Meningen

Volgens mij schiet dit argument zijn doel wat mis.... Amerikanen en gezond verstand?

Maar Onderhond heeft gelijk: deze film is natuurlijk óók pure propaganda!

Maar de Bush-kliek gebruikt dit soort truukjes natuurlijk ook om de haverklap, dus waarom zou Michael Moore dit niet mogen?

Als individu is het erg moeilijk om propaganda te doorzien. Wij denken bij propaganda aan iets wat alleen in dictaturen voorkomt, maar onze eigen media zit er ook overvol van (vergelijk maar eens bepaalde nieuws-items van de NOS en VRT over Irak!).

Voor Amerikanen is het alternatieve beeld van de wereld wat Moore schept verfrissend; hij belicht een kant van het verhaal dat zij nooit krijgen te zien!

Wat mij na het zien van Fahrenheit 9/11 wèl duidelijk werd is dat Bush jr. eigenlijk maar een zielige marionet is....

Eindelijk eens een film over atletes uit het Oostblok en doping! Ik was altijd al benieuwd naar de verhalen daarachter. De film stelde me niet teleur in het bevredigen van de nieuwsgierigheid daarna. Dit is een echte moderne Tsjechoslowaakse film, want uit beide landen zit evenveel inbreng, zo lijkt het. De Hongaars-Slowaakse Judit Bárdos doet het goed in de hoofdrol en Geislerová’s performance is altijd wel okay. Visueel vind ik het ook goed gedaan: lekker grauw qua kleur, prima passend bij de tijd waarin het verhaal zich afspeelt.

Het boek moesten we (klassikaal?) voor Engels lezen en daarna kregen we als begeleiding in de les deze mini-serie voorgeschoteld.

Ik vond het toen een vrij saai stuk, maar dat kwam vooral doordat het verhaal me nauwelijks aansprak. Wel vakkundig verfilmd, maar ik krijg niet de neiging om dit eens te gaan herzien.

Oef, wat een matige film. Vooral het script rammelt aan alle kanten. Of de scriptschrijvers hebben doelbewust de hoofdpersonen als een stel domme oenks neergezet. Want de aanklagers wisten alles over Sarah: haar telefoongegevens, en dat ze vlak na de 'moord' in het huis van Grace was geweest. Dan is ze dus mogelijk medeplichtig, op zijn minst om de 'moord' te helpen verdoezelen, maar de aanklagers doen niets? Het is ook reasonable doubt over de schuld van Grace, maar haar advocate komt daar pas op als het te laat is? De hele manier waarop Grace door haar man werd bedot was toch ook wel te bewijzen en te bevechten?

En de man van de advocate: arresteert Sarah, doet haar handboeien om en laat haar gewoon lopen? Waarom haar niet even aan iets in de keuken vastketenen? Wat voor sukkel is hij?

Echt teveel plotgaten om hiervan te kunnen genieten. Als de film in vijf dagen is geschoten, dan is het plot waarschijnlijk in vijf minuten geschreven!

Prima film-noir, waar ik me goed mee heb vermaakt. Ik dacht het hele plot in de smiezen te hebben, maaer bleek aan het einde tòch op het verkeerde been gezet te zijn. Gelukkig heet ik niet Sherlock.

Aardig, maar lang niet Hitchcock's beste.

Ik vond Dern wel goed spelen en eigenlijk alle acteurs en actrices wel goed gecast; 'gewoon' ogende mensen en eens niet 'mooie' mensen als Connery of Stewart!

Ik vind dat Hitchcock's kracht ligt in de 'gewone' scènes tussendoor, zoals het gekibbel tussen Blanche en George over het eten van een tweede hamburger. Dit maakt zijn films bijzonder verfrissend en helpt ook qua realisme. Geeft je het gevoel dat jòu ook zoiets zou kunnen overkomen!

Jaren geleden eens gezien. Tot mijn verbazing vond ik deze film nog leuk ook; ik heb me zeker vermaakt. Eigenlijk een tijdloze film, want je kunt deze film net zo goed gaan kijken als één van de vele komisch romatische vehikelen van deze tijd. En inderdaad, Cary Grant is hier meesterlijk en draagt de film.

Ik heb me zeer geamuseerd met deze film. Inderdaad moet je even doorbijten, maar vanaf de boot gaat de film echt rollen en verveel je je niet. Leuk hoe Harold zich steeds inventief uit allerlei siuaties weet te redden. De montage van de film is inderdaad super, wat helemaal tot zijn uiting komt bij de wolkenkrabberscéne, die weer hilarisch is (al kopieert Lloyd daar zichzelf mee).

Maar toch zeker een film die nog best de tand des tijds heeft doorstaan, ook qua tempo (vanaf dat Harold op de boot komt).

Zeer eigenzinnige film, waarbij mij vooral het bizarre gebruik van geluid opviel.

Volgens mij moet je de Franse taal goed machtig zijn om de èchte finesses van deze film te kunnen waarderen. Helaas is mijn Frans van het niveau dat ik nèt een biertje kan bestellen (moet je standaard in ieder taal kunnen!).

Wat dat betreft vind ik deze film vergelijkbaar met Malle's 'Zazie dans le Métro', waar ik ook niet veel touwen aan vast kon knopen!

Godard geeft wel een vette knipoog naar deze film middels een magazine in de kiosk!

Naar aanleiding van de dood van Claude Chabrol maar weer een film uit de bewuste box, die Mac Hammer Fan blijkbaar ook heeft , in de dvd-speler gestoken.

Echt ondersteboven ben ik nog steeds niet van de films van Chabrol, maar ze bevatten wel een sfeertje dat altijd wel goed bij me valt. Het is ook jammer dat zijn films (in ieder geval vele die in de twee Engelse boxen zitten) altijd worden vergeleken met die van Hitchcock, waardoor velen (ik ook) verkeerde verwachtingen krijgen. Chabrol heeft zeker een eigen stijl en wat mij betreft heel anders als Hitch. Ja, beiden maken films met, zoals Hitch het uitdrukte, sex, mooie vrouwen en geweld, maar daarmee houdt de vergelijking wel op!

Deze film beviel me toch prima, mede door goed acteerwerk. Ik zag zelfs Maurice Ronet in een kleine, maar belangrijke rol. Toch een favoriet van me!

Eigenlijk heel knap en realistisch sensatieloos gefilmd, wat dit tòch een apart werkje maakt.

Toch moet ik ook eens één van Chabrol's eerdere (Nouvelle Vague) films zien, waar hij toch meer om wordt geroemd.

Nou, tot nu toe alleen nog becijferingen hoger dan 3,5*, dus ik werd wel nieuwsgierig naar deze film.

Sowieso twee leuke actrices, Zhou Xun en Li Bing Bing!!!! Verder ook Zhang Hanyu, die ik erg goed vond in 'The Assembly'.

Geen teleurstelling. Een spannende film en mooi sfeervol gebracht. Prima camerawerk, de muziek soms raak, maar soms net tè......eh.... Rogier-van-Otterlo-Soldaat -van-oranje-marsmuziek -achtig!

Verder vallen de gave settingen de mooie decors op.

Ik vrees nu alweer voor de matige Hollywood-remake

Al met al een lekkere film.

Heeft nog niemand dit pareltje becommentarieerd????

Jammer dat deze film zo onbekend is gebleven, voor mij is dit Louis Malle's beste film. Waarschijnlijk doordat de film zeer deprimerend kan werken. En weer controversieel, want gebaseerd op een boek van een landsverrader (die overigens ook zelfmoord pleegde!).

De film lijkt een soort vroege voorloper van 'Leaving Las Vegas'.

Le Feu Follet is een zeer boeiende film over een man die geen geluk meer in het leven kan vinden. Hij is -of eigenlijk wordt- net ontslagen uit een ontwenningskliniek voor alcoholverslaafden.

Ronet speelt zeer sterk deze rusteloze man die toch alles in zich lijkt te hebben om in het leven succesvol en gelukkig te worden, maar die dat toch niet is. Eigenlijk heeft hij al besloten om een einde aan zijn leven te maken.

Hij bezoekt al zijn oude vrienden in de hoop dat zij hem een reden of een doel kunnen aanreiken om verder te gaan. Al zijn vrienden zijn duidelijk blij hem weer eens te zien en kortstondig weten ze hem soms nog wel aan het lachen te maken. Ze begrijpen hem niet en niet dat hij het leven niet meer zien zitten.

Zij hebben een stap verder gezet in het leven in tegenstelling tot de hoofdpersoon die nog steeds 'wacht'.

Schrijnend zijn de beelden, vaak op de achtergrond, van mooie vrouwen die de hoofdpersoon goedkeurend bekijken en zelfs naar hem lonken. Hij heeft er geen oog meer voor. Hij heeft wel al heel wat kortstondige relaties met mooie vrouwen gehad, maar steeds kon hij daar niet langdurig inhoud aan geven.

Prachtig illustratief is het shot van de hoofpersoon vlak na aankomst in Parijs terwijl hij een gigantisch drukke straat (de Champs d'Elysee?) probeert over te steken. Al die auto's razen doelbewust langs hem heen en hij lijkt geen idee meer te hebben of hij nou voor of achteruit moet gaan.

De muziek van Satie is dè perfecte begeleiding voor de beelden (laat DAT maar aan Malle over!).

Malle had ook oog voor mooie actrices, want hij had ook een relatie met de in deze film zéér mooie Alexandra Stewart, de ouwe snoeper!

In één woord briljant.

Deze stopmotion ziet er knullig en houterig uit, maar het werkt toch op één of andere manier. De sprookjes van Jan Werich zijn ook best leuk en de vijf verhaaltjes duren niet lang, wat het gemakkelijk weg te kijken maakt. Fimfarum is zeker aan te raden voor de liefhebber van Oost-Europese sprookjes.

Mijn eerste Pasolini. Wat moet ik hiervan denken? Een prachtig decor als excuus voor softporno? Op een gegeven moment kreeg ik wel wat genoeg van al die penissen in beeld!

Maar de Oriëntaals sfeer is wel schitterend visueel vormgegeven in deze film. Hoe is het Pasolini gelukt om op dit soort locaties zo’n soort film te draaien?? Een prestatie op zich!

Sowieso vraag ik me af of tegenwoordig nog dit soort film gemaakt kunnen worden? De filmwereld van nu lijkt me preutser dan toen, of heb ik het mis?

Voor deze bijzondere en curieuze film 3,5 sterren.

Toch weer een heerlijk filmpje, hoor! Vooral de platenzaak was toch genieten van suffe droogheid. Dat percentage van waarschijnlijkheid dat de Indiase missie zou slagen: 0,00013%

Inderdaad sleept de film soms wat, zeker in de jaren zeventig, maar doordat ik me bleef afvragen waar het allemaal toe zou gaan leiden, hinderde dat me niet. En al met al zat de clou nog best geinig in elkaar.

Het punkliedje vond ik overigens best okay. De film ook.

Waanzinnige film!

Kinski speelt weer een totaal andere rol; wel weer een waanzinnnige, maar dit keer eentje die je al gauw sympathiek gaat vinden.

Dit is pas ècht filmmaken. Een diepe voor deze regisseur en zijn team!

Minpuntje vind ik dat de film soms wel wat langdradig wordt. Een half uur korter had van mij wel gemogen!

Pluspunt is Claudia Cardinale. . Wat een prachtvrouw blijft dat toch! Die ogen

Tja, in een alternatief universum zou ik zo'n versie met Jason Robards en Mick Jagger wel eens willen zien! Dat zou een heel andere film zijn geworden.

Ik vond deze film ook niet onaardig. In ieder geval wordt het verleden niet geromantiseerd, zoals in zoveel van dit soort films (met als dieptepunt Robin Hood met Kevin Kotsner!).

Volgens mij liepen ze inderdaad toen ook niet in strakke kleurige kleren rond, maar droegen ze inderdaad vooral lompen, hadden ze bekken met rotte tanden en liepen ze al verkrachtend en plunderend rond! 3.5 sterren

Totdat Harold de gangsters in de kerk probeert te krijgen vond ik de film maar zozo, maar daarna volgen toch erge leuke scènes die je van slapstick mag verwachten. Ook blijft me opvallen dat de tussen-tekstkaartjes in de Harold Lloyd films altijd erg leuk zijn en dat deze in zijn films nu eens niet irritant zijn, maar zelfs het lezen waard!

Erg leuk vond ik ook de 'vecht'-scène met Bull. Verder blijf ik gewoon de kijkjes in het leven van de jaren twintig zeer de moeite waard vinden.

Voorlopig is de Harold Lloyd-box nog een gouden aankoop!

Deed me denken aan een mengeling tussen Sedmikrásky (kan me niet voorstellen dat Baumbach deze film niet heeft gezien!) en een willekeurige Woody Allenfilm. Op zich wel uit te houden, ware het niet dat ik Frances al snel een irritante domme wijf begon te vinden en het me geen ene reet zou uitmaken wat er met haar in de film zou gebeuren. En dan wordt het dus de minuten aftellen....

Deze viel me iets tegen, zelfs de American Football scène had ik leuker verwacht. Ik ben het wel eens met Tsjidde dat de film er prachtig uitziet, net als de meeste Harold Lloyd films er geod verzorgd uitzien.

Na een aantal films van Lloyd (weer) te hebben gezien vind ik zijn films bij lange na niet onderdoen voor die van Keaton en Chaplin. Chaplin mag dan misschien artistieker zijn en Keaton wellicht spectaculairder qua stunts en slapstick, de films met Lloyd ogen verzorgder en bevatten ook veel humor in de begeleidende teksten. Bovendien speelt Lloyd altijd een karakter dat bijzonder sympathiek is en waarvan je hoopt dat hij krijgt wat hij begeert. Stoneface Keaton vind ik vaak minder sympathiek. Chaplin's tramp is wel sympathiek, maar zijn films zijn toch wat melodramatischer dan die van Lloyd en Keaton en dus minder grappig.

Ik vind de verhaaltjes in de films van Lloyd juist wel aardig. Meer verhaal als Keaton, waar het toch vooral gaat op de slapstick en makkelijker te behapstukken dan die van Chaplin, die toch wel vaak op de sentimentele toer gaat. Verder zijn de bijkarakters minder eendimensionaal en krijgen de acteurs in de films met Lloyd soms ook de kans een beetje te schitteren. Last but not least vind ik Lloyd voor stomme film niet tè overdreven acteren. Zeer naturel juist, zoals Laurel en Hardy dit ook deden en ik vind het niet verwonderlijk dat juist zij en Lloyd de stap naar geluidsfilm nog enigszins wisten te overleven.

Maar uiteindelijk vind ik al deze sterren van de slapstick hun eigen kwaliteiten hebben en ze allemaal even goed.

Mooi drama waarbij de uitzichtloze situatie van de trailertrash mensen in de US of A goed in beeld wordt gebracht. Mooi de terloopse plaatsjes van de totaal versleten en uitgewoonde trailer.

Het acteren van het jongste kind was een ramp, de oudere broer ging nog nèt.

Mooi: de scène op het einde, waar de Indiaanse Parkpolitie de oudste zoon opzoekt (die een oude dame haar creditcardnummer heeft afgetroggeld) en heel rustig zegt: "you did some old lady seriously wrong! Come with me, so you can apologize!".
Waarna de jongen sorry zegt tegen de dame en daarmee is de kous af!

Maar uiteindelijk toch een hele fijne, kleine film.

Hmmm? Tja. Wat moeten we hier nu mee aanvangen?

Ik heb de 144 minuten wel geboeid zitten kijken! Een grauwe kille film. Het toeval wil dat ik vanmorgen nèt op de radio hoorde over de laatste Joran van der Sloot ontwikkeling (hij heeft zelf Fox gebeld en een interview gegeven waarin hij claimt Natalie Holloway aan een vrouwenhandelaar te hebben verkocht!). Zijn gestoorde psychopatische gedrag lijkt wel sterk op dat van Iwao in deze film!

Leuke vlotte film. Wàt een irritante personages, met de bitch die Eriko Sato speelt voorop!

Eigenlijk had ik een happy ending verwacht en dat Eriko Sato's karakter ineens het licht zou zien, maar nee....

Inderdaad zielig voor dat irritant-eager-to-please vrouwtje Machiko. Mijn god, wat een (lief) tutholaatje!

Zeer rustig voortmijmerend drama typisch voor Yamada. Ondanks het weinige aan plotontwikkelingen verveelde het me in het geheel niet. Ik weet niet wat het is en velen zullen Yamada's drama's zemelig en afgezaagd vinden, maar bij mij raken ze vaak de juiste snaar.

Door -fal al aangestipt doet deze film denken aan Ozu, niet vreemd omdat dit ooit de mentor van Yamada was. Een van Yamada's laatste films, Tokyo Kazoku, is dan ook een hommage aan Tokyo Story.

Daarnaast doet deze film natuurlijk ook denken aan Ozu door de aanwezigheid van Chishû Ryû, die er op één of andere manier altijd ouder uitzag dan dat hij in werkelijk was (hier nog maar 67). Daarnaast de lievige Chieko Baishô en ook Tora-san Kiyoshi Atsumi doet mee in de film in een klein rolletje.

Ik vond zelf de manier waarop men de stenen uit de boot kieperde wel leuk en interessant om te zien.

Ja, 'Birdman'!

Typisch Japans melodrama. Wel aardig, maar duurt toch ècht wat te lang. De tranen zijn op een gegeven moment wel weer op.

Wel leuke plaatjes van Japan en af en toe crappy special effects.

Een beetje een niemendalletje, maar evengoed nog amuant genoeg.