menu

Nostalghia (1983)

Alternatieve titel: Nostalgia

mijn stem
3,76 (292)
292 stemmen

Italië / Sovjet-Unie
Drama
125 minuten

geregisseerd door Andrei Tarkovsky
met Oleg Yankovsky, Erland Josephson en Domiziana Giordano

Als de Russische schrijver Andrei Gortchakov afreist naar Italië om informatie te verzamelen over de achttiende-eeuwse componist Pavel Sosnovski, wordt hij geplaagd door heimwee en depressies. Dan ontmoet hij Domenico, een gestoorde kluizenaar die het einde der tijden elk moment verwacht. Gortchakov raakt echter steeds meer onder de indruk van de levensfilosofie van Domenico.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=QDax5tf2aqo

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Sol1
5,0
Nostalghia zit zo vol met symboliek en prachtige beelden, dat de lengte eigenlijk geen seconde opvalt: de film is om voordat er erg in is.
Hoofdthema is de nostalgie, die ontstaat doordat gevoelens tussen twee landen worden heen en weer geslingerd. Van welk land er ook (tijdelijk) afstand wordt gedaan, er zal altijd iets ontbreken of blijven knagen door (tijdelijk) gebrek aan dat land.
Tweede thema lijkt te handelen om vrijheid en gelijkheid. De vrijheid wordt gesymboliseerd door vogels. De gelijkheid geldt zowel op religieus gebied als in relaties tussen man en vrouw. De discussie aan het begin van de film tussen Eugenia en de koster in de kathedraal (of het klooster) over die gelijkheid is treffend. Het religieuze ritueel dat de andere vrouwen op dat moment uitvoeren, met hun ondergeschikte lichaamshouding en de woorden erbij, spreekt boekdelen. Het einde (met de vogels) van de ceremonie is prachtig. Een vogel komt ook terug op de vensterbank van de slaapkamer van de vrouw van Andrei; in de droom van de laatste. De gelijkheid is ook een probleem in de weergegeven relatie tussen Eugenia en Andrei.
Derde thema lijkt te gaan om opoffering, waarbij de kaarsen als symbool daarvan gelden. Zie daarvoor onder andere de dichtregels "ik ben zelf opgebrand als een kaars op een feest, verzamelt bij dageraad mijn gesmolten kaarsvet" en "hoe je door je laatste portie geluk te schenken in lichtheid kan sterven" ongeveer halverwege de film. De metafoor met de kaars in het bad van Bagno Vignoni en het vlammende einde van de toespraak van Domenico sluiten daar op aan.
Water speelt doorheen deze film van Tarkovski opnieuw een grote rol. Er kan daarbij worden gedacht aan elementen van zuiverheid of anders mistroostigheid. Een citaat uit de toespraak van Domenico geeft daarbij de volgende gedachte: "we moeten terug naar de basisprincipes, zonder het water te vervuilen".
Doordat onder meer sprake is van een droomsessie van Andrei blijven diverse interpretaties van de symboliek open, een ander voordeel van de kracht van het werk van Tarkovski.


Andrei Tarkovski citeert ook hier het werk van zijn vader, de schrijver en dichter Arseni Tarkovski. Bij de opmerking aan het begin van de film, dat je kunst niet kan vertalen, wordt de laatste genoemd. Het zal voor een derde niet altijd duidelijk zijn of citaten uit de films van Andrei nu van hemzelf komen, van zijn vader zijn, of elders uit de rijke Russische cultuur stammen.

4,0
Interessante bespreking, Sol1. Alleen heb ik het moeilijk met het woord "symboliek" als het over Tarkovsky gaat. Tarkovsky zette zich namelijk expliciet af tegen het begrip "symbool". Een symbool impliceert volgens hem een welbepaalde en beperkende formule, hetgeen hij juist niet wilde. Daarom verkiest hij het woord "metafoor", een beeld, dat een wereld is op zich, en als zodanig niet moet of kàn "ontcijferd" worden.
Maar je spreekt ook terecht van de openheid van interpretatie van Tarkovsky's "symboliek", als "voordeel" en "kracht" van zijn werk. Ik begrijp dus wel wat je bedoelt...

avatar van Sol1
5,0
Bedankt voor je consideratie. Ik heb die twee begrippen inderdaad losjes door elkaar gebruikt. Het is toch al lastig om het werk van Tarkovski in woorden te vatten. Zeker op een forum, waarop je bepaald niet de eerste of enigste bent die dat doet.

avatar van John Milton
4,0
Voor mij mijn zesde Tarkovsky en dan blijft van de grote werken alleen Offret (Sacrifice) over, die ik ook ergens de komende maand ga proberen te kijken. Misschien deze week zelfs. En daarna wellicht toch eens de boeken daarover die ik in de kast heb staan openslaan

Schitterend gefilmd weer, en zelfs wanneer ik het gevoel heb veel niet (helemaal) te begrijpen, lijkt dat Tarkovsky’s werken niet te deren: ik ervaar ze nog steeds, en word met van alles en nog wat overspoeld tijdens die soms dromerige beelden. Net als alle films van de man die ik ervoor zag, eentje die herzien zal gaan worden.

Eigenlijk zijn het echt films om in een lege bioscoop te zien, waar je ogen nergens anders heen kunnen dan dat scherm, en er verder geen enkele afleiding is. Als er weer eens een retrospectief komt moest ik maar eens heen, aangezien ik dat destijds in Groningen langs me heen heb laten gaan. Zonde. Net als dat er bijna twee jaar niets gezegd is onder zo’n prachtige film. Waarschijnlijk omdat de meeste hardcore users hem al jaren terug zagen?

4*

avatar van eRCee
4,0
Bij dat retrospectief destijds was het niet bepaald leeg, kan ik je vertellen.

avatar van PeckOlivier
5,0
Hmm... Het is lastig om een recensie over deze film te schrijven. Ik bewonder de Italiaanse en Russische Cinema. Toen stuitte ik op deze klassieker van Tarkovsky. Tijdens mijn research luisterde ik naar het nummer 'Careful With that Axe Eugene' van Pink Floyd, wat overigens een bizar en deprimerend nummer is. Zo'n gevoel had ik precies bij deze film. Heel erg donker en weinig dialoog. Het is een film die niet voor iedereen is weggelegd, omdat het vrij lastig te begrijpen is.

Halverwege de film had ik het gevoel 'waar zit ik nou naar te kijken?'. Deze film heeft zo'n excentrieke indruk achtergelaten. Oleg Jankovski... Een hele aparte man. Precies geschikt voor deze rol. De prachtige Domiziana Giordano.... Ook fenomenaal. (Eugenia heette ze, wat wel een aparte verwijzing geeft naar ...Axe Eugene...).

Op het moment dat Andrei zijn belofte moest waarmaken voor Domenico d.m.v een kaarsje in het uitgelekte poel te lopen vond ik buitengewoon mooi! 10 minuten lang geen dialoog. Het einde is fascinerend. Oleg die met de hond van Domenico op het moerassige land zitten te kijken naar je.
Nostalghia is een prachtig staaltje werk die een mooi plekje in Mijn top 10 verdiend!

Gast
geplaatst: vandaag om 10:45 uur

geplaatst: vandaag om 10:45 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.