Meningen

Boeiende SF-thriller in dystopische setting. Plat gezegd is het een 'gewone speelfilm' over wilskracht, maar door de afwijkende setting wordt het niet extreem cliché, hoewel de verplichte/overbodige romance ook weer om de hoek komt. Het gevoel dat men alles van je weet door middel van een wimper of huidschilfer is schokkend dichtbij.
Minpunt was de ietwat geforceerde twist dat de agent zijn broer bleek te zijn en vervolgens de zwemscene, die er alleen ingezet leek te zijn om Vincent zijn woorden "ik spaar me niet voor de terugweg" te laten spreken.
Interesse vindingen, mooi concept, aardig acteerwerk en fijne beeldvorming. Aanrader.

Ik wist niet eens dat het een Ritchie was totdat de begincredits langskwamen, ik klapte spontaan even in mijn handen. Ik hou erg van zijn stijl en wat dat betreft zeker niet teleurgesteld. Stoere karakters, lekkere accenten, donkere humor, flitsende editing, visueel aantrekkelijk, een verhaal met allerlei twists, grauw en toch gelikt. Check.

Je zou haast zeggen, soms lijkt hij wat in de knoop te komen met alle verhaalverbuigingen (of ligt dat aan mezelf), maar hij komt er mee weg, zoals bijna altijd. De fundering van 'de vertelling' moet je liggen. Maar Grant speelt een prettige rol, zodat dat toch lekker wegkijkt. Het verwerken van een soort subtiele script-in-script is aardig, hoewel het ook een béétje voelt als een makkelijk einde (ik zie hier geen serieus vervolg op komen). Dat de Russische oligarchs achter Mickey aankomen vanwege die knul, was eigenlijk nog het minste van alles.

Al met al zeer vermakelijke prent, zéker als je van Ritchies stijl houdt.

Ik heb totaal niet van de horror, dus was nadat me deze getipt was toch beetje terughoudend. Gelukkig bleek de film niet echt horror, meer een mystery-thriller, naast wat jumps en wat gore op het eind.
Het verhaal komt rustig op gang, de setting is braaf. Er is niet onaardige humor. Heel langzaam wordt het wat eigenaardiger en dat is waar het interessant wordt. De sfeer wordt vreemd en beklemmend, waar het acteerwerk en beeldvorming een grote rol spelen. De spanningsboog wordt perfect opgebouwd.
Helaas is het laatste pakweg kwartier een tegenvaller; de film vliegt nogal uit de bocht, er vallen wat plotgaatjes en de voorspelbaarheden stapelen zich op. Met een intelligenter einde was dit een echte topper geweest.

Vanzelfsprekend gekeken als tussendoortje en dat is het enige juiste doel. Zoals verwacht is het natuurlijk geen hoogdraver als het gaat om verhaal, maar stiekem zitten er best geinige dingen in. Genoeg ongemakkelijkheid ook, het soort dat we kennen van zijn shows. Zeker zelfverheerlijking, maar bovenal zelfspot en dat maakt het mooi. Soms zelfs oprecht eng als hij voor het eerst ten tonele verschijnt in Katinka's kamer Voor de rest ook sympathiek. Natuurlijk vraag je je af waar het heen gaat en Teeuwen blijkt zeker een acteurtje in zich te hebben; naar einde toe weten we nog niet zeker of het nou een smerige kant opgaat (natuurlijk ingegeven door enkele van zijn typetjes/verhalen), maar daar is ineens een oprecht verbolgen Teeuwen. De laatste 5 minuten zijn dan eigenlijk niet zo geslaagd (buiten de gortdroge bakkerbestelling), maar daar moet je de film ook niet om kijken.

Voor 50 minuten, met weinig verwachting, vermakelijk zat.

Geinig wel, maar niet de briljante hoogvlieger die ik door alle waarderingen (en 4 Oscars?!) verwacht had. Persoonlijk heb ik ook altijd wat moeite in Aziatische films te komen door het puur richten op ondertitels, missen van intonaties en dergelijke.
De film houdt het in de eerste helft tamelijk luchtig en dat de reeks toch absurdistische momenten lichtvoetig worden aangepakt maakt het onderhoudend. Wel voel je aan dat er 'gekke dingen' moeten gaan gebeuren en na pakweg een uur krijgt het een thriller/crime-laagje met wat aardige twists. Door het drama heen steken nog wat moralistische trekjes (rijk vs arm, planloos), en hoewel niet teveel aangedikt, zorgt het wel voor grote acties (de moord op de rijke vader). In het einde vliegt het toch beetje uit de bocht en verliest het aan geloofwaardigheid, hoewel dat sowieso met een korreltje zout genomen moest worden deze film. Dat maakt het wel, omdat het komediegehalte nou ook weer niet zó hoog is.
Al met al vermakelijke en met vlagen originele film, erg goed in beeld gebracht ook.

Snel na 'deel 2' Split gekeken. Het vreemde aan deze film is dat het eigenlijk de typische superhelden-insteek en -scenes heeft waar ik niks mee heb, maar tegelijk datzelfde te ondergronden door het te analyseren, op het psychologische af. Dat zou je dus briljant kunnen noemen, maar voor mij als niet-superheldenfilm-liefhebber komt dat niet overtuigend binnen. De poging verdient zeker wel credits. Met de beeldvorming is ook weer niks mis. Maar het voelt, ondanks dat hier meer naar een climax wordt gewerkt, minder intens aan dan Split. En zeker dan Unbreakable, omdat dat eeuwen geleden is en nog echt bijzonder voelde.

Vreselijk. Alle clichés qua fantasy-avonturenfilms zitten erin, goed vs kwaad, bij elkaar geraapte troepen, narrow escapes, aanzwellende strijkers, houterig acteerwerk, alles overleefd, enz enz. Het is meer een kinderfilm. En een 'abrupt' einde wat zo naar een deel 2 toegaat en dan was het al bijna 2 uur. Het enige pluspunt is duidelijk: het ziet er prachtig uit. En ik vond de daemons leuk. Verder veel te weinig onderhoudend.

een 'onverwacht' goede film. hij wordt hoog geschaald, maar ben normaal niet heel erg van de drama's. het mystery-deel is dan ook voldoende aanwezig. wat ik met name sterk vind is dat de film niet de gehele speelduur naar 1 doel lijkt te werken. nadat het Amanda-deel afgerond lijkt te zijn, zakt de film niet weg. het scenario is prima, het feit dat feitelijk iedereen het het beste met het kind voorheeft geeft het perfecte dramatische kersje en eigenlijk blijf je dan ook licht verwrongen achter.
ik had wel beetje moeite om erin te komen en ik weet precies waarom: twee prive-detectives met een sweater en trainingsjackje zijn misschien normaal in USA, maar ik vond het beetje lachwekkend. daarnaast is het aan me voorbij gegaan waarom de halve politiecorps op de zaak zit, maar zij met zijn vieren geisoleerd ineens de belangrijkste trail te pakken hebben.

eenmaal dat daargelaten, is het een film die je zeker pakt.
en ohja, wat een gruwelijk lelijke mensen hebben ze uitgekozen om de sfeersetting van Boston te maken...

In de herziening. Indrukwekkend. De 2,5 uur zijn een makkelijke zit en dat is een goed teken. Je wordt echt in de film gezogen. En dat met een sterk verhaal en prima acteerwerk, niet perse met een opvallende cinematografie of flitsende actie.
Vanaf het begin is er zo'n lekker onderhuids sfeertje. 'Something fishy'. Afflecks spel hier is belangrijk, je voelt dat er iets niet klopt, maar ook dat hij niet de moordenaar zal zijn. Pike wordt hier bejubelt in haar spel, maar Affleck vind ik ondergewaardeerd. De editing is fijn. Een film die de rol van de media en het wrange van een huwelijk pijnlijk naar voren brengt, op een sterke manier. Het meekijkende tv-publiek én de filmkijkers worden een kant van hun waarheid opgezet. De fase waarin het psychopathische van Pike naar voren wordt gebracht bezorgt je de nare kriebels. Wel moet gezegd worden dat het acteerwerk van Pike cq de karakterol net wat teveel uitvergroot wordt in de laatste fase. Het einde is brr, op een goede manier.

Erg fijne psychologische thriller/mysterie die me, ondanks dat ik zag wat ik er vroeger voor cijfer aan gegeven heb, positief verrastte.

Niet best. Dat we een kijkje krijgen in hoe het Amerikaanse leger drone-aanvallen in (vermeende) oorlogsgebieden uitvoert, is het meest interessant. Het wordt echter niet uitgediept, we krijgen het herhaaldelijk op precies dezelfde wijze te zien.

De film staat bol van de clichés. De hoofdrolspeler (ik kijk op zich graag naar de karakterkop van Hawke) gaat natuurlijk gebukt onder het feit dat ie niet meer echt in een vliegtuig zit, zijn relatie gaat niet goed, haat-liefde-verhoudingen op het werk, een rebelse 'helden'-daad, noem maar op. Alles is te voorspellen. Dat mensen die anderen voor hun werk vermoorden ineens ethisch verantwoord worden werkt ook niet mee (met die meid als dieptepunt). Het verhaal ontwikkelt en ontvouwt zich niet, het kabbelt maar traag door. Er is geen verrassing, geen spanning, het acteerwerk is vlak, de beeldvorming saai. Muziek van The National bij de aftiteling was nog het best.

lastig. het is een trage film die duidelijk intrigerend wil zijn. ik kreeg echter geen enkel moment écht grip op de film. ik weet nog steeds niet of dat nou is omdat hij niet logisch in elkaar zit of omdat ik hem niet begrijp. en dat is jammer, want ik denk dat het vertelde verhaal zeer interessant is. maar het werd een te lange zit. extra jammer omdat de beeldvorming en acteerwerk zeer goed in orde zijn.

en weer een Oscarwinnende film die tegenvalt. gezien de tijdsduur verwacht je een film die niet al te snel zal gaan en de tijd zal nemen om -bijvoorbeeld- een setting of karakters uit de diepen. de film heeft echt zoveel karakters dat het eigenlijk niet echt bij te houden is. daarbij gebeurd er feitelijk vrij weinig. het is dan ook erg moeilijk de aandacht erbij te houden.

gezien de setting zit je dan eigenlijk een beetje te wachten op een cliche whodunit en verrek, het gebeurd dan ook nog. het lijkt er dan op dat de benodigde spanning in het verhaal komt, maar helaas wordt dan behoorlijk standaard doorgewerkt. met de komst van Fry wordt er geprobeerd een 'quirky' soort humor in te brengen, wat helaas een beetje pijnlijk geforceerd overkomt. als dan tegen het einde de blijkbaar 'grote onthulling' langskomt, is dat in de verste verte niet genoeg om de film naar een behoorlijk niveau te tillen. ook omdat het nieuwe dienstmeidje dit even bij elkaar ontdekt. dat dan juist deze film de Oscar voor beste scenario won is helemaal onbegrijpelijk. dan zou beste regisseur nog logischer zijn, gezien het grote aantal acteurs.

niet dat ik me vreselijk heb zitten irriteren en het is ook geen bagger, maar het verrast nergens, is te traag en te geforceerd om goed te zijn. jammer, met zo'n setting had ik het idee dat er meer uit te halen was, zelfs met een beetje standaard werk.

Hoewel ik van thrillers hou en niet vies ben van een ruimtesetting, liet ik deze film vorig jaar toch links liggen; simpelweg omdat 2 enorme Hollywood-acteurs in de hoofdrollen me geen goeds deed. Na een stroom van positieve geluiden en een meuk Oscars, er toch maar aan gegaan.

De sfeer in de eerste deel is heerlijk. Cinematografisch perfect in orde, prachtige details, het spelen met camarapunten (bijvoorbeeld binnen in de helm) gaf het goede effect, het claustrofobische van de setting past en de muziek maakte het af.
Echter, zodra Clooney uit het zicht raakt, raakt de film dat ook. Hier en daar zijn er nog wel spannende momenten, maar je raakt steeds verder verwijderd van het gebeuren. Oninteressante monologen van Bullock. Het wordt zo sentimenteel en moralistisch, inderdaad zoals bij Hollywood vaak past, dat het echt de film de nek omdraait, wat mij betreft.

Had het zichzelf een meer mysterieuze aanpak gegund (zoals bij Moon) was mijn oordeel zeker 2 volle punten hoger geweest. Een goed begin, maar uiteindelijk zuchtend en steunend naar het einde.

weinig stemmen/reacties voor deze film, terwijl hij toch wel meer aandacht verdient.
het heeft de 'hulp' van het waargebeurde verhaal, maar diept dat helaas te weinig uit. zeker de eerste helft is teveel vertellend, waardoor je de spanning mist. het deel waar hij Grace meeneemt duurt te lang, aangezien je al weet hoe dat zal aflopen. het aanzien van een pedofiele, kannibalistische moordenaar zorgt ervoor dat je vast blijft zitten in de film en zo nu en dan een terechte huiverig ontlokt. karakter King past prima in de naargeestige, donkere sfeer.
het is een goed verhaal dat een film 'verdient', maar met wat meer diepgang in de achtergrond en de karakters, had deze film veel hogere ogen kunnen gooien.

In het rijtje met films als 12 Monkeys, Timecrimes, The Jacket, Primer, Source Code, Triangle en dergelijke kwam altijd ook deze weer langs. Waar eerdergenoemde films toch een serieuzere/inteliggente/mysterieze aanpak hebben in dit thema, begreep ik eigenlijk niet waarom deze ook altijd genoemd werd. Dit is toch 'maar' een komedie. Uiteindelijk daardoor toch over de streep getrokken en gekeken.

Nou, werkelijk onbegrijpelijk waarom Groundhog Day in dat rijtje genoemd werd. Een typisch Amerikaanse romantische (tragi)komedie, met alles erop en eraan, die zich in vrijwel niks kan vergelijken met de rest. Puur een romantisch verhaal tegen een 'vreemde' achtergrond als een zich steeds herhalende dag, wat hier en daar wat leuke grapjes oplevert. De hele gang van zaken is tamelijk voorspelbaar en als hij dan eindelijk uit de loop komt, lijkt dat compleet random, net als de keuze voor dit thema: nergens wordt iets onderbouwt, maar daar zal het dan wel een romcom voor zijn.

Misschien komt het omdat ik meer had verwacht, misschien omdat ik geen voorstander ben van romcoms, misschien omdat de setting gedateerd aanvult, misschien omdat er veel plotholes inzitten (echt, denkt hij er niet één keer aan om gewoon wakker te blijven tot 6 uur om te zien wat er gebeurd?), misschien omdat het jeukt dat ie 'dan maar een wereldverbeteraard wordt'. Ik weet dat mijn mening duidelijk een stuk negatiever is dan het gros op MM en IMDB, dus ik zal er wel naast zitten... dan maar terugdenken aan enkele fijne uitspraken, zoals "It's been a long day"

Aardig filmpje, die gaandeweg steeds minder wordt. De absurdistische situatie en humor is prettig, als je ervan houdt. Naar het einde toe wordt het wat meer moralistisch en dat haalt de scherpte weg. Door de plotgaten moet je bij dit soort films maar heenkijken. Acteerwerk is prima en Mikkelsen zet toch weer een apart figuur neer.

En die Bjarne is echt een kruising van Jeroen van Koningsbrugge en Theo Maassen, zowel in gedrag als uiterlijk

Interessante politiefilm over de drugscriminaliteiten in Sevilla eind jaren '80. Het is op zich niet voor het eerst dat we een 'unit' zien die succesvol is, maar buiten de grenzen treedt. De sfeertje is korrelig en grof, prima passend bij de setting. De manier waardoor ze uiteindelijk door het drugskartel vernederd wordt, is nogal 'makkelijk', waarom waren ze jarenlang blijkbaar onaantastbaar, ondanks hun regelmatig ondoordachte operaties. De verhaal loopt, maar mist eigenlijk de echte diepgang om je helemaal mee te slepen. Het (romantische) zijplot met de jonge vrouw voegde niks toe (iets wat ik toch voornamelijk in Hollywoodfilms zie).
Al met al geen hoogvlieger, maar zeker een vermakelijk tussendoortje.

Nja, uiteindelijk toch een wat teleurstellende Spaanse mystery-thriller, waar de regen en rookmachines overuren draaien. Daardoor zijn de plaatjes en sfeersetting erg fijn, maar het plot is iets wat we vaker hebben gezien. Op zoek naar een seriemoordenaar en een hoop familiedrama eromheen. Het splitst de film in 2, misschien wel 3 (gezien de totaal loshangende verhaallijn van de mythe) verhaallijnen en dat werkt niet goed. Na halverwege heeft de spanning zijn werking niet meer op me en wordt het beetje uitzitten. Zonde. Een mooi Netflix-tussendoortje.

Interessante, maar toch teleurstellende prent. Vanaf de eerste scene dat de hoofdrolspeler in beeld komt, weet je al dat hij zich anders voordoet dan hij is. Het is de eerste van een enorme rij voorspelbaarheden. Echter, het vervreemde en beklemmende sfeertje wat rondom hem hangt, is boeiend. Het karakter is tegelijkertijd mysterieus interessant als irritant (veel te mooie hunk die alles voor elkaar krijgt).

De film kantelt behoorlijk vanaf het moment dat de politie eraan te pas komt. Het wordt een echte actie-film met bijbehorende ongeloofwaardige shoot-outs, waar ik niet eens verder op in ga. Iets meer achtergrondverhaal was welkom geweest. Niet eens omdat het perse nodig zou zijn (er mag zeker iets te raden overgelaten worden), maar wel omdat de gebeurtenissen dan beter de behapstukken zouden zijn geweest. Naar het einde toe krijgt het steeds meer het gevoel van een B-film en gaat het allemaal als een nachtkaarsje uit.

Typisch gevalletje hier-had-meer-in-gezeten. De soundtrack van vroege 80's electro/EBM-tracks is geweldig.