Meningen

The Naked Gun is, lang verhaal kort, Best leuk. Ergens verwacht je dat ze 31 jaar na het laatste oorspronkelijke deel met Leslie Nielsen ruim de tijd hebben gehad om met een vervolg te komen dat alle oude films overtreft, maar dat gebeurt helaas niet.

Wel pakken ze precies de bekende sfeer met voice over met neo-noir elementen. Uiteraard een femme fatale, luxaflex, jazzmuziek en een moordzaak die leidt naar een slechterik met een megalomaan plan. Alleen een sigaretje hier en daar ontbreekt, maar hey, het is 2025.

Nooit gedacht dat ik nog eens een film met Pamela Anderson in de bioscoop (!) zou zien met mijn zoon (!) van 11, die ik wegens een voetbalblessure maar trakteerde op een avondje bios. Uiteraard gingen de nodige adult grappen langs hem heen, maar er viel nog genoeg te lachen. Maar zoals ik zei: stiekem hoop je op meer, wellicht een hogere grapdichtheid of nog meer nonsens op de achtergrond die je pas bij de tweede kijkbeurt ziet. Het intermezzo met de sneeuwpop is dan wel weer heerlijke over de top quatsch, puur genieten.

Liam Neeson is onmogelijk te haten in alles wat hij doet, al haalt hij het qua mimiek niet bij Nielsen.

Leuke fanservice, een verdiende 3 sterren.

P.S. spotte ik in de nachtclub nou de "nice beaver" van Priscilla Presley?

Aardige Lethal Weapon-achtige film met leuke actiescènes, hier en daar best grappige dialogen maar ook een aantal irritante scènes. Sommige dingen, met name shootouts, zijn vreselijk jaren 80. Het personage van Lawrence is meer irritant dan het grappig is, dat is wel jammer.

2 sterren

Goede muziek, goed surround geluid, lekker vlot verhaal, wat humor hier en daar, Cage, Voight, Bean, Keitel. En een prachtige blondine bovendien.

Genoeg ingrediënten voor een zeer onderhoudende film!

3.5 sterren!

Je kan ook niet een onzichtbare man maken (Hollow Man)

Je kan geen robotmens naar het verleden sturen (Terminator)

Je kan geen kinderen 5mm groot maken (Honey I shrunk the kids)

Eén man kan niet zijn dochter bevrijden uit een kamp met honderden soldaten (Commando)

Moet ik mijn punt nog uitleggen of hoeft dat niet?

Vermakelijke pulp.

Het is allemaal vreselijk voorspelbaar en het verhaal hangt van toevalligheden en belachelijke onwaarschijnlijkheden aan elkaar. Toch is het stiekem best boeiend, maar qua verhaal af en toe zo stom dat je je haren uit je hoofd trekt.

3 sterren

Ik vond de gestyleerde shots onnodig. Het schakelen tussen scheef gehouden camera's, zwartwit etc. had nooit een duidelijke reden, en leek volledig willekeurig plaats te vinden.

Daardoor valt deze film onder het kopje 'pretentieus' en heeft hij automatisch een bovengrens van 2.5 sterren.

Het spijt mij zeer.

Mijn stem stond hier al jaren, maar mijn mening nog niet.

Bij deze dan.

Het is een zeer entertainende film. Kostelijk vermaak met Jackson in absolute topvorm.

De film is wel een beetje gedateerd, maar nog altijd een leuke 'gangsta' film. Geweldige cast. Of ze allemaal goed acteren weet ik niet, maar Chris Rock, Mario van Piepers, IJs-T en Wesley Snippers in één film kan gewoon niet verkeerd gaan.

Vond vooral de rol van Chris Rock goed (leuk) uitgevoerd en de regie van Van Peebles valt niet tegen. Leuke shots zo nu en dan.

3.5 sterren

Ik vond hem weer erg leuk, het randje opzoeken en er overheen. Een aantal hele briljante dingen en situaties zoals de mocro's die niks anders kunnen dan wild gebaren en roepen waar ze vandaan komen: WOENSEL, de scène met de underground houseparty etc.

Er zitten dingen op veel niveaus in, van platte humor en veel gescheld, tot subtielere grappen die de hoofdmoot volledig ontgaat (het tokkievolk dat je bij deze film in de bios ziet) maar die ik persoonlijk erg kan waarderen. Her en der zitten zowaar wat knap gefilmpje stukjes, camerawerk, closeups, stunts etc.

3 sterren

"Vacht Wagun Chauffeur, TOET TOET!!"

Het is een vreemd gegeven dat zowel New Kids Turbo als Schindlers List zich beide "film" moeten noemen. En misschien is de ene wel in dezelfde bioscoopzaalte zien als de ander destijds. Beide zeer goede films, check. Maar verder gaat iedere vergelijking mank. Iets om over na te denken

Als groot fan van films als Planet Terror en Machete doet het me deugd dat ze een dergelijk concept naar de polder halen. Weg fatsoen, weg regels, gewoon een knotsgekke film die lak heeft aan alles en als je denkt dat het niet gekker kan, dan gebeurt het nog tien keer zo hard, kut! En dat in een heel herkenbare omgeving. De rijtjeshuizen waar de personages wonen zijn van een 70's bouwstijl zoals er in elk dorp en stad in Nederland wijken vol mee staan.

Ook bevat de film opvallend weinig echt grote missers, het middenstuk met Arnie zou ik dan wel willen nomineren, en de shootout was niet heel erg boeiend. Maar alles daarvoor en eromheen was briljant, het moment dat Richard zijn lul uit zijn broek haalt en in de camera zeikt incluis. Ook de scène met de boer in de schuur, totaal onverwacht. Hoe verzin je het.

Vermaak van de bovenste plank.

4,5 sterren dik verdiend, smaakt naar meer.

Je krijgt wat je verwacht. Niet zoveel.

Dit genre films laat ik altijd een beetje over me heen komen met mijn verstand op nul en de blik op oneindig. Soms word ik aangenaam verrast door humor, leuk plot, droge personages of geweldig acteerwerk.

In tegenstelling tot vergelijkbare films krijg je hier niet méér dan je verwacht. Het is dus nergens verrassend.

De verhaaltjes zijn allemaal flinterdun en kennen niet of nauwelijks plotwendingen. Dat is echt jammer. Misschien zit er ook een verhaaltje teveel in de film. Wat wel goed gedaan is, is dat de tienerdochter van Parker redelijk jong is. Normaal worden tieners gespeeld door mensen van 26, maar dit meisje was best geloofwaardig.

Daar staat het verhaallijntje van Pfeiffer een beetje schril tegenover. Dat vond ik eigenlijk maar vreemd en bizar.

De scènes met Kutcher waren aardig. Ik mag die kerel wel. Over kerels gesproken, ik kan maar niet wennen aan de mannelijke kaaklijn van Hillary Swank. Ik vind dat gewoon geen mooie vrouw. Het irritantste was het verhaal rond de zwangerschappen. Heel vervelend.

Alle andere verhaaltjes waren wel oké.

Geen topper maar ook geen complete flop.

2.5 sterren

Goedzak Tom Hanks in een western. Ja, dat genre had hij nog niet gedaan.

Een goedzak met een doos chocolaatjes, een goedzak als kapitein op een schip, een goedzak die oplichter Leonardi DiCaprio achternazit, een goedzak die met hopeloos gedateerde computers heen en weer mailt met Meg Ryan, een goedzak die met een Oostblokaccent bivakkeert op een luchthaven, eentje die cryptische hints uit de Bijbel ontcijfert, eentje die Houston vertelt dat er een probleem is, eentje met AIDS, eentje die praat tegen een volleybal en eentje die PRIVATE FUCKING RYAN KOMT REDDEN oke ik stop ermee het punt is wel duidelijk.

Tom Hanks speelt meer op safe dan KFC hot wings eten met een luier om. Het is dat hij het altijd zo goed doet anders zou je echt flauw van hem worden. Hij is zo ongeveer het tegenovergestelde van Nicholas Cage. Die speelt alleen onsympathieke eikels in flops. Tom Hanks speelt goedzakken in succesvolle films. De les is hier dus: wees een goedzak, wees een Tom Hanks.

Wat Tom Hanks ook goed doet is zich omringen met kundige tegenspelers. De jonge Helena Zengel is daar een mooi voorbeeld van. Kinderen en jongvolwassenen zijn altijd een risico en kunnen een film aardig verpesten met slecht acteerwerk en andere irritatie, maar Zengel is een veelbelovende jongedame.

Samen gaan ze op roadtrip. Waarom is aanvankelijk niet helemaal duidelijk, maar natuurlijk voel je van tevoren allang aankomen dat de zoektocht van het meisje naar haar huis, metaforisch is voor de zoektocht van Kidd naar zijn spirituele rust, of zoiets.

Nou daar gaan ze dan, op roadtrip. En geloof het of niet, werkelijk alles wat je aan western clichés kunt tegenkomen, komen ze tegen. Van een vastzittend wagenwiel tot een zandstorm tot een stadje dat geregeerd wordt door een personage a la Gene Hackman in "Unforgiven": het zit erin.

Het enige wat nog ontbreekt is valsspelen met poker in een saloon met aansluitend de obligatoire knokpartij waarbij de honkytonkpiano gewoon doorspeelt. Misschien was dat iets te Bud Spencer en Terence Hill naar de smaak van Hanks, maar kom ouwe goedzak, als je toch bezig bent, prop die er dan ook in.

Hanks doet er ook goed aan om zelf de enige grote naam in de film te zijn. Meer salaris voor Hanks. Goed gedaan. De enige andere persoon met een enigszins bekende kop is Elizabeth Marvel, maar haar piepkleine rol is dan weer een veredelde cameo.

Wat ook niet echt helpt is dat Captain Kidd een kerel is die met een stapel kranten een soort voorleessessies houdt in de stadjes die hij aandoet. Talloze westerns en Colt-45 pulp boekjes van mijn opa ten spijt, ik had nog nooit van dit fenomeen gehoord. We moeten maar aannemen dat analfabetisme welig tierde in het wilde westen.

Was het dan allemaal kommer en kwel? Nee natuurlijk niet. Het is Tom Hanks. Die tekent niet voor kommer en kwel. Maar na deze film ga je echt wensen dat Hanks een keer uit zijn comfortzone stapt en een keer een slechterik speelt.

3 sterren

The Next Three Days is in 2010 compleet onder mijn radar door gevlogen. Ondanks dat Crowe bij mij op een lijstje staat van acteurs van wie ik de meeste films wel kijk (met uitzondering van het omstreden bijbelfabeltje Noah dan). Enkele dagen geleden was deze film op TV.

De film gaat over een vrouw die in de gevangenis belandt. Haar man doet verwoede pogingen haar vrij te krijgen maar wanneer al zijn legale pogingen vruchteloos zijn, probeert hij het op een minder legale manier. De film gaat daarna voor een groot deel over de zorgvuldige planning van huisvader en schoolmeester John Brennan. Ondertussen zien we nog wat cameo's van Brian "First Blood" Dennehy, Marv uit Home Alone en Liam Neeson die kennelijk bij Crowe een bakje koffie kwam doen op de filmset en dus en passant in de film geschreven werd.

Tijdens deze voorbereidingen, waarbij John Brennan al behoorlijk uit zijn comfortzone moet treden, komt de kracht van de film naar boven. Hij is geen held maar een doodgewone lul. Het is dan voor de kijkers, doorgaans ook doodgewone lullen, niet moeilijk om zich te verplaatsen in John Brennan. Wat zou jij doen? Hoe zou jij het aanpakken? Hoe zou jij omgaan met wat Brennan te verduren krijgt? De 'held' is bijzonder menselijk, bij vlagen zelfs zwak en dat geeft de film zeker een grote troef. Niet in iedereen schuilt een Rambo.

Naar het einde toe wordt het behoorlijk spannend en al met al is het zeker een entertainende rit, hoewel ik dik 2 uur wel iets te royaal vind voor een simpel verhaaltje als dit. Toch klopt er iets niet. Je hebt films die expres helden laten veranderen in antihelden. Of goodguys die slechte kanten hebben, en badguys die goede kanten hebben. The Next Three Days lijkt dit niet te doen en wil de acties van John Brennan wel degelijk als heroïsch, moreel juist en ethisch correct aan de kijker verkopen, maar het lukt niet om overal sympathie voor op te brengen.

Dat vervreemdende effect lijkt mij echter niet de bedoeling van de film. De inleving was er bij mij niet. Zeker niet toen de vrouw, waar John alle moeite voor deed, naar het einde toe ook nog eens behoorlijk irritant werd. Het ergste was nog wel het zoontje, dat de hele film vrijwel niets zegt, de hele tijd kijkt alsof hij moet schijten en een kapsel heeft als een champignon. En wanneer vervolgens die ene agent nog eens het moordonderzoek op de plaats-delict overdoet, ontbreekt - nadat hij weggaat - helemaal de emotionele payoff.

2,5 sterren

Verrassend leuke film.

Het verhaal is los zand en aan het eind van de rit heb je wel een beetje een "was dit het nou" gevoel, maar er zitten zoveel leuke scènes, melige dialogen en grappige vondsten in dat je dit makkelijk vergeeft.

Opvallend is de gelijkenis van Russel Crowe met John Goodman trouwens - en dat is niet echt een compliment.

De dochter van personage Holland March (Gosling) is een leuke rol, doorgaans zijn adolescente dochters vreselijke personages maar deze was bij vlagen slimmer dan beide protagonisten, wat leuke scènes opleverde.

De 70s saus druipt er vanaf, zowel opvallend (lettertype, soundtrack) alsook in meer subtiele details. Heerlijk sfeertje.

3,5 sterren

Een enorm simpel verhaaltje wat een beetje leunt op dommigheden. Je hebt vaak van die momenten dat de hoofdpersoon (Depp) de meest voor de hand liggende oplossing juist niet kiest. Dat begint al bij het begin, waarin hij zich heel gedwee in het nauw laat drijven. Hij vraagt Walken bijv. niet naar identificatie. Een normaal mens (en ZEKER in de USA) zou toch zeker slimmer handelen.

Maar ja, dan heb je na vijf minuten al aftiteling, dat is ook zoiets. Dus zet ik me daar maar overheen.

Los daarvan is het een onderhoudende film waarbij opvalt dat de film met enorm weinig middelen is gemaakt; je vraagt je af waarom we zo'n simpele, pretentieloze maar onderhoudende film niet in Nederland kunnen maken.

3 sterren

Bigger, maar niet better.

De personages uit het eerste deel komen terug voor de herkenbaarheid, verder spelen ze nauwelijks een rol van betekenis. Het verhaal focust zich vooral op Amelia Earhart. Ik vind die keuze nogal merkwaardig, omdat ik het een beetje smakeloos vind om een dapper persoon, die spoorloos is verdwenen, als een grappig, koket personage neer te zetten.

Stel je Anne Frank als komische sidekick voor, dan snap je wat ik bedoel (al loopt verdere vergelijking tussen Earhart en Frank mank natuurlijk, want Earhart stapte vrijwillig in een vliegtuig, Frank niet vrijwillig in de trein).

De film kent veel momenten van "de grap is nu leuk geweest, maar we gaan nog èven door tot het zo overdreven is dat het weer grappig wordt". Dit uit zich vooral in de welles-nietes discussies met de Egyptische farao. Dit pakt vaker niet grappig uit dan wèl.

Grootste plus van de film is de verscheidenheid aan historische personages die tot leven gewekt wordt. Hierdoor vliegt de film snel voorbij, en is het allemaal leuk en aardig, maar absoluut geen topper.

2.5 sterren

Echt zo'n film waarbij het plot eindeloos opgerekt wordt doordat iemand de waarheid niet durft te vertellen aan zijn vrouw. En als het dan uitkomt, wil de ene niet luisteren naar uitleg en de ander legt het beroerd uit zodat het allemaal nog steeds niet opgelost wordt.

Een ergerlijk verhaal, gelukkig wel wat opgeleukt door leuke bijrolletjes en een paar leuke vondsten. Het 'Christian Chicken' fastfoodrestaurant is even absurd als geestig. Uiteraard eindigen we met een berouwvolle speech waarin we met zijn allen stilstaan bij wat echt belangrijk is in het leven.

Anyway, wat me vooral opviel was dat de vriendin van Kevin Hart hele rare makeup had, waardoor haar lichaam bruin was maar haar gezicht geel. Echt banaan-geel. Bizar gewoon...

2 sterren

Nightcrawler is een geweldige one-man-show van Jake Gyllenhaal. Hij speelt de rol van Lou, een kruimeldief, die bij toeval in aanraking komt met freelance journalistiek en als freelance cameraman ineens zijn roeping vindt. Voor het perfecte exclusieve beeldmateriaal neemt hij steeds grotere risico's en hij verliest langzaam maar zeker ieder moreel besef.

De grote kracht van de film is, behalve de fantastisch acterende Jake Gyllenhaal, dat je totaal niet weet waar het naartoe gaat met het verhaal en dat maakt het spannend. Er is geen enkele scène waar niet een voelbare onderhuidse spanning in zit. De film is zeer mooi geschoten in het veelal nachtelijke Los Angeles.

4 sterren

Hopeloos gedateerd.

Een paar keer gelachen om Robin Williams, hoewel hij 1 van zijn slechtste typetjes ooit neerzet en de versprekingen al snel meer van hetzelfde zijn.

De rest van de film draait om Hugh Grant die weer het enige type speelt wat hij kan: de ietwat arrogante charmeur. Dit keer is hij voorzien van een bloempotkapsel waar je u tegen zegt. Helaas is zijn malle kapsel zo'n beetje het leukste aan de rol van Grant. Hoewel ik hem een beperkt acteur vind, vind ik hem meestal wel grappig, maar met deze rol kon hij kennelijk ook niets.

Het verhaal is voorspelbaar maar dat is niet erg bij deze films, helaas komen er allerlei vervelende personages in het script voor die irritant zijn en/of vreselijk overacteren.

Bij deze film viel me op hoe lang 1995 al geleden is. Om de 1 of andere reden lijkt Die Hard With a Vengeance, uit hetzelfde jaar, 10 jaar nieuwer. De kledingstijl, de kapsels, de interieurs, het is echt vreselijk allemaal.

2 sterren

De meest cheezy rage uit de 80's gekruisd met supersnelle moderne actie, CGI en een sponsor deal met Heinz ketchup.

Resultaat: meest bloederige ninja film ooit.

And I like it. Natuurlijk, het verhaaltje is voorspelbaar, het acteerwerk is oké maar nergens briljant, en de stem van de ninja-sensei is weer eens van een zware shag-roker.

Toch geef ik er 4 sterren voor, want de film heeft veel vaart en ramt het 100% voorspelbare verhaaltje er rap door, met veel gave actiescènes en hier en daar best interessante vondsten.

4 sterren

Erg vreemde film.

Alles is fantastisch in beeld gebracht en mede door het camerawerk ontstaat een erg spannende, mysterieuze sfeer. Helaas is het verhaal wazig, het einde flut en dat haalt de hele film onderuit. Als e.e.a. een beetje duidelijker was op het laatst was het te verkroppen, maar nu voelt het als een erg lange zit, waarbij je geen idee hebt wat er nou precies allemaal gebeurde op het laatst en waarom.

2.5 sterren

P.S. de post van Pastichio alsmede Wikipedia maken e.e.a. wat duidelijker, maar dan nog snap ik het nut van die sexscène niet zo, en wat die duivel chick er voor baat bij heeft om Corso uiteindelijk naar de ninth gate te leiden

Briljante film die met weinig poeha veel klaarspeelt. Zo heeft de film niet 1 seconde aan muziek of andere toegevoegde geluidseffecten (of wild camerawerk), maar bevatte hij toch een aantal van de meest bloedstollende scènes die ik in 2007 gezien heb. Echt heel knap.

Alle acteurs doen het meer dan geweldig, iedereen is perfect gecast en de film heeft een zodanige sfeer dat het verhaal echt alle kanten op kan, en is daarom ook zo spannend (heel anders dan een Bruce Willis film, waarbij je vanaf minuut 1 zeker weet dat er een happy ending komt).

Voor het ongetrainde / vrouwelijke / minderjarige oog is het een saaie film, juist omdat men zo gewend is aan bombastische muziek, flitsend camerawerk en snelle scènes. Zonder een pretentieus arthousegedrocht te worden, laat deze film zien dat je een geweldige film ook kan maken met een simpel maar goed script, en zonder flashy montage (hoor je dat, Tony Scott?)

4.5 sterren

P.S.

Dat komt denk ik ook doordat Josh Brolin in deze film als twee druppels water lijkt op Kris Kristofferson in zijn jonge jaren

Slecht plot maar met name het niet kunnen kiezen tussen serieuze misdaad-thriller en komedie.

2 sterren

Stem verlaagd naar 2 sterren. In deze film daagt echt niemand zichzelf uit. Het is een voortkabbelend stuk gezapigheid. Ik had hem blijkbaar al eens gezien in 2011 maar niks, maar dan ook echt niks, was me bijgebleven.

Ik wil beslist niet zo'n verstokte purist zijn die elke verandering aan een gekoesterde filmreeks direct afkraakt. Maar laten we eerlijk zijn: met James Bond heeft No Time To Die nog maar weinig te maken.

Ik ben opgegroeid met de films van Connery en Moore uit de jaren 60 en 70. James Bond werd op pad gestuurd om snode plannen van megalomane schurken te dwarsbomen en slaagde hierin dankzij charme, sluwheid, futuristische gadgets, gewiekste infiltratie en melige oneliners. Hoogst vermakelijk, maar echt spannend werd het natuurlijk nooit, want de afloop was op voorhand bekend.

De succesformule is door de jaren heen zo vaak gekopieerd dat andere films meer op James Bond lijken dan de laatste 5 films van de franchise zelf.

Wat de Daniel Craig cyclus heel goed doet is een emotionele lading toevoegen aan het personage. De oude films stonden allemaal op zichzelf, maar de vijf laatste delen vormen één doorlopend verhaal met personages die doodgaan en een James Bond die dat oprecht vervelend vindt. Er staat eindelijk ècht iets op het spel.

Maar niet alles juich ik toe. Daniel Craig is een Rambo maar dan zonder hoofdband en hangende mondhoek. Weg charme. Weg geestigheid. Weg vernuft. Stiekem inbreken? Niks ervan, Craig trapt gewoon de voordeur in.

No Time To Die is daardoor, wederom, tamelijk generiek en bij vlagen een volkomen inwisselbare actiefilm. Maar desondanks natuurlijk fenomenaal. Geweldige stunts, prachtige locaties, prima acteerwerk en vrouwen die niet langer de weerloze naïeve muts spelen, maar zelf ook hun mannetje staan. Ik heb daar geen moeite mee. En als je dan toch bezig bent, dan ook maar meteen een zwarte vrouw. Daar schijnen mensen heel blij van te worden, vandaag de dag. Maar waarom het bordkartonnen personage Nomi dan zo saai en charismaloos is, is me een raadsel.

Rami Malek perst het uiterste uit zijn rol als slechterik maar overtuigt niet. Dat ligt niet aan hem, maar aan de toon van de film. Die is namelijk bloedserieus en verstoken van elke humor. Dat botst met zijn cartooneske personage. Iets waar Spectre ook al onder leed met Blofeld als over-the-top stripboekschurk in een verder poepserieuze film.

Uiteraard zit dit laatste deel van de Daniel Craig verhaallijn bomvol verwijzingen, van voordehandliggende wodkamartini's tot meer subtiele hints zoals de Aston Martin DBS en "We have all the time in the world", beide uit On her majesty's secret service. In zekere zin is het verhaal van deze film een knipoog naar die 50 jaar oude klassieker, maar dan met een twist.

De vraag is natuurlijk wat de toekomst brengt voor 007. Ik heb er vertrouwen in dat de nazaten van Fleming en Broccoli zorgvuldig omgaan met hun erfgoed en zich niet laten leiden door de waan van de dag.

U snapt wel wat ik bedoel.

4 sterren

Als groot Breaking Bad en Better Call Saul fan viel mij deze film natuurlijk onmiddellijk op. Met name de atypische rol voor Bob Odenkirk. Een actiefilm? Met HEM? Ja, echt waar. En toch met het herkenbare sarcasme en de humor. Ik had hier ontzettend veel zin in en de film stelde op geen enkel punt teleur.

Nergens probeert de film iets compleet nieuws: het welbekende "ex killer moet nog een keer noodgedwongen zijn kunstje doen". Zie ook: The Equalizer, John Wick, alle Rambo films, Commando, het hele Jason Statham oeuvre en ongeveer alle films uit de jaren 80.

Maar alle vertrouwde, misschien zelfs uitgekauwde, elementen en twists voelen toch fris aan omdat het met een grote knipoog wordt gebracht.

Er hangt een sloom jaren 80 sausje over de film, maar dankzij vlotte montage en heerlijk gefilmde actie is het toch een lekker eigentijdse film.

Net als je denkt dat je in het zoveelste action flick cliché bent beland weet Odenkirk met zijn onnavolgbare hoofd er wel weer een originele draai aan te geven.

Neem nou de scène waarin hij in de nachtclub van de boef, het hol van de leeuw, doodleuk een steak zit te eten. Het is cheesy jaren 80 Mel Gibson, maar dan nóg meer over the top.

Of de geweldige knokpartij in de bus, waarvan je denkt dat het afgelopen is, maar die dan toch nog verder gaat. Je kúnt dan niet anders dan met beide vlakke handen op je dijen meppen.

Tel daar een opvallende soundtrack bij op en je hebt echt een avondje top vermaak.

4,5 sterren

Het eerste deel is een leuke verrassing met origineel geweld en een hoofdpersoon die je daar totaal niet verwacht. Komediant Bob Odenkirk, in het echt al vrij oud en vrijwel kaal, als keiharde huurmoordenaar (met toupet). En het was glorieus. Met name het gevecht in de bus is even episch als de ontboezeming van Darth Vader aan Luke Skywalker aan het eind van The Empire Strikes Back.

Dat gevecht hebben ze hier getracht te kopiëren, maar juist omdat je het voelt aankomen is het minder leuk. En dat geldt eigenlijk voor de hele film. Technisch is het allemaal vrij goed, maar niet briljant. De humor is aardig, maar geen blauwe dijen van het dijenkletsen. En met een actiekomedie heb je dat nou net nodig: over the top humor die op een originele manier in beeld is gebracht. En dat mist hier allemaal een beetje.

Het was wel weer leuk, maar uiteraard is het een compleet overbodig vervolg.

3,5 sterren

Na een dikke 8 jaar heb ik gisteren deze North by Northwest opnieuw bekeken en ook na herziening blijft het een sterke film. Deze film van Hitchcock is zeker knap gemaakt voor die tijd. Het is veel vlotter gemonteerd en geacteerd dan menig film uit die periode en daardoor voelt het niet erg gedateerd. Ik keek een zeer goede kwaliteit HD versie en het was alsof je een sprong maakt naar 54 jaar geleden. Perfecte beeldkwaliteit!

Het "wrong man" of "who am I" filmgenre behoort tot mijn favorieten en deze film heeft zeker voor moderne klassiekers als de Bourne trilogie, Enemy of the State, etc. de grondslag gelegd. Het is alleen wel jammer dat het hoe en waarom van Thornhill's situatie al vrij vroeg in de film wordt uitgelegd. Veel verrassingen kent de film daarna niet meer, helaas. Mede daardoor wordt het op een gegeven moment een beetje een lange zit. Niet langdradig, maar er had wel een kwartiertje af gekund.

Verder is de dronken scène in de Mercedes nogal achterlijk (waarom niet gewoon op de rem trappen?) en het valt op dat die scène enkel bestaat uit "motorkap shots" (vooruit gezien) en "bestuurder shots" (achteruit gezien). Het duurt ook allemaal net even een minuutje te lang, zeker omdat je op een gegeven moment wel eens een shot van opzij wilt zien (dat de auto langsrijdt).

Net als alle films tot pakweg 1965 bedient North By Northwest zich bij bewegende scènes van geprojecteerde beelden (bijvoorbeeld achter een auto). Je weet het bij oude films van tevoren, het hoort erbij. Het stoorde me dus nergens, behalve bij het stuk waarbij Roger en Eve al converserend uit de trein stappen en over het perron lopen. Ze doen overduidelijk alsof ze lopen voor een projectiescherm. Lijkt me niet echt nodig, want bij de beroemde scène waarbij Roger op de loop gaat voor het vliegtuig is wèl met een bewegende camera gefilmd. Verder is richting het einde vaak gebruikt gemaakt van een studio in plaats van een echt bos, wat ik niet kan verklaren - een filmset opbouwen in een bos lijkt mij minder werk dan een compleet bos nabouwen.

Hier en daar dus wat kleine, ergerlijke puntjes - maar aan de andere kant heb ik deze kijkbeurt pas echt de droge humor opgemerkt en hier en daar moest ik wel even lachen om de melige scène op de veiling en bijvoorbeeld:

"What else do you do, miss Kendall, besides luring men to their doom?"
en
"Now you listen to me, I'm an advertising man, not a red herring. I've got a job, a secretary, a mother, two ex-wives and several bartenders that depend upon me..."

North by Northwest blijft mijn favoriete film om te laten zien aan iemand die nooit echt oude films kijkt. Vaak zijn ze best verrast dat men zo lang geleden zo'n coole film kon maken.

4 sterren blijven!

Zeer geslaagde parodie met een briljante cameo van Mr.T

En die excuusneger ("That's wack!") is ook leuk.

3.5 sterren

Pierce Brosnan beleefde de hoogtijdagen van zijn carriére in de jaren 90 en het is waarschijnlijk geen toeval dat hij is gevraagd voor een film die nog meer de sfeer van de jaren 90 ademt dan een gabber met een handvol Flippo's.

De belegen sfeer begint al bij het vallen van de eerste Russische naam. Oh nee, de badguy is weer een Rus. Russische boeven zijn na honderden films en talloze videogames wel passé dacht je (de hele Call of Duty en Black Ops serie heeft volkomen inwisselbare Russische gangsters met volkomen inwisselbare namen als tegenstander). Blijkbaar niet.

Voeg daar aan toe: de dikke Russische gangster in een nachtclub, het meisje dat teveel wist en een halfslachtig leerling/leraar subplotje uit "The Mechanic" en de jaren 90 zweem is compleet. Misschien is dat nog wat te zacht uitgedrukt, want deze muffe film ruikt naar doorgekookte spruitjes en de onderbroekenla van je oma.

Want wie denken ze hier nou mee te plezieren? Moet ik het spannend vinden? Want dat was het niet. De plottwistjes waren doorzichtig en de bordkartonnen stereotype personages lieten me koud. Heb ik mijn ogen uitgekeken? Nee, want bij de eerste de beste achtervolging beukte een auto een passerende auto aan de kant en werd dit in slowmotion weergegeven. Het is wel duidelijk dat als dergelijke shots al moeten worden opgesmukt met een slow-mo, er qua stunts en actie nog weinig goeds gaat komen. En dat komt ook niet, want Brosnan doet weinig meer dan telefoneren, rennen en schieten. Dit alles gefilmd in lowbudget-stad Belgrado, waar doorgaans alleen lieden als Steven Seagal hun goedkope flicks komen schieten. Het budget voor deze film was 15 miljoen dollar maar de opbrengst, alleen al in de bios, bijna tweeënhalf keer zoveel. Tsja, zolang mensen het blijven kijken, blijven studio's dit soort 13-in-een-dozijn pulp produceren. Vraag en aanbod.

Het is te makkelijk om te zeggen dat Brosnan op zijn retour is. Ik vind de man nog steeds een mooie uitstraling hebben. Hij lijkt trouwens, naarmate hij ouder wordt, steeds meer op Ronald Reagan (tip voor een biopic!). Het is gewoon een muffe film, met een slap script en talloze inspiratieloze plotelementen die in talloze andere films veel beter zijn uitgevoerd. Hierdoor lijken de 108 minuten ieder minimaal 100 seconden te duren. Overigens had deze film ook perfect gepast in het stupide repertoire van Jason Statham.

2 sterren en dan ben ik heel royaal, want het is zaterdag.

Vermakelijk, maar geen goede film.

Het is mooi gefilmd, geacteerd en gemonteerd. En zeker leuk om naar te kijken. Maar als je er gaandeweg achterkomt hoe het zit, bekruipt je toch het gevoel dat je naar een zeer vergezocht plot zit te kijken. De onthulling op het einde geeft de film wat dat betreft echt de nekslag. Zo lust ik er nog wel één.

2,5 sterren

P.S. als de scène komt met de tv-uitzending van Freeman, en zijn voice-over begint, dan weet je meteen dat die scène de reden is dat hij die rol kreeg

Sterrencast in totale onzinfilm. Je wordt net als in deel 1 weer lekker op je verkeerde been gezet, maar die gimmick alléén maakt geen film. Het lijkt allemaal nergens om te gaan. Er is geen dreiging en daardoor ook geen spanning. Een beetje list, bedrog en en heel veel laconiek geouwehoer. Het is een beetje waar de films Ocean's 12 en 13 ook aan leden (11 was nog redelijk, net als het eerste deel van NYSM).

Het ergste is nog wel dat er een soort omnipresente entiteit wordt geïntroduceerd, genaamd "The Eye". Maar echt uitgediept of uitgelegd wordt het nooit en je weet dus ook niet of je nou met sci-fi te maken hebt of niet.

Vleesch noch visch.
Het is een soort James Bond maar dan met goochelen in plaats van spioneren. Verder doet de vreselijke hypnose-gimmick denken aan de vervelende maskers uit Mission-Impossible 2 (of was het nou 3?)

Welgeteld één scène (van 1 seconde) was ronduit briljant: waarin Woody Harrelson "aaaaaahhhh" schreeuwt en de persoon die hij nog onder hypnose heeft hem middels zijn oortje nadoet.

En dan nog een plothole van jewelste: als de vader blijkbaar middels een gadget in zijn horloge kon ontsnappen, waarom is hij dan doodgegaan in die kluis?

2 sterren

Stukken beter dan ik had verwacht. Nooit echt heel eng, maar wel mysterieus. Er hangt een geinig film-noir sfeertje in de film.

4 sterren!

Viel me mee.

De film heeft nauwelijks meer sets dan de binnekant van het "numbers station" en er komen ook nauwelijks meer acteurs aan te pas dan Cusack en Akerman, die ook 93% van de tijd in beeld zijn.

Qua budget stelt de film dus niks voor.

Maar we zagen in de film "Phone Booth" al dat 1 locatie juist in het voordeel van een film kan werken, mits goed uitgevoerd. En dat element wordt dus hier vrij goed uitgevoerd. Het is een lekker claustrofobische film.

Wat wel rammelt is het verhaal en de beweegredenen van iedereen in het plot. Er had iets meer diepgang in gemogen. Cusack is OK maar wel volkomen inwisselbaar. Wat aan hem nog het meest opvalt is de eyeliner onder zijn ogen.

Geen hoogvlieger maar zeker meer waard dan de matige 2.57 sterren waar de film nu op staat.

3 sterren