Casino Royale (2006)

Heel begrijpelijk waarom dit de op MovieMeter hoogst gewaardeerde Bondfilm is: een fris begin, een stoere hoofdrolspeler, stevige actie, grimmig, een paar uitstekende twists, mooie lokaties, strak geregisseerd, een superacteur als tegenstander... Dat ik zelf toch niet hoger kom dan 3½* ligt aan mijn persoonlijke voorkeur: fijn dat de film niet meer zo melig is als ten tijde van Roger Moore maar zelf was ik ook heel tevreden met de toon van de Brosnan-films, Daniel Craig doet het prima maar is niet een acteur met wie ik met plezier meeleef, en een pokerpartij als centraal plotelement vind ik persoonlijk niet erg bloedstollend, zeker niet in vergelijking met die fabuleuze achtervolging van aan het begin. Dus met plezier bekeken, maar voor mij niet een topper in de reeks.

Ik had in 2006 al een recensie geschreven hier die veel te lang was met daarna nog eens veel te veel berichten. Als Bondfan (vroeger nog meer) was het vooral een passie om op elk detail in te gaan en te gaan analyseren. Tijd voor herziening, zeker nu Craig aan de vooravond van zijn laatste Bondfilm staat.

Ik ben opgegroeid met de Bondfilms. De eerste Bondfilm in de bioscoop was wel pas in de jaren '90 met GoldenEye in de nieuwe Gaumont cinema (ondertussen UGC) in Antwerpen. De film ervoor was Licence to Kill in 1989 en toen was ik met mijn 11 jaar nog wat te jong voor deze films. GoldenEye was ook van regisseur Martin Campbell die toen nieuwe 007 Pierce Brosnan mocht introduceren. Ik was vooral fan van Connery, wat minder van Moore en eigenlijk vielen Lazenby en Dalton best wel mee. Maar over het algemeen waren dit geweldige films met telkens de gekende formule. De ene film wat meer humor, dan wat serieuzer, wat meer of minder gadgets. Maar toch herkenbaar.

Dat herkenbare is ook met Casino Royale niet vergeten. Maar terwijl vroeger eerst de blauwdruk van de Bondfilm op tafel werd gelegd, om dan hier en daar bij te schaven voor de nieuwe film, ging men bij Casino Royale back to basis. Naar de boeken van Ian Fleming. En moet Bond naast de nodige actie ook niet terug wat meer spion zijn? Zijn alle gekende elementen wel noodzakelijk? Zo zijn M en Leiter er al bij, maar ontbreken Q en Monneypenny nog.

Die aanpak heeft geloond. Casino Royale heeft het beste verhaal alvast van de hele franchise en één van de betere uitwerkingen van de karakters. De jonge Bond die nog de 007 uit de franchise moet worden. M die het ongeleide projectiel Bond probeert te sturen, maar tegelijk weet dat hij de beste spion uit haar dienst is. En Vesper die de beste Bondgirl ooit neerzet. Ook Mikkelsen speelt een Bondvijand die niet compleet geschift is om op zijn gemak alle plannen te vertellen aan Bond voor hij van plan is die dood te schieten (zoals in de meeste andere films).

Casino Royale is wat mij betreft de beste Bondfilm die zowel actie, spanning, sfeer en een deftig verhaal brengt. From Russia With Love komt in de buurt, maar ondertussen is de serie gegroeid en CR heeft duidelijk bijgeleerd. Niets mis met de luchtige films van Moore en Brosnan, maar met Craig kregen we een wat meer duistere Bond te zien (wat volgens mij beter past bij een spion) zonder de gekende elementen van Bondgirls, vijanden en nodige actie te vergeten. Het blijft een heerlijke actiefilm.

Wat een vette Bond. Mooi gefilmd, sterke cast, tof verhaal. Daniel Craig is een echte acteur en geen poseur en zet een rauwe James neer met een klein hartje. In zekere zin een breuk met het verleden van de voortgaande films, dit is dan ook een reboot waarbij een nieuwe 007 wordt voorgesteld.

Zeer overtuigend en een absolute aanrader.

Wat een geweldige film. Eigenlijk doet men met deze James Bond iets vergelijkbaars dat met Batman gebeurd is bij het oppakken van het project door Christopher Nolan. Focus op karakter, beleving en realisme.

We wisten allemaal stiekem eigenlijk wel dat de oude tijden niet meer terug zouden komen met Sean Connery, Roger Moore en Timothy Dalton; vernieuwing en actualisering was nodig. Eigenlijk is het net hetzelfde als de Bond mobiel; tuurlijk, die classic is fantastisch, maar je verwacht dat de auto die nu verschijnt, even stijlvol en herkenbaar is, maar nieuw, doorontwikkeld, beter en passend bij de tijd.

Helaas was ook Bond(de Pierce Brosnan films) slachtoffer geworden van de jaren 90, zoals meerdere films (en reeksen) uit die tijd. Tijd dus voor een echte reboot en terug naar de essentie van de filmreeks. Je merkt bij deze film dat de makers zichzelf hebben afgevraagd wat deze essentie dan ook precies was en hoe men dat naar de moderne tijd ging brengen. Wat mij betreft is dat zeer zeker gelukt zonder de echte Bond gedachte te verliezen.

Deze film heeft dè ingredienten voor een fantastische Bondfilm: Een verhaal dat boeiend is, maar samen te vatten valt in 3 zinnen. Fantastische locaties, passende muziek, sfeervol, meeslepend, avontuur, plus een verhaal dat past bij actualiteiten. Daaraan toegevoegd een acteur die het voorelkaar krijgt om de film op hem te laten dragen in plaats van andersom. Deze film voegt daar nog wat aan toe, om mee te gaan in de tijd: de focus ligt namelijk op realisme en karakter, Bond heeft pijn, bloedt; de special effects zijn hard en realistisch. Èn nog belangrijker om toe te voegen, er zit emotie in deze film zonder overbodig aan te voelen. Er is wat mij betreft dan ook geen enkele scene overbodig in deze film, tot het laatste half uur aan toe; ookal is het verhaal voorbij, dit voegt echt iets toe aan de ontwikkeling van het karakter.

Ik moet ook ff benoemen dat er weer lekkere Bondchicks in zitten, dat p*rno wijf van LeChifre is natuurlijk fantastisch .

Tuurlijk zit hier ook product placement in en is deze film commercieel. Ford Mondeo, Omega, Heineken, Aston Martin etc. Maar op de een of andere manier pik ik het van deze film en krijg ik zelfs zin om een Omega horloge aan te schaffen.

Geweldige re-boot die de Bondfilm na de jaren 90 (en begin 2000) weer op de kaart zet. Tuurlijk, Craig is niet mijn favoriete Bond, maar ik denk wel dat dit de Bond is die het dichts bij Connery komt. En zeg eerlijk, alleen dat al zou toch voldoende moeten zijn.

Blijkbaar vinden veel kijkers het normaal dat twee mensen op een heel onmenselijke manier een wolkenkrabber in aanbouw beklimmen. Voor mij leek het meer een superheldenfilm. Een stoere mannetjesputter als held is niks mis mee, maar wat ik hier zag sloeg wel alles. En dan dat bijdehante inbreken bij M (zijn baas dus) voegde feitelijk weinig toe. Over die veel te complexe bomaanslag op dat vliegtuig heb ik het dan nog niet eens. En dan die veel te lange pokerpartij.
Afijn, ik vind er niet veel aan, maar dat is hopelijk wel duidelijk. Wel knap gemaakt, mooie beelden en meestal goed geacteerd.

Edit: Helaas is Sean Connery gisteren overleden, de beste Bond vertolker.

Ha ha... ja, dit zou zelfs voor 'The Matrix' nog teveel van het goede geweest zijn.

En de beste Bond-vertolker... lijkt een kwestie van leeftijd. Voor mij (59jr) is dat Roger Moore, (nog) ouderen zien meestal liever Sean Connery, en over Daniel Craig lees ik hier dan weer veel positiefs.

Tja, logisch eigenlijk, maar voor mij hield het na Moore een beetje op. Casino Royale vond ik een dieptepunt en ik heb ook geen interesse meer in wat er nog volgt.

Herziening !
Begin stilaan naar het einde toe te komen van mijn box James Bond met nu de eerste film met Daniel Craig als Bond. Ik herinner me dat Craig een zeer goede Bond weet neer te zetten en dat zijn films gewoon minder luchtig, maar meer een donkere insteek hebben. En ook bij deze herziening kreeg ik datzelfde gevoel. Het verhaal wordt rustig opgebouwd en heeft een aantal leuke actiescènes. Misschien niet zo memorabel als in andere Bondfilms. Ook Q en zijn leuke uitvindingen zijn een gemis. Maar wat te zeggen van de inhoud, jawel deze Bondfilm heeft alles wat een goed verhaal moet hebben passend bij Bond. Voorspelbaar is het allerminst, wat ook bij de herziening wist ik eigenlijk niet meer goed hoe de vork in de steel zat. Mads Mikkelsen vind ik nu net wel goed gecast voor de slechterik, maar eerlijk gezegd zie ik deze acteur ook graag spelen. En wat te zeggen van Eva Green die met haar charmes, sensuele gedrag James helemaal weet in te palmen. Bond is terug verliefd. Ook de andere personages zetten degelijke rollen neer, sommigen komen ook nog terug in het vervolg van deze Bondfilm, een echt vervolg dus. De langdurige scènes in het casino hoort nu eenmaal bij deze film en wisten mij toch voldoende te vermaken waarbij duidelijk wordt gemaakt dat nu niet altijd alles van een leien dakje afloopt voor Bond. Ook zit er een verrassing van formaat in deze film met betrekking tot de rol van Mads Mikkelsen. Wie had dat nu gedacht ? Naar het einde toe komt ook de belangrijke scène in Venetië die duidelijk maakt dat Bond de hele tijd bedrogen werd en dat zijn liefde voor Eva Green puur was. Niet te vergeten zijn er weer heel wat mooie locaties, vrouwelijk schoon zoals de mooie Caterina Murino en natuurlijk Eva Green en tenslotte Giancarlo Giannini als zijn tipgever en hulp in het casino. Voor mij één van de betere Bondfilms ! 8/10

De karakteristieke kenmerken van een bond film blijven bij mij toch gewoon , de humor en mooie vrouwen , de spectaculaire actie en een leuk verhaal over een charismatische schurk die de wereld bedreigd .
Mads mikkelsen lijkt die schurkenrol aardig in te vullen maar word dan op een gegeven moment achterloos terzijde geschoven .
Het verhaal kon me toen al niet echt meer boeien ,( nodeloos ingewikkeld ) de casino scenes waren het hoogtepunt maar de actie eromheen was niet bijster imponerend , de snelheid van actie scenes ( snelle camerabewegingen die soms nauwelijks te volgen zijn ) is me al jaren een doorn in het oog en lijkt een mix tussen ( kijk eens hoe snel ik ben en truc om het allemaal nog spectaculairder te maken ) .
Vroeger waren bond films films met een knipoog en humor in de actie , het werd allemaal niet zo serieus genomen maar toch was het spannend en spectaculair .
Dat is allemaal vervangen door hardere actie en grimmigheid , en een vaag plot rond terrorisme en geld , het personage neemt zichzelf ook veel te serieus en er valt maar bitter weinig te lachen .
In dit deel is het vrouwelijke schoon ook verre van imponerend , ze straalt weinig vrouwelijkheid uit en is ook op momenten arrogant .
Nee geef mij maar films als : octopussy , the man with the golden gun , of zelfs Moonraker , die hadden wel de Bond vibe .

Het is maar omdat ik af en toe alle Bondfilms chronologisch na elkaar bekijk, dat ik mezelf dwing om ook deze gedrochten met Daniel Craig te doorstaan. Misschien sla ik die de volgende keer maar over. Ze stralen simpelweg niet de Bond vibe uit en hebben geen fun-factor. Ik haal er nog maar een hele ster af, want zelfs als een film die niets met James Bond te maken heeft, zou ik dit nog steeds geen goede film vinden.

I've got a little itch...down there...would you mind?

En laat ik James Bond in die zelfde scene nogmaals quoten met de woorden ' yes yes yes'. Na de matige reeks met Brosnan eindelijk bij Daniel Craig aanbeland die de reeks zonder enige twijfel van een nieuwe impuls heeft voorzien, niet in de laatste plaats omdat hij zich bijna meten kan met Bond der Bonds Sean Connery, als wel de nieuwe weg die ingeslagen worden met rauw, visueel en hard geweld. Om nog maar te zwijgen van de sfeer. In die zin blaast Casino Royale de Bond-reeks niet alleen nieuw leven in maar blaast de gevestigde orde simpelweg om ver. Want dit is goed, heel goed, en vernieuwend...

De toon wordt krachtig en nietsontziend ingezet met stijlvol zwart wit waar een uitermate rauwe vechtpartij gebracht wordt en een daarop volgende kille afrekening. Lekker! Het is een soort van amuse en kennismaking in één waarop een uitermate spectaculaire opening volgt, namelijk de achtervolging op de bouwplaats. De film vervolgt zich daarna met de poging Le Chiffre uit te roken gedurende een pokerspel, iets dat op het eerste oog saai klinkt maar uitermate goed gebracht wordt.

Casino Royale valt vooral op met zijn fraaie maar realistische toon, expliciet geweld en een Bond die zowel geestelijk als fysiek gekwetst kan worden. Een Bond overigens grandioos neergezet door Daniel Craig die dit op stoïcijnse wijze en veel bluf doet. Een heel verschil met Brosnan wat dat betreft. Mikkelsen is zoals altijd uitstekend, ditmaal als kille bad guy Le Chiffre, en Eva Green tevens een verrijking zowel qua uiterlijk als acteren.

Maar om dit cirkel rond te maken kom ik toch weer terug op de knal harde actie zoals in de trappenhal met de Warlord en het spektakel op het vliegveld. Zo mag de crash van de DBS V12 er ook zijn. Tevens is het een verrijking dat deze Bond, nog niet, ieder vrouw beklimt die hij tegenkomt en is het stijlvol te noemen dat hij Solange laat zitten om achter Demitrios aan te gaan. Ik weet zeker dat Moore er met een flauwe kwinkslag nog even snel opgesprongen was. Als geheel is Casino Royale dan ook een geweldige reboot van de franchise te noemen met een interessante invalshoek, namelijk dat dit in de tijdlijn met de rest allemaal voor Sean Connery zou spelen. Een top Bond film die zich voor mij dan ook kan meten met From Russia With Love, On Her Majesty Service, License To Kill en Skyfall.

Na het afgelopen jaar gestadig mijn weg gebaand te hebben door de vele Bond eras, is het nu eindelijk de beurt aan die van Craig. Ik had al wel m'n vermoedens dat ik deze grauwe en realistische aanpak meer ging waarderen dan bijvoorbeeld de campy films van Moore, en die verwachtingen worden absoluut waargemaakt, en eigenlijk overtroffen. Wat is dit enorm verademend zeg. Rauw en 'realistisch' inderdaad, maar ook bruut (naar Bond-standaarden dan toch) en diepgaand. Zo'n scènes als een wenende Vesper in de douche, Bond die bruut gemarteld wordt, de zwart-wit opening, de grote speelduur die wordt uitgetrokken voor de pokerspelen, etc. Het is toch allemaal net even hélemaal anders dan al de vorige delen uit de franchise, en dat vond ik gewoon heel fijn werken. Bond voelt hier als een echte getormenteerde persoon, en zoiets is toch wel knap voor een personage dat doorheen de jaren voornamelijk als vlak omschreven kan worden. Ik ben in ieder geval zeer gecharmeerd door Craigs prestatie als 007. Het is echter niet alleen Bonds film; wat zijn vooral Eva Green, maar ook Mads Mikkelsen, geweldig hier. Green is nu al veruit m'n favoriete Bond girl, en Mikkelsen als Le Chiffre is memorabeler dan menig ander villain uit de serie. Al komt hij wel jammerlijk anti-climactisch om het leven.

De actie-scènes zijn ook prima, waarbij ik vooral genoot van de parcours-scène en de sequentie op het vliegveld. Dat kan je wel aan Martin Campbell overlaten, die ook in Goldeneye al voor heerlijke actie zorgde. Op eerder genoemde scènes na komt het eerste uur wel een beetje traag op gang (en voelt het verhaal ook nog wat richtingloos). Het lange middenstuk, met de pokerscènes, is zonder twijfel het hoogtepunt. De twist in het laatste kwartier vond ik helaas wat te typisch en flauw, maar het kan er wel mee door. En tja, de meeste gekende Bond-elementen zijn afwezig natuurlijk. Langs de ene kant is dat jammer, maar langs de andere kant is dat ook wel echt het verfrissende charme van deze film. Dikke 4*.

Gelukkig kwam Casino Royale na Die Another Day. Het contrast kon niet groter. De ene film met een villain die een extra zon in de ruimte laat bouwen om een mijnenveld weg te blazen, de ander met een schurk die nou eindelijk niet een megavilla met groot zwembad bezit en die met z'n rug tegen de muur staat omdat hij zojuist z'n geleende geld heeft verloren. Laatgenoemde, Le Chiffre in de persoon van Mads Mikkelsen, in een absolute glansrol, sowieso behorend tot de top drie van Bondvillains. Misschien is hij ook wel zo goed omdat hij een logische reden heeft om te zijn en te doen wie hij is. Echt een verademing zo'n Bondfilm zonder een badguy met krankzinnige ideeën.

Maar voordat Le Chiffre en Bond elkaar echt treffen heb je als kijker al zoveel goeds achter de kiezen. De openingsscène met de geweldige gunbarrel, een fantastische Bondsong en de beste achtervolgingsscène die ik ooit in m'n leven heb gezien. Niet normaal zoals dat in beeld is gebracht, echt mindblowing.
Eigenlijk is elke actiescène in deze film fenomenaal goed. Zowel de scène op het vliegveld als die in Venetië zijn het beste van het beste.

Deze film bevat ook de beste Bondgirl aller tijden. Eva Green is Vesper, een vrouw die Bond uitdaagt en hun relatie voelt echt. Mijn grootste baalmoment van alle Bondfilms is de dood van Vesper.
Eigenlijk is er weinig tot niks aan te merken op deze film. Als je zelfs een half uur pokeren ontzettend spannend in beeld kan brengen dan doe je heel veel goed. Het is geen toeval dat deze regisseur ook het uitstekende GoldenEye op z'n naam heeft staan.

Een betere binnenkomer had Craig niet kunnen wensen. Alhoewel de lat nu onrealistisch hoog is komen te liggen overtuigt hij meteen als Bond. Hij heeft er vanaf minuut één een eigen touch aan gegeven. Meer emotie (zie de douchescène) en keihard. Wat dat betreft kan alleen Timothy Dalton er mee vergeleken worden.
Ook na de zoveelste herziening blijft dit echt een mega goede film.
4.5* stonden en blijven staan..

Het was alweer lang geleden dat ik Craig's vuurdoop als Bond zag, en net als bij de eerste kijkbeurt beviel deze Bond me een stuk beter dan vrijwel alles van Moore tot en met Brosnan. Casino Royale is in een aantal opzichten zelfs een anti-Bond. Op de vraag of Bond zijn martini 'shaken or stirred' wil antwoordt hij geïrriteerd, "Do I look like I give a damn", en ook is Bond geen enorm vindingrijke spion- hij wordt eigenlijk vrij eenvoudig overmeesterd en overleeft niet door eigen kunde maar door andermans belangen. Ook een pluspunt, de plot. Geen belachelijk plan van iemand die de wereld wil veroveren maar een goed te volgen plot, bijna voorstelbaar zelfs, over een 'terroristenbankier' die speculeert met het geld van zijn klanten en als dat mis gaat, een toernooi opzet om het terug te winnen.

Natuurlijk zit er ook genoeg klassieke Bond in, de bad guy met een tic -twee zelfs, een bloedend oog én een inhaler-, de Aston Martin, de fraaie Bondgirls en de spectaculaire achtervolging vol doodsverachting, maar dit was duidelijk een nieuwe koers. Craig is prima, dat geldt ook zeker voor Mikkelsen en Green, en ook de kleinere bijrollen worden goed ingevuld. En gelukkig probeert de film nergens grappig te zijn, al zit er zeker wat humor in. De 3,5 ster is misschien wat aan de magere kant maar James Bond is nog steeds niet mijn genre dus voor mij is dat toch wel echt een topscore.

Ik heb kortgeleden No Time to Die (2021) in de bioscoop gezien en had daar een beetje een vreemde nasmaak aan overgehouden. Dus toch nog maar eens Casino Royale van 15 jaar geleden teruggekeken, aangezien velen ervan overtuigd zijn dat dat toch de beste Bond film ooit is. Destijds heb ik die ook bij de première in de bioscoop gezien. En ik ben het daarmee eens: Casino Royale vind ik ook vele malen beter dan 'No Time to Die', wat voor mij terecht de laatste Bond film met Craig is. Over de inhoud van Casino Royale hoef ik het niet meer te hebben; daar is alles over gezegd. Gewoon steengoed!

Merkwaardig dat mensen zo haten op de song van Madonna als je ook dit soort misbaksels erbij hebt zitten. Die another day is in elk geval een origineel geluid, wat Chris Cornell hier uit z'n strot duwt heeft echt kraak noch smaak en doet ook helemaal niet denken aan Bond. Rest van de soundtrack is een bak herrie.

Casino Royale staat inmiddels bekend als één van de beste Bondfilms en in dat opzicht stelde hij mij wat teleur. Oké, coole achtervolging in het begin en het tempo zit er lekker in, maar ook een hoop opvulshots, chaotische en niet altijd impactvolle actie en vooral miste ik, die geen Bondliefhebber ben, toch een beetje de omkadering van Q, Moneypenny enzo. Geen van de bijpersonages aan James' kant wordt ook maar enigszins uitgewerkt, op M na en dan de Bondgirl Eva Green. Maar hoewel Green op zich een goede verschijning is in de film, vond ik haar qua karakter ook wat vlak blijven en snapte ik de aantrekkingskracht tussen de twee niet helemaal. Wat de film wel echt goed doet is Daniel Craig als nieuwe Bond neerzetten. Dat verklaart denk ik ook voor een deel het enthousiasme over deze film. De humor, weliswaar spaarzaam, is elke keer raak, dat is ook wel eens anders geweest.

In de buurt van Spectre, de enige Bondfilm die ik heb gezien die echt bovengemiddeld goed is, komt het wat mij betreft allemaal geenszins. De hele look die Sam Mendes weet te creëren is zoveel fraaier en gek genoeg in mijn ogen ook passender bij de franchise dan de wat rauwere insteek hier, die in mij ogen wat te opgepompt is en tegen het puberale aan zit, in plaats van klasse met een knipoog uit te stralen. Met 3* ben ik royale.

Vorige kijkbeurt was ik behoorlijk negatief over deze film, daar kom ik toch gedeeltelijk op terug. Deze film valt in dezelfde traditie als de Nolan Batmans: een zogenaamde realistische uitbeelding van een over-the-top personage. In beide gevallen werkt het niet, maar omdat het uitgangspunt van geheim agent veel minder belachelijk is dan een man in een vleermuispak, komt deze film er veel beter mee weg.

Ja de film heeft meer diepgang dan de vorige films met uitzondering van de Daltonfilms. Met name de laatste Brosnanfilms voelden wel erg leeg aan. Maar overdrijven is ook een vak, echt diepgaand psychologisch wordt het ook weer niet. Wel voelt het plot stukken beter aan dan de laatste Brosnanfilms. Wellicht omdat er meer teruggegrepen wordt op de originele bron, het boek van Flemming.

Nog steeds bevalt de beginscène in zwart/wit me, en ook de achtervolging direct na de openingscredits (met een uitstekend lied van Chris Cornell, van wiens bands ik behoorlijk fan ben) is gaaf om te zien; met name degene die door Bond achtervolgd wordt is erg acrobatisch. Grappig om te zien hoe Bond veel lomper dezelfde weg aflegt. Tussen beide kijkbeurten ben ik ook heel kort in Venetië geweest; de rode jurk van Eva Green herinnerde me sterk aan dat bezoek, wat die scènes ook wat extra's gaf.

Ik vind dit nog steeds geen geweldige film, daarvoor had er meer met de cinematografie gedaan kunnen worden, maar ik ben duidelijk niet zo negatief als de vorige keer, waardoor ik mijn waardering met anderhalve ster ophoog naar 2,5*.

Deze film weer opnieuw bekeken, maar nu in het kader van de hele Craig-cyclus. En Casino Royale maar met een 0,5 puntje verhoogd, omdat er geen 6 sterren in totaal gegeven kunnen worden. In de jaren 70 was ik helemaal idolaat van 007, maar helaas werd dat in de jaren 80 behoorlijk minder. De jaren 90 met Pierce waren weer zeer verdienstelijk, maar de 5 met Craig vanaf 2006 brengt mijn jaren 70 gevoel weer helemaal terug. Weergaloos!! Er zijn maar weinig films die me onderste boven brengen, laat staan series, maar Bond heeft me toch weer overwonnen.

Ben geen James Bond fan en deze dus nog niet gezien. Was deze avond op tv en had er eens zin in. Moet zeggen dat het me goed is bevallen. Snelle actie, charismatische Daniel Craig en een verrassend verhaal. Is eerste Bond film met Craig en in deze film feitelijk ook de start van 007. Actie af en toe wat over the top, maar behapbaar. Zal nooit mijn favoriete top genre zijn, maar moet mijn mening herzien aangaande Bond-genre. Is wel een Bond zonder de gadgets. Moet het hebben van pure actie. Beetje zoals de Jack Reacher-films met Tom Cruise. Leuk voor een avondje actie als je in de mood bent ervoor. 3,5*

Ik heb nooit écht een James Bond film gezien. Ja, natuurlijk wel stukjes op TV, maar niet zodanig dat ik het narratief daarvan herinner. Dus deze Casino Royale met Daniel Craig, is mijn introductie in deze franchise.

Ik vond het een vrij sterk en onderhoudende film. Vond het poker aspect - best een leuk dynamiek in de film, het creëert op een creatieve manier spanning. Ook de openingsscène was erg sterk.

Vond verder het gehele narratief, wel ietsjes meevallen. Vond het zeker best goed en is ook niet echt een 13 in een dozijn verhaal - maar ik hoop toch dat dit niet de beste is in de franchise.

Voor mij de beste Bond film ooit. Heeft de meest indrukwekkende achtervolging scene die ik in film gezien heb, die in het begin van de film waar hij de bommaker achtervolgt tot in het consulaat. Mads Mikkelsen is fenomenaal als Bond schurk.

Dijk van een film. Na de enige echte Bond - Sean Connery- staat deze zeker in mijn top 5 van Bond films. Na From Russia with love, Goldfinger, Thunderball en You only live twice. Daniel Craig speelt de pannen van het dak. Net zoals steracteur en alleskunner Mads Mikkelsen, o.a. bekend van het magistrale Festen. Het pokeren vond ik persoonlijk adembenemend. 4 1/2 ster derhalve.