The Night of the Hunter (1955)

Geweldige Blu-ray release door Criterion: comparison.

De eerste helft is prachtig (de moeder in de auto onder water - de slaapkamer/moordscène - de contouren van Mitchum zingend op zijn paard in het maanlicht gezien vanuit het perspectief van de kinderen die in het hooi van de schuur zitten ... wat een briljante, dromerige shots krijg je hier te zien, zeg). Minder geslaagd vind ik het wanneer de kinderen bij die lieve oude vrouw zijn en Mitchum minder aan bod komt.

Wat een slechte filmposter hierboven!

@ AC1: (wat een slechte filmposter hierboven!)

Dat vind ik ook.

Helaas is er geen betere originele poster te vinden.

Maar de Franse treft de sfeer van de film een stuk beter denk ik:

http://img802.imageshack.us/img802/1166/nightofthehunter.jpg

De Franse poster is een pak beter.

De Italiaanse ook trouwens:

Night OfThe Hunter

'No hotlinking please'

Even de pagina linken ipv het plaatje.

Heb een betere originele poster gevonden met een lager musical/technicolor-gehalte. Zal hem corrigeren nadat ik hem opgepoetst heb.

Edit/ Done.

Zonder zuurstokgehalte.

Inderdaad een heel eind mooier.

Twijfelachtige klassieker.

Naast het feit dat vrijwel de gehele cast het schmieren een nieuwe dimensie inblaast en de acteerprestaties verder nogal twijfelachtig zijn, kent de film ook een heerlijke sfeer. Dit met dank aan een paar simpele maar aardige visuele grapjes en de vreemde liedjes. Toch is het met name Mitchum die allesbehalve geloofwaardig overkomt en daardoor vrijwel alle suspense ontneemt. Iets waar deze film op behoort te drijven.

Redelijk.

Thanks, was zo te vinden. We wachten de correctie af.

DIT is de originele one-sheet.

Veel betere poster inderdaad!

Toen ik een jaar of 9 was zag ik op een dag ergens een schattig katje zitten en vond het wel een streeltje waard, dus reikte ik mijn hand uit om het deze vorm van affectie te schenken. Ik weet niet wat het beest bezielde, maar plots transformeerde die lieve pluis in een bloeddorstig monster met reuzachtige ogen waar meer geblaas uitkwam dan een stoomketel, met vervolgens een sprong naar mijn gezicht alsof ik volledig zou geconsumeerd worden. Sindsdien moet ik niets meer weten van die valse viervoeters. Jammer dat ik The Night of the Hunter nog niet gezien had, want dan had ik misschien geweten dat wolven inderdaad kunnen verpakt zitten in verdomd goeie schaapskleren zoals Lillian Gish aandoenlijk mijmert onder een van de vele prachtig gemonteerde beelden.

Je moet lef en talent hebben om een boogeymanverhaal te vertellen als vertederend sprookje, iets wat hier duidelijk aanwezig was in deze serieus gekaramelliseerde thriller. Met een fabelachtig mooie zwart wit fotografie, treffende filmmuziek, een perfect getimede voice over en één van de fraaiste onderwatershots uit de geschiedenis wordt een sfeer gecreeërd waarin je dieper kan wegzakken dan een elektrish verwarmde sofa in putje winter. Doorspekt met citaten uit misschien wel het grootste en wreedste sprookje ooit genaamd De Bijbel, krijgt het bitterzoete geheel nog een extra markante toets dat op een fijne manier interageert met de plot. Al vormt het samen met nog andere verwijzingen naar God en Hemel wel een serieuze theologische korst die soms net iets teveel doorsmaakt.

De plot is op zich trouwens vrij simpel en heeft met momenten wat onlogische kuren of gebeurtenissen die onwaarschijnlijk zijn, maar dat hebben katten ook die er op het eerste zicht aaibaar uitzien. Een pareltje als dit is het ultieme bewijs dat scriptconsistentie en realisme compleet verwaarloosbaar zijn naast visuele pracht en sfeerschepping. Bovendien is het een vertelling die nu eenmaal door kinderogen wordt gepresenteerd, wat het al helemaal absurd zou maken mochten we daarover beginnen azijnpissen.

Nog meer dan een perspectief, is de prent boven alles in principe zelfs één grote ode aan kinderen. Aan hun onschuld, hun ontzettend sterke ruggegraat, hun eenvoud enzovoorts. Heel tof, alleen wat spijtig dat er een scene in voorkomt die toont hoe wreed kleine rakkers ook wel kunnen zijn tegenover elkaar, waarmee het zijn eigen boodschap wat ondermijnt. Ander obstakel is één enkele bizarre reactie van Robert Mitchum die voor de rest fenomenaal acteert, en een handjevol montagecuts welke ietwat vreemd overkomen. Het is allemaal een kleine smet op deze meesterlijke film van Charles Laughton, die na een onbegrijpelijk negatieve ontvangst indertijd prompt besliste om dan maar nooit meer eentje te regisseren.

Misschien moet publiek groeien net als kinderen, of misschien juist klein genoeg blijven om grootse dingen te waarderen. The Night of the Hunter krijgt in elk geval mijn zegen, en in deze tijd gelukkig de erkenning die het wat mij betreft meer dan verdiend.

4,5*

Mooi geschreven, djelle.

Goed gesproken. Maar ik blijf erbij, als de kinderen bij die oude oma zijn valt de film een beetje in elkaar. Het wordt minder dromerig (of zelfs helemaal niet meer dromerig) en het gaat plotseling over andere mensen (de dochter van de oma die met de jongens flirt?)

Ik kan je daar deels wel in volgen. Toch zijn er nog voldoende dromerige momenten vind ik (het omaatje die met haar shotgun in de schommelstoel begint te zingen) en de visuele stijl blijft voor rillingen zorgen.

Bedankt voor het compliment trouwens.

Ja, mooi geschreven commentaar djelle

Deze prent bevat enkele wonderlijke beelden die vaak doen denken aan de oude expressionistische films zoals Das Cabinet des Dr. Caligari - helaas is het geheel echter inmiddels te gedateerd en te houterig om nog echt spannend te zijn.

Bijzondere film, waar de schitterende plaatjes en de uitdagende rol van Robert Mitchum er duidelijk uitspringen. De film mixt op erg aardige wijze een dosis spanning met drama en zelfs wat humor (leuke rollen van onder andere James Gleason en Don Beddoe). Niet alles werkt even sterk, vooral het acteerwerk van de ouders van Johnny en Pearl schiet nogal wat te kort. Zie bijvoorbeeld de scène waarin Ben Harper hardop nadenkt waar hij de buit gaat verstoppen, dat is simpelweg lachwekkend én een vrij groot contrast met de rest van de film, waar met name Mitchum de show steelt als duistere predikant. Film zakt dan ook een tikkeltje in als hij iets minder aan bod komt, maar het eerste uur is zonder twijfel fantastisch.

4 sterren.

Net gekocht voor 5 euro in de Fnac

De film heeft inderaad wat haken en ogen, waaronder een paar montage keuzes en het acteerwerk van de vader. Ook verliest het wat spanning zodra de oude vrouw word geintroduceerd.

Toch geef ik deze film vier sterren.

De cinematografie is erg sterk, evenals het acteerwerk van Robert Mitchum. Het verhaal weet ook te boeien. Grotendeels vond ik deze film qua tempo en vertelwijze ook vrij modern. Het begin gaat voor jaren '50 begrippen heel snel. Dat telde waarschijnlijk ook wel mee dat deze film destijds niet zo lovend werd ontvangen.

Vanwaar is het tweede genre bij deze film film-noir en niet thriller?

Erg spannend. De film is zeker niet verouderd en heeft de tand des tijds doorstaan. Op een gegeven moment weet je niet waar de film heengaat en daar houd ik van.

met name het tweede "road trip" gedeelte en daarna zit boordevol prachtige fotografie. De Bijbelse referenties vond ik ook gaaf. Acteerwerk en sommige plotelementen zijn wel typisch voor deze tijd en eigenlijk houd ik daar niet zo van, maar het wordt ruimschoots gecompenseerd met het fascinerende personage Powel en de soms magische, maar vooral lieve (en donkere) atmosfeer.

Fraaie film! Niet gestoord aan de kinderen, dat is al heel wat. Mitchun steelt de show in een film met aantal hele mooie shots. Uitstekende klassieker! 3.5*

Heerlijke schurkenrol van Robert Mitchum als de mannelijke verleider die andere mensen in zijn duivelse web spint met mooie praatjes en zijn rol als priester. Jammer dat ze hem niet iets meer een soort innerlijke struggle door hebben laten maken, want hij blijft een tikkeltje aan de oppervlakte met de rol. Helemaal als het ''happy end'' zich aandient en Powell uit beeld verdwijnt als slechts de duistere schurk.

Ik vind de poster die ze op IMDB gebruiken het gaafst.

Eerste helft van de film was inderdaad beter dan de tweede helft, maar al met al best een bijzondere film uit een tijd dat filmmaken nog heel andere regels had als tegenwoordig.

Merkwaardige, fascinerende film!

Zeer sfeervol en mooi geschoten eerste uur, maar het slot stelt zwaar teleur. Mitchum zet een memorabele boef neer, maar komt ook vaak onhandig over. Hij laat zowel in de kelder als bij de rivier de kinderen uit zijn handen glippen, sure.

Cinema Egzotik: A Night of Love and Hate | EYE, het nieuwe filmmuseum - eyefilm.nl

Ik kan wel begrijpen dat deze film niet waardig ontvangen is in 1955.

Veel later werd de film pas geprezen.

Zeer sterke cinematografie en Michum speelt geweldig.

Maar ik vond de film wel ok, meer niet. Had er veel meer van verwacht.

Zeker na Charles Laughton (Hier de regisseur) gezien te hebben als acteur in Witness For Prosecution.

The Night Of The Hunter

1955, zwart-wit film, wat ik nooit echt aantrekkelijk gevonden. Ik weet ook niet precies hoe ik bij deze film kwam. Ben hem volgens mij tegengekomen tijden het surfen op MM.

Toch maar besloten om hem te kijken dan. Ik moet zeggen dat het verhaal an sich mij heel erg aansprak. Een verhaal over een moordende rover die 10.000 dollar nalaat aan zijn kinderen en dat die vervolgens op de hielen worden gezeten door een, eveneens, moordlustige nep-priester-man is geweldig.

Daar heb ik dus ook het eerste uur van zitten te genieten. De shot zijn goed uitgekozen. Ondanks dat het dus zwart-wit is is het visueel erg mooi in beeld gebracht. De huizen, het stadje en de omgeving zijn goed opgenomen. Het geeft een bijna idealistische sfeer. De gevangenis is weliswaar een typische gevangenis maar deal with it. Ook het einde op zich is mooi opgenomen. De rivier waarover de kinderen ontsnappen en de woning en de stad waar de kinderen vervolgens hun toevlucht zoeken, zijn erg mooi in beeld gebracht.

Verder ben ik eigenlijk niet zo over dit verhaal te spreken. De acteerprestaties zijn matig tot slecht. Ik heb de hele tijd het idee gehad alsof de kinderen zichzelf niet geloofden tijdens het opnemen! Misschien zal het een tijdskloof zijn die tussen mij en deze film staat, maar ik vond het ergerlijk.
Verder is the bad guy deels een stoorzender in de film, en deels een grote bron van vermaak en verwondering. Het is een klunzige onhandige man. Echter moet ik wel zeggen dat op een paar momenten na, en dan vooral tijdens de dialogen in de film, hij een zeer goede prestatie neerzet. Dit alles wordt echter voor mij teniet gedaan tijdens de scène in de kelder en bij de rivier. Ook de persoonlijkheid van de man is zeer goed gekozen.

Het einde zeg ik maar niets over. Dat mag ieder voor zich bepalen. Het is voor mij de rede geweest om een halve ster van het eerste uur van de film af te halen. Het is ontroerend hoe de kinderen zo mooi worden opgenomen in een nieuw gezin. En de Happy Ending spat van je scherm af. Wat ik toch iets te sprookjesachtig vond.

Al met al een gewoon anderhalf uurtje. Het kon beter, maar ook veel slechter. De film verdient dus gewoon een voldoende en niet meer en niet minder.

2.5*