Meningen

Jammer, ik had veel meer verwacht van deze film. In vergelijking met de andere films van Lipsky zijn hier veel minder (onbeholpen creatieve) visuele vondsten te bewonderen en ook qua humor is het soms wat behelpen. Toch wordt het geheel niet saai en de verwikkelingen op Frantiseks (vreemd: die spelling zò!) grootste geluksdag volgens het konditiogram zijn best wel leuk en hebben genoeg vaart.

Niet vervelend en geen miskoop (voor 77 cent!).

Hij is zeker interessant, want het is topregisseur Werner Herzog!!!

Maar dat tussen haakjes naast dat ik het met je eens ben wat betreft je opmerkingen in dezelfde alinea. Uiteindelijk valt de uitwerking tegen.

Maar verder best te pruimen en leuk om te kijken. Cruise vond ik prima in zijn rol. Hoe je ook over hem op zijn privéleven denkt, ik vind dat je bij het kijken van een film gewoon moet doen alsof hij een onbekend acteur is en hem met dat gegeven beoordelen.

De slapstickscène in het huis van de junk vond ik erg uit de toon vallen. En dan ook nog slecht uitgevoerd. Jammer.

Ging de film met enorm lage verwachtingen in, maar heb toch nog af en toe wel smakelijk gelachen. Het joch acteert overigens uitstekend. Hoogtepunten vond ik toch de schoonheidswedstrijd, de natte scheet tegen de muur en het door de winkelruit vliegen van grandpa.

Mijn vage plotbeschrijving klopt uiteindelijk goed, want er gebeurt niet bar veel in de film. Maar bij het Tsjechoslowaakse studentenleven uit die tijd kon ik me helemaal niets voorstellen en dankzij deze film nu wel! Grappig om te zien en de film doet daarmee zeker niet onder voor soortgelijke Amerikaanse feutenfilms of een film als 'l'Auberge Espagnol'.

De cheesy Czechpop intermezzo's zijn af en toe wel tenekrommend of hilarisch; afhankelijk van hoe je er tegenaankijkt.

Als je de poster ziet en de synopsis leest denk je al gauw: 'mmm, truttig en saai!', maar dit viel weer reuze mee. Okay, deze film is niet zo leuk als de films van Lipsky (die nèt nog even gekkiger zijn!), maar toch nog best te pruimen in al zijn oubolligheid. Eigenlijk een modern sprookje, waar de watergeesten nu eens geen lieve bedreigde sprookjesfiguren zijn, maar eigenlijk heel botte gemeneriken!

De originaliteit van het script houdt de boel leuk. De special effects zijn inmiddels niet meer van deze tijd, maar waren toen -en zijn nog steeds wel effectief en bewonderenswaardig. Op filmacademies zouden ze best een lesje kunnen besteden aan de films uit communistisch Tsjechoslowakije, want men wist toch met weinig het maximale eruit te halen wat betreft grappige effecten.

Daarin zit ook wel een hoop lol tijdens het kijken van deze film: hoe deden ze dat? En ook gewoon de kleding, brillen, omgeving, vervoersmiddelen, etcetera in de film. Allemaal uit een vervlogen tijd.

De meest opvallende acteur in deze film is toch Milos Kopecký, die ik al eerder zag in Limonady Joe en Lipsky's berenfilm. Op één of andere manier heel goed en komisch overkomend in zijn rollen als stuntelige slechterik!

De film bevat trouwens wel subtiele communistische propaganda, maar deze is niet storend en zo subtiel dat deze velen niet eens zal opvallen.

De eerste film van een drieluik over de Hussieten, de voorlopers van de Reformatie. In deze film staat Jan Hus centraal, een geniale duizendpoot, die naast zijn 'ketterse' denkbeelden ook verantwoordelijk was voor de háček (en het Tsjechische alfabet). Voor die tijd een enorme productie en het ziet er erg fraai en vakkundig uit (al zijn veel achtergronden duidelijk geschilderd). Het is natuurlijk wel een verhaal dat helemaal in het straatje van het communistische regime paste, maar propagandistisch is de film zeker niet. Best aardig, maar ik ben benieuwder naar de volgende delen, die wat massalere (actie)scènes schijnen te bevatten.

In Praag had ik al het stoere standbeeld van Jan Zizka op paard zien staan en ik was nieuwsgierig wie hij nu precies geweest was. Net als het eerste deel van het drieluik, 'Jan Hus', is dit een verhaal dat helemaal in het straatje van het communistische regime paste, maar propagandistisch is de film zeker niet. Het verhaal is nauwkeurig gebaseerd op geschiedkundige feiten en de adel en de kerk gedroegen zich waarschijnlijk nog asocialer dan hoe ze hier in deze film worden afgebeeld. Naar wat ik over Vavra en de zijnen heb gelezen heeft men erg zijn best gedaan om alles geschiedkundig zo nauwkeurig mogelijk af te beelden. Nu is dat natuurlijk niet helemaal gelukt (volgens mij was het toen een veel viezere bende overal en liepen veel mensen naakt of halfnaakt rond!), maar voor half jaren 50 zien de kostuums, rekwisieten en decors er fantastisch uit! Opvallend zijn ook de beelden van Praag, waar je op de achtergrond beroemde bouwwerken nog half afgemaakt zijn of er heel anders uitzien als in de tegenwoordige tijd.

Wat dat betreft is het echt ongelofelijk dat de drie films uit de Hussietentrilogie van Vavra zou zijn vergeten en nauwelijks meer in de picture, want ze behoren tot de beste historische werken van die tijd en belichten een belangrijke episode uit de geschiedenis die alweer lang vergeten lijkt, maar die wel degelijk cruciaal was voor latere gebeurtenissen!

Minpunt van deze en ook de andere films is het af en toe veel te pathetische acteerwerk. Maar aan één kant gedragen godsdienstigen zich vaak zo uitsloverig, dus er valt wel overheen te kijken.

Een boeiende epische vertelling over het leven van de Robin Hood van Slowakije, Juraj Janosik. Bielik begint fris met een vrij lange introductie van Juro als vastberaden zoontje uit een 'vrije' familie, die zich ergert aan de adel en hoe barbaars die met de horigen omgaat. Hierdoor wordt zijn karakter al aardig geschetst. Als het ventje dan naar de stad gestuurd wordt voor een opleiding en tig jaren later als volwassen twee-meter-lange kerel terugkomt en leert hoe het zijn familie ondertussen is vergaan, kun je al raden hoe hij zal reageren!

Dit was ooit de duurste Slowaakse productie tot dan toe en dat zie je wel aan de film af. Prachtige lokaties, decors, kledingstukken, stunts en een flink aantal Slowaakse topacteurs. Opvallend genoeg wordt Juro zelf vertolkt door een amateur, vanwege diens 2 meter plus lengte. Op zijn performance valt echter niets aan te merken. Wel lijkt hij (bij volwassenheid) ineens niet meer zo belangrijk en wordt hij bijna één van de vele karakters.

Er zit genoeg vaart in de film en er zijn genoeg ontwikkellingen om de volledige 163 minuten te blijven boeien. De tijd vloog om. Het jongetje in mezelf kon de gave fortificatie van Juro en zijn mannen (met lift, roetsjpaal èn superglijbaan!) wel waarderen!

Geinige film, maar niet lachen, gieren, brullen, waarin Cimrman allerlei grootheden uit het verleden tegenkomt en adviseert. Het had van mij wel wat scherper gekund, maar dat kon wellicht niet in de CSSR van die tijd. De film ziet er verzorgd en vlot uit, waardoor deze lekker te bekijken is. Hoofdrolspeler Zdenek Sverak mag ik sowieso altijd wel graag zien.

Overigens vanwege één scène niet een film die ik kan aanbevelen aan Marianne Thieme en haar aanhangers! Tenzij ze me om een suggestie voor een horrorfilm vragen, dan....

De eerste film die ik zie van deze bijzondere regisseur (al is het alleen maar vanwege zijn leeftijd!).

Raar dat deze film zo onderbelicht is gebleven, want dit is echt goed moreel drama. De film won ook veel prijzen in eigen land en in Polen, maar is in de rest van de wereld vrijwel onopgemerkt gebleven?

Prima acteren van de beide hoofdpersonen Lubaszenko en Linda (beiden zijn overig Poolse acteurs!) in een mooie, verzorgd uitziende film. Het plot boeit en is (psychologisch) spannend (al zal alles voor velen te langzaam gaan!). Verder is het geheel cinematografisch mooi geschoten en wordt het sfeervol omlijst met een passende soundtrack.

Verdient het om uit de mottenballen gehaald te worden!

Dit 'geheim van Kaspar Hauser' stond altijd in die Lekturama-boeken met mysteries als de Bermuda Driehoek, UFO's, Jack The Ripper, spontane zelfontbrandingen en allerlei andere creepy onderwerpen die ik als kind verslond. Ik was ook erg benieuwd naar deze film, al is dit mysterie al niet meer zo groot.

Mij deed de film juist denken aan Truffaut's 'L'Enfant Sauvage', wat niet zo gek is natuurlijk omdat Kaspar dus eigenlijk ook een soort "wolfkind' was. Wetenschappelijk erg interessant, maar ook tragisch en zielig.

Ook Herzog weet dit onderwerp prima aan ons voor te schotelen en ons tegelijkertijd een spiegel voor te houden. Met Bruno S. koos hij de perfecte acteur voor deze rol: zeer overtuigend overkomend!

Inderdaad neigt de film af en toe naar het saaie, maar uiteindelijk werd ik, mede door het acteerspel van Bruno S., toch geroerd door de film.

Wat mij betreft een matige variatie op Welkkeom tu Dongmakgol. Sowieso een tè slechte mix van komedie en drama. Het geheel oogt ook nog eens goedkoop en daarnaast lijdt de boel onder een aantal matig spelende acteurs, irritante personages en slechte special effects.

Nee, ik kan eigenlijk niet positiefs melden over deze film! Tegenvaller en een lijdensweg van 130 minuten.

Mee eens, want het is best een charmant filmpje. Het acteren vond ik zeker niet slecht en verder gewoon leuke feelgood, dat goed te verteren is.

Maar als mensen een American Pie- of Naked Gun-achtige film hadden verwacht, dan snap ik dat ze zich tekort gedaan voelen!

Mooie en zeer vakkundig gemaakte film. Opvallend goed en naturel acteerwerk van de twee kinderen.

Het wordt nergens zwaarmoedig, terwijl er toch ernstige dingen gebeuren. Duidlijk wordt zo wel dat de kinderen de gruwelen wel meemaken, maar zo een beetje op hun eigen manier verwerken. De dood van Paulette's ouders en de broer van Michel dringt niet echt tot hun door..

Het gitaargepingel van de soundtrack lijkt wel vele jaren later gebruikt (misbruikt) door Julio Iglesias in 'Quiero'???

Deze film is alleen al heerlijk om te kijken vanwege de allstar-cast.

Persoonlijk vind ik Brian Doyle-Murray (broer van Bill, Joel en John!) heel goed gecast als Jack Ruby.

Misschien heeft iemand dit al eerder hier gemeld, maar hebben jullie trouwens Willem Oltmans in deze film gezien?? (credited als: George DeMohrenschildt!)

Ik had het de eerste keer gemist en heb tijdens de tweede kijkbeurt echt goed moeten opletten om hem te spotten; hij heeft een piepklein rolletje!

Hoe die daarin is terechtgekomen???

Het begin van de film en rommelig met typisch (?) Chinees/Aziatische introducties van de personen.

(Ik bedoel scènes waarin personages zinnen zeggen zoals:

'Kijk! Daar gaat mijn buurvrouw, waarvan haar kind is overleden door een bijensteek. Daarna is haar man bij haar weggelopen en daarna is ze haar baan verloren!'

of

'Kijk Piet, daar gaat onze collega die nooit eens mazzel heeft en tot zijn grote spijt nog steeds vrijgezel is!'

Sorry, maar dit soort beschrijvende dialogen komen op mij nooit erg realistisch over! Wie zegt zoiets nou?)

Maar, soit, even doorgebeten en daarna wordt het toch nog wel een aardig lief positief filmpje. Wat in de film will benadrukken is toch vooral dat de meeste mensen wel van goede wil zijn en best anderen willen helpen.

De film begint dan ook met de zin:

'Dedicated to all the good people in the world!'

Tja, dat maakt me toch weer wat week, half puntje extra!

Door alle ellende in de wereld vergeten we inderdaad wel eens dat heel veel mensen in kleine dingen toch hun best toen anderen te helpen.

Nou, Oshii weet mij wel altijd met vraagtekens naar bed te sturen! Weer volledige bizar, maar visueel weer véél te mooi om negatief over te kunnen (of mogen?) zijn! Ieder shot is figuurlijk een plaatje en veel beelden zijn bijzonder krachtig te noemen. Ook zelden manga-invloeden zo sterk live-action zien worden verbeeld.

Puur op esthetiek zou ik geen moeite hebben met het uitdelen van 5 sterren, maar ik ben toch een kijker die graag wat houvast wil hebben en Oshii geeft me die ook hier weer niet.

Volledig uniek.

De koude oorlog schijnt weer te zijn begonnen, dus leek het me wel toepasselijk om deze film eens te bekijken! Caine speelt goed, maar voor de rest vrij saai.

Hmmmm, moeilijk te becijferen deze film!

Erg lelijk van kleur en erg donker geschoten, maar dit kan ook door de kwaliteit van de dvd van Panorma komen. Daarnaast een haperende ondertiteling en af en toe storende randgeluiden, deze maakten het kijkgebeuren wel wat minder.

Aan één kant ben ik Panorama heel dankbaar voor het als enige uitbrengen van dit soort Japanse films, maar helaas laat de kwaliteit wel veel te wensen over. Jammer, jammer, want de films verdienen het gezien te worden en dan natuurlijk het liefst zo optimaal mogelijk!

Yoshitaro Nomura wordt wel de Hitchcock van Japan genoemd. Ik weet niet of dit een belediging of compliment is, maar hij levert in ieder geval net als Hitch mooie lekker wegkijkbare films af. Hij is één van de stiefkinderen van de Japanse cinema. In Japan tijdenlang héél populair, maar hier totaal genegeerd. Zeer onterecht overigens, want 'The Castle of Sand' bijvoorbeeld mag er als film best zijn!

Dit is de derde Nomura die ik zie en ik moet zeggen dat hij een duidelijke eigen herkenbare stijl heeft. Het wordt me ook duidelijk dat Yoji Yamada, het andere stiefkind en ooit in de leer bij Nomura, veel van deze stijl heeft ovegenomen. Hij past deze vooral toe in drama en comedy, terwijl Nomura zich vooral met thrillers bezig hield. Beiden nemen ruim de tijd in hun films. Voor velen van de huidige videoclip generatie zal het allemaal te sloom gaan.

In deze film ook. Qua verhaal zit het weer heel goed in elkaar al is het plot wat dunnetjes. Maar in ieder geval zeker niet standaard! Zo wordt de jongen niet vrijgesproken, heeft hij last van wroeging, is er geen idyllisch einde & hereniging met zijn zwangere vriendin en blijkt de gangster eigenlijk helemaal niet zo'n kwaaie pier te zijn. Sowieso krijg je een leuk kijkje in het Japanse rechtssysteem.

Net als in de andere films die ik van Nomura zag is de muziek week mooi, maar wel af en toe wat tè pathetisch!

Erover nadenkend weet ik nog niet wat ik aan moet met deze film. Een onvoldoende verdient ie niet, maar "the Castle of Sand' en 'Village of Eight Gravestones' vind ik véél beter. Deze film was (zeker in het begin) toch ook wat te saai.

Toch nodigt óók deze film me weer uit om meer van deze regisseur te gaan proeven. 'The Demon' en 'Writhing Tongue' staan nog in de kast te wachten en ik ga ook zeker zoeken naar 'Zero Focus' die me ècht geweldig lijkt.

Mixed feelings.

De keuze van mijn vrouw en in het begin vond ik het hé-lè-maal niks. Inderdaad een soort geïdealiseerd Victoriaans Engeland. Het ziet er best mooi en aantrekkelijk uit, maar voelt wel héél geforceerd politiek correct uit. Daarnaast was Victoriaans Engeland een gore, sociaal ongelijke bende en niet zo smetteloos en vol met happy dansende mensen als hier afgebeeld. Daarnaast geven de vele gekleurde mensen in dit decor een zelfde soort belachelijk gevoel als Tom Cruise in The Last Samurai.

Begrijp me niet verkeerd, (het stimuleren van) diversiteit en/of politiek correct is niet iets waar ik per sé wat op tegen heb, maar doe het goed en verzin niet één of andere alternatieve geschiedenis? De Club van Lelijke Kinderen (2019) en The 100 zijn voorbeelden van hoe het ook gedaan kan worden zonder dat het wringt. Beter had het geweest als men hier duidelijk had gemaakt dat dit zich afspeelde in een alternatieve werkelijkheid, een andere planeet o.i.d.

Na de eerste ergernis toch met een schuin oog blijven kijken. En toen kwam al snel het eerste liedje, aaargh, het is dus nog een musical ook??? Maar ja, handig om: af een toe een versnapering te kunnen halen of naar de wc te gaan!

Nòg blijven kijken en uiteindelijk toch nog ergens kunnen genieten van het fraaie decor en aankleding. Al met al poogt men een ouderwetse warme kerstfilm neer te zetten en ergens lukt dat ook nog wel een beetje ondanks dat alles gewoon bijeen gejat lijkt (de kop van de dinges 3000 komt bijvoorbeeld zo uit Short Circuit (1986)!).

Had véél beter gekund, maar uiteindelijk niet het ergste wat ik ooit gezien heb.

Fraai higschooldrama, dit keer eens uit Taiwan. Lekker ingetogen ook. Niet te sentimenteel, niet te schreeuwerig en ook niet tè overdreven stoer gedoe waar de Japanse tegenhangers wel eens last van hebben. Verder een ode aan vriendschap en de moeilijkheden om vriendschappen te onderhouden en te bewaren. De muzikale omlijsting vond ik opvallend rustgevend.

Grappig detail: de hele schandalen rond honkbaltopper Liao Ming-hsiung (die op het einde ook even verschijnt in de film) zijn waargebeurd!

Dan zal hij toch eerst uit de dood op moeten staan

Maar alle gekheid op een stokje, de man is inmiddels ook één van mijn favorieten. Prachtige film met twee van mijn favoriete Japanse acteurs, Mifûne en Nakadai. Op één of andere manier deed het begin van de film me denken aan Teshigahara's 'Pitfall'?

Heerlijk rustig tempo en lijkt me wat realistischer historisch en qua plot. Wat dat betreft heeft Onderhond gelijk en is Yoji Yamada's samoerai-trilogie vergelijkbaar met deze en 'Seppuku'. De hack 'n slash-samoerai-filmfans zullen door deze films worden teleurgesteld.

Deze films bieden echter een prachtige blik op de complexe gebruiken en rangen en standen in Japan in de zestiende eeuw. Mensen die daar in geïnteresseerd zijn zullen zeker níet worden teleurgesteld!

Geweldige finale!!!!

Matige voorloper op We Need to Talk about Kevin (2011). Het joch is wel sinister en creepy en speelt de vermoorde onschuld goed. Sam Rocjwell vond ik eigenlijk voornamelijk irritant. Voor de rest sleepte de film enorm, vooral dat gedoe met die jankende baby. Wat dat betreft te weinig plotontwikkeling en te weinig vaart. Erg matig.

Mede door de korte speelduur nog vermakelijk genoeg. De caféscenes vond ik bijvoorbeeld wat te lang duren. Maar bepaalde situaties waren best wel grappig, zoals de dronken postbode op de fiets.

Ik ben het overigens met Brix eens dat we de stuntcapaciteiten van Tati in deze film tegenwoordig moeilijk op hun waarde kunnen schatten en zeker niet mogen ònderschatten. Ik was in ieder geval wel onder de indruk van de mans lenigheid en durf.

Inderdaad. Matigheid troef. Maar toch heb ik het wel kunnen uitzitten. Brendan Frasier speelt wel erg matig hier.

Tja, zo matige film dat ik er alleen deze matige mening over kan opschrijven....