menu

Detroit (2017)

mijn stem
3,34 (393)
393 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Thriller
143 minuten

geregisseerd door Kathryn Bigelow
met John Boyega, Will Poulter en Algee Smith

Het verhaal speelt zich af tijdens de rassenrellen van 1967 in Detroit. Wanneer de politie een inval doet bij een bar die geen vergunning heeft en 82 mensen arresteert breken er gewelddadige rellen uit. Pas vijf dagen later komt er een einde aan het geweld. Uiteindelijk komen 39 mensen om het leven en enkele honderden raken gewond.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=t5EMXvjNTTU

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Onderhond
2,5
Matige Bigelow.

De laatste paar jaar is er weer aardig wat te doen rond police brutality in Amerika, dus niet zo verwonderlijk dat de filmwereld er ook mee aan de slag gaat. Braafjes natuurlijk, door een zaak te nemen die zich in de jaren 60 afspeelde en nooit geheel is opgelost. Perfect voer voor een dramatisering.

Je merkt duidelijk at Bigelow er alles aan doet om de kijker mee "in de chaos" te krijgen, maar daar lukt ze eigenlijk niet in. Het is een luide, wat warrige film geworden, maar het irriteert vaak meer dan dat het daadwerkelijk wat toevoegt. Toch beklijft de kern van de zaak uiteindelijk wel, met dank aan Poulter en Mackie, die beiden hun werk erg goed doen.

Daarna zakt de film terug in. 45 minuten rechtbankdrama om af te sluiten was absoluut niet de goeie keuze, maar gezien de verdere motivaties van de film geen verrassing. Een geweldige film is dit niet, Bigelow is gewoon niet zo'n geweldige regisseur, maar hier en daar toch wel een indrukwekkend momenten die deze film naar een nipte voldoende tillen.

2.5*

avatar van JDSsmetje
3,0
Best beklijvend, ervaringsgericht werkje van Bigelow die er ook in slaagt enige nuance in het verhaal te brengen (de gebeurtenissen zorgden niet alleen voor raciale polarisering, maar evenzeer voor interne verdeeldheid). Wel slaagt ze er minder goed in om in het hoofd van de politieofficier te kruipen: waarom heeft de man zoveel haat? Waarom verloor hij de pedalen?

Het rechtbankgedeelte is noodzakelijk, maar laat de kans liggen om wat meer antwoorden te formuleren op bovenstaande vragen. Bovendien sleept het wat lang aan zo in de staart van de film (kon men niet met flashforwards werken?)

Desalniettemin al bij al zeker niet verkeerd.

avatar van Basto
4,0
Altijd fijn als je aan een film begint zonder enige voorkennis. Het had naar mijn verwachting net zo goed over de autoindustrie kunnen gaan.

Maar wat bleek het was een sterke intense thriller over een aantal [racistische moorden tijdens de rellen in Detroit uit 1967 Een film waarvan je verwacht zou hebben dat er een zwarte mannelijke regisseur achter het roer zou hebben gestaan, maar het is een blanke vrouw van middelbare leeftijd. Wist vooraf wel dat Bigelow de regisseuse was en zij staat meestal garant voor een sterke film. De chaos in de straten van Detroit wordt goed weergegeven. Maar dat ze dat kon, wisten we al van Strange Days.

Film weet vooral indruk te maken door de kleine intense belegering van het hotel in een bredere context te tonen. Op dat moment is de film echt fantastisch. Het laatste stuk met de obligate rechtszaak is toch wat minder. Daarom net geen 4,5

avatar van Pecore
3,0
Intense film, die door de welbekende stijl van Bigelow echt onder je huid kruipt. De overgang van de lange documentaire-achtige intro naar een spannende thriller voelt nergens geforceerd aan. Knap gedaan. Enkel het laatste half uur vond ik niet veel toevoegen. Indrukwekkend geacteerd van die Poulter trouwens, wat een griezel.

avatar van Donkerwoud
4,0
Deze film wordt op de 20e van netflix gehaald. Doe jezelf een plezier en kijk 'm. Erg goed. Zo vaak ik 'zielige klootzak' gemompeld heb tijdens het kijken...

avatar van Donkerwoud
4,0
Het fijne aan regisseuse Kathryn Bigelow is hoe zij met haar observerende stijl (bijna documentair) een rauwe poëtiek aanbrengt in discussies over Amerika's geweldsmonopolie. In 'The Hurt Locker' (2008) de consequentie van oorlogsinmenging in hoe een lid van een bommenopruimingsdienst verscheurd raakt tussen een posttraumatische stressstoornis en de adrenalinekick van het moment. Zo sterk omdat het niet uitgesproken een anti-oorlogsstatement wil maken, maar de dualiteit verbeeldt waardoor klassiekers als 'Apocalypse Now' (1979) en 'Full Metal Jacket' (1987) snoeihard binnenkomen. Met 'Detroit' (2017) haalt Bigelow het thema staatsgeweld dichter naar huis in haar verbeelding van de rassenrellen in het Detroit van 1967. Een maatschappelijke snelkookpan waarin nieuwe ontwikkelingen elkaar razendsnel opvolgden en de gewelddominantie van vadertje staat ontoereikend bleek om het hoofd te bieden aan die sluimerende onvrede. Het ongemeen hard kunnen en mogen ingrijpen bij relatief kleine vergrijpen leidde tot de ergste uitwassen van politiegeweld en etnische profilering.

'Detroit' (2017) had veilig binnen de lijntjes kunnen kleuren als een behapbare genrefilm, met één dominant perspectief om het verhaal te vertellen. Over beveiliger Melvin Dismukes (John Boyega) die net genoeg invloed heeft om zowel serieus genoten te worden door de witte autoriteiten als dat hij aanspreekbaar is voor zwarte jongeren. Of over een witte politieman als Philipp Krauss (Will Poulter) die morele grenzen overgaat wanneer hij in de chaos van het moment legitimatie vindt voor zijn autoritaire handelen. Of hoe soulzanger Larry Reed (Algee Smith) per ongeluk met zijn beveiliger terechtkomt in een belegerde motelkamer. De aanwezigheid van twee witte vrouwen in een zwart gezelschap koren op de molen voor de aanwezige politie-agenten, die alle grenzen te buiten gaan met hun snoeiharde optreden. Maar 'Detroit' (2017) is een gelaagdere vertelling waarin de historische significatie zwaarder weegt dan het individuele; de personages als ooggetuigen van maatschappelijke bewegingen waarvan ook zij de uitkomst niet kennen.

Zo schetst de magnifieke opening (pak 'm beet de eerste twintig minuten) hoe de onlusten zich ontvouwen tussen politiediensten en relschoppers/demonstranten. Slechts zijdelings worden de perspectieven aangesneden die later in het verhaal bij elkaar komen in de verwikkelingen rond het Algiers Motel. Met als effect dat Bigelow (ogenschijnlijk) een moreel diffuse situatie schetst waarin enerzijds het machtsmisbruik van de handhavers staat tegenover anderzijds de onderdrukten die in verzet komen. Als een angstwekkende en zinderende oorlogssituatie waar men nog enig begrip kan opbrengen voor de ongemeend harde politieaanpak. Maar zodra de onlusten uit de klauwen groeien en moeilijker beheersbaar worden, zo blijkt ook hoe rücksichtslos burgerrechten van Afro-Amerikanen vertrappeld kunnen worden. De verhoudingen worden op een meer psychologisch niveau uitgewerkt wanneer een afgevuurd startpistool de legitimatie vormt voor politieagenten om het Algiers-motel binnen te vallen en de aanwezigen in gijzeling te houden. Van een afstandelijke registratie van hoe de gebeurtenissen zich ontvouwen opeens ijzersterk en indringend acteerwerk in een claustrofobische motelgang. Het laat weinig meer aan de verbeelding over wie de macht heeft en wie de machtelozen zijn.

En dan is de apotheose van 'Detroit' (2017) ook weer zo anders van toon. Geen grootse climax, maar juist de schrijnende catharsis van zij die hebben ervaren hoe makkelijk mensenrechten worden afgepakt op basis van huidskleur. De bitterzoete gelatenheid over hoe weinig én hoe veel er veranderd is tijdens dat sleutelmoment voor de Amerikaanse burgerrechtenbeweging. Een open eind voor een land waar 'Black Lives Matter' nog immer relevant is en die wij zich nog steeds tegen die zij kan keren.

avatar van Phantasm
3,0
Aangrijpend drama dat prima in beeld is gebracht.

avatar van notsub
3,5
Detroit is gebaseerd op een waar gebeurd verhaal en gaat over rassendiscriminatie. Het voelt soms net te veel aan als een documentaire, maar het lange middenstuk is een ware gruwelthriller op zich. Muziek speelt een belangrijke rol, dat vind ik altijd mooi om te zien. De boodschap van Detroit komt hard binnen en is helaas nog steeds actueel.

avatar van Woland
3,0
geplaatst:
Detroit werkte als film toch niet echt voor mij. In de film gaan we in op institutioneel racisme in de VS, in dit geval in de late jaren '60 in Detroit. Ik kende dit incident eigenlijk niet, en in die zin was het wel interessant om wat meer mee te krijgen van de rassenrellen in 1967. Na een wat algemenere introductie, focust de film zich op een specifiek incident, in het Algiers Motel. Hierbij viel de politie binnen na vermeende schoten, om te eindigen met meerdere vermoorde, onschuldige zwarte jongeren - en uiteraard, zoals dat gaat, werden de daders vrijgesproken.

Maar heel erg meegesleept werd ik niet. Een probleem is dat de film veel te lang is, en daardoor best wel sleept, maar dan zonder dat er echt een band wordt opgebouwd met de karakters die het slachtoffer zijn in het Algiers Motel. De film heeft een wat afstandelijk, documentaire-achtig karakter, was mijn beleving, en dat hielp daar ook niet bij. Het Algiers Motel incident is wel de hoofdmoot van de film, en hoewel de hulpeloosheid daar goed wordt weergegeven (met ook een sterke Will Poulter als nare politieman) valt het ook behoorlijk in herhaling. Haalt het niet bij Zero Dark Thirty en al helemaal niet bij The Hurt Locker, wat mij betreft.

avatar van AmazingPP
4,0
Krachtige drama /thriller/muziek - film. Je volgt het verhaal van een band, wat later overgaat in een thriller, daarna rechtbank drama gemixed met muziek. Sterk weergegeven en pakkend van het begin tot het einde. Nergens te lang, nergens te belerend, spannend en ontroerend. Vond dit echt een erg goede film. Om het te vergelijken met The Hurt Locker of Zero Dark Thirty omdat ze van dezelfde regisseur zijn verbaasd mij. Iedere film staat apart. Vier sterren.

Gast
geplaatst: vandaag om 08:53 uur

geplaatst: vandaag om 08:53 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.