Meningen

Wel vermakelijk. Begin met dat fijne sfeertje in het kleine Australische stadje vond ik nog best te doen, al is het vooral allemaal maar wat opbouw tot het tweede deel. Eens de martelingen beginnen is het allemaal nog steeds aardig, maar echt gore wordt het nergens, en spannend ook niet. Gezapig haast. En wat dat gedoe met die jongen en zijn gothicchick moest voorstellen? Geen idee, maar het waren wel erg leuke scènes om te kijken. Verder nog met prima muziek en een goede spelende enge vader en dochter. 3,0*.

Ik vond dit vooral een fijn voortkabbelende film om te kijken. Wel iets te lang en zeker aan het eind sleept het wat, maar verder een redelijk ingetogen film, goed geacteerd en een mooie sfeer. Vooral Wahlberg vond ik bijzonder sterk als vader die zijn dochter kwijtraakte. Visueel wel oké maar soms wat kitscherig. In die tussenwereld mag dat, maar gewoon op Aarde vond ik het wel eens wat lelijk met al die kleuren (zie de poster als uitstekend voorbeeld) die door het beeld zweefden. 3,5*.

Af en toe heb je van die films die wel hun goede wil tonen - in aanzetjes in de film of in thema’s - maar die door volstrekte onkunde of gemakzucht vakkundig kapot worden gemaakt. Deze Lover of Loser is daar een schitterend voorbeeld van. M'n 800e stem, had wat beter mogen zijn.

We volgen een ietwat verlegen meisje die één vriendin lijkt te hebben, maar verder ook niet wordt gehaat en wel gewaardeerd om wat ze kan (prints op shirts ontwerpen). De situatie thuis is niet helemaal lekker en ze valt in handen van een loverboy. In opzet kan dat prima, de redenen waarom zij zo makkelijk valt voor hem zijn geloofwaardig bedacht en ook het aansnijden van dit thema kan mijn waardering krijgen. Maar zorg de volgende keer voor een betere regisseur en een veel beter scenario. Dan was het wellicht nog wat geworden.

Bij de Teletubbies wordt alles twee maal gezegd en gespeeld omdat dat voor kinderen goed schijnt te zijn. In deze film komt alles netjes één maal voorbij. Of ze een lijstje hebben met wat gedaan moet worden en dat keurig afvinken. Ruzie met vriendin? Check. Eén shot op school? Check. Problemen thuis? Check. Alles inzake loverboys gezegd wat er gezegd moet worden voor de moraal in de film? Check. De eindscène waar heel toevallig die dochter ineens op de stoep staat (waar heeft ze zo snel het adres vandaan en hoe weet ze dat Eva precies dan terugkomt? En ga zo maar door. Maar ook niet vaker dan één keer, waardoor alles wel heel soepel en gladjes verloopt en alle geloofwaardigheid verdwijnt.
En dan Acda zelf nog, waarvan je direct weet dat hij niet aan zijn dochter heeft gezeten. Dit wordt enkel gesuggereerd en niet letterlijk gezegd, dus kan je aannemen dat het niet zo is. Zeker als die pornosites op de laptop staan, dan voel je al aan dat stiefpapa weleens voor de politie kan werken. Want kom op, dit is een verhaal waarin alles samenvalt tegen het eind. Zoiets weet en voel je gewoon.
Oh ja, en als je dan een loverboy toevoegt, doe niet zo’n lulletje rozenwater die in het geheel niet serieus te nemen valt. Opgeplakte bakkebaarden en stoerheid acteren - dit leek echt school toneel waarin een jochie van twaalf iets te grote kleren aantrekt en dan directeur speelt. Overigens schijnt deze nu 23-jarige wel een 5 jaar jongere vriendin in het echt te hebben, de viezerik.:)

Ook het verdere acteerwerk is van een bedroevend niveau. Jansen vind ik normaal echt goed maar zij ontstijgt niet het niveau van de rest, op een heel enkele scène na met goede geloofwaardige dialogen. Ook Lakemeier liet al eens in Oorlogswinter zien dat hij wat in zijn mars heeft. Nog geen fractie daarvan in deze productie. Helaas.
De rest ken ik wat minder (Op Acda na die verder altijd Thomas Acda acteert) maar daar is het niveau ook abominabel. Ligt het aan de acteurs? Aan sommige ongetwijfeld, maar als gezegd, Jansen en Lakemeier kunnen wel wat normaal. Ligt het dan aan het script? Aan de dialogen? Dat eerder. Dit lijken eerder zinnetjes die informatie moeten geven, zo duidelijk mogelijk, zonder dat deze ook maar geaard zijn in de realiteit. Althans, ik ben jong geweest, maar zulke dialogen had ik niet meet leeftijdsgenoten. Dit kan je ook niet normaal uit je bek krijgen, al had je Al Pacino of Meryl Streep geheten. En je ziet elke acteur ook nadenken wat te zeggen en vooral hoe dan te zeggen, omdat het zulke rukdialogen zijn. Of het is een metafoor voor toetsen op school waarin ook alles aangeleerd is. Maar zo diep gaat dit vast niet. En dat hoeft nog niet eens heel erg te zijn. Denk aan Spangas wat ook slecht geacteerd is, maar waar op z'n minst speelplezier te zien is. Dat ontbreekt hier in het geheel.

Qua regie is het verder ook niks. De stukjes aan het begin, waarin Mees droomt, zijn eerst nog aardig maar je voelt dat er één of twee teveel bijzitten. Ook camerawerk verder, de fotografie, de muziek: het voegt allemaal helemaal niets toe aan kijkplezier. Zo gewoontjes.

Af en toe was er nog iets leuks, zoals de cameo van Carry Slee, buurvrouw Neuteboom of enkele andere BN’ers die langskomen en de gekleurde knikkers voor kansberekening bij wiskunde (deed me even terugdenken). Ook de introductie van Acda die recht in de reet van Jansen kijkt vond ik best grappig. De rest was om te janken zo slecht, niets dat dat nog helpen kan. 0,5*

Best een boeiende docu, lekker vlot verteld en vooral veel sfeerbeelden van de Amerikaanse binnenlanden. Vooral die beelden gaven echt een meerwaarde voor de kijkervaring. Helder verteld al had ik al wel snel door hoe de vork (deels om de reden die Bearzel al noemt, die ene mevrouw kwam niet in beeld en was of dood of de dader) in de steel zat dus echt verrassend was het laatste deel niet. Ook had ik graag wat meer over het 'waarom' willen weten. 3,5*

Aardige film die een inkijkje geeft in een bepaald milieu in Nederland. Zeker niet mijn milieu met een hoop kanker dit en kanker dat en dat allemachtig gruwelijk lelijke straateccentje dat ze hebben met allemal Engelse woorden tussendoor. Ik kan dat taaltje ook niet helemaal serieus nemen en ergens lijdt de film daar wel onder. Geen heel bijzonder verhaal verder (qua plotelementen en thematiek hebben we dit al tig maal gezien) en het acteren wisselt van niveau amateurtoneel tot best intens en overtuigend. 2,5*.

Dit vervolg heeft het hart op de goede plek (aan het eind komt er weer een filmpje langs waarin Guds het publiek aanspreekt inzake een stichting die opkomt voor slachtoffers) maar dat maakt nog niet dat dit een goede film is. Een en ander kwam nogal ongeloofwaardig en amateuristisch over. Daar had het eerste deel minder last van maar dit vervolg zeker wel. Hoe makkelijk die Guds steeds geloofd wordt, dat ging er niet in bij mij. Enkele hardere scènes hoewel de gruwel meestal buiten beeld blijft. De film is lekker kort maar het verhaal heeft daar dan wel onder te lijden omdat men het kort moet houden. 1,5*.

Met de Oscars dit jaar en veel nominaties voor zwarte films of in ieder geval voor films met thema's rond racisme en segregatie is het mij een raadsel dat deze Loving niet meer nominaties heeft gehad dan die enkele - terechte- voor Negga. Het racisme zelf zit hier meer verstopt en vooral op de achtergrond, dat zal deels een verklaring zijn. De thematiek is er vooral doordat dit verhaal leidde tot een belangrijke uitspraak van de Supreme Court. Maar in de eerste plaats is dit een liefdesverhaal van een blanke man en zwarte vrouw die elkaars kleur helemaal niet zien maar gewoon zielsveel van elkaar houden. Dat is veel mooier dan al die films waar de thema's er zo dik op liggen. Maar ook als feministische film werkt deze beter. Niet doordat we iemand iets zien roepen over vrouwenrechten, maar doordat Mildred de slimmere en meer doortastende is van de twee. Zij zegt dan wel dat haar man haar beschermt, zij is het eigenlijk die hem beschermt. Veel subtieler zo en daardoor ook indrukwekkender.

Goed acteerspel verder van beide hoofdrolspelers die heel ingetogen blijven en daardoor ook enorm oprecht zijn. Ook fijne sfeerplaatjes van Virginia jaren 50/60.. Als film soms wel iets te veilig om echt grootse cinema te worden, maar wel de beste film over racisme en burgerrechten voor zwarten van dit jaar. 4,0*.

Fijn zo'n slice of life, filmpjes die mij meestal wel trekken, hoewel ik liever zulke films zie in een milieu dat meer overeenkomt met onze maatschappij. Dit steppevolk staat net te ver weg van mij om me helemaal in te laten gaan in zulke films. Niettemin is dit een lief filmpje dat weinig fout doet, behalve dat het lang niet altijd boeit. De plaatjes van de kale velden daar met mooie zonsopkomsten en -ondergangen zijn fraai en hoewel de statische shots die serene rust en kaalheid extra weten te benadrukken is het vooral de natuur zelf die het mooi maakt, niet de filmer. De interieurshots zijn al veel minder interessant bijvoorbeeld. Al met al een leuk inkijkje dat goed wegkijkt, maar me verder ook koud liet. 3,0*.

Pixar, dat is ook al een tijdje weinig meer. Ook dit filmpje dat nergens verwondert of zelfs maar sprankelt. Zelfs niet op technisch vlak, de film oogt af en toe lelijk en goedkoop. Een gemiddelde computergame ziet er tegenwoordig beter uit. Ik blijf erbij dat dit soort computeranimatie veel minder mooi is dan ouderwetse animatie. Het oogt ook nepper. En dan gaat dat wereldje nergens leven en ontbreekt de sfeer. Enkele personages zijn nog wel aardig, het idee van die monsters is wel geinig bedacht en het kijkt nog wel weg (ik heb wel saaiere films gezien) maar dat zijn ook de weinige nog enigszins positieve punten die ik kan noemen. Te duidelijk vooral op kinderen gericht. Maar waarom toch? Een film als Toy Story weet juist wel iedereen te boeien, zoals zo veel animatie van Pixar/Disney.1,5*.

If it looks like a duck, swims like a duck, and quacks like a duck, then it probably is a duck.

Een film over tunnelvisie. Maar ook een film over een groot menselijk drama. En eigenlijk wringt de schoen daar een beetje, want beide thema's worden behandeld en worden heel aardig verfilmd, maar ook erg kort in die 90 minuten. Ofwel had de film langer moeten duren, ofwel had men slechts één kant van de zaak moeten belichten. Grootste vraagpunt is ook waarom de waarheid soms geweld aan wordt gedaan. Wat is nu de beslissing achter de rol van Judith Jansen? En waarom worden niet alle namen echt weergegeven. Ja, van de schurken kan je je het indenken in verband met schadeclaims allicht, maar zeker een advocaat als Stijn Franken had best bij naam genoemd mogen worden. Overigens wel een mooie menselijke rol van Van Huêt die met veel te weinig tijd toch heel wat goeds doet.

Maar ik wil vooral de film zelf beoordelen, zoals hij is, en als gezegd is het allemaal te beknopt. Ten eerste is het onderzoek allemaal wel erg matigjes in beeld gebracht, zij het wel helder en overzichtelijk, en vooral het einde gaat ineens wel heel erg snel. En heb je met Schutler een goede actrice die van Lucia een bijzonder personage maakt dat een beetje raadselachtig is maar vooral mens, dan geef je zo weinig tijd aan die scènes. Jammer. Alleen dat accent had weggelaten moeten worden, hoezeer Lucia zelf ook zo praat, het lukt nooit echt en lijkt zo meer op een typetje. En als je al die rol van Jansen erin stopt, dan mag je zo een knullige diefstal er best uitlaten. Ook jammer dat vertolkster Sallie Harmsen de eerste helft alleen maar monotoon voor zich uit loopt te staren, al wordt het in het tweede deel wel beter en haar personage lijkt als enige volledig uitgeschreven. Bij haar had ik niet het idee dat er meer bij had gemoeten. Anderzijds mag ze van mij de hele film wezenloos kijken, want o man die lippen! Malherbe verder was niet helemaal overtuigend en Atsma was ronduit lachwekkend en ongeloofwaardig als directeur.

Verder ziet de film er soms fraai uit met goed gebruik van locaties en veel strak geconstrueerde shots. En zag ik af en toe letterlijk tunnelvisie in beeld als Lucia werd gefilmd? Ook de cameo van Tangerine (die daar in het echt ook waren) was leuk. 2,5*.

p.s. In de topic over het NFF op deze site ging ook nog een discussie gaande over het bestaansrecht van de Nederlandse film, met name arthouse. Nu is deze film een goed voorbeeld dat dat recht er wel is. Film is nu eenmaal een uitstekend medium om moeilijke materie op een begrijpelijke maar ook makkelijke manier (boeken lezen is zwaar voor sommigen) voor te schotelen. Dan moet het wel volgens feiten gebeuren, maar dan nog, het punt blijft. En ja, om in termen van de film te blijven, die filmwereld is een kaartenhuis, waarin die onderste kaarten bijdragen aan prima films hoger in de toren. Dus laat die arthouse mooi doorgaan, al dan niet met subsidie, maar zorg tevens voor maatschappelijk relevante films (de bovenste kaarten), gemaakt door cast en crew die in films waar niemand naar kijkt zich hebben kunnen bewijzen.

Eén van de slechtste Wayne-westerns van Lone Star. Belachelijk slecht geacteerd over de hele breedte, een matig verhaal dat erg chaotisch is, de plot wordt soms letterlijk verteld door personages aan elkaar (dat is geen teken van goed tekstschrijven) en weinig bijzonder geschoten. Maar dit is ook één van de leukste, want ondanks dat alles vermaakt die wel met een goede tempo, af en toe leuke montage en gewoon ergens een fijn sfeertje. 2,5*.

Gemengde gevoelens. Enerzijds heeft de film een aantal heerlijke scènes (die met Mozarts muziek is prachtig) en ziet de film er ook vaak schitterend en lekker kleurrijk uit. Daarnaast is Scarlett op haar plek in deze rol en zitten er genoeg interessante momenten in, zowel inhoudelijk als visueel. Door de tijd reizen was fraai, die autoscène was aardig en enkele montagesequenties werkten goed. Ook is de eerste scène fijn rauw. Verder wordt en redelijk gespeeld door de bijrollen, zowel Freeman als Choi.

Maar anderzijds worden er veel slechte keuzes gemaakt. Het uitgangspunt om op 100% te komen is leuk en begint ook goed (dat goed kunnen schieten, talen leren) maar geleidelijk de film vordert wordt het allemaal wat minder realistisch totdat het tegen het einde echt helemaal nergens meer op slaat. En dat is jammer, ook omdat Lucy zo sterk en onverslaanbaar wordt dat elke poging tot spanning of actie teniet wordt gedaan omdat ze alleen al door met haar ogen te knipperen alle tegenstanders verslaat. En die actiescènes dan gaan dus nogal snel vervelen. Het abrubte einde was ook niet echt mijn ding. 2,5*.

Visueel prachtig aangekleed. Rijk vooral en die wereld van adel komt geweldig tot leven. De statische shots helpen dan ook mee. En je krijgt een vrij aardig beeld van de persoon Ludwig en de wereld waarin hij leeft.

Maar 240 minuten duurt dit ding en dat is vrij veel. Er zitten echt wel overbodige scènes in, de film mist een zekere spanningsboog en lang niet alles is even interessant. Daarbij helpt de dub ook niet echt mee. Ik zag de Italiaanse (want die stond enkel op DVD) en had liever dan de Duitse gezien maar ik vraag me af of dat veel uitmaakt. Het stemmenwerk was in ieder geval wat vlakjes voor mijn gevoel. Slecht wil ik dit ding niet noemen maar ik heb hem wel in twee avonden gekeken en dat zegt wel genoeg dat ik hem dan nog langdradig vond. 2,5*.

Nog minder dan deel 2. Nu oogt het echt allemaal als een goedkope tv-serie en zo voelt het ook aan. Je valt midden in een verhaal waar eigenlijk nauwelijks ontwikkeling in zit maar vooral veel losse eindjes die nog lopen en moeten worden afgerond. Rapace kan het grootste deel van de film niets doen en ook Nyqvist loopt wat verloren rond. Schrijver Larsson is sowieso de mist in gegaan mijns inziens door de intriges zo ver door te trekken. Dat maakte het voor mij in dit geval minder boeiend. Het laatste halfuur gaat nog wel in de rechtbank, maar ook dat is vrij simpele televisie. En die 150 minuten zijn er nu minstens 30 te veel.1,5*.

Ergens nog best een film met potentieel en soms fijne gore en een behoorlijke actrice in de hoofdrol. Maar ook vreselijk kil en klinisch en de film wist mij nergens mee te slepen. Visueel ook erg saai en spannend wordt het nergens en indringend, op een enkel moment na, ook niet echt. Niet heel slecht, maar gewoon wat duf. 2,0*.

Vooral een heerlijke onthaastingsfilm. Traag, maar met precies een juist tempo. Daardoor verveelt de film geen moment en is het lekker toeven in de hoge Himalaya. Ook wel bijzonder dat de film best een lange aanloop kent en daardoor de scènes in het dorp zelf vrij kort zijn en uiteindelijk ook net niet helemaal gaan leven. De hoofdpersoon kennen we, enkele nevenfiguren ook, maar dat dorpje niet. Verder lief en warm met een stukje propaganda op het einde dat ergens een wrang gevoel achterlaat (en dat bedoel ik positief). De film overtuigt net niet genoeg en blijft niet genoeg hangen voor een echt hoge score. 3,5*.

Een kwartiertje leuk als het nog een fijn sfeerportret is van verliefde mensen en het meisje speelt goed de hele film door, maar daarna wordt die jongen vervelend en vraag je je nog 3 kwartier af waarom het meisje niet gewoon bij hem wegloopt. Heel origineel is dit ook niet, dit soort filmpjes met de man altijd als loser/kneusje/sukkeltje en het meisje met sympathie. 2,5*.

Ja dit was rommel. Nou, oké visueel af en toe best aardig met fijne kleuren maar dat is dan het enige. Een vreselijk trage film die nooit boeit, raar is (al kan ik me indenken dat mensen hier best van houden) en personages die ook nergens gaan leven. 80 minuutjes slechts maar dit voelde veel langer aan. 1,0*.