menu

The Night of the Hunter (1955)

mijn stem
3,67 (532)
532 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Film noir
93 minuten

geregisseerd door Charles Laughton
met Robert Mitchum, Shelley Winters en Lillian Gish

Ben Harper heeft een bank overvallen en $10.000 buit gemaakt waarbij twee mensen zijn omgekomen. Hij verbergt het geld en alleen hij en zijn kinderen weten de plek. Terwijl Harper in de gevangenis zit en wacht op de strop, probeert een celgenoot tevergeefs de locatie van het geld uit te vinden. Wanneer deze celgenoot vrij is doet hij alles om het geld te bemachtigen.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=Y8dX6ZKJe2o

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Biosguru
2,0
Ik ben eigenlijk al vanaf de eerste keer dat ik deze film zag geen fan. Wat ik ook probeer en hoe vaker ik de film herzie. Iets ergerd me aan deze film. Zij het de te makkelijker Americana, de overmaat aan expositie of de te platte beelden. Ik zie er geen diepte in. Het is me te recht toe rechtaan. Te makkelijk, te smooth. Ik zie me zelf toch echt wel als een Noir Buff, maar deze nee, het wil me niet smaken. Cape Fear met Mitchum: whoohieee, yawsa! Maar daar hoor je dan weer weinigen over.

avatar van Zwolle84
4,0
Wat een pareltje is dit toch. Meestal erger ik me kapot aan films van deze leeftijd. Tandglazuurafbrekend zoet, houterig acteerwerk, langdradig...

Hier heb ik dat totaal niet. De film bevat de prachtigste zwartwitbeelden die ik me kan heugen, een fijn kalm sfeertje vanwege onder andere die rustgevende liedjes, sterk acteerwerk, iconische elementen zoals die LOVE/HATE-knokkels en ook een verrassend zwaar, ongetwijfeld controversieel thema voor die tijd. Lekker zwaarmoedig, maar toch ook behapbaar.

Heerlijke film om eens in de zoveel jaar te herzien.

avatar van John Milton
4,5
Ik doe er een half puntje bij na herziening. Wat een pracht.

avatar van VanRippestein
4,0
Tja als je denkt een filmnoir te gaan zien snap ik dat het tegenvalt. Het lijkt er niet eens op.


avatar van Brix
4,0
Dank voor die link de grunt

avatar van Metalfist
4,0
geplaatst:
She'll not be back. I reckon I'm safe in promising you that

Een tijd geleden was ik eens uit pure interesse gaan opzoeken welke bekende acteurs zich ooit aan het regisseren gewaagd hebben en één van de namen die in het oog sprong, was Charles Laughton. Misschien wel één van de meest legendarische figuren uit het oude Hollywood en bovendien eentje die met zijn eerste film meteen wist te scoren, al waren de initiële kritieken negatief. Het zou echter bij die ene film blijven, volgens Laughton zelf omdat hij liever toneelstukken regisseerde, en dat zou eeuwig zonde zijn.

Want hoewel het klopt dat je bij een toneelstuk veel meer de kans hebt om nog iets te wijzigen of aan te passen terwijl een film definitief is (of je moest George Lucas heten), is The Night of the Hunter een wel erg indrukwekkende film. Laughton komt hier en daar visueel erg mooi uit de hoek (wat een dreiging straalt er toch van Powel af. Zeker de scène waar je hem in de afstand op zijn paard ziet zitten is erg goed gelukt, grappig genoeg was het trouwens helemaal niet Robert Mitchum op een paard maar een dwerg op een pony!) maar de film is ook indrukwekkend in andere aspecten. Powel is een vandaag de dag vergeten iconische slechterik (die tattoos! dat verhaal dat er bijhoort!) en het is dan ook eeuwig zonde dat de film een tikkeltje lijkt in te zakken eenmaal Pearl en John bij Rachel zijn terecht gekomen. Zeker de fascinatie van Ruby voor onze eerwaarde voelt een beetje geforceerd aan, al moet ik wel toegeven dat die climax waar Rachel het tegen Powel opneemt wel een sterk einde is.

The Night of the Hunter is niet de eerste film die ik met Robert Mitchum zie, maar het wel de eerste keer dat hij zo'n enorme indruk weet achter te laten. Dat timbre in zijn stem, die gelaatsuitdrukking, dat zalven, ... Geen idee wat me zo intrigeert aan het personage (Richard Burton in The Night of the Iguana vond ik ook zo'n indrukwekkende geestelijke, hetzij op een compleet andere manier) maar Mitchum is de drijfveer in de film. Vraag me af of ik ooit nog iets ga zien van hem dat dit kan toppen.. Zijn performance is zelfs in die mate zo indrukwekkend dat de rest er maar wat bekaaid afkomt, maar toch mag ook Shelley Winters (die de abrupte evolutie naar extreme katholieke huisvrouw zo goed mogelijk probeert te brengen) niet vergeten worden. Billy Chapin is één van de weinige bewijzen dat kinderen in films soms wel de moeite waard kunnen zijn, zijn filmische zuster Sally Jane Bruce bewijst dan weer het tegenovergestelde.

Vooral visueel erg mooi, iets wat ik niet direct met Laughton had geassocieerd als ik eerlijk ben. Veel gespeel met schaduwen en licht maar ook op andere momenten erg indrukwekkend. Tel daar dan nog eens een fenomenale Mitchum bij op en je zit aan een film die in de hoogste regionen terecht kan komen. Daar geraakt hij echter (nog) niet doordat het hier en daar met haken en ogen aan elkaar hangt. Dat kan misschien echter met een herziening wel allemaal op zijn plaats vallen.

4*

Gast
geplaatst: vandaag om 18:43 uur

geplaatst: vandaag om 18:43 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.