No Time to Die (2021)

Paar weken geleden in de bios gezien, niet de beste James Bond van Craig. Had ook zeker een half uurtje korter mogen duren. Het feit dat Bond het einde van de film niet haalt, overviel me een klein beetje, ben benieuwd wat dit voor gevolgen heeft voor de James Bond films in de toekomst. 3***

Wat mij betreft een van de beste Bondfilms ooit en zeker de beste met Daniel Craig , maar ik ben geen superfan van de reeks . De ontmoeting tussen Bond en Blofeld ( Waltz ) doet mij een beetje denken aan de ontmoeting tussen Will Graham en Hannibal Lecktor in Manhunter .

Mooie afsluiter voor Daniel Craig, 4 sterren.

James Woke. Bah.

Het begint best leuk met een spannende openingsscène en daarna een achtervolging met wat mooie stunts, maar dan zakt het toch een beetje in elkaar. Een matig verhaaltje dat steeds minder gaat boeien. De cast is best oké met Craig, Waltz, Seydoux en Malek, al vind ik laatstgenoemde niet echt geslaagd als schurk.

En wat is dat toch met dat Woke gebeuren? Moneypenny is ineens een zwarte vrouw en Q is gay. Nou heb ik daar op zich niets op tegen maar dit voelt te geforceerd. Er MOET tussen neus en lippen door even duidelijk gemaakt worden dat Q gay is, ook al voegt dat totaal niets toe aan het verhaal. Ik word er een beetje moe van dat dat Woke gebeuren constant door je strot geduwd wordt. Een punt eraf daarvoor.

Hij klaagt: "Moneypenny ineens een zwarte vrouw, voelt te geforceerd"

In werkelijkheid: ze speelt de rol al 3 films sinds 2012.

Hoe is 1 gekleurde actrice die de rol al 9 jaar in 3 films speelt tussen een cast van 150 blanke mensen geforceerd?

Hij klaagt: "MOET" "tussen neus en lippen door" "dat Q gay is" "woke gebeuren dat constant door je strot wordt geduwd"

In werkelijkheid: 1 woordje "hij". Als in "hij komt op bezoek"

Hoe is 1 woordje in een film met een speelduur van 2 uur en 47 minuten in godsnaam "constant door je strot duwen".

Wat een aanstellerij, over spijkers op laag water zoeken gesproken, zielig ook. Een film van bijna 3 uur bestempelen als woke vanwege nog geen anderhalve minuut aan beeldmateriaal. Kom nou, wees niet zo'n snowflake en zie nou eens in dat de problemen bij jou tussen de oren zitten, en niet bij de film die doodnormaal is en ook niks nieuws doet.

(Ter info: Diamonds Are Forever: 2 enorme flikkers als henchmen, en 2 vrouwen (waarvan 1 donker!) als sterke henchmen.... in't kader van vernieuwing en verbreding.... en we spreken 1971 mensen! 50 jaar later en mensen noemen het woke en door je strot geduwd whahaha grow up and open your eyes)

En wat vond ik er nou van:

Natuurlijk moest ik deze film zien, vooral als je bent opgegroeid met James Bond films. Iedereen heeft zo zijn voorkeur als het om de acteur gaat die James Bond mocht spelen. Voor vele was Sean Connery de echte of Roger Moore. Ik zit niet zo vast aan een bepaalde acteur als het verhaal maar volgens de route gaat zoals ik gewend ben. Ik vind dat Daniel Craig zich kan meten met de beste in deze rol. Het begon natuurlijk met "Casino Royale", toen de iets wat teleurstellende "Quantum Of Solace”, op gevolg door het sterke Skyfall en Spectre. “No Time to Die” is echt een James Bond film geworden, met een over de top “bad guy” gespeeld door Rami Malek. Ook is de wereld weer in gevaar. Veel gadgets en acties volgen elkaar op. Maar er wordt ook tijd genomen om de diverse karakters de revue te laten passeren, Wat ook kan met 2 uur en 45 minuten aan speeltijd. Dit is (en dat is geen spoiler) de laatste James Bond die Daniel Craig zal spelen. Erg benieuwd of ze verder gaan met de franchise of dat het “the end” is voor Bond. Aanrader? Absoluut, al is het wel handig de vorige 4 eerst te kijken.

davidov: Nee hoor, hij heeft gewoon gelijk. Deze film probeert vrij irritant heel woke te zijn met oa dat met Q (waarom moet perse benoemd worden dat hij homo is na 60 jaar Q? Had ook gewoon ''mijn date'' kunnen zeggen) of met een zwarte vrouw die plots 007 is en op het einde uiteraard deugpuntjes mag scoren door te zeggen dat ze James toch weer met 007 aan mogen spreken. Moneypenny zit er inderdaad al meerdere films zo in, naast dat Harris een hele goede actrice is speelt ze de rol ook top, maar is wel weer veelzeggend dat ook zij van een blanke brunette plots een donkere vrouw werd.

Ik vind No time to die een ongelofelijk goede en mooie Bondfilm, maar je moet wel stekeblind zijn als je niet opmerkt dat ze de film(reeks) steeds meer woke proberen te maken. Wat je daar van vind moet je verder zelf weten maar ontkennen is nogal vreemd.

De 2 gay handlangers in Diamonds are forever erbij halen is nogal een zwaktebod, dat waren gewoon 2 random karakters die maar in 1 filmpje mee hebben gedaan. Er is ook niks mis met gay zijn en ook niet met dit in een Bondfilm, maar wel als de film 60 jaar oude personages probeert te veranderen voor een groepje deugers die vinden dat alles inclusief en divers moet zijn.

Ariel de zeemeermin is ook plots in de komende live action film een donkere vrouw ipv een blanke vrouw met rood lang haar zoals in de cartoon. Dat mogen mensen best iets van vinden ja. Ik heb het al eerder gezegd, maar het zou niet worden gepikt als Shaft plots een blanke kerel is.

Wanneer is het gevoelig geworden dat een bijpersonage homo is?

Welk memo heb ik gemist, dat dit in Nederland discussie oproept?

Waar gaat dit in vredesnaam over?

De zwanenzang van James Bond.

Het einde van de koude oorlog is alweer een tijdje voorbij, en de oude vijanden van Bond zijn al in meerdere films kaltgestellt. Er loopt al jarenlang de discussie of Bond met zijn tijd mee moet gaan, vrouwelijkere en vriendelijkere trekjes moet gaan krijgen. Of over dat Moneypenny een kleurtje heeft, of dat Q wellicht niet op haar valt. Maar wat mij veel meer stoort dan al dat is dat M tegenwoordig een naam heeft. Misschien is Bond gewoon op, misschien is de formule gewoon tot de laatste drup uitgemolken. Leeg als een vampierenfilm zonder bloed.

Toch is deze film zelf dan wel weer aardig geslaagd - alle verplichte ingredienten zijn er, en worden met veel verve ingekleurd. Er zijn mooie sinistere locaties, er is een leuke auto, er wordt stevig klop gegeven, en de bad guy is een engerd met een serieus slecht plan. Allemaal vakkundig en zorgvuldig in beeld, met spectaculaire scenes en mooie beelden. Niks mis mee, prima vermaak voor een avondje - of twee, of drie, want ik kan dit soort film echt nog wel een keer zien.

Maar daar ligt misschien ook meteen wel het probleem. De formule is uitgemolken, en de film heeft niets nieuws, niets verrassends, niets te bieden dat ik me over een week of twee nog herinner. Het plot is als je de namen van de tegenstanders en de details van het plan van de bad guy even zwartlakt precies gelijk aan het standaard script waar al zoveel Bond-films van gemaakt zijn, en er is zo ongeveer niks dat daar nog iets aan toevoegt.

Nouja, bijna niks. En precies die dingetjes geven me dan in dat dit dan misschien gewoon maar de laatste Bond-film moet zijn. Uit, klaar. Bond heeft zijn tijd gehad, en die was eigenlijk al lang geleden.

Post is veel te lang geworden. Excuses, eenmaal op dreef....

Ajax&Litmanen1

Kennelijk verschil ik met veel mensen flink van mening over wat woke is, en ook naar mijn inziens hoe goed mensen de Bondreeks écht kennen (als in: hoe de franchise nooit heeft stilgezeten en altijd aan allerlei knopjes heeft gedraaid in een eindeloze poging om maar relevant te blijven)

Er is een verschil tussen een stoffig oud concept een beetje opfrissen om met de tijd mee te gaan, en een hele film opbouwen rondom een thema om het maar door de strot van het publiek te duwen.

Dus, naar mijn idee niet woke: een wat minder belangrijke rol een kleurtje geven (Moneypenny), voor het eerst een gekleurde 00 tonen, piepklein grapje over homo's.

Naar mijn idee wel woke: Een villain die een blank hetero ras wil scheppen en de rest wil uitroeien, waarbij Bond vervolgens moet samenwerken met een groep multiculturele transgender kind-spionnen die toevallig allemaal oorlogsvluchtelingen zijn. Halverwege de film komt de CIA helpen door zich aan te sluiten bij Black Lives Matter en samen met de LHBTQ-comunity en Bond lukt het ze om een interventie te houden met de villain die in tranen uitbarst en tot inkeer komt waarna hij beloofd nooit meer stout te zijn.

Voor mij een verschil tussen "ok ja nou en?" en "ehr wtf kijk ik naar?"

Die kleine tweaks in NTTD zijn prima in lijn met allerlei tweaks uit de afgelopen 60 jaar. Als men de tweaks uit NTTD woke noemt, dan zeg ik dat met die definitie Bond altijd al woke was:

- in de jaren 60 waren de vrouwen er eerst puur om mooi te zijn, later kregen ze meer te doen en werden de vrouwen steeds minder vaak makke lammetjes. Bijv Goldfinger; een Bondgirl die niet echt viel voor de charmes van Bond + een robbertje kon vechten + zelf vliegtuigen kon besturen.

- In de jaren 70 dus die 2 homo's (tot NTTD de enige in de franchise) en inmiddels mochten vrouwen ook henchmen spelen die sparren met Bond. Beiden waren relatief gewaagd destijds, vergeet niet dat in 1971 70% vd amerikanen nog negatief stond tegenover homo's en in de UK was het pas slecht 3 jaar niet meer illegaal om een relatie te hebben. Dat 50 jaar later over een enkel woordje zoveel te doen is (ipv denkt "nou en") vind ik dan toch wel een beetje teleurstellend.

Maar ik dwaal af: ook jaren 70: vrijwel een hele Bondfilm toegewijd aan de black community met name Harlem. Voodoo, Soulmuziek, Drugs, etc mijlen uit de buurt van de bekende James Bond wereld... Waarom? Een oplevend maatschappelijk thema in combinatie met meer maatschappelijke interesse voor die cultuur. Het is dat woke toen geen term was...

Eind jaren 70 tot mid 80: teveel tweaks om op te noemen. Vrouwen inmiddels geüpgraded naar CIA en KGB agenten die bijna net zo goed zijn als 007, zelfs Jaws moet een liefje vinden (die net zo sterk is als Jaws? waarom moet dat? super woke!), Bond die een keer té oud is om naar bed te gaan met een té jong meisje; mega woke, May-Day was ook een hoogtepuntje qua vrouwen/kleur emancipatie.

Mid 80 tot Craig: Bond heeft opeens meer respect en geeft ook meer om onschuldige kwetsbare meisjes (Celliste TLD), M is opeens een vrouw, 1e gekleurde Mi6-staffmember (Robinson), een Bondgirl die aanvankelijk niet gecharmeerd is van Bond en nog beter computers kan hacken dan de mannen in de film (serieus: female hackers zijn een zeldzaam ding in films), Moneypenny is opeens niet meer gecharmeerd van Bond, de eerste chinese vrouwlijke geheim agent die net zo goed is als Bond, de eerste vrouwelijke villain + zij weet Bond bijna dood te martelen, en op dit punt is het eigenlijk de standaard geworden dat als een vrouw Bond ontmoet dan toont ze zelden interesse -> Bond heeft steeds vaker de hele film nodig om haar voor zich te winnen.

Nouja, dit is nog maar wat me even te binnenschiet uit de eerste 40 jaar.

Dat de voorbeelden niet tellen omdat het maar "random" karakters zijn en 1 filmpje meededen snap ik niet.

Het gaat erom dat ze iets nieuws doen, iets wat afwijkt van eerdere dingen, of het nou eenmalig is in die film, of iets langduriger. Aanpassingen bij karakters zijn sowieso vaak eenmalig want 90% vd cast komt maar in een enkele film voor. De Mi6-crew/friends blijven soms langer, maar veranderen op den duur ook telkens. Meerdere M's, Q's, Moneypenny's, Tanner's en Felix's gehad. Bij Brosnan ging het roer lange tijd om met M, bij Craig draaiden ze dat weer terug. Bovendien staat de Craig reeks nu duidelijk los van de overige Bondfilms, er is dan ook een gigantische kans dat we een volgende keer een nieuwe Q en Moneypenny krijgen die in feite niet dezelfde mensen spelen als in de Craig reeks. Ja, wel dezelfde namen, maar wel met iets andere persoonlijke karakters. Oftewel: ik gok mogelijk een nieuwe M, sowieso een nieuwe Q die wrschnlk gewoon weer normaal is, een andere Moneypenny, en zeg maar gedag tegen Nomi/00whatever; die zien we echt nooit meer terug.

Ik lees zo vaak onnodige beetje bange reacties als "ik hoop niet dat de volgende Bond een gekleurde vrouw is" oid. Als je kijkt naar de afgelopen 60 jaar dan mag toch duidelijk zijn dat ze alles in piepkleine stapjes doen en dat Bond altijd een blanke vrouwenverslinder is gebleven, het niveau verschilt soms per film en setting maar het zit er altijd in.

Bond zal altijd een man blijven en er komen geen spin-offs van de dames, dit is al vaak bevestigd, de producers hebben daar echt 0,0 interesse in. Kleine aanpassingen echter? Die zullen ze altijd blijven maken, it's the only thing keeping the Bond franchise fresh.

Je moet echt onder een steen hebben geleefd als je niet hebt gemerkt dat er al jaren een wokediscussie gaande is met voor en tegenstanders.

En als je echt denkt dat het discussiepunt hier homo zijn is, dan heb je het ook echt niet gesnapt. Het gaat niet om dat hij homo is, het gaat erom dat hij na 60 jaar in de franchise plots homo gemaakt is door de schrijvers.

Ik heb de energie niet meer voor een paginalange discussie, maar jij legt echt de focus op een totaal verkeerd punt wat er niks mee te maken heeft. Als ze van Rami Malek een homo in de film hadden gemaakt, nobody cares. Niemand die ook over Javier Bardem in Skyfall heeft geklaagd, die het ook overduidelijk was en zelfs Bond in een ondervraging een soort van erotisch behandelde. Maar dat is niet het zelfde als waar het nu over gaat. Dat de nieuwe 007 plots en vrouw en zwart is en dat Q plots even moet melden dat hij een mannelijke date heeft zijn punten die veel te opzichtig weer worden opgedrongen en dat betekent heus niet dat die mensen die dat storend vinden homofoob zijn of iets tegen donkere vrouwen hebben. Dan heb je het echt niet begrepen.

Een nogal sentimentele draak in een badje van alcohol.

Slap verhaal, saaie actie, strontvervelende tough bitch van een Lynch en mijn god, kan iemand even Hollywood bellen om te door te geven dat Malek een bijzonder matig acteur is?

Het begon allemaal lekker spectaculair met veel actie en spektakel. Achtervolgingscenes om van te smullen. Maar na een dikke drie kwartier lijkt de koek al op te zijn en zakt de film in. Veel lange saaie dialogen volgen met hier en daar wat actie. Ik miste een beetje het echte Bond sfeertje inclusief de heerlijke Bondgirls, die ontbraken eveneens. Gezien het einde ben ik wel zeer benieuwd hoe men de volgende 007 film er uit gaan laten zien....008? 3.5*

Dit is wat je noemt echt weer een James Bond film.

Mooie dames, dun verhaal alleen de actie was wat minder in deze film waardoor het af en toe wat te langdradig was.

Maar zeker wel leuk om naar te kijken.

Ik ben benieuwd of er na deze überhaupt nog een deel komt.

Stijlvolle maar veel te lange en nogal fragmentarische Bond-film, met een nijpend tekort aan memorabele stunts en spektakel. De aanwezige aktie is degelijk in beeld gebracht maar erg anoniem en dertien-in-een-dozijn. Craig is voor de vijfde en laatste keer prima als 007 en maakt vooral indruk in de emotioneel aangrijpende finale, maar verder schieten plot en personages flink tekort. De leukste scenes zijn die in Londen, wanneer Bond herenigd wordt met zijn team.

Gewoon een heerlijke echte James Bond film.

Snelle auto's, vlotte actiescenes, vleugje romantiek en snufje humor.

Wat wil je nou nog meer op de zaterdagavond!

Ik heb genoten en bij het einde moest ik toch wel even slikken.

Op naar de volgende James Bond.

Nou kon ons, grandma en mij, op een of andere manier niet echt boeien. Weinig echte knallers van actie scenes, doorlopend aan de borrel en dat ging knap irriteren. Ok het is geen koorknaap maar dat alcohol gebruik had best een berg minder gekund evenals de speelduur. Yep deze was doorbijten om hem af te kijken....

Woke troep. Ben hier wel klaar mee.

Poepfilm. Dit is letterlijk los zand, boring verhaal (weet echt niet te boeien), lukrake scènes met personages die gewoonweg de rest van de film verdwijnen en je wist niet eens wie het waren door de ontbrekende introductie van dezelfde personages. Is dit nu echt waar de massa tegenwoordig warm voor loopt? Nul originaliteit. Hoeft ook niet, elke 007 film is een herhaling van zetten, maar zorg er dan voor dat men íets van feeling krijgt met de personages en het verhaal. Dat kind was zijn dochter? Dus? Lekker boeiend. Slap gedoe. Heb denk ik te veel films gekeken. Maar hoop dat mensen die hier wél geld voor betaald hebben een leuke avond hadden.

Deze melancholieke, weemoedige blockbuster is een van de sterkste films van dit jaar: een waardige afsluiter van het Daniel Craig tijdperk en de langste Bond film ooit.

Het meeslepende drama, vol explosieve actiescenes en de nodige plotwendingen, in een afwisselende setting (wonderschone locaties van Cuba tot Noorwegen), is klasse entertainment.

Een gebroken Bond toont zich gevoeliger en kwetsbaarder als je het vergelijkt met eerdere afleveringen. Een film waarin verleden/traditie en toekomst elkaar ontmoeten.

3 sterren


en omdat ie mol gaat half puntje erbij

Kleine aanvulling: ik vind overigens Craig de beste Bond met, voor mij, de top 3 beste Bond films, te weten: Skyfall, Casino Royale en Quantum Of Solace. Spectre was helaas een stuk minder en deze film was gewoon niet goed.

Ik ben hyperallergisch voor woke-terreur, maar vond het in deze film wel meevallen... Of misschien heb ik gewoon niet goed opgelet tijdens dit gaapfestijn?

Q was de afgelopen films al behoorlijk nichterig en een zwarte 00 lijkt mij geen probleem. Storender, op een enkele, overbodige opmerking over huidskleur na, vond ik dat deze 00 een vrouw moest zijn en, helaas, geforceerd stoer deed, à la Michelle Rodriguez in praktisch ál haar rollen. Tergend. En ook nergens voor nodig, want het kán wel, met als beste voorbeeld uiteraard de Alien reeks.

Dat wil niet zeggen dat de discussie niet relevant is en blijft. Helaas. Bond is een Brit, blank, hetero, alcoholist, chagrijnig, vrouwenverslinder, hork, charmant, moordenaar, redder in nood, etc. En dat moet zo blijven. Net als, zoals hieronder reeds genoemd werd, Shaft bijna al die dingen is maar dan zwart en Amerikaans. Klagen over whitewashing om vervolgens, bij een intens treurig en absoluut gebrek aan originaliteit, blanke karakters dan maar zwart te casten, is op z'n zachtst gezegd hypocriet. Zie bijvoorbeeld de laatste Hellboy: wat een PR-clusterfuck was dat, hahaha!

Er is een groot verschil tussen niet moeilijk doen over niet-Westerlingen, geaardheid, etc. en er bewust een issue van maken, ook al is de insteek, in hun beleving, positief. Eddie Terstal heeft hier jaren geleden al de perfecte term voor bedacht: knuffelracisme.

Tot slot: het is een glijdende schaal, want waar houdt het op? Om met een anglicisme te spreken: de doelpalen worden continu verplaatst!

Een zee respectvol afscheid van Daniel graig als James Bond.Vind Casino Royale nog iets beter, maar scheelt niet veel hoor. Prachtige visuals,vette akties, mooie locaties en een subliem scenario, en de finale is overdonderend

de opening van de film zat er behoorlijk wat spanning in maar daarna ? oke ik ken bond al lang heb ze allemaal gezien
met alle acteurs maar het maakt niet uit wie hem speelt want ook bij Sean Connery waren er minder goede films.
maar nu Daniel Craig vond ik de eerste keer goed in de film waarvan er een komedie versie is Casino Royale goede actie spanning net als de oude bond films maar na de vorige film vond ik het niet zo goed meer en nu ook deze het is alsof er slijtage begint op te zitten er nog wat actie in maar vond minder spanning dan zijn eerste films. enkel de opening lied was weer goed gekozen want ze was voor mij onbekend. nu is hij dood bond in de film zie ook een zwarte vrouw die bond vervangt wel geen james maar enkel james bond zijn nummer als agent oo7 zoude ze haar nemen voor de nieuwe bond ? laatst gelezen niemand minder dan de acteur van de reeks film the fast and the Furious Dwayne Johnson heeft gezegd dat hij graag de rol zou spelen van james bond? maar deze dus 3 steren

Inmiddels voor de tweede keer in de bios gezien, en nu dus alsnog mijn lekker lange review van wat mij betreft de ultieme Bondfilm (uitleg volgt). Bij de eerste viewing was ik al volslagen overdonderd. De verrassing was zo enorm dat ik zeker wilde zijn dat het niet aan mij lag, en dat bleek geen teleurstelling. Nu dus een wat late review van een zelfverklaard doorgewinterde Bondfan (alles gemiddeld zo'n 5x gezien, dat telt wel denk ik), maar wel een waarin ik wat meer afstand kon nemen.

Vooropgesteld, het maakt bij No Time To Die denk ik wel meer dan ooit uit hoe bekend men is met de Bond-franchise, van Connery tot Craig. In het bijzonder voorkennis van On Her Majesty's Secret Service en Spectre helpt om nog veel meer uit NTTD te halen dan een 'onbeschreven' toeschouwer zou kunnen. En om de dynamiek en emotie van NTTD te begrijpen is het de moeite waard alle films met Daniel Craig op voorhand op volgorde te hebben gezien, want meer dan ooit heeft men met 'zijn' films een verhaalcyclus gemaakt van begin tot eind, van Casino Royale met Vesper Lynd tot aan dit hoogtepunt. Wanneer Bond met Madeleine in de proloog langs de Italiaanse kust rijdt in de geweldige DB5 en je de woorden 'We've got all the time in the world' hoort, gevolgd door een kleine muzikale verwijzing, weet je dat dit niet goed kan aflopen (overigens dacht ik toen nog dat het om Madeleine zou gaan...) En als Bond haar, de vrouw voor wie hij aan het einde van Spectre MI 6 verlaat (dat was net als in OHMSS al een breuk met de 'traditionele' Bond voor wie alle vrouwen tijdelijk waren, zij het dat dit ook gewoon in Flemings boek uit 1963 gebeurt), op de trein zet en de prachtige klanken van Billie Eilish' theme song hoort inzetten, kan dan al overmand worden door emotie. Perfecte timing dus van deze geweldige song, sowieso één van de betere theme songs, na een fenomenale proloog van zo'n 40 minuten(!). Ook de dood van Leiter komt als een enorme schok, en dat is natuurlijk nog gezwegen van het volslagen onverwachte en gedurfde einde. NTTD waagt het met de dood van Bond om een fenomenaal, nieuw element aan de Bondcyclus toe te voegen waarvan ik nooit had gedacht dat ze dit zouden aandurven. In principe houd ik meer van de subtielere arthouse, maar, opgegroeid met de Bondfilms vanaf Connery (zelf niet zo oud maar heb alles wel enigszins op volgorde gekeken), maakte men een einde aan mijn favoriete filmpersonage ooit, een onsterfelijk personage. Bij de eerste viewing zat tegen het einde de halve zaal te snikken in stilte, inclusief naastgetekende, volledig overdonderd.

Hoewel ik het niet voor mogelijk hield dat men dit zou doen heb ik niets dan lof voor de manier waarop, na bijna 3 uur geweldig filmspektakel waarin alles zit voor de ultieme Bondfilm. Bovendien, het wapen dat Bond fataal wordt is door MI6 zelf gecreëerd. Zijn offer past precies in het karakter van de typische Bond, wat belichaamd wordt in de geweldige quote die M voorleest aan het einde: “The proper function of man is to live, not to exist. I shall not waste my days in trying to prolong them. I shall use my time." Ongelooflijke scene.

Wie zegt dat Bond geen Bond meer is, kent de serie gewoon niet goed genoeg wat mij betreft. En de kleinigheden waar sommigen over vallen, zoals de kwinkslagen rond een mogelijk homoseksuele Q of een vrouwelijke 007 zijn volslagen irrelevant en zeggen meer over het publiek dan over Bond als personage of franchise. Elke Bondfilm tot nog toe is innovatief geweest op zijn eigen manier, elke keer is er kritiek geweest, maar de belangrijkste reden dat de Bond-franchise bijna 60 jaar oud is en 25 films telt - ongezien in de filmgeschiedenis - is het feit dat men blijft vernieuwen. En de doorgewinterde Bond-fan zal volgens mij niet anders kunnen dan waarderen hoe speels, subtiel en vol humor men dit in NTTD heeft gedaan, precies in de stijl die als rode draad door alle films loopt.

Het spektakel in NTTD is weer grandioos, beginnend met de magistrale en prachtig geschoten proloog (die beelden van de Aston Martin DB5 in Matera!! - en ook de V8 Vantage), de uitschakeling van Spectre (over gedurfde, ongeziene verhaallijntjes gesproken), de dood van Blofeld, de vele actiescenes, onder meer met Paloma - naar ik meen de eerste vrouw met wie Bond niet naar bed gaat -, vervolgens het rustig uitwerken van de karakters en plotlijn rond Madeleine en haar dochter, en de spectaculaire finale. Hulde aan Phoebe Waller-Bridge die meeschreef aan het script en Bond vrouwvriendelijker maakte. Er zit zodoende ook heel veel in voor de kijker die minder in de Bond-franchise zit.

Zoals Bond altijd met de tijd meegaat, vond ik ook het plot weer intrigerend. Waar 'vroeger' regeringsleiders uiteindelijk nog wel de juiste keuzes maakten om de grootste schurken uit te schakelen, heeft M nu een programma in de schaduw opgezet juist omdat hij de machthebbers wantrouwt. Ash wordt expliciet neergezet als een politieke benoeming die fout blijkt, en een link naar de mensen rond Trump etc. is snel gelegd. Naast het gevaar van biochemische wapens en ongebreidelde verzameling van data, schuilt daarin wat mij betreft dan ook het meest 'vooruitziende' element van deze Bondfilm.

Ook filmisch is NTTD vernieuwend, waarbij vooral de incidentele close-ups van Bond moeten worden opgemerkt en de twee scenes waar hij na een explosie zijn gehoor even verliest. Meer dan ooit kruipt de camera in het perspectief van Bond zelf - al is het nog steeds subtiel - maar het getuigt van de kwaliteit van de regie en productie.

Een bijzondere vermelding ook voor de filmscore. Naast de geweldige theme song van Billie Eilish, die qua stem en intonatie precies de sfeer van de film weet te raken, moet ik het ook voor één keer opnemen voor Hans Zimmer. Bij Bond past zijn bombastische stijl nu eens wél goed, en hij weet het voldoende te doseren. Maar vooral hulde aan de manier waarop hij de juiste snaar raakt op de goede momenten, en ook thema's uit Billie's song laat terugkomen. Bovendien, en opvallend sterk, is het gebruik van mineur-akkoorden in de hele film. De Bondfan zal ook opmerken dat van alle bekende Bond-themes de meest bombastische en majeur-gedomineerde achterwege zijn gelaten, zoals het in deze film past. Geweldig gedaan.

Een paar minpuntjes zijn er wel; de dood van Blofeld komt vrij abrupt en vroeg in de film voor de schurk die het meest dominant is geweest in de hele Bond-franchise, al past het wel in het verhaal. Ook vond ik dat Moneypenny een te kleine rol kreeg in een Bondfilm die de reeks tot een (voorlopig) einde brengt. Tot slot was ik niet erg overtuigd door het acteren van de nieuwe (of tijdelijke) 007, Lashana Lynch.

Ondanks bovenstaande valt er iets voor te zeggen dat NTTD uiteindelijk geen 'klassieke' Bond is met een duidelijk plot, bad guy, en Bond die alles even oplost. Door de vele verwijzingen (naast OHMSS ook naar elementen uit praktisch alle Bondfilms, bijvoorbeeld de Sovjet-bunker inclusief cliché-Rus en slechte grappen uit het Moore-tijdperk, de portretten van de verschillende 'M's en vele andere kleine dingen), en het feit dat de film een verhaaltechnische link creëert met de eerdere uit de reeks met Daniel Craig, en de dood van Bond tot slot, is dit een ultieme Bondfilm in meerdere opzichten, een hommage aan alles wat hiervoor kwam, en de culminatie van een geweldige cyclus. En wat nu te doen met Bond, dat is de vraag. Ik heb begrepen dat de producers er nog niet zo mee bezig zijn. Ook al zou ik graag snel weer een Bondfilm zien, ik hoop dat men deze even laat bezinken om er over een paar jaar weer iets heel nieuws mee te doen. Ik kijk ernaar uit.

De beste Bondfilm ooit? Dat is onmogelijk te zeggen omdat vergelijkingen met bijvoorbeeld films uit het Connery-tijdperk nauwelijks hout snijden. En ook Casino Royale en Skyfall uit het Craig-tijdperk gooien hoge ogen. Maar No Time To Die is zeker de ultieme Bondfilm. En Craig komt bovenaan het lijstje van Bond-acteurs, voorafgegaan natuurlijk door Sean Connery.

Overigens, waarschijnlijk zoek ik het te ver maar wilde het toch noemen, kreeg ik de indruk dat NTTD ook verwijzingen maakt naar andere films met Sean Connery, zoals Entrapment (de scene waar 'Spectre' het gebouw met het biologische wapen binnendringt), en The Rock (de manier waarop de schurken het wapen inspecteren, zoals dat gif in die groene bolletjes). Ga ik te ver? Iemand nog zoiets opgemerkt?

Ik vond de manier hoe Bond zomaar in een Noorweegs bos een hutje vond wel erg lijken op de manier hoe die Britten in De Slag om de Schelde zomaar een leegstaande boerderij vonden in Zeeland...

Was dit een recensie, of een bevalling?