Meningen
Hier kun je zien welke berichten Zeriel als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
Dangerous Method, A (2011)
Boeiende materie, nogal klinisch uitgewerkt, teveel tekstgeoriënteerd met een hoog toneelstuk-gehalte. Hier had meer ingezeten.
Zoals vaker met portretten van historische figuren, spelen ze een beetje met samengeknepen billen, omdat ze vooral niet teveel hun eigen invulling mogen/willen geven aan de karakters, wat ten koste gaat aan de levendigheid van de film.
Toch vond ik Fassbender redelijk overtuigend als Jung. De film had beter meer kunnen focussen op de interactie tussen beide heren ipv Spielrein zo'n grote rol te geven in het geheel.
N.B. Waarom spreken ze niet gewoon Duits!
Darbareye Elly (2009)
Alternatieve titel: About Elly
Ik heb deze film ook opgescharreld na het zien van A Separation. De twee films hebben veel met elkaar gemeen. A seperation vind ik alleen veel beter uitgewerkt dan deze.
Beide films beginnen rustig voortkabbelend ogenschijnlijk, terwijl alle belangrijke gebeurtenissen bijna ongemerkt passeren. Omdat de losse omgang tussen mannen en vrouwen voor ons westerlingen volstrekt normaal is, zeker binnen een vriendenkring, ontgaan je de spanningen.
Het lijkt me vreselijk ingewikkeld om een Iraniër te zijn, mijn hemel! 
En dat zeker niet alleen voor de vrouwen. Er is bijna geen enkele ruimte voor normaal spontaan contact tussen man en vrouw, alleen binnen het huwelijk en dan is het natuurlijk niet meer echt spontaan. Het Westen mag dan de naam hebben een geseksualiseerde samenleving te zijn, hier is eigenlijk ieder contact tussen man en vrouw beladen met seksuele spanning, en is hun samenleving eigenlijk volledig geseksualiseerd.
Afgaande op het gedrag van de mensen in deze film, kom ik tot de voorzichtige conclusie dat het dagelijks leven in Iran, waar ik eigenlijk niets van afweet, toch wel erg veel lijkt op het leven bij ons. Van een minderwaardige rol van de vrouwen ten opzichte van de man heb ik weinig gemerkt. De vrouwen in deze film stonden in ieder geval best hun mannetje tegenover het andere geslacht.
Dark Knight Rises, The (2012)
Alternatieve titel: T.D.K.R.
Met inception heeft Nolan laten zien dat ie wel 5 ballen in de lucht kan houden, hier zijn het er 3 en laat hij ze steeds vallen. Nogal teleurstellend. 
Duidelijk een moetje deze film. Beetje triest voor zo'n inventieve regiseur (Following,Memento, the Prestige), dat hij (noodgedwongen?) ervoor kiest om het zelfde truukje te blijven doen in blockbusterland.
De film is ongeinspireerd, boeit niet, is niet spannend erg langdradig met te veel platte figuren. Nou is Batman zelf al een dodelijk saai figuur, dan moeten we het hebben van de schurk en deze Bane is maar flets vergeten bij Heath Ledger's Joker.
Het enige memorabele moment is de vliegtuigactie in het begin. Dat schept verwachtingen maar die worden niet ingelost.
Dawn of the Dragonslayer (2011)
Alternatieve titel: Paladin: Dawn of the Dragonslayer
Mooi kasteeltje en landschap. Voor de rest is het een heel erg standaard verhaaltje, met 2 hoofdpersonen die net uit de beautysalon komen, zo keurig zien ze eruit. De draak is drakerig, en is meer een soort bijfiguur, die nauwelijks ter zake doet.
Camerawerk is wel in orde, en de film heeft wel een continuiteit in tempo en beeld.
Echt een film waarbij je je afvraagt, waarom is ie eigenlijk gemaakt?
Dawn of the dragonslayer doet een heel ander soort film verwachten, en riekt bovendien naar het begin van een cyclus, dat lijkt me een heel slecht idee. De stekker eruit trekken is mijn advies.
Dawn of the Planet of the Apes (2014)
Goed gemaakt en alles, maar toch wel teleurgesteld in de standaard blockbuster opzet. Waarom zit iedereen hutje mutje rond een pleintje terwijl ze immuun zijn voor het virus, en geen weet hebben van de apen verder op? Hier klopt allemaal helemaal niks van qua logica en is puur voor de vormgeving zo gedaan.
Gary Oldman wekt vooral irritatie met zijn aanwezigheid. Voor de rest allemaal bordkartonnen behang op Jason Clarke & co misschien na dan, alleen wordt hun clubje te weinig uitgewerkt. Terwijl deel 1 juist draaide om karakterontwikkeling van Caesar voornamelijk, is het hier van dik hout zaagt men planken, maar wel van mooi hout!
Daybreakers (2009)
Het uitgangspunt is wel leuk gevonden, maar naar mate de film vordert wordt het gewoon een standaard genre-werkje vol voorspelbare cliché's, die ontaard in een belachelijk einde.
De acteurs zijn echter wel goed (hoe hebben ze die kunnen strikken voor zo'n B-film, als beginnende regiseurs?), waardoor het zeker de eerste helft goed te pruimen is, maar ze kunnen de film niet redden.
Deal (2012)
Slappe film. Had het een half uur geduurd dan was het prima geweest (het oorspronkelijke plan), maar er waren opeens extra middelen, en toen is het geheel opgerekt tot speelfilmformaat.
Het is dat Roberta Petzoldt een bijzonder fraai uiterlijk heeft en charme, wat de film het kijken nog enigszins waard maakte. Maar Teun Kuilboer speelde zo ongeinspireerd een toch al doodsaai personage idd
maar ik dacht eerst dat het een homo met een identiteitscrisis was!!!)
Van enige seksuele spanning was geen sprake. De afloop is zo voorspelbaar dat het bijna onvoorspelbaar is.... Dramatische ontwikkelingen zijn er verder nauwelijks,
Dear John (2010)
Een film om niet al te lang bij stil te staan.
Saai, voorspelbaar, cliché.
Als matige Bouquet-reeks aflevering, vermoed ik..
Mooie man + mooie meid, maar zonder chemie, en zonder diepgang, oppervlakkige personages die in hun brieven niks interessants te melden hebben.
Zelfs de oorlogsscenes zijn slaapverwekkend.
Met doorspoelen de eindstreep gehaald.
Decoding Annie Parker (2013)
De film begint begint tenenkrommend slecht, de belabberde kwaliteit van de DVD maakt de film helemaal moeilijk te verteren. Slechte beeldkwaliteit, de zijkanten eraf gesneden, zodat je steeds naar halve hoofden kijkt.... 
Ondanks de bekende acteurs, is komt het nivo niet uit boven dat van een matige TV-film.
Deguchi no Nai Umi (2006)
Alternatieve titel: Kaiten
Beetje een anticlimax deze film, zeker met de Nederlandse DVD-hoes die grootse oorlogsscenes suggereert, wat helemaal niet in de film zit. Het is vooral drama.
De film begint meteen met de spannendste scene, de flashforward; filmmodegril van de 21e eeuw, weer eens verkeerd gebruikt wat mij betreft.
Verder best aardig om WO2 van de Japanse zijde te bezien.
Dernier Trappeur, Le (2004)
Alternatieve titel: The Last Trapper
Natuurlijk schitterend natuur, maar wat een draak van een "documantaire"!
Mensen die zichzelf spelen, en wel allerbelabberst en irritant en voor de leuk zichzelf en het hondenspan afgrond en ijswater in jagen.......... Moralistisch geneuzel over de mensheid die samen met de natuur moet leven, en zichzelf opwerpend als één met die natuur en als bewaker van de natuurlijke orde, door dieren dood te maken voor hun vacht......
Dat heet dan een "Une histoire d'amour entre un homme et la nature" 
Hij kan van alles maar ongestraft roepen, feiten worden niet gecheckt, een kritische noot ontbreekt totaal.
"Animals supplied by Animal Insight" staat op de aftiteling
Descendants, The (2011)
Beetje vlees noch vis deze film. Mislukt drama, en qua comedy zijn er een paar losse flodders (achter de heg e.d.). De dochters zijn wel goed en natuurlijk de Hawaii archipel is prachtig. Daardoor kijkt het allemaal prima weg, maar is het een film die snel weer vergeten is.
Minpunten; Clooney vooral op de automatische piloot, de film begint matig met een overbodige voice-over. Gelul over dat ze het leven op Hawaii en omstreken ook niet altijd een pretje is voor hem, terwijl wat we zien toch vooral een luizenleventje is, want ik kreeg nergens het gevoel dat ie het moeilijk had. Dat heb je natuurlijk nooit bij Clooney, daarom is het ook een ideale man voor een commercial en Hollywood.
Clooney krijgt behalve van zijn dochters geen fatsoenlijk tegenspel.
De film doet er lang over om hem bij de scharrel van zijn vrouw te brengen, als het dan eindelijk zover is, is het een enorme anti-climax.. Ook de moraal van het verhaal, toch maar de natuur behouden ipv groot geld incasseren (aha daarom deed good guy Clooney mee), verloopt zonder slag of stoot. Terwijl hij toch tegen al zijn neven ingaat. Eentje sputtert wat tegen, de anderen zijn niet meer dan behang.
"Briljant drama" 5 oscar nominaties..... 
Desert Flower (2009)
Goed verhaal, redelijk verfilmd. De obligate muziek vond ik vaak storend. Beetje fragmentarisch, omdat er verschillende perioden door elkaar lopen (altijd lastig een biopic), wat de vaart uit het verhaal haalt. De film mag dan een beetje rommelig zijn, en niet overal even goed, het verhaal blijft boeien.
Puik acteerwerk van Liya Kebede.
Weerzinwekkend die besnijdenis praktijken.
Ik snap niet waarom zo weinig mensen hiertegen in opstand komen, vooral de mensen die het betreft. Het zwijgen hierover is nog erger dan de omerta, lijkt het wel.
Después de Lucía (2012)
Alternatieve titel: After Lucia
Ijzersterke film. Ik wist bij voorbaat gelukkig niet waar het over ging. Zeker niet alleen over pesten, zoals schuld en boete, rouwverwerking, wraak, de mexicaanse psyche en samenleving, een nieuwe start maken, vreemdelingen zijn in een nieuwe omgeving, groepsgedrag, drugs zijn een gevaar maar het echte kwaad wordt niet gezien.
Ik heb met plaatsvervangende schaamte de film bekeken, ik kon het bijna niet aanzien af en toe, dat ik werkeloos toe moest kijken. Een beklemmende ervaring. En dat terwijl er nergens expliciet schokkende beelden zijn in de film. Dat is buitengewoon knap gedaan.
Daarbij heb je zelf alle ruimte om na te denken wat de pro-en antagonisten bezield dat ze zo doen als ze doen.
(...) Is de film dan perfect? Nee. Zoals al gezegd is de moeder dood, maar hier wordt nauwelijks iets mee gedaan. Alejandra lijkt er geen echte last van te hebben, ......huh....
???!!!! De ontknoping is dan op en top Mexicaans. In mexicaanse film gebeuren wel vaker vreemde dingen, zoals dit.
Moord, wraak, ontvoering, boetedoening, het zijn typisch mexicaanse (film)ingedienten.
Detroit (2017)
Het begin was niet om aan te zien, door een teveel aan schouderscamera's die als een dolle door elkaar geknipt en geplakt zijn. Zodat ik er ieder moment bewust van gemaakt wordt dat ik op een filmset ben.
Het deel in het huis duurt maar en duurt maar, en het enige wat ik denk is, ze hebben de andere cameramannen steeds weg moeten knippen.
In het laatste deel in de rechtbank, komt er zowaar een beetje rust in de tent, alsof ze er zelf een beetje moe van worden. Volgens mij heb ik zelfs een keer tot 10 kunnen tellen voor de volgende knip.
Ze heeft er een Oscar mee gewoon met de Hurt Locker, toen was het al een consequent te ver doorgevoerd knip en plak truukje.
Ik heb geen film gezien, ik heb naar een filmset gekeken.
Wat mij betreft, hoe meer je vergeet dat je een film kijkt, en hoe meer je opgaat in de film, hoe beter hij is.
Ondanks het goede achterliggende verhaal, Een draak van een film.
Devil (2010)
Goed te pruimen, deze film. M. Night Shyamalan is zo verstandig geweest om het regiseren uit te besteden, en zowaar zijn vrije val van steeds slechtere films afleveren lijkt gestopt. Nou ja nog slecher als The Happening en The Last Airbender kon ook haast niet.
Veel goeds in deze film. Ook het beeld van een duivel die niet persé slecht is maar mensen straft die hun misdaden verbergen, vond ik wel verfrissend.
De film is hier en daar wel wat slordig en gemakkelijk. Zo dacht ik bij de eerste keer dat het licht uitviel; hebben ze geen mobieltjes dan? Dat bedenken ze opeens collectief als het voor de 4de keer donker wordt.
Dinner for Schmucks (2010)
Een slechte film vond ik het niet. De muizenwereld creaties zijn sowieso top gemaakt. Het was wel een beetje téveel van het goede steeds, tenenkrommend irritant die Barry (Steve Carrel), ik het zelf de neiging om voor hem te vluchten. De rollen van Zach en de Zwitser vond ik leuker.
Subtiliteit is ver te zoeken zoals vaak in Hollywood comedys.
Disappearance of Alice Creed, The (2009)
Prima film met bekende ingredienten, sterk begin. Naarmate de film vordert krijgen we een serie plotwendingen (wat moet een film nog zonder tegenwoordig..... ) die niet allemaal even overtuigend zijn. Eddie EN-RA-HA Marsan zie Happy-Go-Lucky is overtuigend, maar zijn tegenspeler Compston vond ik niet zo sterk. Gemma Arterton vond ik het beste, wat beloond wordt met de poet.
En-Rah-Ha Cockpit drill
Divergent (2014)
Vrij standaard sf-film, die vooral veels te lang duurt, daarbij wordt het gegeven; een maatschappij met 5 clans, niet uitgewerkt, het is meer behang, met wat leuke logos. Een post-apocalyptisch Chicago is mooi vormgegeven, alleen zijn het aantal locaties dusdanig beperkt dathet opvalt.
Het verhaaltje komt ook maar moeizaam op gang, het eerste uur had ook in een kwartier gekund.
Uit pure lamlendigheid de hele film uitgezeten.
Wel aardige score van Tom Holkenbøken.
Divino Amor (2019)
Alternatieve titel: Divine Love
Mooie film in een niet al te ver toekomstig Brazilië. Van genoten totdat de aap uit de mouw kwam...nou ja aap een nieuwe reincarnatie van niemand minder dan Jezus, die dan ook de voice- over blijkt te zijn. Mag van mij, maar het wordt verder op geen enkele manier uitgewerkt... ja het wordt vanaf het begin ontkent door iedereen de kerk in het bijzonder....zodat je er verder weinig mee kan, niet als gelovige of ongelovige of agnost.... misschien eerder een foutje in de DNA meting of een andere onwaarschijnlijke oorzaak.
De film is verder mooi vormgegeven
Domino Effect, The (2012)
"We are all connected!"
De boodschap van de film. Anno 2013 weten we dat wel.
Wat we vervolgens voorgeschoteld krijgen is een keurige verbeelding van dit gegeven aan de hand van o.a. het omvallen van een bank, in de vorm van een collage aan verhaaltjes die aan dit gegeven vast geplakt zijn.
Weinig verrassend, fragmentarisch, voorspelbaar, afstandelijk, teveel protagonisten waarvan er geen enkele uitspringt. Verder geeft de film ook geen inzichten in hoe het mis ging.
Als speelfilm niet boeiend omdat je niet echt mee kunt leven met de personages of zelfs niet met één. Inhoudelijk niet interessant omdat de film verder vrij oppervlakkig is.
Dorian Gray (2009)
Tsja ik vind dit typisch een net-niet film, qua aankleding en verhaal ziet het aardig uit, maar ik geloofde gewoon niet in de karakters, met name Dorian Gray niet, maar ook die lord Wotton was niet overtuigend. In een oogwenk verpatst hij zijn ziel. Ze hebben verzuimt om zijn karakter eerst goed neer te zetten, en je mee te laten voelen met waarom hij daarvoor kiest (of ging het per ongeluk, daar lijkt het nog het meeste op). Ook zijn misdaden in die 25 jaar blijven nogal schimmig.
Het verhaal zelf is natuurlijk een klassieker. Er is voor de veilige weg gekozen, om het in de 19e eeuw van Oscar Wilde te laten plaatsvinden. Ik had het interessanter gebonden om er een 21e eeuwsversie van te maken.
Double, The (2011)
Wat een flutfilm
Een totaal ongeloofwaardig verhaal met misplaatste goedkope effecten (de fluistersoundtrack bij het Capitool).
Gere is hopeloos gemiscast als geheim agent anex meedogenloze killer, totaal niet serieus te nemen. Hoe hij die "gevaarlijke" gevangene eventjes met 2 vingers in de neus uitschakeld....., daar is hij fysiek niet eens toe in staat. En dit zonder enige knipoog.
De actie stelt verder weinig voor.
Obligate plottwists die niet aankomen omdat je ze al bedacht had, en je de film al geen seconde serieus nam.
Kortom tijdverspilling deze niet leuke B-film, bezigheidstherapie voor gepensioneerde acteurs.
Doubles Vies (2018)
Alternatieve titel: Non Fiction
Oeverloos geouwehoer van het soort waar de Fransen patent op schijnen te hebben.
Iets met literatuur in het digitale post-truth tijdperk, rond een al dan niet miskende schrijver plus wat relatiegedoe voor de vorm.
Denk aan hapjes en drankjes, veel praatjes vullen geen plotgaatjes. Niet dat er plotgaten zijn, want daarvoor gebeurt er gewoon te weinig.
Wel met prima acteurs, maar veel heeft het niet om het lijf. Mensen liepen dan ook voortijdig der zaal uit bij dit niemendalletje.
Dream House (2011)
Ik vond het een beetje een bloedeloze en overbodige film. Craig doet zijn best, Weisz is zwak, Watts heeft een te kleine rol.
De eerste helft is slaapverwekkend, vooral door het gebrek aan chemie tussen Weisz en Craig, tot de plotwending halverwege, en dan dreigt de film even interessant te worden, om vervolgens te worden afgeraffeld.
Het brengt het genre niks nieuws, en weet er niet eens een goede cliché-film van te maken, terwijl er toch top-acteurs aan het werk zijn, met een ervaren regiseur.
Dredd (2012)
Alternatieve titel: Dredd 3D
Waardeloze film, en wat ziet die dredd er sloom uit met die lompe helm, en dito pakje, motor en eigenlijk alles.
Verder een overkill aan slomo's die vooral irritatie opwekken.
Een bloedig maar bloedeloze slappe hap.
Dresden (2006)
Alternatieve titel: Dresden: The Inferno
Teleurstellende film. Had het gevoel naar een TV-film te kijken en dat is het ook, blijkt. Veels te lang, vooral het begin. Het origineel is zelfs 180 minuten lang. 
Het lukte mij iig niet om in het verhaal op te gaan, komt ook door de weinig charismatische acteurs, alleen Felicitas Woll vond ik overtuigend, de Engelse piloot helemaal niet. Het brandende Dresden zag er mij teveel uit als een filmset. Toch gaf het wel een goede indruk wat voor een verschrikkelijk inferno het geweest was.
Drii Winter (2022)
Alternatieve titel: A Piece of Sky
Ik geloofde om te beginnen al helemaal niet in deze liefde. Ik voelde geen chemie in elk geval.
Mooie berglandschappen, maar er is weer eens gekozen voor half beeld, zodat het niet echt te genieten is.
De gebeurtenissen worden vooral gesuggereerd, ipv dat we het te zien krijgen.
Een stukje musical een stukje Bollywood, om onduidelijke redenen.
Al met al een lange zit waarin niet zo gek veel gebeurd. Ja de man gaat dood , door een hersentumor. Niet bepaald een spoiler.
En bovendien verplaatst het perspectief zich naar zijn vrouw, zodra er gekke dingen met hem gebeuren….
Drive (2011)
Verrassend goede neo noir crime thriller .Knap staaltje vormgeving, krachtige stiltes met geweldige soundtrack. Spaarzaam gebruik van actie en geweld zodat het extra sterk werkt.
De man; Refn, komt gewoon uit Denemarken. Waarom kunnen zij wel goede en verrassende films maken (Lars von Trier + Thomas Vinterberg), en wij in Nederland niet...?
Drive Angry (2011)
Alternatieve titel: Drive Angry 3D
Heerlijke over de top film. Cage is lekker op dreef a la The Bad Lieutenant, en blijft de hele film cool in zijn rol.
Goede sidekicks, in de vorm van Amber Hearst en William Fichtner is ook perfect als "the accountant".
Ja het verhaal slaat nergens op, en er klopt geen bal van. Maar wat maakt het uit, dat hoort bij het genre. Verder goede actie, mooie auto's met vette scheurmotoren.
Veel beter dan bv het waardeloze 7 psychopaths wat ook in de hoek van de pulp fictie valt. Vreemd genoeg scoort die beter hier, misschien heeft dat iets te maken met het feit dat de film een paar keer over de grens gaat: Seks met naakte vrouwen die ook daadwerkelijk naakt zijn ipv het obligate droogneuken in ondergoed in amerikaanse films, en het offeren van baby's is natuurlijk ook not done.
Du Levande (2007)
Alternatieve titel: You, the Living
Best goed gemaakt. Je moet alleen wel van zoiets houden of in de juiste stemming ervoor zijn.
Niet mijn kopje thee.
Wel gelachen als hij zegt dat hij in zijn droom besloot de tafelkleedtruuk te gaan doen.
Due Date (2010)
Standaard komedie-weg-film, met een flinterdun verhaallijntje. Aardige momenten afgewisseld met de obligate flauwe grappen. Wel onderhoudend, voor als je niks beter te doen hebt.
