Le Fils (2002)

Van de regisseurs (broers) van La Promesse en Rosetta.

Sterk geacteerd, maar de hyper-nerveuze camerabewegingen waren er soms wat teveel aan. Het leek mij iets teveel vorm boven inhoud. Jammer

Dat vond ik nou ook ... pretentieuze rommel eigenlijk. Best wel jammer, want de vorige films van de Dardennes waren zeer goed ... vooral Rosetta dan!

Van dat camerawerk had ik weinig in de gaten, totdat mijn metgezel me meedeelde dat ze er misselijk van werd.

Ik vond het zelf wel een goede film. Mooi verhaal enzo. Ik ben benieuwd naar Rosetta.

Dogma stijl aachtig opgenomen, boeiend van begin tot eind en goed geacteerd van Olivier Gourmet

Heeft toch 3 Belgische jaarprijzen (officieel geheten de Joseph Plateau prijzen, oftwel het Belgische gouden kalf ) ontvangen: Beste Film, Regie en Hoofdrolspeler.

Aan onze zuiderburen; wordt daar in Belgie veel aandacht aan besteedt ?

Niet echt. Er was zondag wel een televisie-special van een uur over de uitreiking van de Plateau-prijzen op TV1, maar die heb ik maar toevallig gezien: wist niet eens dat die de dag ervoor waren uitgereikt.

Da's dus een compleet andere situatie dan met de Gouden Kalveren in Utrecht. Die worden hier toch best wel met veel aandacht neergezet (wel voornamelijk VPRO denk ik ?)

Vind ik erg jammer, hoe zou dat komen, te weinig aandacht aan Belgische films?, slecht bestuur bij de omroepen ?

Ze hebben ook de verkeerde naam gekozen: plateau. 'Ik heb een plateau gewonnen'. Klinkt niet he.

nee

Maar Rijk de Gooyer gooit zijn gewonnen Kalf ook gewoon uit het raam van een taxi , dus wat stelt het voor

Ik geef hem slechts 2,5*. Dat is niet erg veel. Daarom even 'het waarom'. De film zat goed ineen, sterk geacteerd, maar was toch 'oh zo' langzaam.

Slecht is de film niet, maar zeker niet goed. Op de hoes van de huur-DVD stond dat dit de beste Belgische film was 2001-2002; dat kan ik toch moeilijk geloven.

Het script is goed, maar volgens mij zat er meer in. (Met 'meer' doel ik op meer spanning, meer verrassende wendingen, etc.)

Sterke film van de broertjes Dardenne. En bijna radicale keuze voor realisme ook, geen grootse dramatische ontwikkelingen. Heel erg puur. En dat is best gedurfd.

Olivier Gourmet is zo ongeveer briljant. Constante onderhuidse spanning. Wat een fantastische acteur is dat toch!

De film haalt niet het niveau van de beste Dardenne (dat blijft La Promesse), maar is wat mij betreft minstens net zo goed als Rosetta.

Ruim 3.5*

Vond het maar een vreemde film,die me ook niet echt kon boeien.Leek meer op een documantaire dan een film.2,5*

Minder goed dan hun eerdere werk, maar de Dardenne broertjes zijn geweldig

De film viel mij tegen. Ik vond het veel, nee teveel van hetzelfde.

De eerste film die ik van de broertjes Dardenne zag en als ze allemaal zo goed zijn als deze dan hebben we de Coen's van Europa in huis.
Het verhaal in de film is redelijk voorspelbaar (ik had al zo het idee dat de timmerman met zijn zoon of de verkrachter van zijn kind te maken zou krijgen; het bleek dan de moordenaar van zijn zoon te zijn.), maar desondanks weet het verhaal je constant te blijven boeien, doordat je je blijft afvragen wat de timmerman van plan is met de jongen.
Wat mij betreft een verrassend goede schets van de dader-slachtoffer situatie, met vooral een uitstekende rol van de timmerman, die er meen ik in België ook een prijs voor kreeg.
4* en maar eens snel gaan uitkijken naar andere films van deze Belgische broers.

Ik vroeg me af waarom ik nu weer 5* aan deze film geschonken had.

Vanavond alweer een stukje meesterlijk Belgisch film gezien, uit ons zwijgzaam landsgedeelte.

Zo ook is deze film ook zwijgzaam, een tikje brokkelig, rafelig. Maar wat niet een toefje gebroken is, is ook niet écht de moeite - vind ik

Prachtig is het moment dat Olivier zijn sigaret uitduwd en die prompt in zijn eigen zak wegstopt . Eigenlijk voel je door dat soort detail: "wat een schoon, ingekerkerd karakter toch dat hier neergezet wordt".

ook grandioos is wanneer Olivier uit z'n krammen schiet tegen Francis, hij pardoes zijn bestemming voorbij schiet.

Dat soort dingetjes zijn toch allemaal van die kleine radertjes die deze film voor mij z'n warme karakter schenken.

En naar mijn gevoel zijn er hier geen daders ... enkel slachtoffers ...

Mooie film maar wel erg traag. Dit verhaal kon ook in een half uur verteld worden. Toch blijven kijken en geen spijt van gehad. Tegen het eind ga je je wel afvragen wat Olivier gaat doen. Werd wel een beetje moe van die camera die constant iedereen op de huid zit en geen seconde stil staat. Werkelijk fantastisch spel van Olivier Gourmet. Leuk telegrambericht ook.

3,5*

Deze film is prachtig realistisch. Het heeft mij geintrigeerd hoe en waarom ze de film zo gemaakt hebben, maar de film heeft mij maar bar weinig echt kunnen fascineren/boeien. Daarvoor vondt ik het verhaal toch te mager. Het verhaal draagt natuurlijk bij aan de realiteit van de film, maar het verhaal in een film moet toch onderhoudend blijven. Zeker in het begin gebeurde er helemaal niks. Tegen het einde begon ik me inderdaad af te vragen wat Olivier nou met de jongen van plan was, maar dat einde vond ik dan ook weer tegenvallen. Wel speelt Olivier Gourmet ontzettend goed. Hij is in zijn eentje verantwoordelijk voor de kijkbaarheid van de film. Hij weet door zijn spel toch een bepaalde spanning te creeeren en dat vind ik heel knap in een film met zo'n mager verhaal.

Hij tilt deze film voor mij toch nog naar 2,5* Omdat ik naarmate het einde naderde toch steeds meer in de film begon te kruipen. Het had 3 sterren kunnen zijn als dat einde niet zo'n afknapper was. Dat was net zo saai als het begin van de film.

Erg knap hoe je met bijna niets iemand meer dan anderhalf uur lang kunt boeien. De inleider bij Canvas vermeldde dat in een recensie had gestaan dat de film tegelijk zo weinig en zo veel vertelde en daar kan ik me wel in vinden. Originele gang van zaken als je naar het thema kijkt. Even apart is dat er geen muziek gebruikt is, ook niet bij voor- en aftiteling.
Hoewel er weinig gesproken wordt, kun je je van alles voorstellen bij wat erin die man omgaat. Hij wil weten wat voor iemand zijn zoon vermoord heeft en waarschijnlijk blijkt het net zo'n jongen te zijn als zijn zoon was, niet veel abnormaals aan en de dood van zijn zoon meer een soort toeval die je deze jongen amper in de schoenen kunt schuiven hoewel hij daar tegelijk niet uit lijkt te zijn. Ook niet wat hij nu van die jongen verwacht (diep berouw?).

Ik heb genoten van deze film. Inderdaad vooral hetgeen niet gezegd wordt, intrigeerd. 4*

Bij lange na niet zo goed als Rosette!

Toch 3 strerren en die zijn terecht verdiend!

Aparte cameravoering, abrubt einde, geen muziek, weinig gepraat. Orginele en speciale film.

Hier kan ik me in vinden Voor mij ook een 2,5. Had er meer van verwacht... Verhaal opzich best sterk alleen de uitwerking wat minder... Een beetje verveeld zo nu en dan. Er gebeurd te weinig. Nou ben ik wel een ongeduldig persoon. Misschien wijzig ik mijn stem nog...

Eerst en vooral vielen de gelijkenissen met 'L'enfant' me op. 'L'enfant zou je (eigenlijk nogal respectloos) een even 'onvolmaakte' (eerder in de sobere zin) "remake" hiervan kunnen noemen; alles hadden zo dus al eerder gedaan, zo stel ik nu vast. 'L'enfant' is net iets beter doordat hij meer dialogen en meer verhaal te bieden heeft, maar daar houden de verschillen dan ook op...

"De beste belgische film ooit!" zo las ik in 'Focus Knack' toen deze film op tv uitgezonden werd. Helaas moet ik het ermee oneens zijn. Het enige échte minpunt is het nietsbetekenende einde van deze typische Dardenne-film... De film verveelt niet, al komen er nooit echte dialogen op gang. De typische Dardenne-soberheid en -filmstijl (schokkerig) storen (net als in L'enfant) niet; ook al voelt de film niet perfect aan. Medelijden met het hoofdkarakter komt nooit echt, wellicht door zijn onthutsende zelfbeheersing en onverschilligheid (die me steevast aan Marc Dutroux doet denken... ), die vooral in het begin walgelijk tentoon gesteld werden. Weeral illustreren de broers "een greep uit het leven van..." Waar het flitsende begin en einde het beste voorbeeld van zijn., wat niet als storend element werkt, maar de kijker is misschien intussen al wat uitgekeken op die typische formule die in elk van hun films te vinden is.
Zeker een goede film, een aanrader voor de Dardenne-fans of L'enfant - fans.
3,5*

Ik vond de film heel erg mooi en subtiel geacteerd, maar de camera-voering werd naarmate de film langer duurde wel heel erg vervelend.

En hij kon mijn aandacht ook niet vasthouden. Ik vond hem een beetje te kaal.

daarom maar een 2,5

Heerlijke sobere film met een simpel verhaal dat toch veel suspense bevat.

Hele goeie film, in "dogma stijl" gefilmd. De film is wel enorm traag maar ik hou daar altijd wel van. Het plot is zeer goed en aangrijpend.

Ik vraag me altijd af hoe ik zou reageren in éen dergelijke situatie. Bij dit plot wist ik daar echt geen antwoord op.

Dikke 4,5* wat mij betreft, en binnenkort ga ik Rosetta zeker kijken.

En daar zit de kracht van filmhuis cinema.

Een personage wat toch contact wil leggen met de jongen en hem dingen wil leren. In diens blikken zie je dat hij zijn woede verborgen houdt en de hele film aan het worstelen is met die ene belangrijke zin die hij onvermijdelijk gaat zeggen. Ook mooi hoe hij geen lichamelijk contact (in de vorm van een hand) wil en tevens wat eten van die paar francs weigert te betalen, maar voor de rest wel met het hem omgaat en hem wil leren. Zelf weet hij ook niet echt waarom.

Mooie karakterstudie en een mooie film. 4 sterren

(zie nu dat op dit moment Rosetta en Le Fils precies hetzelfde gemiddelde hebben)

Zag alleen 't laatste stuk. Onbeschrijflijke schoonheid qua psychologie en beelden. Ongeëvenaard.

Olivier Gourmet is altijd erg sterk. Waarom staat er trouwens geen cast op IMDB ?