Meningen

6e Ki-duk..en viel me behoorlijk tegen.. ik ben het met wibro eens, Han-Gi's acteerwerk is ok, maar ik kreeg ook schoon genoeg van steeds dezelfde beelden..Bovendien vond ik Sun-Hwa matig acteren.. vooral toen ze probeerde te huilen, dat leek echt nergens op. Had in totaal 40 minuten aan 'pauzes' nodig om deze film uit te kijken en dat voor een 100 minuten film.

Jammer jammer, heb eventjes genoeg van Ki-duk, ondanks Adress Unknown die hier nog geen 30 centimeter van mijn toetsenbord af ligt.

2.0*

Vooral de eerste helft is erg sterk en mysterieus. Wanneer er wat meer 'onthullingen' plaatsvinden, wordt het allemaal wat minder interessant. Dan moeten we eigenlijk wachten tot Åke ten tonele verschijnt om het weer boeiend te maken. Het einde deed me niet veel, niet slecht, maar zag het wel aankomen. Toch leuk gedaan, realiteit-fantasie, beter uitgewerkt dan in Stay. Al is dat wel een heel ander soort film.

Achteraf ook leuk om je te bedenken hoe ze die hal op de vijfde verdieping gefilmd hebben om zo de 'niet bestaande deur' te creëren, gewoon goed edit-werk natuurlijk.

3.5*

Jammer. Erg jammer.

De intro was nog wel aardig, ik hoopte toch minstens op een serieus foute onzin film. Helaas helaas.

De 'main theme', maracas deuntje is wel leuk. Maar verder is de muziek matig tot schrikbarend slecht. Soms ook veel te veel op de voorgrond.

Die ene dame was nog wel een aangename verschijning, maar ik heb me echt stierlijk lopen vervelen.. en dat in minder dan anderhalf uur tijd. De kills zijn weinig soeps, de dialogen zijn tenenkrommend en het 'acteren', oei.

Ik bespaar mezelf de moeite maar wat betreft het geven van 1*.

Na het geweldige Blue Spring moest ik toch eens een andere film van Toyoda bekijken, vandaag was 9 Souls aan de beurt.

Het begin is erg sterk, waardoor ik meteen van mijn gematigde verwachtingen af was. Verwachtingen worden bij mij altijd bepaald door posters, aangezien ik de synopsis nooit lees. De poster vind ik dus niet echt bijzonder of mooi. Maar dat doet verder geen afbreuk aan de film.

Vooral door een geweldig laatste kwartier moet ik wel 4* geven, ondanks een aantal mindere scènes in het middenstuk. En zoals Nephilim aangeeft is de sfeer helaas een beetje half/half. Camerawerk en muziek is wel dik in orde. Ik heb alvast zin in de volgende Toyoda.

4.0*

Wauw, eindelijk weer eens naar aftiteling gestaard.

Volgens mij had deze film alles in huis om mij totaal niet te boeien, alleen al omdat ik niet meteen een coming-of-age fan ben (cq dacht te zijn?). Maar ik vond dit echt een hele mooie film met een schitterende eindscène. Erg knap acteerwerk en mooie sfeer creëring. Verder weinig woorden, maar veel gevoel en lichaamstaal.

4.5*

Een soort Man Who Wasn't There meets Angel Heart, maar dan duidelijk van Cronenberg's hand.

Zoals ik van tevoren wel een beetje verwachtte, was dit wel wat voor mij. Heerlijk absurd. Echter jammer dat het niet de gehele speelduur weet te overtuigen. Saaie momenten kan ik het eigenlijk niet noemen, maar toch glipte de aandacht bij vlagen wel eens weg.

Overigens is de monoloog in de auto werkelijk geniaal. Samen met de monoloog in Sabu's Unlucky Monkey (haal ik in dat filmtopic ook aan), één van de meest gedenkwaardige die ik het afgelopen jaar zag.

3.5*

Na het mindere Ploy nu weer een aardig filmpje van Pen-Ek. Vooral het begin en middenstuk zijn erg fijn. En zoals gebruikelijk ook weer prachtige, dromerige muziek.

Wat de film verder ten goede komt, is dat de beweegredenen van de personages vaag blijven. Toch mist de film de visuele power en interessantheid van bv. Last Life in the Universe. Wel een lekker tussendoortje.

3.5*

De titel had ik wel eens vaag ergens gehoord, maar kende de film verder niet echt. Hoorde er afgelopen week twee afzonderlijke personen op eens erg positief over (niet met elkaar, maar tegen mij) praten en daardoor maar eens opzoek gegaan.

Op zich wel leuk voor een keertje, maar het is veel van hetzelfde en de film is inderdaad misschien wel té droog. Het camerawerk was daar mede de oorzaak van. Hoewel ik het zeker niet slecht vond, werd het dus erg eentonig, voor een film met deze speelduur te veel verveling in ieder geval. De personages zijn wel aardig, maar weinig bijzonder, vond het acteerwerk ook niet echt indrukwekkend.

2.5*

Flauwe kerstfilm.

Ben er ook geen liefhebber van, mja familie he. Erg simpele en voorspelbare humor, maar bij vlagen toch nog vermakelijk.

1.5*

Behoorlijk sterke film, knappe spanningsopbouw vooral. Toch jammer dat die spanning soms in kleine anti-climaxjes eindigt. De killer wordt toch wat te snel weggegeven bijvoorbeeld. Desondanks eindelijk weer eens wat spannends gezien.

4*

Eerst lijkt het een saai complot-thrillertje te worden, maar deze gedachte mocht al snel het veld ruimen.

De muziekkeuze is erg goed, de film is sfeervol en de regie is, net als het acteerwerk, van een zeer hoog niveau. Sterke en mooie film, waarin de 'confession' waarschijnlijk het minste deel van de film is. Vooral wanneer Alex op de vlucht is een aantal geweldige scènes gezien. Van fraai camerawerk tot erg mooie, bijna dromerige slowmotion walks/shots.

Erg indrukwekkend ondanks het enigszins standaard verhaal en de soms wat vage keuzes van de personages, voorlopig toch een 4.5*

Wat een geniale invulling van de hel. De matige acteurs neem ik wel voor lief, maar er wordt wel een hoop over onzin gepraat. Al die liefdesperikeltjes. Blah. De monsters zien er goed uit, dat waren ook de sterke scènes. Mr. Skinny lol, deed me een beetje aan Saw denken.

Fijne speelduur, vermakelijke film. Mooi einde ook.

3.5*

Behoorlijke matige Ghibli.. ik denk zelfs de slechtste die ik tot nu toe zag (van 9).. Mimi wo Sumaseba was in ieder geval een stuk beter, het lijkt daar in het begin namelijk een soort vervolg op (edit: lees nu net dat meer mensen dit ervaarden).

Van alle Ghibli's de slechtste muziek, echt ver uit. Vooral dat laatste nummer (grotendeels aftiteling) is echt afgrijselijk, meteen afgezet. Door koning kat kon ik eerst nog een paar keer glimlachen (hoewel dat later nogal geforceerde humor werd), maar het was mij allemaal wat te zoet, te lief en het had te weinig boeiends.

1.5*

Ik kijk nooit shortfilms, maar Cat Soup had al langere tijd mijn interesse. Erg jammer dat ie niet op de site mag, ook erg jammer dat ie uberhaupt niet langer duurt.

Elke keer dat je denkt 'nu wordt het minder' komt Nekojiru-sou weer met een geweldig origineel idee zoals de waterolifant en het open geritste varken.

Erg fijne tekenstijl en camerahoeken, heerlijk gestoord, mooi surrealistisch, sfeervol en soms hilarisch grappig. Geweldige short.

4.5* denk ik.

Dit was inderdaad baas. Ook het random overrijden van personen kan ik vaak waarderen (zeer droog gebracht), hoewel het hier opgegeven moment iets te veelvuldig gebeurde. Paul Elstak die uit de lucht komt vliegen was sowieso een dikke misser, net als Oerlemans zijn rolletje. Hans Teeuwen is wel lollig, maar vooral Maassen laat een keer leuke moves zien.

Verder is het publiek echt een dikke- waard. Zitten er nog maar 10 mensen in de zaal, komen de kerels van 20-30 jaar al schreeuwend binnen lopen. Ook tijdens de film veelal nog geschreeuw en commentaar (de bekende woorden). Kon me er gelukkig slechts deels aan irriteren, enkel dat één zo'n gast een tijdje lang muziek op zijn mobiel ging afspelen was erg vervelend. Over het klootjesvolk zal ik me verder maar onthouden van commentaar. Overigens gaan zien omdat mijn broertje -15 jaar, tja- dit zo geniaal vindt, vond zelf de serie vroeger ook al niet veel.

2.5* zitten geslaagde stukken in, maar de overgangen en het geheel zijn vaak net niet overtuigend genoeg.

Ni Neibian Jidian kent een paar dode momenten, maar kon mij in zijn geheel meer boeien dan de andere films die ik van Tsai zag.

Waar enkele van die lange shots geweldige voltreffers zijn, is het soms ook ongeduldig afwachten. Geniaal zijn momenten zoals Hsiao Kang die een grote klok in centrum Taipei terugzet, de scène met de hoer en de scène met die dikke viespeuk.

Toen de hoer Kang's koffer meenam kon ik nog lachen, maar toen haar koffer werd meegenomen was het toch wel wat zielig. Bij vlagen een fascinerende (maar ook grappige) film.

3,5*

Blijkbaar was het script wat aan de korte kant, daarom is het opgevuld met een hoop god en bijbel gezeik. Als ik voor elke keer dat god genoemd werd 0,1* zou aftrekken, zou deze rond -10* uitkomen. Verbazingwekkend dat (bijna) niemand er over valt..

De muziek is matig tot slecht en het acteerwerk is, uitzonderingen daargelaten, belabberd. Hoewel Night of the Hunter geen extreem lange speelduur heeft, wil ik niet meer dan 0.5 geven, want dit is gewoon verachtelijke christen propaganda.

0.5*

Aardige film.

3e Besson en deze zit er wat tussen in. Kent een paar sterke (ook redelijk spannende) scènes, maar heeft ook wat minpunten. Het personage Nikita is acceptabel, maar wel enigszins zwak geacteerd. Had wel wat beter uitgewerkt mogen worden (met een knappere vrouw..). Het beste van de film is misschien nog wel de korte bijrol van Jean Reno (en de poster), de humor was te waarderen, maar soms misplaatst of niet leuk. Het einde had wel wat vond ik. Mini 3,5'je.

Het mag dan één van de eerdere films in het genre zijn, maar een uitblinker is het allerminst. De film is veel te langdradig en de personages en gebeurtenissen zijn nogal standaard.

Deze opmerking was de reden dat ik deze ben gaan kijken en ik ben het absoluut niet met je eens. Het is enigszins grauw, maar dat komt allerminst voort uit sfeer en in-your-face is dit ook niet. Het enige beetje sfeer die deze film weet te produceren komt voort uit de decors, zo'n beetje de gemakkelijkste manier om sfeer te creëren, wat toch behoorlijk mislukt is. Seul Contre Tous is dan ook véél beter.

Vond het maar lastig door heen komen, film duurt echt te lang voor wat het wil zijn. Het is niet een bar slechte film, maar boeien of raken deed het nauwelijks.

1.5*

Het moet al wel haast twee jaar of langer geleden zijn dat ik deze zag. Hoog tijd om het geheugen op te laten frissen dus.

Decors, belichting, duistere sfeer (vooral het einde), allemaal top. Visueel mooi en goed camerawerk. Erg mysterieus en occult, daar houd ik wel van. De symboliek is geweldig en erg subtiel. Depp acteert sterk en er zitten een aantal zeer interessante personages tussen.

Mindere punten: de muziek overtuigt slechts deels en soms ziet het er wat knullig uit, bijvoorbeeld het gezweef van 'de vreemde vrouw'. Het deel in Parijs is duidelijk het minst boeiend.

Kleine 4,5* blijft toch staan dankzij de laatste ±20 min.

Javier Bardem was echt meesterlijk goed. Ik vond de film wel ok, maar de spanning viel wat tegen.. over het open einde heb ik niet echt een mening, het is eens wat anders.. voor de verandering niet een happy end (zolang ze er maar geen 2e deel aanvast gaan plakken, wat ik niet verwacht overigens.) 3.5*

Erg leuke film, lief, naïef, zoet.

Veel leuke personages, geen enkel verhaaltje verveelde en veel komische situaties. Miu doet researsch naar lingerie, Donut heeft een relatie met een oudere man, Celine is een stewardesse op zoek naar een rijke man en CC is een dame van plezier die 'alle mannen om haar vinger kan winden'. Het einde van CC's verhaal was zelfs nog best aandoenlijk. Hieromheen zitten nog voldoende leuke personages, zoals de baas van het lingerie kantoor met homo-trekjes, 'womanizer' Lucas de marketing manager (geweldige kop).

Noi Yee Sil Nui kent ook enkele mooie shots, alleen de muziek is niet altijd even geweldig, maar over het algemeen wel erg bijpassend.

4.0*

Beduidend minder dan Strange Circus en Love Exposure. Ik wist niet dat deze film een tweeluik vormde met Suicide Circle (nooit de alternatieve titel zien staan). Daar kwam ik echter al vrij snel achter en net als Suicide Circle, beviel ook deze Sono mij niet echt.

Qua uitwerking is het misschien niet echt vergelijkbaar, maar vervelen deed het al vrij snel. En dan duren 160 minuten lang zeg. De intro, chapter 1: Noriko is nog wel aardig, maar wanneer Yuka's chapter begint, begon ik mij al wat te vervelen. Dan zijn er nog ruim twee uur te gaan. Tja.

Natuurlijk zitten er nog wel wat leuke scènes in. Met 'Mitsuko's opa' bijvoorbeeld en ook de eerste family rental scène is erg lollig, sowieso wel een leuk idee. Op een bepaalde manier deed deze film me ook denken aan Love Exposure. Daarin hersenspoelt een sekte een paar personages. Hier is dat het geval bij Noriko en Yuka. Wel leuk om dat soort terugkerende thema's in Sono's films te zien. Maar dit was dan niet echt mijn film. Wel een wereld van verschil, een Love Exposure die vier uur onafgebroken boeit en Noriko's Table die ruim een uur minder duurt, maar ver van dat niveau verwijderd blijft.

2.0*

Ik heb niet zoveel met dit soort films, al helemaal niet als het in zo'n reportage vorm wordt gebracht. In de camera kijken/praten werkt nogal afstandelijk (zelfde geldt voor die stukken tekst) en spannend wordt het dan ook nergens. Nou hoeft dat laatste op zich geen probleem te zijn natuurlijk, maar het had deze film wel goed gedaan.

De opbouw is op zich wel oké, beetje detective stijl. Het laatste half uur is aardig, maar meer dan de eer redden doet het niet.

2*

Perfecte samenvatting van mijn beleving

Begin is te donker, niet boeiend etc. Wanneer de kluizenaar voor het eerst in beeld komt, wordt het gelukkig boeiender. Daarna volgen weer een paar inzinkingen, haalt net 3*

Biggie

Aardige muziek maakt nog geen goede film. Komt nog eens bij dat ik meer van de West Coast ben. Notorious is ook niet echt een bijzondere film, het mag dan een film zijn over Wallace, maar toch zat ik regelmatig met een déjà-vu gevoel te kijken.

Rise&fall the Movie. Ik moet ook wel bekennen dat ik geen enorme fan ben van dit soort films. Woolard speelt nog best goed, maar de meeste acteurs zijn lachertjes. Wel redelijk vermakelijk verder, al draagt de muziek daar nog het meest aan bij.

2.5*

Leuk dat oude films soms een re-release in de bios (filmhuis) krijgen. Het valt me eerlijk gezegd tegen dat er niet meer MM-gangers naar La Notte zijn gegaan. Gelukkig kon ik wel twee vrienden meeslepen afgelopen maandag.

Voor mij de tweede keer, dit keer dus op groot scherm. Ik was eigenlijk twee dingen vergeten, namelijk dat het eerste kwartier vrij saai is en dat Vitti eigenlijk maar een 'kleine' rol heeft. Wel blijft zij erg fijn om naar te kijken, echt een geweldige uitstraling.

De jazz nummers zijn echt een erg fijne meerwaarde in deze film. Verder blijft het feestje mijn favoriete scène. Ik vind dit een erg relaxte film, eentje waar je door de camera, muziek en de personages tot rust komt.

Het einde vond ik dit keer niet veel indrukwekkender geworden, echter past het verslagene ervan wel perfect bij de film. Hoog tijd om nu eindelijk L'Eclisse te gaan zien, al zal ik denk ik eerst L'Avventura nog eens opnieuw kijken.

4* -> 3.5*

Het begint wel oké, maar het verhaal van haar oude liefje kon mij echt niet boeien. Het mysterieuze deuntje is briljant, terwijl de dramatische muziek wat minder is of zelfs vervelend. De soms nogal gekunstelde decors vond ik wel wat hebben, droeg wel bij aan de sfeer. De dans scène is één van de sporadische hoogtepunten in deze film.

3*

Een Fellini per jaar. In 2011 komt de man al vroeg.

Opvallend snel waren mijn gedachten al af van Masina's vreselijke prestatie in La Strada. Vooraf de reden dat ik weeral argwanend stond tegenover (deze) Fellini. Masina speelt in deze film echter behoorlijk goed en de film is ook erg goed te doen. Verhaal en personages zijn ook een pak interessanter dan die van La Strada.

Op het moment dat Cabiria Farrazi en Jessie ziet vechten, hoopte ik tegen beter weten in dat ze met de dame op stap zou gaan, maar de verhaallijn met Farrazi was ook leuk. Al zullen we dus nooit weten what if..

Boeiende film in ieder geval. Tot 2012 meneer Fellini.

3.5*

Beter dan La Meglio, dat is een begin.

Maar, de film duurt dus echt wel te lang Toch wist deze me meer te boeien dan La Meglio. Dit werd dan echter weer bijna verpest door het erg lompe laatste half uur, echt saai al dat gehannes en gedans. Novecento lijkt ook nog al gefoceerd lang, want ik had toch regelmatig het idee dat er wel wat weggelaten kon worden. Verder kwam al dat bloot nog al pervers over van meneer Bertolucci.

2.5*