Top Gun: Maverick (2022)

Wat een prut film! Ik snap die hoge recensies niet, moet je misschien brain dead zijn om het te waarderen. Ik ben blij dat ik niet naar de bioscoop ben geweest, zonde van het geld.

De mensen die hoge cijfers gaven hebben tenminste het vermogen gehad uit te leggen waarom. Dat kunnen we van jouw mening niet zeggen.

Deze film zondigt op een aantal cruciale punten tegen de interne logica. Hierbij geldt dat als de film mij niet serieus neemt, ik de film ook niet serieus kan nemen:

1. De missie moet op deze specifieke, in de uitvoering gevaarlijke manier worden volbracht omdat je met een F18 kansloos bent tegen de modernere gevechtsvliegtuigen van de tegenstander
> vervolgens kan Tom Cruise doodleuk in een F14, dus meerdere generaties ouder dan een F18, twee van die hypermoderne dingen uit de lucht schieten.
2. Als ze door die kloof vliegen, dan moet dat op de hoogst mogelijke snelheid, die in training alleen door Tom Cruise behaald wordt
> tijdens de missie zitten ze doodleuk omhoog te kijken naar de opgestelde luchtafweer en kan één van de teamleden gedurende de helft van de 2,5 minuut even rustig nadenken of hij echt op volle snelheid wil gaan of niet.

Verder is een dieptepuntje toch wel het moment dat Rooster en Maverick elkaar in dat bos (direct) tegen het lijf lopen en dan zo gespeeld boos zijn op elkaar.

Vanwege de muziek, weer een platte bedoening van de heer Zimmer, ben ik ook blij dat ik deze niet in de bioscoop heb gezien.

Ondanks bovenstaande vond ik Top Gun: Maverick vermakelijk genoeg. Ik miste de Amerikaanse vlag om het af te maken, maar de gelukzalige ontvangst op het vliegdekschip kwam wel uit het eerste hoofdstuk van het Hollywood cliché-boekje. Niet te serieus nemen allemaal (maar: was deze prent niet verkozen tot MM film van 2022!?).

De drama stukjes zoals de hereniging met Penny en de introductie van de Topgun leerlingen vind ik niet al te best, tenenkrommend zelfs misschien.

Maar de straaljager actie waar het in deze film om draaid zijn top. Veel beter dan in de 1e Top gun. Vandaar 4 sterren.

Vette productie die wat laat op gang komt. Dikke 4*/4,5*

Amerikaanse media: derde Top Gun-film in de maak | RTL Nieuws

Dat hebben ze leuk gedaan. Goed vervolg. Oude film herkeken en twee sterren gegeven, deze krijgt drie en een half.

Nou nou, alle cliches zijn ook uit alle kasten getrokken die ze maar konden vinden. Het is een doorlopend doorverwijzen naar het origineel inclusief de muziek, de gelijkenissen van acteurs en de heldenrollen en de verdeling daarin. Een vervolg vind ik meestal niet heel best maar deze Top Gun spant toch echt wel de kroon (oke, het is niet zo slecht als The A-Team en Miami Vice maar Tom Cruise had dit nooit mogen laten doorgaan)

Oioi, deze had ik echt in de bioscoop moeten zien. Wat een belachelijk gave beelden met de gevechtsvliegtuigen. Nog nooit zoiets vets gezien. Het verhaal zelf was compleet ruk maar dat is ze volledig vergeven. Damn, wat mooi was dit zeg.

Dit is wel een van mijn gaafste bioscoopervaringen ooit.

Heb de film daarna ook gekocht, maar durf nog niet te kijken, bang dat het thuis veel minder impact heeft.

Heerlijke actiefilm. Op het laatst zat ik echt bijna in de televisie. Lijkt me zo gaaf om ooit nog eens in een straaljager mee te vliegen. Beetje duur wel, maar wie weet.

Degelijke actiefilm met sterke luchtgevechtscenes. Voor dat laatste doe je het ook want het verhaal is eerder mager en vooral gestoeld op de nostalgische zielen.

Vermakelijke cliché prent. Dit Top Gun vervolg ziet er gelikt uit en heeft weinig inkak momenten. Maar er gebeurt werkelijk niks dat je niet van mijlen ver aan ziet komen. Een goed geproduceerde formule film op de automatische piloot. Met bijbehorende onzinnigheden en melodrama.

Enorme tegenvaller, terwijl ik er al niet heel veel van had verwacht. Dat er zo af en toe eens wordt teruggegrepen naar het origineel is niets mis mee, maar hier was het echt te veel. Ontzettend voorspelbaar, totaal niet origineel cliché, happy end en noem het maar op. Pluspunt zijn natuurlijk de beelden van de vliegtuigen wanneer men dan eindelijk overgaat tot actie. Zeer spectaculair gefilmd en genoten, verder een nietszeggend cliché filmpje met een walgelijk happy end. Het is wel een voldoende, maar een hele krappe, puur vanwege de beelden van de gevechtsvliegtuigen en omdat de tijd eigenlijk best snel gaat ondanks dat er toch meerdere saaie stukken in zitten.

Helemaal hiermee eens. Het was echt veel te veel inderdaad.

Wel wat veel cliché's en "talk to me Goose" en een bijna formule achtige benadering. Zelfs Cruise's Kawa GPZ900 was weer even te zien. Idem exact dezelfde muzikale intro van Faltermeyer als in de eerste film, die ik overigens als de beste aller tijden beschouw. Maar goed, why change a winning formula? Tis bijna meer een eerbetoon aan Cruise zelf wiens carrière we hebben kunnen volgen over de laatste meer dan 40 jaar. Hij is een 'larger than life' instituut geworden. Cruise hield aan de film ruim 100 miljoen over. Overigens bestaan 5th Generation fighter jets nog niet echt (de F22 komt er nog het dichtstbij), laat staan dat enig andere natie dan de VS er over zou beschikken. Luchtgevechten waren spectaculair.

36 jaar na Top Gun (1986), komt dan dit veel te late vervolg. Niemand zat er meer op te wachten, maar werd toch "getriggerd" toen de film uitkwam.

Het verhaal is opzich best oké met een Pete Mitchell die maar niet "volwassen" is geworden in zijn carrière om een betere functie te betreden.

Supergave camera beelden van Claudio Miramda (DOP). Ook de regie van Joseph Kosinski is meer dan goed. En toch zat een bepaalde "knulligheid" in deze film waarom ik mij soms ergerde aan bepaalde scenes en het acteerwerk daarin.

Ik vond Tom Cruise goed, maar saai. Miles Teller vond ik niet goed acteren in sommige scenes, wat het dus "knullig" maakte.

Jennifer Connelly is echt veel te hoog gegrepen voor zelfs Mr. Cruise. Haat rol was er wel, maar deed eigen "niks".

Ed Harris dacht dat ie interessant kon meedoen en was er eigenlijk ook gewoon niet.

En het einde.....boring!

En dan zeggen ze in reviews dat deze film veel beter is dan de voorganger.....uhhhh.....NEE! Dat was ook geen topper, maar toch iets beter dan deze film.

Prima film.....niks meer en niks minder!

Mezelf in een eerder stadium ingehouden de film aan te schaffen of op Pathe te kijken voor wat toen nog een aanzienlijk bedrag was, want dat bleek de film allemaal echt niet waard nadat ik deze afgelopen maandag zag tijdens première op tv. Begrijp me goed, echt slecht is het nergens, maar dat de film in de beginfase in de Top250 stond en op IMDb een 8,2 scoort is lachwekkend want er is ècht niets bijzonders aan ondanks dat het best vermakelijk is.

Er is een meer dan prima cast bij elkaar gebracht, de soundtrack is best oké, zat mooie vliegtuigen ondanks dat de F-14 natuurlijk de mooiste is, zijn de duels tijdens de opleiding en de vliegtuigen in de lucht van grote cinematische schoonheid inclusief de geluidsmix met de straalmotoren en speciale effecten, en ook erg opvallend de cast van Miles Teller die als Rooster in alles lijkt op Anthony Edwards die Goose speelt en een uitmuntende cast is als zoon. Daarnaast zijn er enkele aardige momenten van humor, is Cruise iets minder de zelfingenomen verwaande eikel die hij anders wel is en was McGillis niet bereikbaar voor dit deel waar Connolly gelukkig een prima vervanger is en er zowaar iets beter uit ziet en minder mager dan in Only The Brave, toch wordt de chemie met McGillis zelfs niet eens benadert.

Maar daar is het meeste goede wel mee gezegd rond een film die in een soort krampachtige stuip zit om echt alles uit de eerste film te kopiëren en daarmee niet een grote maar zelfs gigantische voorspelbaar over zich heeft. Maverick houdt zich nog steeds niet aan de regels en mag nu zelfs instructeur zijn binnen een dergelijke gerenommeerde vliegopleiding, het geeft je denken over andere zaken aldaar. Dan de rest van het kopieergedrag waar Mav in plaats van Charlie nu achter Penny aan zit, zijn motor en zelf aankomst race met een startend vliegtuig zijn een exact kopie en de lijst is wat dat betreft eindeloos. De kift tussen Mav en Ice is nu tussen Rooster en Hangman, we hebben weer een Great Balls of Fire momentje, een flyby kan er natuurlijk niet aan ontbreken en zelfs de vermoeiende female fantasy volleybalmatch in spijkerbroek moet nagedaan wordt gelukkig in iets subtielere vorm en natuurlijk mag Kenny Logins niet vergeten worden. Met dit alles in gedachten kan ik dan ook niet anders zeggen dat TGM niet bepaald vernieuwend of orgineel is en mij vooral met zijn kopieergedrag erg op de lachspieren werkt.

Ondanks het bovenstaande, en de humor die niet altijd slaagt noch de flauwe callsigns en natuurlijk de ronduit belachelijke ontknoping en ontsnapping vanaf de grond, is TGM best vermakelijk voor een keertje maar blijft toch vooral de conclusie dat dit macho beeld in de jaren '80 nog prima kan maar in dit tijdperk al snel doorslaat naar to much zelfs al zou dit een persiflage voor moeten stellen wat het volgens mij niet is. Daarom wat mij betreft een 3 voor het vermaak maar ook echt niet meer en de conclusie dat de eerste op zijn eigen manier beter is.

Je had dit in de bios moeten zien, dit zal thuis veel minder impact maken. Heb hier de bluray ook al een hele tijd liggen, maar durf hem nog niet op te zetten. In de bios ben ik bijna letterlijk weggeblazen door het beeld maar vooral het pompende geluid.

Deze film opnieuw op de 4k uitvoering gezien.

En wat blijft deze vervolg film, op de eerste wereld beroemde eighties classic film van Top Gun ook een sensationele film.

Ik blijf bij mijn mening, toen ik deze film op de Première dag toen in de bioscoop zag.

En blijf ik bij dik 4,5* meer dan verdient voor deze juweel van een uitmuntende film, visueel en voor de acteer prestaties en de film muziek.

Weer van genoten.

Oef.

Traag, vervelend, ronduit saai. 130 Minuten is dan best lang te noemen. Alleen het laatste halfuur, vooruit 32 minuten dan, is nog leuk, zogezegd. Het zou waarschijnlijk in een vliegschool (als zulke dingen bestaan? Waarschijnlijk wel of niet) het best tot zijn recht komen.

Mnee, ik vind het niet echt plezant, ondanks het hoge charme-offensief wat&dat tentoon gespreid word(t). Zucht. Glen Powell's tandpasta grijns is onweerstaanbaar.

Jennifer is natuurlijk het liefste en ook de beste die hier te zien is, want ik zie Tommy-boy toch liever Ethan zijn, zo ongeveer.

Als er één ding was dat ik met mijn superieure filmkennis wist, dan was het wel dat niemand zat te wachten op een vervolg op de originele Top gun en dat dit 36 jaar later dan ook een enorme flop zou worden. Jazeker, op mij kun je blind vertrouwen. Nu ik de film inmiddels heb gezien kun je wel stellen dat hij alle voorspelbare plotelementen bevat: onderlinge fricties in het team, een pijnlijk verleden dat opspeelt, stoere oudere acteurs in de officiersrollen (hoewel Jon Hamm negen jaar jonger is dan Tom Cruise), shots die vergelijkbare beelden uit deel 1 echoën (Cruise en Connelly op de motor!), muziek met een 80's-vibe, en natuurlijk heel veel sexy vliegtuigen. En verdomd als het niet werkt: allemaal zo clichématig als wat, maar uitstekend gedaan, met Cruise die jonger dan ooit oogt, een simpele maar sterke rol voor Jennifer Connelly, lekkere rollen voor Glen Powell als Hangman (net zo cocky als Cruise in het begin van z'n carrière) en Miles Teller, en bovenal een aantal spectaculaire vliegscènes inclusief een dubbele climax. Hollywood op z'n best.

        En, The Oceanix Six, heb je hem inmiddels al in de speler durven stoppen, en hoe heb je hem daarbij ervaren?

Geweldig! Ja het verhaal is flinterdun en zeer Pro-USA, maar de weergaloze actie maakt bijna alles goed. Heel jammer dat ik deze niet in de bioscoop heb kunnen zien, maar zelfs op een tv is dit nog weergaloos.

Ik begrijp de positieve recensies echt niet, heb ik een andere film gezien ofzo?

De luchtscènes in de film zijn onmiskenbaar indrukwekkend en tonen ongelooflijke vliegacties. Echter, afgezien van deze coole momenten, schiet de rest van de film tekort. Ed Harris heeft slechts een korte verschijning, meer een cameo dan een substantiële rol. Val Kilmer’s scène is pijnlijk om naar te kijken, en het personage van Jennifer Connelly voelt aan als een halfslachtige love interest die de film eigenlijk niet nodig had. Het is onduidelijk of zij bedoeld is als vervanging van de Kelly McGillis-rol uit de originele film, gezien de overeenkomsten in haar huis en auto.

Het plot draait om een missie die zo onwaarschijnlijk is als een Tom Cruise die uit de Scientology stapt, dat de hele film daardoor wat absurd aandoet. De nieuwe cast van piloten mist de diepgang en charme van de originele film, met personages die vlak en oninteressant aanvoelen. Tom Cruise’ vertolking van Maverick, nog steeds getraumatiseerd door de dood van zijn buddy Goose na 35 jaar, voelt wat overdreven. Jon Hamm, normaal een sympathieke acteur, lijkt ongemakkelijk als Mavericks strenge commandant.

Er is een beach football scène die de iconische volleybalscène uit de eerste film probeert te echoën, maar dit voelt geforceerd aan. Ondanks deze kritiek zijn de vliegscènes, die ongeveer 15% van de totale speelduur uitmaken, buitengewoon goed uitgevoerd. Het is duidelijk dat de acteurs daadwerkelijk in de vliegtuigen zaten voor minstens een deel van de opnames, en het minimale gebruik van CGI is prijzenswaardig. Echter, wanneer je deze scènes wegdenkt, blijft er mijns inziens weinig goeds over.

Tom Cruise weer lekker op dreef als Tom Cruise. Deze film kun je haast geen onvoldoende geven want het zit allemaal goed in elkaar maar vanwege de voorspelbaarheid toch maar niet.

Hoewel ik de visuele effecten en actie in Top Gun: Maverick zeker waardeer, vond ik de film minder aansprekend in vergelijking met de originele klassieker.

Het ontbreken van de chemie en charme van de oorspronkelijke cast, gecombineerd met een verhaal dat voor mijn gevoel te veel de nadruk legde op spectaculaire scènes ten koste van emotionele diepgang, zorgde ervoor dat de sequel minder impact had.

Daarnaast miste ik de authentieke sfeer en nostalgie die de eerste film zo memorabel maakten, waardoor ik het gevoel had dat de film niet dezelfde magie wist te behouden.

Vanavond de film voor het eerst gaan kijken en in Imax. Woensdag de 1e Top Gun gezien in de cinema. Ben benieuwd of deze ook de moeite is.

Na een paar jaar herzien, dit keer met mijn zoons van 9 en 12. Het eerste deel een paar dagen geleden als voorgerecht, en nu de echte kluif. En man, wàt een rit. Gelukkig zaten zoons met open mond te kijken naar de stunts die ècht in een straaljager opgenomen waren, zodat ze niet zagen dat vader af en toe met zijn wijsvinger zijn ooghoek droog wreef.

Even wat indrukken. Met beide Top Gun-delen nu helemaal vers in het geheugen, valt het absurde aantal verwijzingen wel erg op. Ja, het is fanservice, ja, het is een trip down memory lane. Oké oké.

Maar, eerlijk is eerlijk - het ligt er soms wel èrg dik bovenop. De foto's in de werkplaats van Maverick, waar de film mee begint en eindigt... Tot meer verborgen herhalingen, zoals "there will be others", verwijzend naar gevallen kameraden. In het origineel uitgesproken door wijlen de kale James Tolkan, nu door Maverick zelf. Niet alles was me bij de eerste kijkbeurt opgevallen. Voor de ernstig zwakzinnige kijker wordt het trauma van Maverick door middel van flashbacks nog even extra herhaald en dik aangezet doordat de zoon van "Goose", eveneens getooid met snor en binnenbril, "Great Balls of Fire" uit een piano ramt en zich later zelfs nog een "talk to me... dad" laat ontvallen.

Het is Amerikaans, en dan heb ik het niet over oorlog en patriottisme, maar over lekker vettig, dampend geserveerd sentiment zodat je zelfs met een halve fles whisky in je mik en een downsyndroom in je schedelpan, nog een traantje wegpinkt van puur opgedrongen emotie. Ben je ouder dan 35? Dan moet en zal je dit tof vinden. De makers laten je geen keus.

Maar fuck, het werkt, en ik laat me gewillig meevoeren op deze achtbaanrit, doe met me wat je wilt, ik leun wel mee in de bochten. En dan Val Kilmer, wiens personage sterft aan min of meer dezelfde aandoeningen die hij in het echt ook had - en waaraan de acteur 3 jaar na verschijnen van deze film daadwerkelijk zou sterven. Hoeveel sentiment wil je? Antwoord: yes.

Een film waar Kilmer echt heel graag in wilde verschijnen. Nog één keer die enorme knipoog naar de jaren 80, het decennium dat hem en zijn kompaan Cruise groot maakte. In memoriam: Tony Scott, wiens vaandel waardig wordt gedragen door Joseph Kosinski, op zijn beurt één van de tofste regisseurs van deze tijd.

Hey, het mag af en toe ook gewoon kloppen. Doorzichtige ontroering. Je hóeft je er niet voor af te sluiten. Als je aanvoelt wat deze film poogt te doen, en je opent je hart, dan heb je een hele, hele toffe avond.

Ik ben die verstokte 80s kid die je raakt met je shit, ik ben die papa die zijn zoons high fived (hoe vervoeg je dat werkwoord eigenlijk?) bij een neergehaalde tegenstander, puur omdat het Tom Cruise is. De eeuwig jeugdige Tom, die zelfs nu hij richting pensioensgerechtigde leeftijd gaat, nog een juvenielere uitstraling heeft dan ikzelf met mijn 44 herfsten op de teller.

Wat was ik de vorige keer zuinig met 4,5 sterren. Wat bezielde mij. Hier is een nieuwe rating, op eeuwige jeugd, roem en respect voor de jaren 80, jeugdsentiment, een boks voor Ronald Reagan en iedereen die opgegroeid is met synthesizers, stonewashed jeans, dikke snaredrums, Die Hard, 7-up en Michael Jackson.

Met afstand de beste film van dit millennium tot nu toe.

5 sterren.

Oke het is een typische Americano film waar het patriottisme van afdruipt.

Het verhaal is niet bijzonder, maar de vlieg scenes des te meer.

Leuke avondvuller thuis voor de buis, al zou ik gezien de vlieg scenes hem ook wel in de bioscoop willen zien.