menu

Le Fils (2002)

Alternatieve titel: The Son

mijn stem
3,42 (345)
345 stemmen

België / Frankrijk
Drama
103 minuten

geregisseerd door Jean-Pierre Dardenne en Luc Dardenne
met Olivier Gourmet, Morgan Marinne en Isabella Soupart

Olivier werkt als timmerinstructeur in een instelling voor gedragsgestoorde jongeren. Als de 16-jarige Francis in het centrum aankomt, is Olivier helemaal de kluts kwijt. Francis weet het niet, maar ooit is hij betrokken geweest bij een tragische gebeurtenis in Oliviers leven. Olivier licht ook zijn ex-vrouw Magali in, ze is geschokt als ze het nieuws hoort en slaat in paniek. Olivier raakt geobsedeerd door de jongen en begint hem te stalken. Tevergeefs probeert hij professionele afstand te bewaren.

zoeken in:
avatar van Brix
Van wat ik ervan gezien heb is het acteerwerk prima.
Helaas kan ik verder geen waardering geven, want door het enorm wiebelende camerawerk werd ik kotsmisselijk, en moest ik het kijken staken voordat de film halverwege was.
Jammer.
Een tweede poging zit er daardoor niet in.

avatar van Fisico
3,5
Een typsiche gebroeders Dardenne-film die vaak een vrij beladen thema aanhalen onder het mom van oerdegelijk sober regiewerk. Nog niet ontgoocheld geweest door een film van de gebroeders Dardenne, maar echt omvergeblazen werd ik nog nooit. Degelijk zonder meer, ook deze Le fils.

Boeiend en gedurfd uitgangspunt en een onderwerp dat je doet nadenken over reïntegratie van (jong)criminelen in de maatschappij. Je moet het maar doen om als vader een jongere te begeleiden die verantwoordelijk was voor de dood van je kind en je hele leven overhoop zette (echtscheiding etc). Wat mij betreft ook niet zo realistisch om vandaag de dag dergelijke contacten te onderhouden tussen dader en slachtoffer zonder opvolging van justitie of medeweten van beide partijen.

Een uitstekende Olivier Gourmet, zoals steeds. Wederom een film die het moet hebben van stiltes en de gedachten van de personages. Deze stiltes gaven een een extra kracht aan de film en gaven een beklemmende sfeer tussen de personages. Je verwacht een explosie van woede op een bepaald moment, maar niets is minder waar.

Met soberheid werd opnieuw een indringende film gemaakt. Less is more! Gedurende de hele film zit je met een spanning van wat er aan de hand is. De climax is schokkend, maar wordt sereen aangepakt.

3,0
"Hyperrealistisch", zo benoemde het inleidende commentaar op Canvas deze film. Maar het karikaturale Waalse beeld van lelijke, nooit lachende mensen en afgeragde omgeving ligt er stiekem wel een beetje dik bovenop.

Daarnaast ben ik het met een aantal eerdere comments eens over de speelduur: ook in deze stijl is het niet noodzakelijk om zo lang nietszeggend te blijven. Toch brengt de regie iets extra's en het acteerwerk is zeker sterk.

avatar van cinemanukerke
3,5
Toch wel aangenaam verrast over het aantal reacties en stemmen over deze film want het is niet de meest toegankelijke cinema die de broers Dardenne maken. Ook in Vlaanderen mogen ze nog wat meer erkenning krijgen want deze cineasten zijn international gewaardeerd en hebben intussen 2 x een palme d'or in hun boekenkast staan. Ze hebben een unieke visie en stijl over film en narratie. Deze film is hun meest pure film. Een camera die de hoofdpersoon constant volgt vanuit de nek, geen decoupage (maw geen totaalshot - middenschot - close up), geen muziek. Het is een registratie van een handeling tout court. Dardenne broers tonen hoe eenvoudige mensen met een tragedie of persoonlijke pijn omgaan. Alsof we naar een documentaire kijken. Maar deze authenticiteit, realisme komt voort uit een doordacht en knap geconstrueerd universum. Het appartement van Olivier vertelt hoe Olivier leeft, de kledij (bv de riem rond de onderrug van olivier) toont een zwakte, de school toont de toeweiding van Olivier etc, . Het zijn de beelden die vertellen. Er blijken tal van repetities vooraf te gaan aan het filmen van de scenes. Het is een realiteit dat ze opnieuw (voor de lens) construeren. Het feit dat je weinig info hebt over de context kan wel remmend en verward werken (je wordt ook plots in het verhaal gedropt, de film begint en zonder inleiding, zonder verklaring volgen we een man die een leerling niet in zijn klas wil en we weten niet waarom of hoe). Later (maar misschien te laat voor de kijker) wordt het duidelijk. De film werkt dan ook beter bij een tweede visie. Ondanks het abrupte einde is de essentie van het verhaal af, er is een confrontatie geweest, er is vergeving getoond en het leven gaat verder. Het is aan de kijker om uit te maken hoe dit zal verlopen.

Gast
geplaatst: vandaag om 20:53 uur

geplaatst: vandaag om 20:53 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.