Meningen

Na het uitstapje naar Amerika, speelt het derde deel zich gewoon weer af in Zonnedael. De cast is deze keer ook licht gewijzigd. Johnny wordt gespeeld door Coen van Vrijberghe de Coningh i.p.v. Huub Stapel en dat is op zich wel een kleine verbetering. Broer Kees is ook vervangen en wel door Stefan de Walle, wat dan weer geen verbetering is. Verder is het meeste gelukkig hetzelfde gebleven, want niemand anders dan Nelly Frijda had ma Flodder kunnen spelen.

De grappen lijken weer verdacht veel op die uit de eerste film, maar desondanks blijft het redelijk amusant. Vooral het moment dat de opa met zijn rolstoel op hol slaat, is behoorlijk hilarisch. Verder is het in zijn geheel wat minder dan het eerste deel, maar wel weer wat beter dan deel twee.

2,5*

Een matig vervolg op Flodder.

Flodder in Amerika is eigenlijk niet meer dan een kopie van het eerste deel, al is deze keer de setting verplaatst naar Amerika. Kees kijkt deze keer naar basketballende vrouwen i.p.v. tennisdames, maar de grap is totaal hetzelfde.En zo zitten er nog wel meer van dat soort voorbeelden in. Waar Flodder nog uitblonk door een aantal fantastische scènes, daar ontbreekt dat hier.

Los daarvan is het nog wel redelijk vermakelijk om naar te kijken, omdat de typetjes soms nog wel leuk zijn. Het einde is wederom een waar spektakel en de manier waarop de Amerikanen soms te kijk worden gezet, heeft ook nog wel iets grappig. In zijn geheel is het echter minder leuk, en dit tweede deel is wat mij betreft dan ook de minste van de drie films.

2,0*

Een ietwat tegenvallende animatiefilm dit. De animatie zelf is redelijk, evenals het verzonnen verhaaltje. Ik vond de film echter vooral tegenvallen op het gebied van grappigheid. Er wordt telkens wel geprobeerd om grappig te zijn of te doen, maar dat werkte bij mij lang niet altijd.

Vooral de karakters vond ik enigszins tegenvallen. Hoofdrolspeler Roddy is niet zo heel leuk en eigenlijk maar een erg oninteressant karakter. Gelukkig zijn er dan nog wel de leuk gevonden slakken, die iedere keer weer opduiken, en die dan weer wel grappig zijn. De film duurt verder gelukkig niet al te lang, waardoor van verveling ook niet echt sprake kan zijn. Een krappe onvoldoende voor deze animatiefilm wat mij betreft.

2,5*

Waar ik films als Videodrome en Dead Ringers redelijk tot aardig vind, is the Fly de film van Cronenberg uit de jaren tachtig, die op mij duidelijk de meeste indruk weet te maken. Het is tevens een film die blijft hangen en dat zijn toch vaak wel de betere films en the Fly behoort daar duidelijk ook bij.

Niet alleen het concept is interessant, ook de uitwerking mag er zijn. Goldblum zet als wetenschapper Seth Brundle een sterke rol neer. Hij heeft een teleportatie machine uitgevonden, maar de vraag is alleen nog of die werkt. Die werkt, maar hij teleporteert niet alleen zichzelf, maar tegelijkertijd ook een vlieg. De gevolgen zijn niet moeilijk te raden, want in feite zijn na de teleportatie Brundle en de vlieg één geworden, waarna Brundle zowel lichamelijk als geestelijk langzaam maar zeker steeds meer af begint te takelen.

En juist die aftakeling werkt Cronenberg op een sterke en erg geloofwaardige manier uit. Eerst is het allemaal nog leuk, maar langzaam maar zeker wordt het steeds vervelender voor de hoofdpersoon. Goldblum slaagt er in om ondanks zijn ontzettend lelijke voorkomen een sterk menselijk karakter neer te zetten, waar ik zowel sympathie alsook medelijden voor voelde. Ook de effecten van de letterlijke transformatie zijn erg sterk en kunnen vandaag de dag nog behoorlijk goed mee. Overigens mag ook Geena Davis niet onvermeld blijven, die als vriendin van Goldblum ook overtuigd en de pijn die haar karakter heeft goed weet over te brengen op de camera.

Een erg sterke film dus van Cronenberg, een klassieker in het genre, en ik zou het origineel ook wel eens een keertje willen zien.

4,0*

Sfeervolle horrorfilm, die er mag zijn. Er zitten een aantal alleraardigste schrikmomenten in en het verhaal zit goed in elkaar. Het acteerwerk is niet altijd even goed, maar storend is dat hier niet. De sterk gekozen muziek zorgt ervoor dat de dreigende mist in deze film nog meer angst inboezemt. Ook de mist is goed gekozen en het bewegen ziet er erg goed en natuurlijk uit. Leuke film dus weer van Carpenter, die met veel minder budget een veel betere film weet neer te zetten dan Darabonts lachwekkend slechte The Mist.

3,5*

Ook eindelijk het filmdebuut van Christopher Nolan maar eens gezien.

Het is wel leuk om te zien wat een regisseur kan maken als hij geen miljoenen als budget tot zijn beschikking heeft. Ik vind Following geen onaardig filmpje, maar ben ik ook niet echt onder de indruk van. Het is een leuk filmpje met een aardig zwartwit filtertje, dat een goede soundtrack kent. De muziek draagt goed bij aan het sfeertje dat redelijk mysterieus te noemen is.

De eerste twintig minuten vond ik niet zo heel bijzonder, maar toen de eerste plottwist zich aandiende werd het allemaal een stuk interessanter. Hoewel ik het nooit echt hoogstaand vond worden, blijft het wel leuk om allemaal te volgen wat er gebeurt. Het acteerwerk is in orde. De hoofdrolspeler doet het naar behoren en ook de bijrolletjes zijn niet slecht. Grappig inderdaad om dat Batman logo op de deur van de hoofdrolspeler te zien zitten. Het is net alsof Nolan toen een vooruitziende blik had.

Following is al met al dus een leuk filmpje. Niet heel bijzonder, maar ik heb me er nochtans goed mee vermaakt.

3,0*

Stijlvol is inderdaad het eerste woord dat bij me opkwam na het zien van Fong Juk.

Ik had hiervoor nog nooit iets van Johnny To gezien, maar de kennismaking is op zich niet verkeerd. Vooral de actiescènes zien er erg goed uit, veel kogels, soms wat vertraagd opgenomen, mooi camerawerk en dus fijn om naar te kijken. Af en toe zie je ook wat westerninvloeden, best apart, maar wel leuk om zoiets in een film uit Hongkong te ontdekken.

Alleen het verhaal vond ik niet zo heel bijzonder en pakkend. Het begon ook allemaal erg rommelig, al verdween dat op een gegeven moment wel na een tijdje. De personages zijn redelijk, maar ook niet heel bijzonder. Er zit ook weer van die typische Hongkong humor in, soms grappig, maar vaak ook flauw. Toch is het wel een fijn werkje om naar te kijken. Verhaaltechnisch is het niet top, maar visueel ziet het er erg mooi uit en vooral de actiescènes zijn van grote klasse. Dat hadden er nog wel wat meer mogen zijn.

Al met al best leuk dus, en als dit het niveau is van To, dan wil ik zeker nog wel meer van hem zien.

3,5*

Geinig filmpje. Het eerste gedeelte is vrij traag en moest ik even in de film komen. Gelukkig wordt de film daarna wat sneller en bij vlagen best vermakelijk. Grote pluspunt is ook dat de film zichzelf niet serieus lijkt te nemen. Humor is af en toe lekker lomp en dom en de actiescenes mogen er zijn. Goed in beeld gebracht en vaak redelijk spectaculair. Het eindigt dan weer wel allemaal vrij standaard, maar ach ik heb me best vermaakt.

3,0*

Net als Greed, is ook deze film van von Stroheim destijds flink ingekort. Ik zag een versie van ongeveer 2 uur en 20 minuten, maar de oorspronkelijke versie was ooit meer dan 6 uur.

Von Stroheim pakt het hier groots aan, met massieve decors en speelt zelf de hoofdrol. Waar ik het bij Greed goed vond lopen, merk je hier duidelijk wel dat er af en toe goed in is geknipt. Het verhaal springt soms echt van de hak op de tak en dat is niet altijd even prettig kijken. Von Stroheim zelf acteert best goed en zet een leuke anti-held neer, die ook veruit het leukste personage van de film is.

Visueel is het ook goed en hier en daar werd er duidelijk veel aandacht besteed aan de decors, om de acterus waar nodig, goed tot hun recht te laten komen. Verder is het zeker niet slecht, maar is het door het geknip zeker geen topper geworden. Iets te ambitieus opgezet misschien, maar de poging mag in ieder geval verdienstelijk genoemd worden.

3,0*

Michael J. Fox is zoals altijd enthousiast op dreef, zo ook in deze film. De grappen en situaties zijn allemaal net te flauw en voorspelbaar om hier een voldoende voor te kunnen geven.

Ik kom niet verder dan 2,5*

For your eyes only is misschien wel de allerbeste James Bond film tot nu toe gemaakt.

In deze film kruipt Roger Moore wederom in de huis van de geheime Engelse agent. For Your Eyes Only is een Bond film die werkelijk bol staat van de actie en spectaculaire scenes, maar die ook nog eens een goed verhaal en aardig wat spanning bevat, omdat lang onduidelijk blijft hoe de vork nu precies in de steel zit. Ook bevat de film een hoop humor, vooral de eindscene met de nep Margaret Thatcher is erg goed gedaan.

Echt een aanrader en naar mijn mening gewoon de allerbeste Bond film.

4,0*

Hele aardige actiefilm met zowel Jackie Chan als Jet Li, dus dat beloofde heel wat van tevoren. Helaas viel het dan op dat punt enigszins tegen, omdat de film af en toe ook kinderachtig overkomt. De film zit barstensvol actie, dat er vaak goed uitziet, redelijk wat humor en is van begin tot einde supervoorspelbaar, maar best vermakelijk. Het zou echter leuk zijn als Chan en Li ook nog eens een keer een serieuze martial arts film samen maken.

3,0*

Een erg goede sciencefiction film uit de vijftiger jaren, die ondanks het feit dat die bijna 60 jaar oud is, nog steeds prima meekan door het intelligente concept, het boeiende verhaal en de interessante ontknoping.

Ik houd wel van die films, waarbij er een mysterie is dat langzaam maar zeker ontrafelt wordt. Dat is hier het geval en vooral de manier waarop het gedaan wordt, brengt toch nog een zekere vorm van spanning met zich mee. De setting is erg mooi. Af en toe kun je duidelijk zien dat het decors zijn, maar het heeft wel zijn charme, evenals die wapens met laserstralen.

Maar vooral het idee en het uiteindelijke verhaal zelf is goed en interessant en kent maar nauwelijks zwakheden. Ik vond het geloofwaardig en sterk in elkaar zitten. Het acteerwerk van de bemanning is wel wat houterig moet ik zeggen. Walter Pidgeon is wel sterk als wetenschapper, maar Robby the Robot steelt hier echt de show. Ik kende zijn naam wel, maar heb nooit geweten dat die uit deze film kwam. Zo ontdek je nog eens wat.

Ik heb best wel een aantal sciencefiction films gezien uit je jaren vijftig, maar dit is wel de beste. Erg leuk gemaakt en ik heb me geen seconde verveeld.

4,0*

Dat Lars von Trier geen alledaagse films maakt, was me reeds bekend. Hij experimenteert er soms lustig op los, waarbij ik zijn ene film duidelijk wat beter kan verteren dan de andere. Met deze Forbydelsens Element blijkt, dat hij ook in zijn beginjaren al gek was op experimenteren. Helaas kon ik dit deze keer toch wat minder waarderen.

Forbydelsens Element wordt in een grote flashback verteld wordt door de hoofdrolspeler, die hiervoor onder hypnose is gegaan. Het verhaal bevat een hoop surrealistisch ogende uitspattingen, die soms erg expressionistisch overkomen en voorzien zijn van een rood-geelachtig kleurenfilter. Persoonlijk vond ik dat kleurenfilter maar weinig toevoegen aan het hele gebeuren en bovendien nog eens spuuglelijk. De sterke visuele stijl, die von Trier in sommige van zijn latere films heeft, zag ik hier in ieder geval nog niet terug. Verder zit er een hoop absurdisme en aparte humor in, die ik ook niet altijd even goed vond werken. Ik heb een keer moeten lachen, maar verder ging de humor toch grotendeels langs mij heen.

Het moge duidelijk zijn, dat ik hier niet kapot van ben. Het begin was nog wel aardig, maar daarna werd het toch een redelijk lange zit richting het einde. Von Trier mag dan geïnspireerd zijn door grote cineasten als Tarkovsky, maar hier komt het er in ieder geval nog niet goed uit. Visueel niet mooi, verhaaltechnisch niet al te interessant en ook op andere gebieden eigenlijk onder de maat. Dat maakt Forbydelsens Element helaas de minste von Trier die ik tot nu toe zag.

1,5*

Aardige Hitchcock, maar geen topper, daarvoor is het vaak te slordig en soms ook te ongeloofwaardig. Toch scoort ook deze film toch wel redelijk makkelijk een voldoende, omdat het allemaal erg vermakelijk is om naar te kijken. Grappig is ook het feit dat de film zich grotendeels in Holland afspeelt, met natuurlijk bijpassende molens, waar zich trouwens een leuke scene in afspeelt.

De film heeft ook genoeg vaart en een paar mooie scene's die hieronder allemaal al genoemd zijn. Persoonlijk vond ik het vliegtuig dat neerstort wel knap gemaakt. Voldoende dus voor deze film.

3,0*

Rotzooi van de bovenste plank dit.

De films van Seagal zijn vaak wisselend van kwaliteit, maar deze film is denk ik zijn allerslechtste film. Deze film is toch wel zo ongelooflijk slecht dat de regisseur ervan zich bijna zou moeten schamen. Het verhaal is raar, lastig te volgen en zit vol plotgaten, het camerawerk is bibberig en ronduit irritant en het acteerwerk, voor zover van belang, maakt echt helemaal niets goed en is werkelijk waar van bedroevend niveau.

Zelfs Seagal had volgens mij geen idee waar hij hier mee bezig was.

0,5*

Het verhaaltje stelt niet zo heel veel voor en is, zoals bij veel van dit soort komedies aan de voorspelbare kant. Gelukkig zijn de grappen vaak van een wat scherper niveau, waardoor Forgetting Sarah Marshall toch nog wel een redelijk fijne wegkijker is.

Hoofdrolspeler Jason Segel doet het goed. Hij heeft een goede komische mimiek en maakt hier goed gebruik van. Bell en Kunis zorgen voor het vrouwelijke schoon en de bijrollen zijn ook redelijk goed ingevuld. Zo zijn Brand en Hader vrij grappig. Rudd en vooral Jonah Hill zijn dan weer wat minder goed op dreef.

Opvallend trouwens hoeveel naakt er in voorkomt. Segel kende blijkbaar geen schaamte. De hoeveelheid grappen is hoog, en een gedeelte daarvan is ook best goed. Vooral op het gebied van seks is het allemaal opvallend scherp, en vervalt het niet in banaalheid.

De tijdsduur is wel redelijk lang, maar uiteindelijk is dat geen groot minpunt. Deze romkom kijkt lekker weg, heeft een paar scherpe grappen en een paar leuke acteurs. Dat weegt gemakkelijk op tegen de minpunten.

3,0*

Colin McKenzie!

Erg leuk filmpje toch wel en het talent van Jackson druipt er vanaf. Ik was de eerste twintig minuten in de veronderstelling dat het echt was, maar op een gegeven moment werden de toevalligheden en opmerkelijke gebeurtenissen toch iets teveel van het goede om dit nog voor waar aan te nemen. Het maakt het er echter niet minder leuk op. Hoop aardige vondsten, leuk bewerkt materiaal dat er echt authentiek uitziet. Leuk personage trouwens die Colin McKenzie ook, evenals die "Stan the Man", als hij zogenaamd een taart in het gezicht van de president gooit.

mooie 4,0*

Verrassend sterke thriller met enkele goede schrikmomenten en een paar aardige achtervolgingen. Vooral het autoongeluk en het moment dat de vrouw plots de lucht in wordt geschoten waren ontzettend sterke momenten. Zelden zo geschrokken als bij dat laatste fragment. Daarnaast is het acteerwerk gewoon erg degelijk. Julliane Moore zet een goede rol neer als wanhopige moeder en weet eigenlijk meestal wel te overuigen. Ook Sinise speelt naar behoren. Verder bevat de film een sterke geheimzinnige sfeer met prima bijpassende muziek. Alleen het einde is dan wel een kleine teleurstelling omdat daarvoor al een groot gedeelte van de spanningsboog is weggevallen. Dit neemt echter niet weg dat het een erg vermakelijke film is, die het grootste gedeelte van de tijdsduur erg boeiend is.

3,5*

Leuke film waarin Hanks een sterk personage neerzet. Forrest ontroert enigszins en slaagt er tevens in om me te laten lachen.

Zemeckis slaagt erin om een op papier ongeloofwaardig verhaal zo te brengen dat het leuk en geloofwaardig wordt. Het hele levensverhaal van Forrest is vermakelijk en visueel ziet het er meestal ook erg goed uit. Ook Sinise is goed in de belangrijkste bijrol van de film. Of is die rol toch weggelegd voor Jenny, de persoon van Forrest gek op is, en die ook een soort van rode draad in zijn leven is.

Alleen het drama lang er soms iets te nadrukkelijk bovenop. De humor vond ik vaak wel beter geslaagd. Leuk om Forrest daar met John Lennon te zien zitten. Hier en daar rekt het soms iets te lang, maar over het algemeen is Forrest Gump een leuke en best wel originele film, waarin Hanks een prima rol neerzet. Forrest Gump is voor mij ook sterker als komedie, dan als drama.

3,5*

Fort Apache behoort tot de cavalerie-trilogie van John Ford en hiermee ik ze alle drie gezien. Het is een vrij consistentie trilogie valt me op. Vooral erg degelijk en onderhoudend, maar alle drie de film behoren in mijn ogen niet tot Fords betere werk.

Het is anderhalf uur lang ook niet van een al te hoog niveau. Ik geef toe dat het acteerwerk best goed is en dan met name van Fonda, die een uitermate sterke rol speelt als de eigenzinnige kolonel. Maar de humor, die Ford wel vaker gebruikt, vond ik hier niet al te sterk. Wel leuk trouwens, hoe Fonda op een gegeven moment even stilstaat bij een schilderij van Abraham Lincoln, een rol die hij zelf jaren daarvoor ook eens speelde. John Wayne hangt lange tijd wat meer op de achtergrond, tot het verhaal in het laatste half uur uiteindelijk tot volle bloei komt. Dat laatste gedeelte is duidelijk het sterkst en red voor mij de film.

Verder valt de degelijke cinematografie op. Soms lijken er ook wat nietszeggende passages tussen te zitten. Ik moet zeggen dat ik persoonlijk ook niet zoveel heb met dat hele cavaleriegebeuren. Ford kan nog stukken beter, heeft ook missers, maar Fort Apache zwemt daar ergens tussenin. Soms leuk, soms goed, maar vooral onderhoudend, al is het misschien een tikkeltje langdradig.

3,0*

Typische film, die zich in de toekomst afspeelt, maar toch kijkt het allemaal heerlijk weg en heeft de film een bepaalde uitstraling, die er mag zijn.

De gevangenis is mooi vormgegeven en het sfeertje is lekker ouderwets en voelt erg eighties aan, ondanks dat de film in de nineties is gemaakt. Lambert is geen wereldacteur, maar voor een film als deze is hij prima geschikt. Ook de bijrollen zijn niet slecht. Verder bevat de film vermakelijke actie en een redelijk hoog tempo.

Het is en blijft een behoorlijk leuk filmpje.

3,0*

Een vervolg dat helaas niet zo vermakelijk is als het eerste deel.

Spanning is er nauwelijks, de effecten zijn lachwekkend slecht en het is ook duidelijk te merken dat Lambert op leeftijd begint te raken. Verder had het eerste deel een aardige sfeer en leuke setting, maar ook dat is hier stukken minder. Daarnaast zijn er naast Lambert ook totaal geen leuke of interessante personages. Gelukkig zit er nog wel redelijk wat actie in en mede daardoor is de film nog wel goed uit te zitten.

Nee het eerste deel is best leuk, maar deze film is stukken minder.

1,5*

Lekkere wegkijker weer van Wilder.

Jack Lemmon en Walter Matthau vormen een prima koppel in deze film, mede ook doordat ze zowat qua karakter hier zowat elkaars tegenpolen zijn. Vooral de laatste is heerlijk op dreef als de oh zo gewiekste advocaat, die overal wel geld in ziet. Lemmon daarentegen is juist de goedzak, een rol die hij prima kan spelen.

De film heeft een lekker sfeertje en moet het vooral van de soms erg sterke en scherpe dialogen hebben. Daardoor is de film regelmatig best grappig en kijkt het allemaal weer erg lekker weg.

Enige minpunt is dat de film nooit echt helemaal top wordt. Ik zat voortdurend met een glimlach te kijken, maar echt top wordt het nooit. Toch kijkt de film zogezegd lekker weg en verveeld het geen moment. Hier en daar zit er zeker een serieuze ondertoon door verweven, maar de uiteindelijk nadruk van de film ligt toch op komedie.

3,5*

The Fountain heb ik lang uitgesteld, maar gisteren dan toch eindelijk bekeken, zodat ik alle Aronofski’s nu gezien heb. Helaas is het van de vier films wel de minste en viel de film, net als The Wrestler, mij toch behoorlijk tegen.

Je moet wel even goed opletten bij deze film, maar als je dat doet, is het verhaal uiteindelijk toch redelijk goed te volgen. Dat wil echter niet zeggen dat het boeiend is, want dat is het eigenlijk maar sporadisch. Vooral het heden en de toekomst vielen mij erg tegen. De scènes in het verleden bij de Maya’s zagen er nog wel erg mooi uit. Daarnaast is de goudachtige stijl soms wel erg mooi. Het verhaal is echter erg teleurstellend, mede ook door de invulling van de hoofdrolspelers. Hugh Jackman is meestal wel aardig maar valt hier redelijk tegen en weet zijn emoties in ieder geval niet op mij over te brengen. Rachel Weisz is sowieso al een beperkt actrice en bevestigt in deze film weer eens waarom dat zo is.Verder lijkt er weinig sprake te zijn van chemie tussen hen. Ik kon het in ieder geval in de hele film niet ontdekken.

De film scoort echter nog wel punten door de cinematografie, die mooi en verzorgd is en vooral ook die goudachtige stijl, die behoorlijk uniek is, maar vooral ook erg mooi. Ook de muziek is in orde. Toch is het jammer dat de film mij totaal niet wist te raken en regelmatig oninteressant was. Onvoldoende dus.

2,0*

Aardige film met een vrij standaard verhaal, dat op zich best goed uitgewerkt is. Oke de film is nergens verassend en vrij voorspelbaar, maar de invulling is niet verkeerd. Vooral Wahlberg is af en toe lekker op dreef. Leuke film voor een doordeweekse avond in ieder geval.

3,0*

Een redelijke romkom, die een behoorlijke klassiekerstatus geniet, al kan ik er niet echt goed uithalen waarom.

Hugh Grant speelt hier weer zijn typische rol, die hij in veel latere van dit soort films ook laat zien. Een stuntelige jongeman, die zich vaak nogal onwennig in de buurt van het andere geslacht gedraagt. Grant doet het hier redelijk, al zal ik er geen fan van worden. MacDowell is ook redelijk, maar ik miste een beetje de chemie tussen de twee.

De grappen waren veelal flauw, met als dieptepunt Rowan Atkinson als stuntelige priester. Gelukkig waren de rest van de bijrollen wel goed ingevuld, waardoor het allemaal nog wel behoorlijk kijkbaar is. Het hoogtepunt van de film is overigens de begrafenis, waarbij een erg sterke speech wordt voorgedragen. Verder ben ik er niet onder de indruk van, al moet ik zeggen dat de Britse romkoms vaak ook niet echt aan mijn besteed zijn.

Eigenlijk wel een beetje wat ik ervan verwacht had.

2,5*

Aardige documentaire over een stel kleurrijke mensen, die hun leven slijten in de Amsterdamse achterbuurten. Het is een mooi stel bij elkaar, met het hart op de tong, maar niet altijd even slim. Het levert in ieder geval op momenten wel erg leuke televisie op.

De personages zijn behoorlijk apart, en hebben zelf niet altijd door dat ze langzaam maar zeker hun eigen ondergang aan het inleiden zijn. Vooral verbrande Herman levert een aantal oneliners af, die zo ingelijst kunnen worden op de muur. Wat een figuur is me dat zeg. Ik moet zeggen dat ik wel een paar keer om hem heb moeten lachen. En maar roken en maar drinken en ga zo maar door. Niet verwonderlijk dat je er op een gegeven moment zo totaal afgeleefd uitziet.

De documentaire zelf is best goed geschoten. Wel is de voice-over nogal matig. Roy Dames heeft een vrij matige stem en dat zorgt op een gegeven moment voor een nogal monotoon verteld verhaal, wat het er op dat gebied niet bepaald boeiender op maakt. Ook had ik de reünie van de mannen graag wat langer gezien. Nu duurde het allemaal iets te kort.

Maar los van dat heb ik me verder wel vermaakt. De personages zijn best interessant en sommige van hun opmerkingen zijn zeker memorabel.

3,0*

Aardige Disneyfilm.

Qua animatie ziet het er prima uit. Vooral de dieren zijn erg mooi getekend, waarbij de grote boze bruine beer er echt bovenuit springt. Het verhaal zelf is wat magertjes en net als bij bijvoorbeeld een Sleeping Beauty merk je dat ze moeite hebben gehad om te film te vullen. Zo lijkt het verhaaltje met de vogels en de worm er een beetje bijgesleept en heeft het verder ook weinig van doen met het Frank en Frey verhaal. De momenten tussen de vos en de hond zijn redelijk, maar ik kreeg er verder weinig gevoel bij. Ook qua humor valt het allemaal mee. Het kijkt makkelijk weg, maar een bijzondere film is het eigenlijk nergens.

Disney heeft echter veel betere films gemaakt.

3,0*

Aardige thriller, met een Hopkins in vorm en die ook zichtbaar lijkt te genieten van dit soort rollen. Het zet in ieder geval weer een aardige personage neer, die slim en uitgekookt is en vol cynische humor zit. Tegenspeler Ryan Gosling doet zijn best, maar staat toch een beetje in de shaduw van Hopkins. Het verhaal is verder interessant, aardig uitgewerkt en bij vlagen best spannend. Jammer is dan dat het einde heel onbevredigend is en vooral heel matig. Hopkins speelt zo'n slimme man, die alles tot in de puntjes had voorbereid en die dan op zo'n domme manier gepakt wordt. Mooier was wat mij betreft geweest, dat hij er mee weg gekomen was, of in ieder geval een wat beter uitgewerkt einde. Jammer, want het verpest toch een stukje van de film en geeft een aardige film toch weer iets heel standaards mee. Aardige film dus, maar jammer van het einde.

kleine 3,0*