Meningen

Zeker de moeite waard deze film. Een andersoortig Science Fiction, die je net zo in het ongewisse laat als de protagonisten.

Schitterend landschap.

Er had wel meer ingezeten. Van mij had hij nog wel wat trager gemogen met langere shots.

Op de een of andere manier bleef het wel een beetje op afstand. Daarom net geen kippevel momenten.

De acteurs hadden er niet erg veel zin in blijkbaar, een bloedeloze Cruise (hoe hij verteld over de apocalypse... net of ie met tegenzin uitlegd hoe een stoplicht werkt...), met een bordkartonnen sidekick, Morgan Freeman is vooral Morgan Freeman met duister brilletje.

De film duurt veels te lang, er had zo een half uur uitgekund, dan zou je nog best een aardige film hebben overgehouden. Verder staat het verhaaltje bol van de genre-clichés, en zijn de plotontwikkelingen vrij ongeloofwaardig met iets te veel flashbacks.

Alleen de vormgeving maakt de film de moeite waard.

Buitengewoon boeiend materiaal. Alleen maar archiefbeelden!! Een schat aan materiaal. Geen pratende hoofden of andere verstoringen. De pratende stem is misschien niet erg verfrissend, maar geeft veel relevante informatie op een neutrale manier.

Itt wat Mug beweerd wordt er juist heel erg weinig herhaald, het zijn 4 losse docu's waar wat overlap tussen zit, en dus is enige herhaling onvermijdelijk. Het is zeker niets vergeleken met de eindeloze herhalingen van National Geographic docus. Het gaat eerder af en toe te snel, want blijft niet al te lang stilstaan bij de vele verschillende zaken die aan bod komen.

De docu verteld en laat zien wat de Nazis nou eigenlijk van plan waren, hoe ze bezig waren dat uit te voeren, en waar al hun ideeën vandaan kwamen. Ook verfrissend is het onbreken van een moraliserend toontje. de Nazis waren slecht enz. dat weten we onderhand wel. De docu laat zien dat het Nazi gedachtengoed niet iets van alleen Duitsland was, maar ook in de V.S. Engeland e.a. Westerse landen bewegingen had, met vergelijkbare ideeën.

Ook laten ze de Führer wat langer aan het woord dan gebruikelijk in documentaires, die meestal maar korte glimpen laten zien van de man in actie, zodat je niet eens de kans krijgt om er echt naar te kijken.

Je kunt je zo enigszins verplaatsen in die tijd en de logica van de Nazis en de logische consekwenties daarvan, en je er over verbazen.

Ik ben er op school mee doodgegooid met WO II. Nu komt het mee voor als iets wat bijna niet te geloven is dat dit in ons buurland en in Europa plaats heeft gevonden.

Conclusie, een verfrissende no-nonsense aanpak, met een schat aan origineel filmmateriaal.

Zeer de moeite waard.

Uitstekende kleine film en dito filmdebut, over de overgangstijd van jong volwassene naar echte volwassenheid zo eind twintiger jaren.

Op de hoes afgaande Oh boy in roze met jonge man, dacht ik dat het richting weke homo-film zou gaan. ... niet dus. Alhoewel er wel kleine aanwijzinkjes zijn dat de protagonist mogelijk niet helemaal straight is.

Grappig en subtiel dramatisch, alles lijkt de hoofdpersoon te overkomen, en hem in verwarring achter te laten, zijn pogingen om wakker te worden (in het leven) middels koffie worden constant geobstrueerd.

De man die zegt niks meer te kunnen begrijpen van wat mensen zeggen, weerspiegeld onze protagonist. Dat hij daarna dood neervalt, symboliseert de dood van zijn oude zelf, waarna hij dan eindelijk zijn koffie krijgt om wakker te kunnen worden in de echte wereld.

Zo bezien is deze film een initiatie naar ware volwassenheid die bij deze leeftijdfase (rond de 30) hoort.

Zelfs binnen de categorie verstand-op-nul is dit maar een hele matige film.

Op alle fronten zwak.

Hoogtedieptepunt als die secretarrese of wat ze ook is weggesleept wordt en zegt "I...pledge ...allegiance ...to ..the..flag....of.... the....United....States...of America!!!!....." hilarisch slecht, zonder een spoor van ironie. Een open sollicitatie van Antoine Fuqua om Michael Bay op te volgen als maker van fantasieloze patriottische pulp denk ik.

Suske en Wiske en de Zingende Zeemeermin.......

Mooie opening, maar vanaf het moment dat ze beginnen te praten, en dat is al snel, is elke illusie van een echte Zeemeermin al weg. Ik zat me vooral te ergeren aan de saaie dialoogjes, en de weeë muziek.

Het einde was niet om aan te zien.

Pluspuntje het dochtertje in de rolstoel, en Ondine in natte jurkjes.

Als geheel een misbaksel.

Een Suske en Wiske scenario had waarschijnlijk beter uitgepakt.

Ik had echt helemaal niks met deze 2 slap ouwehoerende hoofdpersonen. Ze konden me echt totaal niet boeien, vooral ook omdat er werkelijk niks origineels gebeurd in het begin. Ben dan ook afgehaakt in het eerste half uur.

Slappe hap met bijpassende weke muzak... tijdverspilling. Me zelden zo verveeld in zo'n korte tijd. Goed om bij in slaap te vallen.

Schitterende collage van natuurclips. Knap geschoten.

Helaas is er gerotzooid met de geluidsband, zodat de dieren menselijke trekjes lijken te vertonen. De kiezelpad slikt bv als ie de spin zit...gloep..? Alsof we in Ice-age zitten.

Nederlandse commentator, niet om aan te horen. Craig is stukken beter, maar is geen Attenborough. Helaas kun je niet kijken op de DVD zonder het commentaar, of zonder muziek en de Ice-age grapjes.

Overgestileerde rooddoordrenkte wraakfilm, tevens exercitie in wie het langst met een uitgestreken gezicht ondoorgrondelijk en onverstoorbaar in de camera kan blikken, zonder met zijn ogen te knipperen.

De stijl is als een over de hele film uitgerekte slotscene, waardoor deze truuk alle kracht verliest.

Een film waar je voor in de stemming moet zijn.

Geen onaardige film, maar het geheel komt toch wel wat gekunsteld over. De karakters zijn wat karikaturaal met name Eva.

De geluidsband is gevuld met Nederlandse engelstalige muziek van Awkward I voornamelijk. Wat symbolisch is voor de makke van de Nederlandse film. Men wil zo graag internationaal meetellen, wat ten koste gaat aan eigenheid dat geld voor de film en ook voor veel muziek. Over het algemeen is het niet slecht, alleen top is het zelden.

Voor zo'n Nederlandse film klinkt het in mijn oren misplaatst dat men engelstalige liedjes erbij gemaakt heeft.

Het geheel heeft zo iets weg van een kloon van de betere Amerikaanse auteurs cinema; denk aan Wes Anderson, Todd Solondz, Eva lijkt wel op een zusje van Little Miss Sunshine alleen dan een niet leuke versie. De film ontbeert echte eigenheid.

En weer verlaat ik de filmzaal met koppijn na een Nolan film…

Het is een lange zit sowieso, en de vorm is heel intens met al die strakke editing, met voortdurend climaxmuziek eronder …. Zo wordt het haast een anticlimax…, als de echte climax komt..

Natuurlijk is de kwaliteit hoog van het geleverde, dat mag ook wel met zo’n budget. Maar ergens is het ook een beetje lopende band Nolan werk wat afgeleverd is. Een heel ambitieus project, een enorme hype gezien de voortdurend uitverkochte filmzalen, stelde mij iig toch teleur.

Wat de film mist is een zekere rust, dat zit niet in de film..er wordt eindeloos gepraat, met muziek alsof het actiescenes zijn… en ondanks de heftigheid van het onderwerp is de film nogal gevoelsarm, wat een handicap van Nolan zelf is misschien..

Zeker niet zijn beste film

Prima Braziliaans sfeertje. Setting en aankleding maken de film de moeite waard.

Het verhaaltje zelf is flinterdun en al bekend, en wist mijn aandacht niet vast te houden. Vooral de achtervolging met "de moordenaar" was zonder enige spanning, eerder lachwekkend.

Ik vond deze film nauwelijks spannend, nogal langdradig, en niet bijster origineel. Alle ingrediënten al eens eerder gezien, en vaak beter gedaan.

Het brute geweld van het kind stond in schril contrast met de verder realistische setting. Een B-film in een A-film setting. Had Esther wat subtieler opgetreden, dan was het mischien wat beter te verteren geweest. Ook de succesvolle infiltratie in het gezin vond ik niet erg geloofwaardig. Om over de vele plotgaten maar te zwijgen.
Nou hoeft zo'n film voor mij ook niet geloofwaardig te zijn, maar maak er dan een echte B-film, dan zijn plotgaten ook niet meer belangrijk.

Het was allemaal net onderhoudend genoeg om de film uit te kijken. Komt misschien door het schattige dove dochtertje.

"Het leven kan schitterend zijn laat Joachim Trier zien" staat er op de achterflap.

Huh? Gaat dat over deze film....?

Ik vond het vrij deprimerend allemaal, diep triest

Het begin ronduit saai, met moeizame dialogen die me niet wisten te boeien.

Het einde ook niet echt verrassend.

De hoofdpersoon kon me verder totaal niet boeien, dus ja op wat aardige scenes na vond ik dit verder vrij middelmatig, dus de hoge score hier snap ik niet.

Wat een flutfilm!

3 topacteurs en dan zo'n niksige film ervan bakken, ik vind het knap.

Deze film gaat over de midlife-crisis. Man van 45 jaar, kijkt met weemoed terug naar de verloren jeugd, en ziet de ouderdom (en de dood) al op zich afkomen, en vraagt zich wat ie van zijn leven heeft gemaakt en of het ook anders had kunnen lopen. Dit alles op ingetogen wijze in beeld gebracht. Geen onaardige film, er gebeurt verder alleen zo weinig dat het niet echt boeiend wordt.

Beter dan de titel doet vermoeden.

Prima film eigenlijk, niet wereldschokkend. Goede sfeer, aardige karakters.

Al te flauwe grappen blijven gelukkig achterwege, alsook de bijna verplichte" romantische komedie" bullshit.

Geen dijenkletser, wel een glimlach.

Saai!

Mooi geschoten dat wel.

Het komt vooral doordat van Meryl Streep, waar het allemaal om draait maar weinig uitgaat (een beetje een schaap toch wel), en er helemaal geen chemie is tussen haar en Robert Redford, oké hij is homo, maar misschien is hij dat wel geworden door de interactie hier met Streep...

Het is ook niet mijn favoriete actrice, ik erger me vaak aan haar, zo ook in deze film.

Een erg lange zit.

Grootste makke van de film is de totale ongeloofwaardigheid van de zogenaamde androïde robot in de vorm van Anthony Mackie, die verder geen enkele moeite doet om een robot te spelen, dat moeten we maar voetstoots aannemen, want zie de CGI laat zien dat het een robot moet zijn, dus is het een robot. Dat is iig voor mij teveel gevraagd, ik zie gewoon een luie acteur, luie scriptschrijvers en dito regiseur.

Het contrast tussen deze robot en de andere knullige legerrobots kan ook niet groter zijn. Als of hetzelfde leger nog met paard en wagen naar het slagveld gaan ondersteund door Drones......

Het is het een of het ander wat mij betreft, dit slaat gewoon nergens op.