Meningen

Een leuke film over de Roemeense revolutie, die vooral het laatste uur erg leuk en interessant is. De eerste vijfentwintig minuten zijn nogal afstandelijk en niet altijd even goed. Het verschil ontstaat op het moment, wanneer het televisie interview begint. Dit interview duurt ongeveer een uur, is interessant, maar vooral ook erg komisch.

Ik heb ook zelden een interview gezien, dat zo amateuristisch is opgezet als hier, maar daardoor wordt het wel erg leuk. Vooral de oude man met zijn hoed, die hij niet op mag houden, heeft een aantal sterke opmerkingen.

A Fost Sau n-a Fost? is ook een typisch voorbeeld van een film waar je je goed in kunt vergissen. Ik had na twintig minuten het idee, dat dit helemaal niets ging worden, maar het werd toch onverwacht nog interessant en erg komisch. Wel jammer van dat begin, anders had er nog wel meer ingezeten.

3,5*

Aardige film, maar met de oude serie heeft het eigenlijk vrij weinig van doen. Het is toch even wennen aan de nieuwe invulling van de vier hoofdpersonages. Cooper en Neeson zijn wel goed , maar de andere twee zijn minder, waarbij vooral Murdock eigenlijk totaal niet grappig is.

ook het verhaal is nodeloos ingewikkeld gemaakt. Had het gewoon lekker simpel gehouden en er 90 minuten voor gebruikt. Maar goed, verder is het allemaal nog best aardig gedaan. De actie is prima, het tempo hoog en Cooper doet het dus meer dan leuk. Ik had er stiekem nog iets meer van verwacht, maar een nipte voldoende kan er zeker nog wel aan kwijt.

3,0*

Aanmodderfakker voelt erg fris aan moet ik zeggen. De aankleding van de personages is zeer gekleurd en de personages zelf zijn veelal best wel geslaagd.

Gijs Naber speelt een prima hoofdrol als niksnut en weet op de juiste momenten ook sympathie op te wekken. Komedie voert de boventoon, maar het drama element is er ook goed in verwerkt. Het eerste half uur is buitengewoon sterk. Daarna zitten er wat ups en downs in, maar het blijft allemaal erg aangenaam om naar te kijken, omdat het gelukkig nooit te dramatisch wordt. Dat stelletje gasten bij de M*-markt was trouwens wel een geweldig bij elkaar geraapt zooitje. Enorm kansloos, maar daardoor ook erg leuk om naar te kijken.

Verder weinig op aan te merken eigenlijk. Het is zeker één van de beste komedies van de laatste jaren. Origineel en met het juiste tempo en gevoel voor de goede momenten.

3,5*

De Aanslag is een prima film, die behoort tot de allerbeste films, die ons land ooit afgeleverd heeft. Persoonlijk vond ik het boek ook al erg goed en die goede basis heeft Fons Rademakers prima op beeld weten uit te werken, tot een boeiende en intrigerende film.

De keuze voor Derek De Lint als de oudere Anton Steenwijk is een erg goede, want De Lint zet een prima rol neer. Erg mooi om te zien is hoe een dramatische ontwikkeling in de jeugd van het leven van iemand, uiteindelijk zijn gehele leven kan beïnvloeden. Anton wordt natuurlijk wel volwassen, maar blijft benieuwd naar het hoe en waarom van de gebeurtenis uit de Tweede Wereld Oorlog. Door toevallige ontmoetingen met mensen uit het verleden, wordt het uiteindelijk allemaal duidelijk voor Anton. Hierbij regisseert Rademakers de scènes en verschillenden tijden vakkundig, waarbij hij zorgt voor veel variatie en afwisseling in locaties.

Naast De Lint worden ook de andere rollen goed ingevuld, waarbij vooral Monique van der Ven opvalt door haar goede spel. De Aanslag boeit van begin tot einde en blijft heel dichtbij het oorspronkelijke script van Harry Mulisch. Het oogt allemaal netjes en verzorgd en van gedateerdheid is vandaag de dag nog steeds geen sprake. Ook in het buitenland beviel de film, want de Aanslag won zelfs de Oscar voor beste buitenlandse film in dat jaar. Wat mij betreft zeker een aanrader, voro degenen die een echt goede film van eigen bodem willen zien.

4,0*

Matige film, die qua niveau vooral omlaag wordt gehaald door het niet al te sterke acteerwerk en het zwakke laatste half uur.

Brittany Murphy weet in haar laatste rol niet uit te blinken. Ze speelt matig tot zwak en mist elke vorm van overtuiging in haar rol. Dat is op zich wel jammer, want ondank dat er diverse films zijn met een soort van scenario als deze is het eerste gedeelte zeker niet onaardig. Visueel speelt men wat met de beveiligingscamera’s en qua scenario weet men het redelijk spannend te maken. Voor mijn gevoel kon het verhaal twee kanten, maar na een uur ging men toch nog een derde weg op en werd duidelijk hoe alles zat. Dat was eigenlijk veel te vroeg, want hierdoor was het ook gelijk gedaan met elke vorm van spanning en zakt Abandoned vanaf dat moment als een plumpudding in elkaar.

De afloop is zeer matig uitgewerkt, vol clichés, ongeloofwaardige momenten en zonder spanning. Uiteindelijk zorgt dit ervoor dat Abandoned je ondanks het aardige begin, toch met een onvoldaan gevoel achter laat.

1,5*

Behoorlijke film.

Vooral qua sfeer en kleurgebruik ziet het er allemaal erg mooi uit. Het heeft is mysterieus en onheilspellends en dat zit er eigenlijk gedurende de gehele film wel in.

Qua verhaal is het in het begin ook redelijk mysterieus, maar uiteindelijk toch iets minder speciaal dan ik had verwacht. Spanning en schrikmomenten zijn ook in voldoende mate aanwezig.

Maar toch mist de film iets om echt goed te zijn. Het is echt zo'n film die een aantal minuten erg goed oogt en dan weer een beetje wegzakt en dat gaat de gehele film zo door. Desondanks heb ik me niet verveeld en zitten er genoeg positieve punten in om toch op een positieve score uit te komen.

3,0*

Redelijke thriller, die her en der wat van andere films heeft geleend en zo een eigen verhaaltje heeft gecreëerd.

Lautner heeft wel het figuur om een actieheld te kunnen worden, maar mist op sommige momenten duidelijk nog het charisma en de uitstraling. Het acteerwerk is sowieso nogal wisselend in deze film. Molina en Weaver zijn redelijk, Michael Nyqvist is dan juist weer erg goed.

De film heeft redelijk wat vaart, niet onaardige actie en ook een degelijk script, al zijn sommige zaken wat vergezocht, maar ook weer niet zo erg dat het de mate van de geloofwaardigheid beïnvloedt.

Al met al is het niet heel slecht, maar ook niet heel goed.

2,5*

Mijn Tweede van Warmerdam, die iets beter is bevallen dan de Noordelingen, al ben ik niet zo enthousiast als de meeste mensen hier.

Het leuke aparte verhaal is in ieder geval een pluspunt. De humor vond ik nogal wisselend. Vooral in het begin zit er zeker leuke humor in, waarbij vooral de grappige dialogen opvallen. Toch vond ik niet alles even grappig en zakt het beetje bij beetje langzaam in. Het acteerwerk is goed. Van Warmerdam is leuk als de zoon, die lekker dwarsligt tegen zijn vader. Zuiderhoek is ook niet slecht, maar het is vooral de vader, die voor mij de show steelt en erg goed wordt neergezet door Henri Garcin.

De setting is vrij eenvoudig en visueel is het allemaal niet erg bijzonder. Helemaal niet erg, maar het viel mij vooral richting het einde van de film op, omdat alles in de tweede helft toch net een stukje minder leuk en boeiend is, dan aan het begin. De scherpte lijkt daar te zijn verdwenen en zo goed als in het eerste halfuur wordt het ook nooit meer.

Abel is een leuke film, die veelbelovend begint, maar helaas iets minder sterk eindigt.

3,0*

Leuk om eens een keer een lange animatiefilm te mogen aanschouwen uit de jaren twintig. Verhaaltechnisch is het allemaal niet zo bijzonder, maar aan creativiteit heeft deze film gelukkig geen gebrek. Het ziet er op sommige momenten echt zeer mooi uit en ik had geen seconde het idee dat dit alles al uit 1926 afkomstig is.

Vooral het kleurgebruik en de afwisseling daarvan in de verschillende achtergronden is mooi gedaan. Ook de figuren zien er erg gedetailleerd uit en zijn vaak mooi vormgegeven. De muziek ,die in min versie ook afkomstig was van Wolfgang Zeller past wel goed bij het geheel. Wel moet gezegd worden dat de boel op een gegeven moment nogal herhalend wordt. Het einde is dan wel weer erg goed en het gevecht is ook qua animatie en bewegingen het absolute hoogtepunt van dit avontuur.

In ieder geval is het een behoorlijk unieke film, die met geen enkele andere animatiefilm te vergelijken is zover ik gezien heb en vooral visueel verrassend goed is.

3,5*

Leuke film, die me alleszins meeviel. Ik had een hele flauwe film verwacht, maar de film was soms bij vlagen erg scherp. Grant vind ik nog altijd geen fijn acteur om naar te kijken en ook in deze film is hij eigenlijk weer zichzelf in de rol van kakkerige yup. Het verhaal is verder wel aardig en de film is onderhoudend genoeg, om de gehele speelduur te blijven boeien. Ik vond de scene dat Grant het podium opstapt om de jongen te ondersteunen bij "Killing me Softly" trouwens nog best goed gedaan. Helemaal niet slecht!

3,0*

Deze film laat maar weer eens zien wat een fantastisch acteur Nicholson toch is. Ook een wat meer ingetogen rol kan hij prima aan en in deze film laat hij dat soms op een erg cynische manier zien. De film zit verder goed in elkaar, is erg rustig en weet bij momenten zelfs te ontroeren. Ik kreeg op een gegeven moment echt medelijden met hem, ook al deed hij af en toe wat stomme dingen, zoals bijvoorbeeld de vrouw in de caravan kussen, hoewel dat vanuit zijn oogpunt nu ook misschien weer niet zo raar was. Op het moment dat Warren een tijdje bij de schoonfamilie van zijn dochter logeert zakt de film wel wat in, maar het geweldige einde maakt daarentegen weer erg veel goed. Nicholson zorgt er persoonlijk voor dat ik deze film toch nog een halfje extra geef.

4,0*

Above the Law betekende destijds de doorbraak voor Steven Seagal.

Qua vechten zit het redelijk goed en de actiescènes zien er dan ook niet verkeerd uit. Het verhaal zelf stelt niet al te veel voor en Seagal is hier vooral ook goed in boos zijn. Sharon Stone, die ook nog een klein aandeel in deze film heeft, speelt een allerbelabberdste rol. Pam Grier doet het daarentegen nog best aardig. De soundtrack is behoorlijk fout, maar past op zich wel bij dit knokfilmpje.

Dankzij de prima actie nog wel redelijk te doen dus, maar daaromheen stelt het eigenlijk niet zo heel veel voor.

2,5*

Een redelijke vampieren-film, met een origineel uitgangspunt, dat moet gezegd worden.

Verhaaltechnisch is het allemaal aan de rommelige kant. Het gaat een beetje van de hak op de tak, al moet gezegd worden dat dit ook niet het belangrijkste aspect is bij een film als deze. De actie die erin voor komt is best vermakelijk met soms best goede CGI, zoals het einde, maar soms ook CGI die minder is en wat nepper oogt.

De acteurs doen allemaal hun ding, maar vallen niet bijzonder op of buiten de boot. Ik vond het vooral jammer, dat er niet wat meer goede humor in voorkwam. Dat miste ik op sommige momenten toch wel een beetje. Het had ook nog wel iets meer overdreven en iets minder serieus gemogen, maar dat zat er helaas niet in.

Bekmambetov is in ieder geval een regisseur met goede ideeën, maar moet het een en ander hier en daar nog wel wat beter onder de knie krijgen om een echt goede film te kunnen afleveren. Abraham Lincoln: Vampire Hunter is zeker niet heel slecht, onderhoudt voldoende, maar komt in zijn geheel net wat te kort om echt goed te kunnen vermaken.

2,5*

Erg goede film van Alejandro Amenábar, die voor mij al voor de derde keer een uiters boeiende film weet af te leveren. Gelukkig heb ik Vanilla Sky nooit gezien en kon ik mij dus compleet laten verrassen hierdoor. Het eerste half uur liet i kde film even op me inwerken, maar vanaf dat moment werd ik letterlijk de film ingezogen en bleef het boeiend tot het einde.

Een interessant verhaal, dat op een mooie erg sfeervolle manier wordt uitgewerkt. Eduordo Moriega speelt erg sterk en als kijker was ik op een gegeven moment haast net zo in de war als hij zelf. Daarnaast vond ik Penelope Cruz ook een enorme uitstraling hebben in deze film. Normaal gesproken ben ik niet zo fan van haar, maar hier haalt zij een meer dan acceptabel niveau.

Uiteindelijk dus een erg leuke film, met een goed verhaal en leuk om uiteindelijk er achter te komen wel nu wel echt was en wat niet. Ik wil Vanilla Sky ook weleens zien, wel benieuwd wat ze er uiteindelijk aan veranderd hebben en wat niet.

4,0*

Aardige film van Eastwood met sterk acteerwerk, al behoort Eastwood daar zelf niet bij.

Want Eastwood is zelf een beetje de zwakste schakel in het geheel. Hij doet het redelijk, maar overtuigt niet helemaal in zijn ontwikkeling. Ed harris als politieagent en vooral Gene Hackman als de president, doen het stukken beter en spelen wel sterk.

Het verhaal zelf wordt redelijk uitgewerkt, waarbij vooral in de eerste helft ook behoorlijk wat spanning is terug te vinden. In de tweede helft verdwijnt de spanningsboog langzaam aan naar de achtergrond. Daardoor wordt het richting het einde toch wat minder, omdat de film zelf ook behoorlijk aan de trage kant is en het hierdoor wat lang aanvoelt. De regie zelf is niet slecht met een aantal mooie lange shots, zoals Eastwood ook wel eens in zijn westerns heeft gebruikt.

Zeker niet slecht dus, maar ik heb toch het idee, dat er meer in had gezeten.

3,0*

James Cameron weet wel hoe je een film moet regisseren, en met dit geweldige onderwater spektakel laat hij dat weer eens zien.

De opbouw is vrij goed en langzaam maar zeker, ontdekt de kijker net als de bemanning, de prachtige onderwaterwereld en alle geheimen, die het herbergt. Cameron slaagt er hier ook goed in om een claustrofobische sfeer te creëren. Dat draagt ook sterk bij aan de spanning, die continu aanwezig is. De onderwaterwereld is mooi, en wordt ook prima in beeld gebracht en net als de bemanning ga je als het ware het avontuur mee aan.

Qua acteerwerk hebben we hier niets te klagen. Vooral Ed Harris laat een paar keer zien dat hij erg goed is. De rest van de cast is vooral degelijk. Hoewel de tijdsduur zeker niet kort is, blijft het bijna de gehele speelduur boeiend. Alleen halverwege zakt het een klein beetje in, om richting het einde weer sterk terug te komen. Waar de duikboot op een gegeven moment letterlijk een dieptepunt bereikt, daar bereikt The Abyss figuurlijk haar hoogtepunt qua spanning. De lichtgevende Aliens zien er daarbij overigens geweldig mooi uit.

The Abyss is een ontdekkingstocht op zich. Het is dat Cameron de film al in 1989 gemaakt heeft, maar als hij heden ten dage het idee gehad had, zou hij er nog wel eens iets veel mooiers van gemaakt kunnen hebben, maar al die 3D mogelijkheden van tegenwoordig. Los daarvan staat The Abyss nog als een huis overeind en komt verder nergens gedateerd over, wat best knap te noemen is.

4,0*

Een erg mooie film van Pasolini, waar ik hoognodig meer van moest zien, want hij maakt goede films, zo blijkt hier maar weer.

Ik houd wel van neorealistische films, zeker als ze zo goed gemaakt zijn als Accattone. Opvallend trouwens om te lezen dat er amateurs gebruikt werden als acteurs. Het viel me niet eens op, en ik vond ze het juist wel goed doen. Die Italianen maakten trouwens wel vaker gebruik van amateurs, want ik zag het ook al eens terug bij Visconti. Accattone is erg rustig, en schetst een sobere en soms ook wat rauwe wijze het beeld van een groepje arme Italianen uit de onderklasse van de maatschappij. Centraal staat het personage Accattone, die goed gespeeld wordt door Franco Citti. Aan de ene kant is het een enorme eikel, maar aan de andere kant weet hij toch ook vrij gemakkelijk sympathie op te wekken. Ik kan dat soort gekeurde personages meestal wel waarderen.

Het verhaal is vooral ook boeiend, doordat de dialogen sterk zijn, de cinematografie mooi is en Pasolini er af en toe ook nog wat mooie surrealistische beelden doorheen verwerkt. Ik vond het allemaal opvallend goed werken en mede daardoor vloog de tijd toch redelijk snel voorbij. De mooie bijpassende soundtrack van Bach, maak het plaatje compleet.

Ik lees hier trouwens erg goede verhalen over Pasolini's Mamma Roma, dus daar ga ik binnenkort ook maar eens naar op zoek.

4,0*

Ace in the Hole is een behoorlijk ruwe en zwarte film. Billy Wilder voorziet de meeste van zijn film vaak wel met een positieve boodschap, maar hier is dat niet of nauwelijks terug te vinden. Maakt dat de film er minder om? Nou nee, want ook bij deze Wilder is het op sommige momenten wederom genieten geblazen en Ace in the Hole is Wilders zoveelste goede film.

Wilder slaagt er ook altijd in goede acteurs te strikken voor zijn films en die acteurs spelen dan vaak ook nog eens buitengewoon goed. Zo ook hier, waarbij Kirk Douglas een enorm sterke rol neerzet als een soort van schurk die de mensen goed naar zijn hand weet te zetten. Zo ook de arme man in de grot, waar ik op een gegeven moment behoorlijk wat medelijden mee begon te krijgen, mede ook omdat ook deze man gewoon meer dan goed acteert. Verder was het best leuk om te zien wat voor een mediaspektakel er op een gegeven moment allemaal op de arme man afkomt. Ik vond het eerst nogal overdreven, maar nadat ik de film gezien had las ik in het stukje van TOR dat dit allemaal op waarheid gebaseerd is. Achteraf is dit misschien ook wel logisch, omdat Amerikanen nu eenmaal sensatiebeluste mensen zijn en niet alleen Amerikanen trouwens. Files ontstaan ook regelmatig door kijkers naar een ongeluk aan de andere kant. Eigenlijk best erg als je er zo nuchter over nadenkt.

Al met al een erg sterke film van Wilder, die erg stabiel is, geloofwaardig en van begin tot einde weet te boeien. Dat Douglas op het einde sterft had van mij niet gehoeven, maar het maakt de film er ook niet minder om. Fijn dat ik ook deze Wilder nu gezien heb. Ik was er al lange tijd benieuwd naar en de film heeft in ieder geval aan mijn verwachtingen voldaan.

4,0*

Leuke film, waarbij je er wel terdege rekening mee moet houden, dat je met een hyperactie Jim Carrey te maken krijgt. Grotendeels is hij hier leuk, maar het irritatiegehalte is soms niet ver weg. Carrey balanceert hier soms op de grens.

Maar over het algemeen is het behoorlijk grappig wat er gebeurt. Er zitten een aantal leuke scènes met dieren in. De manier waarop Carrey als een soort van speurhond te werk gaat, is soms ook erg leuk. Je moet er ook niet teveel bij nadenken. Gewoon je verstand op nul zetten en dan valt er voldoende te lachen. Carrey trekt een hoop gekke bekken en ach, ik kan het hier goed van hem hebben.

3,0*

Ace Ventura: When Nature Calls is het vervolg op het leuke Ace Ventura: Pet Detective.

Zoals wel vaker met komedies het geval is, lijkt hier echter het beste al opgebruikt in de eerste film. De openingsscène is nog wel erg leuk, maar daarna is het allemaal wel een stukje minder. De originaliteit is er vanaf en de vele grappen zijn over het algemeen toch een stuk minder geslaagd. Waar Carrey in het eerste deel op het randje van de irritatiegrens balanceerde, daar gaat hij er hier toch een paar keer overheen.

De setting in Afrika is overigens wel leuk en de dieren maken nog wel het een en ander goed hier. Carrey en de grappen zijn echter duidelijk minder en daardoor voelt het ook een beetje als een overbodig vervolg aan.

2,0*

Goede Nederlandse film, die een zwaar onderwerp als leukemie op een prima manier weet te brengen.

Ondanks de voorspelbaarheid heeft men er een redelijk boeiend geheel van gemaakt, die bepaalde mensen zeker niet onberoerd zal laten. Ik kan me in Nederlandse films nog wel eens storen aan het acteerwerk van kinderen, maar ook hier is dat voldoende. Al kun je op sommige momenten wel duidelijk zien dat bepaalde kinderen in het echt duidelijk geen achtste-groepers meer zijn. Het thema leukemie en alle invloeden, die dat heeft op familie, vrienden en klasgenoten, wordt op een goede manier uitgediept. Bijna alle aspecten komen aan bod en nergens voelt het script geforceerd aan.

Alleen de ouders van het meisje komen maar erg spaarzaam aan bod. Voor de rest komt het meeste wel aan bod en zien we dat Achtste-groepers Huilen Niet vooral een oprecht werkje is, dat tot het einde toe geloofwaardig weet te blijven en het hart duidelijk op de goede plaats heeft zitten. Ik heb redelijk geboeid zitten kijken en het viel me niets tegen moet ik zeggen.

3,5*

Dit is toch wel een vrij bijzondere documentaire, waarin beulen en moordenaars, vertellen over hun daden van zo'n veertig jaar geleden en de meesten lijken daar nog trots op te zijn ook. De manier waarop het allemaal gebeurt, is best wel gruwelijk.

Toch pakte de documentaire me niet helemaal bij de keel. Het opvallende felle kleurgebruik bij sommige scenes, gaf de boel iets onwerkelijks. Daarnaast zaten er ook wel momenten in dat de boel wat herhalend overkomt en het gewoonweg inzakt.

Ik moet wel zeggen dat die "oude man" nog het meest bevreemdend overkomt. Hij vertelt ijskoud over de gemakkelijkste manier om mensen te doden, maar krijt ondertussen zowat tranen in zijn ogen van een klein eendje met een mank pootje. Ook dat braken van hem richting het einde was wel erg apart om te zien.

Het is in ieder geval een unieke documentaire. Ik vond hem niet uitzonderlijk goed, maar zoiets aparts zal je zelden nog eens zien. Wat dat betreft is het zeker een aanrader en moet je dit als filmliefhebber toch zeker eens gezien hebben. In de wereld gebeuren soms bizarre, rare en vreemde zaken, dat is hiermee nog maar eens bewezen.

3,5*

Adam’s Rib is een klassieker in het genre van de screwball comedy, maar werkte voor mij niet echt. Het moet duidelijk een strijd tussen de seksen voorstellen, maar qua verhaal en uitwerking vond ik het niet al te sterk. Ondanks dat Hepburn vrij sterk speelt en Tracy wat meer op de automatische piloot, hoopte ik toch wel dat Tracy zou winnen in de rechtszaal. Vooral de argumenten waarmee men de vrouw, die een pistool op haar man leegschoot, probeert vrij te pleiten vond ik ronduit zwak. Verder houd ik persoonlijk altijd wel van die stukken in de rechtbank, maar dat vond ik hier ook maar zwak uit de verf komen. Het werd nooit echt scherp en miste daarnaast toch ook wel een vorm van geloofwaardigheid.

Verder vond ik ook de humor wat tegenvallen. Soms is het leuk, maar vaak mist ook die de scherpte en daarnaast is het vaak wat achterhaald en komt het wat oubollig over. Iets waar andere klassiekers uit die tijd vaak (nog) geen last van hebben, maar hier viel het toch wel behoorlijk op. Overigens vond ik de bijrol van Judy Holliday nog wel goed. Die was sterk en vrij energiek gespeeld en daar zat in ieder geval meer dan voldoende overtuiging in.

Mocht men ooit nog eens een remake maken, dan zou ik als regisseur voor de optie kiezen om de hoofdrollen te verwisselen. Oftewel de man verdedigt en vrouw en de vrouw de man. Als Cukor dat hier ook had gedaan, was het in ieder geval allemaal wat afwisselender geworden en had er ook meer uitdaging in de rollen gelegen, zeker voor Spencer Tracy. Maar goed dat is nu eenmaal niet gebeurd. Het vuur ontbrak er af en toe aan, daardoor oogt het soms wat gemakzuchtig en is het ook lang niet altijd even leuk.

2,0*

Ik heb er dit weekend maar een Anders Thomas Jensen weekend van gemaakt. Na eerst zaterdag The Green Butchers te hebben gezien heb ik gisteren deze maar eens bekeken. Wederom slaagt Jensen erin een lekkere zwarte komedie af te leveren, met soms geweldige humor. Mikkelsen laat ook weer in deze film zien wat een geweldig veelzijdig acteur hij toch is. Ook dit verhaal neemt soms weer erg bizarre wendingen en kent enkele erg grappige situaties. De scène dat de kat uit de boom werd geschoten en daarop werd gezegd dat de kat al oud was en op dat moment toch al naar beneden viel, kwam ik echt niet meer bij van het lachen Ook de stukjes in de auto en de confrontatie tussen Khalid en de neo-nazi’s waren bijzonder grappig en origineel. Echt een hele leuke film en ik kan na dit weekend bij mezelf concluderen dat ik steeds meer een fan van Mads Mikkelsen aan het worden ben.

4,0*

Twee weken gelden deze film toevaliig op de kop getikt, omdat deze niet duur was en ik dacht dat de film niet slecht was.

Nou nu ik de film gezien heb kan ik zeggen dat ik blij ben dat ik de film heb, want ik heb er van genoten. Ik moest de eerste 20 minuten even wennen aan het verhaal, maar daarna kwam ik lekker in de film. Het acteerwerk is erg goed en hoewel Cooper een oscar voor zijn rol heeft gewonnen vond ik zelf Streep echt fantastisch spelen. Ik heb nog wel een paar kleine dingetjes gemist, zoals ik hieronder lees, maar dit is volgens mij echt zo'n film die bij herziening alleen maar beter kan worden omdat je de film dan nog beter begrijpt. Ik vind het script in ieder geval meesterlijk en ga de film over een tijdje zeker nog een keer kijken.

voor nu 4,0* maar de film zit erg dicht tegen de 4,5* aan.

Dit is één van de laatste klassieke Disney’s, die ik nog nooit had gezien. Het is geen langspeelfilm, maar twee korte animatiefilms, die allebei ongeveer een half uur duren.

De eerste is die van Mr. Toad. Ik heb het verhaal vroeger ooit wel eens in een andere versie gezien, wat mij wel als leuk bijstaat, maar dit vond ik toch wat tegenvallen. Vooral de eerste twintig minuten zijn uitermate zwak. De animatie is niet bijzonder goed en ook het verhaaltje is niet heel bijzonder. Op het laatst, als de wezels erbij komen wordt het wat leuker en beter. Toad zelf is ook een uitermate vervelend personage. Gelukkig was er nog de mol, om de boel enigszins te redden.

Het tweede verhaaltje is iets beter. Ik heb nooit geweten dat het Sleepy Hollow verhaal ook al eens door Disney verteld was, maar dat is dus blijkbaar wel het geval. Ik vond vooral de animatie hier wat mooier, de personages iets leuker en de humor ook wat meer geslaagd, al houdt het ook hier allemaal niet over. Op het eind wordt het zelfs nog ietwat duister en de kleine vond de ruiter zonder hoofd ook nog best spannend om te zien.

Al met al is het niet heel geweldig. Het tweede verhaal is het leukst, maar ook niet meer dan redelijk, en daar is alles dan ook gelijk wel mee gezegd.

2,0*

Wat een heerlijke avonturenfilm is dit zeg!

Het verhaal is natuurlijk alom bekend en het voorspelbare eraan is jammer, maar verder heb ik ruim anderhalf uur naar een ontzettend vermakelijke film zitten kijken. Het tempo is lekker hoog, de decors en de setting erg mooi, wat een sterke sfeer oplevert en Erroll Flynn is haast gemaakt om Robin Hood te spelen. Wat een charisma en wat een leuke, haast jongensachtige uitstraling geeft hij Robin Hood mee.

De rest van de acteurs is ook prima gecast. Altijd leuk om Claude Rains weer eens te zien en ook Olivia de Havilland komt aardig uit de verf als Maid Marian. De actiescenes zien er degelijk uit en ook op dat gebied lijkt de film zijn tijd jaren vooruit. Een heerlijk tempo, soms wat knullig ogent, maar dat mag de pret niet drukken, daarbij ondersteund door prima muziek.

Erg leuke film dus, die ik na Mr Smith Goes to Washington tot nu toe het beste vind wat ik uit de jaren dertig gezien heb. Weinig verwacht vanavond en onverwacht erg veel gekregen dus!

4,5*

Ik ben wel met Kuifje opgegroeid. Ik heb in mijn jeugd alle strips verscheidene keren geleden en alle strips liggen nog steeds op zolder in een doos, al moet ik zeggen dat ik ze al enkele jaren niet meer ingezien heb.

Hoewel ik op zich wel benieuwd was hoe deze film zou zijn geworden, had ik niet echt hoge verwachtingen, want de trailer vond ik weinig bijzonders en de gebruikte techniek oogde ook niet altijd even mooi. Helaas kwam dit in de film op sommige momenten ook duidelijk naar voren. De motion capture techniek laat hier duidelijk zijn beperkingen zien. Het moet de personages meer menselijker maken, omdat de stemmen en bewegingen ook door echte acteurs worden gespeeld. Helaas lukt dit maar mondjesmaat. Alleen Haddock vond ik echt goed worden neergezet, maar Serkis is dan ook een talent op zich. De rest van de personages, inclusief Kuifje zelf, vond ik maar weinig overtuigend.

Het script zelf is een mix van diverse boeken en wordt vaak door toevalligheden aan elkaar gehouden. Het is een soort van avonturenfilm geworden, maar dan wel voor kinderen en niet voor volwassenen. De actiescène’s zijn spectaculair, maar ontberen op een gegeven moment elke vorm van geloofwaardigheid, waardoor enige vorm van spanning voor zover die er al was, helemaal als sneeuw voor de zon verdween.

Nee Spielberg lijkt de laatste jaren zijn feeling een beetje kwijt te zijn. Indiana Jones 4 was ook al een misser. Tintin heeft vooral in de open lucht nog wel enkele mooie scènes, maar mist spanning, overtuiging, enige vorm van verbondenheid met de personages en bovendien het echte Kuifje gevoel.

1,5*

Erg matige film van eigen bodem.

Het meest storende in deze film was voor mij het acteerwerk van hoofdrolspeelster Sem Veeger. Echt ontzettend slecht geacteerd, hoewel het ook niet meehielp dat de film niet over de beste dialogen beschikt. Tegenspeler Matthijs van de Sande Bakhuyzen doet het gelukkig wel een stukje beter. De bijrol van Brainpower is niet slecht, die vrouw die de Duitse lerares speelt is echt.

Verder draagt de film op zich wel een goede boodschap uit, maar overtuigend wordt dat niet gebracht. De personages blijven erg oppervlakkig en daardoor komt de boodschap ook nooit echt aan. Tja en dan vind ik het wel weer best met deze film. Ik ga maar eens even mij XTC-pillen opzoeken denk ik, die heb ik wel nodig nu. OF heb ik de boodschap van de film nu gemist?

1,5*

Een aardige romantische film van Leo McCarey, die hier en daar toch wel wat gedateerd overkwam. De eerste helft is het sterkst, met een Cary Grant, die redelijk goed op dreef is. Deborah Kerr is redelijk en helaas ook niet meer dan dat. Gelukkig zijn de dialogen wel vrij goed en onderhoudend. Het hele gebeuren op de boot is best vermakelijk, al neemt het soms wel wat soap-achtige neigingen aan.

Het verhaal is redelijk voorspelbaar en zakt ook wel enigszins in op het moment dat de hoofdrolspelers van de boot af gaan. Vandaar af aan wordt op een ietwat langdradige toegewerkt naar de afloop. Overigens is de cinematografie best in orde, met mooie plaatjes vanaf de boot genomen en ook de technicolor is hier best mooi.

De film mag zich volgens critici nog altijd een van de meest romantische films aller tijden noemen, maar daar ben ik het niet mee eens. Het is zeker niet slecht, maar er zijn genoeg (oudere) romantische films, die leuker, romantische en uiteindelijk dus ook beter zijn.

3,0*