Meningen

Ik vond het een middelmatige film.

Het acteerwerk was weliswaar uitstekend, maar de film leunde hier veel teveel op waardoor het behoorlijk saai werd. Ik zie nu pas dat hij 109 minuten duurt; toen ik in de bioscoop zat leek de film minstens drie uur te duren.

Ik kan intens genieten van films waarin betrekkelijk weinig gebeurt, daar niet van. Maar deze film schoot daarin gewoon door.

Gave film. Alleen moeilijk iets over te zeggen.

Het eerste halfuur is het wat verwarrend. Er wordt snel geschakeld tussen de verhaallijnen. Daarna krijgt het meer structuur en ontvouwt het plot zich. Hoewel er zeker meer in de film zit dan je bij een eerste kijkbeurt meekrijgt, is hij best te volgen en zeker niet supervaag.

Het verhaal: gaandeweg blijft de film boeien. De kleine drie uur waren snel voorbij en het was zeker geen lange zit. De zes verhaallijnen hebben an sich weinig om het lijf. De verbondenheid ervan, dat is een lastige. De links tussen de verhaallijnen zijn heel dun en het ligt er niet dik bovenop. Dat hoeft niet, maar ik vond het een beetje tè dun. Daarnaast is het jammer dat in een film als dit, één van de personages (Zachry) ook nog een imaginary "friend" heeft (Old Georgie) die e.e.a. nodeloos "gezocht" maakt en niets toevoegt.

Alle acteurs doen goed hun best maar de ene rol slaagt beter dan de andere. Tom Hanks was in vrijwel alle tijdlijnen goed, net als Berry. Hugh Grant vond ik er als oude man nep uitzien. Het is heel leuk om achter de - over het algemeen redelijk geslaagde - makeup de acteurs proberen te spotten. Vooral omdat de acteurs moeiteloos switchen van ras en geslacht. Er valt naast de acteurs ook veel te zien in de film qua decors. Mooi gedaan.

Geen geniale film, maar vooral vanwege de originaliteit en een stukje lef van de makers:

4 sterren

P.S.

Dit is een stukje letterlijke vertaling uit de Engelse synopsis, maar ik kan eigenlijk niet duiden welk personage wordt bedoeld met de moordenaar/verlosser, en welke daad van vriendelijkheid nou precies die revolutie ontketent.

De homevideo-imitatie is natuurlijk een leuke gimmick, wat ik sinds The Blair Witch Project niet meer heb gezien. Verder is het natuurlijk nauwelijks meer dan een simpele Godzilla remake, met een ensemble cast bestaande uit fotomodellen. Maar goed.

Het is een boeiende film die af en toe wel ergerlijk is door volkomen onlogische keuzes die personages maken, en sets die vaak niet echt overtuigen. Het surroundgeluid (heb DVD gekeken) maakt wel een hoop goed.

Aardig, maar nergens baanbrekend.

3 sterren

Bovengemiddeld goede film. Cruise is een beetje wennen als badguy, maar daarom is zijn haar ook grijs gemaakt denk ik. Maakt hem net iets overtuigender.

Erg goede scènes in de nachtclub, waar Cruise zowaar wat Steven Seagal-achtige moves laat zien, erg cool.

Vond verder de dialogen vrij goed, al zijn zowel Foxx als Cruise een beetje murmelaars, dus kon ik niet alles even goed verstaan (ik had even geen ondertitels bij de hand).

Ik vond het einde trouwens niet heel sterk uitgevoerd.

3.5 sterren

P.S. Coole soundtrack!

Robert de Niro maakte zich onsterfelijk met talloze memorabele rollen die ik nu niet op ga noemen. Je kent ze wel. De komedies die hij tussendoor maakte, waren soms aardig (Analyze This/That, Dirty Grandpa) maar veel vaker nog waren het grote missers. Maar dat zij hem vergeven.

Maar nu hij echt oud begint te worden, irriteert het me echt dat hij zijn spaarzame tijd besteed aan dit soort onzin. Toegegeven, de film heeft (zeker aan het begin) zijn momenten, maar daarna gaat de grapdichtheid als een speer omlaag en wat rest zijn matig geschreven kindergrappen. Dat hij een paar 'codewoordjes' niet kan onthouden maar op een servet moet noteren is natuurlijk een treurig dieptepunt.

Maar wat wil?

Halverwege hebben we de film afgezet omdat onze zoon ziek was en niet kon slapen. De volgende dag hebben we hem afgekeken. Weer twee dagen later zijn mijn vrouw "we moeten die film met Robert de Niro ook nog uit kijken". En ik zei "okee". Het is allemaal zo onmemorabel dat we gewoon vergeten waren hoe het afliep.

2 sterren

Ik zette mij schrap voor een zeer povere film maar heb me echt uitstekend vermaakt. Vooropgesteld: ik ben een fan van het origineel uit 1988 en eerlijk is eerlijk, dit is helemaal geen vervolg, maar meer een hommage.

Natuurlijk zijn sommige situaties identiek en worden grappen en dialogen herhaald. En dat is ook helemaal niet erg omdat het eerste deel zo ontzettend leuk en aanstekelijk is. Als ik in mijn hoofd denk aan "Whenever you think of garbage, think of Akeem", met die prachtige anderhalve meter brede grijns van Eddie Murphy erbij, moet ik alweer lachen.

Vrijwel de gehele cast is weer van de partij, op de moeder van Akeem na: die actrice is in 1995 overleden. Wesley Snipes heeft het ook duidelijk naar zijn zin in zijn theatrale rol als slechterik. De scène waarin koning Jaffe Joffer te gast is op zijn eigen uitvaart, daar ter plekke zijn dood aankondigt en dan ook daadwerkelijk sterft, is een vreemd gekunsteld stukje in de film. Dat voelde als een mislukte kruising tussen een sci-fi Yoda-moment en een parodie daarop, maar was vlees noch vis.

Maar daar sta je niet te lang bij stil want je zit ook te gniffelen om allerlei uitgerangeerde popmuzikanten uit de jaren 80 die nog even hun kunstje doen op die uitvaart.

Het verhaal kent weinig verrassingen en net genoeg grappen. Dat had nog wel wat beter gekund. Visueel is het ook een erg aantrekkelijke film dankzij de prachtige kostuums. En het eindigt met een groot feest waardoor je breed grijnzend naar de aftiteling kijkt.

Ik snap dat mensen het niks vinden. Ik vond het wèl leuk. Overigens is het ook voor het eerst sinds de eerste Coming To America dat ik weer heb kunnen lachen om Eddie Murphy. Ik gun hem een mooie comeback, maar dan moet hij wel een betere agent nemen die hem niet 35 jaar lang laat opdraven in slechte baggerfilms.

3,5 sterren

Als ik denk aan Eddie Murphy dan denk ik direct aan deze film. De man heeft vroeg gepiekt: de beide 48 Hrs films met Nick Nolte zijn leuk, de Beverly Hills Cop films zijn leuk en deze is zonder meer zijn magnum opus. Daarna heeft hij uitsluitend poepfilms gemaakt en dat is toch wel jammer als je hem hier ziet schitteren.

Gisteren was hij op TV en ik kon het niet laten: toch weer gekeken, ondanks 843 reclameblokken. Ik heb hem al vaak gezien, maar de laatste keer was toch al snel 12 jaar geleden. Maar die dialogen kon ik nog altijd dromen. Ook heerlijk hoe de uitsluitend zwarte cast zichzelf allesbehalve serieus neemt. met grappen die met de jaren beter worden, als ware het goede wijn.

In het huidige vervelende tijdsgewricht met raciale overgevoeligheid zou het aanschouwen van deze film verplichte kost moeten zijn voor elk blank, sorry, eeh wit meisje met Arafat-sjaaltje dat zich geroepen voelt het op te nemen voor de zwarte medemens. De zwarte medemens heeft dat niet nodig, die redt zich nu prima en die redde zich in 1988 al prima met heerlijke humor.

4,5 sterren

P.S. ik durf het in 2021 uitgebrachte vervolg niet zo goed te kijken, bang dat deze parel uit de 80s aan kracht inboet. Misschien waag ik het erop na een paar wijntjes.

Deze film heb ik door de jaren heen minstens 20 keer gezien. En iedere keer dat hij op TV is kijk ik weer.

Het verhaal is eenvoudig, maar prima uitgewerkt. Er zitten geen 'echte' grappen in, maar de oneliners zijn goed en sommige momenten zijn gewoon zo overthetop dat je niet anders kan dan lachen.

Mooiste scène is natuurlijk wanneer Arnold met het rubberbootje aankomt en zich van top tot teen bewapent.

Het slechtste aan de film is Bennett. Die man is een bleekscheet met een snor en een bierbuik die zonder blikken of blozen over straat loopt in een maliënkolder?. Werkelijk ongelooflijk wat een schrale poepzak is die kerel, hij is niet eng, hij is gewoon lachwekkend. Met die kettingen om zijn nek en die snor zou je hem zo in een homobar kunnen zetten. Misschien was dat ook wel de drijfveer van dat personage, iemand die zijn hele leven al voelde dat hij 'anders' was maar niet uit de kast wilde komen...

Al met al is deze film 4 sterren dubbel en dwars waard wat mij betreft

Een film in één van mijn favoriete genres. Man belandt in mysterieuze, penibele situatie. Hoe zou jij reageren? Het kost weinig moeite om je te vereenzelvigen met de hoofdpersoon.

Daardoor heeft de film al een streepje vóór en vergeet je makkelijk dat het allemaal weinig origineel aanvoelt. Zelfs Liam Neeson zèlf heeft al eens in film gespeeld met een vrijwel gelijk verhaal (maar dan in een vliegtuig): Non-Stop (2014)

Tom Cruise heeft patent op "in wat voor situatie ben ik nu weer beland" rollen, maar Liam Neeson heeft dat patent in licentie en is er ook zeer bedreven in Neem bijvoorbeeld het voornoemde Non-Stop, maar ook Unknown (2011) is een fijne film.

Neeson is een prettige, sympathieke vent om naar te kijken en de regisseur leukt het allemaal op met wat mooi camera- en computerwerk, zoals rondzwevende camera's, camera's die dwars door de trein vliegen en actie waar je als als kijker omheen lijkt te draaien.

Qua verhaal is het allemaal zéér voorspelbaar, met name door casting keuzes.

Eén van de leukste vondsten vond ik de opening, waarbij ze het dagelijkse forensen-ritje tientallen keren hebben opgenomen en in elkaar gemonteerd - waardoor je als kijker meteen snapt hoe routineus zijn dagelijkse leven is.

Heerlijke no-brainer. Het acteerwerk van "Stone Cold" Steve Austin is van het Steven Seagal-niveau, maar hij zet wel een leuk, sympathiek en ubercool personage neer. De show wordt natuurlijk gestolen door slechterik Vinnie Jones, in zijn beste rol ooit.

De film is natuurlijk een kruising tussen The Running Man en Battle Royale, hoewel de film dus nergens origineel is, is het prima vermaak. Jammer dat de film niet (nog) wat meer over the top is, zoals de films de twee eerder genoemde films (meer bizarre knokkerijen, meer absurde moorden). En wat meer oneliners had Steve Austin ook niet misstaan. Maar ik kijk nu al uit naar zijn volgende actievehikel.

3.5 sterren

Mee eens. Dat vond ik een beetje jammer, maar ook als drama was het een erg goede film.

3.5 sterren

Die Fiennes lijkt trouwens erg veel op Liam Neeson.

Dit is echt een film waarbij je je afvraagt of regisseur en producenten vanachter de montagetafel het eindresultaat nog eens met een open, objectief oog hebben bekeken voordat het door de studio's over de makke massa werd uitgekotst.

Ik denk het niet.

Anders hadden ze wel gedacht: "jongens, dit gaat helemaal nergens over, het gaat van de hak op de tak, laten we het allemaal nog eens overnieuw doen.". Hadden ze het maar gedaan. Want het uitgangspunt is niet slecht. Alleen wordt het vreselijk rommelig verteld en de vele 'dingetjes' in deze film worden nauwelijks uitgelegd: goede en slechte halfbreeds, reizen naar de hel via water, waarom dit en waarom dat.

Het zorgt ervoor dat je op een gegeven moment maar plaatjes gaat kijken en accepteert dat het verhaal vergezochte en slecht uitgewerkte pulp is. Prima. De plaatjes zijn daarentegen prima. Leuke special effects. Maar dat kan deze film niet dragen.

2 sterren.

P.S. ik vond End Of Days beter. Vrijwel hetzelfde verhaal, ook.

Interessante en boeiende film, maar naar het einde toe wordt het wel een lange zit. Deze film voelt als 2,5 uur. Dat zegt wel wat.

3 sterren

Lijkt behoorlijk op Shoot To Kill, maar die was spannender en beter.

Deze film mist diepgang qua personages, sommige dingen waren echt tè oppervlakkig, zoals hoe die blonde vrouw omgaat met de dood van haar vriend. Het kan dan wel een mislukte relatie zijn, maar kom op! En uiteraard gaat ze daarna daten met John Cusack...

Freeman is precies wat je ik ervan verwachtte: een badguy die ook weer niet compleet in- en inslecht is. Zijn slechte daden worden zo luchtig gepresenteerd dat het beroep van huurmoordenaar bijna goedgepraat wordt.

Aardig geprobeerd, maar nee, geen aanrader.

2.5 sterren

Na jaren weer eens gekeken, en deze film slaat werkelijk waar nergens op. Ten eerste, er is geen reden om ueberhaupt dat konvooi te vormen. Daarmee samenhangend: iedere trucker heeft een vrachtje, dat moet toch ergens heen? Ineens besluiten ze om naar Mexico te gaan, en de lading dan? Neem nou die varkens van Love Machine (Burt Young), daarmee rijdt hij mooi een heel sheriffkantoor plat. Nee, lekker diervriendelijk. En moeten die beesten niet eten enzo?
[/quote]
Verder zijn de badguys niet echt bad (kom nou, het is Ernest Borgnine!). En die gouverneur wil de truckers helpen bij hun "cause" maar nooit wordt duidelijk wat dat precies is. Ik vraag me af waar degene die de samenvatting hier op MovieMeter heeft geschreven die informatie vandaan haalde. Het lijkt wel of de hele film zich in een parallelle dimensie afspeelt ofzo. Een zeer vage zooi.

In mijn herinnering is hij 3 sterren, maar ik geef er nu 2 voor.

Zonder twijfel de beste film van Stallone wat betreft acteerwerk (al heeft hij, afgezien van First Blood en Rocky I bepaald geen meesterwerken op zijn naam staan, maar goed). Naar het schijnt deed hij deze film voor een schijntje, om te bewijzen dat hij ook serieuze rollen aankon. En wat mij betreft is hij daarin zeer goed geslaagd.

Het juiste kapsel, een dikke buik, en natuurlijk de hangende mondhoek en lijzige manier van praten die hij sowieso al heeft, laten Stallone heel natuurlijk overkomen.

Het acteerwerk van de hele cast is sowieso zeer sterk, maar ook de sfeer in het piepkleine stadje met (aanvankelijk) piepkleine problemen wordt zeer goed neergezet.

Petje af, Sly!

The Counselor brengt een reeks topacteurs en een gelauwerd regisseur samen in een verhaal over drugs, list en bedrog. Zowel de film als de personages zijn kleurrijk aangekleed in een sfeervolle omgeving. Alle acteurs vervullen hun rol zoals van hen mag worden verwacht: zeer goed, met een speciale vermelding voor de briljante Fassbender. Maar wat klopt hier niet? Nou, het verhaal.

We beginnen met een seksscène die iets te lang duurt en niet ter zake doet. Daarna gaat The Counselor op bezoek bij Bruno Ganz die een ellenlang filosofisch verhaal afsteekt. Vervolgens gaat hij een Bloody Mary drinken bij Javier Bardem die praat over de handel in drugs alsof hij Aristoteles zelf is. En we eindigen bij een telefoongesprek met een kartelbaas die aan The Counselor nog even de zin van het leven uit de doeken doet. Voel je hem?

Cormic McCarthy is verantwoordelijk voor het script. Deze schrijver laat al zijn personages, op enig punt in de film, existentialistische verhandelingen houden. Om gestoord van te worden. Het simpele verhaaltje wordt hiermee niet opgesmukt, maar er wordt juist afbreuk gedaan aan de geloofwaardigheid van alle personages. Alsof ze allemaal een LOI cursus filosofie hebben gedaan. Het is tuig, het zijn drugshandelaars potverdorie.

Niet alleen wordt het eindeloze, theatrale oreren van de personages op een gegeven moment een martelgang (okee, mea culpa: misschien had ik de extended versie niet moeten kijken), maar er zijn ook heel veel scènes en dialogen die er helemaal niet toe doen. Neem nou het hele zuignap-verhaal met de gele Ferrari. Of de anekdote over "will you eat my pussy" die Bardem vertelt in de disco. Wellicht zijn dit juist de scènes die er (terecht) zijn uitgeknipt in de theatrical release.

Waar de film wel in slaagt, is het portretteren van de genadeloze drugswereld. Het zet Mexico fraai op de kaart als het poepgaatje van de wereld. En eerlijk is eerlijk - momenteel verdient dat land ook niet anders. Wat mensen elkaar daar aandoen is echt rampzalig.

Wel ben ik voorlopig klaar met Mexicanen. Het waren decennialang de boosaardige Russen, daarna de gemene Arabieren, maar anno 2013 lijken alle Hollywoodfilms te gaan over de drugskartels. Ik kan die broeierige gele kleurfiltertjes niet meer zien.

Het grootste probleem is nog wel dat je als kijker na het aanhoren van al dat gezwets pas tegen het einde een beetje wordt gepakt door de film, die dan eindelijk een hogere versnelling inzet, maar je wordt helaas niet beloond met een bevredigend einde.

2 sterren

De film neemt een loopje met het oorspronkelijke verhaal (waarvan ik alleen zojuist de samenvatting op Wikipedia heb gelezen, haha) maar ik snap sommige keuzes wel.

Sommige dingen zijn vereenvoudigd, andere dingen zijn er aan toegevoegd (de priester, Luis Guzman) om dingen in de film wat meer entertainend en geloofwaardiger te maken.

Ook de afloop is nogal veranderd om een wat meer Hollywoodachtige climax te krijgen.

Ik heb het boek zoals gezegd nooit gelezen dus dat stoort me allemaal niet. Ik heb dus ongestoord kunnen kijken naar prima acteerwerk, mooie sets en redelijk wat spanning.

Zeer entertainende film.

4 sterren

Deze was niet best.

Dat heeft weinig te maken met de cast. Bateman speelt zijn favoriete rol (neurotische familieman) en Vaughn is ook goed te pruimen.

Maar de film is slecht en slordig geschreven. Om eens ergens te beginnen: alle mannen hebben mooie vrouwen. Niet echt een realistisch. Geeft niet. Er is vrijwel geen interactie tussen de 'token black guy' en de rest van de cast. De zwarte man in kwestie ('Shane') lijkt er aan de haren bij gesleept, want de vriendschappen tussen de andere drie lijken me veel dieper te gaan.

Het personage van Jon Favreau is irritant. Zowel hij als zijn vrouw denken enkel aan vreemdgaan, om op het laatst na een halfbakken openbaring 180 graden om te draaien. Hoe het afloopt met de kinderwens van Bateman en partner blijft onbeantwoord.
De Guitar Hero scene (hier aan merk je dat de film al weer 10 jaar oud is...) lijkt er enkel als product placement in geschreven, had geen doel en was veel minder spectaculair en/of grappig dan verwacht.

De masseur met Frans accent die allerlei vieze yoga standjes doet is ook te cliché voor woorden.

De scènes met de relatietherapeuten (waaronder Mr. Chow uit The Hangover ) waren qua dialogen ook niet best.

Kon minder, maar ook veel beter.

2 sterren

Cumberbatch is onderhand zo'n kerel van wie je blind een film kunt aanzetten. Zijn kop op de poster? Garantie voor kwaliteit. En zo geschiedde het dat we zonder voorkennis met hem de koude-oorlog-spionagewereld in doken. We zien gesprekken, typemachines, donkere steegjes, enveloppen en eindeloos veel sigaretten. Na een tijdje zit je er helemaal in. En is het waargebeurd - een verhaal dat zeker het vertellen waard is over helden die we eigenlijk allemaal zouden moeten kennen.

4 sterren

Dikke meevaller na het lezen van alle negatieve commentaren.

Ik zag de poster voor het eerst in de bioscoop, nog ver voordat de film uit was en moet hard lachen. Niet uit plaatsvervangende schaamte, maar omdat ik achterover sloeg bij de absurditeit en daardoor meteen deze film wilde zien.

Het is me in al de tijd dat de film uit is niet gelukt deze aan mijn vriendin te voeren, dus heb ik hem gisteren maar in mijn eentje gekeken.

De film valt op heel veel punten mee: het is veel spannender dan ik dacht, bevat redelijk goede personages en schuwt ook niet voor het laten rondspetteren van bloed. Bij tijd en wijle leek het wel Starship Troopers. Geen gore, maar wel fraaie splatter fonteinen met bloed. Het verhaal is dun maar voldoet voor een film als dit.

Het personage van Craig is vrij ééndimensionaal. Dat is wel jammer. Hij zorgt af en toe wel voor wat (botte) humor, met name als hij gortdroog mensen slaat.
Een veel interessanter personage is dat van Ford, alhoewel je zijn karakterontwikkeling gedurende de film ook ongeloofwaardig en inconsistent kunt noemen. In zijn eerste scèneis hij bepaald geen aardige meneer.
Ook kun je het verhaal rond Craig en zijn vrouw, althans wat hij zich daarvan herinnert, een beetje dubieus noemen. Aan het einde van de film rijdt hij "into the sunset" en is hij in korte tijd twee vrouwen, waar hij meer of minder voor voelde, kwijtgeraakt. Zelfs de hond gaat niet met hem mee en blijft in het stadje. Ik had het leuk gevonden als tenminste werd gehint naar een nieuwe liefde voor hem, of dat Ella het zou kunnen hebben overleefd. Of was dat die libelle?

Al met al leuk vermaak, 3.5 sterren

Absurditeit verheven tot kunstvorm.

Inhoudelijk totale onzin, maar werkelijk geweldig flitsend gefilmd en gemonteerd met veel leuke vondsten en creatieve kwinkslagen. In tegenstelling tot veel andere flitsende films past het hier geweldig bij het verhaal, al is het geheel wel minder fris dan deel 1.

3 sterren

You wanna get outta here? De zinsnede waarmee het personage van Gosling steevast vrouwen meekrijgt naar zijn patserige appartement. Hiermee maakt hij indruk op de sullige Steve Carrell, wiens huwelijk hopeloos in een sleur is beland. Dan krijgt Gosling het idee, half uit medelijden en half uit irritatie, om Carrell te helpen. En dat is voldoende stof voor een leuke komedie.

Carrell hoeft weinig moeite te doen om de uitgezakte huisvader neer te zetten. Zijn schoenen doen eigenlijk al dat werk. "Are you in a fraternity, or are you Steve Jobs? No. Then why would you wear New Balance shoes?" Dit schoenenmerk is niet het enige merk dat wordt weggezet als waardeloos: "Say after me. I am better than The Gap." Ik zou er als brandmanager van New Balance dan wel Gap niet blij mee zijn.

Gosling is natuurlijk gecast als mooiboy en doet ruimschoots waarvoor bij betaald wordt. Hij ziet er weer erg gelikt uit en speelt ingetogen en bescheiden, maar toch met flair. Het is ergens wel jammer dat in Nederland een pak al snel als 'overdressed' wordt gezien, anders zou ik er ook continu zo bijlopen.

De overige cast doet het ook prima. Het meisje Hannah is aimabel maar vooral haar Aziatische vriendin Liz is hilarisch. Kevin Bacon zet een mooie lul neer. Minder te spreken ben ik over de onnatuurlijke rol van de zoon van Carrell. Niks aan zijn verhaallijn is realistisch. Ook ben ik geen fan van Julianne Moore, die haar T.H.T. datum nu echt wel voorbij is en er beter aan doet iets 'oudere' rollen aan te nemen. Ze zou net als Michelle Pfeiffer wat meer richting Glenn Close, Susan Sarandon etc. moeten opschuiven en niet meer een jonge moeder spelen. Het is geen gezicht.

Qua verhaal kent het weinig verrassingen, de meeste gein komt van Carrell die van Gosling leert een player te worden. De situaties en dialogen zijn erg grappig. De rest van alle verhaallijntjes komt aan het eind erg grappig bij elkaar en is een prachtige kers op het toetje. Toch voelt hij hier en daar wel wat lang aan. Er had wel een kwartiertje afgekund.

4 sterren

Creed is zo'n film die eigenlijk overbodig is maar volkomen onmogelijk te haten.

Na zijn laatste rentree als bokser in het geweldige, melancholische "Rocky Balboa" was de Rocky-saga mooi afgesloten. Maar er moest blijkbaar toch nog iets verteld worden. Naar het personage Rocky kan ik uren kijken, maar zijn verhaal is nu wel uitverteld. Je verwacht dan dat de nieuwe hoofdpersoon dus echt iets te vertellen moet hebben om deze film bestaansrecht te geven.

Maar eerlijk is eerlijk, zo vreselijk interessant is Adonis Creed niet. Zijn pad is een hommage aan de eerste Rocky-film maar dan met een lager Ciske de Rat-gehalte erin en een hogere dosis Mr.T. Meer is het niet.

Ondanks zijn gangsta-snorretje is het wel een grote verademing dat ze van Adonis Creed een nette, welbespraakte jongeman hebben gemaakt. Wat heet, hij had zelfs een kansrijke carrière in het bedrijfsleven toen hij besloot zich fulltime op boksen te richten.

Want hoe makkelijk was het geweest om van Adonis Creed de zoveelste Fifty-Cent loser te maken met het kruis tussen zijn knieën en zijn pistool een kwartslag gedraaid. Bijzonder aangenaam dat een zwarte acteur nou eens niet in dat archetype wordt gepropt.

Het obligate liefdesverhaaltje heeft weinig om het lijf en is part of the deal. De bokswedstrijden zijn prima te noemen. Ze lijken goed genoeg op echte wedstrijden (de overdreven punching sounds van weleer hebben ze achterwege gelaten) en toch hebben ze het drama en de overdaad aan klappen die bij een film horen.

De soundtrack probeert de juiste sfeer neer te zetten met een score die af en toe een nootje leent van de beroemde Rocky-filmmuziek maar vooral de nodige hip-hop en R&B bevat. De soundtrack op Spotify toont achter vrijwel alle nummers "explicit" dus dan weet je wel wat voor vlees je in de kuip hebt. Al met al weet het de legendarische score van Bill Conti nooit echt te evenaren, tot Ludwig Goransson (de componist) met "You're a Creed" vrijwel ongegeneerd de beroemde Rocky-tunes Gonna Fly Now en Going The Disctance recyclet (zij het gemixt met een hip-hop-beat) en het echte Rocky-gevoel door je speakers blaast. En het werkt. Het zij hem vergeven.

Uiteindelijk is het wederom Rocky die de film redt van de middelmaat en die vaak genoeg ten tonele verschijnt om de juiste toon en sfeer aan de film te geven. Hij geeft Adonis en het publiek weer wat levenslessen met de charme en de eenvoud zoals alleen hij dat kan.

Het is niet eenvoudig deze film te kijken zonder de de Oscar-rel (#whyoscarssowhite) in je achterhoofd te hebben. Ik kan van 2015 niet veel films bedenken waarvan ik de zwarte hoofdrolspeler/-speelster nou briljant kan noemen. Michael B. Jordan is daar geen uitzondering op.

Opvallend is het contrast tussen de Rocky van 9 jaar geleden (die het zelf nog opnam tegen de regerend wereldkampioen) en de oude, fragiele man die hij nu is. In die zin wel een keerpunt in de carrière van Stallone, hij speelt voor het eerst een ouder, kwetsbaar personage in plaats van de opgepompte actieheld. En het gaat hem goed af. Is de Oscarnominatie voor beste bijrol terecht? Misschien. Maar moet hij hem winnen? Dat zou dan meer een oeuvre-eerbetoon zijn dan een waardering voor zijn spel in deze film, want Stallone doet niets wat andere acteurs niet op de automatische piloot kunnen.

3,5 sterren

Rocky deel 132. Maar natuurlijk ga ik 'm kijken. Want: Rocky. Dat kun je niet niet kijken. Dat moet.

Bij mijn recensie van Creed merkte ik al op dat het verhaal rondom Rocky wel uitverteld is. Dat was het al in Rocky Balboa (2008), maar na Creed nog meer. En na Creed II ("Its your time now, kid.") lijkt Stallone het eindelijk zelf ook te beseffen.

Waar ik Adonis Creed in Creed nog een goed personage vond (ik schreef: "Ondanks zijn gangsta-snorretje is het wel een grote verademing dat ze van Adonis Creed een nette, welbespraakte jongeman hebben gemaakt." en "hoe makkelijk was het geweest om van Adonis Creed de zoveelste Fifty-Cent loser te maken met het kruis tussen zijn knieën en zijn pistool een kwartslag gedraaid. Bijzonder aangenaam dat een zwarte acteur nou eens niet in dat archetype wordt gepropt."

Maar black guy is gonna black guy en Adonis is nu een opgefokt mannetje geworden. Met bijbehorend kort lontje. Ik vond hem al niet een super interessant personage, maar na Creed II is dat er zeker niet beter op geworden.

De voornaamste gimmick van de film is dat je we het legendarische Rocky IV nog eens dunnetjes overdoen. Met beelden uit die tijd, met Lundgren en zelfs met surprise guest Brigitte Nielsen (ironisch genoeg de ex-vrouw van Stallone). Het is dan best jammer dat de rol van Lundgren relatief beperkt is. We zien hem met zijn zoon trainen en bekvechten ergens in Oekraïne (of een willekeurige andere plek op de wereld met een koel blauw kleurfiltertje).

De film wil bekijks trekken door lekker in te haken op het verleden, maar probeert vervolgens vooral het verhaal rond Adonis te pushen (bait & switch?). De scène met Ivan Drago en Rocky in het restaurant had mij op het puntje van mijn stoel, maar was een grote anticlimax. Iets over zwerfhonden. Jammer.

Hoewel een verhaal rond de übersympathieke Rocky Balboa onmogelijk te haten is, zijn er drie dingen die deze film gigantisch nekken: allereerst het voorspelbare verhaal. Na amper 30 minuten staan Creed en Drago al tegenover elkaar. Huh? Waarmee gaan we de rest van de film dan vullen? Oh wacht.
Daarnaast poogt de film op de meest domme manieren dingen uit te leggen aan de kijker. De commentatoren die de bokswedstrijden verslaan zijn van een kinderlijk Donald Duck niveau. Ook zien we Rocky tegen de grafsteen van zijn vrouw zeggen: "...our son Bobby". Nou, ik denk dat Bobby's moeder echt wel weet wie Bobby is, Rocky.
En tot slot, de wijze waarop Rocky uiteindelijk de nodige motivatie bij Adonis weet los te peuteren is echt te dom voor woorden. Hij moet goed nadenken waarvoor hij het doet. Zou Adonis er nou echt zelf niet opgekomen zijn, dat dat zijn gezin is? Man man man Stallone...
En dan, ja sorry ik blijf doorgaan, dat vrouwtje van Adonis met haar 'muziek'. Toen Adonis opkwam en zijn daarbij aan het zingen was, had ik plaatsvervangende schaamte. Wat een overgeproduceerde elektronische takkeherrie.

Boksscènes zijn wel weer goed trouwens.

3 sterren. Want Rocky. Zonder Rocky 1,5 ster.

Een sterrencast en een enigszins origineel uitgangspunt verwerkt tot een redelijke film.

Kevin Costner is prachtig om te zien. Na het Waterworld-debacle en de Postman-flop ging zijn carrière snel bergafwaarts, maar ik gun hem een grandioze comeback.

De rest van de grote namen doet weinig bijzonders in de film.

Wel ergerlijk dat er een 'Nederlander' in zit genaamd Jan Stroop die zijn eigen naam uitspreekt als Stroep.

3 sterren

Moralistisch maar boeiend.

De mensen die de VS in willen (of niet uit willen) worden neergezet als aimabel, nobel en hardwerkend. De mensen van de vreemdelingenpolitie worden neergezet als harteloos en kortzichtig. Een simplistische maar duidelijke stellingname. Vooruit dan maar.

Daar tussenin staat Harrison Ford, die aan de ene kant werkt bij de vreemdelingenpolitie, maar aan de andere kant veel sympathie voelt voor de mensen die hij moet oppakken en uitzetten. Dit is duidelijk te zien aan de chagrijnige grimas die hij de HELE film heeft.

Daarbij vraag ik me meteen twee dingen af.

1. Ford, dik zestig, speelt hier een kerel van, zeg, eind vijftig. Het klopt voor geen meter dat die man niet veel eerder is gekapt met zijn baan. Waarom krijgt hij nu pas wroeging? Of, als hij daar al langer mee rondliep, waarom nam hij niet veel eerder ontslag (er zijn zoveel andere politietakken)?

2. Wanneer was ook alweer de laatste film dat Ford de gezellige, joviale kerel uithangt? Hmmm. Star Wars? Raiders of the Lost Ark? Het zijn de laatste jaren altijd maar rollen waarin hij kijkt alsof hij drie weken niet heeft gescheten.

Los van wat ik vind van Ford (die in deze film heel passend rondrijdt in een Ford), wordt er prima geacteerd en zijn er een aantal boeiende, grappige, soms ontroerende verhaallijnen, maar het is geen briljant plot. Veel dingen zijn voorspelbaar en de lijnen komen nauwelijks samen. De film draait meer om de boodschap, dan om het entertainment. Dat is jammer. Zeker aangezien ik alle begrip heb voor autoriteiten die een massale instroom van immigranten binnen de perken willen houden.

Desondanks een vermakelijke film en vooral dikke meevaller.

3.5 sterren

Een mooie film, helaas net iets te lang voor mijn gevoel.
Ik moest tijdens het kijken vaak denken aan Forrest Gump (ook al zo'n geweldige film).

De gebeurtenissen houden niet allemaal verband en daardoor zijn sommige dingen interessanter dan de andere, maar over het algemeen is het een prachtige film die boeit van begin tot eind.

Grootste minpunt, naast het feit dat zijn vader hem zomaar herkent, is toch wel dat Button in het echt allang was ontvoerd door Defensie om hem te testen in een lab. De personages accepteren het jonger worden van Button zonder enige verbazing. Ze vinden het allemaal wat vreemd, maar accepteren het zonder verdere vragen. What the fuck?

Grootste pluspunt is wel de schmink enz, het is echt een nieuwe benchmark voor make-up.


4.5 sterren.

P.S.
Ik vraag me alleen wel af hoe het nou precies zit want op IMDb zie ik wel allerlei acteurs die Benjamin tijdens verschillende levensfasen spelen, spelen ze dan alleen zijn lichaam en is Pitt's geschminkte hoofd er met de computer opgeplakt?