Meningen

Volgens mij had ik gisteren een gevoel in de bios, wat ik nog nooit gehad heb: ik wou weg! Maar om het gezellig te houden ben ik maar blijven zitten, maar wat is dit gruwelijk slecht/cliché/plotloos/flauw en weet ik nog meer wat het allemaal was. In ieder geval alles behalve goed. Het verhaal hangt aan het dunste draaitje wat ze in Hollywood gevonden hebben en 'daar' hebben ze ook gelijk maar even elke cliché gebruikt, die er voor deze film viel te gebruiken. Wat een kwelling en pijniging...

Wellicht is dit wel een geschikt filmpje voor de nogwat onzekere regisseurs. Je moraal wordt er in ieder geval van opgekrikt, want elke Jan Doedel kan met iets beter op de markt komen dan dit Amerikaanse, patriotistische prulletje... 0,5*

Wat een negativiteit reacties allemaal, want ik moet zeggen dat ik me heel aardig vermaakt heb. De film haalt (helaas) bij lange na niet het niveau van The Truman Show (Andrew Niccol schreef het script en produceerde deze film), maar toch vond ik het een hele aardige sartire over de Hollywood mania die er heerst.

Pacino heb ik inderdaad wel eens beter gezien, maar er zijn wel eens (lees:ontezettend veel) slechtere prestaties neergezet.

Maar zoals ik al zei haalt deze film helaas niet het niveau van The Truman Show, omdat deze film een beetje tussen de drama en komedie blijft hangen en hier tussen wordt geen goeie keus gemaakt. The Truman Show fixeerde zich meer op de komedie (met naarmate de film vorderde wat dramatische momenten), maar hier probeert de film en erg grappig te zijn, maar ook erg dramatisch te zijn. Met name naar het einde toe begon mij ik mij hier een beetje aan te ergeren.

Dus niet zo fris, leuk en grappig als The Truman Show, maar wat mij betreft een zeer geslaagde sartire over de sterren gekte in Hollywood. 3,5*

Komt wellicht ietwat traag op gang, maar als het loopt, dan loopt het ook goed zoals we van Wilder gewend zijn. Bogart is Bogart ("Paris is for lovers. Maybe that's why I stayed only 35 minutes") en Hepburn is om op te vreten.

Halfje erbij. 3,5*

Begint aardig, maar valt terug in de standaard *schrik* cliché's. Duurde ook veel te lang...

Het gekkige broertje van Zodiac. Trekt hier en daar een beetje, maar de handvol weergaloze scènes en vondsten maken dit een grote verrassing.

Aan de ene kant vond ik deze film ziek, ranzig en bruut, maar aan de andere kant fascineerde hij me toch wel. De manier van filmen (bijna de hele tijd werd er van een afstandje gefilmd)en de ongelofelijke brute scènes ik ging echt bijna over mijn nek toen de kinderen hun eigen stront op moesten eten, zorgden ervoor dat ik toch bleef kijken. Een minpunt aan deze film vond ik toch wel het acteerwerk, want dat was 'tenenkrommend' slecht. Maar daar moet je bij zo'n film denk ik niet zo heel veel naar kijken, want het gaat tenslotte om het moraal achter deze film.

Dus wel 'interessant' om eens gezien te hebben, maar dit is niet een film die ik nog een keer zou willen zien. 2,5*

Had iets meer van deze film verwacht. Vooral het verhaal viel me tegen. Vond het verhaal in bijv. Platoon ook beter, omdat dat meer de waanzin van de oorlog weergeeft en deze film blijft een beetje hangen tussen oorlog en drama. Beetje jammer. De cast was wel erg goed. Zeker James Woods, maar ik heb me kostelijk vermaakt met James Belushi met z'n bierbuik . 3,5*

Met name de eerste anderhalf uur is Samson and Delilah een prachtige film. Een schitterende en tegelijkertijd ook verschrikkelijke omgeving waarin Samson en Delilah opgroeien. Een plek waar je niet veel meer kan doen dan niks doen en lijm snuiven.

Dat de film pakweg het laatste half uur een beetje begint te slepen is jammer. Wanneer hierin is scherper vertelt zou zijn, was het een tig keer krachtige film geweest. En dan had ik het einde in deze vorm waarschijnlijk ook wat beter gepikt, alhoewel de twee het wel verdienen, na alles wat ze hebben meegemaakt....

4*

Wel een aardige film, maar ik heb hem maar 2 sterren gegeven, omdat hij naar het engels was na-gesingroniseerd

en dat stoorde me mateloos.

De film kent enkele weergaloze momenten, meer dan genoeg om boven het maaiveld uit te steken. Toch laat de film je uiteindelijk met een dubbel gevoel achter, omdat het te veel als los zand blijft aanvoelen. Allemaal net een beetje te absurd en bizar...

3*

Onboeiende troosteloosheid tijdens het nietsdoen. Soms werkt het; soms helemaal niet: trage scènes waarin weinig gebeurd, maar die zonder weinig uitleggerigheid een bepaalt gevoel proberen te creëren. Had deze film erg veel, maar het werktte bij mij dus totaal niet.

De poster is het leukste aan de film...

2*

Had na de verhalen van FK en DF heel wat gruwelijkheden verwacht, maar dat viel naderhand nog enigzins mee (na al die Aziatische ziekheid ben je wel wat gewend).
Wel zag ik een fascinerend, surrealistisch, vreemd, grappig, duister, donker en mooi filmpje. Na ongeveer een uur had ik een "de wraak is genomen, dus wat de fuck moet er het komende uur in vredesnaam komen-gevoel". Het moet na dat uur weer even op gang komen, maar dan is het ook wel weer 100% sfeer & bizarheid.
3,5*; wellicht van het weekend nog eens bekijken.

Je hebt wat gemist Kapp. Kom net terug van het filmmuseum waar deze film op groot scherm te zien was.

Hoffman en Linney waren grandioos. Enige (kleine) manco is de lengte. De film kakt op enkele momenten net even in, waardoor het hier en daar enige vaart mist. Maar grotendeels kent de film fantastische gebeurtenissen, situaties en dialogen. Blijft altijd heerlijk om naar de ellende van anderen te kijken en er in de loop van de film achter komen dat ze niet eens zo heel erg van jouw verschillen.

Geweldig hoe die broer/zus relatie wordt neergezet en deze zal bij velen ook voor een enorme herkenbaarheid zorgen...

Chapeau!

4,5*

Niet heel erg bijzonder. Hier en daar best wel spannend, maar van die "donkere kamers waar opeens een figuur in opflitst" dingen heb ik zo ondehand wel eens gezien. De film kent ook veel te veel plotholes en onlogische dingen om het te blijven geloven. En het 'kijk ons toch eens een geniaal aan de film gebreid te hebben' einde maakte weinig indruk.

Leuk geprobeerd, maar niet geslaagd.

Veel van hetzelfde. Op de eerste vijf minuten na (mooi gefilmd) weinig boeiend. Die 'mindfucks' had ik na het eerste deel wel gezien. Nu worden ze irritant. 2*

Ietwat tegenvallend. Muziek en cast is goed, maar helaas mist het verhaal wat drama om echt te overtuigen. Nu kabbelt het maar wat voort zonder dat er echt grootse dingen gebeuren...

3*

Het duurt even voordat je echt in de film komt. De eerste tien minuten zie je volkomen venuit het oog (letterlijk) vanuit Jean, maar gek genoeg, zit je vrijwel meteen in de film als dit niet meer gedaan wordt. Het werkte wel aan het begin, maar het werd snel een maniertje, dat ging storen. Later werkte dit wel beter, maar toen had het een daadwerkelijke functie binnen de scene. De film kent enkele fantastische scenes, waarin de onmacht (net als in de hele film overgens) een grote rol speelt. Vooral de vader die zijn zoon belt, beide zitten opgesloten; de één in zijn lichaam, de ander in zijn appartement) en vader heeft het er ontzettend moeilijk mee dat hij niet 'gewoon'met zijn zoon kan communiceren.Kippenvelscène.
Helaas was de film wel wat te fragmentarisch om écht die streep over te gaan om de héle film mee te leven met de personages. Een kleine smet, op een verder prachtige film.

4*

Een film die zelfs na vier keer kijken nog steeds heel goed blijft. Ook nu viel me weer op dat de muziek echt perfect is. Pacino in misscien wel één van z'n beste, zo niet, zijn beste rol. 4,5*

Tot nu toe De Jong's leukste, en vooral beste film. Het zal hem wat moiete gekost hebben om het ultra trage boek tot film om te bouwen (ik kwam er iig niet doorheen). Het eerste uur zit de vaart er lekker in, helaas is het geheel met de imboorlingen niet bijster bijzonder en een beetje flauuwig. De volwassencast staat, bij de kids is het vooral Padde die enigzins uit de boot valt, met z'n dommige opmerkingen en zeurderige gedrag. Was iets te allemaal...
Muziek, camera, & production design zijn verder allemaal dik in orde. Ooit kunnen Steven en ik nog wel vrienden worden denk ik. Scheepsjongens is een in ieder geval een stap in de goeie richting.

3,5*

Minder dan ik dacht. Vooral de beweegredenen blijven achterwege, waardoor je een groot deel van de film kijkt naar mensen die je niet snapt.

2,5*

Ik ben net terug van de film en hij is me heel erg meegevallen. Ik heb vroeger ooit het eerste boek gelezen, maar heel kapot ben ik er nooit van geweest. Ook de vele negatieve reacties moedigden niet aan om deze film te gaan bekijken. Maar moeders wou graag naar de film (en moeders betalen vaak ook voor de film ) en wie ben ik dan om dit te weigeren.
Ik had ooit dus het eerste boek gelezen en ik had dus een beetje vergelijkingmateriaal. Als eerste heb ik op de film aan te merken dat de casting stukken beter had kunnen zijn. Ten eerste de vader van Hielke en Sietse, gespeeld door de regisseur Steven de Jong. De vader is in de boeken een grote, sterke smid, die de grappen en grollen van de tweeling niet echt kan waarderen. Steven de Jong vond ik in deze film maar een klein iel mannetje die om de paar streken die de jongens uithaalden wel kon lachen. De tweede veel grotere miscast vond ik Gerben Zonderland, in de film gespeeld door Maarten Spanjer. Gerben is in het boek en jongen van een jaar of 25(!) en Maarten Spaanjer is zeker het dubbele. Dit kwam dus niet waarheidsgetrouw over. Ook is Gerben veel speelser en grappiger in het boek. Dit kon ik in de film ook niet terug vinden.
Wat ik ook minder vond was het matige acteerwerk van bijna de hele cast. De tweeling van den Donk heeft zo te zien nog heel wat ervaring nodig om waarheidsgetrouw over te komen, Maarten Spanjer was al totaal mis gecast en zijn rol die grappig had moeten zijn, kwam hierdoor helemaal niet leuk over en dan heb je ook nog de regisseur, Steven de Jong, de het wel redelijk deed, maar ook totaal misgecast was. En dit kwam zijn rol als grote, sterke smid ook niet ten goede.
Ik vond het ook jammer dat de rol van Kees (een vrien van Hielke en Sietse) niet meer uitgewerkt was, omdat ik, de keren dat hij in beeld was, hem erg best goed uit vond zien (ten op zichte van de tekeningen van Pol Dom).
Maar na deze toch wat negatieve berichten heb ik toch ook wel positieve berichten over de film. Het verhaal is ondanks het wat mindere acteerwerk en een paar totaal mis gecaste mensen (ik had Steven de Jong wel eens as Gerben willen zien en Maarten Spanjer blond geverfd en hem dan de rol van vadre Klinkhamer gegeven.) erg leuk om naar te kijken. Het heeft humor (en niet allen poep en plas humor voor de kinderen), spanning (de botenachtervolging) en zelfs een symbolische gedachte: de steeds terugkomende kikker die steeds smamen op 'iets' zitten. Ook bij de laatste scène waar Hielke, Sietse en het meisje uit de stad, Esther, weg varen met de boot zitten deze twee kikker samen op een lelieblad. Dit beeld in combinatie met het liedje "Voor altijd samen"; dus ik denk dat de regisseur dit samen zijn van de kikkers symbolisch tegenover de hele film bedoeld had. Ach, best wel grappig...
En dan nog tot slot: waar ik als enige in de zaal (ongeveer 80% 'irritante blagen van onder de tien') om moest lachten was dat de nozems, na het stelen van de 800 gulden en het tasje van oma de Jong, alleen maar even 'ik zal het nooit meer doen' hoefden te zeggen en daarna gewoon weg mochten lopen. Dat spoort lekker aan....:D
Ook verbaasde ik mij over die windhoos. Voor een Nederlandse film (die toch geen budget heeft van een film als "Twister") vond ik dit er erg mooi uitzien.
Al met al heb ik me toch nog best wel vermaakt.
3*

Tja, waar zal ik beginnen.

Bij de stoere Do The Right Thing-achtige intro, de geweldig acterende Valentyn en de geweldig acterende en bloedmooie Bracha, de vele lollige bijrollen (en nou niet zeuren over cliché's, want cliché's zijn cliché's omdat ze waar zijn, hier zijn ze alleen 'ietwat' aangedikt); Lammers, van Dyck, Ali (de man met die lange achternaam), en Gernandt waren wel erg lollig, de uitstekende montage (niet alleen slechte montage valt op, ook de goeie meneer de editor...) en het geweldige einde dat ze beiden zo verdienden.

Vergeet Shouf Shouf...Het schnitzelparadijs is tien keer leuker, lolliger en lekkerder.

Kennis, timing en Amsterdams lef

Schoffies. Een titel voor een film over tuig uit een achterbuurt zou je zeggen. Hoewel de film niet over mensen gaat, is het toch niet geheel onwaar: schoffies maakt de kijker op een komische manier wijzer over de reiger-problematiek in Amsterdam die regisseur Marc van Fucht jarenlang volgde.

Ironisch

Schoffies begint met een introductie over de reiger, vertelt door Peer Mascini. Op licht-ironische wijze vertelt deze over het gedrag en de leefgewoonten van de reiger, die overigens wel erg vaak gelijkenissen vertoont met de mens. Het enige wat de reiger nodig schijnt te hebben, is kennis (waar zijn er mensen die mij te eten geven), timing (hoe maak ik op slinkse wijze de mensen dit eten afhandig) en een beetje Amsterdams lef (brutaal zijn moet gewoon, om te overleven). Maar als dan met Kerstmis de Febo - waar je als reiger normaal je kippenvleugeltje haalt - gesloten is, heb je als stadse reiger toch wel een probleem. Gelukkig zijn er een paar hulpvaardige (échte) Amsterdammers die de beesten te hulp schieten als ze in 'nood' zitten.

Lees hier de hele recensie:

Schoffies - neerlandsfilmdoek.nl

Blijft uiterst vermakelijk. Vergeet het simpele verhaaltje en geniet van Jack Black & the Kids.

4*

Erg mooi. Krause speelt prachtig en Michael Schorr maakt films naar mijn hart. Traag, kalm en rustig. Heerlijk.

4*

Mwah. Vrij voorspelbaar en nogal flauw verhaal. De kids zijn, bijna zonder uitzonderingen, matig tot beroerd. Science Fiction kent overigens één an de slechtste dubs die ik ooit hoorde...

1,5*

Zoals Kapp al zei doet Scoop erg denken aan Manhatten Murder Mystery, één van Allen's latere werken uit de VS. Waar ik grote moeite had met Match Point (die imho nauwelijks Alleniaans te noemen was), zien we hier gelukkig weer een beetje van Allen's vroegere films terug. Neurotische typetjes (met nu ook een vlug pratende en met relaties worstelende Johansson) voeren hier weer de boventoon.

Woody, wil je alsjeblieft weer films als deze gaan maken? Het is dan nog geen Annie Hall, Manhatten of Husbands and Wives, maar het is weer een stap in de goede richting.

3,5*

Redelijk boeiende film, mede door het goeie acteerwerk en de strakke regie, maar het wordt nergens echt hoogstaand. Het was eigenlijk alleen maar een stapel feiten (die niet eens zo heel interessant zijn) die ze in een film stopten. 2,5*

Geestig. Een film die via een cartoony wijze weer een frisse draai aan de nerdfilms van de laatste tijd geeft.

3,5*

In Se7en kan hij wel meer beleven, maar je ziet lang niet alles wat hij beleeft. En in American Beauty draai de film om Spacey. Hij is veel meer in beeld, waardoor je meer meeleeft met Spacey. Dat had ik in Se7en totaal niet.

Het zijn allebij erg goeie films overgens.