Skyfall (2012)

ik snap ook niet zo goed waarom je de film als een bondfilm ziet, alsof het een eigen genre is. dat is niet echt het geval lijkt me. en er was niets low budgets aan, in casino royale en quantum of solace zit ook niet echt iets wat ik nergens gezien heb. 30 jaar geleden of eerder zelfs waren er niet veel van dit soort films, maar sindsdien heb je er toch wel veel, Mission Impossible en Bourne als voorbeelden. allemaal hetzelfde soort films met een eigen touch wat de films onderscheiden, zijn die dan een eigen mission impossible genre en bourne genre? en beoordeel je de films dan alleen tegen over de vorige films? dat kan, niets mis mee, of kijk je naar het tijdsbeeld en de daadwerkelijke kwaliteit als film? dat is een keuze. en ik kies voor het laatste

overigens is het niets persoonlijks tegen wie dan ook, maar ik snap niet dat mensen een serie met 23 films als eigen genre beoordelen, en niet gewoon als film in dit geval zoals hierboven de pagina staat actie/thriller, en dan is deze film imo een erg goede, maar nogmaals dat is mijn mening.

vind die bijna 4 sterren misleidend

eens

eens

Dus omdat Taken 2 zich deels in Istanboel afspeelt, is het een minpunt dat Skyfall dat ook doet ???

Oneens.

Alsof de oudere bondfilms (Het gros met Moore, Brosnan) zich profileerden als films met een sterk verhaal?

De kritiek op Quantum of Solace was juist dat het een aaneenrijging van actiescènes was waardoor het verhaal nergens uit de verf kwam.

En er is werkelijk niks mis met de actie in Skyfall. Mooi gedoseerd a la Casino Royale en ook indrukwekkend genoeg. Die MTV montage-actie zoals in Q of S wist mij voor geen meter te boeien. Bij Skyfall gaan ze weer meer richting CR, die op een moderne wijze spetterende Bond actie toonde.

Snap best dat een Bond liefhebber niet zoveel kan met Skyfall. Vond het wat betreft actiescenes ook verre van sterk, wat juist in het voordeel van Skyfall werkt. Na Hashima Island zakt de film ook wel in.

Skyfall zit net vol met verwijzingen naar oude Bondfilms. Voor wie verder kijkt dan de zoveelste blauwdruk van de bekende formule, moet dit toch leuk om zien zijn.

Heerlijke film. Het zal in de vorige 64 pagina's waarschijnlijk al vaak besproken zijn, maar ik wil graag nog even de focus leggen op de rol van de 'bad guy' sinds Craig is aangetreden. Het is een wereldzet van de makers dat ze de beste Europese acteurs inschakelen voor deze rol en hen zelf laten meedenken over de invulling. Javier Bardem en Mads MIkkelsen moeten de beste acteurs van dit moment zijn (voor mij samen met Seymour Hoffman, Fassbender en Gosling, maar hen zie ik nog niet zo snel in een Bond-film terechtkomen). Amalric weet ook hoe hij een personage moet neerzetten, maar worstelde met het halfbakken script van QoS.

Bardem zindert in Skyfall. Waar hij in No Country For Old Men nog het toonbeeld is van onderkoeldheid is, is hij hier opnieuw ongrijpbaar, maar juist omdat hij zijn frustraties en emoties nauwelijks binnenboord kan houden.

De rol van Bardem maakte van Skyfall mijn favoriete Bond. Hij wordt pas laat geïntroduceerd, maar het is een bad guy waarvan je zijn motieven enigszins kan begrijpen. Beter dan een inwisselbare vierkante Sovjet-kop of een megalomane Japanner.

Wie na Bardem? Ik hoop op Niels Arestrup, de maffiabaas van Un Prophet. Cilian Murphy of Philip Seymour Hoffman zouden het ook kunnen, maar verschenen al in Batman en Mission Impossible en dat maakt het minder waarschijnlijk.

De twee uur en twintig minuten waren zo voorbij, dat is an sich een goed teken. Na alle bond ellende van de afgelopen 20 jaar (en dan nog vond ik de jaren 80 Bonds nog enkel okay, omdat ik ze als kind zag en ze vol actie zaten) is dit een briljante episode en mondiaal dus gewoon een aardige film.

Ik hou van de aanpak van Mendes, en eigenlijk ook wel van het standaard format van een spectaculaire openingsachtervolging die ik prima te pruimen vond (zou het dieptepunt van Goldeneye ooit nog overtroffen worden?)

En de Bond onzin ontbreekt uiteraard ook niet (wat nou onderkoeling, ik zwem gewoon nog een stukje terug) en dat vreselijke nummer van Adele had van mij ook gehoeven, echt een moment waarop je overweegt gewoon weg te lopen.

En gelukkig worden de actiescenes sporadisch ingezet.

Al met al prima avond gehad.

Dat ben ik dan ook... geintje!

Nee, ik zeg gewoon wat ik er niet goed aan vind.

Ik ga al ruim dertig jaar naar een Bondfilm voor de overweldigende actie en stunts, die ik nog nooit eerder gezien heb in een andere film.
Je kunt toch niet zeggen dat dat bij deze film het geval is?
Voor mij gaat het bij Bondfilms om het coole hoofdpersonage, de geweldige actie, de Bondgirls en de typische sfeer. Eigenlijk is toch alleen Bond zelf en hier en daar de sfeer overgebleven. De rest komt nauwelijks aan bod, in mijn ogen dan.

Iedere Bondfilm had altijd wel iets waar je tien jaar later nog meteen aan denkt bij het horen van de titel. Dat heb ik bij deze helemaal niet, bij QoS trouwens ook niet echt, maar die was weer vooral op andere manieren verklooid.
Casino Royale had dat wel: je had oa het freerunning en dat zinkende huis, niet eerder gezien in een film. Ik tenminste niet.

Maar ik kan niet ontkennen dat mijn verwachtingen wellicht veelte groot zijn.
Het is natuurlijk maar een film. Ik ga er echt compleet nerveus heen, dat heb ik verder nooit bij een film of wat dan ook.
En wanneer het dan niet heel gauw wordt wat ik hoop, begin ik al na een minuut of vijftien te zuchten wat een shit film het is....Eigenlijk zat ik al te balen bij het ontbreken van de gunbarrel.
Het verschil met CR is, dat ik daar niet veel van verwachte en die viel 200% mee, dat was gewoon een goede film, iets te lang, had wel wat uitgemogen, maar verder goed.

Bij deze Skyfall vind ik de openingscene wel geinig en spectaculair, maar ik zit dan de hele tijd te denken: O, dat hebben ze daar van en dat heb ik daar al gezien. Dat vind ik dan toch niet sterk. Tja, en homage, ik twijfel of dat het wel is bij die specifieke scene, ik denk toch meer ideearmoede.

Ik zeg niet dat het een slechte film is, maar ik verwacht gewoon wat anders.
Ik hoopte bv dat toen hij achter Silva aan ging in London, dat je minstens een spectaculaire achtervolging dwars door het centrum krijgt met auto's of weet ik waar ze mee aan komen zetten. Krijg je in plaats daarvan de zoveelste metro scene (in dit geval de subway), zoiets zit ook in films als The French Connection, Nighthawks, alleen vind ik het daar eigenlijk beter.

Zelfde geldt voor de DB5. Groots moment toen Bond die te voorschijn haalde, maar er wordt dan zo weinig vervolgens mee gedaan. Ik verwacht dan dat je in Schotland een grootse spectakel scene zult gaan krijgen, bv helikopter die achter de Aston aan zit door de Schotse hooglanden etc... Wat krijg je? Bond -en twee bejaarden- die met een jachtgeweer wat staat te schieten.
De afrekening in dat kerkje met Silva vond ik ook meer iets voor een jaren '30 thriller van Hitchcock, dan een blockbuster uit 2012. Voeg daar dan die stereotype jachtopziener bij en ga bijna over mijn nek van de kneuterigheid en absoluut niet coolheid.

Verder snap ik ook iets niet:
de afgelopen jaren hebben we twee films lang moeten aanhoren, dat Bond in deze rebooth nog aan het begin van zijn carrière staat en nog niet de Bond is, zoals we hem kennen.
En nu een eens wordt hij afgeschilderd als uitgeblust en eigenlijk al te oud.
Huh? Is dit logisch? Volgens mij slaat het nergens op!
Dus de Bond op zijn best, in topconditie, slaan we maar voor het gemak over...

Mss dat ik hem bij een tweede kijkbeurt veel beter kan behappen, maar heb tot nu toe totaal niet de lust om hem nog een keer te gaan bekijken.

Vind het wel erg leuk dat velen hem wel goed vinden, maar begrijp eigenlijk niet wat er dan zo goed aan is..

Ik bedoel dat -op de openingsscene na- de actie erg lowbudget over komt in vergelijking met de vorige films.

Voornamelijk geren, geschiet en wat geknok. Met als dieptepunt Schotland.

Dat is toch wat anders als auto-, ski-achtervolgingen, hangen aan vliegtuigen, helicopters enz, enz....

Verder zie vorige bericht.

Ik bedoel natuurlijk diezelfde typische daken waar je in het midden zo'n brede strook op hebt zitten, waar je met gemak overheen kunt lopen en in dit geval rijden. Nooit eerder in een film gezien voordat Taken 2 uitkwam, daar kwam het dan ook origineel over. Ik was die net op dinsdag gaan zien, zie je exact dezelfde locatie op zaterdag weer, dat is dan toch een beetje een sof.

De film begon goed, maar op het einde werd hij te saai om hem nog goed te vinden.

Dat heb ik al in meerdere andere films ook gezien in de afgelopen jaren, Taken 2 is daar dus ook al niet origineel in...

Uit jouw bericht blijkt dat je vooral teleurgesteld bent in het ontbreken van spectaculaire en originele actie, maar misschien tillen anderen helemaal niet zo zwaar aan actiescenes. Ikzelf vond de film bijvoorbeeld fantastisch op cinematografisch gebied.

Zeldzame schoonheid zelfs. Alleen dat is al 3 volle punten waard....

Thunderball, het lijkt er dus op dat het niet de film zelf is die niet goed is, het zijn jouw verwachtingen en jouw wensen die de film in jouw ogen slecht maken. Excuses, maar als je strontnerveus en bang voor een teleurstelling de bios inloopt, en je gaat je vervolgens bij het ontbreken van de gunbarrel in het begin al zitten ergeren daar in die zaal, dan maak je het jezelf wel heel erg moeilijk de film goed te vinden. Met zo'n baggage aan emoties en gevoelens als kijker kan de film bijna alleen nog maar tegenvallen... behalve als het wel dat actie spektakel was geweest dat jij ervan had verwacht/gehoopt, wat het godzijdank niet is. Ik bedoel maar te zeggen dat deze film een grootsheid en schoonheid bevat die heel zeldzaam is, en de serie naar hogere hoogtes brengt, jammer dat je dat dus niet kan zien. Het is waar dat er geen brandende auto's door de lucht vlogen die vervolgens een koprol maken om daarna in een tankstation te donderen die een explosie veroorzaakt waar James Bond met een vlotte maar kalme oneliner net op tijd weet uit te springen... geen memorabele actiescenes inderdaad dit keer, geen actie die men zal herinneren... maar serieus, de gehele finale in Schotland, de manier waarop het gefilmd is en de sfeer die er daar is, de machtig mooie shots en de intensieve dreigende sfeer.. de manier waarop Silva aan komt vliegen begeleidt door de harde muziek.. en alles eromheen, het vuur etc. etc. dat zal ik echt niet meer vergeten. Juist het simpele van die scenes, het relatief klein gehouden actie "spektakeltje" daar maakt het zo sterk en zo anders. Jammer dat je dat niet kan waarderen. Het zijn idd geen scenes waarin hij aan helicopters hangt of zonder parachute uit een vliegtuig wordt gekickt. Maar, en dit is mijn punt, als je deze finale simpelweg ziet als wat simpele saaie actie waarin Bond met twee bejaarden en een jachtgeweer wat vijandjes neerschiet... tjsa dan ben je door je "liefde" voor de serie gewoon verblindt en heb je een prachtig stukje cinema gemist simpelweg door bepaalde emoties.

Gelukkig wel nog een 3,0, dat dan weer wel. Je bent iig niet kinderachtig zoals sommigen anderen, waarvoor respect

Niet dat het wat uitmaakt voor jouw verhaal, maar de harde muziek die jij bedoelt is een heel oude hit van 'The Animals' uit 1964 en het heet ... 'Boom Boom'.
Overigens wil ik de film nog wel eens een keertje zien voordat ik tot een definitieve waardering kom. Ik vond de 'Bond-girl' wel erg kort in beeld gebracht. Daarvoor ben je toch niet zo'n mooie meid om zo kort in beeld te zijn...
Maar goed, misschien kon het verhaal niet anders.

Ah, thanks dat wist ik geeneens. ff naar geluisterd en leuk om het hele nummer te horen Het losse en vrije, het speelse in combinatie met de tekst, pastte wat mij betreft perfect bij het donkere, dreigende en zware sfeertje van de scene. En het beschreef ook perfect Silva's persoonlijkheid.

En wat betreft de Bond girl, ik zou eigenlijk inderdaad niet weten hoe zij een langere rol in het verhaal zou kunnen hebben. Haar korte tijd was overigens wel goed benut vond ik. Het moment waar Bond haar angst analyseert vond ik erg sterk en haar dood was ook goed. (vooral hoe Bond er zo koud en koeltjes op reageert, gaf me wel een kleine kick want dat was 100% Bond)

Hedser en Blackcat13 ik denk dat jullie wel een punt hebben.

Wat mijn 3 sterren betreft: ik zie natuurlijk wel dat er goed geacteerd wordt, zeker van Dench en Bardem en dat er prachtige cinematografie is. Het is natuurlijk geen slechte film, alleen het is niet wat ik zou willen.

Waarom mogen mensen Skyfall niet vergelijken met een GoldenEye of een From Russia With Love terwijl films als License To Kill en Moonraker net zo veel verschillen en toch met elkaar vergeleken worden? Ik doe dat ook, al sta ik wel open voor nieuwe stijlen en ideeën. Met andere woorden: als het toch iets totaal anders doet dan we gewend zijn, wat heeft het dan wel te bieden wat anno 2012 kan gezien worden als inmens spectaculair en indrukwekkend.

Nee, maar ook onderling worden verschillende delen in een reeks met elkaar vergeleken.

Hoofdzakelijk wel natuurlijk. Vooral met Quantum in 't achterhoofd zijn mensen aangenaam verrast door Skyfall. Maar komt dat omdat Quantum zo tegen viel en we erg lang moesten wachten op deze Bond. Of is Skyfall daadwerkelijk de nieuwe 'Goldfinger'?

Dus mensen mogen The Crystal Skull ook niet vergelijken met Raiders of the Lost Ark omdat de enige overeenkomst is dat het aktie/avonturen films zijn Oke... Volgens mij wordt Skyfall juist te vaak vergeleken met The Dark Knight. Op IMDB gaat dat zo ver dat er talloze topics aan zijn gemaakt over dit ene onderwerp. TDK rip-off en hoeveel overeenkomsten er zijn (Joker en Silva). Ik heb geen idee, want ik moet Skyfall nog steeds zien. Ik zou het wel jammer als Skyfall meer weg heeft van TDK dan van een Bond film. Wel apart want die scene in Inception met die sneeuw-basis deed me weer sterk denken aan OHMSS en Bond in 't algemeen. Oftewel: Nolan is een fan van Bond en maakt een subtiele verwijzing naar Bond en Skyfall laat minder subtiel zien onder invloed te zijn van Nolan's stijl en sommige elementen van TDK.

Any way, soms krijg ik een beetje de indruk hier dat sommige liefhebbers van de Craig films (Skyfall in het bijzonder) zich schamen dat de eerste 20 films ook onderdeel zijn van deze grandiose reeks. En mogen Bond fans niet kritisch zijn als 't op Skyfall aan komt? We weten allemaal dat Craig een krachtpatser is en dat films dichterbij Fleming staan dan voorheen. Ik heb nooit een hekel aan Craig gehad en zelfs Quantum vind ik leuk om naar te kijken. Stukken beter dan Die Another Day....heel veel stukken beter En dat mensen niks over de Gunbarrel mogen zeggen is ook onzin. DAD werd bekritiseerd vanwege die zichtbare kogel in de barrel. Who cares! Maar dat de barrel wederom aan het einde zit bij Skfall is gewoon een beetje dubieus. Al zeggen somige mensen wel dat het goed werkt voor deze film. Maar goed, ik dacht dat Bond al Bond was na Quantum of Solace. Sterker nog, dat dacht ik al toen Craig de bekende zin uitsprak aan 't einde van CR...vlak voor de traditionele Bond theme.

Dat is nu precies mijn punt over de gunbarrel.

40 jaar lang had deze geen andere betekenis dan dat de nieuwe Bondfilm ging beginnen.

Plotseling gaan ze er vanaf CR van alles bij verzinnen, om maar een reden te geven hem NIET aan het begin te zetten:

Bond is nog niet de Bond zoals we hem kennen (CR),

het is een doorlopend verhaal, eigenlijk is het 1 lange film (QoS)

en nu weer een andere reden, mss dat nu de setting pas op het eind de setting is zoals we hem vanaf Dr. No kennen? Anders zou ik verder ook geen reden kunnen bedenken dit maal. Bond is iig geen beginneling meer, maar wordt juist als te oud en uitgeblust neer gezet.

Maar wat dat allemaal uberhaubt met diezelfde gunbarrel te maken heeft?

Volgens mij helemaal, totaal niets!

Mooi, ik vond de actie in Bond altijd al kut, gelukkig hebben ze dat hier redelijk beperkt en op die genante onder het ijsscene (overigens typisch Bond, want hij kan immers alles) na waren ze aardig te pruimen.

Op die verschrikkelijke song van Adele na vond ik geen grote minpunten in de film zitten, behalve dat Mendes zijn ode aan de oude bond naar mijn mening iets te ver doortrok op het eind.

Lang heb ik uitgekeken naar deze Bond film. Vele positieve reacties gehoord, dus werd het hoog tijd een bezoek te brengen aan de bios om deze film te aanschouwen. Ruim 160 minuten later was ik lichtelijk teleurgesteld...

Laat ik beginnen met de sterke punten. Acteer prestaties waren oké. Craig voldeed aan de verwachtingen en Bardem deed het 'leuk' als de lichtelijk homoseksuele badguy. Ook was het mooi om te zien dat de personage van M in deze film meer diepgang kreeg. Verder was ik onder de indruk van de zeer mooie opnames. Het zag er allemaal gelikt uit, er werden fantastische beelden neergezet, welldone!

De zwakke punten. Ik kan mezelf ook rekenen tot een Bondfan en daarbij verbaas ik vooral over de vele lovende reacties over deze film. Ik vond deze film matig omdat het verhaal van geen kant klopt. Je raakt letterlijk de draad kwijt omdat het hele gebeuren in de film zo vaag wordt uitgewerkt dat lijkt alsof de plot van hak op de tak springt. Ik geef een voorbeeld: Het netwerk van M16 wordt dus gehacked. Hierbij zou er een lijst gestolen zijn met een aantal undercover agenten over de hele wereld. De badguy bedreigd onze lieve M dat hij alle namen zal bekend maken. Oke interessant ga verder zou je denken. Maar aan het einde van de film, hoor je niks meer over deze lijst, terwijl als je het aan mij vraagt dit wel een groot probleem is. Het ging uiteindelijk over een persoonlijk vete tussen de badguy en M.

Het einde is al helemaal verbazingwekkend. Hoe kan nou de machtigste vrouw van de UK zo kwetsbaar in Schotland achtergelaten worden, terwijl Mallory, der neue Führer, wel wist waar ze zaten?! Waar bleef de versterking, waar bleven die helicopters die Bond altijd redden?! Daarbij ook nog dat Bond een klein leger neer knalt met een oude jachtgeweer van zijn vader. Oké, ik begon me echt te irriteren.

Kort gezegd, de film zit vol met dit soort vage zelfs voor 007 onrealistische gebeurtenissen.

De vele verwijzingen naar de oude Bond-films waren leuk. Toen Craig, M bedreigde met het drukken op de rode knop kon ik mijn lach niet inhouden. Maar, waar waren al die Bond girls nou gebleven? De Dacia dame kreeg naar mijn mening veel te weinig speeltijd en kon dus geen rol van betekenis spelen. Dus daarbij zei Bond doodleuk: 'What a waiste of good Scotch' of iets in die richting.



Maar goed, het was al met al een vermakelijke film. Niet de beste dat zeker. De volgende Bond film zou met een veel sterkere verhaal moeten komen.

Oftewel in alle 20 films vind je letterlijk elke achtervolging kut? Of begrijp ik je verkeerd?

Inderdaad, James Bond past totaal niet bij James Bond. Ook niet bij de 50e verjaardag van Bond die nu een andere Bond is maar ook weer niet. Snap jij het? Dan snap ik het ook

Jep .

Nee, het ligt iets genuanceerder, uiteraard, maar ik kijk geen Bondfilm voor de actie, om die reden heb ik ze ook niet alle 20 gezien (na Goldeneye had ik het wel gehad met Brosnan als Bond en Casino Royale vond ik ook maar zo zo, dus Quantum of Solace heb ik ook overgeslagen), maar zodra men vallend vliegtuigen gaat inhalen, nog even naar beneden zwemt in ijskoud water zonder dat er iets van onderkoeling voorkomt dan hoeft het van mij niet. Maar ik weet dat het zo is in Bondfilms, dus als je gaat kijken heb je het te accepteren.

Het is overigens niet van de laatste jaren, want Moonraker is misschien wel de meest dramatische Bond ooit.

Het is niet mijn soort actie zullen we maar zeggen, maar ik vond de sores van Bond in het begin van de film prettig om te zien en ook fijn dat het voor een Bondfilm allemaal wat klein is, geen badguy die de wereld in gevaar brengt, maar een persoonlijke vete heeft.

Ik ben geen bondfan, misschien dat ik daarom deze film wel heel aardig vind.

Op de radio klonken de lovende woorden 'beste Bond ooit' en het nummer van Adele wordt dagelijks gedraaid. Toch vind ik dit een tegvenvallende 007 episode. De settings mochten er wezen maar ik miste het wapenarsenaal van Q en de lekkere wijven. Ook de badguy was niet baanbrekend. Teveel gedoe ook met computerschermen en de problemen van MI6, ik had liever nog een achtervolging of wat knokpartijen aanschouwt. Zaten heus een paar scènes bij die je kunt opvreten maar eigenlijk vond ik de titelsequence het meest bijzondere.