Meningen

Jaartje of vier geleden gezien bij Frans. Wel op gestemd toen ik op Moviemeter kwam, maar zo'n cijfer is, met een klas kijkend, misschien wel niet zo representatief. Zeker als je bedenkt dat ik me ook enkel nog flarden kon herinneren. Al is dat laatste misschien weer niet zo onlogisch, dat heb ik namelijk meestal met films die ik niet goed vind. Desondanks: herzien. Vooral omdat ik de eerste twee films van Jeunet goed vind.

Ik heb er vaker moeite mee: voice-overs. Zo ook hier. Verder een enkel moment waar Amélie reageert op de voice-over, dan wel in de camera praat, wat me ook irriteerde. Lijkt qua vertelstructuur ook wel wat op Un Long Dimanche geloof ik, dat gevoel had ik in ieder geval. Doet er verder ook niet echt toe.

Tautou weet me ook deze tweede keer niet te overtuigen. Eigenlijk houden de randpersonages de film een beetje overeind, samen met de sporadisch grappige momenten. Verder visueel wel aardig, maar vergelijkend met Delicatessen en La Cité tegenvallend. De score klinkt me inmiddels bijna cliché in de oren, dus daar zal ik het maar niet over hebben. Ai, nu deed ik het toch.

1.5* -> 2*

Het kabbelt allemaal wat voort, niet erg bijzonder, maar wel leuk voor een keertje. Eigenlijk niks wat er echt boven uit springt.

3.0*

Enorme tegenvaller. Niet alleen op elk vlak inferieur aan Mah Nakorn, maar simpelweg een barslechte film.

Vreselijke muziek, vervelende slapstick en werkelijk nergens grappig. Kleurgebruik blijft opvallend, maar veel minder mooi (soms zelfs lelijk) dan in eerdergenoemde film. Ook qua actie, verhaal, drama, personages en acteerwerk echt onthutsend slecht.

0.5* - onbegrijpelijk.

Nogal infoloze 'documentaire'.

Op zich houd ik wel van die sarcastische ondertoon, maar dat wordt gemixt met drama, aanvoelend als vals sentiment(!).

Die Amerikanen.. tja, wat een idioten. Zo'n omaatje komt op het eind nog met de opmerking dat ze 'deceived' zijn. Yeah, dat had de rest van de wereld al voor de oorlog door .

Helemaal idioot zijn die twee vrouwen. Vooral die nationalistische 'familie als de onze zijn de ruggegraat van Amerika' mevrouw . God dit god dat, kots kots.

2.0* voor een paar sporadische momenten, viel toch wel wat tegen.

Ontzettend clichématige 'thriller' met bagger dialogen. Zag er onlangs een trailer van en toen al besloten deze over te slaan, maar bleek helaas in de sneak te draaien.

De film probeert hip te zijn (en de kijker te overrompelen) met een karrenvracht aan 'interessant praat'. Verder levert het enige kritiek op de inval in Irak, gewoon oude koek overigens, totaal niet boeiend. Vervolgens komt er nog een erg vervelend conspiracy-sausje overheen.

En oei, wat speelt Watts slecht als agente. De drama scènes zijn iets overtuigender, al zijn de scènes tussen Penn en haar dat allerminst. Ook de kindertjes zijn een tenenkrommende bijkomstigheid. Waarom zijn dit soort families in films zelden kinderloos? In de praktijk zal het in ieder geval een stuk vaker het geval zijn.

Verder ook weer veel te veel Amerikaanse vlaggen gezien, bij een congresje, bij oma etc. etc. Dat het uiteindelijk waargebeurd (neem dit altijd met een dikke knipoog zeg ik dan, vooral in Amerikaanse films) blijkt te zijn, kan de film absoluut geen redding brengen.

Bourne Identity en de Smith's waren nog aardig, met Jumper sloeg Liman de plank al flink mis, maar deze is nog een stuk slechter.

1* en verlaging zit er nog in.

Ok.. Fanny och Alexander, had eerst weinig zin in een bericht, maar na een kleine discussie met zowel flauwekul als met echte argumenten te gooien naar een vriend, die de film wel goed vindt, dan toch maar.

De tijd waarin dit zich afspeelt (rond 1900 dacht ik?) spreekt me totaal niet aan, maar aangezien dit één van de twee films was die ik nog moest zien uit de top100, gisteren bekeken. 20.15 begonnen en half 1 klaar, ja dat zijn geen drie uur, maar ruim vier.. en die korte pauzes had ik soms hard nodig.

De eerste driekwartier was een beetje voortkabbelen, met irritant gehuppel van de familie, kinderachtige grapjes van oompje en de (voor mij) oh-zo-gevreesde pakjes/kostuums. De tweede driekwartier vond ik het beste van de film, ik dacht even dat het toch nog een redelijke film zou worden. Dit deel was ik echter grotendeels alweer vergeten toen de aftiteling door het beeld rolde dankzij de rest van de film. De tweede helft van de film, vanaf het moment dat de bisschop de film kwam verpesten, kon me gewoon echt helemaal niet meer boeien.

Dat er dan nog wat interessante dingen gebeuren zoals die vriend van me zegt, heb ik wel meegekregen, maar dat komt gewoon veel te laat en zo interessant vond ik het ook helemaal niet. De film is veel te langdradig en ontzettend saai, slecht geacteerd en vervelende thema's/motieven die me ook al niet aanspreken. Deze Bergman was duidelijk niks voor mij.

Ik ben het ook sterk met Onderhond eens in dit geval. De film is echt vreselijk kaal en het is inderdaad een 'registratie van duffe taferelen'.

1.0*

Redelijk filmpje die me nog het meest aan Death Proof deed denken. Jammer dat Meyer zijn film uiteindelijk zo braaf als de pest maakt, want bij vlagen was het best vermakelijk. Erg matig einde.

2*

Vol van het vaderland en uiteraard alleen maar blije gezichten, maar minder propagandistisch dan Hippler's Ewige Jude.

Bij vlagen interessante en indrukwekkende beelden, helaas is de beeldkwaliteit wel wat pover (en moest ik het zonder subs doen). Muziek is te bombastisch en de tactiek 'animaties' zijn lachwekkend, maar deze docu lijkt veel meer op een docu dan Der Ewige Jude.

3.0*

De intro is erg saai, lijkt inderdaad als of je naar de dvd-extra's zit te kijken. Maar ook daarna komt de film nooit echt uit de verf, mede vanwege de erg matige soundtrack.

Daniel Auteuil vind ik wel een fijne acteur en ook Paradis doet het wel oké, maar echt boeiend weten ze het nauwelijks te maken. De licht komische ondertoon had van mij ook veel meer aanwezig mogen zijn. Verder draagt het zwart-wit maar weinig bij aan een film die redelijk sfeerloos blijft.

2.5*

Sterk staaltje leegte.

Bij dit soort films vind ik het altijd jammer om "saai", "sloom" en dergelijke reacties te lezen. Want die mensen zijn gewoon met de verkeerde intentie begonnen als je het mij vraagt.

Het kroop mij na een tijdje wel onder de huid hoor. Buitengewoon interessant uitgangspunt ook en erg sterk uitgevoerd. Weinig spraak, maar duidelijke lichaamstaal (goed geacteerd). Er wordt een zekere spanning gecreëerd zonder muziek en mét lange shots.. geweldig en erg knap gedaan.

Ik had geen verwachtingen, maar gewoon begonnen te kijken en blij deze film gezien te hebben.

Duidelijke 4*. Had hoger kunnen zijn, maar op de één of andere manier weegt de leegte mee in het cijfer.

Veel eensgezinde mensen bij deze film. En ik kan me er bij aansluiten.

Het concept (eerste regel plotbeschrijving) was de reden dat ik dit wel even wilde zien, hopend op een aardig humoristisch filmpje. De film heeft wel iets humoristisch, maar focust vooral op drama, maar ook meteen op de verwerking. Het gaat allemaal wat te vlot en het script is niet overal even sterk. Finnemans is een leuk filmpje, maar neemt in het korte tijdsbestek van 50 minuten wat te veel op hooi op zijn vork.

Wat een ubercute meisje trouwens. 3*

Lang ontweken, maar net als Titanic dacht ik.. -Ok, de volgende keer op tv dan neem ik 'm wel op.- Tja, vrees wordt niet altijd werkelijkheid, maar zoals zo vaak, was die vrees terecht.

Afgezaagd verhaaltje, zoals altijd slecht acteerwerk van mr. Stallone en dit soort man-met-groot-geweer 'intimideert' iedereen films zijn niet mij ding. De actie was ook weinig soeps net als die vervelende one-liners en dan heb ik het nog niet eens over die irritante eindspeech gehad. Rambo 2 of Rocky wordt Stallone's laatste kans, daarna geloof ik het wel.

1,0*

Erg sterke en wrange film. Blijft constant boeien en maakt eigenlijk nergens een foute keuze. Ik ben vooral erg onder de indruk van Katie Jarvis, erg knap geacteerd. De film is kil en wrang, maar heeft toch iets moois en is erg indrukwekkend. Camerawerk is ongeveer wat ik er van hoopte, mooi op de huid.

Het einde is erg sterk, vooral het afscheid van haar zusje; kil, wrang, maar met een glimlach en een Hate u2, Life's a Bitch maakt het af. Vond het stiekem een beetje jammer dat de scène met Gang Starr's 'Just To Get A Rep' werd afgekapt, had dan die scènes met California Dreamin' maar gecut .

Mja, dikke 4*, zou nog wel eens een halfje kunnen stijgen. Binnenkort ook Red Road maar even bekijken .

Na Aguirre opnieuw een goede Herzog. Bij momenten even waanzinnig als indrukwekkend. Het meest sterk vond ik nog de tocht op de Pachitea, waar iets van de sfeer van Aguirre te proeven valt. Ook later zijn nog voldoende sterke momenten. Er hadden wellicht tien minuten vanaf gekund, maar saai is het eigenlijk geen moment.

4*

Qua animatie ziet het er voor het grootste deel goed uit. De film is alleen niet erg grappig, vooral omdat om de 5 seconde grappig gedaan moet worden. Duidelijk niet echt een film voor jong en oud wat dat betreft, maar kijkt wel vlot weg.

2.5*

Toch een wat tegenvallende Cronenberg.

De andere 80's film van Cronenberg die ik zag, Videodrome, vond ik erg goed. The Fly mist echter dat 80's horrorsfeertje waar ik toch wel een beetje van ben gaan houden.

Het begint wat flauw en cliché, dat geldt ook zeker voor die romance. De nachtmerrie van Ronnie was eigenlijk pas het eerste sterke moment en hoewel ik de laatste scène erg goed vind, is dat bij lange na niet voldoende om de film te redden.

2*

Gisteren gezien, maar had er nog geen bericht bij gezet. Nu dan als nog:

Zeker niet onaardig.

Begin is ijzersterk. Wist mij meteen te boeien, met een fijne soundtrack. Mooie eerste scene met leuke shoot-out die een grappig abrupt einde kent. Helaas sukkelt de film een tijdje door op een gegeven moment, waardoor het allemaal wat minder interessant wordt.

Camerawerk en vele shots waren wel erg stijlvol en mooi, maar het verhaal vond ik dus wat minder. Voor zover ik dat nog niet was, alleen nog maar meer geinteresseerd geraakt in To, dat wel. Laatste shoot-out vond ik trouwens ook briljant.

Wel blij dat ik de dvd heb en hem nog eens kan herzien, vooral door het mooie begin, goede muziek en sterke shots een dikke 3,5*.

Redelijke film, waarin veel dingen eerder en beter gedaan zijn. Het is een soort mix van Stay Alive, Final Destination en een beetje ghosthorror à la The Grudge enz.

Vooral erg jammer dat ze die laatste scène er nog achteraan hebben gebreid, vlak daarvoor was het ideale moment om de film een kil einde te geven, jammer.

Nog net 2.5*

Het leek redelijk serieus en vooral omdat ik niks van de film afwist, dacht ik ook dat het serieus was Tot de clichés en typisch levensloop verhaal (en belachelijke 'feitjes' ) zich opstapelden. Echt lollig trouwens wanneer McKenzie doodgaat omdat ie struikelde Meer van dat soort grappen kon ik wel waarderen, maar al met al is het toch verre van briljant.

Drie sterretjes, niet meer dan aardig.

Ietwat kitscherig melodrama.

Het heeft even geduurd, maar nu dan eindelijk The Fountain bekeken. Waar een Wrestler en herziening van Requiem al niet goed voor zijn. Op zich viel hij wel mee, maar een goede film is het niet echt.

Nu houd ik niet zo van sprookjes, maar als ze leuk worden verpakt, kan het toch nog gunstig uitvallen. De film is mij echter wat te zweverig en melodramatisch. Ook het acteerwerk is niet altijd even overtuigend. Misschien een vreemde film, maar absoluut geen vage.

Gelukkig wist Aronofsky mij nog wel op de lachspieren te werken door de planten metamorfose.

2*

Room 1: Sehr matig en ik begon al te vrezen voor wat ging volgen. 0.5*/1*

Room 2: Erg slecht en flauw 0.5*

Room 3: begint matig, maar ontpopt zich tot veruit het beste fragment. 3*/3.5*

Room 4: Meh, behoorlijk matig, weinig boeiend. 1,5*

Four Rooms laat weinig interessants zien, op fragment 3 na is het gewoon rommel. Muziek is matig, technisch weinig hoogstandjes en de slapstick humor is eerder flauw dan grappig. Ook zeer matig geacteerd.

1.5*

ik vond eigenlijk alleen de laatste (ong.) 20 minuten echt de moeite waard, voor die tijd was de film wat aan de saaie kant.. ook het om de 3 zinnen noemen van God irriteerde ik me soms aan.. desalniettemin toch 3* voor de laatste 20 min en het aardige verhaal

Ik vermoed dat hij het heeft over deel II, er is namelijk een FC II

Wel een aardige film, maar komt schiet vooral te kort op het gebied van personages. Je komt eigenlijk maar weinig te weten en ze boeien ook niet echt, ondanks het goede acteerwerk. Na de slopende eerste 20 minuten wist de film wel te boeien. In ieder geval één van Hackman's betere rollen. Krappe 3.5*.

Alweer een tijd terug dat ik nog eens een Hitchcock zag.

Niet dat ik zijn films nou zo slecht vind -gemiddeld zal het nog zeker voldoende scoren denk ik-, maar bij narratieve films ligt mijn interesse nou eenmaal niet zo. Ook in Frenzy weer veel te veel verhaal (opbouw), flauwe dialoogjes en cliché happenings. Het was echt niet enkel kommer en kwel. Vond de scène in de aardappel truck en de dialoog tussen Blaney en Rusk tegen het eind bijvoorbeeld nog best vermakelijk.

Om even voort te borduren op het kleine stukje wat ik gelezen heb van de discussie omtrent de 'verkrachtingsscène', dit vond ik achteraf ook ietwat lachwekkend. De hele wurging stelde weinig voor, zal vast erg schokkend geweest zijn in die tijd, een on-screen killing. Maar dat interesseerde me niet zo, toen ik later via een politie dialoog te horen kreeg dat Mrs. Blaney verkracht was, vond ik het met terugwerkende kracht nogal een lachwekkende, wenkbrauwen fronsende gebeurtenis.

2.5*

Butterfly Effect, maar dan andersom.

Stond al een een klein jaartje op de lijst, maar dan nu 'eindelijk' gekeken.

Aardig begin. Wanneer contact gelegd wordt tussen de twee, worden sommige dingen wat overdreven 'duidelijk gemaakt' zoals wel vaker het geval is in VS films, maar dat was niet heel erg storend.
Wanneer John zijn vader gered heeft, is de film heel even totaal niet boeiend meer. Gelukkig dat dit snel werd opgevangen met interessante wendingen (meer vrouwen vermoord, moeder weg etc). Gelukkig zonder al te veel sentiment, wel jammer dat er een paar scenes tussen zaten waar constante schakeling van vader naar zoon en weer terug was, dit werkte juist tegen de spanning in.
Ik vond het mooi hoe de Nightingale moordenaar in eerste instantie wat mysterieus wordt neergezet. Dit wordt echter op een enigzins ruwe manier te niet gedaan. En vooral ook erg jammer dat vervolgens niet uit kan blijven dat papa verdachte wordt.

Vreemd dat Satch twee maal door dezelfde persoon gespeeld wordt trouwens. Er zaten nog wel wat meer kleine minpuntjes in, zoals ongeloofwaardigheden en kleine plot gaten, die ook door het genre SF niet meer gedekt kunnen worden. Het einde had van mij niet zo gehoeven, toen Shepard door de steiger was gestouwd, had het wel op mogen houden. Maar goed:

3,5*

Op de één of andere manier dacht ik dankzij de poster dat dit een film zoals Shooting Dogs/Hotel Rwanda is. Dat is het dus absoluut niet. Het is meer een film in de richting van Do The Right Thing.

Een film waar op zich niet veel op aan te merken valt, aardig om te volgen, vervalt niet in eentonigheid of iets dergelijks. Leuk rolletje van Jackson en daar is het dan ook wel mee gezegd.

3*

Nu ik deze gezien heb snap ik de link die in het filmtopic van Naissance de Puivres wordt gelegd wel. In beide gevallen gaat het om een minder aantrekkelijk meisje dat verliefd wordt op een aantrekkelijk meisje (ongelofelijk trouwens dat die Dahlström gewoon écht 13/14 was tijdens de opnames van deze film). Verder is de uitwerking toch wel heel verschillend.

Ik vond Water Lilies een stuk fijner, geweldige sfeer hangt er in die film. Niet dat ik deze slecht vond overigens, maar het mist de intensiteit die Naissance wel heeft.

Verder had ik een klein beetje moeite met het lelijke inzoomen af en toe. Met de 'grove korrel' dan weer niet, het maakte de film als het ware authentieker.

De down-to-earth uitwerking van de film is zeker wel leuk om te volgen. Elke scène ook gewoon aandachtig zitten bekijken, maar het deed me dus niet zoveel. Ongeloofwaardig is de film absoluut niet en ik wil hier dan ook nog wel een goede 3,5 aan kwijt.

Op zich wel een aardige film, vond vooral de verwisseling van slachtoffer perspectief heel interessant gedaan. Het is niet zo zeer dat de film je op het verkeerde been probeert te zetten, maar deze omkering van empathie laat zien hoe filmtechniek je bij de neus kan nemen.

Verder sfeervol met een goede soundtrack, maar net niet een sterk bad cop personage, wat de film toch wel goed had gedaan. Jammer dat het naar het einde toe een beetje gerekt en te over-the-top raakt, anders had er zeker een halfje meer ingezeten.

3*

Stond al tijden op de lijst, maar viel zwaar tegen. Vooral de langdradige scenes maakten de film behoorlijk saai, mijn gedachten dwaalden daardoor vaak af.
Het verhaal is wel aardig verzonnen en het beste/grappigste stuk uit de film is toch wel tegen het einde wanneer Paul op de 'replay' knop drukt . Toch komt ie echt niet verder dan een dikke 1*. Het acteerwerk was echt ondermaats, de meeste personages waren irritant en ik begrijp niet waarom ze die moorden niet gewoon 'mooi' in beeld brachten

Redelijk; met een paar mooie scènes. Vooral een aantal korte momenten met mooie muziek waren prachtig. De humor is, op een paar flauwe momentjes na, leuk. Ook een aantal personages zijn zeker de moeite waard. Toch mist Funuke iets, het weet de middelmaat slechts sproradisch te ontstijgen. Maar vermakelijk en voldoende boeiend.

3*