Meningen

In niks een originele film. Maar wel vakkundig gemaakt en voor het overgrote deel van de kijkers prima racevermaak. Dat er echt op en rondom de circuits is gefilmd heeft daadwerkelijk een grote meerwaarde voor de film.

Maar o mijn god wat heeft deze hele film zo compleet niks met F1 te maken. Dit is een Hollywood/VS film over racen. Meer niet. Ik heb me vanaf minuut 1 gestoord aan dat commentaar dat Amerikanen altijd over sportwedstrijden heen gooien. Voelde me echt alsof ze mij als een kleine kleuter behandelden en alles tot in de treurnis uit moeten leggen. De races zitten zo vol met ongeloofwaardige manoeuvres en situaties die echt He-le-maal nergens op slaan. Daarbij ontbreken alle elementen die Formule 1 ook formule 1 maken momenteel. Kwalificaties, sprint races, tactische plannen tijdens en rondom de races. Het enige aan tactiek dat in deze film voorbij komt is Brad Pitt die roekeloos op de baan rijdt en overal mee wegkomt en blijkbaar zijn teamgenoot met een kut auto alles en iedereen kan inhalen. Mooie regel ook dat zo'n relatief klein en nieuw team blijkbaar 1e moet worden in een race om niet verkocht te worden. Nee, doe mij maar een fictieve racefilm ipv deze Formule 1 rape. De bullshit factor lag te hoog om nog te kunnen tolereren. Daarvoor is het thema te realistisch. En wat ik nog het vervelendste vond is dat de rest van de grid echt nietszeggende namen op de achtergrond zijn. De gevechten op de baan komen daardoor nooit echt tot leven. Verder dan een schouderklopje van Alonso en een middelvinger van Max vanuit de auto komen er niet.

Ben geen enorme fan van de reeks (fast 5 en deel 8 konden mij enigszins bekoren) en dit inmiddels negende deel gaat wat mij betreft te ver in het over de top zijn. Met Tyrese Gibson en Ludacris probeert Lin het nog luchtig en zelfbewust te houden, maar het is gewoon teveel nonsens en te simpel allemaal. De actie is allemaal vet en je merkt dat er een mega budget in zit. Maar ik ben gewoon geen type voor achtervolgingen in voertuigen die 10 a 15 minuten duren. Na maximaal 5 minuten ben ik er wel klaar mee, ondanks dat bijvoorbeeld het concept met de magneten wel geinig is. Lin gaat wat mij betreft veel te ver door en er worden ontelbare auto's gesloopt. Het probleem is dat je als kijker uiteindelijk murw geslagen wordt met teveel actie en de onzin neemt buitenaardse proporties aan. Ik kan goed tegen onzin, maar dit gaat gewoon te ver.

Tussendoor zit er nog het bekende familie gewauwel en de praise the lord onzin die deze reeks kenmerkt tussen. Ook zwelt de muziek aan als er oude en vertrouwde personages (blijkbaar) door het scherm heen wandelen, maar ik geef er niks om en ik ben ook allang weer kwijt wie nou weer wie is. Alle geloofwaardigheid is inmiddels verloren, dus veel van die dingen boeien totaal niet. Dat komt ook vooral door het feit dat alle 8 films hiervoor ook niet meer dan hap, slik, weg waren. Ook de after credit scene zou zoiets moeten oproepen, maar ik zou eerst weer moeten googelen wat dat in vredesnaam inhoudt.

2,5*

Een mooi, klein filmpje over de dagelijkse problemen van een charmant, maar buitengesloten tienermeisje in een doodsaai Noors stadje. Qua plot niks vernieuwends of spectaculairs, maar Jacobsen haalt er toch wel het maximale uit d.m.v. een paar "expliciete" beelden en de levendige fantasie van het meisje.

3*

Hmmm, ben toch niet geheel positief over de film. Audio/visueel is het allemaal wel prachtig, de film is erg vakkundig gemaakt en dat spat er ook gewoon van af. Mooie (terugkerende) muziek en creatieve werk met de camera. Een erg fijne setting waar ik me ook wel thuis zou kunnen voelen op deze manier.

Toch kon ik niet heel veel met de emoties. Ondanks dat hun saaie, eenzame en repetetivie leven goed is neergezet miste ik echt het gevoel tussen de hoofdrolspelers. Hun liefde kwam niet geheel overtuigend over eigenlijk, komt ook een beetje door het matte neerzetten van hun relatie. Heb ze volgens mij niet een keer zien zoenen bijvoorbeeld. Het ontbreken van fysieke contact vind ik eigenlijk toch wel een groot gemist(op 1 keer een handje vasthouden in de taxi na dan), maar hun mentale band vind ik ook niet heel erg overtuigend. Het zijn nou niet bepaald de meest aantrekkelijke conversaties die de 2 hebben.

Jammer, ik had eigenlijk toch wat meer van deze film gehoopt.

2,5*

Toch een behoorlijk fris en modern romantisch sprookje dat dankzij de prachtige beelden en de humor(vooral in het begin van de film met de leuke voice over) behoorlijk weet aan te spreken. De vele gekke personages houden de film gelukkig een beetje levend, ondanks dat de film hier en daar een beetje inkakt.

Verder weinig op aan te merken, het is meer een gevoel dat me de film geen hogere waardering doet geven.

3,5*

Leuk stukje sentiment en tegelijkertijd ook lekkere pulp.

Tuurlijk moet je het plot niet serieus nemen, al zijn de cliché typed alom present in deze film. Alle types lopen er verder rond, ze worden daarintegen wel goed uitgevoerd door de jonge en frisse cast. Verder is de hele film lekker over de top, goede snelheid in het verhaal en zitten er enkele mooie scenes in. Vond de footballwedstrijd waar ze allemaal al Aliens waren wel indrukwekkend.

Zeker een hoger cijfer dan wat ik deze pulp normaal zou geven.

3*

Deze tv topper is inmiddels al dertig keer op tv geweest (verslaat Fallen misschien Kiss the Girls wel?), maar de laatste jaren heb ik de film toch een beetje gemist. Niet omdat het een fantastische film is, maar wel omdat het is wat ik zoek in een jaren 90 film. Laat ik nou net nog een dvd hiervan in de kast hebben staan.

Fallen is een lekkere detective/moordmysterie waarin de rechercheur nog niet alle moderne hulpmiddelen tot zijn beschikking heeft. Dat bevalt me wel aan dit type film in de jaren 90.

Fallen is qua spanning niet bijzonder, maar het verhaal is origineel en levert af en toe bijzondere situaties op. Volgens mij moeten de acteurs ook lol hebben gehad tijdens het maken van de film, waarin ze in estafette vorm Time is on my side zingen.

Dat is wel een reden waarom Fallen toch altijd wel blijft hangen als je de film afsteekt tegen soortgenoten zonder de bovennatuurlijke twist.

Nergens is de regie bijzonder, maar het verhaal vermaakt van begin tot eind.

3,0*

Falling Down is in mijn ogen verreweg Schumacher's beste film. In deze film geeft hij Michael Douglas de kans om te schitteren op een loeihete zomerse dag in Los Angeles. Douglas, die "Bill" speelt is een persoon die een complete zenuwinzinking beleeft en eigenlijk al jaren langzaam is afgegleden naar een niveau dat hij de samenleving helemaal zat is. Al kan je aan de hand van bepaalde momenten wel merken dat hij altijd deze nare trekjes wel heeft getoond.

Deze briljante vertolking van Douglas wordt goed ondersteund door de broeierige, zweterige, naargeestige, stinkende, vervuilende en bovenal ook asociale setting met nare mensen die Schumacher aan Falling Down weet te geven. Zelden krijg je zo'n deprimerend gevoel over de verloederende samenleving als de film Falling Down.

Als je jezelf in een kuttijd waant en terug verlangt naar de jaren 90, kijk dan Falling Down. Maatschappijkritiek en de naargeestige sfeer wordt perfect weergegeven.

4,0*

Wat een prachtige film is dit zeg. HBO Max is recentelijk gelanceerd en er worden heel heel grote titels genoemd die iedereen maar moet kijken (of die we al jaren geleden hebben gezien). Maar dit zijn voor mij de pareltjes die ik graag wil zien.

Een film met dit thema kan heel makkelijk uit de bocht vliegen en je vraagt je ook af hoe "het incident" in beeld wordt gebracht. Alleen hier verraadt het de klasse van de debuterende regisseur Megan Park, maar ook Ortega en Ziegler zijn echt fantastisch om naar te kijken. Het wordt subtiel, maar tegelijkertijd emotioneel heel heftig in beeld gebracht. Niks anders dan lof!

Ze komen erg naturel over en hun band naar aanleiding van deze traumatische gebeurtenis wordt steeds hechter. Ze worden zo goed geregisseerd en ze hebben mooi materiaal om mee te werken, want de dialogen zijn heel anders en voelen veel minder als een filmdialoog. Het is fijn om echte mensen te zien met echte dialogen.

Natuurlijk draait de film vooral om Ortega haar personage en zoals een coming of age betaamd, maakt zij ook een ontwikkeling door. De film geeft ook erg goed weet dat iedereen anders met dit trauma omgaat. Wel voelt de connectie met Fitch zijn personage Quinton een beetje eraan geplakt aan. Het voegt niet echt iets toe aan de film en had sterker uitgewerkt kunnen worden. De synopsis hier op MovieMeter klopt dan ook niet helemaal. Zijn naam moet vervangen worden door Mia, die heeft een veel prominentere rol dan Quinton. Zal morgen nog wel een verbeterverzoek indienen.

Een lach en een traan worden afgewisseld en in tegenstelling tot gelukkig maar een enkeling hierboven mij kon ik geen genoeg krijgen van deze film en baalde ik ontzettend toen de aftiteling begon te rollen. Wat een prachtig einde ook, maar stiekem smaakt het wel naar meer omdat dit verhaal nog niet af voelt. En dat zal het voor mij wel nooit voelen.

4,0*

Wat blijft die MOH toch lekker fijn, ondanks dat er nergens topniveau wordt bereikt is het bijna altijd wel prima vermaak voor dat uurtje. Zo ook bij Family, dat op het eerste gezicht bijzonder standaard en cliché oogt, maar verder in de film steeds leuker(grappiger) en slimmer wordt. Met als toppunt een toch verrassende climax. Qua geweld/horror valt het helaas een beetje tegen, eigenlijk het enige minpuntje aan de film.

3,5*

Had geen flauw idee dat deze film ook op MovieMeter stond.

Als Family Guy fan is dit toch ook fantastisch. Al zou ik het niet op tv gaan kijken, ivm met de commercial breaks, gewoon kopen (of downloaden) die hap
Je moet de titel "film" natuurlijk niet al te serieus nemen bij Stewie Griffin: The Untold Story.
Want in feite is het gewoon een extra lange aflevering. Net als Blue Harvest.

Dit houdt in dat je absurde, nergens op slaande grappen kan verwachten in een excuus dat het een verhaallijn heet.
Niet dat het uitmaakt, want als je fan bent van de serie kan je je gewoon fantastisch vermaken met dit deel.

Ben je niet van de absurde humor die Family Guy je aanbiedt, dan zou ik deze "film" vermijden.
Ik houd wel van deze insane humor waar ik altijd dubbel om lig, dus uiteraard ook een hoge score.

4*

Ik heb me eigenlijk wel kostelijk vermaakt met de film. Ondanks dat ze er misschien veel meer uit konden halen qua cultuurverschillen en het feit dat een maffiafamilie onderduikt kwamen ze er een aantal keer wel heerlijk sadistisch uit. Dat zijn uiteindelijk de sterkste punten van de film, die verder niet heel veel verassingen kent. Wel leuk om Dianna Agron weer te zien, zij speelt haar rol met verve.

3,0*

Onverwachts leuk!!

Gezien eht gemiddelde had ik hier niet een al te hoge pet van op.
Maar zowaar, het is nog een leuke en grappige roadmovie ook.
Wat mij betreft ondergewaardeerd hier.

De hoofdrolspelers zijn wel een beetje stereotype, maar ze doen het allemaal redelijk tot goed.
Verwacht geen flauwe persiflages op Star Wars, het is allemaal wat subtieler en netter gedaan.

Moest toch wel vaak lachen, veel grappige en hilarische scenes.

- Seth Rogen als Trekkie in discussie met de groep jongens, hilarisch!
- High zijn met die indiaan en dan die ewok die geil is.
- De Harrison Ford discussie. Hij was de beste acteur die in alleen maar goede films speelt, indiana jones, blade runner, Star wars. Vervolgens rijden ze langs een billboard met daarop reclame voor 6 days seven nights.
-De discussie over dat het de slechtste uitvinding was sinds de "niples on batman" door Schumacher(Batman Forever)
- William Shatner(Captain kirk, star trek) die de scruffy nerfherder is
- Het busje dat dezelfde gebreken toont als de Milennium Falcon.
- Door de billboard heen rijden en dat het gat de vorm van darth vader heeft en de achterlichten die dan de ogen zijn.
- Judge Reinhold
- De quote: Make love in "Alderaan"(all the wrong) places.
- De dubbelrol van Seth Rogen nogmaals, dit keer als pooier die Star Wars tattoo's heeft.
- Jay and Silent Bob hebben een cameo(niet als hunzelf)
- De scene in het vuilnisverwerk hok
- Het OMG gegil 100 km lang nadat ie boobs heeft gezien.


Zo zie je maar, de film bevat echt veel leuke en goeie scenes.
Natuurlijk vervalt ie aan het einde teveel in het sentiment, wat natuurlijk iets minder is.
Maar de film blijft fier overeind en heeft ook nog een leuke quote aan het einde.

In de ubernerd bioszaal: What if the movie sucks?

3,5*

Geen topper zoals Zandkuiken ook zegt, het resulteert bij mij alleen niet in een onvoldoende. Daarvoor vind ik dit soort roadmovies eigenlijk te leuk. Het woestijnsfeertje beviel me wel, zag toch nog enkele leuke cameratrucjes en de personages hadden wel genoeg dialoog om de film boeiend te houden. Al is het soms wel een beetje misplaatste diepgang.

Richting het einde ontspoord de film een beetje te veel, wat me toch van een grotere score weerhoudt.

3*

The Crimes of Grindelwald is een oké vervolg op Fantastic Beasts. De wereldopbouw voldoet en kan prima voortbouwen op het eerste deel. Er loopt een zooitje bekende acteurs in de film rond dat hun rol prima speelt en het tempo in de film is erg hoog. Een moment om te vervelen is er amper. Echter schuilt hier ook de zwakte van de film. Het vliegt van hot naar her en het verhaal wordt op een gegeven moment een dusdanig rotzooitje dat de interesse niet vastgehouden wordt. Tegen het einde van de film heb je een boel aan intriges die niet zo heel interessant zijn en de absolute climax ontbreekt eigenlijk. The crimes is een pure opstap voor een vervolgdeel, wat ervoor zorgt dat de film niet naar een duidelijk einddoel toewerkt en geen grote finale kent. Hier had de film wel baat bij gehad.

Vermakelijk en een leuke wereld, maar het kent net even teveel gebreken om echt te overtuigen.

3,0*

De Fantastic Beasts reeks kampt duidelijk met een identiteitscrisis.

Het valt allemaal prima te bekijken, maar het voelt als een soort laatste redmiddel a la The Rise of Skywalker om er een film van te maken om de mensen van het Harry Potter universum te pleasen. En ook hierin weten ze niet al te sterk uit de hoek te komen. Dit derde deel is sterker dan het tweede deel, maar het voelt nog steeds rommelig aan. Bepaalde plotaspecten komen nogal plots uit de lucht vallen en voelen compleet onlogisch aan. Zo'n Grindelwald die opeens vrijgesproken wordt van alles, mee mag doen aan verkiezingen, hem door "fraude" wint, iedereen juichen en een moment later wilt hij dood en verderf zaaien. Terwijl zo'n arm beestje voor de puurste zielen gaat die een zuiver hart hebben. Als je stilstaat bij hetgeen er gebeurt in de film slaat het allemaal nergens op. Ook heb je niet echt het idee dat er naar een grote, epische climax toegewerkt wordt, waardoor het einde ook niet echt een emotionele impact heeft. De hele film gaat eigenlijk in eenzelfde soort hoge tempo erdoorheen. Hierdoor verveel je je nooit en zitten er echt wel hele leuke sequenties (dat copycat gedoe in die gevangenissen met die schorpioenen is hilarisch) in de film, maar echt imponeren doet het niet.

De cast in zijn geheel is meer dan prima. Mikkelsen als Grindelwald is een veel betere keuze dan Depp, al ben ik het niet eens met het feit dat hij gecanceld is. Het is een meer ingetogen villain die een minder maniakaal uiterlijk heeft dan de Depp versie. Met zo'n uiterlijk had deze hele film niet gewerkt. Wat dat betreft hebben ze dit slim opgelost.Maar echt lekker marineren doet de hele onderlinge band tussen Grindelwald en Dumbledore niet en wat ik al zei, de climax is niet bijzonder. Overigens doet Rowling hier volgens mij een poging om de agressieve woke-activisten enigszins tegemoet te komen door Dumbledore opeens homoseksueel te maken, wat verder het plot totaal niet heeft gediend, maar wel telkens benoemd moet worden. Geen probleem mee als je het doet, maar dit had ook een sterkere uitwerking verdiend. Alle in potentie interessante zaken worden vaak met een zinnetje uitgelegd en daar moet je het mee doen.
Redmayne als Scamander heeft hier wat meer te doen dan in deel 2, waar hij echt een bijfiguur was geworden. het is jammer dat ze in deze reeks te weinig uit het "fantastic beasts" concept hebben gehaald en zijn bijzondere personage niet de reeks heeft gekregen die ze wilden opzetten. Ik had in retroperspectief liever avonturen op dat "fantastic beasts" gebied gezien dan dat deze pogingen om het te koppelen aan de Harry Potter wereld.

Ik klink misschien negatief, maar dat is meer omdat je gewoon weet dat er zoveel meer in zit. Het is vermakelijk, het is leuk en je zal zeker geen slecht bioscoopbezoekje hieraan overhouden. Maar dat gevoel van gemiste potentie blijft aan je knagen.

3,0*

Redelijke Striphelden verfilming, al haalt ie het bij lange na niet bij films als Spider-Man of X-men.

Daarvoor is het script gewoon niet goed genoeg, is het acteerwerk niet altijd goed en zijn de special effects te wisselvallig.

Het 1e uur van de film is in mijn ogen te rustig, er gebeurt weinig en de bad guy ontwikkeling duurt gewoon veel te lang.

Dit wordt redelijk gecompenseerd met de vrolijke look die de film uitstraalt en de actiemomenten die erin zitten zien er wel goed uit.

Al met al een redelijke superhelden film, maar doordat de film op verscheidene punten steekjes laat vallen haalt Fantastic Four lang niet het niveau van een aantal andere superhelden verfilmingen.

2,5*

Fantastic four stelt niet teleur. Het is eigenlijk best een kleine film, maarbmet een groot hart. Vooral het eerste half uur wordt alles haarfijn uitgelegd (misschien voor sommigen iets teveel van het goede). De onderlinge dynamiek en de emoties werken echt goed. Daarnaast is de dreiging van Galactus goed aanwezig en zit hij goed gedoseerd in de film. Niet te veel, maar ook zeker niet te weinig. Het is mooi om te zien hoe er met zo'n goddelijk wezen wordt omgegaan in de film. Prima en geloofwaardig.
De retro futuristische setting werkt ook goed. Verder heeft de film een hoog tempo, misschien iets te hoog soms. Een antagonist als Galactus kan je ook wel films naartoe werken.

Als laatst een leuke after credit. Je weet nu waar de focus op komt te liggen in de toekomstige films en er blijft zelfs een portaaltje open voor Galactus.

Marvel is terug. Veruit de beste MCU film sinds Guardians 3 voor mij.

De uiterst leuke animatiestijl, de kurkdroge humor en de bijzonder leuke personages maken van the Fantastic mr. Fox een bijzonder geslaagde geanimeerde film die met recht tot een van de toppers van de laatste jaren genoemd mag worden!

4*

Hot Box

Divide that by nine please

YouTube - FANTASTIC MR. FOX - Whackbat

Dit is een film die op en neer golft. Het begint met een waardeloze intro van de personages en het mysterie komt maar langzaam op gang.
Na een half uur neemt de vaart toe en beginnen de personages eindelijk wat vorm te krijgen. Je begint je ook steeds meer af te vragen hoe dit afloopt en de vele fantasieën worden ook op een leuke manier met elkaar verwoven.
Echter vliegt de film op het einde met de twist volkomen uit de bocht en maakt het eerdere gedeeltes van de film volkomen tegenstrijdig met wat we daadwerkelijk hebben gezien. Het gedrag van Melanie wanneer ze voor het eerst in die kelder terechtkomt komt niet overeen met iemand die een act speelt. Voor wie speelt ze die act? Voor de kijker thuis..? Daar gaat de film de fout in. Ze hoefde niemand voor de gek te houden, maar toch gedroeg ze zich als onwetend persoon als er niemand in de buurt was (behalve de kijker thuis, dus een goedkope manier om de kijker op een dwaalspoor te zetten. Dat ze daarnaast vanaf dr thuislocatie precies kon weten wie haar date allemaal heeft kwaadgedaan is natuurlijk je reinste onzin. Alsof zij weet wie er in een trappenhuis liep of welke agent die buiten stond niet naar binnen durfde.


Uiteindelijk is dit project mislukt. De film begint slecht, heeft een comeback in de tweede akte, maar verliest de kijker weer compleet met een ridicuul slotstuk.

2,0*

Far From Heaven begint erg interessant. De film heeft een mooie, klassieke uitstraling en Haynes weet goed met de kleurpatronen en de belichting te spelen. Dit geeft de film toch wel een uniek gevoel in dit tijdperk. De gedachtengang en het overbrengen van de jaren 50 vibe werkt ook. Al is dit natuurlijk niet de positieve kant van de jaren 50.

Qua verhaal laat Haynes het wel een beetje afweten. Waar ik in het begin nog wel geboeid was verloor Far From Heaven mijn aandacht na een uur. Het wordt allemaal te oppervlakkig uitgewerkt en de band tussen Moore en Haysbert kwam ook niet helemaal goed/geforceerd over. Ik kon er maar weinig mee. Dan helpt het ook niet dat Quaid een slechte rol speelt en lichtjes aan overacting doet. Het leek soms wel een toneelspel.

Een film met potentie, maar weet de gevoelige snaar uiteindelijk niet te raken.

2,5*

Een bijzonder leuke en aanstekelijke film waarbij de Amerikaanse Billi met Aziatische roots terug gaat naar Peking vanwege de (ongeneeslijk) zieke oma en een soort van schijnhuwelijk van haar neef. De dynamiek in de familie is erg grappig, maar weet vanwege het heftige onderwerp ook vaak te ontroeren. Dit is mede dankzij de fantastische cast. Zij dragen de film compleet en lijken net een echte familie die deze enorme last van de situatie op hun schouder draagt.

Het plot klinkt verder erg absurd, maar het is een goede weergave tussen het oosten en het westen. De film gaat hier goed op in zorgt door het eren en duidelijk maken van de motieven voor Chinezen om zo te handelen zoals zij doen en een brug te slaan in de mindset. Wat voor mensen in het westen normaal is, is voor mensen in het oosten juist weer extreem vreemd. En vice versa. The Farewell slaagt hier glansrijk in met een lach en een traan.

4,0*

Tsjah, heb de film net gezien en dit is wat mij betreft de meest overschatte Coen Brothers film ik tot nu toe heb gezien.

Aan de aankleding ligt het niet, dat is tot op de puntjes verzorgd. De film wordt met name gedragen door de leuke acteurs, stuk voor stuk leuke typetjes die zoals altijd weer een Coen film bewandelen. Vooral al die bewoners die een soort van Scandinavisch praten met hun "Ja/Yaah" de hele tijd deed me toch constant een glimlach op mijn gezicht toveren.

Ook het gekibbel van Buscemi met zijn partner in crime Stormare is behoorlijk af en toe wel geinig. Macy hoeft niet veel te doen en teert zoals altijd op zijn sympathieke uitstraling. Dan blijft nog over de politiekorps onder aanvoering van McDormand, erg grappig hoe zij zo droog kunnen reageren en het over koetjes en kalfjes hebben de ganze tijd bij al die moorden. Op het eerste gezicht niet zo grappig, maar behoorlijk dom, debiel en droog als je er eventjes bij stil staat.

Wat mij betreft krijgt de cast dan ook de volledige credits, al zitten er soms ook wel een paar visuele vernuftjes tussen.

Wat me vooral tegenstaat is het algehele gevoel na de film. Heb nergens het idee naar een echte topper hebben zitten te kijken. Op de gekke typetjes na is de film behoorlijk basic en heb ik dit soort verhaaltjes al veel vaker gezien. Vooral na Miller's Crossing en Barton Fink gezien te hebben afgelopen week is Fargo eigenlijk maar een zwakkere/simpele broeder van die 2. Waar de Coens in hun oudere werkjes vooral hebben gescoord met slimme scripts lijkt dit eerder een commercieel werkje. Ben bang dat deze niet lang blijft hangen.

Nog drie werkjes te gaan en dan heb ik op elke Coen gestemd.

3*

De Fazantenmoordenaars gaat op dezelfde stabiele manier verder als deel 1 in deze filmreeks. Er dient zich een nieuwe (moord)zaak aan waarbij de film een stuk grimmiger en bloediger aanvoelt dan deel 1. Het mysterie wordt weer prima opgebouwd en de verhaalstructuur waarbij het heden met de flashbacks wordt verteld is gewoon een concept dat hier prima werkt. De nieuwsgierigheid wordt wederom opgewekt en je wilt weten wat er nou allemaal is gebeurd en wie hier verantwoordelijk voor zijn.

Toch vond ik de zaak zelf net wat minder leuk dan deel 1, waar deze film vooral in de laatste 20 minuten net even wat minder interessant is. Daarbij heb je hier al iets sneller door hoe de vork in de steel zit. Het is vooral een invuloefening van de beweegredenen en de losse eindjes.

Ook verwacht ik toch wel wat meer ontwikkeling in de personages, want je leert Carl en Assad niet echt kennen op deze manier. Een goed voorbeeld is dat losse eindje dat Carl met zijn zoon heeft (of wat het zn stiefzoon, weet het even niet meer exact). Er wordt een balletje opgegooid ergens na een half uur, om er vervolgens totaal niet meer op terug te komen.

Als detectivefilm wederom erg degelijk en laat het weinig steekjes vallen. Wel verwacht ik meer diepgang in de personages gaandeweg de reeks. Vooral Assad is een personage waar we verder nog helemaal niks van weten, behalve zijn favoriete lunchtoko.

3,0*

Fast Five is een film met twee gezichten. Aan de ene kant is het soms veel te serieus en lijkt het te ontaarden in een slecht geschreven soap. Aan de andere kant is de actie erg fris en komt de humor ook goed naar voren.

Om met het slechte nieuws te beginnen: Het begin van de film is gewoon totally crap. Als je zoals ik geen fan bent van de franchise is het niet om aan te gluren. De ene na de andere relationele/emotionele/cliché probleempjes van de personages komen aan het licht en die boeien gewoon allemaal voor geen meter. Dit is voornamelijk ook bedoeld voor fans van de reeks die wel alle delen hebben gezien. Ik heb dat dus niet omdat het gedoe met de autootjes me vrij weinig kan interesseren. Al is dat natuurlijk geen excuus om de non-talenten Vin Diesel en Paul Walker waardeloze dialogen tentoon te laten spreiden. Johnson kan er natuurlijk ook weinig van, maar hij heeft wel veel charisma waar hij op kan teren.

Ook vond ik de openingsscene met de gevangenistransport bijzonder zwak en simplistisch uitgewerkt. Je zou toch verwachten dat iemand die vaker is ontsnapt toch beter bewaakt zou worden. Overigens is logica over de gehele linie van de film bijzonder ver te zoeken, het amateurisme van die speciale eenheid van Dwayne Johnson is soms schrijnend. Overigens kan ik me hier wel overheen zetten, logica is nou eenmaal lastig in een "popcorn" film.

Als de film de lijn zou voortzetten van de eerste drie kwartier zou ik echt op een zware onvoldoende uit komen. Gelukkig neemt Fast Five ongeveer op de helft van de film een koerswijziging. Het serieuze, cliché matige gelul wordt ingewisseld voor humor en actie met de komst van de vrienden/specialisten die meehelpen met de geldroof.

Ondanks dat ik me al de hele tijd heb gestoord aan de slechte Walker en Diesel vond ik de komst van Tyrese Gibson, Don Omar en Tego Calderon een zeer geslaagde en komische combinatie. In een reactie hierboven wordt gesuggereerd dat je de andere delen moet hebben gezien om de reacties van mensen te herkennen. Dat vind ik dus onzin, na een minuut weet je precies hoe elk personage handelt en hoe hun karakter in elkaar zit. Dat is het voordeel van zo'n simpele film.

Hoe dan ook, de film wordt vanaf dit moment gewoon stukken luchtiger, vermakelijker, de actie irriteert wat minder(evenals de cast) en de actie wordt simpelweg ook gewoon beter en gaat steeds verder over de top. Dit moet je natuurlijk niet al te serieus nemen, want zoals ik al zei is de logica soms ver te zoeken.

Wel zijn komen die zogenaamde speciale vaardigheden van elk teamlid natuurlijk totaal niet uit de verf, dat komt dus ook eerder over als een drogreden om een zootje bekende gezichten op te laten trommelen. Al is dat natuurlijk nooit erg als je vrouwen als Gal Gadot laat opdraven.

Dit speelt zich natuurlijk allemaal af in het zonovergoten Rio de Janeiro. De film eindigt natuurlijk niet met een grote verrassing. Al vond ik de zomertrack Don Omar ft. Lucenzo - Danza Kuduro wel een lekker afsluitertje van de film.

Aardige actiefilm die zich goed herstelt na een dramatisch begin. Echter zal ik nooit een liefhebber van dit soort auto actiefilms worden. Achtervolgingen e.d. zijn niet helemaal mijn dingen. Ook had de film wel een stukje korter gemogen, het was nu wel een extreem lange zit.

Hele gulle 3*

p.s. Overigens moet ik wel zeggen dat na het eerste gedeelte van de aftiteling nog een scene komt waarbij je wel de voorgeschiedenis van de filmreeks moet kennen. Het presenteert zichzelf namelijk een beetje als een cliffhanger. Mij zei het in ieder geval weinig.

Niet zo´n beste film.

De hoofdrolspeler heeft echt zo´n hoofd waar ik me de hele film aan heb lopen ergeren, doet heel veel domme en onlogische dingen.

De bijrollen waren ook niet al te best, Jennifer Tilly was ronduit irritant en Crispin Glover irriteerde ik me ook vooral op het einde aan.

Het verhaal zelf kan nog wel leuk zijn voor een roadmovie, maar kreeg helaas niet echt het roadmovie gevoel.

Het camerawerk is ook bijzonder vervelend, hele tijd die vierkantjes met verschillende scenes op je scherm. Zeer irritant, het lijkt wel alsof ze net het camera werk uitgevonden hebben en dat ze de hele tijd aan het experimenteren zijn.

Nee, deze film heeft het totaal niet...

1*

De film weer herzien en ik gooi er maar een halfje bij op. Blijft toch 1 van de leukste, zo niet leukste High School film uit de jaren 80.

De personages zijn heerlijk en de clichés worden zo geweldig uitgewerkt. De humor is af en toe perfect en verder kan ik niets anders dan extreem genieten van de problemen waar de verscheidene tieners mee zitten. Met de dames zit het ook goed, dus de hormoontjes van de mannen kunnen ook op peil worden gehouden.

Kritiekpuntje blijft staan, de film is eigenlijk te kort. Niet iedereen krijgt genoeg aandacht naar mijn mening. De film had veel langer moeten duren(wat op zichzelf al een compliment waard is).

Heerlijk filmpje wat een brok nostalgie naar boven brengt, ondanks dat ik de periode niet eens zelf heb meegemaakt.

4*

Wederom een over de top mumbo jumbo waarbij je, als je er met een kritisch oog naar kijkt, echt doodgegooid wordt met de grootst mogelijke onzin. Het begin is ook weer zo typisch mierzoet en vol met family gelul, zo zoet dat je haast verwacht (hoopt) dat iemand het loodje legt. Helaas neemt de film hier niet echt een risico mee.
Eenmaal op gang wordt de ene na de andere grote actie setpiece op je afgevuurd. Actie waarbij je je echt afvraagt hoe ze het nu weer bedenken. Dit kan ik wel waarderen, want het is echt next level over de top zonder dat ze dit keer de ruimte in vliegen. Al moet ik zeggen dat het Rome gedeelte (net als de actie setpieces in John Wick 4) met ruim 20 minuten weer veeeeeeeel te lang duurt. Ik check dan uit en ga met andere dingen bezig in mijn hoofd. Gelukkig zit er in de rest van de film een hoog tempo waardoor je niet al te lang bij alle onzin hoeft na te denken.
Jammer dat ze wel telkens zo'n trucje doen met mensen die ergens 6 delen eerder dood zijn gegaan en opeens weer komen opdagen. Erg vermoeiend en ik zit ook niet zo erg in de franchise dat ik weet wie wie nou ook alweer precies is. Dit vind ik zo'n typisch ding dat ze soms van gekkigheid niet meer weten wat ze moeten bedenken. Het haalt ook de kracht van emotionele momenten weg.

Dan als laatst wil ik Jason Mamoa benoemen. Hij heeft overduidelijk lol in zijn rol en ik heb daar erg van genoten. Echt zo'n geniale gek waarbij vooral dat gesprek in de tuin met die twee dooien vol plakband echt heerlijk is. . Vond wel dat er teveel op toevalligheden geanticipeerd wordt door hem als bad guy. Dat is dus zoiets typisch in deze reeks waar je niet teveel over moet nadenken.

Verder een cliffhanger naar het volgende deel, maar we weten natuurlijk allemaal dat iedereen nog leeft.

Vermakelijke onzin.

Potverdikke, je zit bij the Father gewoon anderhalf uur naar een dikke trip te kijken, en het heeft niet eens met drugs te maken. Hopkins speelt de rol van zijn leven als iemand die met dementie kampt. Wat is echt en wat is allemaal een waanbeeld van zijn aftakelende hersenen? Gedurende de hele speelduur van de film blijft dit een worsteling die je samen met Hopkins zijn personage meemaakt. Enkel in de scenes waarin zijn dochter met haar vriend praat weet je dat het de werkelijkheid is. Erg fraai en ik snap ook dat dit voor veel mensen met dementerende familieleden ontzettend herkenbaar zal zijn. Enig nadeel was dat de film wat abrupt eindigde. Maar dan rijst de vraag, hoe brei je wel een goed einde aan de film? Wat dat betreft valt er wat voor te zeggen dat het besef bij Anthony indaalde dat hij inderdaad veel heeft ingebeeld. Een erg zielig, maar wel imponerende einde verder.

4,0*

Fatherhood is een zeer sympathieke Kevin Hart waar een lach en een traan goed worden afgewisseld. Het schreeuwende karakter van Hart wordt goed in toom gehouden en het drama wordt ook niet te melodramatisch gebracht.

Het verloop van de film zelf is helaas iets te voorspelbaar. Het had daar iets creatiever in mogen zijn om zich een echte topper te mogen noemen.

3,5*