Meningen

Vréselijk.

Geen vals sentiment, maar werkelijk niet te harden.

Tot een minuut of veertig was er eigenlijk nog weinig aan de hand. Ik vond het niet meteen een denderend indrukwekkende film, Jong-Du begon me zelfs al een beetje te vervelen met zijn schokkerige voorkomen (hij lijkt wel een drugsverslaafde), maar de verontwaardiging, verveling en irritatie moesten nog komen.

Dan hebben we de eerste, de echte rape attempt. Vond ik tamelijk ziek eerlijk gezegd. Bij een Miike zou je er om lachen, hier was het tamelijk pijnlijk om naar te kijken. Zelfde geldt eigenlijk voor de érg ongemakkelijke seksscène. Er zit een enkele aardige scène in, zoals de verjaardag van Jong-Du's moeder, maar ze waren echt op één hand te tellen. De meeste scènes waren meer van hetzelfde, de speelduur hakte er na een tijdje dus wel in.

Ben ik dan anti-mensenlievend of mis ik affiniteit met 'outcasts'? Dat laatste ongetwijfeld. Er komt echter met regelmaat iemand met zo'n aandoening op mijn werk langs en ik help hem maar al te graag hoor. Ik zou bijna gaan denken dat ik bekrompen ben ofzo, maar dat ik hier totaal niks meekon is toch vooral te danken aan de heer Chang-dong Lee. Dat einde.. kom nou. Manipulatief is zacht uitgedrukt hoor. Ook visueel stelt het drie keer niks voor. Leuk die duifjes en vlindertjes, maar over de hele linie waren de visuals ontzettend vaal.

1*

Aardige Nederlandse film, dat zeker. Met twee geweldige scene's, die 1e scene met de zakenlui en die inpak (van pijl en boog) scene . En verder die buren, wat een sterke personages Zelfs het 'afstandelijke' in deze film (Herman en vriendin) was niet storend. Ik vond echter sommige scene's veel te weinig hebben en sterke scene's te vaak afgewisseld met matige, toch een dikke 3,5* met nog een kansje op verhoging. En benieuwd naar de rest van Warmerdam

Rubbish.

Dankzij de laatste De Palma die ik zag (Blow Out), vond ik het toch wel nodig om deze mee te pikken van tv. Maar poeh, viel dat even tegen.

Qua suspense op zich aardig, maar het is allemaal erg pover en totaal niet boeiend. Dat einde is trouwens ook een verschrikking. En dan hebben we het nog niet eens over de vreselijke score en die non-acteur Cliff Robertson gehad...

Verder ben ik ook niet bepaald te spreken over de beeldkwaliteit, bijna de gehele film is ontzettend wazig. Net als of er constant overbelicht werd ofzo, in het begin dacht ik daardoor nog dat het een droom was, tot dit bleef voortduren. Ik kreeg hierdoor zelfs last van mijn ogen op het laatst. Misschien lag dit wel aan RTL, misschien was het zo bedoelt, maar ik vond het vreselijk.

1.0*

De poster was wel voldoende om mijn aandacht te trekken. Deed mij al vrij snel denken aan Umfeld. Verder ben ik altijd wel in voor experimentele cinema. Een tweede Umfeld is het niet, al is het ook niet onlogisch wanneer je tijdens het kijken een enkele keer daaraan moet denken. Ik had hiervoor nog nooit iets van Animal Collective beluisterd; het was in ieder geval een aardige kennismaking.

ODDSAC is een psychedelische, abstracte en hallucinante trip (inclusief wat (freaky) gore) zonder echte verhaallijn en dialoog. Laat de beeldenstroom vooral op je af komen en geniet. De variatie in de nummers is fijn, al vond ik de tweede 'lyrical song' (bootje op het water) maar niks. De overgangen zien er over het algemeen goed verzorgd uit.

Ergens halverwege was de beeldkwaliteit even erg pover (het 'viking stukje' zal ik het maar noemen). Risico wat je neemt bij het downloaden, helaas heb je bij dit soort 'films' vaak ook geen keuze. Al is er wel een dvd, maar een blinde aanschaf is mij dan weer net wat te gek.

Voorlopig 3.5*, herziening met betere beeldkwaliteit volgt nog wel eens. Op groot scherm zou ook aardig zijn, al zal dat er wel niet zo snel in zitten.

Een goed gemaakte film, maar daar is het beste dan ook wel mee gezegd.

Want wat acteert die Malkovich slecht! Kon mij echt alleen in de scène met de stoere boer (wat een acteer-drama was dat ook zeg) overtuigen. Sinise altijd al een weinig boeiend acteur gevonden, maar past hier met zijn anderhalve gezichtsuitdrukking prima in.

Vond het verder ook een tamelijk saaie bedoening, heb nogal wat keren op de klok gekeken. Veel scènes zijn meer van hetzelfde, waarin Malkovich zijn best doet om de film zoveel mogelijk onderuit te halen. Of Mice and Men bracht dan ook weinig bij mij teweeg, al was het einde wel sterk. Een van de erg spaarzame hoogtepunten.

1.5*

Veelbelovend intro, verschrikkelijke film.

Het overkomt me (bijna) nooit, maar bij deze heb ik na driekwartier stukken versneld afgespeeld. Ik kan dit met slechts één film vergelijken: The Blair Witch Project. Beide verschrikkelijk pretentieus, handheld camera en ontzettend, ongelofelijk maar dan ook echt extreem saai.

Dikke min voor Boe dus. 0.5*

Mwah, wel aardig.

Na een half uur had deze in eerste instantie wel afgelopen mogen zijn. Ik had de boodschap wel begrepen en er werd mij wat te veel op hetzelfde doorgedramd, tikkeltje eentonig dus. Einde is best goed en zorgt toch voor de voldoende.

3.0*

Prachtfilm.

Bij vlagen dromerig met minimale muziek, tegen het surrealistische aan. De gebrekkige manier van communiceren tussen de Koreaanse zanger en zijn Japanse gastvrouw is ook heerlijk om te aanschouwen. Dit is sowieso iets wat mij altijd wel weet te interesseren. Onder andere hierdoor levert de film genoeg prettige glimlach momenten op.

Het enige minuscule minpuntje is een enkele 'vreemde' scène overgang in het begin.

Oishii. 4,5*

Erg matige Ghibli. Het valt me nu ook op dat bijna alle Ghibli's die ik slecht vind van Takahata afkomstig zijn.

Waar ik nog het meest over viel, was de tweesplitsing van de film. Want vooral het eerste gedeelte met de kleine Yaeko vond ik nog best leuk. De grote Yaeko heeft het vooral over cliché levenslessen enzo. Bovendien vond ik haar lach echt ontzettend lelijk getekend, ik ergerde me daar elke keer weer aan..

Na Hotaru no Haka en de Yamada's, opnieuw een erg matige Takahata. 1.5*

Standaard shite verhaal. Het is allemaal al wel eens beter gedaan in ieder geval. De personages zijn niet echt bijzonder en Rhys Ifans is een flut acteur. Er valt wel naar te kijken, maar daar houdt het ook wel mee op.

2.0*

Belachelijk dat de Japanse film Chakushin Ari nagemaakt is. Ik ben allerminst een groots fan van Chakushin Ari, maar ik raad iedereen die deze film wil zien aan om de Japanse versie te gaan zien. De horror is iig een stuk beter.

Achter deze versie zit totaal geen denkwerk, gewoon wat ruimtes uit Chakushin Ari nabouwen, een paar flutacteurs inhuren een stuk of drie belabberde 'schrik' momenten inplakken en klaar.

Hopelijk gaan ze Chakushin Ari 2 en 3 niet namaken, dan zou ik ze in ieder geval niet gaan zien. 1.0*

Het begint allemaal wat stroef, maar komt langzaam los. Ik zeg het zelden over een film, maar het middenstuk was het best. Een paar aardige langgerekte shots en een aantal redelijk mooie scènes, maar het ontbreekt Onibi aan echte uitschieters.

Het gras blijft met de film mee wuiven, nergens wordt je echt gegrepen, geen grasspriet wil boven het veld uitsteken. Niet uniek in zijn soort dus.

3.0*

Toch een beetje tegenvallend.

Van drama naar drama naar nog dieper drama; maar ik voelde er toch wel erg weinig bij. Verder vond ik de muziek behoorlijk kut eigenlijk. De films is imo te afstandelijk, ik kan er niet zoveel mee.

Nakajima heeft denk ik wel potentie om wat moois te maken, maar dat kwam er voor mij hier niet helemaal uit. Wel grappig trouwens dat deze op imdb minder stemmen heeft dan hier.

2.5*

Een soort van gemiste kans deze film.

Orphan doet wat aardige dingetjes, met het dove meisje wellicht als grootste toegevoegde waarde. Verder speelt Fuhrman hier een erg leuk rolletje. Wat dan zo jammer is, zijn de talrijke thrillercliché's (vooral het eerste uur). Het is simpelweg te weinig verassend, weinig spannend, iets te langdradig en wellicht wat te mak. Soms ook simpel weg te ongeloofwaardig.. die vader . De soort van twist vond ik eigenlijk bijzonder sterk, het is niet een -goh we zetten de kijker op het verkeerde been twist-, maar heeft toch een aardige impact. Wel weer jammer voor het echte einde.

Plusje voor de coole aftiteling, voor wat het waard is. Had op zich ook wel wat van die stijl in de film willen terug zien.

3*

De openingsequence beloofde wat en Osoi Hito maakt het meer dan waar.

Apart dat Sumida gewoon zijn eigen naam in de film gebruikt, over de verstandigheid daarvan kun je te raden gaan. Hij doet het hoe dan ook geweldig. Met het camerawerk had ik weinig moeite, maar in het zwart/wit had inderdaad iets meer contrast gemogen, al geldt dat zeker niet voor elke scène.

Ook al is het vrij gruwelijk, het is niet meteen een erg zware film. Ik zat in ieder geval redelijk hard te genieten, mede door de geweldige integratie tussen geluid en beeld. Sowieso een dikke pluim voor de editting en bepaalde shotkeuzes. Boeiend en bijzonder, geen film voor het grote publiek, maar zo fijn dat het er is.

4,5*