Nostalghia (1983)

Briljante schoonheid......
Elk shot, elk woord, elke scene is een wonderschone en diepe ervaring voor mij. De hoogtepunten in deze film zijn bijna niet op te sommen........van het ene schilderij wandel je in het andere...alles leeft...afval, flessen, straten, planten, honden.....een droom waar je deel van uit maakt en die je met je diepste voelt......veel vragen, veel waarheden....weinig antwoorden...een poetisch meesterwerk. Tarkovsky moet wel een genie zijn geweest. Enkele hoogtepunten die me te binnen schieten...
De opvliegende vogels in de sfeervolle kerk.......de observatie van 2 gekleurde flessen drijvend in een laagje water, de auto die meesterlijk een blokje om gevolgd wordt met de camera....een observatie van een stads kanaaltje onder mystieke mist, de dialoog tussen de 'gek' en de hoofdpersoon in een donkere ruimte, het meesterlijke onthullende eindshot van de hoofdpersoon en een liggende hond omsingeld door historische gebouwen en een prachtige sneeuwregen......en als klap op de vuurpijl het offer van de gezonde gek; zittende op een beeld van een paard spreekt hij de mensen toe in de meest ware woorden ooit (de woorden die ik nooit kan vinden voor het overbrengen van mijn gedachten over de wereld)....het publiek luistert op onaardse wijze...de prachtige klassieke muziek start....de 'gek' overgiet zich met benzine...en steekt zichzelf in de fik!
Ook de daarop volgende scene van de hoofdpersoon die met een kaars een kanaaltje oversteekt om deze 'gek' te eren is subliem!
Ik was diep geemotioneerd tijdens en na het zien van dit meesterwerk. Als iemand ooit de kans krijgt om deze kunst te zien...kijk hem dan meteen...en alleen.....en geniet 5 sterren

Voor mij morgen Tarkovsky op het Grote Scherm: Stalker draait in Haarlem

Voor mij over een paar weekies....

Dan draait Solyaris in Groningen...

En ik kan nooit van Tarkovsky op het grote scherm genieten.....ik woon in een onbereikbaar gehucht. Maar veel plezier beiden!

Heb ik vorige week gezien, ook in Haarlem. Een hele ervaring!

De Randstad is in veel opzichten kut, maar je hebt inderdaad wel echt alles dichtbij.

Wat een extreem rare ervaring was het om deze film te kijken. Na mijn eerste ontmoeting met Tarkovsky vorige week (Stalker in de bios) had ik veel zin in méér Tarkovsky. Vrijdagavond stond daarom Nostalghia op het programma. Ik heb hem toen na een uur afgezet. Ik kon er werkelijk niets maar dan ook niets van volgen. Na een uur had ik echt nog steeds totaal geen idee naar wat ik aan't kijken was. Ik heb geen idee hoe dat kwam, maar afzetten leek me het beste om het later nog een keer te proberen.

Na Nostalghia een tijdje met rust gelaten te hebben, heb ik hem opnieuw in mijn videorecorder gestopt om van voor af aan opnieuw te beginnen... en ik ben blij dat ik dat gedaan heb! Ik weet niet hoe ik het moet zeggen, maar ik denk echt dat je net even dat 'gevoel' te pakken moet zien te krijgen. Van begin tot eind kon ik nu alles perfect volgen en ik kon me niet eens voorstellen waarom ik nou bij mijn eerste poging zoveel moeite had. Ik kon nu lekker genieten van de mooie scenes en wat er verteld werd. Ook deze film was dus weer een zeer positieve ervaring met Tarkovsky.

Net als in Stalker zaten er weer veel mooie plaatjes in. Bijvoorbeeld de twee flessen die onder een 'waterval' staan.

Hey Ramon, je zei toch dat in Nostalghia de mooiste scene ooit in een Tarkovsky-film zat? Vertel, welke!

Ik gok trouwens op die scene als "de gek" zijn speech houdt en daarna zichzelf in brand steekt... heb ik gelijk?

Je hebt ramgelijk zelfs! Was te verwachten toch?

Eigenlijk wel, alhoewel het wel moeilijk was om uit al die mooie scenes er 1tje te kiezen

In een wereld die door gekken geregeerd wordt, is zijn actie misschien wel het enige gezonde om te doen!

It's a ... mad mad world (thanks Donnie Darko)

Mijn eerste kennismaking met Tarkovsky heeft een sterke en diepe indruk achtergelaten bij mij...

Ik heb voor deze gekozen als kennismakingsfilm, omdat ik niet met het volgens velen beste werk van hem wilde beginnen (Stalker, Solyaris), maar ook niet met zijn ietwat minder gewaardeerde werk wilde beginnen.
Het verhaal van Nostalgia sprak me gelijk aan.

Ik heb deze film afgelopen week een aantal malen gezien. Niet zozeer omdat het verhaal bij een eerste kennismaking ietwat onduidelijk is, wegens veelvoudig gebruik van droombeelden- nee, vooral vanwege de sterke schoonheid, die in dit pareltje verscholen zit!

Nostalgia heeft niet alleen een mooi verhaal, waarin de kunst en de geschiedenis een prominente rol vervullen. Het is vooral een film die als een sterke en intense schoonheidservaring te zien is.
Althans, zo zie ik het dan.

Ik werd niet zozeer geprikkeld om over de wezenlijke vragen des levens na te denken (wellicht dat Solyaris en Stalker daar meer geschikt voor zijn?).
Dat kan echter ook komen doordat ik net een prima filosofisch boekje heb gelezen, wat mij al genoeg stimuleerde om eens dieper op het leven in te gaan...

Wat ik al vertelde: deze film is vooral te zien als een werkelijk verbluffend staaltje schoonheid, waarin de kunst zich in alle bochten wringt, om op zijn mooist voor de kijker ontloken te worden...
Wat je te zien krijgt, moet gewoon een diepe indruk achterlaten, als je ook maar enigszins van fraaiheid houdt: het prachtige kleurgebruik bijvoorbeeld, waarin vooral veel gebruik wordt gemaakt van sfeervol groen en (volgens mij) een soort sepia.
De verbluffende panorama-beelden, die op verstilde wijze het prachtige landschap doen herrijzen. De trage camerabewegingen doen trouwens zo en zo hun werk wel...

En dan ga ik het nog niet eens hebben over die prachtige, subtiel geschoten details (lees daarvoor Ramon's berichtje maar), waarin schilderijen en riviertjes, stadsweggetjes en regendruppels je langzaam meevoeren naar een dieper plaatsje in je eigen ziel...

Het acteerspel is ook om van te smullen: Andrei heeft die ietwat onverklaarbare, maar o zo aanwezige typisch Russische (volks-)melancholie over zich heen hangen, en ook aan de Italiaanse vertaalster hangt een triestig relaas, waarin maar geen plaats lijkt te zijn voor de juiste liefde.


Vooruit, om eventjes mee te doen aan het spelletje wat is de mooiste scene/ shot:
als de man weer wegdroomt, zien we twee vrouwen elkaar omhelzen- vervolgens zien we de vrouw op het bed liggen, en als de man van het bed vandaan loopt, wordt alleen het bed als het ware "belicht"- daarna zien we dit beeld langzaamaan overvloeien in een nieuw shot, een nieuwe scene...

Ik denk dat ik het hier maar bij laat, voorlopig.
Ik weet zeker dat dit bij uitstek een film is, een kunstervaring als het ware, die moet rijpen: meerdere kijkbeurten leggen de ware schoonheid er van pas echt bloot.
Ik ga deze film dan ook nog regelmatig eens wederzien de komende jaren.
Om nog even terug te komen op wat ik in het begin vertelde: deze koos ik uit, omdat ik het beste voor het laatst wilde bewaren.
Maar het zou mij niets verbazen, als aan het einde van de rit (zeven films lang) blijkt, dat ik juist deze film het schoonst vind...
Maar ja, dat is meer een luxe-probleem.

Jij bent zeker ook nog zo blij dat je nog 6 films van Tarakovksi mag kijken Gimli

Ik nog 5 maar ik neem er de tijd voor, dank voor je mooie stukje hier bij Nostalghia.

Toen ik vroeg naar Tarakovski's werd ik gewoon botweg genegeerd...

Wel hadden ze wat Tarkovsky's in de aanbieding, gelukkig!

Ook ik ga er de tijd voor nemen.

Ik wil niet in de "fout" vervallen van Tovenaar, die er volgens mij (?) wel drie in een en dezelfde week heeft gezien (toch?).

En het lijkt me dat dat een "schoonheidservaring" niet echt ten goede komt... een ervaring moet toch een beetje rijpen, he?

Niet gezien Gimli,sorry.

Via Play.com heb ik alle dvd's besteld. Ze hebben geloof ik nog aanbiedingen ook.

Mirror voor gbp 8,99

Play.com films van Tarkovski

Ho ho ho Gimli, beetje rustig he kleine dwerg. Ik heb Stalker in de bios gezien op donderdag, daarna ging ik vrijdag Nostalghia kijken, die me toen voor geen meter beviel (zie hierboven). Ik heb hem toen een week laten rusten en nog een keer bekeken, toen vond ik hem hartstikke goed. Andrei Rublyev had ik een paar dagen daarna gekeken, dat vond ik niet vrij weinig. Ik heb het toen laten rusten, toen ben ik Solyaris en Solaris op 1 dag gaan kijken, daarna weer rust. Nu heb ik dus vorige week in 1 week Offret en Ivan's Childhood gezien... Valt mee toch?

Er waren inderdaad wat dingen om over na te denken, maar na het uitstekende Maya van Gaarder had ik daar eventjes weinig behoefte aan. Wel goed was idd die verwijzing naar het materialistische, versus een rustiger manier van leven...

Ik wil niet al te hoge verwachtingen scheppen.. toch bedankt!

Tovenaar: ok, sorry.

Valt "best mee", jouw Tarkovsky-tempo. Ik pak het i.i.g. nog rustiger aan...

FK, bedankt voor die dvd-tips!

Nu even dit:

een kijkbeurt naar Nostalgia was voor mij zo ongeveer een zelfde ervaring als een luisterbeurt naar het prachtige, verstilde, sublieme Dead Can Dance...

Kunst, geschiedenis, emotie, spiritualiteit...

Er zijn een paar hele mooie sites over Tarkovsky:

een hele mooie is:

Andrei Tarkovsky Film Forum

Een nog interessantere site is wellicht:

Nostalghia

Een site speciaal ter ere van het prachtige Nostalghia- vol mooie foto's en posters!

Hier staan echt hele mooie filmposters:

Filmposters Nostalghia

De meeste posters zijn trouwens een stuk mooier dan degene die hier op MM staat- met name de bovenste drie (Duits, Amerikaans en Japans) zie ik veel liever als deze!

Ben onder de indruk..

Volgens mij hangt het moment van kijken en je stemming echt ontzettend veel samen met de beoordeling die je na het kijken van een Tarkovsky hebt..

Waar ik Zerkalo, Stalker of Offret vooral zéér afstandelijk vond, heb ik me daar hier bijna helemaal van af kunnen zetten en oprecht genoten van vele práchtige scènes.

Ik laat het nog even wat bezinken en ga er eventueel morgen dieper op in

Zeker en vast Goodfella! Zie mijn bovenstaande beweringen over mijn kijkbeurten van Nostalghia. Ps. is het weer toeval dat je dezelfde Tarkovsky goed vindt?

Dat is misschien wel waar Goodfella. Ik stel voor dat je Zerkalo, Stalker, Andrei Rublev en Offret opnieuw kijkt wanneer je in de juiste stemming bent.

Dezelfde als jij, bedoel je? Geen idee, bestaat er toeval dan?

Ontzettend mooi in deze film vond ik de toespraak van de zogenaamde gek op dat standbeeld. Hier wordt in enkele minuten het een en ander verteld waar een film als Fight Club ruim 2 uur over doet. Echt een van de mooiste scènes die ik ooit heb gezien dit.

Het duurde even voordat ik 'in de film kwam', maar toen dat eenmaal gebeurde aanschouwde ik prachtige beelden gecombineerd met schitterend mooie muziek.

Erg indrukwekkende scène van die man op het paard, waarbij hij de mensheid toespreekt.

Maar met sommige scènes wist ik niet echt wat ik er mee moest. Het was nog iets té symbolisch. Ik twijfel nog tussen 3 en 3,5*. Voorlopig hou ik het maar bij 3*.

Ik heb eigenlijk weinig toe te voegen aan het bovenstaande. Het is gewoonweg een fantastische film. De schoonheid van de beelden, de kracht van de dialogen.

Ik kan geen woorden vinden om deze film te beschrijven.

Voor mij de beste Tarkovsky tot nu toe.

5* voor de film.

Even voor de mensen die de Tarkovsky-films vooral willen begrijpen:

het begrijpen (van het verhaal van de film zelf) is niet het eerste doel van Tarkovsky geweest- het ging hem, evenals vele andere ware kunstenaars, vooral om het voelen, beleven en ervaren...in het bijzonder dat, van je eigen gedachten, ervaringen, wensen, dromen en emoties.

Het rationele kwam bij hem, evenals bij Kubrick, pas op de tweede plaats.

Dit valt te lezen in een boek wat (uit mijn hoofd) "The Oxford guide to European Cinema" heet (wat betreft Tarkovsky, dan). Wat Kubrick precies hierover gezegd heeft, valt te lezen in het gratis krantje De Filmkrant (april).

(als je de precieze woorden wilt lezen, moet je dat even aangeven...dan zet ik het op MM)

Vandaar dat Tarkovsky vooral multi-interpretabele films maakte, die vooral ons innerlijk en onderbewustzijn (moesten) aanspreken...

Wellicht belangrijk als we moeten gaan stemmen over de films en we ons vooral op het rationele richten...

Oh ja, als laatste: als ik deze film nog een keer zie, moet ik wel een 5 geven...iets wat ik niet al te vaak doe.

graag,gimli.