Meningen

Niet echt bijzonder. Nogal standaard, braafjes en veel te uitleggerig. Declair is wel (weer) geweldig.

Mwah. Zo nu en dan best lollig, maar voor het meerendeel nogal suf en oubollig. Waar dit in de sfeer en setting van Fanfare uitstekend werkte, doet het dat hier totaal niet.

2*

Smith blijft altijd leuk, maar verder dan 'leuk' komt het hier helaas niet. Rogen en Banks zijn beiden erg fijne acteurs, dat dient gezegd te worden, maar het scenario is te voorspelbaar en te plat om er echt iets uit te kunnen halen.

Wel zo nu en dan erg dubbel gelegen, tussen alle sucking cock en pussy grappen door.

3*

Eens met kapp. Bij vlagen wel aardig, maar het deed me allemaal niet zo veel. Libelle geneuzel...

2*

Realistisch, symbolisch, maar helaas té afstandelijk. 2,5*

Toch wel mooi weer even moviemeter aangeprezen op de cinema site...

Maar nu even over de film. Zatoichi was ook één van de hoofdredenen, samen met Koolhoven's het Zuiden (eigenlijk kwam ik alleen maar voor Akinshina, die van dichterbij nog mooier is ) en die twee films waren dan ook gelijk de beste voor mij van de zeven films die ik in het weekend gezien heb.

Hoe zou je de film kunnen omschrijven...? Ik zat te denken aan totaal Kitano, maar hier en daar een beetje anders.

Totaal Kitano, omdat je de verschrikkelijk goeie humor in deze film terugziet, zowel woord- als beeldgrappen. Ook het prachtige camerawerk (wat ik dus zei op de cinema site ) was erg mooi gecomplimenteerd door (weer?) een goeie rol van Kitano.

Een beetje anders, omdat Kitano in deze film erg veel met de muziek 'aan het spelen' is, wat ik in zijn vorige films (die ik gezien heb) nog niet eerder heb gezien. Hiermee doel ik op de mensen die op het land 'met de muziek mee werken', de kinderen die op het land in de regen met de muziek mee dansen en op het eind als het huisje gebouwd wordt er op 'de muziek gebouwd wordt'. Deze drie dingen waren allemaal een voorproefje op de verrassende eindscène bij deze film, die je, als je het over het geheel bekijkt, totaal niet verwacht. Het enige minpunt aan dit einde vond ik ook dat het nét iets te lang doorging (zoals ik ook al zei op cinema.nl ).

Weer dus een erg goeie Kitano en voorlopig ook een ruime 4...

Uitstekende film. Caine en Tayler weten wel raad met het bij vlagen geweldige scenario. Gek genoeg weten de twee voldoende lichtheid aan te brengen in het zware thema.

3,5*

Pretentieus en niksig geneuzel. Vroegtijdig afgezet.

0,5*

Interessant om eens een ander soort film te zien van Woody Allen. Helaas ontbreekt alleen de 'magie' die films als Annie Hall en Manhatten hebben. Daarom 3*.

Net als in de andere Tarkovsky films die ik gezien heb genoot ik weer van de prachtige beelden en het goeie camerawerk. Maar bij deze film (net als bij Stalker) kon ik me niet goed in leven in het verhaal en was het mij allemaal iets te symbolisch. Misschien heb ik nog niet de levenservaring om dit allemaal goed en mooi te vinden dus het is dan misschien verstandig om zulke films (van Tarkovsky dus) over een jaar of tien nog eens te kijken. Voor nu 3* en mijn volgende reactie volgt dan over tien jaar...

Gedraaid door Menno Westendorp en niet geheel onverdienstelijk. De gebruikelijke crane, actie en helicoptershots zitten erin en het heeft de look van een avonturenfilm. Qua scenario wordt het naar het einde toe een beetje zeurderig, maar het verliest gelukkig zijn charme nooit.

Blok heeft bewezen, na een uitstekende eindexamenfilm, dat hij het grote werk ook aan kan.

3*

Ben bang trouwens dat ie het niet zo heel goed gaat doen. Had een privé voorstelling vanmiddag, in Tuschinksi.

Interessant om eens vroeger werk van Goyer te zien. Qua regie is dit beduidend beter dan Blade: Trinity. Veel gelaagder en met minder testosteron geneuzel.

Vooral Jones III en Leguizamo kennen een uitstekende chemie. Ook leuk om Natasha Lyonne (de leuke zus van Tara Reid in American Pie 1&2) weer eens te zien. Uitstekende actrice, die eens een fatsoenlijke regisseur verdient.

3*

Bij vlagen weer even briljant als Black Cat, White Cat (totale chaos, sterke muziek en de meest uiteenlopende en bizarre personen en situaties), maar daarentegen kent de film te veel trage, saaie en nietszeggende momenten. Jammer...

Was getriggerd, toen ik in een recensie las dat Fincher Kubrick achtige trekken had in perfectionisme, bij deze film (o.a. laatjes van bureau's die nooit werden opengedaan, maar waar wel dingen in zouden liggen, die bij de rol pastte). Zo al geheel kloppend als Kubrick's films waren, is dit niet, maar Fincher klimt (gelukkig) met Zodiac uit een diep dal omhoog, nadat hij met Panic Room nou niet echt een Fincher waardige film maakte (we hebben gezine dat ie dit wel kan, met zowel Seven als Fight Club; het broddelwerkje The Game zullen we maar vergeten).

Zeer subtiel wordt er tussen de drie karakters heen en weer geschakeld; erg interessant om te zien hoe ze elkaar alle drie beinvloeden in zowel zakelijke, als privéwerksfeer.

Geweldig einde ook, helemaal kloppend bij de gehele film (alhoewel de zal het hier niet mee eens was, geloof ik; die liep meteen nadat de eerste textkaart inzette massaal weg; een enkele sterveling, waaronder ik, bleef zitten).

Als Fincher in deze lijn verder gaat, heb ik weer hoop voor de toekomst.

4*

Dubbel gevoel. Aan de ene kant een mooi liefdesverhaal met schitterende scènes tussen Torenstra en Hilbrand. Aan de andere kant ook een wat matig plot met enkele wel heel vlakke personages. Psychologisch gezien klopt er aan het eind ook helemaal geen snars van helaas...

2,5*

Zowaar beter dan het eerste deel. Tuurlijk kent de film nog steeds een voorspelbaarder sciprt dan het verzamelde werk van Dick Bruna en heeft het van ambivalentie geen kaas gegeten, maar toch is het hel wat vrolijker en fleuriger dan het vorige deel.

2,5*

Gek genoeg de leukste van de drie. Alleen jammer dat ook hier de volwassen kijker niet serieus wordt genomen (alhoewel poging hier en daar best aardig is). Juliette van Ardenne is leuk om naar te kijken en die zou ik dan ook graag eens in een film willen zien, waar ze gestuurd kan worden door een fatsoenlijke regisseur. Met een beetje sturing kan die erg goed worden...

2,5*

Niet alleen het komedie genre is Josef Fares meester, ook met het (grote) drama kan Fares mee uit de voeten. Fantastisch gedraaid en een aangrijpend en ontroered verhaal. Onbewust een grote aanklacht tegen de oorlog, zonder dat dit ooit zeurderig wordt. Prachtig!

4,5*

Ben net een uurtje thuis, omdat Het Zuiden een kwartiertje uitliep, waar het was het wachten zeker wel waard (vooral omdat ik schuin voor Akinshina zat, die straks wel zal denken: wie was die jongen toch, die steeds achterom keek... ).

Ook erg leuk was, dat vanavond (de première) erg veel 'belangrijke' mensen van de film aanwezig waren. Koolhoven was er natuurlijk zelf, Monic Hendrickx, Oksana Akinshina dus en ik meen in een flits Frank Lammers gezien te hebben, maar dat kan ik mis hebben. Van de mensen die de bijrollen in de film vertolkten, waren er ook nog een stel en last but not least : de editor van Het Zuiden.

Ik had nog nooit zo'n première meegemaakt, dus dat was op zich al erg leuk en dan was het een nog grotere meevaller dat de film zelf ook nog eens erg goed was (wat ik ook wel verwacht, maar vooral gehoopt had).

Dat de regisseur met de regels van het dogme manifest aan het spelen is geweest is te zien, vooral aan het camerawerk dat bijvoorbeeld mee rent met een personage (in dit geval was dit Akinshina), wat dus een erg schokkerig effect oplevert. Ook de openingsscène vond ik erg sterk, waar Hendrickx van dichtbij op haar rug gefilmd wordt, terwijl ze door haar huis heenloopt. Zo zaten er nog meer van zulke scènes in de er voor zorgden dat het leek alsof je bijna zelf in het verhaal zat (en nee, dit kwam niet door het mega-scherm ).

De cast vond ik grotendeels erg sterk. Wellicht valt Lammers z'n stunteligheid (wat eigenlijk ook weer z'n charme is) een beetje buiten de boot, maar dit wordt ruimschoots goed gemaakt door Akinshina, maar vooral door Hendrickx.

Op de fiets terug naar huis, dacht ik over deze film na en toen schoot me een vergelijking met What's Eating Gilbert Grape in gedachten. Die film laat zien, net als in Het Zuiden, dat je met een vrij eenvoudig en een tikkeltje bizar verhaal, erg veel over kan brengen.

Weer een erg interessante Koolhoven dus,maar het is Akinshina die nog steeds door mijn hoofd blijft spoken, want wat is die beeldschoon...

4* voor de film; 6* voor Akinshina...

Erg goede film 4*

Enorm beklemmende film.

Erg intens omdat de camera continue op het zusje van katia zit, waardoor je alles vanuit haar perspectief beleeft en de acties en gebeurtenissen hierdoor nog heftiger meemaakt. Dot qua grauwheid soms wel een beetje denken aan Lilja 4 -ever, maar de climax daarvan blijft hier (gelukkig uit).

Tot nu toe De Jong's beste, alhoewel ik Tussenstand tot mijn grote spijt nog niet gezien heb.

4*

Niet onaardig, maar niet die grote comeback die ik van Verhoeven verwacht had. Daar is het (ook al eerder genoemde) scenario te zwak voor. O.a. de rollen van De Mol, Huisman en Lammers komen totaal niet uit de verf (vond De Mol niet echt slecht, gewoon erg matig geschreven...) en enkele dialogen leken hier en daar zo uit het script van Floris weggelopen (om over die tenenkrommende oneliners maar te zwijgen). Ook werd er met lof gesproken over de verandering ten opzichte van SOldaat van Oranje, dat in Zwartboek niet alles even zwart-wit is. Vond dat nogal meevallen eigenlijk. Bleef nogal stereotyp hier en daar.

Was de film dan zo slecht? Nee. Een prima thriller, in oorlogsverpakking, die Nederlands oogt op een Amerikaanse vertelwijze. Kan me wel voorstellen dat dit bij de conservatieve Academy best goed zou kunnen vallen.

En Carice....die was formidabel...

3,5*

Braaf, voorspellend en oppervlakkig, maar in tegenstelling tot veel van zulk soort films irriteert niet niet echt. 3*

Erg tegenvallend. Vond het vanaf het begin al niks eigenlijk. Enorm rare eerste tien minuten waar me vooral ontgaat wat er nou precies tussen die twee is. Want van meer dan een beetje lief glimlachen naar elkaar is eigenlijk geen sprake.

Op enkele aardige scènes na - die vrijwel allemaal op Carice's conto bijgeschreven kunnen worden - was het allemaal vooral een hoop interessantdoenerij om niks. Zwijgen om het zwijgen; ik kan er niet zo goed tegen...

1,5*