Ghostbusters (1984)

Ghostbusters is een Amerikaanse komedie uit 1984, naar een scenario van Dan Aykroyd en Harold Ramis.

Het verhaal is bekend: drie professoren die onderzoek verrichten naar geesten verliezen hun baan bij een universiteit. Om in hun levensonderhoud te kunnen voorzien starten ze een bedrijfje dat gespecialiseerd is in het opruimen van spoken. Ze vestigen zich in een voormalige brandweerkazerne, en hoewel hun uitvindingen om spoken te vangen nog nooit zijn getest, zijn ze redelijk succesvol.

Gisteravond zag ik deze film voor de eerste keer, en ik moet zeggen dat ik me prima vermaakt heb. De speciale effecten zien er vandaag de dag nog redelijk overtuigend uit, en Bill Murray speelt zoals altijd een geweldige rol. Helaas is verhaaltje wel een beetje mager, en ook de filmmuziek is aardig verouderd. Ondanks dat geef ik toch een ruime voldoende voor deze klassieker. 3,5*

Blijft lollig.

Ah, die ghostbusters blijven toch wel bij elke kijkbeurt leuk. Het heeft gewoon een bepaalde charme die nergens blijft vervelen en het verhaal, dat nu niet zo origineel meer is, is ook gewoon een leuk concept en blijft leuk om te volgen.

Murray is wel echt een leuke acteur, dat bewijst hij hier wederom opnieuw. Leuke droge uitstraling, maar ook de rest van het team is niet mis en zorgen met elkaar wel voor enkele komische momenten. Daarnaast is er aan slapstick ook duidelijk geen gebrek.

Weaver doet het ook prima, en alhoewel de film niet meer zo goed door de tijd is gegaan blijft het toch wel lekker lomp en vermakelijk. Vooral de reuzemarshmello is ook een scene waar ik van kan genieten. Leuke film dit.

Goeie film over drie wetenschappers die niet meer gefinancierd worden door de universiteit en een eigen bedrijfje beginnen. Een origineel verhaal met een prima mix tussen sciencefiction en komedie. Alhoewel verouderd, kunnen de special effects er nog prima mee door. Leuke personages ingevuld door een evenzo leuke cast (waarvan er twee ook verantwoordelijk zijn voor het script). Destijds een gigantisch succes en dat geldt ook voor de titelsong.

Een van de beste 'komedie-essemble-cast' films gemaakt naar mijn mening. Murray, Akroyd, Ramis, Moranis zijn subliem op elkaar ingespeelt, zelfs de suporting cast is enorm goed. Het verhaal is welliswaar luchtig en soms een beetje over de top maar de dialogen zijn uitmuntend en elke scene is een feestje op te kijken.

Eindelijk deze film eens gezien, die stond al héél lang op mijn wachtlijst zeg! En met dank eigenlijk aan Netflix voor het plaatsen van deze film, nu ik de kans had heb ik hem eigenlijk meteen aangepakt! De film uit de jaren tachtig laat zien dat hij gedateerd is vooral door een bepaald irritant sneeuwvlokjes laag wat zich constant blijft voortbewegen, soms best irritant.

Natuurlijk was de film voor die tijd echt waanzinnig, en dat was ook wel te merken. De effecten waren leuk, je kon natuurlijk aan alle kanten zien dat het nep was maar voor die tijd zag de film er best goed uit. Ik vond de spoken er leuk in gemaakt, de wolven of wat het ook waren gingen wel wat achteruit qua netheid maar het stoorde niet.

Eindelijk leer ik ook wat meer kennis maken met Murray, die ondanks dat ik hem nog niet zovaak heb gezien in films wel binnen weet te komen en dat zal ongetwijfeld ook een beetje door zijn film karakter komen maar wat was deze beste man een droogkloot, geniaal! De rest van de cast deed het leuk maar nergens werd het echt héél erg bijzonder. Het verhaal is ook wel leuk al vond het concept toch een tikkeltje leuker bedacht.

Vond de film opzich wel geinig, en begrijp zeker dat dit een blockbuster was met de technieken die ze hadden in de jare 80. De film kon mij helaas niet pakken, misschien had ik er teveel van verwacht.

Minder.

Vroeger, toen ze de cinematografische bliksemstraal net uitgevonden hadden, vond ik dit altijd een vermakelijke film. Ik koesterde een voorliefde voor spoken en geestverschijningen en had toen ook nog niks tegen zwak opgezette verhaaltjes, zo lang ze maar genoeg humor bevatte.

Jammer genoeg is de humor ook een beetje verjaard. Murray is nog altijd een aangename droogkloot, al lijkt hij wel een beetje vast te zitten in de verkeerde film; zijn grappen vinden weinig weerklank bij de algemene toon van de film of medespelers. Verder een typische kindvriendelijke jaren '80 blockbuster met voor een komedie toch flink wat budget lijkt het. Het zal drie-en-eenhalf decennium geleden best een spektakel geweest zijn, nu de effecten tot cheesy charme gereduceerd zijn, kan het hoogstens een glimlach hier en daar ontlokken. Logisch wel dat bepaalde designs zoals de pakken, backpacks, auto, logo en uiteraard de spoken zelf een stroom aan merchandise hebben voorgebracht. Je wilde dit als kind maar al te graag op je broodtrommeltje hebben.

Ook de oorwurm van een theme song is zoveel jaren later nog altijd zeer herkenbaar, maar dan met de allure van die irritante reclame van vroeger. In de film storend aanwezig; net als de rest van de film ontworpen om pakkend te zijn maar uiteindelijk niet meer dan de zoveelste gimmick in deze lappendeken van een film.

Niet héél erg irritant, maar aanzienlijk weinig overgebleven om van te genieten of nostalgisch warm van te worden. Puntje aftrek 2*

Wat een ontzettend slechte reactie, het is een oude film.

Zelfs na 35 jaar nog steeds een geweldige film, dankzij Netflix weer een keer gekeken en blijft vermakelijk. Je moet het alleen wel bekijken als een 35 jaar oude film.

jij zegt dus dat alle oude films per definitie gedateerd en infantiel (mogen) zijn.

Dat zeg ik helemaal nergens dat is iets wat joj verzint.

Ben het daarmee volledig eens. Wat een leuke cast, stuk voor stuk grootheden van het genre komedie uit de jaren '80. Bill Murray als slijmerige vrouwengek werkt echt op de lachspieren. Ook Sigourney Weaver doet het goed in een komedie, en ze is erg verleidelijk in deze film. Het lijkt misschien wat overdreven dat zich in haar ijskast een hele demonenwereld schuilhoudt, maar laat maar eens een geopende melkdoos enkele maanden staan en kijk wat er gebeuren zal. Zoals anderen reeds opmerkten, zijn de visual effects over het algemeen mooi voor een film van 35 jaar oud. Een beetje cartoonish natuurlijk, maar dat heeft zijn charme.

Weaver: "That's the bedroom. But nothing ever happens in there."

Murray: "What a crime!"

Herzien

Ghostbusters en Gremlins zijn voor mij altijd onlosmakelijk met elkaar verbonden. Beide films kwamen in december 1984 uit in de Nederlandse bioscoop. Ik zag Gremlins 6 dagen eerder en vond dat met voorsprong de betere film. Kin het dan ook niet helemaal verkroppen dat Ghostbusters het grotere kassucces was.

inmiddels zijn beide films bijna de 35 jaar gepasseerd en ben ik datzelfde aantal jaren ouder. Gremlins zag ik vorig jaar en hoewel nog steeds leuk was de glans er wat van af. Al geef ik toe dat dat meer bij mij ligt dan bij de film.

Gister dus Ghostbusters herzien. Aangeschaft omdat ik de UHD voorveen mooi prijsje kon mee pikken en ik toch wel zin had m weer eens te zien. De film heeft immers geen onaardige cast en zit ook vol leuke ideeën.

Dat beviel goed! De film opent met een geestige scene rondom Bill Murray, nog steeds de beste van het stel, die in het metoo tijdperk nooit door de scriptreviews zou komen. Ik vond het leuk (al was het ook wel flauw). Maar verder heeft de film wat mij betreft de tand des tijds goed doorstaan. De effecten zijn soms crappy, maar hé, waarom zou een geest zich in full hd manifesteren? Maar de film is vlot, de vormgeving leuk en de grappen en personages best geestig en origineel.

Op een remake of reboot zit ik niet te wachten. Kijk dan liever deze nog een keer, vermoed ik.

4* en het gaatje met Gremlins is wat geslonken.

Erg leuke en grappige film. Erg goede passende muziek (zowel de songs als de instrumentale muziek van Elmer Bernstein). De film neemt zichzelf niet echt serieus en daardoor kijkt het geheel lekker weg. Het laatste stuk van de film is zelfs een beetje spannend. De special effects zijn anno 2020 wel wat verouderd, maar kunnen er wel mee door. Het acteerwerk van de cast kon beter, maar is ook niet heel slecht.

3,5*

Ghostbusters is voor veel mensen ongetwijfeld nostalgisch terugblikken naar de jaren '80. Aangezien ik pas in de jaren '90 het levenslicht zag, kan ik hier niet over meespreken. Ik zie vooral een behoorlijk gedateerde film zowel op vlak van humor en voornamelijk op het gebied van de visuele effecten. Voor die tijd uiteraard prima maar in het huidige tijdperk lijkt dit op een film zonder budget. Een fascinerend practical effect is wel de weg die helemaal openbarst in het midden van NY.

Ik heb een aantal keren moeten lachen, maar tegenwoordig lijkt me dit meer een familiefilm. De film zit vol met fantasierijke elementen zoals Sumerische godheden die niet echt hebben bestaan. Wat me ook opvalt is dat Bill Murray precies altijd 50 jaar oud lijkt. Zou hij er als baby ook zo uitgezien hebben? Het enige verschil doorheen de jaren is zijn haarkleur en ik heb hem eigenlijk nog nooit als grappig erkend. Vreemd genoeg lijkt hij altijd op te duiken in van die eerder absurde komedies.

De introductie is behoorlijk lang. Eenmaal dat Sigourney Weaver op het toneel verschijnt, ontvouwt het ware plot zich pas. Ghostbusters steunt bovendien ook erg op typetjes. Louis Tully vond ik als "nerd" het grappigste, vooral hoe hij zich keer op keer weet buiten te sluiten uit zijn eigen appartement. Als laatste zou ik nog haast vergeten het overbekende themalied te vermelden. Dit komt een paar keer terug, maar nu ook niet overdreven of storend. Ik kan het wel appreciëren, maar hoef het nu ook geen 100x te horen op een avond. Een 2.5*/5.

Matig.

Ghostbusters lijkt mij aardig te teren op nostalgie. Het heeft z'n status, maar het is nu pas dat ik hem zie en ik ben er niet bepaald van onder de indruk. Sowieso komt het aardig gedateerd over, hoewel dat op zich nog z'n charme kan hebben. Maar dat geldt voor de special effects. Ook de humor komt immers gedateerd over en die kon ik echt niet smaken. Die is m.i. erg zoutloos. Bovendien bakken de leading men er niks van. Zeker zo'n Bill Murray; daar waar z'n tegenspelers nerd blijven, mag hij een wat droogkloterige womanizer spelen. Dat gaat hem absoluut niet af, terwijl ik toch net van hem wel wat had verwacht.

Bon, anderzijds kijkt de film niet onaardig weg. Er zit nog net genoeg amusement in, met dat rare verhaaltje met poortwachters e.d. Het levert in ieder geval in al z'n dommigheid nog wel wat vermaak op. De Marshmellow op het einde slaat daarin natuurlijk alles.

2,5

Stond als klassieker al lang op mijn lijstje om eens te zien en het viel helaas niet mee. Erg verouderd op vlak van special effects, weinig inspirerende hoofdrolspelers en een net ok verhaaltje. Murray is eerder irritant dan grappig. Komt me over als een film die indertijd een fijne indruk naliet en momenteel nog teert op zijn nostalgische waarde. Alleen is het voor mij de eerste keer dat ik hem zie, en wat overblijft is dan ook een matige film die gedateerd overkomt.

Weer eens in de herkijk. Het blijft een stukje nostalgie, en iets wat je zonder veel moeite lekker weg kan kijken. Een leuk concept, maar toch ook wel een hoop beperkingen - en dan denk ik vooral aan de soms wel heel flauwe typetjes (volgens mij heeft Rick Moranis nooit iets anders gespeeld dan de flauwe nerd die hij ook hier is), en een plot waarbij we maar twee of drie keer de Ghostbusters in actie zien terwijl ze schijnbaar wel nationaal beroemd zijn. Ook de eindconfrontatie met Gozer heeft een grootse opbouw, om dan vervolgens uit het niets over te zijn. Alsnog heb ik me prima vermaakt hoor, maar ook als Hollywood-schlock heeft deze kinderfilm wel z'n beperkingen. Al zijn de gedateerde special effects dan wel weer grappig.

Pure nostalgie al heb ik Ghostbusters destijds niet suf gedraaid. Viel me na al die jaren eigenlijk wel wat tegen. Grappig vond ik het zeker niet en ook qua entertainment geen echt wow-gevoel gekregen. De soundtrack blijft echter wél geweldig met die typische eighties beat.

Vooral het matige sullige niet overtuigende trio speelde me parten. Zelfs de hier irritante Murray niet, net als de anderen zoals Aykroyd overtuigden niet. Om dan toch binnen het "horror komedie genre" te blijven uit die tijd, had ik het toch meer voor Gremlins.

Vandaag de dag toch een hemelsbreed verschil met wat we voorgeschoteld kregen aan geesten. Nogal cartoonesk bij momenten. Ook die pakken en apparatuur waarmee ze rondlopen, op zich wel fijn, maar je moet vandaag de dag moeite doen om ze voor lief aan te nemen.

Ik had het ook niet over de remake. Ook nog niet gezien trouwens en ook niet onmiddellijk van plan

Had het over de effecten in het algemeen. Neen, CGI zorgt zeker niet voor betere cinema. Alleen denk ik wel dat die belabberde effecten van de eighties wél hun charme hebben, deel uitmaken van de nostalgie, maar dat het toch steeds wennen is aan de simpele kartonnen doosjes met lampjes en antennes.

De remake is belachelijk slecht, door een waardeloze cast, maar ook ik had moeite om deze eerste Ghostbusters goed te vinden door de belabberde effecten. Het is een film die pop-cultureel gezien een enorme legacy heeft, maar die als je de film neutraal bekijkt vrij middelmatig op bijna elk vlak is, behalve originaliteit en design.

Die remake kun je beter overslaan.

Ryan & Rick Moranis - YouTube

Na al die jaren is hij terug.

Rick Moranis

Na al die jaren, gisteren herzien en dit was niet wat ik had verwacht. Als je kijkt naar de ontwikkelingen op filmgebied loopt deze film met de trucage ver achter. Soms kan je duidelijk zien dat er dubbele montage gebruikt is maar het verhaal is vlotjes en goed te volgen.

Ik kan me nog herinneren dat de film in die tijd behoorlijk indruk maakte, er was een hit in de top-40 met het nummer "Ghostbusters", veel merchandise wat goed verkocht (t-shirts en jasjes) en 3 films, waarvan eentje in 2016 een remake was. Volgend jaar kom nr.4 uit: Ghostbusters: Afterlife (2021)

Alternatieve titel: Ghostbusters: Legacy, Ghostbusters: Afterlife (2021).

Vanaf 10 juni 2021 in de bioscoop.

Films die wij nog wel eens willen zien, geven we minimaal een 7,

Films die we niet weer willen zien maar toch een redelijk verhaal en filmmontage/acteursspel bevatten waarderen we met maximaal een 6,5.

Films die we niet leuk vonden, zitten bij onze waardering beneden de 5.

Ondanks onze kritiek vonden wij de film "Ghostbusters" dusdanig leuk dat er wel een 7 als waardering mag worden gegeven!

Ik weet niet of je de namen van de goden uit Mesopotamië bedoelt of dat ze echt niet voor die mensen bestaan hebben. Sumerische goden waren er veel in het vierde millennium voor onze jaartelling.

Hier enige links:

Lijst van Oosterse goden, helden en godsdienstige begrippen - stilus.nl

Sumer - Wikipedia - nl.wikipedia.org

Voor de rest ben ik het wel met jou eens, in die tijd waren de effecten goed, heden is het erg gedateerd.

Maar omdat het jeugdsentiment is prikken wij daar doorheen en nemen de film zoals hij is. De dames die in 2016 "Ghostbusters" nogmaals speelden, zitten in een technisch mooiere film maar dit verhaal uit '84 is beter. Vinden wij.

Je hebt van die zaken die alleen maar in de jaren 80 mogelijk waren. Ghostbusters is daar een mooi voorbeeld van. De outfits, de decors, het creature design, de belichting en natuurlijk dat catchy themanummer… Hoe fout ook, het plaatje klopt volledig. Natuurlijk dankt deze film zijn succes ook aan de geweldige rol van Bill Murray en aan de gekke dialogen, maar het is de 80s-saus eroverheen die van Ghostbusters een klassieker maakt.

De film heeft natuurlijk ook zijn gebreken. De effecten ogen gedateerd en - zeker naar het einde toe - behoorlijk campy. Het verloop is vrij voorspelbaar en er had wat mij betreft makkelijk een kwartier uitgeknipt kunnen worden… Maar goed, ik heb me zeker vermaakt. 3,5*

Ik zag er stukjes uit toen ik jong was, en vond het toen wel lollig. Nu eens teruggezien en het was een volledige waste of time.

Als je geen fan bent van het 'je moet het in zijn tijdsgeest kunnen zien'-argument: mijdt deze film. Anno 2021 is er geen hol meer aan.

Well, there's something you don't see every day.

Film die ik ongetwijfeld ooit ergens eens gezien heb, of anders verwar ik hem met deel 2 waarvan ik het zeker weet. Bij uitkomst zal het zeker niet geweest zijn aangezien ik toen nog te jong was. Van de tekenfilm was ik op een gegeven moment wel een groot volger en kan ik me daarom nog goed herinneren. Onnodig te zeggen is de film dan ook pure nostalgie, sentiment en bovenal heerlijk herkenbaar.

De film start nochtans met een toon die vooral naar komedie neigt en Bill Murray valt meteen op als leading man die op sarcastische wijze de boventoon voert en ook nog the lady's man uithangt. Een rol die hem prima ligt. Tussen alle quasi serieuze optredens van de mannen broeit er iets groters in New York City, iets dat een handje geholpen wordt door een gemeentefunctionaris gestalte gegeven door William Atherton die zoals vaker de galbak speelt.

Een opbouw naar een aardige eindfase is het gevolg met de nodige speciale effecten en swung. De sfeer is definitief wat duisterder, desondanks is de eindoplossing wel erg snel bedacht en uitgevoerd. Maar dat kan de pret niet drukken want Ghostbusters is een uitermate vrolijke, komische en vermakelijke film die natuurlijk verouderde speciale effecten heeft maar met een beetje goodwill nog prima voor de dag kan komen. Ghostbusters is daarom gewoon lekker en een icoon uit de jaren '80 met de herkenbare tune, Slimey, het pand, de ambulance met dito sirene en een prima cast. Op naar deel 2 wat mij betreft.