ad
  • 140.690 films
  • 6.737 series
  • 20.448 seizoenen
  • 460.964 acteurs
  • 284.177 gebruikers
  • 8.143.414 stemmen
Avatar
 

Meningen

Hier kun je zien welke berichten flaphead als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Fair Game (2010)

flaphead

  • 483 berichten
  • 721 stemmen

Een film waarvan het 2e deel sterker is als het 1e is ook wel weer eens wat anders. Vanaf het moment dat Valerie 'ontmaskerd' wordt, wordt het interessanter, mede omdat dit al bekend is gemaakt in de synopsis (maar voor de zekerheid even tussen spoilertags). Hoewel het einde wat mij betreft wel te patriotisch was. Sterk acteerwerk en een boeiend onderwerp, waarvan op het einde ook nog eens blijkt dat het waargebeurd is. Toch vergeet de film me helemaal mee te trekken, maar ik kan me vinger niet goed leggen waarom dat was. Misschien was dit het soort prent wat nog best langer had mogen duren voor meer verdieping.

Al met al zeker het kijken waard.

Fantastic Mr. Fox (2009)

flaphead

  • 483 berichten
  • 721 stemmen

vermakelijk filmpje. de stop-motion-techniek is geweldig en alle dieren (en omgeving) zien er prachtig uit. dat kan overigens niet gezegd worden van de mensen, dus die had ik liever minder op scherm gezien.

met een animatie verlaag je je filmkritische standaard toch onbewust. want waar ik normaal gesproken uitermate allergisch ben voor een moraal of feelgood-eindes, neem je het nu op de koop toe. de film moet het dan ook vooral hebben van het visuele, maar ook zeker van de heerlijk droge humor. bepaalde citaten zie ik dan ook echt door Clooney gezegd worden. al met al een redelijk constante glimlach waard.

Feedback (2002)

flaphead

  • 483 berichten
  • 721 stemmen

een echte B-film. het acteerwerk, camerawerk en de 'effecten' zijn niet bepaald best. echter, het verhaal trok me wel erg aan. het idee is prima en wordt aardig uitgewerkt. je blijft in de film zitten. en dan is het een kwestie van door het low-budget heen kijken. een film die vraagt om een remake met meer budget.

Festen (1998)

Alternatieve titel: The Celebration

flaphead

  • 483 berichten
  • 721 stemmen

Beetje ongemakkelijke zit. Niet alleen vanwege het aangedragen onderwerp, maar ook door de manier van filmen; de eerste onder de regels van Dogma 95. Hoewel dat zelfs in deze eerste film enkele regels al verbroken worden, maakt de charme van die beweging alweer iets minder.

Door de Dogma-regels voelt het erg authentiek aan, maar ook lichtelijk amateuristisch. Een beetje zeeziek wordt je er soms van, door het gruizige is nog wel heen te kijken. Soms is het acteerwerk briljant, soms komt het erg geforceerd over. Het verhaal is intens, drama in zijn puurste soort denk ik. We kunnen er enkele clichés op loslaten, maar ik denk dat het goed gebracht is, ondanks dat we zulke settings eerder hebben gezien. Het gedrag van Chirstian is treurig, medelijdend en komisch ("waar was ik gebleven?") tegelijk.

Al met al denk ik niet dat het Dogma-principe iets voor mij is. Ik had met Idioterne (Dogma #2) hetzelfde gevoel.

Fighter, The (2010)

flaphead

  • 483 berichten
  • 721 stemmen

mock turtle schreef:

...het vliegtuiggeluidje dat er tussen was gemonteerd toen de setting veranderde van Amerika naar London (dat de filmmakers meenden dat het nodig was om de verplaatsing hiermee te verduidelijken vond ik een klein smetje op het niveau van de film)

haha... dit was me niet opgevallen, maar nu je het zegt moet ik er wel smakelijk om lachen, je hebt gelijk ja.

goed drama, wat meer draait om de familie(band) dan om het boksen. en gelukkig maar, want aan allerlei boksscenes hebben we niet zoveel. het nadeel van een sportfilm is dat het moeilijk is om cliches te ontwijken (natuurlijk gaat zijn rise naar de top met hobbels, natuurlijk raakt hij in de clinch met degene die hem moeten/kunnen helpen, natuurlijk wint hij uiteindelijk), dus als kijker moet je daar maar doorheen prikken wil je niet bij een negatief oordeel uitkomen. de white trash familie was tegelijk tenenkrommend en bijzonder om naar te kijken. vanzelfsprekend geeft het feit dat het waargebeurd is de film net dat beetje extra. de geweldige rol van Bale is inmiddels al vaak genoeg geprezen en ik ben blij dat ie na meerdere goede rollen nu de waardering in de vorm van een Oscar heeft gekregen.

Filth (2013)

flaphead

  • 483 berichten
  • 721 stemmen

Tamelijk chaotische, vreemde prent die door moet gaan als komedie/drama. Dat is meteen het grootste manco: De genres mixten niet. Waar het in het begin nog een typisch Britse misdaad-komedie lijkt te worden, met bijbehorende editing, visuals en dialoog, blijkt het gaandeweg een zwart drama. Waar deze combi in bijvoorbeeld Trainspotting perfect werkte (ik kwam er achteraf pas achter dat dit ook een Welsh-verfilming is), krijg je hier een nogal gespleten gevoel en creëert daardoor afstand.

Acteerwerk van McAvoy is sterk, geen gemakkelijke rol als corrupte, verslaafde agent die als gluiperige eikel promotie wilt pakken. Eerste deel van de film is ook zeker het interessantste. Mijn zwak voor het Schotse accent wordt ook bevredigd. Er zitten een aantal aardige one-liners/dialogen in ("Did you do her up the arse?" / "What else is there? Pussy is for faggots"). Aan absurdisme ook geen tekort.

In het tweede deel wordt een poging gedaan de hoofdpersoon een achtergrond te geven, wat mij dus niet voldoende pakte. Het contrast is te groot en voelt niet als een verdieping. De soundtrack komt ook niet helemaal uit de verf, ook door het gebruik van wat onnodige covers. De twist ten spijt, geen voldaan gevoel bij het rollen van de credits, die om onduidelijke redenen ingeluid worden door een cartoon.

Flickan Som Lekte med Elden (2009)

Alternatieve titel: Millennium 2: De Vrouw Die met Vuur Speelde

flaphead

  • 483 berichten
  • 721 stemmen

Niet zo best. Het is lang geleden dat ik het eerste deel heb gezien, weet niet of dat echt veel uit heeft gemaakt. Heb wel het plot weer even gelezen vooraf.

Ik betrapte mezelf erop dat ik al vrij snel in de film begon te gapen. Ruim na de helft besefte ik dat het gewoon niet spannend wilde worden en ik er gewoon niet in kon komen. Waarom? Misschien omdat ik het verhaal niet goed kon volgen, omdat de karakters nergens echt boeiend worden of omdat het aanvoelt als een gemiddelde detective. Feit is dat ik me gaandeweg steeds meer stoorde aan de hoofdpersoon en haar gedragingen. Het is een nét iets té stoer meisje.

Alle onlogischheden werken natuurlijk ook niet mee. Toppunt is uiteraard dat die meid 3 kogels in haar lijf krijgt, begraven wordt in aarde en na een tijdje gewoon weer ten tonele verschijnt. Dramatisch.

Qua beeldvorming zit het aardig in elkaar, maar daar heeft het het landschap ook aan te danken. Het idee lijkt aardig, maar komt gewoon niet uit de verf. Ik heb het boek niet gelezen, dus oordeel puur op de verfilming. Wellicht dat dat hier simpel niet goed gelukt is. Ga nu wel twijfelen of ik het derde deel nog ga bekijken...

Flightplan (2005)

flaphead

  • 483 berichten
  • 721 stemmen

Redelijke thriller met een aardige spanningsboog, maar wordt gaandeweg stukken minder. Typisch zo'n film waar je op de twist zit te wachten, de vraag is in wat voor vorm hij komt. Dat is op zich wel aardig gedaan (niet zozeer dat de marshall de kaper is, maar wel dat Foster de rol van kaper op zich neemt nadat die uit het vliegtuig wil stappen). Overigens vind ik Carson er niet zo goed voor gecast, omdat hij vanaf de eerste keer dat ie in beeld komt al een verdacht hoofd heeft. Verder is het natuurlijk wel wat vergezocht, liggen er voldoende plotgaten en moeten we aannemen dat als je je kind kwijtraakt zelfs een nerdy "rocket scientist" zich als een soort powerbitch gaat gedragen. Maar weinig acteurs fronsen zo intens als Foster. En vooruit, het is een goede rol. Prima als tussendoortje.

Following (1998)

flaphead

  • 483 berichten
  • 721 stemmen

Met Memento als een van mijn all-time favorieten werd het onderhand wel eens tijd dat ik het regiedebuut van Nolan ging bekijken.

Grappig om te zien dat een van de pijlers van Memento, het spel met de chronologie, zich ook al in deze film openbaart. En dat werkt hier ook prima. Het doet erg gruizig aan, versterkt door het zwart-wit. Ook het gebrek aan moderne snufjes geven een 'oud' gevoel. Het acteerwerk is af en toe een beetje houterig, maar het vreemde is dat dat bij de sfeer past.

De denk- en handelswijze van de hoofdpersonen vind ik erg interessant. Beiden doen iets wat als erg vreemd wordt gezien, maar delen de interesse in het doen en laten van mensen. Zomaar mensen volgen uit obsessie of inbreken zonder de hoofddoel om iets mee te nemen . Het zorgt allemaal voor een prettig gek sfeertje, met ook nog eens een goed einde.

Foolproof (2003)

flaphead

  • 483 berichten
  • 721 stemmen

De film doet verwoede pogingen origineel te zijn en wellicht daardoor mislukt het daarin voor het grote deel. Desondanks een onderhoudende film waar je de plotholes voor lief neemt. Een vermakelijk tussendoortje.

Football Factory, The (2004)

flaphead

  • 483 berichten
  • 721 stemmen

De link met Hooligans is natuurlijk snel gelegd en is dan ook meer een herhalingsoefening, ware het niet dat deze film er eerder was. De credits horen wat dat betreft bij deze film. Lekker rauw en het Britse accent doet het bij al snel goed. Het mysterieuze/thriller-effect in de vorm van zijn visioenen en de jongen met het hoofd in het verband waren wat mij betreft totaal misplaatst, paste niet in het beeld van de rest van de film.

Als je tegen een beetje mannengeweld kan, een leuk tussendoortje.

Forgotten, The (2004)

flaphead

  • 483 berichten
  • 721 stemmen

Weer zo'n film die gaandeweg steeds zwakker wordt. De opbouw is prima. Het is al vrij snel duidelijk dat er iets niet klopt met Telly en dat wordt dan ook niet al te lang uitgerekt maar snel uit de doeken gedaan: fijn. Een psychologische thriller is aanstaande. Gaandeweg blijken we met een X-Files-achtige sf te maken te hebben: ook niks mis mee, daar kan ik prima in meegaan (ik kan me voorstellen dat sommige mensen daar afhaken). Moore's acteerwerk is prima. Ook dat niet alles uitgelegd wordt kan ik verteren, dat is namelijk niet het belangrijkste van het verhaal.

Maar wat wel het belangrijkste is voor de schrijver/regisseur, pakt me dan weer niet. Het drama, de ouder-kind-band: nope. Natuurlijk is dat kind uberschattig en lachend bij het vertrekken in het vliegtuig, 'i love you mom', en is de moeder zo trots en blij, en moeten we dat telkens weer zien. Ja ja, wat een drama toch. Het einde is tenenkrommend: moeders liefde wint het van een alien-experiment en alles wordt teruggedraaid, vreselijk.

Het uitgangspunt rondom het geheugen is interessant, maar de gekozen weg en uitwerking was voor mij jammerlijk.

Fountain, The (2006)

flaphead

  • 483 berichten
  • 721 stemmen

Ik weet nog dat toen ik de film jaren geleden voor het eerst zag, ik hem traag en onbegrijpelijke vond, met als gevolg een 3 als waardering. Omdat de film gaandeweg vaker terug kwam als referentie bij goede films, besloot ik voor een tweede kijkbeurt te gaan.

Het is nog steeds een lastige pil om te slikken. De aanpak is bijzonder en vervreemdend, net als vele van de scenes. Gebruik als houvast de wetenschap dat de film 3 lijnen door elkaar verteld. Je ziet overeenkomsten, maar het haast levensbeschouwelijke geeft me afstand. Feitelijk is de leidraad pure, diepe liefde en daar moet je in mee kunnen gaan. Met name de 'hemel/ruimte'-sequence zal niet voor iedereen makkelijk te verteren zijn. Of je dwaalt mee in de schoonheid of je verzucht het rare gedoe.

De boodschap is prachtig, maar wellicht ook wat te pretentieus, net als de uitvoering. Maar het is zeker weer een gedurfde prent van Aronofsky. Visueel mooi. De werkelijke prachtige score van Clint Mansell, Kronos Quartet en Mogwai draagt de film en voegt een vol punt toe aan de, toch zeker gestegen, waardering.

Fracture (2007)

flaphead

  • 483 berichten
  • 721 stemmen

het was fijn dat de moord, waarvan we weten dat ie gaat gebeuren, niet voorafgegaaan werd door een lang intro; er kon meteen gestart worden met het echte verhaal. en zo vraag je je dus al snel af, 'ok, wat heeft hij bedacht?', waardoor je direct goed in de film zit. de hele tijd blijft er een soort onderhuidse spanning voelbaar, mede door het psychologische spelletje dat Hopkins blijkt te spelen. het bevat een paar aardige twistjes waardoor de aandacht niet verslapt. het einde is sterk.

het spel van Hopkins deed toch met vlagen aan zijn karakter Hannibal denken. Gosling had ik nog niet eerder gezien, maar denk dat hij het karakter erg goed neergezet heeft. camera- en montagewerk was niet overdreven merkbaar, dus opzich in orde.

ik kijk veel films, maar het was alweer een tijdje terug dat ik een thriller bekeek die me van begin tot einde boeide, zonder veel momenten van verzuchting (ik had het alleen bij de jammerlijke romance met mevrouw de baas). uitstekende thriller!

Fractured (2019)

flaphead

  • 483 berichten
  • 721 stemmen

Al is het allemaal niet perse vernieuwend, ik hou wel van dit soort mystery-thrillers die een loopje met je hoofd (willen) nemen. Gaandeweg de film hou je rekening met 2 scenario's en hoop je dat er nog een 3e op de proppen komt. Het is allemaal relatief middelmatig, maar wel onderhoudend genoeg, zeker als je van het genre houdt.

Frame, The (2014)

flaphead

  • 483 berichten
  • 721 stemmen

Tja, ik heb toch wel een zwak voor dit soort films. Sci-fi in een normale wereld met (te) weinig uitleg over het hoe en wat, maar het gewoon laten gebeuren. Ik had niet veel verwacht, maar werd er echt in meegenomen. Soms iets teveel drama. De ideeën zijn te gek. Tuurlijk zijn er plotgaatjes, maar bij zo'n prent maakt het me eigenlijk niet zo uit. Aan het einde maakt het een paar gekke afslagen, maar visueel komt het tot een prettig einde. Veel originaliteit, al is het soms zoeken naar de uitvoering. Deed me beetje denken aan Adaptation.

Frank (2014)

flaphead

  • 483 berichten
  • 721 stemmen

Fijne vreemde film, die voor (niet-commerciële) muziekliefhebbers net wat interessanter zal zijn.

We volgen een tamelijk onwaarschijnlijk verhaal van een strugglende zolderkamermuzikant die plots met een avant-garde band een album kan opnemen. En dan nog op SXSW komt ook.

De beginscene -"waar haal ik de inspiratie van een tekst vandaan"- is geweldig. De band is vreemd, net als haar (experimentele) muziek. Niet alle karakters worden even fijn uitgewerkt, Gyllenhaal is wat irritant. De humor subtiel. Stiekem is het verhaal best rechtlijnig en vrij dun, naar het einde toe wordt het dramatische onderdeel wat aangedikt.

Gek genoeg doet de muziek echt nog wel wat, soms voelt het als een willekeurige apart-doen-omdat-het-kan, soms komt het vroege Joy Division-gevoel naar voren. Die sfeer is erg goed gecreëerd. De I Love You All-eindscene komt echt wel binnen. Ik ga gewoon die soundtrack luisteren.

Frygtelig Lykkelig (2008)

Alternatieve titel: Terribly Happy

flaphead

  • 483 berichten
  • 721 stemmen

Aparte film die het moet hebben van de vreemdsoortige sfeer. Dit is dan ook prima gedaan. In de 2e helft wordt de spanning leuk opgevoerd. Helaas is het wel wat voorspelbaar en is het verhaal wat dun. Zoals al eerder gezegd, de film leende zich goed voor een nog donkerdere sfeer, dus er had meer in gezeten.

Funny Games (1997)

flaphead

  • 483 berichten
  • 721 stemmen

Tja, ik had er veel meer van deze sadistische prent verwacht; dieper, schokkender. Is dat het nog niet genoeg dan? Misschien ben ik al zo afgestompt of heb ik al teveel films gezien.

Laat ik vooral benadrukken dat de horror-genre-aanduiding onterecht is. Wellicht is het niet eens een thriller. Drama is het wel, met een behoorlijke psychologische lading. En van dat laatste moet het het dan ook hebben. De sadistische gedragen van de jongemannen ten opzichte van het brave gezin zijn meestal wel 'genoeg', maar het had echt nog veel erger gekund. En dat heb ik denk ik ook al wel vaker gezien. Hoewel ik absoluut geen fan van gore ben, had dat wel in deze film gepast. De film vergeet de karakters, en dan met name het gezin, diepte te geven voordat de 'games' beginnen; daardoor kwam het drama voor mij niet zo hard binnen als dat bedoeld was. Het niet heel briljante acteerwerk zal daar ook mee te maken hebben.

In de tweede fase, waar de rust even wedergekeerd lijkt te zijn, gaat het tempo helemaal op zijn gat. Duidelijk bedoeld om de setting en het drama binnen te laten komen, maar dat miste voor mij echt zijn uitwerking. Het doorbreken van de vierde muur en het 'terugspoelen' van een scene was misplaatst.

Het concept is leuk, voor zover je dat zo kan noemen, en het laconieke van de jongemannen werkt voor een groot deel. Echter hadden de 'games' erger gekund, het acteerwerk beter, het verhaal vlotter en vooral dieper. Ik zag dat er een Amerikaanse remake is gemaakt (waar ik doorgaans geen voorstander van ben), maar ik begreep dat die de kansen ook laat liggen aangezien het een hele letterlijke verfilming is. Jammer.