Meningen

Een vleugje Dardenne en een vleugje Ken Loach en je hebt C'est Déja l'Ete. Setting: troosteloos Seraing. Personages: nog troostelozer dan de setting zelf. Iedereen vecht, bidt en huilt, hopend op iets beters, maar eigenlijk wetend dat dit nooit zal gaan gebeuren.

3,5*

Een flauw en overschat niemendalletje. Al vele malen eerder en vooral beter gezien..

1,5*

Met name de laatste drie kwartier zijn interessant (de rechtbank sequentie), vooral omdat men daar pas écht kan gaan acteren. Dat geklooi op die boot, was alleen de laatste twintig minuten interessant.

Heb Bogart vele malen beter zien acteren...

2,5*

Een erg leuke film in z'n genre. Heb hem toevallig pas weer gekeken en ondanks het simpele verhaaltje is het toch erg leuk om naar te kijken. Vooral de vele leuke liedjes (één daarvan won geloof ik een oscar), maakt deze musical een leuke musical om naar te kijken. 3*

Was niet bepaald onder de indruk. Wel enkele geestige en goeie scènes, maar het kon me niet boeien allemaal. De helft van de tijd was zat geweest.

Tussen de scènes met Dicky door, zien we muzikanten die de film al zingend becommentariëren. Deze keuze trekt de kijker volledig uit de film. Je maakt een fictiefilm, geen documentaire over muzikanten. Sowieso kent de film nogal wat genreproblemen. Het is niet mijn bedoeling om de film in een bepaald hokje te stoppen, maar het geheel zwalkt te erg tussen documentaire en fictie; gedraaid met amateur-acteurs die nauwelijks een scène weten te dragen, voorzien van een documentaire-look - overigens zeer verdienstelijk gedaan door Adri Schrover; één van Neerlands betere cameramensen - maar wel met fictieve scènes. Hierdoor komt je nooit écht in de film.

Hier de complete recensie:

Calimucho - neerlandsfilmdoek.nl

Geniaal. Naargeestige & beklijvende film vol met weirde figuren en bizarre scènes. Lang niet meer zo onder de indruk geweest van zo'n (soort) film.

4,5*

Inderdaad begint de film erg goed (zo over the top dat het weer leuk wordt), maar naarmate de film vordert wordt et een beetje te veel van hetzelfde. Een beetje jammer dus, want dit had weer een hele goeie Moorde film kunnen worden. Het idee was goed, maar imho gewoon te slap uitgewerkt.

3*, mede door het goeie eerste stuk en ook omdat ik me niet echt verveeld heb. Het laatste stuk was alleen minder...

Fijne kolder, die gek genoeg zo nu en dan enige vaart mist, maar door de sterrencast ruimschoots overeind blijft.

Moore als Moore is vooral erg geestig....

3,5(

Op de al eerder genoemde epiloog na een geweldige docu. Uitermate fascinerend...

4,5*

Een goed verhaal is het zeker, maar wat slaat Nesna hier de plank mis zeg. Er is tijdens een première volgens mij nog nooit zoveel op de verkeerde momenten gelachen, tot het pijnlijk toe.

2*

Gorris is het nog niet verleerd, alhoewel haar feministische vrouwengeneuzel hier gelukkig in iets minder extreme mate aanwezig is. Daarvoor in de plaats komt het standaard Hollywood rom/com werkje Carolina. Ik weet niet wat meer storend is, maar ik ga toch voor het laatste.

2,5*

De laatste - en als ik de verhalen mocht geloven tevens de minste - lange film die ik nog moest zien van Pixar. Nooit tegenvallend, maar eigenlijk ook nooit écht heel goed (waar Dreamworks wel zo'n enkele uitschieter heeft). Ook Cars weet niet te overtuigen en is misschien wel één van de minste films van Pixar.

Natuurlijk ziet het er mooi uit, maar vooral het verhaal is drammerig, voorspelbaar en vol met clichés. Nu is het niet meer dan een truttige film met een mooie grote strik eromheen, omdat het dan op enkele punten nog best wel werkt (het Cool Runnings syndroom aan het eind speelt even op; eigenlijk behoorlijk vals sentiment, maar wonder boven wonder blijft het immer werken).

Blijft ook een feit dat auto's een stuk minder aandoenlijker zijn dan pratend speelgoed, krioelende mieren, een superhelden familie en de schattigste muis ooit. Nee, de auto's in Cars zijn zoals de auto's in real life: blikken dingen, die er mooi uitzien, maar waar je verder niet zo veel mee kan. Vind het ook verreweg de slechtsgekozen 'figuren' van alle Pixar characters.

2*

Blijft fantastisch, zeker in de bioscoop, waar ik hem gisteren zag.

4,5*

He's looking at you kid.

Leuk dat zelfs de simpelere films van Hallström nog steeds uiterst vermakelijk zijn. Hij blijft nog steeds geweldig...

3,5*

Halfje erbij. Ondanks dat ie net iets te lang is -en Le Chiffre niet helemaal de bad guy is die hij had kunnen zijn- is deze bond een stuk vermakelijker dan de laatste paar Brosnan films (waarvan Goldeneye eigenlijk direct zijn bete was...).

3,5*

Duidelijk dat de koek op is in Engeland, alhoewel ik nooit heb gedacht dat juist dáár echt lekkere koek te vinden was. Ik blijf erbij dat Scoop de leukste van de drie is, alhoewel ik wel een fan van Allen's oudere films ben.

Zo ook Cassandra's Dream heeft zeer weinig echt Alleniaans. Het is allemaal maar wat kil en afstandelijk, zonder dat het je echt raakt. Gelukkig wordt het, met name naar het einde toe wel beter, maar echt tot grote hoogte stijgen, als bijvoorbeeld bij een vergelijkbare film als Crimes and Misdemenors doet het eigenlijk nooit. Vooral een jammerlijk script, waar Allen een shitload aan dialogen er in het begin in gooit om een backstory uit te leggen die gemakkelijk ook visueel verteld had kunnen worden.

Hopen dat Allen op z'n Spaans weer wat meer échte Allen gaat opleveren. Anders trek ik weer Manhatten, Annie Hall en Husbands and Wives uit de kast...

2,5*

Laat Ad Bol voortan alsjeblieft doen waar ie goed in is; alles behalve films maken dus.

Matig tot zeer beroerd...

Erg mooi. Ontzettend sfeervol gedraaid. Een prachtig schaduwspel, waardoor de twee spannendste scènes uit de film ( de eerste achtervolging op straat en de scène in het zwembad) nog beter werken. Bizar eigenlijk dat er in dat zwembad eigenlijk niets gebeurd, maar dat ie wel enorm spannend en zélfs beangstigend is.

Dik 4*

En snel eens meer van die Tourneur zien. Iemand iets aan te raden?

Niet half zo slecht als ik gedacht had en niet half zo goed als ik (stiekem) gehoopt had. Halle Barry doet d'r best, maar kan niet tippen aan de sexy Pfeiffer.

2*

Opnieuw een erg leuke Allen. Leuk dat, wanneer Allen in zijn films de hoofdrol niet zelf vertolkt, anderen het wel op zijn manier doen. Nu ook weer Branagh, die dan ook, net als in de meeste andere Allen's, als enige zonder écht geluk achter blijft..
3,5*

Bizar en vreemd, maar daarintegen toch wel erg boeiend en interessant. De twee regisseurs hebben er geen problemen mee om de meest ranzige lijken (zo'n 3 weken oud) in beeld te brengen. Maar daar gaat het natuurlijk niet om in deze documentaire. Het uiteindelijke doel (dat me duidelijker werd bij de zeer interessante Qeastion & Answer) van de twee regisseurs was het feit aan de kaak stellen dat er zo ontzettend veel vriend en famillie loze dode mensen in Los Angelas waren. Het proces van hoe dit verwerkt werd (van het fotograferen en onderzoeken van het lijkt, totaan het verstrooien van de as) wordt in deze docu uitvoerig verteld.

3*

Goed spel van met name Hackman, die langzaam afkoelt van knorrige KKK-er, naar een berouwvolle oude man. Jammer alleen dat het na verloop van tijd een beetje traag begint te worden. Enkele inkakmomenten zorgen ervoor dat de aandacht niet de volle speelduur vastgehouden kan worden.

Niet onaardig, maar had wat strakker geschreven kunnen worden...

3*

Redelijke film met een goed acterende Doglas. Het verhaal had hier en daar wel iets uitgebreider mogen zijn. Met name de gevechten die een beetje te vlug werden gedaan. 3*

Dat Eastwood het nog niet verleerd is bewijst ie opnieuw met Changeling, alhoewel er helaas wel wat haken en ogen aanzitten. Na verloop van tijd begint de film een beetje te trekken. Er moet namelijk veel verteld worden. Héél veel. Er wordt hier op een inventieve manier gebruik gemaakt van de montage -door bijvoorbeeld twee verschillende rechtzaken door elkaar heen te snijden- maar je vraagt je af of een onsje minder de film niet ten goede zou zijn gekomen.

Jolie is bij vlagen angstaanjagend goed, maar op andere momenten vliegt ze ook genadeloos uit de bocht en schmiert ze een eind weg. De laatste scène die ze heeft met de eventuele moordenaar van haar zoon is hier een goed voorbeeld van. Gedurende deze hele scène balanceert ze continue op het muurtje der geloofwaardigheid. Waar de moordenaar] angstaanjagende trekken vertoont, wil Jolie nogal wat ver doorslaan in haar hysterische geschreeuw.

Vakkundig gemaakt door de oude meester, maar een half uurtje minder én Jolie wat meer aan de lijn had de film wonderen gedaan...

3,5*

De uitstekende muziek en het goeie camerawerk zorgen ervoor dat er een angstaanjagend sfeertje wordt gecreërd, wat helaas alleen maar het eerste uur van de film echt goed blijft hangen. Daarna begint het geneuzel om een einde aan het verhaal te breien, wat dus nogal wat van de sfeer weghaalt.

Desalniettemin toch een puike film, die helaas net niet lang genoeg de spanning vast weet te houden.

3,5*

Niet onaardig. Redelijk script, helaas ietwat sloom soms en wéér een wel erg braaf einde...

Tja, wat moeten we hier nou mee. Incoherent verhaal, slechte montage, vreemd camerawerk en belabberd geluid. Vooral erg puberaal en banaal. 1,5* voor enkele aardige stukken, maar dit is toch verreweg het slechtste wat Van Gogh maakte (van de 10 dingen die ik van hem zag).

De zoveelste film waar Burton dezelfde foefjes uit de kast haalt. Deep is de goofy dodo, Elfman met z´n gebruikelijke deuntjes en Burton is hier ook compleet doorgeslagen in de kitcherige look van de film...

Hanks is weer beroerd, zoals vanouds. Ook Roberts begint na verloop van tijd op de zenuwen te werken. Hoffman is de enige die een voldoende en een plakplaatje van de meester krijgt.

2*