Meningen

Van Medem mag je veel verwachten. Qua concept leek het echt mijn ding maar de uitvoering van Medem laat zeer te wensen over. Het begon zoals ik verwachtte erg fijn. Sfeervol, minimalistisch, erg fijne chemie tussen de twee vrouwelijke leads en aangename speelse conversatie. Dat verandert al snel als het kat- en muisspel in werking treedt en dat haalt heel de film onderuit. Volledig willekeurig en zie ook totaal geen artistieke visie hierachter.

Allemaal leuk en aardig, twee naakte vrouwen die in een hotelkamer los gaan. Al wordt hun "romance" naarmate de film vordert steeds ongeloofwaardiger. Dat wordt ook prima geillustreerd door de reviews hier, het gaat dan voornamelijk over het naakt of hoe opgewonden ze hier van worden, iets inhoudelijks is er niet te vinden. Cinematografie ook te conventioneel. Tegen het einde aan maakt Medem het helemaal bont, geen flauw idee wat ie daar nou mee wou. Die Alba is ook helemaal krankjorum.

Nooit leuk van een koude kermis thuis komen van een film waar je veel van verwacht. Platvloers, vlak en vervelend. Een slechte lesbische take op Before Sunrise en filmtechnisch heeft het ook vrij weinig te bieden.

Heerlijke film natuurlijk.

Tuurlijk is Gere perfect op zijn plaats als sympathieke kerel en die Akita's zijn gewoon hele schattige beestjes. Als een trots eigenaar van een hond, waar ik erg gek op ben, was dit een film die ik niet kon missen natuurlijk.

Heerlijk kabbelend tempo in de eerste helft. Er gebeurt vrij weinig maar heerlijk om het personage van Gere een band op te zien bouwen met de Akita en met hoeveel liefde hij tijd doorbrengt met zijn trouwe viervoeter.

In de tweede helft dient het drama gedeelte zich aan, erg dik aangezet maar o zo effectief uitgewerkt. Voor hondenliefhebbers/eigenaars lijkt het me haast onmogelijk het hier bij droog te houden, want wat zijn er een hoop aandoenlijke scenes. Heel aandoenlijk om dat beestje constant te zien lopen naar het station, hoe erg zijn fysieke ongemakken ook zijn en een prachtige illustratie van hoe loyaal honden zijn.

Een ideale film voor kijkers die geen emotionele blokkades hebben en die hun ziel even lekker kunnen reinigen bij deze film.

You need a pole for that flag?!


Het gebeurt mij zeer zelden bij comedies maar er zijn van die comedies die zich enorm onderscheiden van de mediocre titels die er massaal uit de grond schieten. Ik ben ook behoorlijk kieskeurig als het op comedies aan komt maar als het raak is is het ook echt raak. Ook zo bij deze Hall Pass, zoals verwacht ook met deze thematiek.


De kracht zit voor mij vooral in de thematiek en het herkenbare. De discussies doen mij vaak ook denken aan die van mij en mijn verloofde, al is zij er veel minder uptight over dan het personage van Fischer in Hall Pass. Ik ben gezegend . Vooral erg leuk om Sudeikis te horen braggen dat zijn checking out system zo flawless is maar tuurlijk hebben vrouwen dat gewoon door. Herkenbaar. Echt tonnen vol leuke grappen, niet echt veel dijenkletsers maar de kracht zit 'm vooral in de subtiliteit, en op momenten het gebrek daar aan.


Veel leuke pick-up lines, hilarische WTF situaties en seksuele references. Dat segment in het huis van Ed is echt hilarisch en dan die fake rack van Milano . Veel leuke grappen dus en ook wel wat gedurfde keuzes. Zoals de black/white cock scene, take that whitey's, the truth hurts. Het onvermijdbare moraal van het verhaal blijft onvermijdelijk maar de Farelly bros. weten het tot op het minimum te houden en het niet drammerig maar behoorlijk sympathiek te brengen. Flinke dosis eye candy ook (Nicky Whelan )


Hilarische WTF momenten, heerlijke delivery, fijne seksuele references, een erg fijne cast en dito personages. Eindelijk weer een comedy die zich weer kan mengen bij dat selecte gezelschap favorieten. Eindelijk doen de Farelly bros. het dan ook voor mij, voorheen vooral erg slecht werk en één mediocre titel (Shallow Hal). Way to go guys.

Erg onderschat deel van de Halloween reeks. Erg goed deel en wat is dit toch een geniale reeks. Michael Myers, dat deuntje, dat heerlijke acteerwerk van Pleasence en in navolging van deel 2 gooien ze er hier ook gewoon weer een rondborstige dame in.

Dat Halloween thema van Carpenter is natuurlijk briljant en werkt enorm sfeerverhogend. En ondanks dat de kills van Myers eigenlijk pretty lame zijn, wil dat de pret niet drukken. De aanloop naar die kills blijft geweldig. Danielle Harris' personage is wel een beetje jammer maar goed. Weer heerlijke jaren 80 cheesiness, sterke soundtrack, leuke stereotypering ook en de sfeer is weer weergaloos. En ja, Kathleen Kinmont en dat einde .

Net als deel 2 op 1 deed, is 5 ook een letterlijk vervolg van deel 4. Doorgaan waar we gebleven werden maar waar 2 het hoogstaande niveau wist vol te houden, lukt dat deel 5 niet. Het goede onderhoudende plot van deel 4 wordt hier enorm onderuit gehaald door ongeloofwaardigheid. Meyers doet zijn werk weer prima en blijft een geweldig horror icoon maar qua sfeer toch weer een stuk minder en ook de personages zijn hier veel minder leuk. De terugkerende stalkscenes zijn welkom maar helaas zijn de toffe scenes heel zeldzaam en weet het tempo redelijk vaak te stokken, erg jammer.

Lang geleden dat ik deze zag, en hij was veel beter dan dat ik me herinnerde. Een zeer waardig vervolg.


Al ben ik niet helemaal blij met de makeover die het Halloween theme heeft gekregen maar wat is die tune toch sfeerverhogend voor de Halloween films, ook al klinkt het in dit deel nogal bionisch. Dat masker van Myers ziet er wat lelijk uit, aardige kills maar door mijn zwak voor campy eighties slashers valt er toch weer veel te genieten. Typisch eighties sfeertje (voelde soms net aan als een Friday) en die heerlijke stereotypes. Allemaal leuk dat Curtis wordt gebombardeerd tot horror vixen maar die titel gaat toch echt naar Pamela Susan Shoop als slutty nurse Karen . Zo rijk bedeeld zie je ze niet vaak in jaren 80 slashers .


Geen benoemenswaardige kills, al zitten er wel wat leuke in. Met name die in de tub, erg pijnlijk. Maar de horror van de jaren 80 moet het ook vooral hebben van zijn stereotypes, non-functional nudity en sfeer, en die staan in Halloween 2 weer als een huis. Al mocht Myers wel iets minder clumsy zijn, hij komt zo niet echt over als een ruthless killer. Erg aangenaam vervolg en niet veel minder dan het geniale origineel.

Rob Zombie heb ik als Director erg hoog zitten. Puur door zijn meesterwerken The Devil's Rejects en House of 1000 Corpses. Zijn imago komt wel serieus in het gedrang aangezien hij Michael Myers en de hele Halloween serie door het slijk haalt.

Michael's revelatie had natuurlijk nooit getoont mogen worden en vooral niet op zo'n anti-climax manier als deze, verhaaltechnisch is het ook allemaal erg slordig en ook die typische Halloween sfeer is hier totaal verdwenen.

Maar los gezien va nde Halloween serie is dit toch wel een degelijk filmpje. Full frontal kills, regelmatig wat aangenaam camerawerk en ook visueel is er af en toe iets interessants te aanschouwen. Jammer dat ie zich buiten de wetten van het Halloween universum bevindt, hij breekt flink wat regels en als hij over de schreef gaat komt hij niet met een even goed of beter alternatief op de proppen. Ook die Strode is veel te hysterisch en dat gaat na een tijd wel enorm irriteren.

Als horrorfilm wel degelijk maar een totaal onwaardig Halloween deel. Mocht er nog een remake deel komen dan maar hopen dat Zombie niet de touwtjes in handen krijgt.

Degelijk filmpje maar de titel Halloween III is natuurlijk funest voor een film als deze. Ik snap de gedachte aan deze Meyers-loze Halloween dan ook totaal niet.

Best wel een aardig filmpje verder, met een echte Carpenter atmosfeer. Lekker ongeloofwaardig verhaal, die madness in small town storylines vind ik ook altijd wel erg cool, lekkere foute lines en allerlei andere 80's cheesiness. Ondersteund door een zeer subtiele soundtrack. Best genoten, al haalt het niet bij het overige Halloween werk en de makers sneden zichzelf in de vingers om dit deel 3 te noemen.

Iets beter dan het eerste deel maar nog steeds onleuke rommel van de bovenste plank. Als ik iets onbegrijpelijk heb gevonden de laatste jaren in filmland is het wel dat er daadwerkelijk mensen die dit grappig vinden, laat staan een heleboel. Zo heb je zaken die totaal niet uit te leggen zijn, zo ook het gevalletje The Hangover.

Phillips moet zijn eerste fatsoenlijke comedy ook nog afleveren en ook daar ligt het probleem. Met Galifianakis en Cooper heb je in de main cast al genoeg potentie en ook Jeong is bijna altijd leuk. Dan heb je nog Giamatti achter de hand, fijn rolletje van hem ook. Maar het schrijfwerk is gewoon tergend slecht. De 'situaties' missen wtf momentjes, zijn nergens bizar al zijn de geforceerde pogingen daartoe wel duidelijk, alleen falen ze keer op keer pijnlijk. Dat met die tranny was wel aardig en heb ik een zwak voor Bangkok. Ondanks deze troeven wordt het toch een pijnlijke zaak.

Weer vooral niet leuk, t.o.v. het eerste deel is de creativiteit nihil, Phillips herhaalt dezelfde niet grappige trucjes en heeft maar weer bevestigt een ongetalenteerde nobody te zijn. Nee, gauw vergeten.

Tegenvallend, overrated en erg braaf.

Dat zijn de drie woorden die het eerst in me opkomt. Vanaf het begin dat deze in de bioscoop kwam is hij in de armen gesloten door recensisten en filmfans. Een film voor het grote publiek dat zeker maar ook een beetje het niveau van het average filmpubliek.

Het concept is al vaker gedaan en The Hangover doet een gooi, en met vooral Bradley Cooper doen ze een leuke gooi maar helaas is hij het enige positieve aan de cast. Galifianakis valt nog het meest door de mand, een schreeuwerd die eigenlijk elke keer weer pijnlijk ongrappig is maar ik moet zeggen dat de grappen eigenlijk ook totaal niet goed geschreven zijn. Een Rogen had hier toch meer mee gedaan.

Ook de zogenaamde hilarische situaties is een gegeven waar deze vele Vegas comedies ook mee op de proppen komt maar zo hilarisch is het eigenlijk allemaal niet. Phillips doe tte hard zijn best om over-the-top scenarios te bedenken dat het erg geforceerd aanvoelt. Op elk punt is The Hangover de mindere van BPV. Ook de typetjes die voorbij komen grossieren in niet grappig zijn en dat doet de film weinig goed (vooral Chow is eigenlijk totaal niet leuk). Cooper leukt het af en toe leuk op maar omdat het allemaal zo irritant niet grappig is weet hij zijn topvorm niet te halen (die hij dus constant wist te halen in Kitchen Confidential). Al ligt dat niet echt aan hem, hij doet zijn best maar hij heeft te weinig om mee te werken.

Nee, erg overhypte comedy, grappen soms een hit maar te vaak een miss en BPV is eigenlijk op elk front leuker dan The Hangover.

Niet al te beste beurt van Joe Wright.

Een regisseur die zich onsterfelijk leek te maken door het briljante Atonement, maar mede door wat zielig commentaar richting één van mijn favoriete regisseurs Zack Snyder en nu dit, het kan snel gaan. Niet al te beste versie van La Femme Nikita. Erg rommelig, verhaal wordt heel pretentieus gebracht maar is wel heel erg voorspelbaar en nog belangrijker; niet best uitgewerkt. Wel erg rommelig op momenten, op narratief gebied één grote farce. Groot voordeel voor Wright is wel dat hij Saoirse Ronan aan zijn zijde heeft. Elke film die ik met haar zie zorgt weer voor dezelfde gewaarwording; wat kan zij akelig goed acteren. Hollywood's grootste talent zonder twijfel.

Qua concept best aardig maar Wright slaat hier de plank wel mis. Het tempo van het verhaal weet geen constant ritme te vinden, het verhaal is rommelig en bovendien zijn de actie segmenten soms echt lachwekkend slecht. Ook die muziek er onder . Ronan weet in die scenes nog te overtuigen maar Bana maakt er helemaal slapstick van. Niet zijn schuld, gewoon erg slecht geregisseerd. De cinematografie die de vorige Wright's zo typeerde, is nu ook helemaal verdwenen. Onaangenaam opvallend.

Ik had hier wel grote verwachtingen van maar helaas. Wright was iets teveel bezig met kritiek uiten op andermans filmpjes en dat zie je hier aan af. Veel pretenties maar Wright gaat hiermee plat op zijn bek en heeft het geluk dat Ronan hem overeind helpt. Het was weer een genot om Ronan aan het werk te zien, en ze maakt een fan van mij in deze niet al te beste film. Veelzeggend. Ik schrijf Wright nog niet af, daarvoor is Atonement een te groot meesterwerk maar dit is ver onder zijn kunnen.

Vooral gezien door de aanwezigheid van Cyrus en hopend op een aardig kinderlijk filmpje, is dit toch allemaal veel te suf. Acteren doet ze best leuk maar door de doelgroep van Hannah Montana wordt het allemaal behoorlijk suf, en ook begrijpelijk. Maar daardoor niet echt door te komen voor mij. Enige hoogtepunten zitten in de droge punchlines af en toe van Cyrus, perfecte timing soms. Swift doet overigens ook wel leuk mee. Maar dit is voornamelijk een kinderfilm dan familiefilm met als klein pluspuntje Swift en als een groot pluspunt Cyrus herself. Benieuwd hoe ze het gaat doen in The Last Song die dit jaar uitkomt. Dat lijkt me als volwassen kerel toch beter te doen.

Flinke meevaller. Waar dergelijke films altijd met alles de mist in gaan (ik noem een Abraham Lincoln: Vampire Hunter) doet deze tegen verwachtingen in alles goed. Met Hansel en Gretel heb je dan al een aardig fundement om zoiets op te baseren, Renner en Artington kunnen die ook met gemak dragen, sterk witch design, vlotte pacing en erg verrassend genoeg ook best bloederig.

Had toch een wat meer PG-13 film verwacht, het is tenslotte Hansel en Gretel maar Wirkolamaakt er gewoon een festijn voor volwassene van. Zeer solide sets en aankleding ook en de kostumering wat betreft Arterton mag van mij ook wel een prijs winnen. Verhaal is gewoon erg straight forward, geen gezeik met karakteruitdieping maar gewoon een action-packed met een enorm vlot tempo. Wat aardige one-liners erbij en je hebt perfect popcorn vermaak. Leuk.

Wel weer een aardige Shymalan.

Concept is zeer interessant alleen gaat Shyamalan er niet altijd even goed mee om. Hij lijkt veel kanten op te willen maar uiteindelijk weet hij geen keuze te maken welke kant hij op wil.

Acteerwerk is niet echt om over naar huis te schrijven. Wahlberg is niet goed maar weet soms nog wel een lach op mijn gezicht te toveren. Zijn zinnen komen er af en toe wel heel overacted uit en die scene met die plastic plant . Deschanel maakt het wel heel bont, geen bezieling, geluk heeft ze wel dat haar personage een botte expressieloze boerin is, die ze ook in elke film wel neerzet. Bovendien krijg ik bij haar altijd het gevoel of ik naar een echte "retard" aan het kijken ben, komt beetje wereldvreemd over.

Verhaal is redelijk vermakelijk en weet sporadisch heel mysterieus aan te voelen, helaas weet Shymalan die momenten niet lang vast te houden.

Toch wel redelijk vermaakt maar hoop dat Shymalan ooit het niveau van Unbreakable weer weet te evenaren.

Sterke Canadese slasher.


De sfeer is dik in orde en dat is het eerste al wat gelijk opvalt. Niet je standaard slasher personages en al snel wordt duidelijk dat je te maken hebt met een Giallo in vermomming. Erg sterke kills en ook het acteerwerk is zeer solide. Niet iets wat je verwacht en eist in een film als deze, maar het is mooi mee genomen. De sfeer wordt eigenlijk naarmate de film vordert steeds mysterieuzer.


Als kijker wordt je ook van het kastje naar de muur gestuurd van wie de dader nou werkelijk is. En na een dik uur heb je dan al weer te veel verschillende daders in je hoofd gehad. Thompson weet de kijker toch op een erg sterke wijze aan het twijfelen te brengen of een andere prime suspect aan te dienen. Einde vind ik dan wel enorm sterk, dezerdagen misschien niet zo bijzonder maar destijds was dat het wel. Thompson was zijn tijd ver voor uit. Ook hoe hij speelt met de toestand van Virginia vond ik heel sterk.


Het einde wordt trouwens wel heerlijk over the top gebracht maar tegelijkertijd ook erg disturbing. Dan krijg je in een korte mum van tijd even een aaneenschakeling aan twists te verwerken . Had voor mij niet gehoeven maar een minpunt vond ik het ook niet. Na het einde besef je pas hoe erg fijn het kleine anderhalf uur aanloop was naar deze finale toe. Erg sfeervol en origineel filmpje, die helaas wat ondergewaardeerd is.

Toch een aangename verrassing. Yates en Harry Potter tot dusver geen gelukkig huwelijk, op de eerste twee delen na waren de Harry Potter's van zijn hand de slechtste van de reeks. Hier weet hij dus het één en ander recht te breien, toch wel amen met Azkaban de sterkste van de reeks.


Het begin mag er wezen. Erg spannend, visueel de juiste toon, ook wat duisterder dan voorheen en als de hoofdpersonages afscheid nemen van hun ouders vond ik erg mooi gedaan. Vooral bij het personage van Watson met haar Amnesiaspreuk. Toch al een vroeg kippevel momentje, maar dat komt ook wel omdat ze zo lief triest kan kijken. Daarop volgt een best spannend opening segment, fijn begin.


Het grote probleem van deze film en heel de reeks is de humor. Zo banaal, en haalt het niveau behoorlijk omlaag. Als je dat weg laat, dan zou je pas echt een dijk van een film hebben. Wel een aantal erg indrukwekkende scenes, zoals de scenes in de post-apocalyptische setting, Godric's Hollow en het animatiestukje over de 3 brothers. Erg leuke vondst die laatste. Visueals waren op momenten ook wel erg sterk, ook het segment bij het vernietigen van dat gruzielement was best indrukwekkend. Waar Yates dat in het vorige deel alleen in het grot segment liet zien wat ie visueel in huis had, doet ie dat hier toch wel langer. Erg fijn. Een goed deel i nde HP reeks, die best epic aanvoelt en eigenlijk constant het gevoel geeft dat de ontknoping nabij is. Het einde is een ideale voorbode voor het laatste deel straks in de zomer.

Mooi slot, en als film staat deze Harry Potter 7.5 ook als een huis.

Toch fijn voor deze reeks dat het toch met een bang uit gaat. Toch een reeks geweest van wisselend niveau maar als het goed was, was het dan echt goed. Visueel weer erg mooi, narratief verloopt het goed, pacing is sterk en ook het design is weer uiterst sterk. Enig minpunt is die typische blockbuster humor, niet leuk.

Deathly Hallows is duidelijk in tweeën gesplitst en overduidelijk dat je nu naar de tweede helft van een film zit te kijken. Dat boeid niet, dat betekent dat je van A tot Z gewoon een achtbaanrit hebt zonder opbouw. Narratief loopt het enorm lekker, pacing is constant en ook wordt het verhaal is treffend verteld. De film kent toch een aantal erg mooie scenes, die veel puntjes aan elkaar knopen en ook op gebied van special effects is het weer top notch.

Van zo'n einde verwacht je ook dat het wat episch aanvoelt. Als niet fan heb ik dan ook een gevoel dat dat epische slot er met deze 7.5 is gekomen. Battles ook erg sterk, solide effects maar de grootste troef is toch vooral constantie. Sterk deel, en wat mij betreft het beste deel uit de reeks. Helaas is dit niveau niet gehaald in heel de reeks, en was het vaker een miss dan een hit maar Yates weet dan wel het één en ander goed te maken. Al is het maximale lang niet uit deze reeks gehaald.

Een tegenvaller.

Film leunt iets te veel op simpele puberale humor en de coming of age drama was allemaal behoorlijk too much. Het had eigenlijk meer weg van een melodramatische soap. Qua kleurengebruik en op visueel niveau laat de film af en toe prachtige dingen zien, zeker de mooiste Harry Potter tot nu toe.

Naar het einde toe wordt het gelukkig wel wat meer Harry Potter en is die cave scene toch wel de scene die al die mumbo jumbo wel goedmaakt. Een beetje hetelfde verhaal als bij de vorige HP. Maar in zo'n film zitten er te weinig action packed scenes in en dat is jammer. Met al die komedie en coming of age sequences wordt Harry Potter flink tekort gedaan.

Al met al toch een aardig wegkijkertje maar helaas veel foute keuzes van Yates. Schijnt ie zelfs ook nog een battle op die school weggelaten te hebben, ik vraag me af wat daar de achterliggende gedachte van is .

What a genius! You do know the vibrator goes in your cooch and not your ear, right?

Tof filmpje. Mardi Gras is een leuke setting, en de aanloop naar de rode draad is daarom ook wel erg enjoyable. Ik ben altijd wel een sucker als zo'n groepje een trip gaan doen, altijd wel erg leuke stereotypical personages. De versierderige negro, de nerderige held, wat ander los vlees en de bimbo (en in deze film krijgen we er twee voor de prijs van één ). Best wel een leuk duo trouwens.

Erg leuke humor, cameo's en oneliners. En toch wel erg gelachen om het gekibbel tussen Misty en Jenna, hun waren erg priceless. Sfeertje is genietbaar maar de film moet het vooral hebben van de kills, lekker gross ook af en toe. Vooral die "jab rip" kill was erg tof. Origin verhaaltje van die killer vond ik niet zo interessant, ik heb het wel gehad met die killing misfigured rednecks. Al met al toch erg genoten.

Baby Jesus

Green flikt 't weer. Waar hij iedereen wist te verrassen met Hatchet verrast hij nu weer enorm met deel 2. Hij overtreft zijn voorganger met gemak. Heerlijk hoe Green van een simpele opzet toont hoe je toch iets bovengemiddelds kan maken. Zo hoor teen slasher te zijn.

Erg fijne cast, en dito personages. Gooi er nog twee horror iconen die een film met gemak kunnen dragen tegenaan en je hebt een solide basis. Waar Green met Hatchet vooral in uitblinkt zijn de gore, inventieve kills, de aanloop naar die kills en kleine details die van enorme waarde zijn. Neem nu bvb die insane neukbeurt die Layton aan Avery geeft . En die kills ook, briljant . Die post mortem stoten ook . Alle kills zijn van een enorm hoog niveau, waar ik in deel 1 echt een absolute favoriet had zijn ze hier allemaal van memorabel niveau.

Zo is Hatchet II weer een heerlijke horror, en weet Green te bewijzen dat ie geen one trick pony is. Ook de enige film waar de deformed hick geen storend element is. Ik begin met een hele dikke 4*, laat wat ruimte over voor herziening. Al is Hatchet II zeker 4,5* worthy. Zonder twijfel één van de beste horrors van de laatste jaren. Er zijn nog directors die het snappen.

edit: fuck ruimte voor herziening, halfje erbij. Waarom HII tekort doen.

Vervelend filmpje, al 1000 keer eerder gezien en zo 999 keer beter uitgewerkt gezien. Kish lijkt helemaal de controle kwijt te zijn, erg stuurloos en ik vroeg me soms wel af of hij zelf wist welke kant hij nou op wou gaan. Film is gewoon erg saai, de spanningsopbouw is echt slecht gedaan, het toewerken naar de kills is ook dramatisch en dan zijn de kills zelf ook nog eens off-screen. Jammer. Meester vind ik vaak door haar fijne appearance ook nog wel een meerwaarde maar ook zij is enorm vervelend in deze film. Einde is ook weer erg standaard, maar ziet er nog best aardig uit maar één minuut degelijke beelden op negentig minuten is wel enorm karig.

Miyazaki did it again!

Het heeft dan even geduurd maar ik heb 'm dan eindelijk gekeken terwijl die al jaren stof liep te happen.

Weer een heerlijke fantasierijke anime van Miyazaki, die hier toch wel meester in in. Typische Miyazaki lore weer ook, wat heeft die man toch een fijne fantasie. Mooie animatie, fijn kleurengebruik, originele en hartverwarmende personages en een toepasselijk luchtig verhaaltje. Vooral dat vuurtje Calcifer, erg grappig maar ook prachtig geanimeerd. Voor derest gewoon weer een aandoenlijk Miyazaki sprookje met Miyazaki lore, op en top genieten.

Wat een film blijft dit toch. De meest artistieke actiefilm sinds Hard Boiled, met heel veel stijl, geloofwaardigheid en een uitgebalanceerd geheel. Als MMA fan zijnde blijft Carano toch een absolute meerwaarde, en MMA vaardigheden maken een als gestileerde film nog gestileerder. Wat Soderbergh vooral goed doet is ondanks haar verleden het accent te veel op dat verleden te leggen. Carano mag acteren en het script staat ook als een huis.

Soderbergh laat zijn kleurrijke filters meer achterwege, wat ook erg goed werkt. Wat wel een gemis is is het ontbreken van een score van Cliff Martinez. Al is het verre van een dealbreaker, gewoon iets waar ik erg vertrouwd mee ben geraakt bij Soderbergh. Sterk script, en de vertelstructuur dient het concept met verve. Zeer gestileerde revenge film waar de choreo er nog nooit zo goed uit heeft gezien. Maar ook de setups zijn uitermate gestileerd. Pareltje.

Reuze meevaller voor een Boll eigenlijk.

Wel weer zo'n typische schoolkill film waar je eigenlijk alleen kijkt voor de laatste tien minuten. Het hoe en waarom ze zover zijn gekomen vind ik niet zo boeiend en allemaal wat sentimental mumbo jumbo. Lichtgeraakte tieners en tieners die weinig aan zelfreflectie doen.

Toch kijkt het allemaal lekker weg maar een "impact" zoals een Elephant ontbreekt een beetje bij deze film. Jammer.

Soms lees je bij een film toch wel erg onbegrijpelijke statements, zo ook lees ik hier wat commentaren over een slecht acterende Julie Benz. Fijn dat ik de "good acting" cut van Held Hostage heb.

Benz acteert enorm sterk. Verrassend dat ze hier ook ruimte voor kreeg, want had een totaal andere film verwacht. Ik had vooral een actiefilm verwacht maar tot mijn verrassing kwam er ook nog een emotionele nasleep segment van het afgespeelde drama. Aangename verrassing. Erg sterke performance van Benz dus, de ruimte die ze krijgt om haar emoties te tonen grijpt ze met beide handen aan. Totaal niet verwacht van Benz eigenlijk.

Voor de rest gewoon een geslaagde hostage film. Het hostage gedeelte is erg overtuigend, fijne spanningsopbouw ook en het acteerwerk doet de rest eigenlijk. Tegen het einde aan volgen er wat typische cliché's voor dit soort films maar worden nergens storend. De enige minpunten zijn misschien de onoriginaliteit, cliché's en niet altijd even duidelijk beeld als Benz de beest uithangt in haar lingeriesetje maar voor de rest een prima film en wel één van de betere in zijn genre.

Broodnodige cinema. Geweldig zal ik dergelijke films nooit gaan vinden maar nodig is het zeker. Geeft een veel getrouwer beeld en biedt veel meer impact dan elk nieuwbulletin ooit zal doen. Rauw en confronterend. Ik word vaak met dergelijke actualiteiten geconfronteerd, met alle ongemak die daar mee gepaard gaat. Ook heel sterk geregisseerd hoor.

Niet al te beste slasher.

Vooral erg saai. De conventionele slasher onderdelen zijn er allemaal, maar de uitvoering was wel zeer pover. Aanloop naar de kills zijn saai en zo ook de kills zelf. Tot mijn spijt ook te veel saaie segmenten die de film niet uit het slop weten te trekken. Blair, leuke meid, maar helaas te vaak bij dit soort rampzalige projecten betrokken. Een film die bewijst dat concept en uitwerking twee verschillende dingen zijn die hand in hand moeten gaan willen ze slagen.

Places to go, people to kill!

Ja, erg leuke film, erg ondergewaardeerd ook. Veel leuker dan de vorige Prom Night, al heeft het weinig meer van doen met het originele Prom Night concept. Mary Lou laat Carrie al de hoeken van de gym zien.

Prom Night 2 heeft eigenlijk alles en de balans is perfect. Erg heerlijek foute humor, de non-functional frontal nudity, de heerlijke campiness en een coole evil protagonist. Op elk vlak weet de film een bestaand concept top notch uit te werken. Mary Lou laat elke counterpart achter zich. Heerlijke surreal scenes ook, visueel ook best aardig. Die scene in de douche is echt briljant, en de transformatie van Vicky van koortrutje tot superslut is briljant. Aangenaam verrast vooral na deeltje 1. Erg onderschat.

Het stond al een tijdje op het programma maar helaas niet van gekomen. Ondanks dat ik een enorme Jessica Chastain fan ben. Typisch aas voor de academy's en het was toch allemaal vrij duidelijk dat dit een kanshebber ging worden. Weer zo clichematig en politiek correct. Het houdt niet over. The Help doet eigenlijk weinig bijzonders maar krijgt hulp van de cast. Want Spencer, Davis en oogappel Chastain maken erg veel goed. Dat kan zelfs Stone niet meer verpesten die wel erg solliciteerd naar het label miscast.

Al de racisme cliche's worden uit de kast getrokken, zogenaamde dramatische stukken die begeleidt moeten worden door muziek die moeten zorgen voor een tearjerker effect en ook het schrijfwerk wil dit makkelijke drama niet voorzien van een oprecht randje. Veel te gemaakt, te politiek correct maar vooral te quasi sympathiek. Wel erg sterke performances en Chastain nails it again. Wat een heerlijke actrice is dat toch. Aankleding en schepping van tijdsbeeld is toch best wel sterk.

Toch wel weer erg jammer van die BP nominatie maar dat mag geen verrassing heten.

Verrassend.

Zelf me niet zo verdiept in Koreaanse cinema, Hansel & Gretel bewijst dat er genoeg mooifilmertjes rondlopen daar.

Wat vooral op valt is de visuele schoonheid, prachtig kleurengebruik en een onderhoudelijk mysterieus spinoff plot van het sprookje. Ondersteund door subtiele muziek. Zoals ik al noemde valt het kleurengebruik op, de kleurtjes van dat huis, het snoepgoed, de bossen etc. zorgen ervoor dat de sprookjesatmosfeer perfect nagebootst wordt. Erg knap.