en is dit de eerste klapper die ik dit jaar heb gezien maar, met wat we nog gaan krijgen is dit nog maar het tipje van de sluier. En ik ben overigens nog echt wel te spreken over een toekomst in dit soort films, love it so far!
.
. 
) heb ik wel van deze film gehoord, en staat ook een behoorlijk lange tijd al in mijn kijklijstje. Nooit echt de moeite genomen om hem te kijken eigenlijk, dat dan weer wel. Tot ik van de week via Letterboxd de melding kreeg dat deze film op 'Amazon Prime' was toegevoegd. De keuze was eigenlijk vrij snel gemaakt, en voor dat ik verder ga met deze challenge, wou ik toch wel erg graag deze nog zien. De overige films die er op waren gekomen bewaar ik rustig voor later, of dat deze maand of volgende maand of later dit jaar gaat worden, zien we dan wel weer.
