Meningen

Niks mis met een remake! Zeker Keanu Reeves als Klaatu is een prima castkeuze. Neo kan hij niet overtreffen qua performance natuurlijk, maar met zijn semisufheid kan hij wel gestalte geven aan de protagnonist van het stuk. Daarnaast is het origineel ook gedateerd en is een nieuw jasje voor het verhaal daardoor geen doodzonde.

Het origineel is desondanks stoer en een van de eerste grote SF-films van een hele rits die zou volgen.

Het origineel van The Day the Earth Stood Still was een brave SF-film, die best wel een nieuwe vertelling mocht gebruiken. Echter is deze film niet zo best. Oke, het begin is nog leuk om aan te zien. Maar in de tweede helft vliegt de remake flink uit de bocht met veel onzinnig gezwets en gaat het klinische acteerwerk van Reeves irriteren. Jammer, hier had een mooie spektakelfilm gemaakt van kunnen worden. Special effects en dan met name die bugs vond ik nog wel aardig om te zien, dus een magere voldoende zit er nog in.

Deze maatschappijkritische film uit Iran viel lichtelijk tegen. Verschillende problematische verhaallijnen worden achter elkaar uitgerold, waarin telkens het zware bestaan van de Iraanse vrouw centraal staat. Van het ene probleemgeval kabbelt de film voort naar een andere vrouw, die weer andere problemen heeft. Het gaat hier dan om issues als zwangerschap zonder gehuwd te zijn, stiekem roken of gevangenschap.

Op zich heeft het interessante en zware thematiek, maar heel hoogstaand vond ik de film niet. Uiteindelijk kreeg ik het gevoel dat ik naar veel van hetzelfde zat te kijken. Daarnaast was het ook dat alles heel sober is gefilmd, waardoor het zelfs saai begon te worden. De manier waarop A Separation een beeld van de Iraanse maatschappij laat zien (die leek me ook meer alledaags) plus daarbij ook een lastige probleemsituatie, spreekt me dan ook veel meer aan.

Wat een gave plaatjes kan die Terence Mallick schieten . Dat er nog een simpel verhaal bij zit, wat klinisch en niet zo mooi verteld wordt, maakte voor mij uiteindelijk niks uit. Ook zonder het verhaal had ik me prima kunnen vermaken met al die uitgestrekte akkervelden en andere schitterende landschappen. Het is lekker traag in tempo, maar de speelduur is gelukkig kort.

Nah nee, dit is niet zo best allemaal. Tom Cruise is racer in het Nascar-circuit, heeft allerlei issues plus heeft ook nog de hots voor een dokter die hem hielp na een ernstig ongeval. Verder zie je hem vooral Tom Cruise nadoen met al die typische maniertjes van hem. Racescenes waren oke gefilmd, maar voor de rest was dit een drakerige bende vol clichés.

Nooit echt fan geweest van dit soort praat-films die het meer moeten hebben van sfeer dan van een lekker lopend verhaal. Dazed and Confused interesseerde me dus maar weinig en ik vrees dat ik over 2 maanden alles vergeten ben. De soundtrack daarentegen was wel oke.

Coming-of-age-film vol met geeks en nerds. Een flink deel van de film gaat over poëzie, da's eigenlijk ontzettend suf. Robin Williams was wel oke als rebellerende docent, het einde was ook oke.

Ik doe mee met de teneur van de tweede pagina. Nogal saai was dit en ik viel zelfs even in slaap d'rvan.

Kommer en kwel! Allereerst wordt het tijdstip van de moord een paar keer door de verteller gespoild. Nadat de moord eindelijk plaats heeft gevonden, vervolgt de film met ellenlange Baantjer-achtige scenes (maar dan echt suf) waarbij de moordenaar van ons aller Renee gezocht wordt om tot slot te eindigen met een alsnog aardige scene. Via een radio (!) wordt de dode opgeroepen haar woordje te doen. Erg curieus allemaal...

Als weirde scientist is die Aldo Farnese wel geinig en eerlijk is eerlijk, die laatste scene was nog relatief goed uitgevoerd.

Supernatural stuff van Stephen King met held Christopher Walken in de hoofdrol . Jammer van die houterige opgedreunde dialogen, anders had deze film een topper kunnen wezen.

Ai ai ai, na het zien van de trailers had ik al niet veel hoop voor deze film. Die zogenaamde gevatte humor van een erg vervelende Ryan Reynolds is totaal niet mijn soort humor. Ik vind het kinderachtig en al die referenties naar allerlei andere films maken Deadpool er echt niet 'slimmer' door. Dan houd je nog wat snoeiharde actie en een simpel dom wraakplotje over en dat maakt het er allemaal niet beter op. Ik vind dit serieus een miskleun van Marvel.

Tweederde van de film is slap gelul van vrouwen. Op zich niet altijd even tof, maar een paar rijmende quotes maken het toch nog goed. Afijn, het duurt even, maar uiteindelijk barst Death Proof los met een legendarische auto-achtervolging. Wat ontzettend stoer gedeelte is dat . Al met al toch een van de zwakkere Tarantino's, maar een ruime voldoende kan ik het wel geven .

Klein beetje lollig, maar voor een cultfilm toch wat aan de matige kant. Een aantal koppels (waaronder Stallone en Carradine) nemen het tegen elkaar op in een niets ontziende race dwars door Amerika. Dodelijke aanrijdingen onderweg worden aangemoedigd en beloond met punten! Het sloeg bij mij niet echt aan en de humor viel ook lichtelijk tegen. Ook moet er een serieuze noot in dit geheel verwerkt worden, want mensen omver rijden is natuurlijk geen fun! Naja, een voldoende voor de moeite dan maar.

Smaakloze sword-and-sorchery-film uit de jaren '80 met een vervelende held en een dubieuze kale slechterik. Het heeft niets om het hemd, af en toe wat rare quotes en matig uitgevoerde actiemomenten en dat is het dan.

Een platform midden op de oceaan wordt gebruikt om haaien genetisch te manipuleren met als doel een medicijn tegen Alzheimer te ontwikkelen. Een groep wetenschappers en investeerder Samuel L. Jackson zijn bij een spannende test aanwezig, die plotseling volledig uit de hand escaleert . De haaien veranderen in nietsontziende moordlustige beesten en hebben als doel dat hele platform met crew en al naar de diepe zeebodem te trekken. Dit is altijd het moment waarop alle remmen los gaan en de film erg vermakelijk kan worden. Ik vond het wel vrij vroeg dat dit gebeurde en was benieuwd of de film daarna zo lang onderhoudend kan blijven.

Maar dat was geen probleem! Deep Blue Sea weet hoe een actiefilm zonder pretenties hoort te zijn: lekker lollig, veel avontuurlijke scenes met de haaien en bulderende waterstromen en allerlei onzinnige details, die totaal geen sense maken. Wie viel die dobberende American Football op in een van die met water gevulde gangen ? Wat is daar het nut van, wie neemt zo iets mee en denkt te gaan American Footballen in zo'n relatief klein onderzoekscentrum? En zo bleef ik me maar verbazen over de verwikkelingen en van alles en nog wat, maar wel met een dikke grijns, dat dan weer wel!

Matige rampenfilm. Ik vond het wetenschappelijk incorrectere Armageddon (dat rond dezelfde periode uitkwam) veel lolliger. Dit was nogal 'leeg' en eigenlijk ben ik alles van deze film vergeten om een verder zinnigere review te schrijven.

Met een budget van rond de 20.000 dollars en een opbrengst die in de honderden miljoenen dollars loopt is deze uiterst succesvolle film het begin geweest van de pornofilmindustrie. Het is een vrij rampzalige film met een absurd lichtelijk hilarisch verhaal. Linda Lovelace mist haar clitoris: wat een ellende! Maar hiep hiep hoera, een bezoekje bij de dokter brengt opheldering: haar clitoris is dus te vinden in haar keel .

Wat volgt zijn langdurende en tevens langdradige pijpscenes . Om een indruk te geven van hoe kut de film is, de verhouding piemol in beeld vs. borsten (die nog lelijk zijn ook) in beeld ligt rond de 20 op 1. Nogal niet boeiend dus. Het enige wat de film enigszins redt is de vrolijke jaren '70-muziek, de montage bij het klaarkomen en wat bizarre dialogen.

Linda: How would you like it if you had balls in your ears?

Dr. Young: [pause] I guess I could hear myself coming!

Gha gha gha.

Erg fraai gefilmd is dit hé. Achteraf bedacht ik me dat er wel heel veel cgi er tegen aangeknald moet zijn om die gigantische destructie van het olieplatform te laten zien, maar je merkt er niks van tijdens de film zelf. Het ziet er indrukwekkend uit en er wordt ook ruimschoots de tijd voor genomen. Van de nasleep krijg je niks mee, lijkt me ook lastig te verfilmen.

Zat net mijn mening bij Bergs vorige film Lone Survivor te lezen en het viel me op dat Deepwater Horizon met hetzelfde recept is gemaakt. De opmaat naar de actie is wat karikaturaal met veel smalltalk en gebler tijdens het harde werk op een olieplatform. Ik betwijfel of dat ook zo echt gaat. De schuldvraag lijkt me ook iets te zwart-wit en simpel neergezet. Bij dit soort rampen zijn vaak wel tien verschillende redenen waarom het zo loopt. Maar goed daarna is er toch een prima rampenfilm mede door een sterke en spannende visuele tweede helft.

Oef, wat een indrukwekkende film . Als je denkt dat de bruiloftscene bij The Godfather al lang duurde, bereid je dan maar extra goed voor op die van The Deer Hunter. Ruim 30 minuten duurde het geloof ik, maar vervelend vond ik het niet. Integendeel, in de eerste act maakt de kijker namelijk kennis met een vriendengroep, waarvan Robert de Niro, Christopher Walken en John Savage naar Vietnam gaan. In deze tweede act worden ze geconfrontreerd met gebeurtenissen die een hoog 'in-your-face'-gehalte bevatten. Teruggekomen uit Vietnam (de derde act) ligt het leven van hen grotendeels overhoop...

De acteerprestaties zijn fenomenaal goed. De drie hoofdspelers spelen overtuigend, sterk, realistisch, en dat geldt ook voor bijrolspelers Meryl Streep en John Cazale. Het was voor laatstgenoemde zijn laatste film en ook hier zet hij weer een prachtig loserig personage neer. Het blijft eeuwig zonde dat hij zo vroeg gestorven is

Defiance heeft wel wat elementen van Idi i smotri. Zo speelt het af in Wit-Rusland en is het één grote uitzichtloze en troosteloze bende. Maar de Hollywood-saus is hierover wel gegooid. Vond het wat corny, dat hele gebeuren van een groep Joden die in het bos een eigen kleine samenleving opbouwen onder leiding van de Bielski's. Het komt allemaal clichématig over, maar afijn, het kijkt wel redelijk weg met een actiescene hier en daar. Magere ruim voldoende dan maar.

Gemengde gevoelens na het zien van deze film. Snow White, het superdevice waarmee 4 dagen en 6 uur terug in de tijd gekeken kan worden, is uiteraard ultra-hip, evenals de immer onkrenkbare Denzel Washington en het tijdreisgebeuren. Zeiksnorren zien uiteraard allemaal plotholes, ik kon er me niet aan storen en vond het verhaal wel aardig. Maar toch mankeert het een en ander: overdreven dramatiek (hilarisch hoe de dame van het Snow White-team in tranen uitbarst, wanneer ze videobeelden van een moord ziet ), de standaard domme niet grappige oneliners en ook nog eens een irritante soundtrack.

RAAR, absurd en BIZAR! Eigenlijk wel grappig en prachtig geschoten door Jeunet. Een film als Tuvalu lijkt me hevig beïnvloed te zijn door deze toffe film.

Dertien-in-een-dozijn tien-kleine-negertjes-film, waarbij de moorden helaas niet echt mooi verdeeld zijn over de speelduur. Van hogere school acteerwerk of logica moet deze film het niet hebben. De sfeer, spaarzame grappen en de bloederige moorden maken het toch nog een redelijke film. De gevarieerde soundtrack (van gothic tot en met platte jaren '80-synthesizers) was ook prettig. Dat Italiaanse horror-genre smaakt desalniettemin naar meer! Toch maar eens meer werken checken .

Ouderwets spannende avonturenfilm. Niet teveel over praten, gewoon kijken en genieten .

Sylvester Stallone speelt zichzelf, Sandra Bullock is redelijk irritant (maar wel hot!) en Wesley Snipes gedraagt zich als een aap gedurende de film. Niet echt geweldige ingrediënten voor deze film en het is ook allemaal wel matig moet gezegd worden. Dat alle SF-gadgets ondersteund moeten worden met een vrouwelijk computerstem gaat toch wel erg vervelen op den duur. Dan heb je ook nog die typische bliepjes en interfaces, waarmee zo'n typische jaren '90-SF-film bekleed wordt. Origineel is het niet, zeker anno begin 2010. Wel lekker keiharde actie, dat dan weer wel.

Nah, dit is toch redelijk allerbelabberendst. Wat een lelijk monster was het zeg en dan zo'n flutverhaaltje d'romheen .

Wat een sterrencast had Scorsese tot zijn beschikking en wat een matige film weet hij weer eens te maken. Zijn stijl trekt me gewoonweg niet. Het origineel Mou Gaan Dou is beter en daar is alles wel meegezegd.

Dersuuuuuuu!

Fantastisch, die uitgestrekte Siberische wouden en dan zo'n eenzame jager. Samen met Ikiru de beste Kurosawa

Best fijne film, die verschillende lastige thema's (een vrouw kan niet uit een coma komen en Clooney ontdekt dat ze vreemd is gegaan is) netjes weet te behandelen. Soms kan door zoveel gecombineerde ellende een film uit de bocht vliegen, maar Alexander Payne weet dat euvel met wat luchtige momenten met gemak te omzeilen. De setting in Hawaii inclusief de inheemse Hawaiiaanse muziek vond ik trouwens leuk gekozen.

Nette film met genoeg spanning en schrikmomenten. Heel anders dan de traditionele horrorfilm is The Descent niet: 6 vrouwen dalen een grot af en komen in aanraking met creepy mensenverslinders. Met de spanningsopbouw zat het dik in orde en dat is altijd wel zo prettig bij films zoals deze. Enige jammere is dat de film weinig opzienbarends of verrassends in petto heeft.